Cytat:W wydaniu 72 Gazety wBialenii p. “HDW” określił Hasseland mianem “skansenu”. Nic mnie bardziej nie mogło ucieszyć. Lepszy skansen, niż postmikronacja.

Najpierw powiem, co rozumiem przez “postmikronację”. Ale to wymaga kilku słów wyjaśnienia.

Mikronacja jest próbą wirtualnego odwzorowania państwa ze wszystkimi – o ile to możliwe – jego atrybutami, jak szef państwa, rząd, parlament, aktywność międzynarodowa, armia, ewentualnie też gospodarka. Bywały mikronacje małe i duże, ale wszystkie usiłowały ten schemat utrzymać. Tak na marginesie, OPM wspierać miał jeden z atrybutów v-państwowości, a mianowicie dyplomację (a że niezbyt wyszło, to inna sprawa). Takie mikronacje mają obywateli bardzo przywiązanych do swojej państwowości, nawet, jeśli się między sobą spierających, to zachowujących pewien poziom dyskusji. Prawo – niekoniecznie rozbudowane – jest przestrzegane, a generalnym celem jest rozwój. W sumie – jak w realu.

Brak skutecznej promocji na zewnątrz i cały splot innych czynników spowodował, że świat mikronacji zaczął się kurczyć. Wielu jego uczestników osiągnęło już maksimum z tego, co można było osiągnąć. Kto nie był królem, prezydentem czy premierem, niemal na pewno sprawował urząd ministra albo choć mera czy burmistrza. Jak już raz było się premierem, po co starać się o to jeszcze raz? Po co budować kolejne miasto? Po co w ogóle działać? Do mikronacji wkradła się nuda. A nuda jest czymś fatalnym. Najgorszym!

I tak zaczęły powstawać postmikronacje, czyli twory, które tylko z opakowania przypominają wirtualne państwa. Obywatele, znudzeni premierowaniem czy ministrowaniem, zmieniają nick i avatar i śpieszą do sąsiedniej postmikronacji. Jak są w dobrym humorze, to może zrobią coś pozytywnego. A jak w złym humorze, to może coś rozwalą.

Znudziła się własna postmikronacja? To spróbujmy opanować inną. Tak dla żartu. Albo załóżmy jakąś dziwaczną partię lub może związek wyznaniowy. Albo jeszcze lepiej – powyzywajmy kogoś. Niech się zezłości, zdenerwuje, może coś odpowie, odkrzyknie. A jak samemu się nie chce, to nie ma problemu, jest w postmikronacyjnym świecie kilku takich, co to z chęcią zrobią – trzeba ich tylko napuścić.

Postmikronacja to wyrodek mikronacji. Żart – dobrze, jeśli śmieszny. Może taka jest przyszłość v-świata? Nie wiem, pewno przydałby się jakiś psycholog – socjolog, który by to zbadał.

I jeszcze odniosę się do wspomnianego artykułu, dostępnego tu:

http://spolecznosc.bialenia.org.pl/index.php?topic=5917.new#new

P. “HDW” radzi mi, żebym przestał wypowiadać się w stylu proroka, który jako jedyny ma monopol na wypowiadanie śmiałych tez. Czytając tekst jego i inne mam wrażenie, że w postmikronacjach jest co najmniej kilku, którzy uważają się za proroków – w tym on sam. Ja się za proroka na pewno nie uważam. Co nie przeszkadza, że piszę to, co myślę. P. “HDW” pisze też, że powinienem zmienić swoje podejście, które byłoby aktualne, ale jakieś 7 czy 8 lat temu, a nie dzisiaj. To znaczy co – powinienem wyluzować, rzucić kilka przekleństw, zmienić avatar na dziwaczny, nick na jeszcze dziwaczniejszy i zacząć rozwalać od środka na przykład Dreamland?

Nie, dziękuję. Wolę skansen.

Piotr de Zaym