<![CDATA[Forum Republiki Bialeńskiej - Zakłady Zbrojeniowe "Ronon Arms"]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/ Wed, 03 Jun 2026 01:41:13 +0000 MyBB <![CDATA[Ponowne otwarcie]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=3372 Sat, 15 Oct 2022 13:13:16 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=3372
Oficjalnie zapraszam na targi zbrojeniowe w stolicy.
Rozpoczęcie niedziela 16.10.2022 godzina 12³⁰]]>
Oficjalnie zapraszam na targi zbrojeniowe w stolicy.
Rozpoczęcie niedziela 16.10.2022 godzina 12³⁰]]> <![CDATA[Zamówienie dla VAL-F (WL, SL)]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=3280 Wed, 06 Apr 2022 17:29:26 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=3280
Voxland posiada również kolonię zamorską, Sambanę. Planujemy szkolić "tutejszych" do Armii. Ogólnie rzecz biorąc chcemy stworzyć armię poborową, która razem z terenów Voxlandu i Sambany będzie liczyła 500 tysięcy żołnierzy. Oczywiście to długi i kosztowny proces by osiągnąć taką liczbę.
Sprzęt nie musi być najnowocześniejszy, jednak musi być on praktyczny. Ma się on charakteryzować mobilnością (a więc lekkością) by wykonywać przybrzeżne działania, szybko reagować, oraz dobrze przerzucać z różnych miejsc wojska, a także mają być przystosowane do desantu morskiego. Zdecydowaliśmy się więc, by głównymi pojazdami gąsienicowymi dla Armii były pojazdy z rodziny CVT-5. Chcemy masowo zamówić te pojazdy. Szacujemy na razie około 1000 pojazdów różnych typów z tej rodziny. 

Drugą sprawą jest lotnictwo. Przede wszystkim chcemy zamówić 20 samolotów transportowych C-7, oraz 30 samolotów szturmowo-bombowych różnych wersji typu A-1, a także około 50 samolotów F-1 w różnych wersjach także. To oczywiste, trzeba zabezpieczyć niebo nad Voxlandem. Samoloty szturmowo-bombowe mogą się przydać w przyszłości na pokładach lotniskowca.]]>
Voxland posiada również kolonię zamorską, Sambanę. Planujemy szkolić "tutejszych" do Armii. Ogólnie rzecz biorąc chcemy stworzyć armię poborową, która razem z terenów Voxlandu i Sambany będzie liczyła 500 tysięcy żołnierzy. Oczywiście to długi i kosztowny proces by osiągnąć taką liczbę.
Sprzęt nie musi być najnowocześniejszy, jednak musi być on praktyczny. Ma się on charakteryzować mobilnością (a więc lekkością) by wykonywać przybrzeżne działania, szybko reagować, oraz dobrze przerzucać z różnych miejsc wojska, a także mają być przystosowane do desantu morskiego. Zdecydowaliśmy się więc, by głównymi pojazdami gąsienicowymi dla Armii były pojazdy z rodziny CVT-5. Chcemy masowo zamówić te pojazdy. Szacujemy na razie około 1000 pojazdów różnych typów z tej rodziny. 

Drugą sprawą jest lotnictwo. Przede wszystkim chcemy zamówić 20 samolotów transportowych C-7, oraz 30 samolotów szturmowo-bombowych różnych wersji typu A-1, a także około 50 samolotów F-1 w różnych wersjach także. To oczywiste, trzeba zabezpieczyć niebo nad Voxlandem. Samoloty szturmowo-bombowe mogą się przydać w przyszłości na pokładach lotniskowca.]]> <![CDATA[Zamówienie dla gwardii lennej]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=2884 Sun, 12 Dec 2021 22:02:23 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=2884
w związku z utworzeniem nowych jednostek Bialeńskich Bojówek Faradobusów chciałbym wyrazić zainteresowanie zakupem następującego sprzętu:

15 transporterów opancerzonych (np AVW-1)
68 samochodów ciężarowo-terenowych
6 bojowych wozów piechoty (najchętniej RA-APC-510 lub podobny model)
66 samochodów terenowych (najchętniej UVL-2 lub podobny model).

W kwestii modeli jestem jednak otwarty na sugestie i rady. W zamówieniu zaproponowałem te, których Bojówki już używają, co pozwoli zmniejszyć przyszłe koszty.]]>
w związku z utworzeniem nowych jednostek Bialeńskich Bojówek Faradobusów chciałbym wyrazić zainteresowanie zakupem następującego sprzętu:

15 transporterów opancerzonych (np AVW-1)
68 samochodów ciężarowo-terenowych
6 bojowych wozów piechoty (najchętniej RA-APC-510 lub podobny model)
66 samochodów terenowych (najchętniej UVL-2 lub podobny model).

W kwestii modeli jestem jednak otwarty na sugestie i rady. W zamówieniu zaproponowałem te, których Bojówki już używają, co pozwoli zmniejszyć przyszłe koszty.]]> <![CDATA[Zamówienie dla Armii SRW]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=2232 Tue, 08 Dec 2020 11:27:21 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=2232 Witam. Jestem zobowiązany zapytać o możliwości współpracy w ramach modernizacji uzbrojenia Armii SRW a dokładniej wojsk lądowych, głównie pancernych. Uzbrojenie Armii SRW jest dość przestarzałe a Westlandzki przemysł zbrojeniowy nie jest dość rozwinięty oraz nie ma zaplecza technicznego i logistycznego by móc wyprodukować własne nowoczesne uzbrojenie. 

Wojska pancerne SRW składają się głównie z czołgów podstawowych takich jak T-55A, która w większości nie ma sprawnej nawet stabilizacji działa oraz T-72B z pancerzem reaktywnym typu Kontakt-1. Oba te konstrukcje pochodzą z lat 50 i 70xx wieku. Nie posiadają nowoczesnego systemu prowadzenia ognia, termowizji nie mówiąc już o słabym pancerzu oraz sile ognia. Dodatkowo są bardzo podatne po penetracji pancerza na wybuch amunicji co najczęściej kończy się kultowym wyrzuceniem wieży z kadłubu czołgu. 

Podstawowym Bojowym Wozem Piechoty w wojskach pancernych jest BMP-2 który posiada już jakąś wartość bojową ze względu na dość dużą mobilność oraz nie najgorsze działko 30mm. Jednak to co jest przestarzałe to na pewno wyrzutnie PPK 9P135M które są bardzo przestarzałe i nieefektywne.

Nasza armia posiada jeszcze samobieżne zestawy przeciwlotnicze takie jak ZSU-23-4, są uzbrojone w 4 działka 23mm. Te maszyny co najwyżej nadają się do zwalczania nisko lecących śmigłowców, ale na pewno nie do zwalczania myśliwców. Nadają się jedynie do całkowitego wycofania z uzbrojenia, dodatkowo biorąc pod uwagę to że w składzie znajduje się tylko 30 sztuk tego pojazdu. 

Poza tym, posiadamy trzy plutony niszczycieli czołgów które są wyposażone w przestarzałe BRDM-2 z wyrzutniami 9P135M.

 Ogólnie plan modernizacji obejmuje: 
-Modernizację T-55A(100 sztuk) oraz T-72B(sztuk) 
-Modernizację BMP-2 (300 sztuk) 
-Wycofania BRDM-2(30 sztuk) oraz ZSU-23-4(30 sztuk), zastąpienie ich nowocześniejszym sprzętem.]]> Witam. Jestem zobowiązany zapytać o możliwości współpracy w ramach modernizacji uzbrojenia Armii SRW a dokładniej wojsk lądowych, głównie pancernych. Uzbrojenie Armii SRW jest dość przestarzałe a Westlandzki przemysł zbrojeniowy nie jest dość rozwinięty oraz nie ma zaplecza technicznego i logistycznego by móc wyprodukować własne nowoczesne uzbrojenie. 

Wojska pancerne SRW składają się głównie z czołgów podstawowych takich jak T-55A, która w większości nie ma sprawnej nawet stabilizacji działa oraz T-72B z pancerzem reaktywnym typu Kontakt-1. Oba te konstrukcje pochodzą z lat 50 i 70xx wieku. Nie posiadają nowoczesnego systemu prowadzenia ognia, termowizji nie mówiąc już o słabym pancerzu oraz sile ognia. Dodatkowo są bardzo podatne po penetracji pancerza na wybuch amunicji co najczęściej kończy się kultowym wyrzuceniem wieży z kadłubu czołgu. 

Podstawowym Bojowym Wozem Piechoty w wojskach pancernych jest BMP-2 który posiada już jakąś wartość bojową ze względu na dość dużą mobilność oraz nie najgorsze działko 30mm. Jednak to co jest przestarzałe to na pewno wyrzutnie PPK 9P135M które są bardzo przestarzałe i nieefektywne.

Nasza armia posiada jeszcze samobieżne zestawy przeciwlotnicze takie jak ZSU-23-4, są uzbrojone w 4 działka 23mm. Te maszyny co najwyżej nadają się do zwalczania nisko lecących śmigłowców, ale na pewno nie do zwalczania myśliwców. Nadają się jedynie do całkowitego wycofania z uzbrojenia, dodatkowo biorąc pod uwagę to że w składzie znajduje się tylko 30 sztuk tego pojazdu. 

Poza tym, posiadamy trzy plutony niszczycieli czołgów które są wyposażone w przestarzałe BRDM-2 z wyrzutniami 9P135M.

 Ogólnie plan modernizacji obejmuje: 
-Modernizację T-55A(100 sztuk) oraz T-72B(sztuk) 
-Modernizację BMP-2 (300 sztuk) 
-Wycofania BRDM-2(30 sztuk) oraz ZSU-23-4(30 sztuk), zastąpienie ich nowocześniejszym sprzętem.]]> <![CDATA[Produkcja czołgów RA dla SZ RB i innych odbiorców.]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=1940 Thu, 17 Sep 2020 09:17:15 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=1940 Produkcja czołgów w Razor Arms od powstania firmy do dzisiaj.
Czołgi produkowane dla Sił Zbrojnych RB

Firma Razor Arms Bialenia w chwili powstania wykupiła zdecydowaną większość istniejących zakładów zbrojeniowych, które istniały jeszcze od czasów poprzedniej państwowości. Większość dotychczasowej produkcji tych firm została natychmiast zaniechana, jako przestarzała i nieperspektywiczna lub nie budząca zainteresowania czynników wojskowych.

W chwili gdy Razor Arms przejęła zakłady produkcji czołgów - te produkowały pojazdy oznaczone w armii jako T-2, w odmianie zmodernizowanej T-2B. Czołg ten był już mocno przestarzały i jego dalsza produkcja nie miała sensu. Zresztą armia dysponowała dużymi ilościami tych czołgów, zarówno w użytku bieżącym, jak na zapasach magazynowych.

