[Praca Magisterska Aleksandra Czerepacha] Koniec niewoli grodziskiej

[Aleksander (Czerepach)]

Koniec niewoli grodziskiej

Wstęp

W swojej pracy magisterskiej zajmę się obszernym tematem, jakim jest niewola grodziska, tj. okres, gdy Bialenia była stowarzyszona z Sarmacją. Okres ten jest zwany także bialeńską smutą. Skupiłem się bardziej na procesu wyjścia Republiki Bialeńskiej z stowarzyszenia z Księstwem Sarmacji.

Początek kryzysu bialeńskiego

Początkiem kryzysu bialeńskiego może być prezydentura Antoniego Burbon-Contiego, który dążył do uczynienia z Republiki Bialeńskiej prowincji Księstwa Sarmacji. Działania te były popierane przez część obywateli, np. przez Michelangela Piccolominiego i Hewreta z Gerwenu. Antoni Burbon-Conti stanowisko Prezydenta Republiki Bialeńskiej piastował do 26 stycznia 2019, który pełnił wcześniej urząd Naczelnika Państwa, a jego następcą został zaś Franz Langer, który podał się do dymisji 2 lutego. Następcą Langera został Burbon-Conti, a 22 lutego Prezydentem został Andrzej Swarzewski (obecnie Ordyński), który podjął próbę usamodzielnienia się Republiki Bialeńskiej od Sarmacji, co się w końcu udało.


Nagonka na Bialenię

Nagonka na Bialenię została rozpoczętą 16 marca 2019 w wątku pt. To co z tom Bialeniom? Głównie uczestniczyli w niej Antoni Burbon-Conti oraz Hewret z Gerwenu. Uczestniczący w nagonce chcieli bardzo, aby Bialenia została prowincją Sarmacji, za czym optował przede wszystkim sam Burbon-Conti. 22 lutego 2019 w wyborach prezydenckich zwyciężył Andrzej Swarzewski.

Prezydentura Andrzeja Swarzewskiego

Andrzej Swarzewski chciał, żeby Republika Bialeńska wydostała się z szponów Sarmacji, zaczął też rozmawiać z sarmackimi władzami. 22 marca 2019 Umowa o otoczeniu opieką Republiki Bialeńskiej została wypowiedziana. Zakończyło to okres niewoli grodziskiej. Wypowiedzenie umowy stowarzyszeniowej i nowe forum
22 marca 2019 została wypowiedziana umowa stowarzyszeniowa, dzień później Sarmacja przestała uznawać państwowość Republiki Bialeńskiej. Republika Bialeńska przeniosła się na stworzone przez Marka Bajtusia forum i rozpoczęła się jej organizacja i odbudowa. Na tym forum funkcjonuje do dziś.

Podsumowanie

Podsumowując, niewola grodziska była okresem zniewolenia narodu bialeńskiego i samej Republiki Bialeńskiej. Godna postawa Andrzeja Swarzewskiego, który zmierzał do odzyskania niepodległości powinna zostać zapamiętana przez następne pokolenia. Prezydentura Burbona-Contiego była wręcz zdradziecka, gdyż Conti zmierzał do uczynienia z Bialenii sarmackiej prowincji, czemu zapobiegł Andrzej Swarzewski, Ronon Dex czy Marek Bajtuś. Po okresie niewoli grodziskiej Republika Bialeńska przeniosła się na nowe forum, które stworzył Marek Bajtuś.
Moim zdaniem niewola grodziska była czasem stagnaciji i zniewolenia, oraz nagonki na Bialenię.

Bibliografia

1. A. Ordyński, Krótki kurs najnowszych dziejów politycznych Republiki Bialeńskiej
2. A. Ordyński, Krótki kurs najnowszych dziejów politycznych Republiki Bialeńskiej
3. A. Ordyński, Krótki kurs najnowszych dziejów politycznych Republiki Bialeńskiej
4. To co z tom Bialeniom, wątek na sarmackim forum
5. Wybór 28. Prezydenta Republiki Bialeńskiej, wątek na sarmackim forum w dziale Bialenii
6. Informacja o wypowiedzeniu umowy, wątek na sarmackim forum w dziale Bialenii

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Nieco skrótowo, ale nie mam większych zastrzeżeń.

