Projekt ustawy Kodeks Gospodarczy

z dnia xx 2017 r.

Rozdział I
[Postanowienia ogólne]

Artykuł 1.

1. Finansami Republiki Bialeńskiej zarządza Wysoka Komisja Nadzoru Finansowego.

2. Członkiem systemu finansowego Republiki Bialeńskiej jest każdy mieszkaniec Republiki Bialeńskiej oraz kraje wraz z ich mieszkańcami włączone do bialeńskiego systemu finansowego.

Artykuł 2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1. Komisarzu lub Wysokim Komisarzu oznacza to Wysokiego Komisarza Nadzoru Finansowego;

2. Komisji oznacza to Wysoką Komisję Nadzoru Finansowego;

3. Finansach oznacza to system finansowy Republiki Bialeńskiej;

4. Skarbie Państwa oznacza to osobę prawną, która w stosunkach cywilnoprawnych jest podmiotem praw i obowiązków dotyczących mienia państwowego nienależącego do innych państwowych osób prawnych. Skarb Państwa jest reprezentowany przez Komisję z Wysokim Komisarzem na czele.

Rozdział II
[Finanse Republiki Bialeńskiej]

Artykuł 3.

1. Podatkiem jest każde przymusowe, bezzwrotne, powszechne, nieodpłatne i systematyczne świadczenie pieniężne przekazywane przez podatnika na rzecz Skarbu Państwa.

2. Kontrolę nad szeroko pojętym systemem podatkowym, a w szczególności nad systematycznym ich płaceniem w odpowiedniej kwocie, sprawuje Wysoka Komisja Nadzoru Finansowego.

Artykuł 4.

1. Podatki w Republice Bialeńskiej dzielą się na:

a) bezpośrednie;

b) pośrednie.

2. Podatki bezpośrednie:

a) podatek dochodowy od mieszkańców Republiki Bialeńskiej;

b) podatek dochodowy od przedsiębiorstw;

c) podatek rolny;

d) podatek leśny;

e) podatek od nieruchomości;

f) podatek od instytucji finansowych;

g) inne podatki określone w rozporządzeniu Komisji.

3. Podatki pośrednie:

a) podatek od towarów i usług;

b) podatek akcyzowy;

c) podatek od gier;

d) inne podatki określone w rozporządzeniu Komisji.

4. Podatki mogą być liniowe lub progresywne.

5. Wysokość oraz ilość podatków, a także sposób i częstotliwość ich pobierania określa rozporządzenie Komisji.

6. W niektórych przypadkach Komisja może ustalić kwotę wolną na wybrane podatki.

Artykuł 5.

1. Samorządy mogą ustanawiać dodatkowe podatki dla swoich mieszkańców, zwane dalej podatkami regionalnymi.

2. Zgodę na pobieranie podatków regionalnych musi wyrazić Komisja.

3. Szczegółowe zasady pobierania podatków regionalnych ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 6.

1. O wszystkich zawieranych umowach, w których pisze się o jakiejś kwocie, musi zostać poinformowana Komisja.

2. Komisja kontroluje przebieganie zawierania umowy i zapobiega nadużyciom.

3. Wszelkie należności pomiędzy podmiotami zawierającymi umowy są realizowane w terminach i na warunkach ustalonych w poszczególnych umowach.

4. Szczegółowe zasady zawierania umów ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 7.

1. Wszelkie należności wynikające z niniejszej ustawy oraz rozporządzeń Komisji na rzecz Skarbu Państwa oraz innych podmiotów są realizowane według zasad określonych w rozporządzeniu Komisji.

2. W przypadku niemożliwości dokonania płatności w wyznaczonym terminie należy powiadomić o tym podmiot, który w drodze indywidualnej decyzji może wyznaczyć inny termin, chyba że zawarta umowa mówi inaczej.

3. Płatności ustalonych w niniejszej ustawie lub rozporządzeniach Komisji dokonuje przedsiębiorca będący właścicielem firmy lub zarządzającym firmą państwową.

Artykuł 8.

1. Wszystkie przedsiębiorstwa oraz instytucje finansowe są zobowiązane prowadzić dokumentację finansową, która obejmuje wszelkie ruchy finansowe firmy.

2. Dokumentacja ta musi być ujęta w dziale firmy nazwanym "Księgowość" widocznym dla Komisji i może być prowadzona przez właściciela, zarządzającego lub osobę do tego wyznaczoną.

