Organizacja, wyposażenie i rezerwy Marynarki Wojennej

[Ronon Dex]

Flota Republiki Bialeńskiej, która powstała w styczniu 2014 przechodziła parokrotnie fazy modernizacji i rozbudowy – ostania modernizacja to wrzesień/październik 2020, w ramach której wycofano wiele przestarzałych okrętów i w to miejsce zakupiono nowe jednostki. Jednocześnie na skutek tworzenia się gwardii lennych i regionalnych, które na czas wojny przechodzą pod dowództwo Sił Zbrojnych RB zrezygnowano z planów tworzenia rezerw Marynarki Wojennej.

Rolę floty rezerwowej pełnią właśnie gwardie, co jest korzystnym rozwiązaniem zarówno z ekonomicznego punktu widzenia, jak i również z punktu widzenia sprawności okrętów, ich gotowości do działania oraz wyszkolenia załóg. W przypadku utrzymywania okrętów w rezerwie Marynarki Wojennej na ich pokładach znajduje się nieliczny personel szkieletowy, który zajmuje się konserwacją jednostki. Aby okręt przygotować do działania trzeba zmobilizować załogę, która musi w takim przypadku przejść jakiś proces szkolenia oraz rozkonserwować okręt i wyposażyć go w elementy, które są przechowywane w magazynach.

Rezerwa Marynarki Wojennej utrzymywana jako jednostki gwardii lennych i regionalnych jest korzystniejsza ponieważ jednostki znajdują się w eksploatacji ciągłej, a więc są w gotowości do natychmiastowego działania. odbywa się na nich w sposób ciągły proces szkolenia i zgrywania załóg, a jednostki są w pełni wyposażone. Gwardie zresztą maja też własne jednostki zaopatrzeniowe co w razie mobilizacji pozwala użyć zespoły okrętów gwardii jako „gotowy” zespół bojowy – zgrany i przeszkolony.

Oczywiście minusem jest fakt, że jednostki w ciągłej eksploatacji ulegają zużyciu (w przeciwieństwie do jednostek zakonserwowanych w rezerwie), ale też są na bieżąco remontowane i co ważniejsze modernizowane – nie występuje więc problem taki jak w przypadku rozkonserwowanych okrętów, które zwykle mają urządzenia i instalacje pochodzące z okresu, kiedy okręty zostały zakonserwowane.

Marynarka Wojenna Republiki Bialeńskiej została podzielona na trzy floty:
- 1. Flota Uderzeniowa,
- 2. Flota Desantowa,
- 3. Flota Obrony Wybrzeża,

… oraz dwie grupy okrętów:

- Grupa Okrętów Logistycznych,
- Grupa Okrętów Pomocniczych.


FLOTA UDERZENIOWA

Główną siłą bojową Marynarki Wojennej jest 1. Flota Uderzeniowa, która została podzielona na cztery grupy bojowe.

11. Grupa Bojowa jest główna siłą uderzeniową floty i składa się z lotniskowca floty o napędzie atomowym oraz 6 niszczycieli, 2 fregat i 4 myśliwskich okrętów podwodnych.



Skład 11. GBMW:

Lotniskowiec ORB „Republika Bialeńska” (LN-71)

Niszczyciele klasy D-80/D-80M
- ORB „Valhalla” (D-85)
- ORB „Lahazydia” (D-86)
- ORB „Jahołdajewszczyzna” (D-87)
- ORB „Pomorze” (D-88)
- ORB „Oceania” (D-89)
- ORB „Lisewszczyzna” (D-90)

Fregaty klasy F-145
- ORB „Adamiec” (F-145)
- ORB „Janowicze” (F-146)

Okręty podwodne klasy SN-90
– ORB „Beta” (SN-91)
– ORB „Gamma” (SN-92)
– ORB „Alfa” (SN-93)
– ORB „Kwant” (SN-98)

11. Grupa bojowa dysponuje 72 samolotami bojowymi (nie licząc śmigłowców ZOP i wielozadaniowych oraz samolotów wczesnego ostrzegania i transportowych) typu FA-5C i F-12C bazującymi na pokładzie lotniskowca. Do grupy są przydzielone cztery okręty z Grupy Okrętów Logistycznych, są to dwa tankowce floty oraz dwa okręty zaopatrzeniowe. Jednostki te są używane do zaopatrywania okrętów bojowych w paliwo i inne materiały w morzu oraz służą też do dowozu zaopatrzenia bojowego do portu w Chylonii. Portem macierzystym grupy jest 1 Baza Marynarki Wojennej w mieście Chylonia, w południowo-wschodniej części Anatolii.