[Hewret z Gerwenu]

Sarmacja miała szansę zostać polskim Bastion Unionem a nie zniewalać narody! Po rozpadzie Korony, czyli utworzenia Unii przez Baridas, Teutonię, Slawonię i Dreamland, marzenia zostały pogrzebane.

[Ametyst Faradobus]

Wolnograd, 25 grudnia 2022 roku

R E C E N Z J A

pracy magisterskiej Aleksandra Czerepacha

pt. Koniec niewoli grodziskiej

Praca magisterska Aleksandra Czerepacha ma formę wykładu poświęconego końcu tak zwanej Niewoli grodziskiej - okresu stowarzyszenia Republiki Bialeńskiej z Księstwem Sarmacji. Składa się ze wstępu (tam uzasadnienie wyboru tematu i założenia wstępne), czterech akapitów tematycznych (jeśli za takowi liczyć fragment rozpoczynający się od słów "Wypowiedzenie umowy stowarzyszeniowej i nowe forum") oraz podsumowania, co nadaje jej klarowną strukturę. Już na pierwszy rzut oka da się zauważyć zwięzłość wypowiedzi. Do pewnego stopnia kontrastuje to ze złożonością zagadnienia, który zdecydowanie zasługuje na obszerniejsze opracowanie, aczkolwiek w przypadku mikronacyjnej pracy dyplomowej wyczerpanie tematu nie jest obligatoryjne.

Cieszy też zaangażowanie naukowe Magistranta i przyjęta metodologia: materiałów do pracy poszukiwał on bowiem w czasie kwerendy na forum Księstwa Sarmacji, co jest dowodem na akademicką otwartość A. Czerepacha. Dobrze operuje on chronologią, podaje dokładne informacje (np. daty dzienne, nazwiska), zwięźle opisuje stosunek wybranych Bialeńczyków do opisywanych procesów historycznych. Świadczy to o dojrzałym podejściu do patrzenia na przeszłość.

W kwestii mankamentów można zwrócić uwagę Autora na stosowanie współczesnych nazwisk uczestników opisywanych wydarzeń (np. "Hewret z Gerwenu") - należałoby przynajmniej w nawiasie podać dane, pod jakimi ludzie ci działali w czasie Niewoli grodziskiej. Można by też użyć odnośników do poszczególnych wątków, co ułatwiłoby czytelnikom lekturę i weryfikację treści. Przydałoby się także zdefiniowanie niektórych pojęć, np. różnicy pomiędzy ówczesnym statusem Bialenii jako państwa stowarzyszonego od statusu prowincji, do którego dążyło stronnictwo Antoniego Burbon-Contiego.

O głębsze uzasadnienie aż prosi się wniosek końcowy: "Moim zdaniem niewola grodziska była czasem stagnaciji i zniewolenia, oraz nagonki na Bialenię." Piszący te słowa chętnie poznałby konkretne powody, dla których Autor pracy w ten sposób stawia sprawę.

prof. dr net. mgr Ametyst Faradobus

Opiekun naukowy Aleksandra Czerepacha

Jako osoba pełniąca obowiązki dziekana skorzystam z prawa do zadania pytania i po uzyskaniu odpowiedzi wystawię ostateczną ocenę. W nawiązaniu do powyższej recenzji chciałbym poprosić o głębsze umotywowanie przedstawionego wniosku końcowego, zgodnie z którym tzw. Niewola grodziska była czasem "zniewolenia, stagnacji i nagonki na Bialenię". W czym, zdaniem Kulegi Magistranta, się te zjawiska objawiały? Mile widziane będą przykłady.