3. Księgowość podlega kontroli przez Wysokiego Komisarza.

Artykuł 9.

1. Płatności mieszkańców Republiki Bialeńskiej realizowane są przez nich.

2. Mieszkańcy są zobowiązani do wywiązywania się z umów zawartych pomiędzy sobą lub z innymi podmiotami na zasadach określonych w umowie.

3. Ciążące na mieszkańcach podatki są realizowane przez nich lub przez Komisję. Dokładny sposób pobierania podatków ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 10.

1. a) Wysokość płac w działalnościach i instytucjach państwowych określa rozporządzenie Komisji.

b) Rozporządzenie Komisji ustala zakres wysokości wynagrodzeń danej instytucji. Przedstawiciel instytucji jest zobowiązany do dokładnego określenia wysokości wynagrodzeń i opublikowania swojej decyzji.

c) Rozporządzenie, o którym mowa w pkt. a niniejszego ustępu dotyczy również żołdu żołnierzy Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej oraz policjantów Policji Krajowej.

d) Wysoka Komisja podczas ustalania wysokości płac bierze pod uwagę zdolność finansową Republiki Bialeńskiej oraz najniższą krajową i średnie dwutygodniowe zarobki.

2. Wysokość płac w działalnościach gospodarczych ustala umowa zawarta pomiędzy przedsiębiorcą a pracownikiem.

3. Wysokość wynagrodzenia za pełen etat nie może być niższa od najniższej krajowej ustalanej w rozporządzeniu Komisji.

4. Przez etat rozumie się jedynie zatrudnienie w przedsiębiorstwie. Praca w instytucjach państwowych nie jest wliczana w etat.

5. W Republice Bialeńskiej obowiązuje system dwutygodniowych wypłat we wszelkich rodzajach pracy. Pracodawca jest zobowiązany wypłacić wynagrodzenie do 3 dni po upływie dwóch tygodni.

6. Jeżeli pracodawca nie wywiązuje się z zasad określonych w umowie i przepisach prawnych podlega karze, a pracownik ma prawo powiadomić Komisję lub Sąd o tym.

Artykuł 11.

Szczegółowe zasady zawierania umów o pracę określa rozporządzenie Komisji.

Artykuł 12.

1. Wysoka Komisja Nadzoru Finansowego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki lub Prezydentem ustala budżet państwa.

2. Budżet państwa jest ustalany w oparciu o znajomość bialeńskiej gospodarki, ilość dochodów i wydatków.

3. Budżet państwa musi być zrównoważony w zakresie możliwości.

4. Budżet państwa ustala wszystkie wydatki oraz możliwe dochody państwa na okres dwóch tygodni lub miesiąca.

5. Budżet państwa przyjmuje postać ustawy.

6. Wysoka Komisja jest zobowiązana dostarczyć projekt ustawy budżetowej do Marszałka Zgromadzenia Ludowego na tydzień przed rozpoczęciem realizacji budżetu.

7. Zgromadzenie Ludowe po otrzymaniu projektu ustawy budżetowej niezwłocznie przechodzi do głosowania.

8. Po odrzuceniu rozporządzenia przez Zgromadzenie Ludowe Posłowie zgłaszają swoje propozycje poprawek. Komisja może nanieść proponowane poprawki lub wprowadzić własne.

9. Jeżeli Zgromadzenie Ludowe nie przyjmie rozporządzenia Komisji przed okresem realizacji budżetu, Prezydent Republiki Bialeńskiej podejmuje decyzję, które rozporządzenie proponowane przez Komisję będzie obowiązywało.

Artykuł 13.

1. Obywatele Republiki Bialeńskiej oraz podmioty gospodarcze mają prawo w celu realizacji wspólnych inicjatyw do zakładania fundacji oraz stowarzyszeń.

2. Fundacja po zgłoszeniu do Komisji rozpoczęcia swojej działalności otrzymuje konto podobnie jak inne podmioty gospodarcze.

3. Fundacje mogą uzyskiwać środki z tytułu darowizn od osób prywatnych i podmiotów gospodarczych oraz dotacji państwowych.

4. Fundacja ma prawo wykorzystać 15% swoich środków na wynagrodzenia osób nią kierujących lub w niej zatrudnionych. Zasady pobierania wynagrodzeń ustala statut fundacji.