Oprócz największej 11. Grupy Bojowej w 1. Flocie Uderzeniowej znajdują się jeszcze trzy grupy bojowe:

12. Grupa Bojowa,
13. Grupa Bojowa,
14. Grupa Bojowa.

Są to mniejsze formacje okrętów bojowych, w składzie których występują lekkie lotniskowce i mniejsza liczbą okrętów bojowych.

12. Grupa Bojowa składa się z lekkiego lotniskowca, 2 niszczycieli, 2 fregat i 2 myśliwskich okrętów podwodnych.



Skład 12. GBMW:

Lotniskowiec lekki ORB „Rzesza Bialeńska” (L-183)

Niszczyciele klasy D-80/D-80M
- ORB „Anatolia” (D-83)
- ORB „Dżamahirija” (D-84)

Fregaty klasy F-145
- ORB „Lisewo” (F-147)
- ORB „Ofierzyn” (F-148)

Okręty podwodne klasy SN-90
- ORB „Neutron” (SN-94)
– ORB „Proton” (SN-95)

Do grupy bojowej, której macierzystym portem jest 3 Baza Marynarki Wojennej w Kluczynie, na zachodnim wybrzeżu Wyspy Bialeńskiej – przydzielone są z Grupy Okrętów Logistycznych dwa uniwersalne tankowce zaopatrzeniowe.

13. Grupa Bojowa składa się z lekkiego lotniskowca, 2 niszczycieli, 2 fregat i 2 myśliwskich okrętów podwodnych.



Skład 13. GBMW:

Lotniskowiec lekki ORB „Rewolucja Marcowa” (L-184)

Niszczyciele klasy D-80/D-80M
- ORB „Starobialenia” (D-81)
- ORB „Polesie” (D-82)

Fregaty klasy F-145
- ORB „Havane” (F-149)
- ORB „Wikant” (F-150)

Okręty podwodne klasy SN-90
- ORB „Elektron” (SN-96)
– ORB „Izotop” (SN-97)

Do grupy bojowej, której macierzystym portem jest 4 Baza Marynarki Wojennej, na północnym wybrzeżu Anatolii – przydzielone są z Grupy Okrętów Logistycznych dwa uniwersalne tankowce zaopatrzeniowe.

Te opisane powyżej grupy bojowe mają identyczny skład, a ich lekkiego lotniskowce są jednostkami tego samego typu i choć grupy stacjonują w dużej odległości od siebie ochraniając różne akweny to w przypadku działań wojennych i konieczności operowania silnymi zespołami bojowymi mogą zostać połączone w jeden zespół uderzeniowy. Taki połączony zespół, choć nieco słabszy od 11. Grupy Bojowej będzie złożony z 2 lekkich lotniskowców, 4 niszczycieli, 4 fregat i 4 myśliwskich okrętów podwodnych oraz będzie dysponował 48 samolotami bojowymi (typu F-12B). Liczba tych maszyn może zostać zwiększona do 56, w przypadku rezygnacji ze stacjonujących na lotniskowcach śmigłowców ZOP. W tym przypadku działaniami przeciwpodwodnymi z powietrza będą zajmowały się wyłącznie śmigłowce ZOP bazujące na niszczycielach i fregatach. Zresztą liczbę samolotów można zwiększyć nawet do 72 maszyn (czyli tyle samo ile bazuje na lotniskowcu floty ORB „Republika Bialeńska) – ale dotyczy to tylko krótkich rejsów i niesie za sobą konieczność bazowania części maszyn na pokładach lotniskowców.




Ostatnią grupą bojową jest 14 Grupa Bojowa Marynarki Wojennej. Jej skład jest odmienny od 12 i 13 Grupy Bojowej, inne są również używane tam okręty bojowe.



