<![CDATA[Forum Republiki Bialeńskiej - Działania]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/ Mon, 27 Jul 2026 03:30:03 +0000 MyBB <![CDATA[Przekazanie wycofywanych okrętów wojennych.]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=2016 Sun, 11 Oct 2020 15:57:55 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=2016 Przekazanie wycofanych w Marynarki Wojennej okrętów wojennych
Sateda - 11 października 2020
W dniu dzisiejszym odbyła się w 6 Bazie Marynarki Wojennej w Sateda uroczystość przekazania Gwardii Rzeszy wycofanych ze służby w Marynarce Wojennej okrętów wojennych:
- okrętu liniowego ORB "Niezwyciężony" (B-2), wycofany z floty rezerwowej,
- lekkiego lotniskowca ORB "Rewolucja Marcowa" (L-11), wycofany z 12 Grupy Bojowej MW (1. Flota Uderzeniowa),
- fregat ORB "Wolnograd" (F-21) i ORB "Bengazi" (F-22), wycofane z 2. Floty Desantowej,
- korwet ORB "Bern" (K-41), ORB "Szkutno" (K-44), ORB "Krabin" (K-45), ORB "Razorno" (K-46), ORB "Bark" (K-47) i ORB "Zatoczyn" (K-48), wycofane z 3. Floty Obrony Wybrzeża,
- okrętów podwodnych ORB "Rekin" (S-63) i ORB "Płaszczka" (S-64). wycofane z 3. Floty Obrony Wybrzeża.

Wycofanie ze służby okrętów nastąpiło już we wrześniu, zostawały one stopniowo zastępowane przez nowe jednostki (poza okrętem liniowym, który od dość dawna znajdował się w rezerwie) i kierowane do portu w Sateda, gdzie jednostki zostały przygotowane do przekazania Gwardii Rzeszy. Taka decyzja została podjęta na skutek zmian organizacyjnych i systemowych w Marynarce Wojennej RB, która zrezygnowała z utrzymywania okrętów w rezerwie. Rolę rezerwy Marynarki Wojennej przejęły gwardie regionalne i lenne, które są mobilizowane na czas wojny i wspierają swoimi działaniami bialeńską flotę.

[Obrazek: 3_11_10_20_3_17_28.png]
Lotniskowiec L-11 przybywa do Sateda, okręt w tym momencie nie używał już nazwy ORB "Rewolucja Marcowa", ponieważ została ona nadana nowej jednostce o numerze taktycznym L-184.

[Obrazek: 3_11_10_20_3_18_10.png]
Fregata F-21 (dawniej ORB Wolnograd) i korweta K-47 (dawniej ORB Bark) przy jednym z nabrzeży Stoczni Remontowej Marynarki Wojennej w Sateda - okręty przed przekazaniem przeszły przeglądy i usunięto wszelkie niesprawności, z ostatniego okresu ich eksploatacji w MW RB.

Przekazywane okręty mają długa historię w bialeńskiej flocie, ponieważ były to pierwsze jednostki, w które została wyposażona Marynarka Wojenna RB w styczniu 2014.

[Obrazek: 3_11_10_20_3_17_52.png]
Lotniskowiec lekki przygotowany do przekazania Gwardii Rzeszy.

Wraz z lotniskowcem L-11, który w Gwardii Rzeszy ma otrzymać nazwę ORZ "Andrzej Swarzewski" (od nazwiska zasłużonego dla republiki Bialeńskiej człowieka, współtwórcę Naszego Kraju i wielokrotnego Prezydenta RB) zostanie przekazane dla Gwardii Rzeszy 18 pokładowych samolotów VTOL typu AS-4A, 18 typu AS-4F oraz 18 śmigłowców ZOP typu HS-7. Umożliwią one utworzenie odpowiedniej grupy lotniczej dla zespołu morskiego Rzeszy - wraz z odpowiednią rezerwą.

[Obrazek: 3_11_10_20_3_18_38.jpeg]
Fregata F-21 gotowa do opuszczenia bandery Marynarki Wojennej RB i podniesienia bandery Rzeszy Bialeńskiej.

O godzinie 15.30 rozpoczęła się uroczystość opuszczenia bandery Marynarki Wojennej na przekazywanych okrętach oraz podniesienia bandery Rzeszy Bialeńskiej oraz bandery Bojówek Faradobusów (ta gwardia lenna również otrzymała dwie wycofywane korwety).

[Obrazek: 3_01_09_20_6_22_44.png]
Bandera Marynarki Wojennej RB

[Obrazek: 3_11_10_20_3_42_24.png]
Bandera Gwardii Rzeszy

[Obrazek: 3_01_09_20_7_21_25.png]
Bandera Bojówek Faradobusów (gwardii lennej Ametysta Faradobusa)

Od tej chwili Gwardia Rzeszy oficjalnie stała się właścicielką następujących okrętów wojennych:

[Obrazek: 3_11_10_20_2_40_07.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_2_48_00.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_3_48_07.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_2_48_47.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_2_49_09.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_3_51_06.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_2_48_22.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_3_52_22.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_2_49_46.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_2_50_10.png]

Natomiast dwie korwety typu K-40 otrzymuje gwardia lenna Ametysta Faradobusa:

[Obrazek: 3_11_10_20_4_01_00.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_4_00_18.png]]]> Przekazanie wycofanych w Marynarki Wojennej okrętów wojennych
Sateda - 11 października 2020
W dniu dzisiejszym odbyła się w 6 Bazie Marynarki Wojennej w Sateda uroczystość przekazania Gwardii Rzeszy wycofanych ze służby w Marynarce Wojennej okrętów wojennych:
- okrętu liniowego ORB "Niezwyciężony" (B-2), wycofany z floty rezerwowej,
- lekkiego lotniskowca ORB "Rewolucja Marcowa" (L-11), wycofany z 12 Grupy Bojowej MW (1. Flota Uderzeniowa),
- fregat ORB "Wolnograd" (F-21) i ORB "Bengazi" (F-22), wycofane z 2. Floty Desantowej,
- korwet ORB "Bern" (K-41), ORB "Szkutno" (K-44), ORB "Krabin" (K-45), ORB "Razorno" (K-46), ORB "Bark" (K-47) i ORB "Zatoczyn" (K-48), wycofane z 3. Floty Obrony Wybrzeża,
- okrętów podwodnych ORB "Rekin" (S-63) i ORB "Płaszczka" (S-64). wycofane z 3. Floty Obrony Wybrzeża.

Wycofanie ze służby okrętów nastąpiło już we wrześniu, zostawały one stopniowo zastępowane przez nowe jednostki (poza okrętem liniowym, który od dość dawna znajdował się w rezerwie) i kierowane do portu w Sateda, gdzie jednostki zostały przygotowane do przekazania Gwardii Rzeszy. Taka decyzja została podjęta na skutek zmian organizacyjnych i systemowych w Marynarce Wojennej RB, która zrezygnowała z utrzymywania okrętów w rezerwie. Rolę rezerwy Marynarki Wojennej przejęły gwardie regionalne i lenne, które są mobilizowane na czas wojny i wspierają swoimi działaniami bialeńską flotę.

[Obrazek: 3_11_10_20_3_17_28.png]
Lotniskowiec L-11 przybywa do Sateda, okręt w tym momencie nie używał już nazwy ORB "Rewolucja Marcowa", ponieważ została ona nadana nowej jednostce o numerze taktycznym L-184.

[Obrazek: 3_11_10_20_3_18_10.png]
Fregata F-21 (dawniej ORB Wolnograd) i korweta K-47 (dawniej ORB Bark) przy jednym z nabrzeży Stoczni Remontowej Marynarki Wojennej w Sateda - okręty przed przekazaniem przeszły przeglądy i usunięto wszelkie niesprawności, z ostatniego okresu ich eksploatacji w MW RB.

Przekazywane okręty mają długa historię w bialeńskiej flocie, ponieważ były to pierwsze jednostki, w które została wyposażona Marynarka Wojenna RB w styczniu 2014.

[Obrazek: 3_11_10_20_3_17_52.png]
Lotniskowiec lekki przygotowany do przekazania Gwardii Rzeszy.

Wraz z lotniskowcem L-11, który w Gwardii Rzeszy ma otrzymać nazwę ORZ "Andrzej Swarzewski" (od nazwiska zasłużonego dla republiki Bialeńskiej człowieka, współtwórcę Naszego Kraju i wielokrotnego Prezydenta RB) zostanie przekazane dla Gwardii Rzeszy 18 pokładowych samolotów VTOL typu AS-4A, 18 typu AS-4F oraz 18 śmigłowców ZOP typu HS-7. Umożliwią one utworzenie odpowiedniej grupy lotniczej dla zespołu morskiego Rzeszy - wraz z odpowiednią rezerwą.

