Klindońska secesja

[Kamiljan Harlin]

Niesieni przez budujące nadzieję słowa Leonida Repujliskiego robotnicy, drobnomieszczanie i inteligencja wystąpili przeciwko pogrążonej w maraźmie Anarchistycznej Insurekcji Noklezyjskiej. Sięgnęli po widły, kosy i noże, aby sprostać nielicznym, ale dalej walczącym, anarchistom.
Pierwsza bitwa rozegrała się na przedmieściach Miedwonojów. Mający dość bierności anarchistów robotnicy ruszyli na zwolenników insurekcji. Nadziali kilku z nich i poważnie skaleczyli, sami odnosząc bolesne straty. Anarchiści zaczęli się poddawać, kiedy zobaczyli, że wrogów przybywa z czasem, zamiast ubywać. Wskutek bitwy antyanarchiści przejęli od Insurekcji kontrolę nad wsią pod Miedwonojami. Rannych zostało około 150 osób, w tym około 80 anarchistów.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Veljo Päts, przywódca Eesti otrzymał wiadomość o powstaniu antyanarchistycznym już po paru godzinach dzięki swojemu wywiadowi. Ucieszył go fakt nieprzyjęcia i aktywnego zwalczania niezdrowego poglądu głoszącego potrzebę stworzenia nie państwa minimum, a państwa zero.  Wysłał więc prędko telegram z pozdrowieniami i pytaniem o potrzebę wsparcia żołnierzem lub sprzętem.

[AleksanderNovak]

Anarchiści w odpowiedzi na działania Leonida Repujliskiego przesłali wiadomość:

Mieszkańcy NoklezjI!

Nie dajcie się zwieść nacjonalistycznym egocentrystom! Posługują się językiem manipulacji i chamstwa; władza zawsze obiecuje bogactwa, a później pasożytuje na społeczeństwie! Z lasu widzimy was wszystkich i uważnie obserwujemy, mamy wystarczająco broni i amunicji na każdą pluskwę i pijawkę.

Z pozdrowieniami, Sztab KAIN

[Kamiljan Harlin]

Leonid przeczytał wiadomość od Sztabu KAINu i zabrał się do pisania odpowiedzi. Gotowy tekst kazał dostarczyć za pośrednictwem posłańca do anarchistycznego kolektywu.

Towarzysze z Noklezji,

zaprzestańmy tego niepotrzebnego sporu. Musimy zjednoczyć się przeciwko wspólnemu wrogowi z północy, aby zabezpieczyć nasz byt. Nieważne jaka będzie Klindia po wojnie, ważne, żeby ona nie zginęła! Wzywamy Was do rokowań pokojowych - jesteśmy skorzy do szerokich ustępstw pomimo przewagi militarnej.

Z poważaniem,
Leonid Repujlijski

[AleksanderNovak]

Po żywiołowej naradzie Sztabu KAINowców postanowiono przystać na te niespecjalnie dobre warunki. Jednakże horda gdzieś z północy była istotnym zagrożeniem dla egzystencji całej Klindii i jej spokoju. Przywódca KAINowców przysłał więc odpowiedź:

Dopóki istnieje zagrożenie tego czegoś z północy, niestety musimy przystać na wasze warunki z pełną uważnością czy nie jest to podstęp! Nic nam bowiem nie wiadomo o żadnym 'wspólnym' północnym wrogu. Kim on niby jest? Jeszcze niedawno zabijaliście naszych pokojowych anarcho-bojowników w duchu technokratycznej Klindii a teraz mamy dzielić z wami amunicję przeciw jakieś bajce z północy?

[Kamiljan Harlin]

Przywódcy Noklezji i Klindii spotkali się dzisiaj popołudniu w lesie na granicy swoich stref wpływów, aby przystąpić do rokowań pokojowych. Długogodzinna dyskusja zaowocowała wypracowaniem wspólnie traktatu pokojowego.

Traktat Pokojowy
zawarty dnia 23 czerwca 2023 roku
między Kolektywną Anarchistyczną Insurekcją Noklezji (KAIN)
a Technokratyczną Republiką Klindii (TRK)

Artykuł I

Sygnatariusze traktatu zawierają między sobą biały pokój i tymczasowy sojusz, rezygnując z roszczeń do terytorium drugiej strony.

Artykuł II

Wytycza się granicę między KAIN a TRK według załączonej grafiki.

Artykuł III

Każdy z Sygnatariuszy uznaje roszczenia terytorialne drugiej strony i zobowiązuje się nie składać do nich własnych roszczeń.

Artykuł IV

Sygnatariusze zobowiązują się do wspomagania się nawzajem w uzyskaniu i utrzymaniu kontroli nad terytoriami, do których składają roszczenia.

/-/ Leonid Repulijski

/-/ Sztab Kolektywnej Anarchistycznej Insurekcji Noklezji

[Kamiljan Harlin]

TRK wykorzystała swoją kontrolę nad drogami prowadzącymi do Worgowska i Najabrników. Odcięte od zaopatrzenia miasta nie mogły otrzymywać posiłków ani dodatkowego wyposażenia drogą lądową. Technokratyczna Republika Klindii dzisiaj rano dokonała oblężenia tychże miejscowości. Bez problemowo wkroczyli na obszar miejski i rozbroili lokalne jednostki caratu. Pozyskany sprzęt jest w opłakanym stanie, ale przyda się do dalszej ofensywy.