[Aleksander (Czerepach)]

Zjawiska te się objawiały w powszechnej krytyce Bialenii, oraz w działaniach Burbon-Contiego, który zmierzał do przyłączenia Bialenii do Sarmacji. Przykładem krytyki jest wątek "To co z tom Bialeniom", gdzie padło na Bialenię wiele krytyki. Niewola grodziska była czasem takiej właśnie krytyki Bialenii, ale to był też czas, w którym rozwijały się różne inicjatywy obywatelskie.

[Ametyst Faradobus]

A czy byłby Kulega uprzejmy przytoczyć jakieś konkretne cytaty z tego wątku?

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Sarmacja miała szansę zostać polskim Bastion Unionem a nie zniewalać narody! Po rozpadzie Korony, czyli utworzenia Unii przez Baridas, Teutonię, Slawonię i Dreamland, marzenia zostały pogrzebane.

Byli Sarmaci, którzy rzeczywiście do czegoś takiego dążyli (np. RCA w czasie swojego panowania), ale władze Sarmacji w okresie w którym doszło do konfliktu z Bialenią tak na to nie patrzały (władze z okresu powstania UNP też nie). Kanclerz Konrad Jakub nie miał w planach Bastion Union, które zakłada współistnienie na jednym forum w miarę niezależnych podmiotów. On, jak i większość ówczesnych Sarmatów, mówił jasno - jeśli Bialeńczycy mają mieć jakieś prawa w ramach wspólnoty, to Bialenia ma stać się prowincją - i to prowincją najmniej uprzywilejowaną, jako najmłodszy członek wspólnoty.

Twoja i Burbona naiwność w stosunku do Sarmacji przypomina mi naiwność Władysława Studnickiego w stosunku do III Rzeszy - założenia o słuszności współpracy bialeńsko-sarmackiej nie są złe same w sobie, tak jak same w sobie zła nie jest współpraca polsko-niemiecka. Wszystko zależy od tego, jakie są w danym momencie władze tych państw, jakie nastroje społeczne i jak obie strony widzą tę współpracę. W 2019 r. Sarmacja traktowała nas jako kraj do inkorporacji i przerobienia na swój region, prawdziwa współpraca nie była możliwa.
Dzisiaj, gdy Sarmacja chce widzieć w nas partnera, a nie prowincję, jesteśmy zainteresowani współpracą, o czym świadczy huczne przyjęcie Księcia. Dużo się przez te lata zmieniło i Sarmaci chyba sami widzą słabość swojej wcześniejszej polityki. Jeśli Ty jej nie widzisz, to trudno.

[Ametyst Faradobus]

Twoja i Burbona naiwność w stosunku do Sarmacji przypomina mi naiwność Władysława Studnickiego w stosunku do III Rzeszy

Szybko poszło.

[Aleksander (Czerepach)]

A czy byłby Kulega uprzejmy przytoczyć jakieś konkretne cytaty z tego wątku?

Tak, przykładowo jeden cytat:
" Przez to w sumie od zawsze uważałem Swarzewskiego za rozchwianego, stąd nigdy nie darzyłem go większą sympatią i zaufaniem. To że wygrał ostatnie wybory wynika z sympatii do jego postaci dawnych obywateli, którzy nie dbają o jakość kraju, o jego wizerunek i zaufanie dyplomatyczne. Cóż, skoro taka wola większości, żeby Bialenia była oceniana na poziomie grutinonacji, to... już w sumie nie moja broszka. Zmęczyłem się już przez te 5 lat działania w Bialenii. Kraj niby miał potencjał, ale wiecznie ktoś chciał odstawać od reszty."- Hewret z Gerwenu

[Ametyst Faradobus]

Dziękuję. Jest to wybór o tyle osobliwy, że zacytował Kulega Bialeńczyka. Jeśli ma Kulega cierpliwość to może także pokusić się o coś spod pióra jednego z braci-Sarmatów, a ja tymczasem udam się już na naradę z samym sobą i niebawem wystawię ocenę.