[Obrazek: 3_11_10_20_3_18_38.jpeg]
Fregata F-21 gotowa do opuszczenia bandery Marynarki Wojennej RB i podniesienia bandery Rzeszy Bialeńskiej.

O godzinie 15.30 rozpoczęła się uroczystość opuszczenia bandery Marynarki Wojennej na przekazywanych okrętach oraz podniesienia bandery Rzeszy Bialeńskiej oraz bandery Bojówek Faradobusów (ta gwardia lenna również otrzymała dwie wycofywane korwety).

[Obrazek: 3_01_09_20_6_22_44.png]
Bandera Marynarki Wojennej RB

[Obrazek: 3_11_10_20_3_42_24.png]
Bandera Gwardii Rzeszy

[Obrazek: 3_01_09_20_7_21_25.png]
Bandera Bojówek Faradobusów (gwardii lennej Ametysta Faradobusa)

Od tej chwili Gwardia Rzeszy oficjalnie stała się właścicielką następujących okrętów wojennych:

[Obrazek: 3_11_10_20_2_40_07.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_2_48_00.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_3_48_07.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_2_48_47.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_2_49_09.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_3_51_06.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_2_48_22.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_3_52_22.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_2_49_46.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_2_50_10.png]

Natomiast dwie korwety typu K-40 otrzymuje gwardia lenna Ametysta Faradobusa:

[Obrazek: 3_11_10_20_4_01_00.png]

[Obrazek: 3_11_10_20_4_00_18.png]]]> <![CDATA[Transport wojsk na Wyspę Suderland]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=2003 Wed, 07 Oct 2020 20:57:41 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=2003 2. Flota Desantowa wyruszyła dzisiaj w trybie alarmowym z 6. Bazy Marynarki Wojennej w Sateda i kieruje się na Wyspy Przyjaźni skąd zabierze siły 9. Dywizji Zmechanizowanej i przewiezie je na Wyspę Suderland w ramach działań zabezpieczających.
[Obrazek: 3_07_10_20_8_53_05.png]

Ponieważ flota desantowa jest przewidziana do transportu Dywizji Piechoty Morskiej, w składzie 3 pułków Piechoty Morskiej czyli związku taktycznego, który jest mniejszy liczebnie od typowej dywizji zmechanizowanej oraz dysponuje mniejszą ilością sprzętu, to Siły Zbrojne dodatkowo wynajęły dwa duże kontenerowce typu K-110 z Bialeńskiego Transportu Morskiego oraz jeden statek pasażerski typu P-230 z Bialeńskich Linii Oceanicznych. Okręty lotniczo-desantowe typu LHD, okręty desantowe typu L-800 i L-3000 oraz okręty zaopatrzniowe (dołączą do nich też okręty zaopatrzeniowe z 14 GBMW stacjonujące na Wyspach Przyjaźni) zabiorą cześć sprzętu i personelu 9. Dywizji Zmechanizowanej (reszta ludzi i sprzętu będzie transportowana statkami cywilnymi).
]]> 2. Flota Desantowa wyruszyła dzisiaj w trybie alarmowym z 6. Bazy Marynarki Wojennej w Sateda i kieruje się na Wyspy Przyjaźni skąd zabierze siły 9. Dywizji Zmechanizowanej i przewiezie je na Wyspę Suderland w ramach działań zabezpieczających.
[Obrazek: 3_07_10_20_8_53_05.png]

Ponieważ flota desantowa jest przewidziana do transportu Dywizji Piechoty Morskiej, w składzie 3 pułków Piechoty Morskiej czyli związku taktycznego, który jest mniejszy liczebnie od typowej dywizji zmechanizowanej oraz dysponuje mniejszą ilością sprzętu, to Siły Zbrojne dodatkowo wynajęły dwa duże kontenerowce typu K-110 z Bialeńskiego Transportu Morskiego oraz jeden statek pasażerski typu P-230 z Bialeńskich Linii Oceanicznych. Okręty lotniczo-desantowe typu LHD, okręty desantowe typu L-800 i L-3000 oraz okręty zaopatrzniowe (dołączą do nich też okręty zaopatrzeniowe z 14 GBMW stacjonujące na Wyspach Przyjaźni) zabiorą cześć sprzętu i personelu 9. Dywizji Zmechanizowanej (reszta ludzi i sprzętu będzie transportowana statkami cywilnymi).
]]> <![CDATA[Działania modernizacyjne w Marynarce Wojennej.]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=1894 Mon, 31 Aug 2020 20:27:06 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=1894
Państwo znajdujące się na wyspach nie bardzo może sobie pozwolić na zaniedbania w zakresie lotnictwa i marynarki wojennej (wojska lądowe maja tutaj mniejsze znaczenie). Lotnictwo ostatnio zostało zmodernizowane i tutaj nie mamy żadnych zaniedbań. Nieco gorzej jest z Marynarką Wojenną RB.

Okręty lotnicze.

Okręty lotnicze naszej MW można podzielić na trzy grupy:
- lotniskowiec floty
- lekkie lotniskowce
- okręty lotniczo-desantowe.

W pierwszej grupie mamy lotniskowiec o napędzie atomowym ORB „Republika Bialeńska”, który jak najbardziej spełnia wymogi nowoczesności, a do tego całkiem niedawno zmodernizowano znacząco jego grupę lotniczą. Podobnie wygląda sytuacja z okrętami lotniczo-desantowymi – to nowoczesne jednostki, z również niedawno zmodernizowanymi grupami lotniczymi.

Natomiast w grupie lekkich lotniskowców mamy trzy jednostki:
- ORB „Rewolucja Marcowa”,
- ORB „Rzesza Bialeńska”.
- ORB „Wyspy Przyjaźni”.

Ten pierwszy okręt został zbudowany na samym początku tworzenia naszych Sił Zbrojnych i ich Marynarki Wojennej i wg ówczesnych założeń (początek 2014) całkowicie z premedytacją nie była to jednostka z „górnej półki”. Okręt ten będąc wzorowanym na relowym Principe de Asturias nowoczesnością nie grzeszy… wzorzec pochodzi z 1982 i w 2013 został sprzedany na złom, choć bardziej z przyczyn ekonomicznych, niż z faktu, że się „rozlatywał”. Nasz ORB „Rewolucja Marcowa” też jeszcze mógłby popływać… ale warunków nowoczesności już nie spełnia, a od pewnego czasu założeniem naszej MW jest nowoczesność.

Okręt powinien być jak najszybciej zastąpiony nową jednostką.

Drugim lekki lotniskowcem jest ORB „Rzesza Bialeńska” - okręt wzorowany na włoskim Giuseppe Garibaldi wybudowanym w 1983, ale oryginał jeszcze służy. W naszym przypadku była to jednostka odkupiona w 2016 od nieistniejącego już Królestwa Hasselandu (obecnie to prowincja Sarmacji), a zasadzie uzyskana drogą wymiany – za dwie fregaty oraz sprzęt lotniczy (samoloty F-10), w czasach gdy RB i KH egzystowało na jednym forum i miało bliskie związki, również militarne.

Ten okręt powinien być wymieniony w drugiej kolejności, choć w tym przypadku nie ma takiego pośpiechu, jak w przypadku ORB „Rewolucja Marcowa’.

Trzeci okręt czyli ORB „Wyspy Przyjaźni” został wprowadzony do służby w zeszłym roku i jest jednostką większą i nowocześniejszą. Bazuje na realowym, włoskim Cavour, który w realu wszedł do służby w 2008. Tutaj nie widzę żadnego problemu – okręt dalej może z powodzeniem służyć w MW RB jest długi czas.

I tutaj nasuwają się dwa pytania:

1. Na jakie okręty powinniśmy wymienić nasze, nieco przestarzałe już dwa lekkie lotniskowce?
2. Co zrobić z tymi wycofanymi jednostkami?

Modernizując naszą flotę można by pójść w różnych kierunkach…

Pozornie atrakcyjnym wyjściem jest posiadania drugiego dużego lotniskowca floty. Pozwoliło by to na stworzenie drugiej grupy uderzeniowej, ale wymusiło by redukcję grup właśnie do trzech. Wprowadzenia bowiem do służby drugiego dużego lotniskowca o napędzie atomowym wymusi bowiem stworzenie mu odpowiedniego zespołu o okrętów towarzyszących.