5. Stowarzyszenia działają na zasadzie zrzeszeń i przysługuje im konto w celu przyjmowania darowizn otrzymywane jak przez fundacje, ale członkowie stowarzyszenia nie mogą pobierać wynagrodzeń z tytułu prowadzenia swojej działalności.

6. Przepisy dotyczące fundacji stosuje się również w odniesieniu do związków wyznaniowych.

Artykuł 14.

1. Darowizną jest dobrowolne oddanie przez obywatela lub podmiot gospodarczy środków finansowych.

2. Prawo do otrzymywania darowizn mają:

a) instytucje państwowe,

b) stowarzyszenia oraz fundacje zarejestrowane w Republice Bialeńskiej,

c) związki wyznaniowe zarejestrowane w Republice Bialeńskiej,

3. Darowizny nie podlegają opodatkowaniu.

4. Podmioty otrzymujące darowizny muszą umieszczać informację o nich i ich rozliczenia w miejscu ogólnie dostępnym. Wgląd do księgowości danego podmiotu musi mieć Komisja.

5. Szczególną formą darowizny jest przekazanie środków wynikających z testamentu. W przypadku darowizny wynikającej z testamentu, środki mogą zostać przekazane zgodnie z wolą piszącego testament na dowolne konto istniejące w RB, w tym także konta osób fizycznych oraz podmiotów gospodarczych.

Artykuł 15.

1. Podmioty gospodarcze mają prawo do zadłużania się wobec innych podmiotów gospodarczych lub osób fizycznych.

2. a) Podmiotom zadłużonym przysługuje prawo złożenia wniosku do Komisji o umorzenie lub spłacenie długu, jeśli podmiot jest niewypłacalny.

b) Ocena tego stanu leży w gestii Wysokiego Komisarza,

c) Instytucją odwoławczą od decyzji Wysokiego Komisarza jest Sąd Ludowy Republiki Bialeńskiej.

3. a) Jeżeli podmiot jest zadłużony wobec innego podmiotu grozi mu postępowanie komornicze, które prowadzi Komisja.

b) Szczegółowe zasady procesu komorniczego ustala rozporządzenie Komisji.

4. Niewypłacalność podmiotu zobowiązuje Komisję do zamknięcia działalności danego podmiotu.

Artykuł 16.

1. W przypadku złamania przepisów niniejszej ustawy na firmy, przedsiębiorstwa, stowarzyszenia, związki wyznaniowe oraz osoby fizyczne może być nałożona kara finansowa adekwatna do popełnionego wykroczenia czy ewentualnych kwot zaległości.

2. Kara finansowa jest nakładana w trybie indywidualnym przez Wysokiego Komisarza i w czasie jej rozpatrywania muszą być wzięte pod uwagę wszelkie okoliczności, które doprowadziły do złamania przepisów ustawy.

3. Kara finansowa może być również nałożona na obywatela za złożenie fałszywego oświadczenia lub nie złożenie w terminie oświadczenia.

4. Wysoki Komisarz w uzasadnionych przypadkach może odstąpić od nałożenia kary finansowej (na firmę lub osobę prywatną) i ograniczyć się do upomnienia.

5. Od nałożonej kary można odwołać się do Sądu.

6. Jeśli Wysoki Komisarz stwierdzi naruszenie przepisów Kodeksu Karnego w kwestiach gospodarczych, zobowiązany jest do powiadomienia właściwych ku temu organów ścigania.

Rozdział III
[Wysoka Komisja Nadzoru Finansowego]

Artykuł 17.

1. Do zadań Komisji należy:

a) kontrola emisji bialenów, wprowadzanie ich w obieg oraz wycofywanie ich z obiegu;

b) zabezpieczanie rynku finansowego oraz wartości bialena;

c) zarządzanie Skarbem Państwa;

d) kontrola wykonywania budżetu;

e) nadzór nad bankami;

f) prowadzenie i kontrolowanie banku centralnego;

g) rozwijanie rynku finansowego;

h) rejestrowanie przedsiębiorstw i innych instytucji finansowych;

i) wydawanie pozwoleń na prowadzenie przedsiębiorstw koncesjonowanych oraz sprzedaż towarów i usług obarczonych podatkiem akcyzowym;

j) kontrola płac i wynagrodzeń;

k) nawiązywanie porozumień z innymi państwami w celu włączenia ich do bialeńskiego systemu finansowego;

l) szeroko pojęta kontrola systemu podatkowego;

m) egzekwowanie długów;

n) kontrola sprawności funkcjonowania gospodarki;

o) kontrola przedsiębiorstw, instytucji oraz osób korzystających z bialeńskiego systemu finansowego w zakresie tego systemu;

p) podejmowanie wszelkich innych działań związanych z sektorem finansowym, a nienależących do kompetencji innych organów.

