Generalnie jednak, jak już wspomniałem, szczegóły są do ustalenia, a ja chciałem na ten moment zagaić temat.

Typoszereg karabinków AC-1

Typoszereg karabinków maszynowych MC-1

W drugiej połowie 2014 podjęto decyzję o przyjęciu jako standard amunicji pośredniej 5,56 mm x 45 oraz karabinowej 7,62 mm x 51. W związku z tym zaczęto zastępować karabinki AC-1M i AC-1MS karabinkami AC-4 i AC-4S, a karabinki maszynowe MC-2M wymieniono na MC-3. W przypadku uniwersalnych karabinów maszynowych UMG-2, nie zostały one wycofane, ale większą ich ilość przerobiono na amunicję 7,62 mm x 51, tworząc wersję UMG-2M, którą zastosowano do uzbrajania niektórych wozów bojowych (BWP i WWO). Zachowano również w uzbrojeniu UMG-1M, które znalazły się w uzbrojeniu czołgów serii T-4. Natomiast pododdziały zmechanizowane wyposażono w ukm-y UMG-3.

Typoszereg karabinków AC-4

W Ronon Arms, w fabryce w Wolnogradzie rozpoczęto wówczas produkcję AC-4, AC-4S, MC-3 i UMG-3. Po wyprodukowaniu odpowiedniej ilości broni została ona zakończona i zakład produkował tylko części zamienne… chociaż ze względu na różne zamówienia spoza SZ RB produkcja MC-3 (głównie w wersjach zmodernizowanych MC-3M) była kontynuowana w ograniczonym zakresie. Niedawno pewną ilość broni tych trzech typów przekazano do Palatynatu Leocji, jednak była to broń z zapasów magazynowych, które pozostały po realizowanym w międzyczasie kontakcie dla NUPIA. Zakład produkujący broń strzelecką został bowiem zamknięty pod koniec 2016.
 
Dopiero po odzyskaniu niezależności Republiki Bialeńskiej w marcu 2019 podjęto działania zmierzające do unowocześnienia broni strzeleckiej… wybudowano nową fabrykę Ronon Arms w mieście Ronin (na Półwyspie Lisewskim), która specjalizuje się w produkcji właśnie broni strzeleckiej. Jednak zamówienie od Sił Zbrojnych nie wpłynęły od razu… gdyż w pierwszej kolejności modernizowano Siły Powietrzne oraz lotnictwo Marynarki Wojennej.
 
Jednak Ronon Arms otrzymał sporo zamówień od tworzonych od 2019 gwardii lennych oraz od rozbudowującej się Agencji Ochrony i Usług Militarnych Ronon Shield. Produkcja w zakładach ruszyła więc pełną parą.
 
Jednocześnie rozpoczęto projektowanie i testowanie broni przeznaczonej dla Sił Zbrojnych RB – w pierwszej kolejności była to broń indywidualna, ponieważ armia jest zadowolona z karabinków maszynowych MC-3, a ilości zadowalających uniwersalnych karabinów maszynowych są na tyle duże, że na razie nie ma potrzeby ich wymiany. Ale obecnie produkuje się już raczej wersje MC-3M i MC-3MS.

Typoszereg karabinków maszynowych MC-3

Największe kontrowersje budziły karabinki MC-4 i ich skrócone odmiany MC-4S – żołnierze przyzwyczajeni do niezawodnych i bardzo odpornych na zanieczyszczenia AC-1M i AC-1MS narzekali na zbyt duża wrażliwość broni typoszeregu MC-4. Jednocześnie ta broń była chwalona za dobrą ergonomię, nieporównywalnie lepszą od starszych AC-1M. Ronon Arms postawiła sobie więc skonstruowanie broni o niezawodności i odporności porównywalnej z AC-1M oraz o ergonomii podobnej, a nawet lepszej od AC-4.
 
