Szanowni zebrani,

Jak wiecie trzy dni temu zostałem decyzją Prezydenta Republiki zdymisjonowany ze stanowiska Dowódcy Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej, czego dalszym następstwem było wystąpienie z Sił Zbrojnych i przejście na zasłużona emeryturę czyli w stan spoczynku.

Jak również chyba wszyscy wiedzą, w ostatnich latach moim „oczkiem w głowie” był Korpus Kosmiczny, rodzaj wojsk który stworzyłem poprzez połączenie dawnych jednostek kosmicznych Sił Powietrznych oraz zlikwidowanej wcześniej cywilnej Bialeńskiej Agencji Kosmicznej. Ponieważ nie mogę dalej kontynuować badań i eksploatacji kosmosu w ramach Sił Zbrojnych to postanowiłem założyć nową, cywilną agencję kosmiczną. Tym razem jednak jest to przedsiębiorstwo prywatne, całkowicie niezależne od władz państwowych. Tym samym otwiera się przed nami nowy rozdział w eksploatacji przestrzeni kosmicznej – całkowicie niezależne od nikogo oraz w pewnym stopniu też komercyjne działania… bo v-kosmos jest ogromny i niesie wiele możliwości.

Są tutaj z nami przedstawiciele Ronon Air Tech, firmy która budowała wszystkie pojazdy wykorzystywane przez cywilny i wojskowy program kosmiczny – począwszy od pierwszych rakiet nośnych, gdy w 2014 Bialenia rozpoczynała „przygodę z kosmosem”, aż do zaawansowanych pojazdów kosmicznych używanych obecnie. Na sali są również inżynierowie Ronon Arms, których działem było uzbrojenie niektórych pojazdów oraz wiele systemów i podzespołów. Zaprosiłem również wszelkich pomniejszych podwykonawców, którzy brali przez lata udział w produkcji, choćby niewielkich elementów techniki kosmicznej.

Razem musimy zbudować od nowa cywilny program kosmiczny… Przy czym nie musimy go tworzyć od podstaw, bo możemy korzystać z dotychczasowych osiągnięć, wykorzystać opracowane już technologie oraz unikać błędów „dzieciństwa” programu. Będą całkowicie niezależnym przedsięwzięciem nie musimy się już oglądać na potrzeby Sił Zbrojnych. Wojsko ma swoje cele i wymagania, a my jako cywile mamy swoje. Pewne rzeczy konieczne z perspektywy armii, dla nas są zbędne. Jesteśmy więc w sytuacji znacznie korzystniejszej niż niegdyś Bialeńska Agencja Kosmiczna.

Obecni na sali inżynierowie Ronon Air Tech mieli okazję dogłębnie zbadać „zdobyczny” statek kosmiczny „Gigas”, bo przecież to oni najpierw go analizowali, potem remontowali i przystosowali do współpracy z bialeńską technologią. Statek został oddany wojsku, nie ma sensu w tej chwili rozważać czy robiąc to popełniłem błąd… wtedy sprawa wyglądała inaczej, obecnie warunki się zmieniły.

Jednak ponad paroletnie badania tego statku, zapoznawania się z obcą technologią zaowocowało rozwojem wiedzy oraz paroma projektami opracowanymi przez Ronon Air Tech. Projekty te nie były dla Sił Zbrojnych przydatne, a więc ich nie wdrożono do produkcji, ale z tego co mi już przekazano nadają się świetnie dla cywilnego programu kosmicznego. Nie będą to wielkie statki, ale takich nie potrzebujemy w tej chwili. Jednak ich konstrukcja i możliwości pozwolą na loty nie tylko w obrębie naszego układu v-słonecznego, ale także na zbadanie okolicznych układów planetarnych.

Oczywiście SpaceDex zamówi również sprawdzone i przydatne samoloty kosmiczne oraz trasportowce kosmiczne. Tutaj nie będziemy kombinowali – produkowane dla Korpusu Kosmicznego pojazdy są równie przydatne dla nas, może nawet bardziej bo większość z nich to pojazdy niebojowe, a zwyczaje pojazdy powstały jako cywilne, a tylko przystosowane do działań w Korpusie Kosmicznym. Na początek nie będziemy mieli więc żadnego problemu z podróżami na orbitę, bo po prostu wykorzystamy pojazdy, które są w bieżącej produkcji Ronon Air Tech. Zresztą i tak przez przynajmniej 4 miesiące nie spodziewamy się kontraktów z Sił Zbrojnych, a jak będzie dalej… pokaże czas.

