Przemysł winiarski w Rzeszy

[Karol Medycejski]

Przemysł winiarski w Rzeszy

Choć Kolosalny Związek Obszarników z terenów Polesia, Pomorza, Oceanii, Półwyspu Lisewskiego i Anatolii, zwany Rzeszą Bialeńską, nie słynie z bardzo ciepłego i słonecznego klimatu (zwłaszcza jego główna część położona na Wyspie Bialeńskiej), to jednak nawet w tych rejonach można znaleźć tradycyjne winnice, produkujące znane w całym mirkoświcie trunki, w tym tanie wina, które są dobre, bo są dobre i tanie.

A jako że alkohol można spożywać, a wręcz jest to zalecane przez wybitnych znawców tej materii, nie ma co się dziwić popularności winnych wyrobów z Rzeszy. Można ją zresztą rozumieć dwojako: jako znaczny popyt na tego typu towary, które pozytywnie przyczyniają się do rozwoju bialeńskiej gospodarki i powszechnej szczęśliwości wśród wszystkich Bialeńczyków, ale także jako obiekt kulturowy, trwale związany z różnymi miejscami rozsianymi po terenie Kolosalnego Związku. Produkcja wina niejednokrotnie jest przedmiotem dumy dla lokalnych społeczności i nosi cechy charakterystyczne dla danego obszaru.

W niniejszym wątku będziemy prezentować różne wyroby winne i winopodobne pochodzące z Rzeszy, co będzie także przyczynkiem do pokazania różnorodności etnicznej i kulturowej tego samorządu.

[Karol Medycejski]

Neau Autterau

Nasze pierwsze enologiczne kroki kierujemy do Nowej Auttery, stolicy Oceanii, a właściwie do jej okolic położonych na północ i wschód od miasta. W okolicy panuje specyficzny mikroklimat. Dzięki bliskości Oceanu Wirtualnego Centralnego i prądom morskim zimy są krótkie i stosunkowo ciepłe (temperatura rzadko spada poniżej zera), zaś pora wiosenno-letnia zazwyczaj długa, ciepła i wilgotna. Zwłaszcza w jej pierwszych miesiącach od marca do początków czerwca notuje się duże i częste opady deszczu. Gleby w tej okolicy, dzięki przepływającej tędy Autterze, odznaczają się wyjątkową żyznością. 

Wszystko to przekłada się na bardzo korzystne warunki do uprawy winorośli. Nic więc dziwnego, że od wieków istnieje tu zorganizowana kultura uprawiania i picia wina, zaś rejon ten określamy apelacją nowoautterską, czy też w lokalnej gwarze: Neau Autterau.

Wina autterskie zazwyczaj są lekkie, orzeźwiające, półwytrawne, półsłodkie lub słodkie. Dominują białe odmiany winorośli. Wiele z win słodkich, zwłaszcza tych bardziej jakościowych, produkowana jest także w tradycyjny sposób poprzez zbiór specjalnych odmian winogron pokrytych pleśnią, nie zaś poprzez dosładzanie na etapie produkcji. 

Najsłynniejszym produktem eksportowym tego regionu jest wino nazywane Mlekiem ukochanej Pani (autt. Leubfrauenemilche), które jednak posiada różne nazwy handlowe. Przez młodzież i starszych nazywane często Maryjką lub Mszalnym (choć podobno rotryjscy kapłani od niego stronią - ich strata). Niemal zawsze można je znaleźć w charakterystycznych niebieskich butelkach. Jest to tak zwane drogie tanie wino lub tanie drogie wino - zależnie od tego kogo o to spytać. W bialeńskich supermarketach często można je kupić za 6,66 Bln. To, co ważne, to fakt, że wino często występuje w odkręcanych butelkach i można je lać do szklanky.

[Ametyst Faradobus]

Moje ulubione.

Sam muszę się postarać o winnicę w jakimś Faradobaju jak na zagłębie liberalnych islamistów przystało.