Mam wątpliwości czy jest to celowe i najlepsze rozwiązanie… W obecnej sytuacji mamy jedną silna grupę uderzeniową oraz trzy mniejsze. Tereny mamy dość rozległe (uwzględniając Wyspy Przyjaźni), a do tego sojusznika dość oddalonego, a może i wkrótce zyskamy kolejnego… jeszcze dalej. Cztery grupy bojowe dają większą elastyczność w działaniu.

Powinniśmy więc nie zmniejszać ilości naszych lotniskowców i pozostawić układ czterech jednostek – jednego dużego, uderzeniowego i trzech mniejszych. Choć oczywiście nie zaszkodzi by te mniejsze miały możliwości bojowe większe od dotychczasowych, niezbyt nowoczesnych już okrętów lotniczych.

Przyznam, że po głowie mi chodzi rozwiązanie polegające na wprowadzeniu dwóch jednostek nieco większych niż dotychczas posiadane lekkie lotniskowce, ale zdecydowanie mniejszych niż posiadany lotniskowiec uderzeniowy. Byłoby to jednostki wzorowane na realowej klasie Izumo czyli okręty o wyporności standard 19000 t i pełnej 27000 t, które mogą dysponować 28 samolotami i śmigłowcami.

Dla porównania ORB „Rewolucja Marcowa” wyporność pełna 18000 t, przy podobnej ilości samolotów – przy czym tylko 17 w hangarze, reszta przy krótszych rejsach może bazować na pokładzie. Natomiast ORB „Rzesza Bialeńska” wyporność pełna 13800 t i 18 samolotów (wszystkie w hangarach). Jeżeli wybór padnie na okręty wzorowane na Izumo to będą to jednostki o podobnej wielkości co lotniskowiec ORB „Wyspy Przyjaźni” i dysponujące podobnym zestawem samolotów.

Przy czym o ile grupa złożona z lekkiego lotniskowca ORB „Wyspy Przyjaźni” jest grupą dość samodzielną i bazującą właśnie na Wyspach Przyjaźni – to dwie pozostałe grupy lotniskowców lekkich powinny być tak skonstruowane, by można było je łączyć w jeden zespół, który mógłby z powodzeniem pełnić rolę drugiej grupy uderzeniowej z około 50 samolotami i kilkoma śmigłowcami.

Pytanie teraz co zrobić w wycofanymi lekkimi lotniskowcami starszych typów? Generalnie nie są to jednostki leciwe i mogą być przydatne w działaniach floty… w realu pewnie przez jakiś czas znajdowały by się w rezerwie floty. Jednak nasz system jest nieco inny… bo w zasadzie pomysł floty rezerwowej upadł w chwili gdy wpadliśmy na pomysł posiadania gwardii lennych i regionalnych.

To te formacje są naszą rezerwą, która w razie konfliktu przechodzi pod dowództwo SZ RB i wspiera naszą armię, lotnictwo i flotę. Czyli najlepszym wyjściem byłoby przekazanie tych okrętów do eksploatacji w Gwardii Rzeszy lub w gwardiach lennych (też jako kontyngenty do Rzeszy). Takie rozwiązanie powoduje, że jednostki są w eksploatacji, są poddawane remontom oraz zachowana jest ciągłość szkoleniowa. Oczywiście na okręty powróciłyby samoloty AS-4, które obecnie znajdują się w rezerwie, a Marynarka Wojenna ma ich dużą ilość (obecnie dobrze ponad 100 maszyn, po ich wymianie na F-12B na wszystkich okrętach). Marynarka Wojenna bowiem nie może się pozbywać nowoczesnych samolotów F-12B, które będą potrzebne na nowych lekkich lotniskowcach (są to maszyny nowoczesne i bardzo drogie). Jednak nawet z starszymi AS-4 te dwa lotniskowce lekkie miałyby odpowiednią wartość bojową i w razie konfliktu mogłoby zajmować się obroną wybrzeży Republiki.

Jedyny problem jest taki, że okręty przekraczają wyporność dopuszczalną dla okrętów bojowych dla gwardii lennych. Trzeba by wypracować wspólną decyzję Dowódcy Sił Zbrojnych RB i Lwa Wolnogradu i załatwić indywidualne zgody. W przypadku wcielenia tych jednostek do Gwardii Rzeszy – taką zgodę bez problemu wydałby Dowódca SZ RB. Tutaj też kwestia chęci lenników do prowadzenia flot i wystawiania kontyngentów dla Rzeszy.


Niszczyciele i fregaty.

Niszczyciele MW RB nie stanowią problemu – są to jednostki nowoczesne i nie są planowane zmiany w tym zakresie.

W przypadku fregat mamy trzy typy jednostek:Justyna
- fregaty typu F-20
- fregaty typu F-30M
- fregaty typu F-145

Fregaty F-145 są jednostkami nowoczesnymi, a fregaty typu F-30M zostały gruntownie zmodernizowane swego czasu i spełniają warunki bycia nowoczesnymi jednostkami tej klasy. Obie klasy jednostek maja przed sobą jeszcze długa służbę w MW RB.

Wątpliwości budzi pierwszy typ fregat, jaki został zbudowany w ilości dwóch jednostek na samym początku tworzenia – są ORB „Wolnograd” i ORB „Bengazi”. Te okręty odpowiadają realowemu typowi MEKO 360H2 i w chwili wprowadzenia do służby w MW RB pełniły rolę niszczycieli (których jeszcze nie posiadaliśmy) – zresztą w realu jako takie bywają klasyfikowane.

Systemy uzbrojenia tych jednostek nie są specjalnie nowoczesne, okręty mają starszy typ działa 127 mm (GSU-1-127), niezbyt nowoczesne już działa przeciwlotnicze. Uzbrojenie rakietowe przeciw okrętom nawodnym to tylko dwie wyrzutnie MSS-4-1. Jak na tak dużą jednostkę nie spełnia to już warunku nowoczesnego okrętu. Te fregaty mają więc ograniczone zdolności do walki z celami nawodnymi i powietrznymi, przy bardzo przeciętnych zdolnościach zwalczania okrętów podwodnych. Możliwości typu F-20 są mniejsze niż mniejszych, ale nowocześniejszych fregat F-30M.

Utrzymywanie tych jednostek na stanie MW RB straciło sens, z chwilą budowy nowoczesnych niszczycieli i nowoczesnych fregat. Należałoby je zastąpić po prostu dwoma niszczycielami, a te fregaty przekazać do Gwardii Rzeszy. Mogłyby iść „w pakiecie” razem z wycofanym lekkim lotniskowcem ORB „Rewolucja Marcowa” (tutaj 14000 ton przekracza możliwości jakiegokolwiek lennika)… bo ten drugi czyli ORB „Rzesza Bialeńska” mogę przyjąć co swojej gwardii i wstawić do kontyngentu Rzeszy – jego wyporność standard przekracza moje uprawnienia o raptem 100 ton.


Korwety i okręty patrolowe.

W przypadku okrętów patrolowych nie ma specjalnych potrzeb – w 2016 stare jednostki typu P-100, zostały wycofane (poza dwoma wykorzystywanymi jako szkolne) i zastąpione nowoczesnymi jednostkami typu P-1000.
Natomiast w zakresie korwet to mamy cztery nowoczesne jednostki typu K-160 oraz osiem pochodzących z początków MW RB korwet typu K-40 (realowy odpowiednik to MEKO 140). Te drugie powinny zostać sukcesywnie wymieniane na jednostki nowocześniejsze i przekazywane lennikom lub Gwardii Rzeszy – są to jednostki niewielkie (1800 t), a więc ograniczenia nie stanowią problemu.

Pytanie czy dalszy rozwój korwet ma iść w kierunku wymiany K-40 na kolejne jednostki typu K-160 (są to jednostki znacznie mniejsze bo o wyporności 640 t) czy należałoby by poszukać nowoczesnych korwet o wielkości zbliżonej do K-40? Można by iść w kierunku jednostek o podobnej wielkości, tylko nowocześniejszych np. wzorowanych na niemieckim typie 130.