W Ronon Arms nad opracowaniem nowego karabinka pracowały równolegle dwa zespoły konstrukcyjne i w związku z tym powstały dwa konkurencyjne projekty:
 
W pierwszym projekcie były to karabinki AC-6 na amunicję 5,56 mm x 45 w trzech odmianach: pełnowymiarowy karabinek AC-6 z lufą o długości 480 mm, skrócony karabinek AC-6S z lufą o długości 318 mm i subkarabinek AC-6SC z lufą o długości 228 mm.

Typoszereg karabinków AC-6

Drugi projekt obejmował znacznie większą rodzinę broni, bo zarówno karabinki AC-7 w kalibrze 5,56 mm x 45, jak i karabiny AR-7 w kalibrze 7,62 mm x 51 oraz dodatkowo karabin snajperski SR-7. W przypadku karabinów i karabinków serii „7” występują one z trzema długościami luf.

Typoszereg karabinków AC-7


Typoszereg karabinków AR-7

W wyniku testów przeprowadzonych w Siłach Zbrojnych RB do zastąpienia karabinków rodziny AC-4 i nielicznych karabinów AR-3 wybrany został ten drugi projekt. Natomiast tańszy karabinek AC-6 wzbudził zainteresowanie Agencji Ochrony i Usług Militarnych Ronon Shield, co zresztą zbiegło się ze znaczną rozbudową firmy, spowodowaną otrzymaniem zlecenia na ochronę Wyspy Suderland.  Tym samym do produkcji trafiły oba nowe typy broni strzeleckiej, AC-6 dla Ronon Shield oraz AC-7 i AR-7 dla Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej – od czerwca 2020 zaczęto produkować AC-6, a od lipca 2020 ruszyła produkcja odmian AC-7, AR-7 oraz SR-7.
 
W siłach zbrojnych rozpoczęła się wymiana broni z typoszeregu AC-4 na AC-7 i częściowo na AR-7 oraz zastępowanie starszych odmian karabinka maszynowego MC-3, wersjami zmodernizowanymi MC-3M. Proces ten będzie jednak długotrwały… pierwsze nową broń otrzymają jednostki I liniowe, głównie brygady zmechanizowane, natomiast jednostki OT, jednostki artylerii, logistyka czy żołnierze służący w Siłach Powietrznych i Marynarce Wojennej (poza piechtą morską) będą jeszcze długo używali karabinków z typoszeregu AC-4.
 
Z tego względu w Warsztatach Uzbrojenia przy współudziale Zakładów Zbrojeniowych Ronon Arms (które dostarczają części) podjęto działania modernizacyjne dotyczące dużych ilości karabinków AC-4 i AC-4S, które jeszcze długo pozostaną w służbie. Wycofywana (zastępowana przez AC-7) broń zostanie poddana selekcji i egzemplarze o najmniejszym zużyciu zostaną poddane modernizacji do standardu AC-4M i AC-4MS – co obejmuje wymianę kolb oraz zaopatrzeniu broni w szyny uniwersalne. Inna sprawa, że część karabinków AC-4 i AC-4S była modernizowane już wcześniej, ale polegało to tylko na zastępowaniu łóż bez szyn, takimi które szyny montażowe posiadają. Przy obecnej modernizacji wymianie podlega również górna część komory zamkowej – gdzie zamiast stałego chwytu do przenoszenia broni (w którym zamontowany jest celownik przeziernikowy) będzie właśnie szyna uniwersalna pozwalająca na montowanie celowników optoelektronicznych lub jeżeli nie będzie takiej potrzeby to uchwytu do przenoszenia broni.

Modernizowana rodzina broni MC-4M

Modernizacji podlegają też duże ilości zmagazynowanych AC-1M, AC-1MF i AC-1MS. Modernizacja obejmuje wymianę kolb oraz zaopatrzeniu broni w szyny uniwersalne, co pozwala na montowanie nowoczesnych celowników optoelektronicznych oraz granatników UGL-1, których duży zapas pozostanie po wycofywanych karabinkach MC-4GL. Broń ta stanowi zapas mobilizacyjny (dla formacji tyłowych) oraz jest przeznaczona do uzbrajania gwardii lennych itp. W podobny sposób modernizowane są również inne typy broni strzeleckiej, która pozostaje w zapasach magazynowych.