Według oficjalnej historiografii Anatolia znajdowała się pod władzą muzułmańskich tzw. Aharów (jest to nazwa bardzo umowna, wszak Ahara to tylko niewielka wyspa - jak jej mieszkańcy mogliby opanować Bialenię i Anatolię?) tylko kilkadziesiąt lat, w latach 1074-1130. Syrta jest wyjątkiem. Ze względu na bliskość Ahary, okolica ta znajdowała się pod kontrolą panowaniem muzułmanów praktycznie cały wiek XI i XII.

Anatolijczycy, wówczas pod względem kulturowym Celtowie, a pod względem etnicznym wielka mieszanka, przed najazdem aharskim byli rodzimowiercami. Nie dali się schrystianizować. Islam również niezbyt im się spodobał - był zbyt ascetyczny, zbyt ikonoklastyczny. I o ile na niemal całej Anatolii Islam się wówczas nie zadomowił (zdobył wpływy dopiero wśród czarnoskórych niewolników w XIX i XX wieku), Syrta jest tu wyjątkiem. 

Tak naprawdę dwa stulecia "niewoli" były okresem świetności miasta, będącego wcześniej jedynie niewielką osadą celtycką. Do dziś architektura Syrty przypomina raczej Bengazję niż pozostałe miasta Anatolii. 

Jeszcze sto lat temu w okolicy używano mikrodialektu syrtyjskiego języka aharskiego. Do dziś w mieście znajduje się meczet, lecz coraz mniej osób go odwiedza.