Cytat:Ponadto za zgodą Sądu, proszę Pana Oskarżonego o wskazanie podstawy prawnej, z racji której dokonał mojego uśmiercenia, bo takowa wskazana mi osobiście również nie była.

Cytat:Nadmienię, iż w myśl Oskarżyciela, przedmiotem sporu nie jest to, czy Oskarżony poinformował mnie o zamiarach zastrzelenia, ale to iż nie poinformował mnie o możliwości odwołania się od jego decyzji.

Cytat:Zezwalam, by rzeczone wiadomości zostały włączone do materiału dowodowego. Proszę o ich zaprezentowanie.

Cytat:Za Waszym pośrednictwem chciałabym prosić, aby Oskarżony podał mi link do wspominanego Kodeksu lub przedstawił pełen zapis tego przepisu prawnego.

(31.08.2016, 14:11:55)Maciej Kamiński link napisał(a):Nie zdecydował się również w jakikolwiek sposób odnieść do moich argumentów przeciwko temu, ani też nie podał żadnego przepisu, który jakkolwiek obligowałby mnie do tej czynności

Cytat:Rozumiem, że Strony nie mają już pytań do świadka? Jeśli nie, to daję oskarżeniu prawo do skomentowania materiału dowodowego, przedstawionego przez oskarżonego.

(31.08.2016, 16:16:28)Severino Castiglioni-Faradobus link napisał(a):Art. 11 ust. 1 Kodeksu Porządkowego, choć wprost nie nakłada on obowiązku na Policję informowania o możliwości odwołania.

Cytat:To tyle z tego, co chciałem wiedzieć od świadka - za wyłączeniem sytuacji, w której oskarżyciel zdecyduje się doprecyzować to, o czym mówiłem wcześniej.

(31.08.2016, 16:16:28)Severino Castiglioni-Faradobus link napisał(a):Art. 11 ust. 1 Kodeksu Porządkowego, choć wprost nie nakłada on obowiązku na Policję informowania o możliwości odwołania.

Cytat:I tak na akcie oskarżenia zostają daty i podpisy. W tej sytuacji nie widzę potrzeby dalszego przepytywania świadka.

Cytat:Przy okazji, Sądzie o Odpowiednim Wzroście, chciałbym spytać, jak wyglądają z sędziowskiej strony zapatrywania na moje wnioski z początku odpowiedzi na akt oskarżenia bezpośrednio?

Cytat:

WYROK
W imieniu Republiki Bialeńskiej

Dnia 7 września 2016 roku

Sąd Ludowy Republiki Bialeńskiej
w składzie: Alberto Carlos de Médici y Zep

po rozpoznaniu w dniu 7 września br.
aktu oskarżenia przeciwko: Maciejowi Kamińskiemu
oskarżonego przez: x. Severino Castiglioniego
o to, że dnia 5 kwietnia 2016 r. bez podstawy prawnej, niezachowując przepisów ustanowionych w ustawie o Policji Krajowej oraz Kodeksie Porządkowym, wykonał karę śmierci przepisaną w Kodeksie Porządkowym na urzędującej wówczas Prezydent Aleksandrze Dostojewskiej, czyli nadużycie swoich uprawnień.

to jest czyn z art. 12 ust. 18 Kodeksu Cywilno-Karnego/ art. 40 Kodeksu Karnego

Art. 1.
Uznaje Macieja Kamińskiego niewinnym zarzucanych mu czynów.

Art .2.
Odwołanie od wyroku może nastąpić na drodze prawnej przewidzianej przez ustawę o sądownictwie, 72 godzin od daty jego ogłoszenia w Biuletynie Ustaw.

UZASADNIENIE

[justify]Na wstępie, Sąd chciałby się odnieść do zarzutów, które oskarżyciel usiłował postawić na podstawie obecnego Kodeksu Karnego, który nie obowiązywał w momencie, w którym doszło do czynu, o którym mowa w akcie oskarżenia. Przychylając się do zdania oskarżonego, Sąd kieruje się zasadą lex severior retro non agit. Najniższy wymiar kary, o który prosił oskarżyciel, przewidziany przez obecny Kodeks Karny - tygodniowe pozbawienie wolności oraz środek zapobiegawczy w postaci zakazu sprawowania funkcji Prezesa Policji Krajowej jest znacznie surowszy aniżeli kara czynu społecznego i chłosty, którą przewiduje art. 12 ust. 18 Kodeksu Cywilno-Karnego. Wobec tego Sąd w uzasadniał będzie wyrok w kontekście przepisów Kodeksu Cywilno-Karnego, który obowiązywał w trakcie dokonania czynów, o których mowa w akcie oskarżenia.

Zdaniem Sądu oskarżony nie przekroczył swoich uprawnień. Po pierwsze, Sąd nie podziela opinii oskarżyciela jakoby wedle wyroku o sygnaturze K/4/2016 "Aleksandra Dostojewska nie wypełniła znamion wykroczenia, dodatkowo oskarżony nie poinformował jej w sposób dostatecznie zrozumiały o popełnianych błędach". Sąd w rzeczonym wyroku orzekł, że w istocie "oskarżona rzeczywiście nie zastosowała się do kultury słowa pisanego", tymczasem materiał zaprezentowany przez oskarżonego potwierdził, że oskarżona została poinformowana o popełnionym błędzie tudzież o konsekwencjach, jak grożą za "niestosowanie się do zasad kultury słowa pisanego". Po wtóre, Sąd nie podziela opinii oskarżyciela, jaka wynika z aktu oskarżenia, jakoby w zachowaniu Aleksandry Dostojewskiej nie zauważalna była "złośliwa recydywa", gdyż wzmiankowana pani Dostojewska niejednokrotnie wcześniej miała zatargi z prawem, które skończyły się wyrokiem sądu. Fałszywe jest wreszcie przeświadczenie jakoby Sąd w sprawie o sygnaturze K/4/2016 zajmował odniósł się do tego faktu. Po trzecie, Sąd nie podziela zdania oskarżyciela jakoby na funkcjonariuszu Policji Krajowej ciążył obowiązek poinformowania osoby, której wymierzona została kara o przysługującym jej prawie do możliwości odwołania się do Prezydenta, co rzekomo wynikałoby z art. 11 ust. 1 Kodeksu Wykroczeń.

Wobec powyższego, Sąd postanowił przychylić się do opinii zarówno oskarżonego, jak i oskarżyciela oraz orzec jak w sentencji.[/justify]

/-/ Alberto Carlos de Médici y Zep
Sędzia Ludowy