2. Do zadań Komisji również należy prowadzenie statystyk i przechowywanie tajnych informacji handlowych, umów oraz niwelowanie technik rynkowych uniemożliwiających rozwijanie się wolnego rynku.

3. Wysoki Komisarz prowadzi spis przedsiębiorstw prywatnych i państwowych oraz spis mieszkańców Republiki Bialeńskiej otrzymujących wynagrodzenia. W chwili zakładania nowego przedsiębiorstwa należy określić jego formę oraz zakres działania.

4. W celu realizacji powierzonych zadań, Komisja ma prawo wydawania rozporządzeń. Rozporządzenia Komisja przyjmuje zwykłą większością głosów.

Artykuł 18.

1. Komisja w swoich działaniach jest niezawisłym i niezależnym organem władzy wykonawczej.

2. Kontrolę nad działaniami Komisji sprawuje Sąd Ludowy, któremu przysługuje prawo uchylenia danej decyzji lub rozporządzenia Komisji w razie stwierdzenia ich niezgodności z obowiązującymi przepisami prawa. Prawo składania wniosków o zbadanie decyzji Komisji przysługuje każdemu obywatelowi Republiki Bialeńskiej, a Sąd wykładni dokonuje w trybie analogicznym do orzekania o zgodności aktów prawnych z Konstytucją.

3. W okresach szczególnych, gdy zagrożone jest bezpieczeństwo i stabilność państwa lub bialeńskiego systemu finansowego, prawo do sprawowania kontroli nad działaniami Komisji nadaje się Prezydentowi Republiki Bialeńskiej.

4. Wysoki Komisarz może składać do Zgromadzenia Ludowego projekty ustaw, poprawek i nowelizacji dotyczących gospodarki w imieniu całej Komisji, za jej zgodą wyrażoną w głosowaniu.

Artykuł 19.

1. W skład Komisji wchodzą:

a) troje członków powołanych przez Zgromadzenie Ludowe Republiki Bialeńskiej w formie uchwały przyjętej zwykłą większością głosów;

c) po jednym przedstawicielu z każdego państwa włączonego do bialeńskiego systemu finansowego;

d) z urzędu Prezydent Republiki Bialeńskiej lub wyznaczony przez niego członek Gabinetu Prezydenta prowadzący resort ds. gospodarczych lub wewnętrznych.

2. a) Członkowie Komisji powoływani są na kadencje równe kadencji Zgromadzenia Ludowego.

b) Odwołać członka Komisji, za wyjątkiem Prezydenta Republiki Bialeńskiej, może Zgromadzenie Ludowe większością 2/3 głosów Posłów Zgromadzenia Ludowego.

c) Członek Komisji, za wyjątkiem Prezydenta Republiki Bialeńskiej, może złożyć rezygnację z pełnionej funkcji z tygodniowym okresem wypowiedzenia lub innym terminem za zgodą Wysokiego Komisarza.

3. Zgromadzenie Ludowe w przeciągu tygodnia od momentu rozpoczęcia kadencji jest zobowiązane powołać członków Komisji.

4. Prezydentowi Republiki Bialeńskiej przysługuje prawo weta od decyzji Zgromadzenia Ludowego, jeżeli uzna, że powoływani członkowie Komisji nie są odpowiednimi kandydatami. Zgromadzenie Ludowe może oddalić prezydencki sprzeciw większością 2/3 głosów Posłów Zgromadzenia Ludowego.

5. Do momentu powołania nowych członków Komisja pracuje w dotychczasowym składzie.

6. Wakaty na stanowiskach członków Komisji nie wyłączają Komisji z prac. Jeżeli nieobsadzonych miejsc w Komisji jest ponad połowa, a Zgromadzenie Ludowe nie przyjęło uchwały o obsadzeniu tych stanowisk, Prezydent Republiki Bialeńskiej wyznacza brakujących członków do momentu powołania nowego składu przez Zgromadzenie Ludowe.

Artykuł 20.

1. Komisja stosownym rozporządzeniem określa wynagrodzenie członków Komisji oraz Wysokiego Komisarza na początku kadencji.

