08-11-2019 16:40
Wykład wygłoszony 24 czerwca 2014 roku.
Cytat:Cytat:Początki Republiki BialeńskiejN.N
autor: dr hab. Andrzej Swarzewski
Korekta i uzupełnienie : prof zw. net. Guliano Montini
Republika Bialeńska powstała 15 listopada 2013 roku. Kraj ten jest historycznym kontynuatorem Dżamahirijji bialeńskich, jednakże od samego początku zdecydowano się na uchwalanie całkowicie nowych, republikańskich praw. Tak więc prawnie Republika nie nawiązuje do żadnego z historycznych państw.
Republika Bialeńska została założona po kilkudniowych dyskusjach i debatach przez Andrzeja Swarzewskiego oraz Jana de Kaniewskiego, wieloletnich towarzyszy ideowych. Jednakże już w dwa dni po założenie obywatelstwo uzyskało wszystkich pięciu działaczy Komitetu Założycielskiego- protoplasty bialeńskiego parlamentu.
W skład Komitetu Założycielskiego wchodzili (według kolejności uzyskiwania obywatelstwa): Andrzej Swarzewski, Jan de Kaniewski, Konstanty Jerzy Michalski, Abdullah Aykm oraz Maciej Kamiński.bKażdy obywatel bialeński był członkiem komitetu, działającego od założenia państwa do rozpoczęcia I Kadencji Parlamentu Republiki Bialeńskiej, tj. do 7 grudnia.
Komitet reprezentował pełnię władzy w kraju. Wszyscy członkowie byli równi, postanowiono nie wybierać żadnego marszałka, ani przewodniczącego. Pomimo tego wewnątrz KZ panował porządek oraz udało się przyjąć najważniejsze ustawy, niezbędne do dalszego funkcjonowania państwa.
Komitet Założycielski był przykładem demokracji bezpośredniej, w której każdy obywatel ma równe prawo do bezpośredniego decydowania o losach kraju. Było to możliwe dzięki niewielkiej liczbie obywateli oraz dużej aktywności ich wszystkich. Demokracja bezpośrednia KZ nawiązywała do idei Dżamahirijji Bialeńskiej.
Pierwszą przyjętym prawem była ustawa o obywatelstwie, istniejąca w niezmienionym kształcie do dnia dzisiejszego. Ustawa ta reguluje warunki uzyskania obywatelstwa i procedury jego nabycia. Ustawa ta była i jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania państwa. 23 listopada ogłoszono jednogłośne przyjęcie projektu i wejście ustawy w życie.
28 listopada jedenaście dni po zgłoszeniu projektu, przyjęto Ordynację Wyborczą, istniejącą w podobnym kształcie do dnia dzisiejszego. Ustawa ta umożliwiła przeprowadzenie pierwszych i każdych kolejnych wyborów parlamentarnych.
Oprócz tych dwóch strategicznych ustaw przyjętą także ustawę o Policji Krajowej oraz o tytułach szlacheckich. Obie funkcjonują do dnia dzisiejszego. Powodem długowieczności ustaw przyjętych przez Komitet jest ponadpartyjna, jednogłośna wola ich przyjęcia. Z tego powodu należy jednoznacznie pozytywnie ocenić demokrację bezpośrednią w początkowym okresie istnienia Republiki Bialeńskiej.
Oprócz ustaw, Komitet Założycielski przyjął także pierwszą w historii Republiki uchwałę. Dotyczyła ona uznania państwowość Neokontynentalnej Unii Państw Integracyjnie Autonomicznych. Dzień przyjęcia uchwały, tj. 25 listopada 2013 roku, należy uznać za początek obecności Republiki Bialeńskiej na arenie międzynarodowej. Przykład ten pokazuje, że demokracja bezpośrednia, bez jakichkolwiek przedstawicieli, jest w stanie prowadzić w świecie mikronacji prostą politykę międzynarodową.
Jedynym w historii Komitetu Założycielskiego nieprzyjętym projektem ustawy, był projekt ustawy o zmianie ustawy o Policji Krajowej autorstwa Macieja Kamińskiego, który z powodu wstrzymania się od głosu przez wszystkich członków został zwrócony ustawodawcy.
Komitet Założycielski nie zdążył przyjąć zgłoszonego 29 listopada projektu Regulaminu Parlamentu. Zajął się nim Parlament Republiki Bialeńskiej I Kadencji. 7 grudnia przyjęto jednogłośnie projekt Uchwały o Dymisji i Przekazaniu Władzy, w których Komitet zrzekł się wszelkiej władzy na rzecz demokratycznie wybranego Parlamentu Republiki Bialeńskiej. Dzień ten można uznać za zakończenie pierwszego okresu w historii Republiki.