Można też po prostu zmienić kierunek – w początkach naszego kraju, gdy mieliśmy tylko Wyspę Bialeńską (Anatolia była obcym lądem) istniała potrzeba posiadania okrętów niewielkich, służących patrolowaniu wód przybrzeżnych i wód pomiędzy Wyspą Bialeńską, a Anatolią. Obecnie sytuacją się zmieniła i Marynarka Wojenna RB operuje na większych akwenach. W tej sytuacji można by zrezygnować z korwet K-40, zachować tylko K-160, ewentualnie podwoić ich liczbę – a pozostałe 4 jednostki typu K-40 zastąpić jakimiś fregatami, który byłoby bardziej przydatne w obecnej sytuacji.


Okręty podwodne.

W zakresie okrętów podwodnych mamy największe zaległości… Co prawda MW RB posiada 6 nowoczesnych okrętów podwodnych o napędzie atomowym typu SN-90 (realowa klasa Astute) oraz cztery jednostki o napędzie klasycznym typu S-70 (odpowiednik typu 214), które też są wystarczająco nowoczesne – ale cztery kolejne jednostki czyli typ S-60 to już są dość leciwe i pochodzą z początków tworzenia naszej Marynarki Wojennej. W tym przypadku to nawet lennicy mają jednostki nowocześniejsze – np. w Gwardii Lisendorff.

Te okręty zdecydowanie trzeba zastąpić jednostkami nowocześniejszymi, a posiadane przez MW jednostki należałoby rozdać lennikom – są niewielkie (wyporność podwodna 1810 t), a więc kwestia uprawnień nie powoduje żadnych utrudnień.

Co do wyboru jednostek na zastąpienie typu S-60 to pytanie do Dowódcy MW czyli Thomasa von Lisendorff jako specjalisty od broni podwodnej – jakie są propozycje w tej materii? Wprowadzamy do służby jednostki o napędzie klasycznym, czy przy okazji wymiany idziemy w kierunku kolejnych jednostek o napędzie jądrowym?

Wiele w tej materii oczekuje od Lwa Wolnogradu (w sensie decyzyjnym, a nie technicznym)... bo to jemu podległa flota Gwardii Rzeszy pełni role również floty rezerwowej MW RB.]]>
Państwo znajdujące się na wyspach nie bardzo może sobie pozwolić na zaniedbania w zakresie lotnictwa i marynarki wojennej (wojska lądowe maja tutaj mniejsze znaczenie). Lotnictwo ostatnio zostało zmodernizowane i tutaj nie mamy żadnych zaniedbań. Nieco gorzej jest z Marynarką Wojenną RB.

Okręty lotnicze.

Okręty lotnicze naszej MW można podzielić na trzy grupy:
- lotniskowiec floty
- lekkie lotniskowce
- okręty lotniczo-desantowe.

W pierwszej grupie mamy lotniskowiec o napędzie atomowym ORB „Republika Bialeńska”, który jak najbardziej spełnia wymogi nowoczesności, a do tego całkiem niedawno zmodernizowano znacząco jego grupę lotniczą. Podobnie wygląda sytuacja z okrętami lotniczo-desantowymi – to nowoczesne jednostki, z również niedawno zmodernizowanymi grupami lotniczymi.

Natomiast w grupie lekkich lotniskowców mamy trzy jednostki:
- ORB „Rewolucja Marcowa”,
- ORB „Rzesza Bialeńska”.
- ORB „Wyspy Przyjaźni”.

Ten pierwszy okręt został zbudowany na samym początku tworzenia naszych Sił Zbrojnych i ich Marynarki Wojennej i wg ówczesnych założeń (początek 2014) całkowicie z premedytacją nie była to jednostka z „górnej półki”. Okręt ten będąc wzorowanym na relowym Principe de Asturias nowoczesnością nie grzeszy… wzorzec pochodzi z 1982 i w 2013 został sprzedany na złom, choć bardziej z przyczyn ekonomicznych, niż z faktu, że się „rozlatywał”. Nasz ORB „Rewolucja Marcowa” też jeszcze mógłby popływać… ale warunków nowoczesności już nie spełnia, a od pewnego czasu założeniem naszej MW jest nowoczesność.

Okręt powinien być jak najszybciej zastąpiony nową jednostką.

Drugim lekki lotniskowcem jest ORB „Rzesza Bialeńska” - okręt wzorowany na włoskim Giuseppe Garibaldi wybudowanym w 1983, ale oryginał jeszcze służy. W naszym przypadku była to jednostka odkupiona w 2016 od nieistniejącego już Królestwa Hasselandu (obecnie to prowincja Sarmacji), a zasadzie uzyskana drogą wymiany – za dwie fregaty oraz sprzęt lotniczy (samoloty F-10), w czasach gdy RB i KH egzystowało na jednym forum i miało bliskie związki, również militarne.

Ten okręt powinien być wymieniony w drugiej kolejności, choć w tym przypadku nie ma takiego pośpiechu, jak w przypadku ORB „Rewolucja Marcowa’.

Trzeci okręt czyli ORB „Wyspy Przyjaźni” został wprowadzony do służby w zeszłym roku i jest jednostką większą i nowocześniejszą. Bazuje na realowym, włoskim Cavour, który w realu wszedł do służby w 2008. Tutaj nie widzę żadnego problemu – okręt dalej może z powodzeniem służyć w MW RB jest długi czas.

I tutaj nasuwają się dwa pytania:

1. Na jakie okręty powinniśmy wymienić nasze, nieco przestarzałe już dwa lekkie lotniskowce?
2. Co zrobić z tymi wycofanymi jednostkami?

Modernizując naszą flotę można by pójść w różnych kierunkach…

Pozornie atrakcyjnym wyjściem jest posiadania drugiego dużego lotniskowca floty. Pozwoliło by to na stworzenie drugiej grupy uderzeniowej, ale wymusiło by redukcję grup właśnie do trzech. Wprowadzenia bowiem do służby drugiego dużego lotniskowca o napędzie atomowym wymusi bowiem stworzenie mu odpowiedniego zespołu o okrętów towarzyszących.

Mam wątpliwości czy jest to celowe i najlepsze rozwiązanie… W obecnej sytuacji mamy jedną silna grupę uderzeniową oraz trzy mniejsze. Tereny mamy dość rozległe (uwzględniając Wyspy Przyjaźni), a do tego sojusznika dość oddalonego, a może i wkrótce zyskamy kolejnego… jeszcze dalej. Cztery grupy bojowe dają większą elastyczność w działaniu.

Powinniśmy więc nie zmniejszać ilości naszych lotniskowców i pozostawić układ czterech jednostek – jednego dużego, uderzeniowego i trzech mniejszych. Choć oczywiście nie zaszkodzi by te mniejsze miały możliwości bojowe większe od dotychczasowych, niezbyt nowoczesnych już okrętów lotniczych.

Przyznam, że po głowie mi chodzi rozwiązanie polegające na wprowadzeniu dwóch jednostek nieco większych niż dotychczas posiadane lekkie lotniskowce, ale zdecydowanie mniejszych niż posiadany lotniskowiec uderzeniowy. Byłoby to jednostki wzorowane na realowej klasie Izumo czyli okręty o wyporności standard 19000 t i pełnej 27000 t, które mogą dysponować 28 samolotami i śmigłowcami.

Dla porównania ORB „Rewolucja Marcowa” wyporność pełna 18000 t, przy podobnej ilości samolotów – przy czym tylko 17 w hangarze, reszta przy krótszych rejsach może bazować na pokładzie. Natomiast ORB „Rzesza Bialeńska” wyporność pełna 13800 t i 18 samolotów (wszystkie w hangarach). Jeżeli wybór padnie na okręty wzorowane na Izumo to będą to jednostki o podobnej wielkości co lotniskowiec ORB „Wyspy Przyjaźni” i dysponujące podobnym zestawem samolotów.

Przy czym o ile grupa złożona z lekkiego lotniskowca ORB „Wyspy Przyjaźni” jest grupą dość samodzielną i bazującą właśnie na Wyspach Przyjaźni – to dwie pozostałe grupy lotniskowców lekkich powinny być tak skonstruowane, by można było je łączyć w jeden zespół, który mógłby z powodzeniem pełnić rolę drugiej grupy uderzeniowej z około 50 samolotami i kilkoma śmigłowcami.

Pytanie teraz co zrobić w wycofanymi lekkimi lotniskowcami starszych typów? Generalnie nie są to jednostki leciwe i mogą być przydatne w działaniach floty… w realu pewnie przez jakiś czas znajdowały by się w rezerwie floty. Jednak nasz system jest nieco inny… bo w zasadzie pomysł floty rezerwowej upadł w chwili gdy wpadliśmy na pomysł posiadania gwardii lennych i regionalnych.