2. Wynagrodzenie członków Komisji oraz Wysokiego Komisarza sumuje się z wynagrodzeniem im się należącym z racji pełnienia innych funkcji.

Artykuł 21.

1. Pracami Komisji kieruje Wysoki Komisarz Nadzoru Finansowego mający prawo wydawania w jej imieniu rozporządzeń oraz reprezentowania jej.

2. Wysokiego Komisarza powołują ze swojego grona, za wyjątkiem Prezydenta Republiki Bialeńskiej, członkowie Komisji na kadencję równą kadencji Komisji zwykłą większością głosów. Komisarz może zostać odwołany przed upływem kadencji przez Komisję bezwzględną większością głosów.

3. a) W celu realizacji powierzonych zadań, Wysokiemu Komisarzowi z urzędu przysługuje dostęp do konta bankowego Skarbu Państwa. Zaleca się, aby dane umożliwiające zalogowanie się do konta zmieniane były każdorazowo przez kolejnych Wysokich Komisarzy.

b) Przy każdej zmianie danych umożliwiających zalogowanie się do konta Wysoki Komisarz jest zobowiązany przekazać je Prezydentowi.

4. Wysoki Komisarz realizuje wnioski o dokonanie przelewu z konta Skarbu Państwu złożone przez organy uprawnione do dokonywania czynności związanych z finansami publicznymi. Wysoki Komisarz ma obowiązek odmówić wykonania przelewu, jeśli uzna wnioskodawcę za nieuprawnionego do zarządzania funduszami Skarbu Państwa.

5. Wysoki Komisarz Nadzoru Finansowego ma prawo przekazać część bądź całość swoich uprawnień na któregoś z członków Komisji w formie zarządzenia Wysokiego Komisarza.

6. Prezydentowi oraz Posłom Zgromadzenia Ludowego przysługuje prawo złożenia interpelacji do Wysokiego Komisarza.

7. Wysokiego Komisarza Nadzoru Finansowego można odwołać na drodze referendum na zasadach określonych przez Konstytucję Republiki Bialeńskiej.

Artykuł 22.

1. Projekt rozporządzenia wraz z uzasadnieniem składa się na ręce Komisarza.

2. Prawo do złożenia projektu rozporządzenia przysługuje:

a) Prezydentowi Republiki Bialeńskiej;

b) członkom Komisji;

c) obywatelom Republiki Bialeńskiej w postaci wniosku do Wysokiego Komisarza.

3. Dokładny sposób składania rozporządzenia, głosowania, nanoszenia poprawek może ustalać Regulamin Wysokiej Komisji Nadzoru Finansowego wydany w formie rozporządzenia przez Komisję.

Artykuł 23.

1. Każdemu obywatelowi, przedsiębiorstwu oraz organizacji pozarządowej przysługuje prawo złożenia do Wysokiego Komisarza wniosku o udzielenie kredytu ze Skarbu Państwa. Wysoki Komisarz ma obowiązek odrzucić wniosek, jeśli istnieją uzasadnione obawy co do zdolności kredytowej wnioskodawcy lub występują inne przesłanki sugerujące odrzucenie wniosku. Po zaakceptowaniu wniosku przez Wysokiego Komisarza trafia on w postaci rozporządzenia pod obrady Komisji.

2. Szczegółowe zasady udzielania kredytów zawarte są w rozporządzeniu Komisji.

3. Komisja, w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku o udzielenie kredytu, sporządza umowę kredytową z kredytobiorcą.

4. Wszelkie konflikty powstałe w związku z udzielonym kredytem, a w szczególności uchylanie się od wykonywania obowiązków określonych w umowie kredytowej, rozpatrywane są na gruncie prawa cywilnego przez Sąd Ludowy, chyba że wypełniają one znamiona czynu zabronionego, co skutkuje wszczęciem postępowania przez Policję Krajową.

Artykuł 24.

1. Prezydentowi Republiki Bialeńskiej przysługuje prawo udzielania dofinansowania oraz nadawania nagród pieniężnych wypłacanych ze Skarbu Państwa.

2. Jeśli kwota dofinansowania lub nagrody, o jakich mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przekracza 5% spośród środków zgromadzonych na koncie Skarbu Państwa, zgodę na ich udzielenie wyrazić musi Komisja.

Artykuł 25.

1. Komisja może wydać rozporządzenie, w którym ustali wysokość miesięcznego zasiłku dla mieszkańców Republiki Bialeńskiej.

