08-05-2019 22:16
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 08-05-2019 22:17 przez Andrzej Płatonowicz Ordyński.)
Venomania jest moim lennem od 4 października 2014 roku. Jest niewielką wyspą na północ od Anatolii, można ją znaleźć na mapie: http://vonthorn.sarmacja.org/galeria/arc...57_55.jpeg
Dzisiaj w Muszli Koncertowej wystąpił chór wojskowy. Okazja jest nie byle jaka, bowiem w nieistniejącym realu za niespełnia godzinę zaczniemy świętować Dzień Zwycięstwa.
A jak to było w Bialenii? Cytuję moją pracę o Republice Socjalistycznej Bialenii:
W grudniu 1944 roku Dreamland i Scholandia zaczęły wycofywać swoje oddziały z większości okupowanych terenów. Było to spowodowane przegranymi na wszystkich frontach Wielkiej Wojny Mikroświatowej, a w przypadku Bialenii także stratami ponoszonymi przez okupanta, które wynikały z działań zjednoczonej partyzantki.
Przez cały okres wojny działały różnego rodzaju bialeńskie rządy, od kolaboracyjnych, przez pół-niezależne monarchistyczne i niezależne autorytarne, po komunistyczne. Jednak dopiero w listopadzie 1944 roku powstał zjednoczony Bialeński Rząd Jedności Narodowej, na czele którego stanął Lord Adam Krautz. Rząd ten był uznawany przez komunistyczną partyzantkę - Zbrojny Front Ludowy, pomimo tego, że komuniści zajmowali w nim marginalną rolę.
W styczniu 1945 roku Premier Bialeńskiego Rządu Jedności Narodowej Adam Krautz podpisał pakt z Księstwem Sarmacji, co ograniczyło suwerenność Bialenii i wpuściło wojsko sarmackie na Wyspę Bialenię. Generał Zbrojnego Frontu Ludowego Kazimierz Czarniewski wyraził swój sprzeciw wobec współpracy z monarchofaszystowskim rządem Sarmacji, nie mającym poparcia społecznego.
Gdy w kwietniu 1945 roku wojska sarmackie zaczęły masowo przekraczać granicę i przejmować kontrolę nad Rządem Adam Krautza komuniści zauważyli potrzebę walki z nową okupacją. Zbrojny Front Ludowy odrodził się i przeprowadzał walkę z Książęcymi Siła Zbrojnymi, starając się równocześnie oszczędzać wszelkie wojska bialeńskie. W lipcu 1945 roku Zbrojny Front Ludowy oraz Sarmacka Armia Ludowa (kontrolująca połowę Sarmacji) podpisały pakt, na mocy którego wojska sarmackie miały zostać wygnane z Bialenii, ale w zamian po odzyskaniu niezależności kraj miał stać się republiką socjalistyczną.
8 grudnia 1945 roku po wyzwolenia Ajszaburgii z rąk KSZ powołano Rząd Ludowy z Mikołajem Kapczyńskim na czele. Sarmacka Armia Ludowa wysyłała swoim bialeńskim sojusznikom broń, lecz zgodnie z umową nie wchodziła na nienaruszalne terytorium bialeńskie. 4 stycznia sarmacki książę Mikołaj, w związku z trudną sytuacją wewnętrzną oraz ze stratami, które ponosił w Bialenii zdecydował się wycofać wojska.
Opuszczony przez sojuszników Adam Krautz zdecydował się nie poddawać. Gdy 17 stycznia Zbrojny Front Ludowy wkroczył do Wolnogradu nikt nie stawiał oporu. Bialeńscy oficerowie, wierni dotychczas Krautzowi, oddali się w niewolę. Sam Krautz uciekł drogą powietrzną do Grodziska, licząc na pomoc Księcia Mikołaja. Po wejściu w przestrzeń lotniczą Tymczasowej Sarmackiej Republiki Rad samolot ten został zestrzelony, co spotkało się z wesołym przyjęciem Bialeńczyków.