---

Veljo Päts, przywódca Eesti otrzymał wiadomość o powstaniu antyanarchistycznym już po paru godzinach dzięki swojemu wywiadowi. Ucieszył go fakt nieprzyjęcia i aktywnego zwalczania niezdrowego poglądu głoszącego potrzebę stworzenia nie państwa minimum, a państwa zero.  Wysłał więc prędko telegram z pozdrowieniami i pytaniem o potrzebę wsparcia żołnierzem lub sprzętem.

Do Eesti dotarła informacja zwrotna. Posłańcowi długo zajęło dostarczenie odpowiedzi TRK, ponieważ musiał przeprawić się przez terytorium Garmanii.

Bracia i siostry,

z przyjemnością przyjmiemy Wasze wsparcie. Rozpaczliwie potrzebny nam sprzęt, bowiem siły ludzkiej nam nie brakuje. Przesyłamy braterskie pozdrowienia i życzymy suckesu w wyzwoleniu Eesti.

Z wyrazami szacunku,
Leonid Repulijski

[Kamiljan Harlin]

Aktualna linia frontu:

Klindończyków podnosi na duchu dzisiejsza decyzja o wysłaniu wsparcia militarnego z Cesarstwa Insulii, które pomoże utrzymać kontrolę, nad całym obszarem Klindii.

Noklezyjczycy natomiast wyczekują na pierwsze samoloty wysłane przez władze Federacji Repujerstanu, aby zabezpieczyć przestrzeń powietrzną nad obszarem walk.

[Kamiljan Harlin]

Kolejny dzień to kolejny sukces secesji klindońskich elitarystów i noklezyjskich egalitarystów:
KAIN i TRK otrzymały wsparcie od władz Cesarstwa Insulii i Federacji Repujerstanu. Insulijskie okręty przeprawiły się przez kanał łączący jezioro Heklar z Westlandem, aby przeprowadzić desant na dwie wyspy na północ od Piotrogrodu. Natomiast I i IV Brygada Zmechanizowana Insulijskich Wojsk Lądowych przemieściły się przez terytorium Królestwa Hawilandu i uderzyły w Carat od zachodu - lokalni partyzanci wspierali swoją walką działania sprzymierzonych brygad. Wszelkie zdobycze terytorialne z frontu zachodniego były przekazywane pod oficjalną jurysdykcję secesyjnych państw, choć de facto były kontrolowane przez wojska państw zewnętrznych.

[Kamiljan Harlin]

Wewnętrzne spory

Wielu mieszkańcom Klindii jest nieprzychylnych działaniom elit. Władze krytykowane są z różnych perspektyw przez przeciwne sobie opcje polityczne:

Anarchiści są niezadowoleni zatrzymaniem rewolucji antypaństwowców i osadzeniem ich w swego rodzaju "rezerwacie" na noklezyjskiej wyspie. Wzywają noklezyjskie komuny do zerwania sojuszu z Klindią, a Klindończyków do budowy podziemia anarchistycznego, które będzie czekać z powstaniem na uderzenie ze strony Noklezji.

Socjaliści sprzeciwiają się technokratycznemu ustrojowi, bo uważają, że jest on jedynie oligarchią opakowaną w miłe słowa. Z niechęcią jednak odnoszą się również do anarchistów, bo nie wyobrażają sobie, aby socjalizm utrzymał się przez dłuższy czas bez aparatu przymusu ze strony państwa. To stronnictwo jest bardziej reformistyczne, aniżeli rewolucyjne - nie zamierzają przejąć władzy w krwawym puczu, bo dość mają już wojen.

Nacjonaliści klindońscy są zawiedzieni podpisaniem przez Klindię traktatu pokojowego ze słabą Noklezją, która nie została zmieciona z powierzchni ziemi wyłącznie z powodu łaski elit Klindii. Utrzymują stanowisko, że Klindia powinna dążyć do odzyskania swoich dawnych terenów, a nie skupiać się na "kolonizacji" zapomnianych przez wszystkich południowych terenów Brodrii. Nawołują do przeprowadzenia ofensywy na obszary okupowane przez Federację Garmanii.

Lojaliści to ludzie bezgranicznie uznający autorytet Elit. Nie posiadają własnych opinii na temat obecnej sytuacji geopolitycznej, bo uważają się za niekompetentnych do wydawania w ich temacie osądów. Wierzą w to, że klindońskie władze podejmują słuszne decyzje, bo w ich skład wchodzi najmądrzejsza inteligencja kraju.

---

Postępy wojsk

Repujersko-insulijskie wojska stworzyły lokalne punkty zaopatrzenia i zabezpieczyły infrastrukturę lądową łączącą teatr ich działań z Westlandem. Dzięki temu mogą sprawniej wbijać się we wrogie terytorium.

TRK skutecznie otoczyło nieprzyjacielskie wojska tworząc kotły i zdusiły je odcinając je od zaopatrzenia. Ofensywa przez ostatnie 5 dni była dość znaczna, ale wyraźnie spowalnia z dnia na dzień z powodu wewnętrznych zgrzytów. Władze zastanawiają się nad sensownością dalszej ekspansji terytorialnej w obliczu niestabilnej sytuacji wewnętrznej.