[Obrazek: 3_16_09_20_10_55_11.jpeg]
Czołg T-2B

Firma Razor Arms jednocześnie z podjęciem prac nad projektem nowego czołgu, który spełniałby współczesne wymagania pola walki postanowiła przeprowadzić proces modernizacji istniejących w dużej ilości wozów T-2A oraz wykorzystać ich podwozia do produkcji nowoczesnych pojazdów dla artylerii i służb technicznych.

[Obrazek: 3_17_09_20_8_35_30.jpeg]
Wóz techniczno-ewakuacyjny RVT-2A

[Obrazek: 3_17_09_20_8_36_02.jpeg]
Wóz techniczno-ewakuacyjny RVT-2B

Powstał więc zmodernizowany czołg T-2M, w którym przede wszystkim dokonano zmiany przestarzałego systemu kierowania ogniem - zastosowano nowocześniejszy system oparty na pasywnych przyrządach obserwacyjno-celowniczych, zamontowano elektroniczny przelicznik, nowocześniejszy dalmierz laserowy oraz czujniki warunków atmosferycznych.

[Obrazek: 3_16_09_20_10_47_05.jpeg]
Czołg T-2M

Wzmocniono również odporność pancerza poprzez użycie dodatkowego opancerzenia realtywnego segmentów wybuchowych osłabiających działania strumienia kumulacyjnego o 50-70% oraz zmniejszającego skuteczność pocisków rdzeniowych o około 30%. Odporność pancerza wzrosła, ale dalej nie stanowi on wystarczającego zabezpieczenia przed ogniem nowoczesnych armat czołgowych - może jednak być odpowiedni przy starciu z czołgami będącymi odpowiednikami T-2. Z tego też powodu zmodernizowane czołgi T-2M były dostarczane tylko do jednostek obrony terytorialnej, dla operacyjnych związków taktycznych firma Razor Arms opracowała nowy typ czołgu podstawowego.

[Obrazek: 3_16_09_20_10_54_31.jpeg]
Czołg T-2B i T-2M - wyraźnie widoczne różnice w pancerzu obu czołgów.

Prace nad nowym czołgiem rozpoczęto w zasadzie od razu po utworzeniu firmy i od początku postawiono założenie, że musi to być pojazd nowoczesny, silnie opancerzony i dobrze uzbrojony. Od początku stało się jasne, że stosowane dotychczas w bialeńskich czołgach pancerze stalowe, jednorodne nie są już w stanie spełnić norm pola walki - zdecydowana się więc na pancerz wielowarstwowy łączący elementy stalowe z ceramicznymi i tworzywem sztucznym.

Przez pewien czas prace szły w kierunku nowego czołgu szły dwukierunkowo - opracowano pojazd oparty rozwiązaniami na produkowanym dotychczas T-2, ale z innym zespołem napędowym, silniejszym (wielowarstwowym) pancerzem oraz znacznie nowocześniejszymi systemami kierowania ogniem. Czołg ten nazwano T-3.

[Obrazek: 3_17_09_20_8_33_23.png]
Czołg T-3

Drugim kierunkiem było opracowanie zupełnie nowego pojazdu, całkowicie odmiennego konstrukcyjnie od wozów rodziny T-2/T-3. Zdecydowano się na czołg znacznie cięższy i większy, ale jeszcze silniej opancerzony i o sporej pojemności wewnątrz kadłuba, co miało ułatwić późniejsze prace modernizacyjne, jak również poprawić warunki pracy załogi, a co za tym idzie jej efektywność w działaniu.

Wiele uwagi poświęcono odpowiedniemu uzbrojeniu czołgu, który na tym etapie nosił fabryczne oznaczenie RA-MBT-50/120, a potem został przyjęty do uzbrojenia w SZ RB jako T-4. Wybrano armatę gładkolufową w kalibrze 120mm i z długością lufy wynoszącą prawie 47 kalibrów (46,7).

Dzięki odpowiedniej konstrukcji i połączeniu warstw kombinowanego pancerza uzyskano odporność na przebicie pociskiem kumulacyjnym kalibru 125mm pancerza czołowego i wieży praktycznie w każdym zakresie odległości, a pociskiem podkalibrowym-rdzeniowym z odległości ponad 1000m. Warto nadmienić, że armata 125mm stanowi nie tylko uzbrojenie dotychczas używanego czołgu T-2 oraz T-3, ale była i chyba dalej jest bardzo popularnym uzbrojeniem czołgów występujących w różnych państwach Nordaty.

W przeciwieństwie do wcześniejszego czołgu T-2 i użytkowanych w niewielkiej ilości T-3, zdecydowano się na układ klasyczny z 4-osobową załogą i ładowniczym (w T-2 i T-3 były załogi 3-osobowe i automat ładujący), bowiem dotychczas stosowane automaty ładujące wykazały więcej wad niż zalet.

Nowoczesna armata połączona z doskonałym układem stabilizacji (błąd pionowy 30-40cm i poziomy 60-80 na odległości 2000m w czasie jazdy) oraz nowoczesnym systemem kierowania ogniem powoduje, że T-4 może niszczyć czołgi przeciwnika z 95% prawdopodobieństwem trafienia podczas strzelania z miejsca i z 70% przy strzelaniu w ruchu. Dobre własności balistyczne i odpowiednia amunicja powodują, że może niszczyć większość czołgów podobnych do T-2 i T-3 z odległości dwa razy większej niż wynosi zagrożenie dla T-4 za pomocą stosowanych w nich armat 125mm.

[Obrazek: 3_16_09_20_10_40_59.jpeg]
Czołg T-4A

Po dokonaniu prób porównawczych wozów T-3 i T-4 Siły Zbrojne RB postanowiły wybrać T-4, który lepiej spełniał wymogi nowoczesnego pola walki. Czołg został niemal natychmiast przyjęty do uzbrojenia - jednak zanim produkcja rozpoczęła się na dobre, firma wprowadziła jeszcze trochę poprawek i tym samym armia nie otrzymała w ogóle wersji podstawowej T-4, a od razu T-4A (zresztą po serii testów zmodernizowano też T-3, do standardu T-3A - licząc na zainteresowanie zagraniczne). Czołgi T-4A bardzo szybko wyparły z jednostek operacyjnych stare wozy typu T-2A i T-2B (T-3A wyprodukowany w niewielkiej serii był używany tylko przez pustynną brygadę OT "Bengazi" i przez jednostki 4KA, który istniał bardzo krótko... potem przez pewien czas używany był w Gwardii Razorna), ale bardzo szybko zdano sobie sprawę, że walka armaty z pancerzem cały czas trwa i nie można spoczywać na laurach.

Ponieważ pojazd posiadał bardzo dobry zespół napędowy oraz zawieszenie to uznano, że wzrost masy o kilka ton nie zaszkodzi jego mobilności (przy projektowaniu przewidywano konieczność późniejszych modernizacji zwiększających masę wozu) i pancerz postanowiono wzmocnić, szczególnie pancerz czołowy wieży gdzie z zasady trafia 70-80% pocisków. Na dotychczas prawie pionowym pancerzu przednim wieży zamontowano dodatkowy pancerz o nowoczesnej i złożonej konstrukcji, który spowodował wzrost grubości pancerza wieży o 45-135mm i zmienił jego kształt na mocno nachylony co sprzyja rykoszetowaniu pocisków.Uzyskano prawie dwukrotny wzrost odporności przedniego pancerza wieży. Zmieniono również dotychczasowe ekrany przeciwkumulacyjne na bokach kadłuba ze stalowych na wykonane z pancerza laminowanego, zwiększając ich odporność oraz dokonano modernizacji SKO. Na skutek zmian masa czołgu w odmianie T-4B (bo takie oznaczenie otrzymała ta wersja produkcyjna) wzrosła z 55 do 62,5 tony.

[Obrazek: 3_16_09_20_10_41_41.jpeg]
Czołg T-4B - wyraźnie widoczne różnice w kształcie pancerza wieży w stosunku do T-4A

W zasadzie modernizacja istniejących czołgów T-4A do standardu T-4B została już wykonana i teraz do armii trafiają już nowe wozy od razu produkowane w wersji T-4B. Z modernizacji zrezygnowała jednak piechota morska, która przy obecnie posiadanych środkach desantowych uznała, że 55 tonowy T-4A będzie dla niej korzystniejszy.

Dalsze prace nad czołgiem idą w kierunku zwiększenia możliwości uzbrojenia - obecnie trwają próby zastosowania nowszej odmiany armaty 120mm, z lufą o długości zwiększonej do 55 kalibrów. Jeżeli próby wykażą odpowiedni wzrost skuteczności to armii zostanie przedstawiona propozycja kolejnej modernizacji czołgu T-4, ze standardu T-4B do T-4C z armatą 120mm L/55.

[Obrazek: 3_16_09_20_10_55_51.jpeg]
Prototyp czołgu z armatą od dłuższej lufie - T-4C

Nowy czołg nie został przyjęty do uzbrojenia SZ RB, które stwierdziły, że ze względu na wyspiarski charakter państwa nadmierne inwestowanie w Wojska Lądowe nie jest wskazane, a środki lepiej przeznaczyć na Siły Powietrzne i Marynarkę Wojenną. Natomiast zlecono stopniową modernizację T-4B, do standardu T-4B1 - główną zmianą jest zastosowanie nowocześniejszych systemów kontroli ognia.

Czołg T-4B1 - jest produkowany na potrzeby SZ RB (choć obecnie to niewielkie ilości i Ronon Arms skupia się raczej na bieżących remontach używanych przez SZ RB pojazdów).

[Obrazek: 3_16_09_20_10_42_52.png]

[Obrazek: 3_16_09_20_10_44_09.png]

[Obrazek: 3_16_09_20_10_43_38.png]

- masa bojowa: 60 t (T-4B/B1) lub 55 t (T-4A)
- prędkość: 68 km/h (szosa), 50km/h (teren)
- zasięg: 550 km
- załoga: 4 żołnierzy
- uzbrojenie:
-- 120 mm armata gładkolufowa (L/47)
-- 7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
-- 7,62 mm karabin maszynowy na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych

Natomiast czołgi T-3A, choć nie są obecnie produkowane znajdują się w ofercie eksportowej RA.

[Obrazek: 3_17_09_20_8_33_00.png]

- masa bojowa: 46,5 (T-3A)
- prędkość: 65 km/h (szosa), 45 km/h (teren)
- zasięg: 650 km
- załoga: 3 żołnierzy
- uzbrojenie:
-- 125 mm armata gładkolufowa
-- 7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
-- 12,7 mm karabin maszynowy na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych

Zmodernizowane czołgi T-2M1 (modyfikacja SKO w związku dalszym używaniem tych pojazdów w Obronie Terytorialnej).