Skład 14. GBMW:

Lotniskowiec lekki ORB „Wyspy Przyjaźni” (L-550)

Niszczyciele klasy D-80B/D-990
- ORB „Brodria” (D-991)
- ORB „Wakana” (D-992)
- ORB „Nuria” (D-993)

Fregaty klasy F-910
- ORB „Chylonia” (F-910)
- ORB „Jedisan” (F-911)

Ze względu na przeznaczenie grupy, którym jest ochrona oddalonych od macierzy Wysp Przyjaźni do tej grupy skierowano oprócz lekkiego lotniskowca ORB „Wyspy Przyjaźni” (okrętu, który oprócz zadań lotniczych może transportować pewną ilość pojazdów i żołnierzy sił lądowych), trzy niszczyciele i dwie fregaty. Niszczyciele reprezentują klasę D-991 i są zmodyfikowanymi jednostkami typu D-80M określanymi też jako typ D-80B (ponieważ zostały zaprojektowane na zamówienie Brodrii). Mają nieco silniejsze uzbrojenie i większą autonomiczność, co jest przydatne podczas służby na odległych akwenach. Podobnie znajdujące się w grupie fregaty typu F-990, są jednostkami reprezentujący zmodyfikowaną klasę F-145, różniąc się od tych okrętów silniejszym uzbrojeniem artyleryjskim i rakietowym. Grupa dysponuje 24 samolotami bojowymi F-12B na pokładzie lotniskowca, ale może uzyskać wsparcie ze strony stacjonujących na Wyspach Przyjaźni samolotów Marynarki Wojennej

W przeciwieństwie do pozostałych grup bojowych, 14. Grupa Bojowa nie dysponuje własnymi okrętami podwodnymi. Jest to spowodowane faktem, że na Wyspach Przyjaźni stacjonuje dywizjon okrętów podwodnych, który składa się z 4 myśliwskich okrętów podwodnych. Są to jednostki niewielkie, przeznaczone do operacji na mniejszych akwenach jak atomowe okręty podwodne z pozostałych grup bojowych. Takie okręty sprawdzają się lepiej na wodach specyficznego rejonu jakim są Wyspy Przyjaźni.

Do 14. Grupy Bojowej z Grupy Okrętów Logistycznych są przydzielone trzy jednostki: tankowiec floty oraz dwa okręty zaopatrzeniowe, zadaniem tych ostatnich jest też wożenie zaopatrzenia dla jednostek stacjonujących na Wyspach Przyjaźni. Bazą macierzystą 14 Grupy Bojowej jest 5. Baza Marynarki Wojennej na Wyspie Wakana, w archipelagu Wysp Przyjaźni.

REZERWA 1. FLOTY UDERZENIOWEJ

Rezerwą floty uderzeniowej, w chwili obecnej są dwie grupy bojowe z Morskiej Gwardii Razorna:

1. Grupa Bojowa Morskiej Gwardii Razorna,
2. Grupa Bojowa Morskiej Gwardii Razorna (będąca w czasie pokoju kontyngentem do Gwardii Rzeszy Bialeńskiej),

Grupy te składają się z okrętów wcześniejszej generacji niż te używane w Marynarce Wojennej RB, ale mogą z powodzeniem przejąć rolę grup bojowych Marynarki Wojennej w ochronie naszych wysp, w sytuacji gdy te zostaną skierowane na odleglejsze akweny. Co prawda lekkie lotniskowce są jednostkami o mniejszych możliwościach niż analogiczne okręty w Marynarce Wojennej, ale są w stanie zapewnić osłonę lotniczą własnym jednostkom. Niszczyciele typu „Grom” są jednostkami starszej generacji od niszczycieli D-80, ale jeszcze nie na tyle przestarzałymi by nie mogły nawiązać skutecznej walki z nowocześniejszymi od siebie okrętami, szczególnie gdy będą dysponowały przewagą liczebną. Natomiast dwa krążowniki typu „Orkan” obecnie są porównywalne siłą ognia właśnie z niszczycielami D-80M i D-990 oraz podobnie jak one dysponują już zintegrowanym i nowoczesnym systemem wykrywania i kierowania ogniem. Jeżeli działają w zespole z niszczycielami typu „Grom” to mogą je wspomagać swoimi systemami, co podnosi skuteczność.

Skład 1. GB MGR



Lotniskowiec lekki OGR „Tsunami”
Krążownik OGR „Orkan”

Niszczyciele:
- OGR „Grom”
- OGR „Błyskawica”

Fregaty:
- OGR „Wicher”
- OGR „Burza”

Do grupy jest przydzielony uniwersalny tankowiec zaopatrzeniowy OGR „Przypływ”. Grupa stacjonuje w portach Półwyspu Lisewskiego. Do grupy nie są przydzielone okręty podwodne, ponieważ na wodach okalających Półwysep Lisewski operuje 3. Eskadra Okrętów Podwodnych Morskiej Gwardii Lisendorff, która dysponuje czterema myśliwskimi okrętami podwodnymi.

