<![CDATA[Forum Republiki Bialeńskiej - Święta Państwowe]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/ Mon, 27 Jul 2026 04:53:49 +0000 MyBB <![CDATA[Święto Pracy (2022)]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=3283 Sun, 01 May 2022 11:52:00 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=3283
[Obrazek: 85_12_01_22_1_11_53.png]

Szanowne Państwo, Kochani moi,

zazwyczaj w Bialenii czciliśmy Święto Pracy barwnym pochodem, spotkaniem w gronie międzynarodowej klasy pracującej oraz orderami i odznaczeniami. Dziś sytuacja jest inna, gdyż większość z nas - niestety także i ja - z przyczyn obiektywnych musiała maksymalnie ograniczyć działalność nie tylko w Republice, ale w ogóle w mikroświecie. Trudno, tak się zdarza i mam nadzieję, że nikt z nas nie ma o to pretensji. Mam nadzieję, że wszyscy Ci, którym się do czegoś zobowiązałem wybaczą mi moje zaniedbania i to, że nie mogę być dziś w sensie wirtualnym pełnoprawnym Człowiekiem Pracy.

W związku z tym pozwólcie, że wciąż jako Minister Spraw Zagranicznych oraz Lew Wolnogradu, a także jako zwykły Bialeńczyk złożę Wam życzenia wszelkiej pomyślności. Przede wszystkim życzę nam wszystkim, aby ta praca realowa, którą chcąc nie chcąc musimy się akurat teraz bardziej intensywnie zajmować, sprawiała nam satysfakcję i przyjemność. Ponadto wierzę głęboko, że gdy uporamy się wszyscy z rzeczywistymi trudnościami znajdziemy w sobie czas, energię i siłę do tego, aby znów wspólnie bawić się naszą kreatywnością. Pamiętajcie więc dziś, w dniu Święta Pracy, że mikronacje to nie kolejny etat tylko zabawa, a wysiłek w nią włożony powinien zawsze dawać radość (nawet jeśli po drodze zdarzą się spory, trudności i niedociągnięcia). Oby za rok, w dniu 1 maja, zdarzyło się tak, że spotkamy się na normalnych obchodach, pełni zapału do wirtualnej pracy, wolni od realowych zmartwień.

Niech się święci Pierwszy Maja! Tak w realu jak i na Polinie.
]]>
[Obrazek: 85_12_01_22_1_11_53.png]

Szanowne Państwo, Kochani moi,

zazwyczaj w Bialenii czciliśmy Święto Pracy barwnym pochodem, spotkaniem w gronie międzynarodowej klasy pracującej oraz orderami i odznaczeniami. Dziś sytuacja jest inna, gdyż większość z nas - niestety także i ja - z przyczyn obiektywnych musiała maksymalnie ograniczyć działalność nie tylko w Republice, ale w ogóle w mikroświecie. Trudno, tak się zdarza i mam nadzieję, że nikt z nas nie ma o to pretensji. Mam nadzieję, że wszyscy Ci, którym się do czegoś zobowiązałem wybaczą mi moje zaniedbania i to, że nie mogę być dziś w sensie wirtualnym pełnoprawnym Człowiekiem Pracy.

W związku z tym pozwólcie, że wciąż jako Minister Spraw Zagranicznych oraz Lew Wolnogradu, a także jako zwykły Bialeńczyk złożę Wam życzenia wszelkiej pomyślności. Przede wszystkim życzę nam wszystkim, aby ta praca realowa, którą chcąc nie chcąc musimy się akurat teraz bardziej intensywnie zajmować, sprawiała nam satysfakcję i przyjemność. Ponadto wierzę głęboko, że gdy uporamy się wszyscy z rzeczywistymi trudnościami znajdziemy w sobie czas, energię i siłę do tego, aby znów wspólnie bawić się naszą kreatywnością. Pamiętajcie więc dziś, w dniu Święta Pracy, że mikronacje to nie kolejny etat tylko zabawa, a wysiłek w nią włożony powinien zawsze dawać radość (nawet jeśli po drodze zdarzą się spory, trudności i niedociągnięcia). Oby za rok, w dniu 1 maja, zdarzyło się tak, że spotkamy się na normalnych obchodach, pełni zapału do wirtualnej pracy, wolni od realowych zmartwień.

