o r z e k a




Uzasadnienie

Zgodnie z artykułem 8. Konstytucji Republiki Bialeńskiej to Prezydent Republiki Bialeńskiej co do zasady przewodniczy obradom Zgromadzenia Narodowego Republiki Bialeńskiej, zaś Przewodniczący Pro Tempore wykonuje w tym zakresie obowiązki Prezydenta jedynie w trakcie jego nieobecności. Dotychczasowa praktyka pokazuje, że za "stan nieobecności" Prezydenta uznaje się każdy okres, gdy osobiście nie przejmuje on przewodnictwa obrad, co nie sprawia, że przestaje być on właściwym Przewodniczącym Zgromadzenia Narodowego.

Uchwała wchodzi w życie w momencie publikacji.

1. Publikacja niniejszej Uchwały nastąpi dnia 31 grudnia 2021 roku.
2. Uchwała wchodzi w życie w momencie publikacji.

Rada Republiki w składzie:

ʿĀlija zawdżat Akrypa
Ronon Dex - sprawozdawca
Karol Medycejski - przewodniczący













Niemniej, zatrzymanie się wyłącznie na konstatacji, że ma tu zastosowanie generalna norma, swoista fikcja prawna, byłoby zatrzymaniem się na etapie jedynie wykładni językowo-logicznej i systemowej. Patrząc zaś celowościowo, racjonalnemu prawodawcy powinno zależeć na generalnym wykluczeniu przypadków, gdy obywatel tego państwa służy w jakiejkolwiek formacji lub jednostce organizacyjnej, niezależnie od jej nazwy, a która może być wykorzystana do prowadzenia wojny lub agresji wobec Republiki (siłach zbrojnych) należących do jakiejkolwiek organizacji, grupy, społeczności choćby była ona zawiązana tylko w sposób nieformalny. Słuszne pytanie, które może pojawić się w tym miejscu, jest takie, czy tak szeroko zakreślona hipoteza mieści się w hipotezie, faktycznie składającej się na normę wynikającą z art. 7 ust. 3. Należy na nie odpowiedzieć negatywnie. Tym bardziej, że istnieją inne przepisy, które można zastosować i niejednokrotnie należy zastosować w tak zakreślonym lub podobnym stanie faktycznym. Mowa tu choćby o zwolnieniu takiej osoby ze służby w Siłach Zbrojnych RB lub wręcz zastosowaniu norm o charakterze kryminalnoprawnym. 

Należy zatem zastanowić się, czy można jakoś zawęzić taką wykładnię teleologiczną, by pozostawała ona w zgodzie z przepisami pozostającymi w systemie prawa. W tym konkretnym przypadku, z uwagi na cel i funkcję ustanowenia przepisu art. 7 ust. 3 Ustawy, istnieje wyjątek od generalnej reguły-fikcji prawnej z art. 1 Ustawy o kryteriach uznania innych państw. Stosując zatem wykładnię celowościową i funkcjonalną, należy uznać, że państwem w rozumieniu art. 7 ust. 3 Ustawy o Siłach Zbrojnych RB i służbie wojskowej jest taki podmiot, który ma stałą ludność, faktycznie wykonywaną suwerenną władzę oraz posiada infrastrukturę informatyczną pozwalającą na interakcję między ludnością oraz między ludnością a organami władzy oraz na wykonywanie tej władzy. Ocena stanu faktycznego, czy dany podmiot spełnia te przesłanki i zachodzi hipoteza określona w art. 7 ust. 3 Ustawy o SZ RB i ma w związku z tym zastosowanie dyspozycja o obowiązku uzyskania zgody należy każdorazowo do właściwego organu, w tym wypadku do Dowódcy Sił Zbrojnych RB.

Rada Republiki w składzie:

ʿĀlija zawdżat Akrypa
Ronon Dex
Karol Medycejski - przewodniczący i sprawozdawca