Skład 2. GB MGR



Lotniskowiec lekki OGR „Tajfun”
Krążownik OGR „Cyklon”

Niszczyciele:
- OGR „Piorun”
- OGR „Grzmot”

Fregaty:
- OGR „Sztorm”
- OGR „Szkwał”

Okręty podwodne (przydzielone jako kontyngent z Morskiej Gwardii Lisendorff/4 Eskadra Okrętów Podwodnych)
- OGL „Pyton”
- OGL „Boa”

Do grupy jest przydzielony uniwersalny okręt zaopatrzeniowy OGR „Fala” i okręt zaopatrzeniowy OGR „Zorza” (przeznaczony również do przewozu zaopatrzenia dla okrętów z lenna do bazy Rzeszy Bialeńskiej). Grupa stacjonuje w bazie sił morskich Rzeszy Bialeńskiej w Jedisan.

W przypadku konfliktu zbrojnego i konieczności znacznego wzmocnienia sił operacyjnych Marynarki Wojennej przewidywana jest możliwość zmobilizowania 1 i 2 Grupy Bojowej Morskiej Gwardii Razorna i utworzenie z nich dodatkowej Grupy Bojowej. W tym przypadku powstaje w 1. Flocie Uderzeniowej 15 Grupa Bojowa w składzie: 2 lekkie lotniskowce, 2 krążowniki, 4 niszczyciele, 4 fregaty i 2 okręty podwodne oraz wsparcie logistyczne w postaci trzech jednostek zaopatrzeniowych.



Taka grupa ma co prawda tylko 26-32 samoloty bojowe na pokładach lekkich lotniskowców (32 przy rezygnacji ze śmigłowców ZOP, których jest sporo na innych jednostkach grupy) czyli nie ma dużych możliwości działania lotnictwem w sposób zaczepny, ale ilość maszyn wystarcza do osłony lotniczej zespołu. W tym przypadku grupa może mieć 4 samoloty stale w powietrzu i kolejne 4 w gotowości do startu i kolejne 4 w gotowości 15-minutowej – do działań zaczepnych można użyć tyko 6, maksymalnie do 10 maszyn.

Zmobilizowana 15 Grupa Bojowa może z powodzeniem stanowić osłonę i wsparcie dla Floty Desantowej oraz wspierać lądowanie desantu (dysponuje spora ilością dział 127 mm na krążownikach i niszczycielach). W takich działaniach zresztą na pokładach lotniskowców grupy mogą bazować nowocześniejsze samoloty F-12B (zamiast AS-4F/A z Gwardii Razorna), których nadwyżka znajduje się w eskadrach lotnictwa morskiego przydzielonych flocie desantowej.

[Ronon Dex]

2. FLOTA DESANTOWA

Jest to grupowanie jednostek służących przeprowadzaniu desantów oraz ich jednostek eskortowych. Nie jest podzielona na stałe grupy, bo te są tworzone doraźnie na podstawie potrzeb i wielkości przeprowadzonego desantu. W składa floty desantowej wchodzą: 3 okręty lotniczo-desantowe, 4 okręty desantowe, okręt-baza sił specjalnych i 12 fregat.



Skład 2. Floty Desantowej:

Okręty lotniczo-desantowe klasy LHD
– ORB „Jan Leksy” (LHD-1)
– ORB „Mikołaj Kapczyński” (LHD-2)
– ORB „Roman Hugenberg” (LHD-3) 

Okręty desantowe klasy L-800
– ORB „Stanisław Kotliński” (L-800)
– ORB „Stanisław Wódnicki” (L-801)

Okręty desantowe klasy L-3000
– ORB „Adam Janowicz” (LS-3007)
– ORB „Pułkownik Sabin (LS-3008)

Okręt-baza sił specjalnych klasy L-420
- ORB „Hermes” (L-421)

Fregaty klasy F-220
- ORB „Razorno” (F-222)
- ORB „Sateda” (F-223)

Fregaty klasy F-30M
- ORB „Topolno” (F-31)
- ORB „Nowa Auterra” (F-32)
- ORB „Nowy Ab’Dorst” (F-33)
- ORB „Mesjano” (F-34)
– ORB „Bałdarasz” (F-35)
– ORB „Ajszaburg” (F-36)
– ORB „Arthurberg” (F-37)
– ORB „Garbowo” (F-38)

Do floty desantowej przydzielone są z Grupy Okrętów Logistycznych dwa tankowce floty i okręt zaopatrzeniowy. Flota desantowa stacjonuje w 6. Bazie Marynarki Wojennej w Sateda, w południowo-zachodniej Anatolii.