Niech się święci Pierwszy Maja! Tak w realu jak i na Polinie.
]]> <![CDATA[Święto Ludu i Patrona (2021)]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=2566 Wed, 01 Sep 2021 13:32:09 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=2566

Wiatr smutku i marazmu zagościł w ostatnich dniach nad stołecznym Wolnogradem. Wiele drzwi zamkniętych było na cztery spusty, a opustoszałe ulice tęskniły za wypoczywającymi w ramach niekończących się urlopów mieszkańców głównego miasta Republiki. Nadciągnął wrzesień, ale niewiele wskazywało, że sezon ogórkowy zakończy się rychło.

[Obrazek: Obraz.png]

Dzień przed Świętem Ludu i Patrona do stolicy powrócił Prezydent Ametyst Faradobus. Po podpisaniu kilku papierów poszedł spać, ale wcześniej zdążył zwołać specjalny wiec w celu uczczenia rocznicy Rewolucji Pierwszego Września. Niewielu ludzi przybyło z tej okazji na Plac Zielony. Grupka dygnitarzy i klakierów pośród smętnego kurzu wysłuchała wystąpienia Lidera Nacji.

Obywatelki i Obywatele Republiki Bialeńskiej,

w świecie realnym bywa tak, że najbardziej pompatyczne obchody różnego rodzaju świąt i rocznic organizują państwa w słabej kondycji politycznej, gospodarczej i duchowej. Paradoksalnie w mikronacjach jest na odwrót, a wynika to z bardzo prostego powodu - my tu wszystko musimy robić sami, własnymi ręcami, bez pomocy sługusów i maluczkich. Dzięki Opatrzności Patronalnej ostatnie uroczystości miały u nas oprawę wzniosłą i uroczystą. Dziś jednak jest inaczej.

Republika Bialeńska znajduje się w kondycji złej i dlatego też tegoroczne Święto Ludu i Patrona postanowiłem ograniczyć do tego spotkania, w czasie którego dzielę się z Wami krótką refleksją nad stanem państwa. Nie wiem, czy jesteśmy w stanie znaleźć jedną konkretną przyczynę tego stanu rzeczy, ale jako urodzony optymista nie chcę bynajmniej mówić o jakimś finis Bialeniae. Być może zawiniłem ja jako trochę już zdziadziały przywódca. Być może wielu z nas potrzebuje odpoczynku i pewnego rodzaju przerwy na regenerację. Oczywiście, jak już mówiłem kilka tygodni temu, widzę tu własną winę. Z jednej strony czuję się w obowiązku zaproponować jakiegoś rodzaju remedium na tę naszą dzisiejszą chorobę inną niż tylko czekanie na rychły koniec lata. Jednocześnie w przypadku, gdy okaże się że straciłem Mandat Ludu i Patrona jestem gotów złożyć urząd w dalszym ciągu służąc Republice w innym charakterze, co i tak planowałem po zakończeniu trzeciej z rzędu kadencji konduktorskiej. 

Wydaje mi się, że nadszedł moment, w którym powinniśmy pomyśleć nad jakąś formą stanu wyjątkowego, który pozwoli usprawnić działalność organów państwowych na czas kryzysu. Ważniejsza będzie jednak mobilizacja społeczna, do której wszystkich obecnych w tym momencie wzywam. Tylko w ten sposób będziemy mogli wypracować nasz wspólny pomysł na Bialenię kolejnych miesięcy.

Nie może być jednak tak, że święto państwowe zamienia się w mityng żałobny. Jako Prezydent nieustająco doceniam wysiłki tych spośród Was, którzy trwacie na Zielonej Warcie. Zgodnie z tradycją pragnę dać temu wyraz w formie nagród.
  • Akrypie Ali Shariati wręczam srebrny Medal Za Aktywność
  • Markowi Bajtusiowi wręczam Odznakę Orderu Patrona Republiki
  • Rononowi Dexowi wręczam Odznakę Orderu Patrona Republiki, za zasługi z okresu minionych miesięcy
  • Iwanowi Pietrowowi wręczam Komandorię Orderu Patrona Republiki
Do odznaczeń zostaną oczywiście dołączone deputaty folwarkowe.

To, co ja mogę teraz zrobić to wezwać Was zarówno do aktywności, jak i do dyskusji. Do debaty, która - mam taką nadzieję - stanie się po prostu kontynuacją rozmów, jakie toczyliśmy do niedawna.

Jeszcze Bialenia nie umarła.
]]>

Wiatr smutku i marazmu zagościł w ostatnich dniach nad stołecznym Wolnogradem. Wiele drzwi zamkniętych było na cztery spusty, a opustoszałe ulice tęskniły za wypoczywającymi w ramach niekończących się urlopów mieszkańców głównego miasta Republiki. Nadciągnął wrzesień, ale niewiele wskazywało, że sezon ogórkowy zakończy się rychło.