To te formacje są naszą rezerwą, która w razie konfliktu przechodzi pod dowództwo SZ RB i wspiera naszą armię, lotnictwo i flotę. Czyli najlepszym wyjściem byłoby przekazanie tych okrętów do eksploatacji w Gwardii Rzeszy lub w gwardiach lennych (też jako kontyngenty do Rzeszy). Takie rozwiązanie powoduje, że jednostki są w eksploatacji, są poddawane remontom oraz zachowana jest ciągłość szkoleniowa. Oczywiście na okręty powróciłyby samoloty AS-4, które obecnie znajdują się w rezerwie, a Marynarka Wojenna ma ich dużą ilość (obecnie dobrze ponad 100 maszyn, po ich wymianie na F-12B na wszystkich okrętach). Marynarka Wojenna bowiem nie może się pozbywać nowoczesnych samolotów F-12B, które będą potrzebne na nowych lekkich lotniskowcach (są to maszyny nowoczesne i bardzo drogie). Jednak nawet z starszymi AS-4 te dwa lotniskowce lekkie miałyby odpowiednią wartość bojową i w razie konfliktu mogłoby zajmować się obroną wybrzeży Republiki.

Jedyny problem jest taki, że okręty przekraczają wyporność dopuszczalną dla okrętów bojowych dla gwardii lennych. Trzeba by wypracować wspólną decyzję Dowódcy Sił Zbrojnych RB i Lwa Wolnogradu i załatwić indywidualne zgody. W przypadku wcielenia tych jednostek do Gwardii Rzeszy – taką zgodę bez problemu wydałby Dowódca SZ RB. Tutaj też kwestia chęci lenników do prowadzenia flot i wystawiania kontyngentów dla Rzeszy.


Niszczyciele i fregaty.

Niszczyciele MW RB nie stanowią problemu – są to jednostki nowoczesne i nie są planowane zmiany w tym zakresie.

W przypadku fregat mamy trzy typy jednostek:Justyna
- fregaty typu F-20
- fregaty typu F-30M
- fregaty typu F-145

Fregaty F-145 są jednostkami nowoczesnymi, a fregaty typu F-30M zostały gruntownie zmodernizowane swego czasu i spełniają warunki bycia nowoczesnymi jednostkami tej klasy. Obie klasy jednostek maja przed sobą jeszcze długa służbę w MW RB.

Wątpliwości budzi pierwszy typ fregat, jaki został zbudowany w ilości dwóch jednostek na samym początku tworzenia – są ORB „Wolnograd” i ORB „Bengazi”. Te okręty odpowiadają realowemu typowi MEKO 360H2 i w chwili wprowadzenia do służby w MW RB pełniły rolę niszczycieli (których jeszcze nie posiadaliśmy) – zresztą w realu jako takie bywają klasyfikowane.

Systemy uzbrojenia tych jednostek nie są specjalnie nowoczesne, okręty mają starszy typ działa 127 mm (GSU-1-127), niezbyt nowoczesne już działa przeciwlotnicze. Uzbrojenie rakietowe przeciw okrętom nawodnym to tylko dwie wyrzutnie MSS-4-1. Jak na tak dużą jednostkę nie spełnia to już warunku nowoczesnego okrętu. Te fregaty mają więc ograniczone zdolności do walki z celami nawodnymi i powietrznymi, przy bardzo przeciętnych zdolnościach zwalczania okrętów podwodnych. Możliwości typu F-20 są mniejsze niż mniejszych, ale nowocześniejszych fregat F-30M.

Utrzymywanie tych jednostek na stanie MW RB straciło sens, z chwilą budowy nowoczesnych niszczycieli i nowoczesnych fregat. Należałoby je zastąpić po prostu dwoma niszczycielami, a te fregaty przekazać do Gwardii Rzeszy. Mogłyby iść „w pakiecie” razem z wycofanym lekkim lotniskowcem ORB „Rewolucja Marcowa” (tutaj 14000 ton przekracza możliwości jakiegokolwiek lennika)… bo ten drugi czyli ORB „Rzesza Bialeńska” mogę przyjąć co swojej gwardii i wstawić do kontyngentu Rzeszy – jego wyporność standard przekracza moje uprawnienia o raptem 100 ton.


Korwety i okręty patrolowe.

W przypadku okrętów patrolowych nie ma specjalnych potrzeb – w 2016 stare jednostki typu P-100, zostały wycofane (poza dwoma wykorzystywanymi jako szkolne) i zastąpione nowoczesnymi jednostkami typu P-1000.
Natomiast w zakresie korwet to mamy cztery nowoczesne jednostki typu K-160 oraz osiem pochodzących z początków MW RB korwet typu K-40 (realowy odpowiednik to MEKO 140). Te drugie powinny zostać sukcesywnie wymieniane na jednostki nowocześniejsze i przekazywane lennikom lub Gwardii Rzeszy – są to jednostki niewielkie (1800 t), a więc ograniczenia nie stanowią problemu.

Pytanie czy dalszy rozwój korwet ma iść w kierunku wymiany K-40 na kolejne jednostki typu K-160 (są to jednostki znacznie mniejsze bo o wyporności 640 t) czy należałoby by poszukać nowoczesnych korwet o wielkości zbliżonej do K-40? Można by iść w kierunku jednostek o podobnej wielkości, tylko nowocześniejszych np. wzorowanych na niemieckim typie 130.

Można też po prostu zmienić kierunek – w początkach naszego kraju, gdy mieliśmy tylko Wyspę Bialeńską (Anatolia była obcym lądem) istniała potrzeba posiadania okrętów niewielkich, służących patrolowaniu wód przybrzeżnych i wód pomiędzy Wyspą Bialeńską, a Anatolią. Obecnie sytuacją się zmieniła i Marynarka Wojenna RB operuje na większych akwenach. W tej sytuacji można by zrezygnować z korwet K-40, zachować tylko K-160, ewentualnie podwoić ich liczbę – a pozostałe 4 jednostki typu K-40 zastąpić jakimiś fregatami, który byłoby bardziej przydatne w obecnej sytuacji.


Okręty podwodne.

W zakresie okrętów podwodnych mamy największe zaległości… Co prawda MW RB posiada 6 nowoczesnych okrętów podwodnych o napędzie atomowym typu SN-90 (realowa klasa Astute) oraz cztery jednostki o napędzie klasycznym typu S-70 (odpowiednik typu 214), które też są wystarczająco nowoczesne – ale cztery kolejne jednostki czyli typ S-60 to już są dość leciwe i pochodzą z początków tworzenia naszej Marynarki Wojennej. W tym przypadku to nawet lennicy mają jednostki nowocześniejsze – np. w Gwardii Lisendorff.

Te okręty zdecydowanie trzeba zastąpić jednostkami nowocześniejszymi, a posiadane przez MW jednostki należałoby rozdać lennikom – są niewielkie (wyporność podwodna 1810 t), a więc kwestia uprawnień nie powoduje żadnych utrudnień.

Co do wyboru jednostek na zastąpienie typu S-60 to pytanie do Dowódcy MW czyli Thomasa von Lisendorff jako specjalisty od broni podwodnej – jakie są propozycje w tej materii? Wprowadzamy do służby jednostki o napędzie klasycznym, czy przy okazji wymiany idziemy w kierunku kolejnych jednostek o napędzie jądrowym?

Wiele w tej materii oczekuje od Lwa Wolnogradu (w sensie decyzyjnym, a nie technicznym)... bo to jemu podległa flota Gwardii Rzeszy pełni role również floty rezerwowej MW RB.]]> <![CDATA[Lotnictwo Morskie - nowości, modernizacje, restrukturyzacje...]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=987 Sat, 26 Oct 2019 13:33:25 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=987
Podstawę siły bojowej Lotnictwa Morskiego stanowiły dotychczas trzy typy samolotów:
- Samolot myśliwsko-szturmowy typu FA-5
- Samolot szturmowo-bombowy typu A-1 (oraz jego wersje specjalistyczne -czyli tankowiec KC-1 i samolot walki radioelektronicznej EA-1)
- Samoloty myśliwsko-szturmowy VTOL typu AS-4 (w dwóch odmianach F i S).

Pierwsze dwa typy samolotów bazują na lotniskowcu ORB "Republika Bialeńska", a samoloty pionowego startu i lądowania na lekkich lotniskowcach (obecnie ich liczba wzrosła do trzech) oraz na trzech okrętach lotniczo-desantowych.

