Produkcja okrętów dla Gwardii Venomanii.

[Ronon Dex]

Jedną ze specjalizacji stoczni w Razornie jest budowa okrętów wojennych dla gwardii lennych dokonywana wg historycznych wzorców. Jeszcze przed oficjalnym otwarciem przedsiębiorstwa w stoczni zbudowano trzy okręty przeznaczone dla Gwardii Razorna.

Zbudowano wtedy lotniskowiec eskortowy "Razorblade", którego wzorcem były amerykańskie okręty typu Cassablanca oraz dwa niszczyciele ("Ronin" i "Koga"), których wzorcem była klasa amerykańskich niszczycieli typu Flether. Okręty weszły w skład 1. Eskadry Okrętów Gwardii Razorna

Po oficjalnym zarejestrowaniu przedsiębiorstwa stocznia otrzymała zamówienie od Andrzeja Swarzewskiego na produkcję okrętów dla Gwardii pretoriańskiej Venomanii. w pierwszej kolejności zbudowano dwa lekkie lotniskowce wzorowane na historycznej klasie Indenpendence. Wybór tego typu okrętu był podyktowany uprawnieniami zamawiającego do posiadania okrętów o wyporności do 8000 ton w przypadku okrętu współczesnego oraz do 16000 ton w przypadku okrętu wg wzoru z lat 1935-45. W realu okręty te powstały "z potrzeby chwili" - gdy zaistniała potrzeba szybkiej budowy okrętów lotniczych, ale jeden z nich służył we flocie Hiszpanii aż do 1989 (okręty tego typu przekazane Francji skasowano w latach 60-tych).

W pewnym sensie okręty dla Venomanii mają cechy wspólne z lotniskowcem eskortowym dla Gwardii Razorna... oba typy lotniskowców powstały na bazie kadłubów okrętów innej klasy. Lotniskowce eskortowe były budowane na bazie kadłubów statków handlowych, a lotniskowce typu Indenpendence na bazie kadłubów krążowników. Dzięki temu, że stocznia w Razornie zdobyła doświadczenie przy budowie lotniskowce eskortowego, w szybkim tempie mogła zbudować podobne jednostki na bazie planów kadłuba krążownika - bo metoda przebudowy była podobna (podobnie to było w realu i stąd wybór kadłubów krążowników do przebudowy na lekkie lotniskowce). Ponieważ jednak kadłuby krążowników były większe to na lotniskowcach dla Venomanii można było zamontować lepszą katapultę (wyrzuca samoloty o masie do 8330 kg z prędkością 150 km/h) oraz okręty mają większy pokład startowy i pojemniejsze hangary. Do tego moc maszyn pozwala rozwinąć prędkość 31 węzłów - co dodatkowo pomaga przy starcie samolotów o większej masie. Lotniskowiec tego typu może zabierać w rejs 30-45 samolotów - choć biorąc pod uwagę używane w Gwardii pretoriańskiej typy maszyn (rozmiary) ich ilość zwykle będzie wynosiła 36.

Lotniskowce dla Venomanii przy nabrzeżu portu w Razornie.

Dane taktyczno techniczne okrętu:
Wyporność standard: 10800 t
Wyporność pełna: 14750 t
Długość: 190 m
Szerokość: 21,8 m (KLW)
Zanurzenie: 7,39 m
Wymiary pokładu lotniczego: 166 x 22,2 m
Wymiary hangaru: 78,6 x 16,7 m
Prędkość maksymalna: 31 w
Zasięg: 8325 km (przy prędkości 15 w)
Załoga: 1460 ludzi (wraz z personelem lotniczym)

Uzbrojenie:
- 2 działa 127 mm (2 x I)
- 16 dział plot 40 mm (8 x II)
- 20 działek plot 2 mm (20 x I)

Kolejnymi okrętami zbudowanymi dla Venomanii są niszczyciele oparte na realowym typie Flether czyli takie same jakie zbudowano wcześniej dla Gwardii Razorna.

W realu zbudowano ich aż 175 i służyły potem wiele lat po wojnie - ostatni wycofano w floty Meksyku w 2002.

Niszczyciel przeznaczony dla Venomanii podczas prób morskich

Dane taktyczno techniczne okrętu:
Wyporność standard: 2050 t
Wyporność pełna: 2500 t
Długość: 114,7 m
Szerokość: 12 m (KLW)
Zanurzenie: 3,8 m
Prędkość maksymalna: 36,5 w
Zasięg: 5500 km (przy prędkości 15 w)
Załoga: 329 ludzi

Uzbrojenie:
- 5 działo 127 mm (5 x I)
- 10 dział plot 40 mm (5 x II)
- 7 działek plot 2 mm (7 x I)
- 10 wyrzutni torped (2 x V)
- 6 wyrzutni bomb głębinowych
- 2 zrzutnie bomb głębinowych

Budowa okrętów została zakończona, przeszły pomyślnie próby morskie i dzisiaj w godzinach porannych wypłynęły z portu w Razornie w kierunku Venomanii

[Ronon Dex]

Zgodnie z ustaleniami i zamówieniem Andrzeja Swarzewskiego w stoczni w Razornie zbudowano i zwodowano trzy kolejne okręty wojenne przeznaczone dla Gwardii Pretoriańskiej Venomanii.