Dzisiaj w Muszli Koncertowej wystąpił chór wojskowy. Okazja jest nie byle jaka, bowiem w nieistniejącym realu za niespełnia godzinę zaczniemy świętować Dzień Zwycięstwa.
A jak to było w Bialenii? Cytuję moją pracę o Republice Socjalistycznej Bialenii:
W grudniu 1944 roku Dreamland i Scholandia zaczęły wycofywać swoje oddziały z większości okupowanych terenów. Było to spowodowane przegranymi na wszystkich frontach Wielkiej Wojny Mikroświatowej, a w przypadku Bialenii także stratami ponoszonymi przez okupanta, które wynikały z działań zjednoczonej partyzantki.
Przez cały okres wojny działały różnego rodzaju bialeńskie rządy, od kolaboracyjnych, przez pół-niezależne monarchistyczne i niezależne autorytarne, po komunistyczne. Jednak dopiero w listopadzie 1944 roku powstał zjednoczony Bialeński Rząd Jedności Narodowej, na czele którego stanął Lord Adam Krautz. Rząd ten był uznawany przez komunistyczną partyzantkę - Zbrojny Front Ludowy, pomimo tego, że komuniści zajmowali w nim marginalną rolę.
W styczniu 1945 roku Premier Bialeńskiego Rządu Jedności Narodowej Adam Krautz podpisał pakt z Księstwem Sarmacji, co ograniczyło suwerenność Bialenii i wpuściło wojsko sarmackie na Wyspę Bialenię. Generał Zbrojnego Frontu Ludowego Kazimierz Czarniewski wyraził swój sprzeciw wobec współpracy z monarchofaszystowskim rządem Sarmacji, nie mającym poparcia społecznego.
Gdy w kwietniu 1945 roku wojska sarmackie zaczęły masowo przekraczać granicę i przejmować kontrolę nad Rządem Adam Krautza komuniści zauważyli potrzebę walki z nową okupacją. Zbrojny Front Ludowy odrodził się i przeprowadzał walkę z Książęcymi Siła Zbrojnymi, starając się równocześnie oszczędzać wszelkie wojska bialeńskie. W lipcu 1945 roku Zbrojny Front Ludowy oraz Sarmacka Armia Ludowa (kontrolująca połowę Sarmacji) podpisały pakt, na mocy którego wojska sarmackie miały zostać wygnane z Bialenii, ale w zamian po odzyskaniu niezależności kraj miał stać się republiką socjalistyczną.
8 grudnia 1945 roku po wyzwolenia Ajszaburgii z rąk KSZ powołano Rząd Ludowy z Mikołajem Kapczyńskim na czele. Sarmacka Armia Ludowa wysyłała swoim bialeńskim sojusznikom broń, lecz zgodnie z umową nie wchodziła na nienaruszalne terytorium bialeńskie. 4 stycznia sarmacki książę Mikołaj, w związku z trudną sytuacją wewnętrzną oraz ze stratami, które ponosił w Bialenii zdecydował się wycofać wojska.
Opuszczony przez sojuszników Adam Krautz zdecydował się nie poddawać. Gdy 17 stycznia Zbrojny Front Ludowy wkroczył do Wolnogradu nikt nie stawiał oporu. Bialeńscy oficerowie, wierni dotychczas Krautzowi, oddali się w niewolę. Sam Krautz uciekł drogą powietrzną do Grodziska, licząc na pomoc Księcia Mikołaja. Po wejściu w przestrzeń lotniczą Tymczasowej Sarmackiej Republiki Rad samolot ten został zestrzelony, co spotkało się z wesołym przyjęciem Bialeńczyków.
![[Obrazek: nicolas-gomez-davila.jpg]](https://elmanifiesto.com/images/carpeta_relacionados/2016/12/20/nicolas-gomez-davila.jpg)