Pierwotnie planowano zastąpienie samolotów pokładowych A-1 przez nowa wersje samolotu FA-5, oznaczona jako FA-5C (tym samym pierwotny FA-5 - otrzymał oznaczenie FA-5A) i ujednolicenie grupy lotniczej na lotniskowcu ORB "Republika Bialeńska". Zakłady Lotnicze RAT przedstawiły Marynarce Wojennej RB nowy FA-5C, który w porównaniu z poprzednikiem ma nieco większy zasięg, unowocześnioną awionikę i systemy uzbrojenia oraz zwiększony udźwig samego uzbrojenia podwieszanego. Samolot zresztą od razu wzbudził zainteresowania również Sił Powietrznych, które wprowadziły ten tym do służby zarówno w nowo utworzonym 9. Skrzydle Lotniczym (przeznaczonym do bazowania na Wyspach Przyjaźni) oraz w 4. Skrzydle Rozpoznawczo-Szturmowym.

[Obrazek: 46gHZG3.jpg]
Samolot FA-5C  (1109 - 11 ELM) na lotnisku fabrycznym RAT. Maszyna została pomalowana na granatowy, matowy kolor mający dobrze maskować samolot na tle morza - będący nowym standardem wprowadzanym w Lotnictwie Morskim.

Samolot FA-5C zastąpi na pokładzie ORB "Republika Bialeńska" wcześniejsze FA-5A (których część nie zostanie wycofana, bo najmniej zużyte maszyny, po remoncie będą służyły celom szkoleniowym) - jednak nie zastąpi jak pierwotnie planowano samolotów A-1 i nie będzie jedynym samolotem bojowym na pokładzie tego okrętu.


[Obrazek: ZE5YDkk.jpg]
FA-5C w locie nad morzem, uzbrojony w 2 przeciwokrętowe pociski rakietowe oraz 8 kierowanych pocisków rakietowych powietrze-powietrze (6 średniego i 2 bliskiego zasięgu).


W tym samym czasie bowiem Zakłady Lotnicze RAT opracowały nowy typ samolotu czyli wielozadaniowy samolot myśliwski F-12 (oznaczenia F-10 i F-11 - zostały "zużyte" dla maszyn, które były wytwarzane wyłącznie na eksport). W tym przypadku prace zmierzały od początku do stworzenia rodziny samolotów tej klasy, z których jeden (F-12A) byłby samolotem lądowym, drugi (F-12B) samolotem pokładowym pionowego startu i lądowania, a trzeci (F-12C) byłby samolotem pokładowym do bazowania na dużych lotniskowcach i wysyłanym w powietrze za pomocą katapulty i lądująca z użyciem haka i systemu hamowania na lotniskowcu (czyli tak samo jak to się odbywa w przypadku m.in. FA-5 i A-1).

[Obrazek: mQMUCLs.jpg]
F-12 w odmianie samolotu CTOL czyli F-12A - maszyna proponowana Siłom Powietrznym.

O ile Siły powietrzne wykazały umiarkowane zainteresowanie, bo zmodernizowane F-2C/D nie wymagają wymiany (choć nie jest wykluczony zakup pewnej ilości nowego samolotu) - to nowy typ samolotu pokładowego wzbudził duże zainteresowanie Marynarki Wojennej. Głowna przyczyna był fakt, że bazujące na lekkich lotniskowcach (nie maja katapult i systemu hamowania samolotu na pokładzie) oraz na okrętach lotniczo-desantowych samoloty VTOL typu AS-4 już się mocno zestarzały. Coraz większą bolączką były ich ograniczenia wynikające z niewielkiego zasięgu, umiarkowanej ilości uzbrojenia oraz niezbyt wygórowanych osiągów. Samolot ten powstały przed laty, ze względu na zdolności VTOL - poza fazą startu i lądowania od początku mocno ustępował nowoczesnym samolotom lądowym i "klasycznym" samolotom pokładowym... a obecnie te dysproporcje stały się coraz bardziej widoczne.

Zakłady Lotnicze RAT zaproponowały odmianę nowego samolotu oznaczoną F-12B, która co oczywiste miałby nieco mniejszy zasięg i udźwig od wersji lądowej i pokładowej tego typu - ale, która osiągami nie obiegałaby od samolotów lądowych, a ten zmniejszy zasięg oraz udźwig i tak przekraczałby znacznie to co prezentuje obecnie eksploatowany samolot AS-4.

[Obrazek: VkaWWBY.jpg]
F-12B (2201) w typowym obecnie malowaniu morskim, testowany na lotniskowcu ORB "Rzesza Bialeńska" (L-551)

Zaproponowany marynarce Wojennej F-12B jest samolotem oznaczanym jako STOVL czyli samolotem krótkiego startu i pionowego lądowania. Pionowy start nie jest potrzebny, bo lekkie lotniskowce mają pokłady lotnicze umożliwiające około 100-metrowy rozbieg samolotu oraz dysponują rampami ułatwiającymi start samolotom tej klasy, a okręty lotniczo desantowe, choć nie mają ramp startowych to są jednostkami dużymi, które mogą zapewnić nawet 150-180-metrowy rozbieg takiego samolotu. Zresztą dotychczas używane samoloty VTOL typu AS-4 choć mogły startować pionowo to również startowały z pokładu z rozbiegiem, bo przy starcie pionowym mogły zabrać tylko minimalne uzbrojenie (zwykle ograniczone do dwóch pocisków rakietowych powietrze-powietrze krótkiego zasięgu i działka) i przy znacznie zredukowanej ilości paliwa. Samoloty STOVL z założenia startują z krótkim rozbiegiem, a po wykonaniu zadania, gdy samolot jest już dużo lżejszy lądują na pokładzie pionowo, nie wymagając systemów hamujących dobieg.

[Obrazek: RVRi8j9.jpg]
Możliwości STOVL samolotu F-12B zapewnia sterowana dysza silnika...

[Obrazek: LnvcN2n.jpg]
... oraz układ dwuwirnikowego (przeciwbieżny kierunek obrotu) wentylatora, który jest napędzany poprzez przekładnię od silnika samolotu.

Dotychczas eksploatowane nowsze odmiany AS-4 czyli AS-4F miały prędkość maksymalną wynoszącą 730 km/h na poziomie morza oraz 1135 km/h na wysokim pułapie (jest to samolot poddźwiękowy) - natomiast nowy F-12B osiąga prędkość maksymalną do 1930 km/h (Ma=1,61). Równie duża równica występuje w zasięgu, bo zasięg bojowy AS-4F wynosi raptem 670 km, a zasięg bojowy F-12B to 1700 km. Promień bojowy (bez zbiorników podwieszanych) dla AS-4F wynosi raptem 190 km, a dla samolotu F-12B to 935 km. Większy jest też udźwig uzbrojenia dla F-12B, a niebagatelne znaczenie ma fakt, że samolot ten zbudowano również pod kątem znacznego zmniejszenia pola odbicia radarowego. 

[Obrazek: Umu2W3E.jpg]
Dla zachowania niskiego pola odbicia radarowego samoloty F-12 są wyposażone w otwierane komory uzbrojenia.

Ogólnie możliwości bojowe F-12B niewiele różnią się od odmiany lądowej F-12A i pokładowej F-12C... sprowadzają się do nieco mniejszego zasięgu, nieco mniejszej masy startowej (masa własna jest nieco wyższa od wersji lądowej, ale mniejsza od pokładowej "klasycznej"), udźwigu uzbrojenia oraz nieco krótszych komór uzbrojenia, przez co może zabierać bomby o mniejszym wagomiarze. Jednak i tak bardzo mocno góruje nad starszymi AS-4, nawet w ich najnowszych odmianach.

[Obrazek: Rv1Y2d2.jpg]
Samolot F-12B tuż po skróconym starcie (u dołu) oraz po przejściu do lotu poziomego (u góry).

W związku z powyższym Marynarka Wojenna zrezygnowała z zamówienia nowej wersji samolotu AS-4 (co miała pierwotnie w planach) i postanowiła przyjąć do uzbrojenia samoloty F-12B, które w pierwszej kolejności zastąpią AS-4S i AS-4F na pokładach lekkich lotniskowców, a następnie trafią na pokłady okrętów lotniczo desantowych. Samoloty AS-4 wszystkich odmian będą sukcesywnie wycofywane ze służby - zresztą są to maszyny już mocno wyeksploatowane i coraz  trudniej utrzymać ich odpowiednia liczbę w gotowości bojowej.