[Obrazek: Obraz.png]

Dzień przed Świętem Ludu i Patrona do stolicy powrócił Prezydent Ametyst Faradobus. Po podpisaniu kilku papierów poszedł spać, ale wcześniej zdążył zwołać specjalny wiec w celu uczczenia rocznicy Rewolucji Pierwszego Września. Niewielu ludzi przybyło z tej okazji na Plac Zielony. Grupka dygnitarzy i klakierów pośród smętnego kurzu wysłuchała wystąpienia Lidera Nacji.

Obywatelki i Obywatele Republiki Bialeńskiej,

w świecie realnym bywa tak, że najbardziej pompatyczne obchody różnego rodzaju świąt i rocznic organizują państwa w słabej kondycji politycznej, gospodarczej i duchowej. Paradoksalnie w mikronacjach jest na odwrót, a wynika to z bardzo prostego powodu - my tu wszystko musimy robić sami, własnymi ręcami, bez pomocy sługusów i maluczkich. Dzięki Opatrzności Patronalnej ostatnie uroczystości miały u nas oprawę wzniosłą i uroczystą. Dziś jednak jest inaczej.

Republika Bialeńska znajduje się w kondycji złej i dlatego też tegoroczne Święto Ludu i Patrona postanowiłem ograniczyć do tego spotkania, w czasie którego dzielę się z Wami krótką refleksją nad stanem państwa. Nie wiem, czy jesteśmy w stanie znaleźć jedną konkretną przyczynę tego stanu rzeczy, ale jako urodzony optymista nie chcę bynajmniej mówić o jakimś finis Bialeniae. Być może zawiniłem ja jako trochę już zdziadziały przywódca. Być może wielu z nas potrzebuje odpoczynku i pewnego rodzaju przerwy na regenerację. Oczywiście, jak już mówiłem kilka tygodni temu, widzę tu własną winę. Z jednej strony czuję się w obowiązku zaproponować jakiegoś rodzaju remedium na tę naszą dzisiejszą chorobę inną niż tylko czekanie na rychły koniec lata. Jednocześnie w przypadku, gdy okaże się że straciłem Mandat Ludu i Patrona jestem gotów złożyć urząd w dalszym ciągu służąc Republice w innym charakterze, co i tak planowałem po zakończeniu trzeciej z rzędu kadencji konduktorskiej. 

Wydaje mi się, że nadszedł moment, w którym powinniśmy pomyśleć nad jakąś formą stanu wyjątkowego, który pozwoli usprawnić działalność organów państwowych na czas kryzysu. Ważniejsza będzie jednak mobilizacja społeczna, do której wszystkich obecnych w tym momencie wzywam. Tylko w ten sposób będziemy mogli wypracować nasz wspólny pomysł na Bialenię kolejnych miesięcy.

Nie może być jednak tak, że święto państwowe zamienia się w mityng żałobny. Jako Prezydent nieustająco doceniam wysiłki tych spośród Was, którzy trwacie na Zielonej Warcie. Zgodnie z tradycją pragnę dać temu wyraz w formie nagród.
  • Akrypie Ali Shariati wręczam srebrny Medal Za Aktywność
  • Markowi Bajtusiowi wręczam Odznakę Orderu Patrona Republiki
  • Rononowi Dexowi wręczam Odznakę Orderu Patrona Republiki, za zasługi z okresu minionych miesięcy
  • Iwanowi Pietrowowi wręczam Komandorię Orderu Patrona Republiki
Do odznaczeń zostaną oczywiście dołączone deputaty folwarkowe.

To, co ja mogę teraz zrobić to wezwać Was zarówno do aktywności, jak i do dyskusji. Do debaty, która - mam taką nadzieję - stanie się po prostu kontynuacją rozmów, jakie toczyliśmy do niedawna.

Jeszcze Bialenia nie umarła.
]]> <![CDATA[O świętach i rocznicach]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=1965 Sat, 26 Sep 2020 16:13:48 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=1965 Moi drodzy,
dziś rano odebrałem przesłane mi z Dreamlandu pocztą dyplomatyczną życzenia od Andrzeja Swarzewskiego, który słusznie zwrócił uwagę na mijającą w zapomnieniu rocznicę powstania Republiki. W mojej opinii należałoby się zastanowić - dlaczego ów jubileusz nie został upamiętniony?