2. Zasiłek jest rozumiany jako bezzwrotna forma pomocy finansowej dla najuboższych mieszkańców Republiki Bialeńskiej.

3. Wysokość zasiłku nie może przekraczać połowy wysokości najniższej krajowej wynagrodzenia.

4. Szczegółowe zasady otrzymywania zasiłków ustala rozporządzenie Komisji.

Rozdział IV
[Konta bankowe i opłaty urzędowe]

Artykuł 26.

1. Poprzez konto bankowe rozumie się samodzielne konto zarejestrowane na forum, będące przyłączone do konta głównego właściciela oraz wciągnięte w ewidencję kont bankowych.

2. Konta bankowe:

a) służą do obrotu finansowego w Republice Bialeńskiej,

b) muszą być zarejestrowane na ten sam adres e-mail, co konto skarbnika przedsiębiorstwa lub osoby prawnej,

c) mogą być założone przez przedsiębiorstwa i osoby prawne występujące w Republice Bialeńskiej,

d) mogą być założone przez przedsiębiorstwa i osoby prawne zagraniczne, tj. występujące poza granicami Republiki Bialeńskiej.

3. Skarbnikiem, tj. właścicielem konta bankowego przedsiębiorstwa lub osoby prawnej jest osoba odpowiedzialna za finanse w przedsiębiorstwie lub w organie posiadającą osobowość prawną.

4. Osoby fizyczne nie mogą zakładać osobnych kont bankowych.

Artykuł 27.

1. Konta bankowe nie stanowią odrębnej tożsamości w myśl przepisów Kodeksu Karnego, jednak zakazuje się tworzenie z nich treści na forum, tj. zakazuje się pisania tematów oraz postów na forum z tych kont.

2. Całkowita odpowiedzialność za konta bankowe spada na ich właścicieli.

3. Nazwa konta bankowego musi posiadać nazwę przedsiębiorstwa lub osoby prawnej, bądź być z tą nazwą powiązana. Dopuszcza się stosowanie skrótów.

Artykuł 28.

1. Ewidencję kont bankowych prowadzonych w Republice Bialeńskiej prowadzi Wysoki Komisarz.

2. Po założeniu konta bankowego właściciel, bądź przedstawiciel przedsiębiorstwa lub osoby prawnej ma obowiązek zgłosić fakt założenia konta bankowego w ciągu 48 godzin Wysokiemu Komisarzowi.

3. Brak dokonanego wpisu do ewidencji kont bankowych oznacza kasację konta bankowego oraz ewentualny zwrot pieniędzy do nadawców, jeśli na koncie dokonano już przelewów.

Artykuł 29.

1. Konta bankowe posiadają ważność tak długo, jak przedsiębiorstwa lub osoby prawne funkcjonujące w Republice Bialeńskiej lub inaczej, jeśli określa to niniejsza ustawa.

2. Środki zgromadzone na nieważnych kontach bankowych są przejmowane na rzecz Skarbu Państwa, z wyjątkiem przypadku, kiedy to właściciel, bądź przedstawiciel przedsiębiorstwa lub osoby prawnej podczas dokonywania wpisu na ewidencję kont bankowych określi podział pieniędzy w przypadku unieważnienia konta.

Artykuł 30.

1. Obrót finansowy w Republice Bialeńskiej odbywa się za pośrednictwem kont.

2. Konta dzielą się na:

a) konta indywidualne,

b) konta firm prywatnych,

c) konta przedsiębiorstw państwowych,

d) konta stowarzyszeń,

e) konta fundacji,

f) konta bankowe,

g) konta samorządowe,

h) konta państwowe,

i) konto Skarbu Państwa.

Artykuł 31.

1. Konta indywidualne posiadają wszyscy mieszkańcy Republiki Bialeńskiej.

2. Konto indywidualne jest zakładane każdemu mieszkańcowi Republiki Bialeńskiej w momencie rejestracji na forum.

3. a) Konto indywidualne zostaje zamknięte tylko w przypadku nielogowania się jego właściciela na forum przez okres dłuższy niż 6 miesięcy.

b) W takiej sytuacji Komisarz przejmuje konto i przelewa wszystkie środki na konto Skarbu Państwa.

c) Jeżeli mieszkaniec był zadłużony, dług zostaje spłacony ze środków konta Skarbu Państwa.

Artykuł 32.