Niektóre jednostki należące do 2. Floty Desantowej mogą realizować też inne zadania niż kwestie desantów morskich. Okręty desantowe typu L-800 i L-3000 mogą być również jednostkami zaopatrzeniowymi i transportowymi, przewożąc ładunki i pojazdy na rzecz innych rodzajów wojsk, a okręty lotniczo-desantowe oprócz swojej podstawowej roli mogą również transportować wojska lądowe, jak i pełnić rolę lekkich lotniskowców (tzw. Sea Conrtol Ship).



W przypadku konieczności przejęcia roli ochrony akwenów okalających nasze wyspy od grup bojowych 1. Floty Uderzeniowej z okrętów 2. Floty Desantowej można utworzyć nawet trzy zespoły patrolowe złożone z jednego okrętu lotniczo-desantowego typu LHD i 3-4 fregat. W takim przypadku na okrętach bazuje 20 samolotów bojowych F-12B i śmigłowce ZOP.

Natomiast okręt-baza sił specjalnych ORB „Hermes” wraz z dwoma fregatami typu F-220 w przypadku działań zamorskich Sił Specjalnych tworzą zespół. Fregaty ORB „Razorno” (F-222) i ORB „Sateda” (F-223) w przeciwieństwie do innych fregat mają dość ograniczone możliwości zwalczania okrętów podwodnych (tylko za pomocą pokładowych śmigłowców ZOP), ale mają zwiększone możliwości walki z okrętami nawodnymi, wspierania wojsk na lądzie oraz mogą przewozić cztery szybkie łodzie motorowe oraz mają miejsce dla dodatkowego personelu sił specjalnych.

REZERWA 2. FLOTY DESANTOWEJ

Rezerwą 2. Floty Desantowej jest obecnie Grupa Bojowa Morskiej Gwardii Rzeszy Bialeńskiej, która na co dzień stacjonuje w Jedisan. W przypadku mobilizacji jednostki tej grupy czyli okręt liniowy ORZ „Maciej Kamiński”, lekki lotniskowiec ORZ „Andrzej Swarzewski” oraz dwie fregaty ORZ „Albert de Medici” i ORZ „Marek Bajtuś” wchodzą w skład 2. Floty Desantowej.



W przypadku okrętu liniowego – współczesne zastosowanie to tylko wsparcie artyleryjskie dla lądującego desantu oraz ostrzeliwanie celów na lądzie na głębokość około 30-35 km. Natomiast lekki lotniskowiec może przejąć rolę osłony lotniczej zespołu desantowego, podczas gdy na okrętach lotniczo-desantowych bazować będą głównie maszyny przeznaczone do desantowania wojsk, przy znikomej (po 6 sztuk) liczbie samolotów bojowych. W takim przypadku na zmobilizowanym lotniskowcu mogą bazować nowoczesne samoloty F-12B, zamiast starszych AS-4A/F, ponieważ jest ich większa liczba, z przeznaczeniem dla okrętów lotniczo-desantowych pełniących rolę czasami Sea Control Ship. Obie fregaty wzmacniają eskortę zespołu.

***

FLOTA OBRONY WYBRZEŻA



Zadaniem tej floty są działania na wodach przybrzeżnych wokół wysp należących do Republiki Bialeńskiej. Ten morski związek taktyczny jest podzielony na następujące elementy:

31. Eskadra Korwet

Korwety klasy K-160
– ORB „Teru” (K-161)
– ORB „Opena” (K-162)
– ORB „Fal” (K-163)
– ORB „Vak” (K-164)

32. Eskadra Korwet

Korwety klasy K-160
– ORB „Bern” (K-165)
– ORB „Zatoczyn” (K-166)
– ORB „Krabin” (K-167)
– ORB „Szkutno” (K-168)

33. Eskadra Korwet

Korwety klasy K-180
– ORB „Ronin” (K-181)
– ORB „Lisendorff” (K-182)

34. Eskadra Okrętów Podwodnych

Okręty podwodne klasy S-70
– ORB „Kaszalot” (S-71)
– ORB „Waleń” (S-72)
– ORB „Płetwal” (S-73)
– ORB „Narwal” (S-74)