[Obrazek: 3_16_09_20_10_47_39.png]

[Obrazek: 3_16_09_20_10_48_14.png]

- masa bojowa: 54 t (T-2M), 42-46 t (T-2A/B)
- prędkość: 60 km/h (szosa), 45 km/h (teren)
- zasięg: 400 km
- załoga: 3 żołnierzy
- uzbrojenie:
-- 125 mm armata gładkolufowa
-- 7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
-- 12,7 mm karabin maszynowy na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych

Czołgi produkowane w ramach kontraktu dla Nupia

Krótko po rozpoczęciu działalności Razor Arms pojawiła się oferta produkcji sprzętu dla powstających SIł Zbrojnych NUPIA. Nie można było jednak zaoferować produkowanego już w RA sprzętu wojskowego, bo po pierwsze linie produkcyjne były bardzo obciążone produkcją dla Sił Zbrojnych RB, a po drugie zamawiający życzył sobie sprzętu dość konkretnego (opartego na realowym sprzęcie USA), a tym samym odmiennego od tego, który zamawiały rodzime siły zbrojne. W tym celu podjęto działania w zakresie konstrukcyjnym oraz zbudowano zakłady RA w kraju kontrahenta, aby szybciej zrealizować zamówienie. Stanowiło to duże wyzwanie, bo trzeba było kompleksowo stworzyć praktycznie cały sprzęt dla zamawiającego (nie można było oprzeć się na tymczasowej modernizacji starego) i zrobić to w krótkim czasie, a do tego sprzęt miał czasem zupełnie inne wymagania niż ten produkowanych dla bialeńskiej armii.

Elementami systemu uzbrojenia i wyposażenia, który roboczo oznaczono w RA jako seria 500 były:

1/ Czołg podstawowy RA-MBT-500
2/ Bojowy wóz piechoty RA-IFV-500, warz z odmianą przeciwlotniczą RA-IFV-501AA
3/ Kołowy transporter opancerzony RA-APC-500 i jego wersja uzbrojona RA-APC-510
4/ Samobieżna haubicoarmata RA-SGH-500
5/ Samobieżna wyrzutnia artyleryjskich pocisków rakietowych RA-SRL-500
6/ Samochody terenowe z uzbrojeniem RA-UVL-500...520
7/ Samochody ciężarowo-terenowe RA-UVM-500

Pierwsze prace dotyczyły konstrukcji zaawansowanego czołgu oraz bojowego wozu piechoty, jako że opracowanie takowych było najbardziej czasochłonne. przy konstruowaniu czołgu wykorzystano doświadczenia z produkcji takich pojazdów dla własnej armii i zgodnie z zamówieniem powstał czołg, który miał być w zasadzie całkowicie odporny na ostrzał popularnymi w v-świecie armatami 125mm (jakoś sporo państw idzie w kierunku nawiązywania do realowego uzbrojenia Rosji) oraz być odporny na "własną armatę" z odległości powyżej 1000m. W stosunku do pancerzy bocznych przyjęto zasadę odporności na pociski kalibru 40mm czyli większość armat stosowanych przy uzbrajaniu BWP, wzmocniony jeszcze pancerzem reaktywnych przeciwko kumulacyjnym głowicom PPK. W efekcie zastosowano pancerz kombinowany wielowarstwowy, podobnie jak w przypadku czołgu T-4 produkowanego dla SZ RB i boczny pancerz reaktywny. Odporność pancerza była większa od odporności rodzimych wozów, gdyż zamawiający od razu godził się na czołg 62-tonowy (w przypadku czołgu dla SZ RB taką masę osiągnięto dopiero w wariancie zmodernizowanym T-4B).

Natomiast jako uzbrojenie wybrano taką samą armatę w jaką uzbrajano czołgi dla armii bialeńskiej czyli gładkolufową armatę 120mm sprzężoną z km kalibru 7,62mm oraz karabinem maszynowym 12,7mm na stropie wieży. Ze względu na brak ograniczeń finansowych zamawiającego czołgi zostały wyposażone w bardzo nowoczesne systemy kierowania ogniem.

Produkcja pojazdów serii 500 została zakończona, jednak firma zatrzymała niewielką ilość pojazdów ostatnich serii (obecnie trwają rozmowy z armią nt. testowania tego sprzętu) - a ponieważ RA posiada kompletne linie produkcyjne tego sprzętu (zostały przewiezione z zakładów w NUPIA) to na zamówienie ewentualnego klienta można w każdej chwili wznowić produkcje i zrealizować potencjalne zamówienie. Ma to znaczenie, ponieważ obecnie Republika Bialeńska odnawia swoje związki z NUPIA.

Czołg RA-MBT-500

[Obrazek: 3_17_09_20_8_51_59.jpeg]

[Obrazek: 3_17_09_20_8_52_25.jpeg]

[Obrazek: 3_17_09_20_8_52_49.jpeg]

- masa: 62 t
- prędkość: 67 km/h (szosa), 40 km/h (teren)
- zasięg: 425 km
- załoga: 4 żołnierzy
- uzbrojenie:
-- armata gładkolufowa 120mm L/44
-- 7,62 km sprzężony z działem
-- 12,7 mm wkm + 7,62 mm km na stropie wieży

[b]Czołgi produkowane w ramach kontraktu dla Federacji Brodryjskiej[/b]

Drugim kontraktem zagranicznym firmy Razor Arms było kompleksowe wyposażenie tworzących się Wojsk Lądowych Federacji Brodryjskiej, które miało obejmować sprzęt dla 4 dywizji zmechanizowanych. Był to okres kiedy republika Bialeńska i Federacja Brodryjska posiadały bardzo dobre stosunki polityczne, głośno mówiło się wręcz od przyjaźni i sojuszu, a jednocześnie FB była zagrożona działaniami przygranicznymi Gazosławii. Bialeńscy wojskowi brali udział i pomagali w organizacji tworzących się Sił Zbrojnych FB, a bialeńskie firmy dostarczały do tego kraju sprzęt wojskowy zarówno dla wojsk lądowych, jak i dla lotnictwa.

Kontrakt wymagał stworzenia kilku grup pojazdów:
- czołgu podstawowego;
- bojowego wozu piechoty;
- kołowego transportera opancerzonego;
- opancerzonego pojazdu rozpoznawczego;
- samobieżnej haubicoarmaty.

Produkty dla Federacji Brodryjskiej oznaczono w RA jako "seria 600", a czołg podstawowy został oznaczony fabrycznie jako RA-MBT-600.

Podczas tworzenia czołgu podstawowego dla FB trzeba było się dostosować do sytuacji miejscowej i skonstruować czołg nieco lżejszy niż produkowany dla SZ RB - bo o masie bojowej zbliżonej do 50 ton. W trakcie konstruowania postanowiono w pewnym stopniu oprzeć się na doświadczeniach nabytych przy budowie czołgu T-4A, zastosować identyczne uzbrojenie (armata gładkolufowa 120mm) i rozwiązania techniczne dotyczące pancerza (wielowarstwowy, kombinowany) i systemów kierowania ogniem, ale stworzyć jednocześnie wóz nieco mniejszy i lżejszy.

W wyniku prac powstała nieco mniejsza odmiana czołgu T-4A, oznaczona jako RA-MBT-600. Aby zmniejszyć nieco wymiary wieży zastosowano automat ładujący, co pozwoliło na zredukowanie załogi do 3 żołnierzy, w tym dwóch w wieży - czyli dowódca i celowniczy. Zmniejszenie masy spowodowało niewielki spadek osłony pancernej, ale zastosowanie zespołu napędowego o podobnej do cięższego T-4 mocy spowodowało, że RA-MBT-600 ma bardzo dobre własności jezdne - okupione jednak to zostało mniejszą ilością paliwa i co za tym idzie mniejszym od T-4 zasięgiem.

Czołg RA-MBT-600

[Obrazek: 3_17_09_20_8_53_40.jpeg]

[Obrazek: 3_17_09_20_8_54_08.jpeg]

[Obrazek: 3_17_09_20_8_54_32.jpeg]

- masa bojowa: 50 t
- prędkość: 70 km/h (szosa)
- zasięg: 350 km
- załoga: 3 żołnierzy
- uzbrojenie:
--120 mm armata gładkolufowa (L/47)
--7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
--12,7 mm karabin maszynowy na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych


Pojazdy nie są obecnie produkowane, ale ich produkcja może zostać wznowiona w przypadku otrzymania zamówień.

Czołg skonstruowany w ramach niezrealizowanego kontraktu dla Kolburgii, który znalazł po latach zastosowanie na Półwyspie Lisewskim.

W lipcu 2014 firma Razor Arms otrzymała zlecenie od Księstwa Kolburgii na opracowanie   pojazdów pancernych dla tworzącej się tamtejszej armii oraz na przygotowanie wybranych modeli do produkcji na terenie Kolburgii. Kontrakt finalnie do doszedł do skutku - ponieważ najpierw ujawniono, że przywódca Księstwa Kolburgii ukrył przed RB swoją tożsamość i faktycznie był to niejaki Grutin z Federacji Brodryjskiej, która wówczas nie była już państwem przyjaznym Republice Bialeńskiej i z tego powodu firma Razor Arms zawiesiła kontakty z Kolburgią. Następnie w dość szybkim czasie po ujawnieniu prawdziwych personaliów tamtejszego władcy kraj upadł. W pewnym sensie jest w tym pewna zasługa Razor Arms, ponieważ ujawnienie prawdziwych personaliów Grutina, ukrywającego się jako Karol Wilhelm I nastąpiło w chwili gdy ten musiał zostać obywatelem RB, by zapłacić za zlecenie złożone w formie Razor Arms.

Firma RA jednak część prac miała już na dość zaawansowanym etapie, szczególnie kwestię czołgu podstawowego dla armii Kolburgii, który został już wytworzony w egzemplarzach prototypowych, przebadany i przyjęty do uzbrojenia armii Kolburgii, w chwili gdy nastąpiło zawieszenie współpracy na skutek ujawnienia prawdziwych personaliów przestępcy Grutina.

Zleceniobiorca z kilku przedstawionych propozycji czyli zmodernizowanego czołgu używanego w RB (RA-MBT-400B1 czyli T-4B1), czołgu produkowanego w ramach kontraktu dla NUPIA (RA-MBT-500), czołgu produkowanego w ramach wczesnego kontraktu dla FB (RA-MBT-600) oraz nowo opracowanego pojazdu oznaczonego jako RA-MBT-700 – wybrał ten ostatni, jako najbardziej spełniający jego wymagania.

Nowy czołg skonstruowany w RA jest pojazdem bardzo nowoczesnym, w którym nacisk położono na dużą manewrowość, siłę ognia osiągniętą dzięki dużej szybkostrzelności armaty oraz wyposażeniu go w bardzo nowoczesny system kontroli ognia. Natomiast nieco mniejszy nacisk położono na opancerzenie pojazdu, co było związane z ograniczeniem jego masy (miała nie przekraczać 55 ton) i konieczności zastosowania układu napędowego o dużej mocy (a więc o sporej masie). Odporność pancerza RA-MBT-700 jest porównywalna z używanymi w RB czołgami T-4A czyli nieco starszymi wersjami produkcyjnymi – używanymi w SZ RB tylko w piechocie morskiej (wojska lądowe używają obecnie T-4B1).