Początkowo chciałem zaproponować, abyśmy poszerzyli kalendarz świąt państwowych właśnie o dzień 25 września. Oczywiście jest to do rozważenia, ale może nie potrzebujemy kolejnego wrześniowego święta? Tym niemniej chciałbym poruszyć dwie kwestie - po pierwsze czy 10 lat Bialenii nie powinno zostać w jakiś sposób upamiętnione? Mówię o akcie jednorazowym, ale wymownym - może pomnik, pod którym będziemy składać kwiaty? Może 10 000 szkół na dziesięciolecie? Koniec końców coś trzeba zrobić.

Druga sprawa o święta już istniejące, które im dłużej tu jesteśmy tym bardziej stają się monotonne i nijakie, zlewają się jedno z drugim. W mojej opinii każde święto państwowe powinno doczekać się cech charakterystycznych, rytuałów i świeckich tradycji. 1 maja mamy pochód i to jest rzecz bardzo dobra. Trzeba by zatem zastanowić się, jak obchodzić pozostałe. Raz do roku mogłaby odbywać się defilada (może 1 września?), a innym razem apel poległych i właśnie składanie wieńców (rocznica Powstania?). Budowałoby to pewien cykl roczny i stanowiło jednocześnie godne upamiętnienie rocznic.

Myślę, że temat jest wart dyskusji, zwłaszcza w okresie przedwyborczym.
]]> Moi drodzy,
dziś rano odebrałem przesłane mi z Dreamlandu pocztą dyplomatyczną życzenia od Andrzeja Swarzewskiego, który słusznie zwrócił uwagę na mijającą w zapomnieniu rocznicę powstania Republiki. W mojej opinii należałoby się zastanowić - dlaczego ów jubileusz nie został upamiętniony?

Początkowo chciałem zaproponować, abyśmy poszerzyli kalendarz świąt państwowych właśnie o dzień 25 września. Oczywiście jest to do rozważenia, ale może nie potrzebujemy kolejnego wrześniowego święta? Tym niemniej chciałbym poruszyć dwie kwestie - po pierwsze czy 10 lat Bialenii nie powinno zostać w jakiś sposób upamiętnione? Mówię o akcie jednorazowym, ale wymownym - może pomnik, pod którym będziemy składać kwiaty? Może 10 000 szkół na dziesięciolecie? Koniec końców coś trzeba zrobić.

Druga sprawa o święta już istniejące, które im dłużej tu jesteśmy tym bardziej stają się monotonne i nijakie, zlewają się jedno z drugim. W mojej opinii każde święto państwowe powinno doczekać się cech charakterystycznych, rytuałów i świeckich tradycji. 1 maja mamy pochód i to jest rzecz bardzo dobra. Trzeba by zatem zastanowić się, jak obchodzić pozostałe. Raz do roku mogłaby odbywać się defilada (może 1 września?), a innym razem apel poległych i właśnie składanie wieńców (rocznica Powstania?). Budowałoby to pewien cykl roczny i stanowiło jednocześnie godne upamiętnienie rocznic.

Myślę, że temat jest wart dyskusji, zwłaszcza w okresie przedwyborczym.
]]> <![CDATA[Święto Ludu i Patrona]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=1899 Tue, 01 Sep 2020 20:26:37 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=1899
Ludzie!

Obchodzimy dziś jedno z najważniejszych świąt dla naszej wolnej ojczyzny, święto naszego wielkiego patrona - Muamara Kaddafiego, oraz jego dzieci mikronacyjnych - ludu Bialenii!
Nasz Wielki Wezyr i wódz Dżamahiriji jest postacią która oświetla naszą ojczyznę od czasów szlachetnych dni Powstania Marcowego gdy to w blasku jego idei walczyliśmy z obrzydliwymi diplodogami Sarmackiego imperializmu! Wróg jednak nie śpi! Nawet najwięksi bohatyrowie socjalizmu i narodu Bialeńskiego mogą okazać się zdrajcami i nawet gdy nie widzimy atakować nasz wielki naród! Dobrze jednak wiemy, że ich ciała zostaną zmiecione przez potęgę naszą którą mamy dzięki temu, że wielki Patron jest w każdy naszym sercu i Lud Bialenii ma odwagę powiedzieć nieprzyjaciołom: Wypierdalać!

Ostatnie miesiące stały pod pewnym wpływem kryzysu jednak wszystko wskazuje na to, że te ponure dni przeminą wraz z końcem wakacji. Niedowiarkom przypominam, że moja kadencja trwa nadal i stalową pięścią uzbrojoną w idee naszego Patrona plus Mao, Husseina, Kemaluka i Chomeiniego, zmiażdżę wszelkie oportunistyczne elementy antyludowe i imperialistyczne tak w mikronacji naszej jak i na całym Polinie!
By morale Ludu wzrastały mam zamiar rozdać wam należne dary za służbę wielkiej wizji Kaddafiego.