35. Eskadra Przeciwminowa

Niszczyciele min klasy M-100
– ORB „Pasat” (M-101)
– ORB „Vendavales” (M-102)
– ORB „Yogo” (M-103)
– ORB „Sumatra” (M-104)
– ORB „Sudestada” (M-105)
– ORB „Bryza” (M-106)

36. Eskadra Przeciwminowa

Niszczyciele min klasy M-100
– ORB „Belat” (M-107)
– ORB „Blizzard” (M-108)
– ORB „Bora” (M-109)
– ORB „Burster” (M-110)
– ORB „Helm” (M-111)
– ORB „Ponente” (M-112)

37 Eskadra Okrętów Patrolowych

Okręty patrolowe klasy P-1000
– ORB „Łosoś” (P1001)
– ORB „Troć” (P1002)
– ORB „Dorsz” (P1003)
– ORB „Pstrąg” (P1004)
– ORB „Okoń” (P1005)

38 Eskadra Okrętów Patrolowych

Okręty patrolowe klasy P-1000
– ORB „Szczupak” (P1006)
– ORB „Sum” (P1007)
– ORB „Jesiotr” (P1008)
– ORB „Sandacz” (P1009)
– ORB „Belona” (P1010)

39 Eskadra Okrętów Patrolowych

Okręty patrolowe klasy P-1000
– ORB „Murena” (P1011)
– ORB „Sola” (P1012)
– ORB „Dorada” (P1013)
– ORB „Sieja” (P1014)
– ORB „Węgorz” (P1015)

40 Eskadra Okrętów Patrolowych

Okręty patrolowe klasy P-1000
– ORB „Płastuga” (P1016)
– ORB „Turbot” (P1017)
– ORB „Szprot” (P1018)
– ORB „Tuńczyk” (P1019)
– ORB „Boleń” (P1020)

41 Eskadra Okrętów Patrolowych

Okręty patrolowe klasy P-1000
– ORB „Śledź” (P1021)
– ORB „Karmazyn” (P1022)
– ORB „Czarniak” (P1023)
– ORB „Flądra” (P1024)
– ORB „Makrela” (P1025)
– ORB „Halibut” (P1026)

Poszczególne elementy floty stacjonują w różnych bazach Marynarki Wojennej, natomiast dowództwo 3. Floty Obrony Wybrzeża mieści się w 2 Bazie Marynarki Wojennej w Apfelbaustadt.

W 1 Bazie Marynarki Wojennej w Chylonii (południowo-wschodnie wybrzeże Anatolii) stacjonuje:
- 31. Eskadra Korwet
- 37. Eskadra Okrętów Patrolowych

W 2 Bazie Marynarki Wojennej w Apfelbaustadt (południowe wybrzeże Wyspy Bieleńskiej) stacjonuje:
- 38. Eskadra Okrętów Patrolowych

W 3 Bazie Marynarki Wojennej w Kluczynie (zachodnie wybrzeże Wyspy Bialeńskiej) stacjonuje:
- 39. Eskadra Okrętów Patrolowych

W 4 Bazie Marynarki Wojennej na północnym wybrzeżu Anatolii stacjonuje:
- 40. Eskadra Okrętów Patrolowych
- 35. Eskadra Przeciwminowa

W 5 Bazie Marynarki Wojennej na Wyspie Wakana (Wyspy Przyjaźni) stacjonuje:
- 32. Eskadra Korwet
- 34. Eskadra Okrętów Podwodnych
- 41 Eskadra Okrętów Patrolowych

W 6 Bazie Marynarki Wojennej w Sateda (południowo-zachodnie wybrzeże Anatolii) stacjonuje:
- 33. Eskadra Korwet
- 36. Eskadra Przeciwminowa

Przy czym specyficzną rolę pełni 33 Eskadra Korwet, który liczy tylko dwie nietypowe jednostki typu K-180. Korwety te (tak zostały zaklasyfikowane, będąc w rzeczywistości bardzo dużymi okrętami patrolowymi ze śmigłowcami pokładowymi) pełnią rotacyjnie służbę w bialeńskiej bazie lotniczo-morskiej na terenie Palatynatu Leocji.

