Pod arcybiskupią plebanię ponownie zajechała czarna wołga, z wetkniętymi flagami rotryjskimi. Czarny samochód, pamiętający ewidentnie czasy świetlanego socjalizmu, stał się udziałem i pamiątką po poprzednich ordynariuszach miejsca. Połyskująca sztuczna skóra świeciła swym beżem wokół kurii. Kiedy samochód stanął pod drzwiami plebanii, z samochód wyszedł kardynał Karol Medyceusz - w biskupiej sutannie, ponieważ czerwoną skonfiskowano mu na lotnisku, jako posiadającą zbyt dużo poliestru. Kardynał trzymał czarną aktówkę, w której trzymał odpowiednie dyrektywy oraz plany budowy kościoła, a także flaszkę dobrej zbożowej wódki. Czerwony nos purpurata wskazywał nawet nie tyle na stan hierarchiczny czy bialeńską alergię, a może i nawet zamiłowanie do porządnych trunków. Na powitanie duchownemu wyszli najwierniejsi wierni - gosposia Maciejowa oraz wysłannik władzy prezydenta Ametysta - urzędnik Józef Soriuszka. Gosposia wręczyła purpuratowi tradycyjną bialeńską szmatę, zaś urzędnik tajny podarunek od prezydenta. Kiedy prymas dotarł pod drzwi plebanijne, wyszedł bialeński chór wiejskich dzieci, który nietęgim akcentem zaśpiewał "Syćka se wom zyczom". Kiedy tradycyjnie już do biskupa podeszło dziecko z goździkiem brokatowym i ornatem w prezencie, prymas przemówił: 

Cytat:

Najdroższy ex-teściu!
Ekscelencyjo Prezydencie!
Drodzy wierni, ać bierni!

Po rozmowach z Ojcem Świętym ponownie wracam do Bialenii, jako prymas. Tym razem, zgodnie z prośbą Towarzysza Ametysta, zajmę się kulturą Kościołą dopasowaną do klimatu Bialeńskiego - będę się starał. Więc proszę o szansę i ponownie witam serdecznie, daj Bóg, że się wszystko uda. Na chwilę obecną niech Wam Pan błogosławi, a jutro bierzemy się do pracy!