W czołgu zastosowano automat ładujący armatę i załogę 3-osobową. Umożliwia on osiąganie szybkostrzelności 12 strzałów na minutę, a w krótkich seriach do 15 strzałów na minutę – choć dotyczy to tylko 22 nabojów umieszczonych w automacie ładującym. Pozostałość jednostki ognia (18 szt.) wymaga trwającego 10-15 minut przeładowania do automatu. Jest to spore osiągnięcie, gdyż używane w RB czołgi T-4B1 z ręcznym ładowaniem armaty (załoga 4-osobowa) osiągają szybkostrzelność praktyczną około 9 strzałów na minutę, a starsze wozy typu T-2M1 użytkowane już tylko w jednostkach OT i wyposażone w automat ładujący (załogi 3-osobowe) osiągają wartość szybkostrzelności zbliżoną do 7-8 strzałów na minutę.

W połączeniu z dużymi możliwościami SKO, zapewnia to przy zastosowaniu podobnej armaty 120mm dużą skuteczność ognia. Czołg jednak nie spełnia kryteriów odporności założonych przez Siły Zbrojne RB, które to wymagają by używane w nich czołgi były praktycznie całkowicie odporne na ostrzał z przodu (pancerz przedni kadłuba i wieży) za pomocą pocisków armat 125mm używanych w naszych T-2M czy innych państwach, jak np. w armii Królestwa Hasselandu i paru innych v-krajach. Takie normy spełnia T-4B i T-4B1 poza odległościami minimalnymi - starsze odmiany T-4A tylko z odległości powyżej 800-1000m.

Czołg RA-MBT-700 znajduje się cały czas w ofercie eksportowej firmy – dla odbiorców wymagających dużej siły ognia, przy ograniczonej do 55 ton masie pojazdu.

Niedawno czołgi RA-MBT-700 zostały zamówione przez Gwardię Razorna oraz Gwardię Lisendorff, a jednocześnie zamówienie na takie pojazdy napłynęło z Ronon Shiled, które zajmowało się ochroną Wyspy Suderland oraz wspieraniem tamtejszych sił nacjonalistów w walkach z bojówkami komunistycznymi.

Czołg RA-MBT-700

[Obrazek: 3_17_09_20_9_00_46.png]

[Obrazek: 3_17_09_20_9_01_35.png]

[Obrazek: 3_17_09_20_9_00_13.png]

- masa bojowa: 54,5 t
- prędkość: 70 km/h (szosa), 50 km/h (teren)
- zasięg: 550 km
- załoga: 3 żołnierzy
- uzbrojenie:
--120 mm armata gładkolufowa (L/52)
--7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
--12,7 mm karabin maszynowy możliwy do montowania na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych


Czołgi produkowane dla Państwa Suderlandzkiego w ramach spierania Sił Nacjonalistów.

W połowie 2020 Zakłady Zbrojeniowe Ronon Arms zrealizowały nietypową produkcję czołgów - nie były to bowiem pojazdy nowoczesne, ale reprezentujące technologię z lat 50-tych. Było to związane z modernizacją Legionu Suderlandzkiego, który wcześniej posługiwał się (i jeszcze w dużej mierze takowych używa) pojazdami z lat 40-tych.

Pojazdy te nazwano RA-MBT-101

[Obrazek: 3_17_09_20_9_09_39.png]

- masa bojowa: 40-42 t
- prędkość: 65 km/h (szosa), 40km/h (teren)
- zasięg: 650 km (szosa), 450km (teren)
- załoga: 4 żołnierzy
- uzbrojenie:
--105 mm armata gwintowana (L/52)
--7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
--7,62 mm karabin maszynowy możliwy do montowania na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych]]> Produkcja czołgów w Razor Arms od powstania firmy do dzisiaj.
Czołgi produkowane dla Sił Zbrojnych RB

Firma Razor Arms Bialenia w chwili powstania wykupiła zdecydowaną większość istniejących zakładów zbrojeniowych, które istniały jeszcze od czasów poprzedniej państwowości. Większość dotychczasowej produkcji tych firm została natychmiast zaniechana, jako przestarzała i nieperspektywiczna lub nie budząca zainteresowania czynników wojskowych.

W chwili gdy Razor Arms przejęła zakłady produkcji czołgów - te produkowały pojazdy oznaczone w armii jako T-2, w odmianie zmodernizowanej T-2B. Czołg ten był już mocno przestarzały i jego dalsza produkcja nie miała sensu. Zresztą armia dysponowała dużymi ilościami tych czołgów, zarówno w użytku bieżącym, jak na zapasach magazynowych.

[Obrazek: 3_16_09_20_10_55_11.jpeg]
Czołg T-2B

Firma Razor Arms jednocześnie z podjęciem prac nad projektem nowego czołgu, który spełniałby współczesne wymagania pola walki postanowiła przeprowadzić proces modernizacji istniejących w dużej ilości wozów T-2A oraz wykorzystać ich podwozia do produkcji nowoczesnych pojazdów dla artylerii i służb technicznych.

[Obrazek: 3_17_09_20_8_35_30.jpeg]
Wóz techniczno-ewakuacyjny RVT-2A

[Obrazek: 3_17_09_20_8_36_02.jpeg]
Wóz techniczno-ewakuacyjny RVT-2B

Powstał więc zmodernizowany czołg T-2M, w którym przede wszystkim dokonano zmiany przestarzałego systemu kierowania ogniem - zastosowano nowocześniejszy system oparty na pasywnych przyrządach obserwacyjno-celowniczych, zamontowano elektroniczny przelicznik, nowocześniejszy dalmierz laserowy oraz czujniki warunków atmosferycznych.

[Obrazek: 3_16_09_20_10_47_05.jpeg]
Czołg T-2M

Wzmocniono również odporność pancerza poprzez użycie dodatkowego opancerzenia realtywnego segmentów wybuchowych osłabiających działania strumienia kumulacyjnego o 50-70% oraz zmniejszającego skuteczność pocisków rdzeniowych o około 30%. Odporność pancerza wzrosła, ale dalej nie stanowi on wystarczającego zabezpieczenia przed ogniem nowoczesnych armat czołgowych - może jednak być odpowiedni przy starciu z czołgami będącymi odpowiednikami T-2. Z tego też powodu zmodernizowane czołgi T-2M były dostarczane tylko do jednostek obrony terytorialnej, dla operacyjnych związków taktycznych firma Razor Arms opracowała nowy typ czołgu podstawowego.

[Obrazek: 3_16_09_20_10_54_31.jpeg]
Czołg T-2B i T-2M - wyraźnie widoczne różnice w pancerzu obu czołgów.

Prace nad nowym czołgiem rozpoczęto w zasadzie od razu po utworzeniu firmy i od początku postawiono założenie, że musi to być pojazd nowoczesny, silnie opancerzony i dobrze uzbrojony. Od początku stało się jasne, że stosowane dotychczas w bialeńskich czołgach pancerze stalowe, jednorodne nie są już w stanie spełnić norm pola walki - zdecydowana się więc na pancerz wielowarstwowy łączący elementy stalowe z ceramicznymi i tworzywem sztucznym.

Przez pewien czas prace szły w kierunku nowego czołgu szły dwukierunkowo - opracowano pojazd oparty rozwiązaniami na produkowanym dotychczas T-2, ale z innym zespołem napędowym, silniejszym (wielowarstwowym) pancerzem oraz znacznie nowocześniejszymi systemami kierowania ogniem. Czołg ten nazwano T-3.

[Obrazek: 3_17_09_20_8_33_23.png]
Czołg T-3

Drugim kierunkiem było opracowanie zupełnie nowego pojazdu, całkowicie odmiennego konstrukcyjnie od wozów rodziny T-2/T-3. Zdecydowano się na czołg znacznie cięższy i większy, ale jeszcze silniej opancerzony i o sporej pojemności wewnątrz kadłuba, co miało ułatwić późniejsze prace modernizacyjne, jak również poprawić warunki pracy załogi, a co za tym idzie jej efektywność w działaniu.

Wiele uwagi poświęcono odpowiedniemu uzbrojeniu czołgu, który na tym etapie nosił fabryczne oznaczenie RA-MBT-50/120, a potem został przyjęty do uzbrojenia w SZ RB jako T-4. Wybrano armatę gładkolufową w kalibrze 120mm i z długością lufy wynoszącą prawie 47 kalibrów (46,7).

Dzięki odpowiedniej konstrukcji i połączeniu warstw kombinowanego pancerza uzyskano odporność na przebicie pociskiem kumulacyjnym kalibru 125mm pancerza czołowego i wieży praktycznie w każdym zakresie odległości, a pociskiem podkalibrowym-rdzeniowym z odległości ponad 1000m. Warto nadmienić, że armata 125mm stanowi nie tylko uzbrojenie dotychczas używanego czołgu T-2 oraz T-3, ale była i chyba dalej jest bardzo popularnym uzbrojeniem czołgów występujących w różnych państwach Nordaty.

W przeciwieństwie do wcześniejszego czołgu T-2 i użytkowanych w niewielkiej ilości T-3, zdecydowano się na układ klasyczny z 4-osobową załogą i ładowniczym (w T-2 i T-3 były załogi 3-osobowe i automat ładujący), bowiem dotychczas stosowane automaty ładujące wykazały więcej wad niż zalet.

Nowoczesna armata połączona z doskonałym układem stabilizacji (błąd pionowy 30-40cm i poziomy 60-80 na odległości 2000m w czasie jazdy) oraz nowoczesnym systemem kierowania ogniem powoduje, że T-4 może niszczyć czołgi przeciwnika z 95% prawdopodobieństwem trafienia podczas strzelania z miejsca i z 70% przy strzelaniu w ruchu. Dobre własności balistyczne i odpowiednia amunicja powodują, że może niszczyć większość czołgów podobnych do T-2 i T-3 z odległości dwa razy większej niż wynosi zagrożenie dla T-4 za pomocą stosowanych w nich armat 125mm.

[Obrazek: 3_16_09_20_10_40_59.jpeg]
Czołg T-4A

Po dokonaniu prób porównawczych wozów T-3 i T-4 Siły Zbrojne RB postanowiły wybrać T-4, który lepiej spełniał wymogi nowoczesnego pola walki. Czołg został niemal natychmiast przyjęty do uzbrojenia - jednak zanim produkcja rozpoczęła się na dobre, firma wprowadziła jeszcze trochę poprawek i tym samym armia nie otrzymała w ogóle wersji podstawowej T-4, a od razu T-4A (zresztą po serii testów zmodernizowano też T-3, do standardu T-3A - licząc na zainteresowanie zagraniczne). Czołgi T-4A bardzo szybko wyparły z jednostek operacyjnych stare wozy typu T-2A i T-2B (T-3A wyprodukowany w niewielkiej serii był używany tylko przez pustynną brygadę OT "Bengazi" i przez jednostki 4KA, który istniał bardzo krótko... potem przez pewien czas używany był w Gwardii Razorna), ale bardzo szybko zdano sobie sprawę, że walka armaty z pancerzem cały czas trwa i nie można spoczywać na laurach.