1. Konta przedsiębiorstw państwowych oraz prywatnych są własnością podmiotów prowadzących dane przedsiębiorstwo.

2. a) Konto firmy prywatnej zakłada jej właściciel z chwilą uzyskania pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej wydanego przez Wysokiego Komisarza.

b) Zasady wydawania pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej ustala rozporządzenie Komisji.

3. a) Konto przedsiębiorstwa państwowego zakłada jego zarządzający.

b) Przedsiębiorstwo państwowe jest własnością Skarbu Państwa.

c) Komisja obsadza stanowiska zarządzających przedsiębiorstwami, odwołuje ich oraz prowadzi przedsiębiorstwa państwowe, jeżeli nie ma zarządzającego daną firmą. Szczegóły określa rozporządzenie Komisji.

4. a) Konta, o których mowa w niniejszym artykule, ulegają likwidacji przez Wysokiego Komisarza z chwilą zakończenia działalności gospodarczej i po rozliczeniu tej działalności.

b) Środki zgromadzone na kontach przedsiębiorstw państwowych przelewane są na konto Skarbu Państwa.

c) Środki zgromadzone na kontach przedsiębiorstw prywatnych przelewane są na konto właściciela lub właścicieli wg udziałów w firmie.

5. a) W przypadku nieobecności właściciela lub zarządzającego przedsiębiorstwem przez okres dłuższy niż dwa tygodnie, jeżeli nie wyznaczył on swojego zastępcy, Komisja ma obowiązek podjąć działania w celu kontynuowania działalności danego przedsiębiorstwa.

b) Jeżeli nieobecność właściciela lub zarządzającego przedsiębiorstwem trwa powyżej miesiąca, a przedsiębiorstwo nie ma innego współwłaściciela, dane przedsiębiorstwo przechodzi pod opiekę Komisji na warunkach przedsiębiorstwa państwowego. Po dwóch miesiącach przedsiębiorstwo przechodzi na własność Skarbu Państwa. Szczegóły ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 33.

1. Konta stowarzyszeń i fundacji zakładają stowarzyszenia i fundacje zarejestrowane w Republice Bialeńskiej.

2. Konto stowarzyszenia i fundacji zakłada osoba kierująca stowarzyszeniem lub fundacją z chwilą jego rejestracji.

3. a) Konta te ulegają likwidacji przez Wysokiego Komisarza z chwilą zakończenia działalności stowarzyszenia i po rozliczeniu jego działalności.

b) Jeżeli w chwili zamykania stowarzyszenia lub fundacji na koncie znajdują się jakieś środki, są one przelewane na konto innego stowarzyszenia lub fundacji wyznaczonego przez Wysokiego Komisarza.

c) Przepisy dotyczące stowarzyszeń stosuje się również do związków wyznaniowych.

Artykuł 34.

1. Konto bankowe może zostać założone jedynie poprzez rozporządzenie Komisji.

2. Banki komercyjne muszą uzyskać pozwolenie na otworzenie działalności i otwarci konta bankowego.

3. Bank centralny wraz z jego kontem może być prowadzony przez Komisję z Wysokim Komisarzem na czele.

4. Zasady działania banku centralnego oraz banków komercyjnych ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 35.

1. Konta samorządowe i państwowe są zakładane przez Wysokiego Komisarza na podstawie rozporządzenia Komisji.

2. Konta te są prowadzone przez osoby odpowiedzialne za daną działalność, które są wybierane lub mianowane przez odpowiednie organy państwa na mocy przepisów odrębnych.

3. Dane niezbędne do zalogowania się na takie konto posiada Wysoki Komisarz, który udostępnia je osobom do tego wyznaczonym i zmienia, dając dane następnej osobie.

Artykuł 36.

1. Kontrolę nad prowadzeniem wszystkich kont sprawuje Wysoki Komisarz.

2. Za wszelkie nieprawidłowości na kontach odpowiedzialność ponosi osoba je prowadząca.

3. W uzasadnionych przypadkach Wysoki Komisarz może ustalić limit środków przechowywanych jednorazowo na koncie bądź przekazywanych w jednym przelewie.

4. Wysoki Komisarz ma prawo cofnąć przelew, jeżeli uzna to za konieczne ze względu na naruszenie prawa lub złożenie uzasadnionego wniosku przez inny organ.

Artykuł 37.