REZERWA FLOTY OBRONY WYBRZEŻA

W przypadku mobilizacji do 3. Floty Obrony Wybrzeża zostają dołączone jednostki z Gwardii Rzeszy i gwardii lennych. Na chwilę obecną są to dwie formacje należące do Gwardii Lisendorff czyli 2 Eskadra Korwet oraz 3 Eskadra Okrętów Podwodnych. 

2. Eskadra Korwet Morskiej Gwardii Lisendorff

- OGL „Ozyrys”
- OGL „Anubis”
- OGL „Horus”
- OGL „Izyda”
- OGL „Set”
- OGL „Thot”

3 Eskadra Okrętów Podwodnych Morskiej Gwardii Lisendorff

- OGL „Kobra”
- OGL „Anakonda”
- OGL „Grzechotnik”
- OGL „Czarna Mamba”

Zmobilizowane eskadry z Morskiej Gwardii Lisendorff zasadniczo będą operowały z dotychczasowych portów na Półwyspie Lisewskim, ponieważ ich zadaniem (nawet w czasie pokoju) jest patrolowanie wschodnich wybrzeży Wyspy Bialeńskiej.



Ponieważ obecnie Marynarka Wojenna zamierza przekazać gwardiom regionalnym i lennym sześć wycofanych z eksploatacji korwet typu K-40 (dwie jednostki pozostały jako okręty szkolne) oraz dwa małe okręty podwodne typu S-60 (dwie jednostki pozostały jako okręty szkolne), to z chwilą rozpoczęcia tych okrętów w gwardiach – rozbudują one rezerwę 3. Floty Obrony Wybrzeża.

[Ronon Dex]

GRUPA OKRĘTÓW LOGISTYCZNYCH

Grupa okrętów logistycznych skupia jednostki służące zaopatrywaniu grup bojowych w materiały niezbędne do ich działania. W grupie znajdują się 5 okrętów zaopatrzeniowych floty, 5 tankowców floty oraz 4 uniwersalne tankowce zaopatrzeniowe (jednostki przeznaczone do przewożenia i zaopatrywania w morzu innych okrętów nie tylko w paliwa, ale tez w ładunki „suche”).



W skład Grupy Okrętów Logistycznych wchodzą:

Okręty zaopatrzeniowe floty klasy UC-10
– ORB „Ares” (UC-10)
– ORB „Odyseusz” (UC-11)
– ORB „Apollo” (UC-12)
– ORB „Hades” (UC-13)
– ORB „Artemis” (UC-14)

Tankowce floty klasy TF-200
– ORB „Hera” (TF-200)
– ORB „Hestia” (TF-201)
– ORB „Westa” (TF-202)
– ORB „Atena” (TF-203) 
– ORB „Latona” (TF-204) 

Uniwersalne tankowce zaopatrzeniowe klasy A-136
– ORB „Neptun” (A-136)
– ORB „Posejdon” (A-137)
– ORB „Proteusz” (A-138)
- ORB „Tezeusz” (A-138)

Jednostki Grupy Okrętów Logistycznych są przydzielane do poszczególnych formacji okrętów i działają w ich składach. Dowództwo Grupy pełniące rolę w zasadzie organizacyjno-administracyjną jest zlokalizowane w 6 Bazie Marynarki Wojennej w Sateda, baza ta jest też portem macierzystym okrętów logistycznych i tutaj tez przeprowadza się ich okresowe remonty.

REZERWA FLOTY OBRONY WYBRZEŻA

W przypadku konfliktu zbrojnego i ogłoszenia mobilizacji Grupa Okrętów Logistycznych zostaje uzupełniona nie tylko przez okręty logistyczne należące do gwardii lennych i regionalnych, ale również statki cywilne, które podlegają mobilizacji i stają się okrętami zaopatrzeniowymi i transportowymi Marynarki Wojennej.

Do tego celu przewidziane jest 12 uniwersalnych drobnicowców typu M100, które zostają zmobilizowane z Bialeńskiej Żeglugi Morskiej oraz dwa statki pasażerskie mobilizowane z Bialeńskich Linii Oceanicznych. Drobnicowce M100 są jednostkami niewielkimi, o znacznie mniejsze pojemności niż etatowe jednostki Grupy – jednak ze względu na fakt, że są to statki przystosowane do operowania z niewielkich portów, bez odpowiedniej infrastruktury przeładunkowej, mają własne dźwigi do załadunku i rozładunku. Czyni to je jednostkami bardzo przydatnymi do zaopatrywania np. wojsk desantowych czy nawet umożliwia przeładunek zaopatrzenia na inne jednostki w morzu.