Ponieważ pojazd posiadał bardzo dobry zespół napędowy oraz zawieszenie to uznano, że wzrost masy o kilka ton nie zaszkodzi jego mobilności (przy projektowaniu przewidywano konieczność późniejszych modernizacji zwiększających masę wozu) i pancerz postanowiono wzmocnić, szczególnie pancerz czołowy wieży gdzie z zasady trafia 70-80% pocisków. Na dotychczas prawie pionowym pancerzu przednim wieży zamontowano dodatkowy pancerz o nowoczesnej i złożonej konstrukcji, który spowodował wzrost grubości pancerza wieży o 45-135mm i zmienił jego kształt na mocno nachylony co sprzyja rykoszetowaniu pocisków.Uzyskano prawie dwukrotny wzrost odporności przedniego pancerza wieży. Zmieniono również dotychczasowe ekrany przeciwkumulacyjne na bokach kadłuba ze stalowych na wykonane z pancerza laminowanego, zwiększając ich odporność oraz dokonano modernizacji SKO. Na skutek zmian masa czołgu w odmianie T-4B (bo takie oznaczenie otrzymała ta wersja produkcyjna) wzrosła z 55 do 62,5 tony.

[Obrazek: 3_16_09_20_10_41_41.jpeg]
Czołg T-4B - wyraźnie widoczne różnice w kształcie pancerza wieży w stosunku do T-4A

W zasadzie modernizacja istniejących czołgów T-4A do standardu T-4B została już wykonana i teraz do armii trafiają już nowe wozy od razu produkowane w wersji T-4B. Z modernizacji zrezygnowała jednak piechota morska, która przy obecnie posiadanych środkach desantowych uznała, że 55 tonowy T-4A będzie dla niej korzystniejszy.

Dalsze prace nad czołgiem idą w kierunku zwiększenia możliwości uzbrojenia - obecnie trwają próby zastosowania nowszej odmiany armaty 120mm, z lufą o długości zwiększonej do 55 kalibrów. Jeżeli próby wykażą odpowiedni wzrost skuteczności to armii zostanie przedstawiona propozycja kolejnej modernizacji czołgu T-4, ze standardu T-4B do T-4C z armatą 120mm L/55.

[Obrazek: 3_16_09_20_10_55_51.jpeg]
Prototyp czołgu z armatą od dłuższej lufie - T-4C

Nowy czołg nie został przyjęty do uzbrojenia SZ RB, które stwierdziły, że ze względu na wyspiarski charakter państwa nadmierne inwestowanie w Wojska Lądowe nie jest wskazane, a środki lepiej przeznaczyć na Siły Powietrzne i Marynarkę Wojenną. Natomiast zlecono stopniową modernizację T-4B, do standardu T-4B1 - główną zmianą jest zastosowanie nowocześniejszych systemów kontroli ognia.

Czołg T-4B1 - jest produkowany na potrzeby SZ RB (choć obecnie to niewielkie ilości i Ronon Arms skupia się raczej na bieżących remontach używanych przez SZ RB pojazdów).

[Obrazek: 3_16_09_20_10_42_52.png]

[Obrazek: 3_16_09_20_10_44_09.png]

[Obrazek: 3_16_09_20_10_43_38.png]

- masa bojowa: 60 t (T-4B/B1) lub 55 t (T-4A)
- prędkość: 68 km/h (szosa), 50km/h (teren)
- zasięg: 550 km
- załoga: 4 żołnierzy
- uzbrojenie:
-- 120 mm armata gładkolufowa (L/47)
-- 7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
-- 7,62 mm karabin maszynowy na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych

Natomiast czołgi T-3A, choć nie są obecnie produkowane znajdują się w ofercie eksportowej RA.

[Obrazek: 3_17_09_20_8_33_00.png]

- masa bojowa: 46,5 (T-3A)
- prędkość: 65 km/h (szosa), 45 km/h (teren)
- zasięg: 650 km
- załoga: 3 żołnierzy
- uzbrojenie:
-- 125 mm armata gładkolufowa
-- 7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
-- 12,7 mm karabin maszynowy na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych

Zmodernizowane czołgi T-2M1 (modyfikacja SKO w związku dalszym używaniem tych pojazdów w Obronie Terytorialnej).

[Obrazek: 3_16_09_20_10_47_39.png]

[Obrazek: 3_16_09_20_10_48_14.png]

- masa bojowa: 54 t (T-2M), 42-46 t (T-2A/B)
- prędkość: 60 km/h (szosa), 45 km/h (teren)
- zasięg: 400 km
- załoga: 3 żołnierzy
- uzbrojenie:
-- 125 mm armata gładkolufowa
-- 7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
-- 12,7 mm karabin maszynowy na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych

Czołgi produkowane w ramach kontraktu dla Nupia

Krótko po rozpoczęciu działalności Razor Arms pojawiła się oferta produkcji sprzętu dla powstających SIł Zbrojnych NUPIA. Nie można było jednak zaoferować produkowanego już w RA sprzętu wojskowego, bo po pierwsze linie produkcyjne były bardzo obciążone produkcją dla Sił Zbrojnych RB, a po drugie zamawiający życzył sobie sprzętu dość konkretnego (opartego na realowym sprzęcie USA), a tym samym odmiennego od tego, który zamawiały rodzime siły zbrojne. W tym celu podjęto działania w zakresie konstrukcyjnym oraz zbudowano zakłady RA w kraju kontrahenta, aby szybciej zrealizować zamówienie. Stanowiło to duże wyzwanie, bo trzeba było kompleksowo stworzyć praktycznie cały sprzęt dla zamawiającego (nie można było oprzeć się na tymczasowej modernizacji starego) i zrobić to w krótkim czasie, a do tego sprzęt miał czasem zupełnie inne wymagania niż ten produkowanych dla bialeńskiej armii.

Elementami systemu uzbrojenia i wyposażenia, który roboczo oznaczono w RA jako seria 500 były:

1/ Czołg podstawowy RA-MBT-500
2/ Bojowy wóz piechoty RA-IFV-500, warz z odmianą przeciwlotniczą RA-IFV-501AA
3/ Kołowy transporter opancerzony RA-APC-500 i jego wersja uzbrojona RA-APC-510
4/ Samobieżna haubicoarmata RA-SGH-500
5/ Samobieżna wyrzutnia artyleryjskich pocisków rakietowych RA-SRL-500
6/ Samochody terenowe z uzbrojeniem RA-UVL-500...520
7/ Samochody ciężarowo-terenowe RA-UVM-500

Pierwsze prace dotyczyły konstrukcji zaawansowanego czołgu oraz bojowego wozu piechoty, jako że opracowanie takowych było najbardziej czasochłonne. przy konstruowaniu czołgu wykorzystano doświadczenia z produkcji takich pojazdów dla własnej armii i zgodnie z zamówieniem powstał czołg, który miał być w zasadzie całkowicie odporny na ostrzał popularnymi w v-świecie armatami 125mm (jakoś sporo państw idzie w kierunku nawiązywania do realowego uzbrojenia Rosji) oraz być odporny na "własną armatę" z odległości powyżej 1000m. W stosunku do pancerzy bocznych przyjęto zasadę odporności na pociski kalibru 40mm czyli większość armat stosowanych przy uzbrajaniu BWP, wzmocniony jeszcze pancerzem reaktywnych przeciwko kumulacyjnym głowicom PPK. W efekcie zastosowano pancerz kombinowany wielowarstwowy, podobnie jak w przypadku czołgu T-4 produkowanego dla SZ RB i boczny pancerz reaktywny. Odporność pancerza była większa od odporności rodzimych wozów, gdyż zamawiający od razu godził się na czołg 62-tonowy (w przypadku czołgu dla SZ RB taką masę osiągnięto dopiero w wariancie zmodernizowanym T-4B).

Natomiast jako uzbrojenie wybrano taką samą armatę w jaką uzbrajano czołgi dla armii bialeńskiej czyli gładkolufową armatę 120mm sprzężoną z km kalibru 7,62mm oraz karabinem maszynowym 12,7mm na stropie wieży. Ze względu na brak ograniczeń finansowych zamawiającego czołgi zostały wyposażone w bardzo nowoczesne systemy kierowania ogniem.

Produkcja pojazdów serii 500 została zakończona, jednak firma zatrzymała niewielką ilość pojazdów ostatnich serii (obecnie trwają rozmowy z armią nt. testowania tego sprzętu) - a ponieważ RA posiada kompletne linie produkcyjne tego sprzętu (zostały przewiezione z zakładów w NUPIA) to na zamówienie ewentualnego klienta można w każdej chwili wznowić produkcje i zrealizować potencjalne zamówienie. Ma to znaczenie, ponieważ obecnie Republika Bialeńska odnawia swoje związki z NUPIA.

Czołg RA-MBT-500

[Obrazek: 3_17_09_20_8_51_59.jpeg]

[Obrazek: 3_17_09_20_8_52_25.jpeg]

[Obrazek: 3_17_09_20_8_52_49.jpeg]

- masa: 62 t
- prędkość: 67 km/h (szosa), 40 km/h (teren)
- zasięg: 425 km
- załoga: 4 żołnierzy
- uzbrojenie:
-- armata gładkolufowa 120mm L/44
-- 7,62 km sprzężony z działem
-- 12,7 mm wkm + 7,62 mm km na stropie wieży

[b]Czołgi produkowane w ramach kontraktu dla Federacji Brodryjskiej[/b]

Drugim kontraktem zagranicznym firmy Razor Arms było kompleksowe wyposażenie tworzących się Wojsk Lądowych Federacji Brodryjskiej, które miało obejmować sprzęt dla 4 dywizji zmechanizowanych. Był to okres kiedy republika Bialeńska i Federacja Brodryjska posiadały bardzo dobre stosunki polityczne, głośno mówiło się wręcz od przyjaźni i sojuszu, a jednocześnie FB była zagrożona działaniami przygranicznymi Gazosławii. Bialeńscy wojskowi brali udział i pomagali w organizacji tworzących się Sił Zbrojnych FB, a bialeńskie firmy dostarczały do tego kraju sprzęt wojskowy zarówno dla wojsk lądowych, jak i dla lotnictwa.

Kontrakt wymagał stworzenia kilku grup pojazdów:
- czołgu podstawowego;
- bojowego wozu piechoty;
- kołowego transportera opancerzonego;
- opancerzonego pojazdu rozpoznawczego;
- samobieżnej haubicoarmaty.