Jednak przed folwarkami zapraszam do wysłuchania pieśni poświęconej naszemu Patronowi którą nakręcili Brodryjscy emigranci dla swojej nowej ojczyzny.
Cytat:ʿĀliji zawdżat Akrypie - 20 folwarków,
Ametystowi Faradobusowi - 20 folwarków,
Andrzejowi Swarzewskiemu - 0 folwarka, ni folwarka dla niego!
Iwanowi Pietrowowi - 5 folwarków,
Jankowi Sapiesze - 20 folwarków,
Joahimowi von Ribertropowi - 20 folwarków,
Karolowi Medycejskiemu - 20 folwarki,
Marekowi Bajtusiowi - 15 folwarków,
Rononowi Dexowi - 20 folwarków,
Thomas von Lisendroff - 15 folwarków

Dodatkowo Ronona Dexa za wszelkie zasługi nagradzam, Złotym Medalem Gwardyjskim:

[Obrazek: 3_21_03_20_6_27_40.png]

I jeszcze raz!

Życzę wam wszystkim by się wam Kaddafii przyśnił i zostawił dużo prezentów pod poduszką!*

*Zgodnie z zwyczajem 1 września Patron Kadafi zostawia pod poduszkami patriotów cukierki i inne prezenty którymi bawią się grzeczni chłopcy i niegrzeczne dziewczynki.
]]>
Ludzie!

Obchodzimy dziś jedno z najważniejszych świąt dla naszej wolnej ojczyzny, święto naszego wielkiego patrona - Muamara Kaddafiego, oraz jego dzieci mikronacyjnych - ludu Bialenii!
Nasz Wielki Wezyr i wódz Dżamahiriji jest postacią która oświetla naszą ojczyznę od czasów szlachetnych dni Powstania Marcowego gdy to w blasku jego idei walczyliśmy z obrzydliwymi diplodogami Sarmackiego imperializmu! Wróg jednak nie śpi! Nawet najwięksi bohatyrowie socjalizmu i narodu Bialeńskiego mogą okazać się zdrajcami i nawet gdy nie widzimy atakować nasz wielki naród! Dobrze jednak wiemy, że ich ciała zostaną zmiecione przez potęgę naszą którą mamy dzięki temu, że wielki Patron jest w każdy naszym sercu i Lud Bialenii ma odwagę powiedzieć nieprzyjaciołom: Wypierdalać!

Ostatnie miesiące stały pod pewnym wpływem kryzysu jednak wszystko wskazuje na to, że te ponure dni przeminą wraz z końcem wakacji. Niedowiarkom przypominam, że moja kadencja trwa nadal i stalową pięścią uzbrojoną w idee naszego Patrona plus Mao, Husseina, Kemaluka i Chomeiniego, zmiażdżę wszelkie oportunistyczne elementy antyludowe i imperialistyczne tak w mikronacji naszej jak i na całym Polinie!
By morale Ludu wzrastały mam zamiar rozdać wam należne dary za służbę wielkiej wizji Kaddafiego.

Jednak przed folwarkami zapraszam do wysłuchania pieśni poświęconej naszemu Patronowi którą nakręcili Brodryjscy emigranci dla swojej nowej ojczyzny.
Cytat:ʿĀliji zawdżat Akrypie - 20 folwarków,
Ametystowi Faradobusowi - 20 folwarków,
Andrzejowi Swarzewskiemu - 0 folwarka, ni folwarka dla niego!
Iwanowi Pietrowowi - 5 folwarków,
Jankowi Sapiesze - 20 folwarków,
Joahimowi von Ribertropowi - 20 folwarków,
Karolowi Medycejskiemu - 20 folwarki,
Marekowi Bajtusiowi - 15 folwarków,
Rononowi Dexowi - 20 folwarków,
Thomas von Lisendroff - 15 folwarków

Dodatkowo Ronona Dexa za wszelkie zasługi nagradzam, Złotym Medalem Gwardyjskim:

[Obrazek: 3_21_03_20_6_27_40.png]

I jeszcze raz!

Życzę wam wszystkim by się wam Kaddafii przyśnił i zostawił dużo prezentów pod poduszką!*

*Zgodnie z zwyczajem 1 września Patron Kadafi zostawia pod poduszkami patriotów cukierki i inne prezenty którymi bawią się grzeczni chłopcy i niegrzeczne dziewczynki.
]]>