Decyzja o wprowadzeniu do służby samolotu F-12B miała wpływ na kształt przyszłej grupy lotniczej na lotniskowcu ORB "Republika Bialeńska". Pierwotne plany by po prostu zastąpić samoloty A-1 większą liczba nowych FA-5C uległa zmianie. Zamiast wycofywanych A-1 postanowiono przyjąć do służby samolot F-12C czyli pokładowa odmianę F-12, stworzona specjalnie do operowania z dużych lotniskowców. Samolot w porównaniu z F-12A i F-12B ma nieco większą rozpiętość skrzydeł (a co za tym idzie większa powierzchnie nośną), co ma na celu zmniejszenie obciążenia oraz wydłużenie zasięgu. Przy czym skrzydła w wersji F-12C są składane - co ułatwia hangarowanie pod pokładem. Ilość paliwa w zbiornikach wewnętrznych powoduje, że ten samolot ma zasięg bojowy ponad 2200 km - co jest wartością nawet nieco większą od tej dla pokładowego FA-5C. Podobnie jak inne odmiany tego samolotu - F-12C jest zbudowany w sposób ograniczający bardzo mocno pole skutecznego odbicia radarowego, jest więc trudniej wykrywalny od FA-5C. 

[Obrazek: GgvZ4Y8.jpg]
F-12C testowany na lotniskowcu ORB "Republika Bialeńska" (LN-71).

Do tego w samolocie zastosowano bardzo skuteczne systemy walki radioelektronicznej - co powoduje, że asysta wyspecjalizowanych maszyn EWR nie jest konieczna. Generalnie duży zasięg samolotu F-12C oraz powiększony zasięg nowych FA-5C powoduje, że wyeliminować z pokładu lotniskowca można również tankowce KA-1, których możliwości w tej materii były bardzo umiarkowane (z racji niewielkich wymiarów samolotu - dodatkowe paliwo do przetankowania zabierano w 4 zbiorniki podwieszane). Tym samym przezbrojeniu w samoloty F-12C ulegnie nie tylko 15 Eskadra i 16 Eskadra (wyposażone obecnie w A-1), ale również 17 Eskadra (mająca obecnie KC-1 i EA-1).

[Obrazek: nNrU7cU.jpg]
F-12C podczas szybkiego wznoszenia z użyciem dopalacza...

[Obrazek: jLoRYbr.jpg]
...oraz podczas podejścia do lądowania - wysunięte podwozie i hak do lądowania.

Nowa sytuacja na pokładzie ORB "Republika Bialeńska" powoduje pewnego rodzaju odwrócenie ról... dotychczas to FA-5 stanowiły osłonę myśliwską zarówno zespołu okrętów, jak i uderzeniowych samolotów A-1, same oczywiście również wykonując zadania szturmowe. Obecnie FA-5C będą pełniły rolę samolotów uderzeniowych (z racji dużego udźwigu, różnorodnego uzbrojenia), a F-12C będą pełniły rolę osłony lotniskowca (i jego zespołu) oraz będą osłaniać obładowane uzbrojeniem FA-5C atakujące cele lądowe lub morskie, jak również zapewniać im "osłonę" radioelektroniczną. Samodzielnie będą tez wykonywać zadania uderzeń precyzyjnych, wykorzystując zmniejszona wykrywalność i swoje systemy EWR - np. w celu wyeliminowania obrony przeciwlotniczej, zanim nastąpi uderzenie grupy samolotów FA-5C. 

W dalszej kolejności Marynarka Wojenna zamierza wymienić część starszych śmigłowców pokładowych, a więc zrezygnować z starszych maszyn ZOP oraz śmigłowców wielozadaniowych HU-4S.]]>
Podstawę siły bojowej Lotnictwa Morskiego stanowiły dotychczas trzy typy samolotów:
- Samolot myśliwsko-szturmowy typu FA-5
- Samolot szturmowo-bombowy typu A-1 (oraz jego wersje specjalistyczne -czyli tankowiec KC-1 i samolot walki radioelektronicznej EA-1)
- Samoloty myśliwsko-szturmowy VTOL typu AS-4 (w dwóch odmianach F i S).

Pierwsze dwa typy samolotów bazują na lotniskowcu ORB "Republika Bialeńska", a samoloty pionowego startu i lądowania na lekkich lotniskowcach (obecnie ich liczba wzrosła do trzech) oraz na trzech okrętach lotniczo-desantowych.

Pierwotnie planowano zastąpienie samolotów pokładowych A-1 przez nowa wersje samolotu FA-5, oznaczona jako FA-5C (tym samym pierwotny FA-5 - otrzymał oznaczenie FA-5A) i ujednolicenie grupy lotniczej na lotniskowcu ORB "Republika Bialeńska". Zakłady Lotnicze RAT przedstawiły Marynarce Wojennej RB nowy FA-5C, który w porównaniu z poprzednikiem ma nieco większy zasięg, unowocześnioną awionikę i systemy uzbrojenia oraz zwiększony udźwig samego uzbrojenia podwieszanego. Samolot zresztą od razu wzbudził zainteresowania również Sił Powietrznych, które wprowadziły ten tym do służby zarówno w nowo utworzonym 9. Skrzydle Lotniczym (przeznaczonym do bazowania na Wyspach Przyjaźni) oraz w 4. Skrzydle Rozpoznawczo-Szturmowym.

[Obrazek: 46gHZG3.jpg]
Samolot FA-5C  (1109 - 11 ELM) na lotnisku fabrycznym RAT. Maszyna została pomalowana na granatowy, matowy kolor mający dobrze maskować samolot na tle morza - będący nowym standardem wprowadzanym w Lotnictwie Morskim.

Samolot FA-5C zastąpi na pokładzie ORB "Republika Bialeńska" wcześniejsze FA-5A (których część nie zostanie wycofana, bo najmniej zużyte maszyny, po remoncie będą służyły celom szkoleniowym) - jednak nie zastąpi jak pierwotnie planowano samolotów A-1 i nie będzie jedynym samolotem bojowym na pokładzie tego okrętu.


[Obrazek: ZE5YDkk.jpg]
FA-5C w locie nad morzem, uzbrojony w 2 przeciwokrętowe pociski rakietowe oraz 8 kierowanych pocisków rakietowych powietrze-powietrze (6 średniego i 2 bliskiego zasięgu).


W tym samym czasie bowiem Zakłady Lotnicze RAT opracowały nowy typ samolotu czyli wielozadaniowy samolot myśliwski F-12 (oznaczenia F-10 i F-11 - zostały "zużyte" dla maszyn, które były wytwarzane wyłącznie na eksport). W tym przypadku prace zmierzały od początku do stworzenia rodziny samolotów tej klasy, z których jeden (F-12A) byłby samolotem lądowym, drugi (F-12B) samolotem pokładowym pionowego startu i lądowania, a trzeci (F-12C) byłby samolotem pokładowym do bazowania na dużych lotniskowcach i wysyłanym w powietrze za pomocą katapulty i lądująca z użyciem haka i systemu hamowania na lotniskowcu (czyli tak samo jak to się odbywa w przypadku m.in. FA-5 i A-1).

[Obrazek: mQMUCLs.jpg]
F-12 w odmianie samolotu CTOL czyli F-12A - maszyna proponowana Siłom Powietrznym.

O ile Siły powietrzne wykazały umiarkowane zainteresowanie, bo zmodernizowane F-2C/D nie wymagają wymiany (choć nie jest wykluczony zakup pewnej ilości nowego samolotu) - to nowy typ samolotu pokładowego wzbudził duże zainteresowanie Marynarki Wojennej. Głowna przyczyna był fakt, że bazujące na lekkich lotniskowcach (nie maja katapult i systemu hamowania samolotu na pokładzie) oraz na okrętach lotniczo-desantowych samoloty VTOL typu AS-4 już się mocno zestarzały. Coraz większą bolączką były ich ograniczenia wynikające z niewielkiego zasięgu, umiarkowanej ilości uzbrojenia oraz niezbyt wygórowanych osiągów. Samolot ten powstały przed laty, ze względu na zdolności VTOL - poza fazą startu i lądowania od początku mocno ustępował nowoczesnym samolotom lądowym i "klasycznym" samolotom pokładowym... a obecnie te dysproporcje stały się coraz bardziej widoczne.

Zakłady Lotnicze RAT zaproponowały odmianę nowego samolotu oznaczoną F-12B, która co oczywiste miałby nieco mniejszy zasięg i udźwig od wersji lądowej i pokładowej tego typu - ale, która osiągami nie obiegałaby od samolotów lądowych, a ten zmniejszy zasięg oraz udźwig i tak przekraczałby znacznie to co prezentuje obecnie eksploatowany samolot AS-4.