Produkty dla Federacji Brodryjskiej oznaczono w RA jako "seria 600", a czołg podstawowy został oznaczony fabrycznie jako RA-MBT-600.

Podczas tworzenia czołgu podstawowego dla FB trzeba było się dostosować do sytuacji miejscowej i skonstruować czołg nieco lżejszy niż produkowany dla SZ RB - bo o masie bojowej zbliżonej do 50 ton. W trakcie konstruowania postanowiono w pewnym stopniu oprzeć się na doświadczeniach nabytych przy budowie czołgu T-4A, zastosować identyczne uzbrojenie (armata gładkolufowa 120mm) i rozwiązania techniczne dotyczące pancerza (wielowarstwowy, kombinowany) i systemów kierowania ogniem, ale stworzyć jednocześnie wóz nieco mniejszy i lżejszy.

W wyniku prac powstała nieco mniejsza odmiana czołgu T-4A, oznaczona jako RA-MBT-600. Aby zmniejszyć nieco wymiary wieży zastosowano automat ładujący, co pozwoliło na zredukowanie załogi do 3 żołnierzy, w tym dwóch w wieży - czyli dowódca i celowniczy. Zmniejszenie masy spowodowało niewielki spadek osłony pancernej, ale zastosowanie zespołu napędowego o podobnej do cięższego T-4 mocy spowodowało, że RA-MBT-600 ma bardzo dobre własności jezdne - okupione jednak to zostało mniejszą ilością paliwa i co za tym idzie mniejszym od T-4 zasięgiem.

Czołg RA-MBT-600

[Obrazek: 3_17_09_20_8_53_40.jpeg]

[Obrazek: 3_17_09_20_8_54_08.jpeg]

[Obrazek: 3_17_09_20_8_54_32.jpeg]

- masa bojowa: 50 t
- prędkość: 70 km/h (szosa)
- zasięg: 350 km
- załoga: 3 żołnierzy
- uzbrojenie:
--120 mm armata gładkolufowa (L/47)
--7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
--12,7 mm karabin maszynowy na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych


Pojazdy nie są obecnie produkowane, ale ich produkcja może zostać wznowiona w przypadku otrzymania zamówień.

Czołg skonstruowany w ramach niezrealizowanego kontraktu dla Kolburgii, który znalazł po latach zastosowanie na Półwyspie Lisewskim.

W lipcu 2014 firma Razor Arms otrzymała zlecenie od Księstwa Kolburgii na opracowanie   pojazdów pancernych dla tworzącej się tamtejszej armii oraz na przygotowanie wybranych modeli do produkcji na terenie Kolburgii. Kontrakt finalnie do doszedł do skutku - ponieważ najpierw ujawniono, że przywódca Księstwa Kolburgii ukrył przed RB swoją tożsamość i faktycznie był to niejaki Grutin z Federacji Brodryjskiej, która wówczas nie była już państwem przyjaznym Republice Bialeńskiej i z tego powodu firma Razor Arms zawiesiła kontakty z Kolburgią. Następnie w dość szybkim czasie po ujawnieniu prawdziwych personaliów tamtejszego władcy kraj upadł. W pewnym sensie jest w tym pewna zasługa Razor Arms, ponieważ ujawnienie prawdziwych personaliów Grutina, ukrywającego się jako Karol Wilhelm I nastąpiło w chwili gdy ten musiał zostać obywatelem RB, by zapłacić za zlecenie złożone w formie Razor Arms.

Firma RA jednak część prac miała już na dość zaawansowanym etapie, szczególnie kwestię czołgu podstawowego dla armii Kolburgii, który został już wytworzony w egzemplarzach prototypowych, przebadany i przyjęty do uzbrojenia armii Kolburgii, w chwili gdy nastąpiło zawieszenie współpracy na skutek ujawnienia prawdziwych personaliów przestępcy Grutina.

Zleceniobiorca z kilku przedstawionych propozycji czyli zmodernizowanego czołgu używanego w RB (RA-MBT-400B1 czyli T-4B1), czołgu produkowanego w ramach kontraktu dla NUPIA (RA-MBT-500), czołgu produkowanego w ramach wczesnego kontraktu dla FB (RA-MBT-600) oraz nowo opracowanego pojazdu oznaczonego jako RA-MBT-700 – wybrał ten ostatni, jako najbardziej spełniający jego wymagania.

Nowy czołg skonstruowany w RA jest pojazdem bardzo nowoczesnym, w którym nacisk położono na dużą manewrowość, siłę ognia osiągniętą dzięki dużej szybkostrzelności armaty oraz wyposażeniu go w bardzo nowoczesny system kontroli ognia. Natomiast nieco mniejszy nacisk położono na opancerzenie pojazdu, co było związane z ograniczeniem jego masy (miała nie przekraczać 55 ton) i konieczności zastosowania układu napędowego o dużej mocy (a więc o sporej masie). Odporność pancerza RA-MBT-700 jest porównywalna z używanymi w RB czołgami T-4A czyli nieco starszymi wersjami produkcyjnymi – używanymi w SZ RB tylko w piechocie morskiej (wojska lądowe używają obecnie T-4B1).

W czołgu zastosowano automat ładujący armatę i załogę 3-osobową. Umożliwia on osiąganie szybkostrzelności 12 strzałów na minutę, a w krótkich seriach do 15 strzałów na minutę – choć dotyczy to tylko 22 nabojów umieszczonych w automacie ładującym. Pozostałość jednostki ognia (18 szt.) wymaga trwającego 10-15 minut przeładowania do automatu. Jest to spore osiągnięcie, gdyż używane w RB czołgi T-4B1 z ręcznym ładowaniem armaty (załoga 4-osobowa) osiągają szybkostrzelność praktyczną około 9 strzałów na minutę, a starsze wozy typu T-2M1 użytkowane już tylko w jednostkach OT i wyposażone w automat ładujący (załogi 3-osobowe) osiągają wartość szybkostrzelności zbliżoną do 7-8 strzałów na minutę.

W połączeniu z dużymi możliwościami SKO, zapewnia to przy zastosowaniu podobnej armaty 120mm dużą skuteczność ognia. Czołg jednak nie spełnia kryteriów odporności założonych przez Siły Zbrojne RB, które to wymagają by używane w nich czołgi były praktycznie całkowicie odporne na ostrzał z przodu (pancerz przedni kadłuba i wieży) za pomocą pocisków armat 125mm używanych w naszych T-2M czy innych państwach, jak np. w armii Królestwa Hasselandu i paru innych v-krajach. Takie normy spełnia T-4B i T-4B1 poza odległościami minimalnymi - starsze odmiany T-4A tylko z odległości powyżej 800-1000m.

Czołg RA-MBT-700 znajduje się cały czas w ofercie eksportowej firmy – dla odbiorców wymagających dużej siły ognia, przy ograniczonej do 55 ton masie pojazdu.

Niedawno czołgi RA-MBT-700 zostały zamówione przez Gwardię Razorna oraz Gwardię Lisendorff, a jednocześnie zamówienie na takie pojazdy napłynęło z Ronon Shiled, które zajmowało się ochroną Wyspy Suderland oraz wspieraniem tamtejszych sił nacjonalistów w walkach z bojówkami komunistycznymi.

Czołg RA-MBT-700

[Obrazek: 3_17_09_20_9_00_46.png]

[Obrazek: 3_17_09_20_9_01_35.png]

[Obrazek: 3_17_09_20_9_00_13.png]

- masa bojowa: 54,5 t
- prędkość: 70 km/h (szosa), 50 km/h (teren)
- zasięg: 550 km
- załoga: 3 żołnierzy
- uzbrojenie:
--120 mm armata gładkolufowa (L/52)
--7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
--12,7 mm karabin maszynowy możliwy do montowania na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych


Czołgi produkowane dla Państwa Suderlandzkiego w ramach spierania Sił Nacjonalistów.

W połowie 2020 Zakłady Zbrojeniowe Ronon Arms zrealizowały nietypową produkcję czołgów - nie były to bowiem pojazdy nowoczesne, ale reprezentujące technologię z lat 50-tych. Było to związane z modernizacją Legionu Suderlandzkiego, który wcześniej posługiwał się (i jeszcze w dużej mierze takowych używa) pojazdami z lat 40-tych.

Pojazdy te nazwano RA-MBT-101

[Obrazek: 3_17_09_20_9_09_39.png]

- masa bojowa: 40-42 t
- prędkość: 65 km/h (szosa), 40km/h (teren)
- zasięg: 650 km (szosa), 450km (teren)
- załoga: 4 żołnierzy
- uzbrojenie:
--105 mm armata gwintowana (L/52)
--7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
--7,62 mm karabin maszynowy możliwy do montowania na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych]]> <![CDATA[Dostawy sprzętu dla struktur Gwardii Razorna i Lisendorff.]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=1771 Thu, 11 Jun 2020 14:56:40 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=1771

1. Czołg RA-MBT-700

[Obrazek: Gb8gmn6.png]

[Obrazek: kcVeSh4.png]


Jest to pojazd skonstruowany w ramach niedoszłego kontraktu dla Kolburgii, który był realizowany latem 2014... państwo jednak szybko upadło, ale opracowane wtedy pojazdy znalazły się w ofercie eksportowej RA i miały być eksportowane m.in. do Hasselandu. Zanim jednak do tego doszło na większą skalę, to drogi Bialenii i Hasselandu się rozeszły, a firma pozostała z pewną liczbą zbudowanych i zakonserwowanych pojazdów. W związku z zamówieniem z Gwardii Razorna (na 54 wozy) oraz Gwardii Lisendorff (na 18 wozów) - pojazdy rozkonserwowano i dokonano modyfikacji SKO.

Czołg RA-MBT-700 jest pojazdem bardzo nowoczesnym, w którym nacisk położono na dużą manewrowość, siłę ognia osiągniętą dzięki dużej szybkostrzelności armaty oraz wyposażeniu go w bardzo nowoczesny system kontroli ognia. Natomiast nieco mniejszy nacisk położono na opancerzenie pojazdu, co było związane z ograniczeniem jego masy (miała nie przekraczać 55 ton) i konieczności zastosowania układu napędowego o dużej mocy (a więc o sporej masie). Odporność pancerza RA-MBT-700 jest porównywalna z używanymi w RB czołgami T-4A czyli nieco starszymi wersjami produkcyjnymi – używanymi w SZ RB tylko w piechocie morskiej (wojska lądowe używają obecnie T-4B1).

W czołgu zastosowano automat ładujący armatę i załogę 3-osobową. Umożliwia on osiąganie szybkostrzelności 12 strzałów na minutę, a w krótkich seriach do 15 strzałów na minutę – choć dotyczy to tylko 22 nabojów umieszczonych w automacie ładującym. Pozostałość jednostki ognia (18 szt.) wymaga trwającego 10-15 minut przeładowania do automatu. Jest to spore osiągnięcie, gdyż używane w RB czołgi T-4B1 z ręcznym ładowaniem armaty (załoga 4-osobowa) osiągają szybkostrzelność praktyczną około 9 strzałów na minutę, a starsze wozy typu T-2M1 użytkowane już tylko w jednostkach OT lub używane poprzednio w Gwardii Razorna T-3A i wyposażone w automat ładujący (załogi 3-osobowe) osiągają wartość szybkostrzelności zbliżoną do 7-8 strzałów na minutę.