Musimy jednak rozwiązać inne problemy… Na chwilę obecną nie mamy żadnej bazy kosmicznej, ani na powierzchni Pollinu, ani na orbicie. Pierszy problem można doraźnie rozwiązać, bo samoloty kosmiczne mogą starować ze zwykłych dróg startowych, takich z jakich korzystają duże samoloty komercyjne i dlatego są z nami przedstawiciele Portu Lotniczego Razorno. Podjęliśmy już pewne uzgodnienia, które pozwala nam z tego lotniska korzystać, podobnie zresztą jak z lotnisk Gwardii Razorna, co zostało już postanowione.

Jednak na dłuższą metę ten problem musi być rozwiązany, dlatego potem przedstawiona zostanie prezentacja pewnego pomysłu, który wynika z dawnych doświadczeń współpracy z nieistniejącym już jako odrębne państwo Królestwem Hasselandu.

Natomiast należy jak najszybciej podjąć prace nad stałą bazą orbitalną. Tutaj można sięgnąć go gotowego projektu, który miał być realizowany w ramach Korpusu Kosmicznego, ale wojsko nie uznało go za palącą potrzebę i do chwili obecnej nie wdrożyło działań w tej materii. Im wystarczają stacje orbitalne, jako bazy dla kosmicznych myśliwców – gdzie załogi są rotowane. Natomiast my potrzebujemy obiektu, który zapewni długotrwałe przebywanie na orbicie – czyli zbudowanego w taki sposób, by zapewnić sztuczne ciążenie na jak największej przestrzeni.

Kolejną kwestią będzie też zbudowanie odpowiednio dużej stacji kosmicznej, gdzie będzie możliwość montażu dużych pojazdów – jest to korzystniejsze niż konstruowanie pojazdów z możliwościami wchodzenia i schodzenia z orbity. Taki wstępny projekt istnieje, miał być w przyszłości realizowany dla Korpusu Kosmicznego, ale decyzje nie zapadły to SpaceDex może sprawę przejąć dla własnych celów. Ale to przyszłość… na razie mamy pilniejsze sprawy.

Uzgodniono, że w pierwszej kolejności SpaceDex otrzyma samoloty kosmiczne USK-2 oraz transportery kosmiczny UTK-1, które uznano za najpilniejszą potrzebę agencji. Należy też zbudować dla SpeceDex przynajmniej jeden duży transportowy samolot kosmiczny TSK-3, który umożliwi transport na orbitę dużych ładunków. W perspektywie oczywiście będzie ich więcej, bo bez takich pojazdów trudno sobie wyobrazić budowę tak dużej stacji orbitalnej.

Następnie przedstawiciele Ronon Air Tech pokazali prezentację swoich projektów, dotyczących stacji kosmicznej oraz nowych projektów statków kosmicznych.

Stacja kosmiczna – składa się z dwóch wirujących pierścieni, w których wytwarzane jest w ten sposób sztuczne ciążenie. W centrum znajdują się hangary służące dokowaniu pojazdów kosmicznych. Średnica stacji to ok. 300 metrów, a jej długość (mierzona w osi) około 100 metrów. Stacja będzie w przyszłości stanowiła orbitalna bazę SpaceDex.

Statek kosmiczny dalekiego zasięgu, w tym pozaukładowy – pojazd nieprzystosowany do operowania w atmosferze, ale przedni moduł załogowy może być odłączany i ma możliwość jednorazowego lądowania awaryjnego. W chwili obecnej dobiega końca produkcja prototypu, który zostanie wysłany na orbitę w elementach i tam zmontowany.

Inny typ statku kosmicznego zaprojektowanego w sposób umożliwiający zejście z orbity i lądowanie na planetach lub księżycach o ciążeniu nawet większym niż na Pollinie i posiadającym nawet gęstą atmosferę. Cechuje się obrotowymi gondolami silników i dwoma ładowniami – górna przeznaczona do przewozu ładunków oraz dolna (pod kadłubem) w której można dokować i przewozić mniejsze pojazdy kosmiczne.

Zaprezentowano również projekt dużej stacji orbitalnej, będącej w sumie kosmiczną stocznią lub bazą dla duży pojazdów kosmicznych. Projekt przygotowywany od dłuższego czasu dla wojska, który ma duże szanse w przyszłości być koleją bazą SpaceDex-u.

Następnie (po zakończeniu wystąpienia RAT) przedstawiono rozważania na temat budowy sztucznej wyspy o powierzchni około 8-9 km2, która mogłaby by być centrum SpaceDex-u na powierzchni Pollinu. Projekt jest oparty na kosmodromie, który kilka lat temu był budowany dla Królestwa Hasselandu.

Jest to spore przedsięwzięcie, które jest uzależnione od znalezienia odpowiedniego miejsca. Jeżeli miałoby być oddalone od brzegu to trzeba by znaleźć miejsce gdzie dno znajduje się na niewielkiej głębokości lub znaleźć niewielką, niezamieszkałą wysepkę, która mogłaby stanowić podstawę do budowy takiego obiektu.