1. Za opłatę urzędową uznaje się każdą opłatę, jakiej uiszczenie jest wymagane podczas składania wniosków.

2. Za opłatę urzędową uznaje się także opłatę za wysłanie prywatnej wiadomości.

Artykuł 38.

1. Wysokość opłat urzędowych związanych ze składaniem wniosków do urzędów ustala Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w rozporządzeniu.

2. Wysokość opłaty urzędowej pobieranej za wysłanie prywatnej wiadomości ustala Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w rozporządzeniu.

Artykuł 39.

1. Opłata urzędowa uiszczana jest przez osobę składającą wniosek, a kwota wymagana do opłacenia przelewana jest przez tę osobę na konto Skarbu Państwa lub innej instytucji, jeśli ta posiada swoje konto.

2. Nieuiszczenie opłaty urzędowej skutkuje nierozpatrzeniem wniosku.

3. Opłata urzędowa za wysłanie prywatnej wiadomości pobierana jest automatycznie w momencie jej wysłania.

Artykuł 40.

1. Z obowiązku uiszczenia opłaty urzędowej zwolnione są:

a) osoby składające wniosek w ramach pełnionej przez siebie funkcji publicznej lub sprawowanego urzędu;

b) osoby składające wniosek o nadanie lub przywrócenie obywatelstwa.

2. Ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania w przypadku pobierania opłat urzędowych za wysłanie prywatnej wiadomości.

Rozdział V
[Postanowienia końcowe]

Artykuł 41.

1. Niniejsza ustawa wchodzi w życie w ciągu 2 dni od momentu opublikowania jej w Biuletynie Ustaw, za wyjątkiem art. 12 ust. 5-9, który zyska moc prawną po podjęciu takiej decyzji w rozporządzeniu Komisji.

2. W chwili wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc ustawy:

a) Ustawa o finansach Republiki Bialeńskiej z dnia 27 października 2014 r. z późniejszą zmianą;

b) Ustawa o Wysokiej Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 29 maja 2017 r. z późniejszą zmianą;

c) Ustawa o opłatach urzędowych z dnia 4 czerwca 2017 r. z późniejszą zmianą;

d) Ustawa o Bialeńskiej Izbie Wymiany z dnia 30 kwietnia 2015 r. z późniejszymi zmianami;

e) Ustawa o kontach bankowych z dnia 7 czerwca 2017 r.;

f) Ustawa - Kodeks podatkowy z dnia 13 czerwca 2017 r.

3. Z chwilą wejścia niniejszej ustawy moc tracą:

a) art. 14 pkt. d Ustawy o Siłach Zbrojnych i służbie wojskowej;

b) art. 1 ust. 3 Ustawy o Policji Krajowej;

4. Zmiany w niniejszej ustawie mogą być dokonywane:

a) w razie wyrażenia na nie zgody przez Komisję - zwykłą większością głosów Posłów Zgromadzenia Ludowego;

b) w razie niewyrażenia na nie zgody przez Komisję - większością 2/3 głosów Posłów Zgromadzenia Ludowego.

Artykuł 42.

1. Z chwilą wejścia niniejszej ustawy, Komisja dokona przeniesienia środków z kont osób nieaktywnych dłużej niż 6 miesięcy na konto Skarbu Państwa. W przypadku powrotu osoby na forum osoba taka nie ma prawa ubiegać się o utracone z tego tytułu środki.

2. Z chwilą wejścia niniejszej ustawy zobowiązuje się Komisję do niezwłocznego uzupełnienia brakujących rozporządzeń, o których mowa w ustawie.

3. Ilekroć w ustawie nie jest poruszane jakieś zagadnienie związane z gospodarką, Komisja ma prawo wydać rozporządzenie regulujące je.

Artykuł 43.

1. W momencie wejścia w życie niniejszej ustawy zobowiązuje się:

a) przedsiębiorstwa oraz inne instytucje finansowe do zarejestrowania swojej działalności w Komisji, w innym przypadku przedsiębiorstwo przejdzie na własność Skarbu Państwa w przeciągu 5 dni od momentu opublikowania ustawy na podstawie rozporządzenia Komisji;

b) Komisję do ustalenia rodzajów przedsiębiorstw koncesjonowanych;

c) przedsiębiorstwa koncesjonowane do złożenia wniosków o wydanie pozwolenia przez Komisję;

d) Komisję do założenia banku centralnego i ustalenia jego kompetencji, jeżeli Komisja uzna to za stosowne.