RA-MBT-700
- masa bojowa: 54,5 t
- prędkość: 70 km/h (szosa), 50 km/h (teren)
- zasięg: 550 km
- załoga: 3 żołnierzy
- uzbrojenie:
--120 mm armata gładkolufowa (L/52)
--7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
--12,7 mm karabin maszynowy możliwy do montowania na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych

2. Ciężki pojazd rozpoznawczy/wóz wsparcia ogniowego RA-RFV-701 i RA-RFV-702.

[Obrazek: yDdyi2N.png]

[Obrazek: nQ91bFp.png]

[Obrazek: zPbDcu4.png]

Kolejnym efektem niedoszłego kontraktu dla Kolburgii i późniejszego zaopatrywania Hasselandu było powstanie pojazdu rozpoznawczego z silnym uzbrojeniem czyli RA-RFV-700. Jest to pojazd kołowy, o podwoziu 6-kołowym i uzbrojony w armatę 105 mm. Układ kołowy zapewnia dużą prędkość jazdy, przy możliwościach pokonywania terenu niewiele ustępującym pojazdom gąsienicowym. Dużą manewrowość w terenie zapewnia zastosowanie nietypowego układu kierowania. Nie posiada on bowiem, jak w przypadku większości pojazdów kołowych kół skrętnych... natomiast kierowanie pojazdem odbywa się za pomocą zróżnicowania prędkości obrotu kół z obu stron pojazdu – czyli podobnie jak w przypadku pojazdów gąsienicowych, gdzie kierowanie polega na różnych prędkościach obrotu gąsienic.

Pojazd w dwóch wersjach czyli RA-RFV-701 i RA-RFV-702, które różnią się masą ze względu zastosowanie lub nie dodatkowego opancerzenia - przy zastosowaniu dodatkowego opancerzenia pojazd traci zdolność pływania.

Zamówienie na 24 pojazdy tego typu napłynęło obecnie z Gwardii Razorna, a kolejne 8 zakupiła gwardia Lisendorff. Ponadto kilkanaście pojazdów zamówiła firma Ronon Shield... na potrzeby ochrony Wyspy Suderlandu.

RA-RFV-701/702
- masa bojowa: 15,8 t (RA-RFV-701) i 17,2 t (RA-RFV-702)
- prędkość: do 85 km/h
- zasięg: do 1000 km
- załoga: 4 żołnierzy
- uzbrojenie:
--105 mm armata gwintowana
--7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
-- wyrzutnia granatów dymnych

3. Transporter opancerzony RA-APC-711...716.

Dwuosiowy transporter opancerzony, którego konstruowania rozpoczęło się podobnie jak poprzednich pojazdów w ramach kontraktu dla Kolburgii, latem 2014 i który został dokończony w ramach planów zaopatrywania Królewskiej Armii Hasselandu. Obecnie produkcję wznowiono na potrzeby Gwardii Razorna, Gwardii Lisendorff oraz dla Agencji Ronon Shield.

Jest to stosunkowo lekki pojazd opancerzony o masie własnej około 9,5 tony, którego pancerze chroni przed pociskami broni strzeleckiej oraz odłamkami pocisków artyleryjskich. Stosunkowo niewielkie wymiary i masa powodują, że nadaje się dobrze dla szybkich formacji lekkich.

Pojazd może być różnorodnie uzbrojony:

RA-APC-711 - nieuzbrojony transporter opancerzony

[Obrazek: Tb7DKIv.png]

RA-APC-712 - transporter opancerzony uzbrojony w wkm 12,7 mm w wieży obsługiwanej manualnie.

[Obrazek: JUpu7TT.png]

RA-APC-713 - transporter opancerzony uzbrojony w wkm 12,7 mm sterowany odległościowo.

[Obrazek: dGt0vzz.png]

RA-APC-714 - transporter opancerzony uzbrojony w obsługiwane z wnętrza pojazdu działko 20 mm.

[Obrazek: u4ulKWu.png]

RA-APC-715 - transporter opancerzony uzbrojony w lekką (demontowalną) wyrzutnią PPK.

[Obrazek: 2TIl0JA.png]

RA-ATV-715 (RA-APC-715) - samobieżny niszczyciel czołgów uzbrojony w poczwórną wyrzutnię ciężkich PPK.

RA-APC-711
- masa bojowa: 13,8 t (własna 9,5 t)
- prędkość: do 90 km/h
- zasięg: do 1000 km
- załoga: 1-3 żołnierzy (w zależności od wariantu)
- desant: do 9 żołnierzy
- uzbrojenie: różne, w zależności od wersji

4. Samochód pancerny/opancerzony wóz rozpoznawczy RA-RFV-721...724.

Początek tego pojazdu jest podobny do poprzednich - jego opracowanie rozpoczęto w ramach kontraktu dla Kolburgii i potem kontynuowano w ramach planów zaopatrywania KAH (Królewska Armia Hasselandu). Obecnie został zamówiony przez Gwardię Razorna i Lisendorff oraz Agencję Ronon Shield w ramach ochrony terytorium Sunderlandu.

Jest to lekki, dwuosiowy pojazd rozpoznawczy (samochód pancerny) przeznaczony do działań zwiadowczych, ochrony konwojów, patrolowania terenu czy szybkich działań przeciwko niewielkim grupom piechoty nieprzyjaciela. Lekki pancerz chroni tylko przed pociskami broni strzeleckiej, główna obroną pojazdu jest jego prędkość i manewrowość.

Pojazd przewozi 3 żołnierzy (choć w razie potrzeby może zmieścić się jeden czy dwóch) może być uzbrojony w karabiny maszynowe lub lekkie wyrzutnie PPK.

RA-RFV-721 - pojazd nieuzbrojony.

[Obrazek: Kzp7tXY.png]

RA-RFV-722 - pojazd z karabinem maszynowym 7,62 mm na obrotnicy.

[Obrazek: lniADn6.png]

RA-RFV-723 - pojazd uzbrojony w lekką wyrzutnię PPK

[Obrazek: 3SU7R2K.png]

RA-RFV-724 - pojazd uzbrojony w wkm 12,7 mm w zdalnie sterowanej (z wnętrza pojazdy) wieżyczce.

[Obrazek: pGh9B0w.png]

RA-RFV-721
- masa bojowa: 3,5-4 t
- prędkość: do 95 km/h
- zasięg: 600-800 km
- załoga: 3 żołnierzy
- uzbrojenie: różne, w zależności od wersji]]>

1. Czołg RA-MBT-700

[Obrazek: Gb8gmn6.png]

[Obrazek: kcVeSh4.png]


Jest to pojazd skonstruowany w ramach niedoszłego kontraktu dla Kolburgii, który był realizowany latem 2014... państwo jednak szybko upadło, ale opracowane wtedy pojazdy znalazły się w ofercie eksportowej RA i miały być eksportowane m.in. do Hasselandu. Zanim jednak do tego doszło na większą skalę, to drogi Bialenii i Hasselandu się rozeszły, a firma pozostała z pewną liczbą zbudowanych i zakonserwowanych pojazdów. W związku z zamówieniem z Gwardii Razorna (na 54 wozy) oraz Gwardii Lisendorff (na 18 wozów) - pojazdy rozkonserwowano i dokonano modyfikacji SKO.

Czołg RA-MBT-700 jest pojazdem bardzo nowoczesnym, w którym nacisk położono na dużą manewrowość, siłę ognia osiągniętą dzięki dużej szybkostrzelności armaty oraz wyposażeniu go w bardzo nowoczesny system kontroli ognia. Natomiast nieco mniejszy nacisk położono na opancerzenie pojazdu, co było związane z ograniczeniem jego masy (miała nie przekraczać 55 ton) i konieczności zastosowania układu napędowego o dużej mocy (a więc o sporej masie). Odporność pancerza RA-MBT-700 jest porównywalna z używanymi w RB czołgami T-4A czyli nieco starszymi wersjami produkcyjnymi – używanymi w SZ RB tylko w piechocie morskiej (wojska lądowe używają obecnie T-4B1).

W czołgu zastosowano automat ładujący armatę i załogę 3-osobową. Umożliwia on osiąganie szybkostrzelności 12 strzałów na minutę, a w krótkich seriach do 15 strzałów na minutę – choć dotyczy to tylko 22 nabojów umieszczonych w automacie ładującym. Pozostałość jednostki ognia (18 szt.) wymaga trwającego 10-15 minut przeładowania do automatu. Jest to spore osiągnięcie, gdyż używane w RB czołgi T-4B1 z ręcznym ładowaniem armaty (załoga 4-osobowa) osiągają szybkostrzelność praktyczną około 9 strzałów na minutę, a starsze wozy typu T-2M1 użytkowane już tylko w jednostkach OT lub używane poprzednio w Gwardii Razorna T-3A i wyposażone w automat ładujący (załogi 3-osobowe) osiągają wartość szybkostrzelności zbliżoną do 7-8 strzałów na minutę.

RA-MBT-700
- masa bojowa: 54,5 t
- prędkość: 70 km/h (szosa), 50 km/h (teren)
- zasięg: 550 km
- załoga: 3 żołnierzy
- uzbrojenie:
--120 mm armata gładkolufowa (L/52)
--7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
--12,7 mm karabin maszynowy możliwy do montowania na stropie wieży
-- wyrzutnia granatów dymnych

2. Ciężki pojazd rozpoznawczy/wóz wsparcia ogniowego RA-RFV-701 i RA-RFV-702.

[Obrazek: yDdyi2N.png]

[Obrazek: nQ91bFp.png]

[Obrazek: zPbDcu4.png]

Kolejnym efektem niedoszłego kontraktu dla Kolburgii i późniejszego zaopatrywania Hasselandu było powstanie pojazdu rozpoznawczego z silnym uzbrojeniem czyli RA-RFV-700. Jest to pojazd kołowy, o podwoziu 6-kołowym i uzbrojony w armatę 105 mm. Układ kołowy zapewnia dużą prędkość jazdy, przy możliwościach pokonywania terenu niewiele ustępującym pojazdom gąsienicowym. Dużą manewrowość w terenie zapewnia zastosowanie nietypowego układu kierowania. Nie posiada on bowiem, jak w przypadku większości pojazdów kołowych kół skrętnych... natomiast kierowanie pojazdem odbywa się za pomocą zróżnicowania prędkości obrotu kół z obu stron pojazdu – czyli podobnie jak w przypadku pojazdów gąsienicowych, gdzie kierowanie polega na różnych prędkościach obrotu gąsienic.