Natomiast wielkie statki wycieczkowe BLO przeznaczone do przewozu w czasie pokoju ponad 2000 pasażerów w luksusowych warunkach, w czasie działań wojennych będą służyły do transportu wojska – mogą zabierać w tym przypadku nawet około 5000-6000 tysięcy żołnierzy jednorazowo (w zależności od długości rejsu).



Nie przewiduje się mobilizowania innych statków np. z Bialeńskiego Transportu Morskiego – jednak jednostki te mogą i będą wykonywały zadania (przewoziły paliwa i ładunki) również na rzecz Sił Zbrojnych, ale pozostaną jednostkami cywilnymi i nie będą podnosiły bandery Marynarki Wojennej.


GRUPA OKRĘTÓW POMOCNICZYCH

Grupa Okrętów Pomocniczych ma swoje dowództwo w 2. bazie Marynarki Wojennej w Apfelbaumstadt, ale podobnie jak w przypadku Grupy Okrętów Logistycznych są przydzielane do różnych formacji okrętów, do poszczególnych baz Marynarki Wojennej lub wykonują samodzielne zadania na rzecz innych elementów Marynarki Wojennej i Sił Zbrojnych. Jedynym elementem, który funkcjonuje jako całość jest 51 Eskadra Okrętów Szkolnych, która stacjonuje na Wyspach Przyjaźni, gdzie głównie prowadzone jest szkolenie bialeńskich marynarzy (znajdują się tam poligony, a cały archipelag podlega jurysdykcji Sił Zbrojnych i jest silnie zmilitaryzowany).



Skład Grupy Okrętów Pomocniczych:

Okręt rozpoznania radioelektronicznego ORB "Impuls" (EW-700)
Okręt-baza prac podwodnych ORB "Nemo"
Okręt hydrograficzny ORB „Krab” (HS-601)

Okręty ratownicze klasy RS-50
– ORB „Nadzieja” (RS-50)
– ORB „Odwaga” (RS-51)
– ORB „Męstwo” (RS-52)
– ORB „Ofiarność” (RS-53)
– ORB „Poświęcenie” (RS-54)
– ORB „Heroizm” (RS-55)

Holowniki oceaniczne klasy OT-500
– ORB „Tytan” (OT-501)
– ORB „Herkules” (OT-502)
– ORB „Achilles” (OT-503)
– ORB „Atlas” (OT-504)

Holowniki portowe klasy HT-550
– ORB „Feniks” (HT-551)
– ORB „Smok” (HT-552)
– ORB „Gryf” (HT-553)
– ORB „Hydra” (HT-554)
– ORB „Cyklop” (HT-555)
– ORB „Cerber” (HT-556)
– ORB „Centaur” (HT-557)
– ORB „Sfinks” (HT-558)
– ORB „Minotaur” (HT-559)
– ORB „Pegaz” (HT-560)

51 ESKADRA OKRĘTÓW SZKOLNYCH

Korwety klasy K-40
– ORB „Kluczyn” (K-42)
– ORB „Jeziorno” (K-43)

Okręty patrolowe klasy P-100
– ORB „Kadet” (P-101)
– ORB „Adept” (P-102)

Okręty podwodne klasy S-60
– ORB „Delfin” (S-61)
– ORB „Orka” (S-62)

Po dokonanej w listopadzie 2019 znacznej rozbudowie baz morskich (ich liczba wzrosła z 3 do 6) występuje spory niedobór jednostek pomocniczych, szczególnie holowników. Dlatego też holowniki portowe/redowe należące do Marynarki Wojennej są umieszczone tylko w trzech bazach Marynarki Wojennej: w Kluczynie (3 BMW), na północy Anatolii (4 BMW) i na Wyspach Przyjaźni (5 BMW) – tam gdzie bazy morskie nie znajdują się w pobliżu cywilnych portów morskich. Natomiast pozostałe bazy czyli 1 BMW w Chylonii, 2 BMW w Apfelbaumstadt i 6 BMW w Sateda wykorzystuje holowniki na zasadzie wynajmowania cywilnych przedsiębiorstw do obsługi portów wojennych.

Grupa Okrętów Pomocniczych nie ma tez szczegółowych planów mobilizowania rezerw – choć przewidywane jest wykorzystywanie jednostek cywilnych do dalszej obsługi portów i różnych zadań pomocniczych, ale pozostaną one jednostkami cywilnymi.