Piersze dwa to kolejne niszczyciele produkowane już wcześniej  czyli 2 dla Gwardii Razorna i cztery dla Gwardii Venomanii. Tym samym dla Venomanii wyprodukowano łacznie 6 niszczycieli bazujących na realowym typie Flether.

Ostatnim okrętem zbudowanym dla Venomanii jest ciężki krążownik bazujący na realowych typach Portland/New Orleans. Należały w realu do tzw. krążownik waszyngtońskich czyli okrętów budowanych na mocy umowy międzynarodowej normującej ilości tonażu poszczególnych flot wojennych, jak i normujących maksymalne wyporności i uzbrojenie w poszczególnych klasach okrętów.

Okręt w czasie prób morskich.

Okręt zbudowany dla Venomanii został dodatkowo przystosowany do pełnienia roli okrętu flagowego floty pretoriańskiej.

Sylwetka okrętu

Dane taktyczno techniczne okrętu:
Wyporność standard: 10000 t
Wyporność pełna: 12200 t
Długość: 186 m
Szerokość: 20,2 m (KLW)
Zanurzenie: 5,3 m
Prędkość maksymalna: 32,7 w
Zasięg: 19000 km (przy prędkości 15 w)
Załoga: 850-950 ludzi

Uzbrojenie:
- 9 dział 203 mm (3 x III)
- 8 dział plot. 127 mm (8 x I)
- 24 działa plot 40 mm (4 x IV, 4 x II)
- 20 działek plot. 20 mm (20 x I)
- 2 katapulty
- 4 wodnosamoloty

Dzisiaj w godzinach porannych okręty wypłynęły z portu w Razornie w kierunku Venomanii

[Ronon Dex]

W ramach modernizacji Gwardii pretoriańskiej Venomanii Stocznia Razorna, będąca już tradycyjnym producentem jednostek morskich dla Venomanii otrzymała zamówienie na budowę sześciu jednostek - niszczycieli, które mają zastąpić stare jednostki w Gwardii Pretoriańskiej.

Pierwsze cztery jednostki są niszczycielami budowanymi wg specyficznych założeń - oprócz uzbrojenia artyleryjskiego i rakietowego mają mieć duże i przestronne hangary zdolne do bazowania aż trzech śmigłowców oraz stosunkowo duży pokład startowy na rufie, który w razie potrzeby pozwoli też na lądowanie samolotu VTOL. 

Dwa pierwsze okręty zostaną zbudowane wg projektu DH-140A, a dwa kolejne wg nieco zmodyfikowanego projektu DH-140B.





Jednostki mają takie same uzbrojenie, natomiast typ DH-140B ma nieco dłuższy kadłub oraz inaczej rozwiązane nadbudówki.





Wyporność standard: 5300 t
Wyporność pełna: 7100 t (DH-140A) / 7600 t (DH-140B)
Długość: 153,1 m (DH-140A) / 159 m (DH-140B)
Szerokość: 17,5 m
Zanurzenie: 5,2 m (DH-140A) / 5,3 m (DH-140B)
Prędkość: 31 w
Załoga: 370

Uzbrojenie:
- 2 działa morskie GSS-1-127
- 2 systemy obrony bezpośredniej GSA-6-20
- wyrzutnia rakietotorped RTL-8-1
- wyrzutnia przeciwlotnicza MSA-8-2
- 2 wyrzutnie torped ZOP-324-3
- 3 śmigłowce

Kolejne dwie jednostki to już klasyczne, ale nieco mniejsze niszczyciele typu DD-170, bez rozbudowanych możliwości bazowania śmigłowców - choć mają lądowisko.





Wyporność standard: 4700 t
Wyporność pełna: 6100 t
Długość: 150 m
Szerokość: 16,4 m
Zanurzenie: 4,8 m
Prędkość: 30 w
Załoga: 260

Uzbrojenie:
- 2 działa morskie GSS-1-127
- 2 systemy obrony bezpośredniej GSA-6-20
- wyrzutnia rakietotorped RTL-8-1
- wyrzutnia uniwersalna MSU-1-1
- 2 wyrzutnie przeciwokrętowe MSS-4-1
- 2 wyrzutnie torped ZOP-324-3