Pojazd w dwóch wersjach czyli RA-RFV-701 i RA-RFV-702, które różnią się masą ze względu zastosowanie lub nie dodatkowego opancerzenia - przy zastosowaniu dodatkowego opancerzenia pojazd traci zdolność pływania.

Zamówienie na 24 pojazdy tego typu napłynęło obecnie z Gwardii Razorna, a kolejne 8 zakupiła gwardia Lisendorff. Ponadto kilkanaście pojazdów zamówiła firma Ronon Shield... na potrzeby ochrony Wyspy Suderlandu.

RA-RFV-701/702
- masa bojowa: 15,8 t (RA-RFV-701) i 17,2 t (RA-RFV-702)
- prędkość: do 85 km/h
- zasięg: do 1000 km
- załoga: 4 żołnierzy
- uzbrojenie:
--105 mm armata gwintowana
--7,62 mm karabin maszynowy sprzężony z działem
-- wyrzutnia granatów dymnych

3. Transporter opancerzony RA-APC-711...716.

Dwuosiowy transporter opancerzony, którego konstruowania rozpoczęło się podobnie jak poprzednich pojazdów w ramach kontraktu dla Kolburgii, latem 2014 i który został dokończony w ramach planów zaopatrywania Królewskiej Armii Hasselandu. Obecnie produkcję wznowiono na potrzeby Gwardii Razorna, Gwardii Lisendorff oraz dla Agencji Ronon Shield.

Jest to stosunkowo lekki pojazd opancerzony o masie własnej około 9,5 tony, którego pancerze chroni przed pociskami broni strzeleckiej oraz odłamkami pocisków artyleryjskich. Stosunkowo niewielkie wymiary i masa powodują, że nadaje się dobrze dla szybkich formacji lekkich.

Pojazd może być różnorodnie uzbrojony:

RA-APC-711 - nieuzbrojony transporter opancerzony

[Obrazek: Tb7DKIv.png]

RA-APC-712 - transporter opancerzony uzbrojony w wkm 12,7 mm w wieży obsługiwanej manualnie.

[Obrazek: JUpu7TT.png]

RA-APC-713 - transporter opancerzony uzbrojony w wkm 12,7 mm sterowany odległościowo.

[Obrazek: dGt0vzz.png]

RA-APC-714 - transporter opancerzony uzbrojony w obsługiwane z wnętrza pojazdu działko 20 mm.

[Obrazek: u4ulKWu.png]

RA-APC-715 - transporter opancerzony uzbrojony w lekką (demontowalną) wyrzutnią PPK.

[Obrazek: 2TIl0JA.png]

RA-ATV-715 (RA-APC-715) - samobieżny niszczyciel czołgów uzbrojony w poczwórną wyrzutnię ciężkich PPK.

RA-APC-711
- masa bojowa: 13,8 t (własna 9,5 t)
- prędkość: do 90 km/h
- zasięg: do 1000 km
- załoga: 1-3 żołnierzy (w zależności od wariantu)
- desant: do 9 żołnierzy
- uzbrojenie: różne, w zależności od wersji

4. Samochód pancerny/opancerzony wóz rozpoznawczy RA-RFV-721...724.

Początek tego pojazdu jest podobny do poprzednich - jego opracowanie rozpoczęto w ramach kontraktu dla Kolburgii i potem kontynuowano w ramach planów zaopatrywania KAH (Królewska Armia Hasselandu). Obecnie został zamówiony przez Gwardię Razorna i Lisendorff oraz Agencję Ronon Shield w ramach ochrony terytorium Sunderlandu.

Jest to lekki, dwuosiowy pojazd rozpoznawczy (samochód pancerny) przeznaczony do działań zwiadowczych, ochrony konwojów, patrolowania terenu czy szybkich działań przeciwko niewielkim grupom piechoty nieprzyjaciela. Lekki pancerz chroni tylko przed pociskami broni strzeleckiej, główna obroną pojazdu jest jego prędkość i manewrowość.

Pojazd przewozi 3 żołnierzy (choć w razie potrzeby może zmieścić się jeden czy dwóch) może być uzbrojony w karabiny maszynowe lub lekkie wyrzutnie PPK.

RA-RFV-721 - pojazd nieuzbrojony.

[Obrazek: Kzp7tXY.png]

RA-RFV-722 - pojazd z karabinem maszynowym 7,62 mm na obrotnicy.

[Obrazek: lniADn6.png]

RA-RFV-723 - pojazd uzbrojony w lekką wyrzutnię PPK

[Obrazek: 3SU7R2K.png]

RA-RFV-724 - pojazd uzbrojony w wkm 12,7 mm w zdalnie sterowanej (z wnętrza pojazdy) wieżyczce.

[Obrazek: pGh9B0w.png]

RA-RFV-721
- masa bojowa: 3,5-4 t
- prędkość: do 95 km/h
- zasięg: 600-800 km
- załoga: 3 żołnierzy
- uzbrojenie: różne, w zależności od wersji]]> <![CDATA[Zakłady Zbrojeniowe „Ronon Arms” (RA) - o firmie...]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=1698 Wed, 13 May 2020 21:38:47 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=1698 Zakłady Zbrojeniowe „Ronon Arms” (RA)
[Obrazek: upovmG7.png]

Właściciel - Ronon Dex
Lokalizacja dyrekcji - Ronin
Lokalizacja zakładów produkcyjnych - Ronin, Lisendorff, Pasat, Mistral.

Przedsiębiorstwo prywatne zajmujące się produkcją i remontami broni oraz sprzętu wojskowego.

Firma została założona 5 kwietnia 2014 jako „Razor Arms - Bialenia”

***
Zakłady Zbrojeniowe powstały 5 kwietnia 2014 jako "Razor Arms - Bialenia", a w dniu 2 czerwca 2016 nazwa przedsiębiorstwa została zmieniona na "Ronon Arms" - co było związane ze zmianą personaliów ich właściciela. Jest to przedsiębiorstwo prywatne, należące do Ronona Dex i zajmujące się produkcją zbrojeniową w zakresie:

- pojazdów wojskowych
- wozów bojowych
- sprzętu artyleryjskiego
- lądowych i morskich systemów rakietowych
- broni strzeleckiej
- amunicji strzeleckiej i artyleryjskiej

Powstanie przedsiębiorstwa, podobnie jak Ronon Air Tech było ściśle związane z tworzeniem Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej i budową Wojsk Lądowych.

Produkcja dla Sił Zbrojnych RB

[Obrazek: skj7uS8.jpg]


Firma od początku swojego istnienia w praktyce wyposażała Siły Zbrojne Republiki Bialeńskiej w 100% używanego tam sprzętu np. w czołgi i bojowe wozy piechoty:

Produkty RA, używane z Siłach Zbrojnych RB umieszczone w katalogach sprzętowych:

Czołgi podstawowe
Czołgi lekkie
Gąsienicowe BWP i WWO
Kołowe BWP i WWO
Artyleria samobieżna

Produkcja RA na starym forum (jeszcze nie przeniesione na naszą aktualną stronę):

Kołowe transportery opancerzone
Gąsienocowe transportery opancerzone
Pojazdy rozpoznawcze i samochody pancerne
Holowane działa polowe
Syatemy rakietowe
Pojazdy amfibijne
Broń strzelecka

Uzbrojenie okrętów produkowane przez RA:

Działa okrętowe
Przeciwlotnicze działa okrętowe
Okrętowe systemy rakietowe
Uzbrojenie torpedowe

Produkcja na eksport

[Obrazek: LzL1Src.jpg]

Firma Ronon Arms (jeszcze jako Razor Arms) realizowała kilka kontraktów dotyczących uzbrojenia dla państw, z którymi Republika Bialeńska utrzymywała dobre stosunki np. dla NUPIA czy Brodrii.

Produkcja dla NUPIA
Produkcja dla Brodrii
Niezrealizowany kontrakt dla Kolburgii

Obecnie firma prowadzi produkcję głównie dla gwardii lennych i regionalnych oraz na eksport.]]> Zakłady Zbrojeniowe „Ronon Arms” (RA)
[Obrazek: upovmG7.png]

Właściciel - Ronon Dex
Lokalizacja dyrekcji - Ronin
Lokalizacja zakładów produkcyjnych - Ronin, Lisendorff, Pasat, Mistral.

Przedsiębiorstwo prywatne zajmujące się produkcją i remontami broni oraz sprzętu wojskowego.

Firma została założona 5 kwietnia 2014 jako „Razor Arms - Bialenia”

***
Zakłady Zbrojeniowe powstały 5 kwietnia 2014 jako "Razor Arms - Bialenia", a w dniu 2 czerwca 2016 nazwa przedsiębiorstwa została zmieniona na "Ronon Arms" - co było związane ze zmianą personaliów ich właściciela. Jest to przedsiębiorstwo prywatne, należące do Ronona Dex i zajmujące się produkcją zbrojeniową w zakresie:

- pojazdów wojskowych
- wozów bojowych
- sprzętu artyleryjskiego
- lądowych i morskich systemów rakietowych
- broni strzeleckiej
- amunicji strzeleckiej i artyleryjskiej

Powstanie przedsiębiorstwa, podobnie jak Ronon Air Tech było ściśle związane z tworzeniem Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej i budową Wojsk Lądowych.

Produkcja dla Sił Zbrojnych RB

[Obrazek: skj7uS8.jpg]


Firma od początku swojego istnienia w praktyce wyposażała Siły Zbrojne Republiki Bialeńskiej w 100% używanego tam sprzętu np. w czołgi i bojowe wozy piechoty:

Produkty RA, używane z Siłach Zbrojnych RB umieszczone w katalogach sprzętowych:

Czołgi podstawowe
Czołgi lekkie
Gąsienicowe BWP i WWO
Kołowe BWP i WWO
Artyleria samobieżna

Produkcja RA na starym forum (jeszcze nie przeniesione na naszą aktualną stronę):

Kołowe transportery opancerzone
Gąsienocowe transportery opancerzone
Pojazdy rozpoznawcze i samochody pancerne
Holowane działa polowe
Syatemy rakietowe
Pojazdy amfibijne
Broń strzelecka

Uzbrojenie okrętów produkowane przez RA:

Działa okrętowe
Przeciwlotnicze działa okrętowe
Okrętowe systemy rakietowe
Uzbrojenie torpedowe

Produkcja na eksport

[Obrazek: LzL1Src.jpg]

Firma Ronon Arms (jeszcze jako Razor Arms) realizowała kilka kontraktów dotyczących uzbrojenia dla państw, z którymi Republika Bialeńska utrzymywała dobre stosunki np. dla NUPIA czy Brodrii.

Produkcja dla NUPIA
Produkcja dla Brodrii
Niezrealizowany kontrakt dla Kolburgii

Obecnie firma prowadzi produkcję głównie dla gwardii lennych i regionalnych oraz na eksport.]]>