[Obrazek: VkaWWBY.jpg]
F-12B (2201) w typowym obecnie malowaniu morskim, testowany na lotniskowcu ORB "Rzesza Bialeńska" (L-551)

Zaproponowany marynarce Wojennej F-12B jest samolotem oznaczanym jako STOVL czyli samolotem krótkiego startu i pionowego lądowania. Pionowy start nie jest potrzebny, bo lekkie lotniskowce mają pokłady lotnicze umożliwiające około 100-metrowy rozbieg samolotu oraz dysponują rampami ułatwiającymi start samolotom tej klasy, a okręty lotniczo desantowe, choć nie mają ramp startowych to są jednostkami dużymi, które mogą zapewnić nawet 150-180-metrowy rozbieg takiego samolotu. Zresztą dotychczas używane samoloty VTOL typu AS-4 choć mogły startować pionowo to również startowały z pokładu z rozbiegiem, bo przy starcie pionowym mogły zabrać tylko minimalne uzbrojenie (zwykle ograniczone do dwóch pocisków rakietowych powietrze-powietrze krótkiego zasięgu i działka) i przy znacznie zredukowanej ilości paliwa. Samoloty STOVL z założenia startują z krótkim rozbiegiem, a po wykonaniu zadania, gdy samolot jest już dużo lżejszy lądują na pokładzie pionowo, nie wymagając systemów hamujących dobieg.

[Obrazek: RVRi8j9.jpg]
Możliwości STOVL samolotu F-12B zapewnia sterowana dysza silnika...

[Obrazek: LnvcN2n.jpg]
... oraz układ dwuwirnikowego (przeciwbieżny kierunek obrotu) wentylatora, który jest napędzany poprzez przekładnię od silnika samolotu.

Dotychczas eksploatowane nowsze odmiany AS-4 czyli AS-4F miały prędkość maksymalną wynoszącą 730 km/h na poziomie morza oraz 1135 km/h na wysokim pułapie (jest to samolot poddźwiękowy) - natomiast nowy F-12B osiąga prędkość maksymalną do 1930 km/h (Ma=1,61). Równie duża równica występuje w zasięgu, bo zasięg bojowy AS-4F wynosi raptem 670 km, a zasięg bojowy F-12B to 1700 km. Promień bojowy (bez zbiorników podwieszanych) dla AS-4F wynosi raptem 190 km, a dla samolotu F-12B to 935 km. Większy jest też udźwig uzbrojenia dla F-12B, a niebagatelne znaczenie ma fakt, że samolot ten zbudowano również pod kątem znacznego zmniejszenia pola odbicia radarowego. 

[Obrazek: Umu2W3E.jpg]
Dla zachowania niskiego pola odbicia radarowego samoloty F-12 są wyposażone w otwierane komory uzbrojenia.

Ogólnie możliwości bojowe F-12B niewiele różnią się od odmiany lądowej F-12A i pokładowej F-12C... sprowadzają się do nieco mniejszego zasięgu, nieco mniejszej masy startowej (masa własna jest nieco wyższa od wersji lądowej, ale mniejsza od pokładowej "klasycznej"), udźwigu uzbrojenia oraz nieco krótszych komór uzbrojenia, przez co może zabierać bomby o mniejszym wagomiarze. Jednak i tak bardzo mocno góruje nad starszymi AS-4, nawet w ich najnowszych odmianach.

[Obrazek: Rv1Y2d2.jpg]
Samolot F-12B tuż po skróconym starcie (u dołu) oraz po przejściu do lotu poziomego (u góry).

W związku z powyższym Marynarka Wojenna zrezygnowała z zamówienia nowej wersji samolotu AS-4 (co miała pierwotnie w planach) i postanowiła przyjąć do uzbrojenia samoloty F-12B, które w pierwszej kolejności zastąpią AS-4S i AS-4F na pokładach lekkich lotniskowców, a następnie trafią na pokłady okrętów lotniczo desantowych. Samoloty AS-4 wszystkich odmian będą sukcesywnie wycofywane ze służby - zresztą są to maszyny już mocno wyeksploatowane i coraz  trudniej utrzymać ich odpowiednia liczbę w gotowości bojowej.

Decyzja o wprowadzeniu do służby samolotu F-12B miała wpływ na kształt przyszłej grupy lotniczej na lotniskowcu ORB "Republika Bialeńska". Pierwotne plany by po prostu zastąpić samoloty A-1 większą liczba nowych FA-5C uległa zmianie. Zamiast wycofywanych A-1 postanowiono przyjąć do służby samolot F-12C czyli pokładowa odmianę F-12, stworzona specjalnie do operowania z dużych lotniskowców. Samolot w porównaniu z F-12A i F-12B ma nieco większą rozpiętość skrzydeł (a co za tym idzie większa powierzchnie nośną), co ma na celu zmniejszenie obciążenia oraz wydłużenie zasięgu. Przy czym skrzydła w wersji F-12C są składane - co ułatwia hangarowanie pod pokładem. Ilość paliwa w zbiornikach wewnętrznych powoduje, że ten samolot ma zasięg bojowy ponad 2200 km - co jest wartością nawet nieco większą od tej dla pokładowego FA-5C. Podobnie jak inne odmiany tego samolotu - F-12C jest zbudowany w sposób ograniczający bardzo mocno pole skutecznego odbicia radarowego, jest więc trudniej wykrywalny od FA-5C. 

[Obrazek: GgvZ4Y8.jpg]
F-12C testowany na lotniskowcu ORB "Republika Bialeńska" (LN-71).

Do tego w samolocie zastosowano bardzo skuteczne systemy walki radioelektronicznej - co powoduje, że asysta wyspecjalizowanych maszyn EWR nie jest konieczna. Generalnie duży zasięg samolotu F-12C oraz powiększony zasięg nowych FA-5C powoduje, że wyeliminować z pokładu lotniskowca można również tankowce KA-1, których możliwości w tej materii były bardzo umiarkowane (z racji niewielkich wymiarów samolotu - dodatkowe paliwo do przetankowania zabierano w 4 zbiorniki podwieszane). Tym samym przezbrojeniu w samoloty F-12C ulegnie nie tylko 15 Eskadra i 16 Eskadra (wyposażone obecnie w A-1), ale również 17 Eskadra (mająca obecnie KC-1 i EA-1).

[Obrazek: nNrU7cU.jpg]
F-12C podczas szybkiego wznoszenia z użyciem dopalacza...

[Obrazek: jLoRYbr.jpg]
...oraz podczas podejścia do lądowania - wysunięte podwozie i hak do lądowania.

Nowa sytuacja na pokładzie ORB "Republika Bialeńska" powoduje pewnego rodzaju odwrócenie ról... dotychczas to FA-5 stanowiły osłonę myśliwską zarówno zespołu okrętów, jak i uderzeniowych samolotów A-1, same oczywiście również wykonując zadania szturmowe. Obecnie FA-5C będą pełniły rolę samolotów uderzeniowych (z racji dużego udźwigu, różnorodnego uzbrojenia), a F-12C będą pełniły rolę osłony lotniskowca (i jego zespołu) oraz będą osłaniać obładowane uzbrojeniem FA-5C atakujące cele lądowe lub morskie, jak również zapewniać im "osłonę" radioelektroniczną. Samodzielnie będą tez wykonywać zadania uderzeń precyzyjnych, wykorzystując zmniejszona wykrywalność i swoje systemy EWR - np. w celu wyeliminowania obrony przeciwlotniczej, zanim nastąpi uderzenie grupy samolotów FA-5C. 

W dalszej kolejności Marynarka Wojenna zamierza wymienić część starszych śmigłowców pokładowych, a więc zrezygnować z starszych maszyn ZOP oraz śmigłowców wielozadaniowych HU-4S.]]> <![CDATA[Flota Rezerwowa]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=216 Sun, 05 May 2019 10:51:20 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/noweforum/showthread.php?tid=216 Idąc dalej za ciosem  może warto by postarać się o jakąś VII/VIII wieczną galerę?
Okręt ten mógłby pełnić funkcję np. Statku wycieczkowego lub poprostu jako atrakcja podczas święta SZ.]]> Idąc dalej za ciosem  może warto by postarać się o jakąś VII/VIII wieczną galerę?
Okręt ten mógłby pełnić funkcję np. Statku wycieczkowego lub poprostu jako atrakcja podczas święta SZ.]]>