Akt Węgielny Kościoła Ekumenicznego

Akt Węgielny Kościoła Ekumenicznego

28 kwietnia Roku Pańskiego 2018

Na większą chwałę Pana Boga, w celu propagowania religii chrześcijańskiej w mikroświecie oraz zrzeszania wszystkich - niezależnie od wyznawanego nurtu chrześcijaństwa - chcących głosić lub słuchać Słowa Bożego, wskrzesza się Kościół Ekumeniczny.

Księga I - Nauka Kościoła Ekumenicznego

Kanon I
Kościół Ekumeniczny, zwany dalej Kościołem jest wirtualnym kościołem powszechnym działającym w polskim mikroświecie, głoszącym naukę i wartości religii chrześcijańskiej.

Kanon II
Kościół jest wspólnotą tworzoną przez wiernych świeckich i duchownych, gdyż wszyscy są posłani do głoszenia Dobrej Nowiny.

Kanon III
Członkiem Kościoła może zostać każdy mikronauta, który wyznaje religię opartą na nauczaniu Jezusa Chrystusa i pragnie propagować jej przesłanie w mikroświecie.

Kanon IV
Kościół jest otwarty na odzwierciedlanie wszystkich nurtów chrześcijaństwa, które powstały w ciągu dziejów.

Kanon V
Kościół nie posiada ponadto własnej, z góry narzuconej doktryny ani rytu celebracji, za wyjątkiem ceremonii nominacji diakonatu, prezbiteriatu oraz episkopatu. Każda wspólnota lokalna Kościoła może kształtować je indywidualnie, byleby mieściły się w zakresie szeroko rozumianej teologii i liturgii chrześcijańskiej.

Kanon VI
Duchowni mogą publikować już rozpowszechnioną naukę albo samemu głosić rozważania - wówczas jednak powinni to wyraźnie zaznaczyć.

Księga II - Duchowni Kościoła Ekumenicznego

Kanon VII
Wyróżnia się trzy stopnie nominacji w hierarchii duchowieństwa: diakonat, prezbiteriat i episkopat.

Kanon VIII
Diakonem może zostać każdy, kto zgłosi taką chęć biskupowi diecezji, w której mieszka, a ten po rozmowie z nim uzna go za godnego pełnienia funkcji duchownego i odbędzie z nim uroczystą ceremonię nominacji diakońskiej według przepisanych norm oraz skieruje do pobierania odpowiednich nauk celem uzyskania wykształcenia potrzebnego do pełnienia funkcji kapłańskiej.

Kanon IX
Diakon pełni funkcje służebne, pomaga biskupom i prezbiterom w wykonywaniu ich zadań. Może przewodniczyć uroczystościom zawierania związku małżeńskiego oraz pogrzebom. Nie jest zobowiązany do zachowywania celibatu.

Kanon X
Prezbiterem może zostać diakon, który uzyska wykształcenie potrzebne do pełnienia funkcji kapłańskiej oraz odbędzie uroczystą ceremonię nominacji prezbiterskiej według przepisanych norm.

Kanon XI
Prezbiter głosi naukę Chrystusa, sprawuje uroczystości wszystkie uroczystości poza udzielaniem nominacji diakonatu, prezbiteratu i episkopatu, opiekuje się powierzonymi mu wiernymi oraz może stać na czele parafii jako proboszcz. Nie jest zobowiązany do zachowywania celibatu.

Kanon XII
Biskupem zostaje prezbiter z woli Synodu lub Patriarchy po odbyciu uroczystej ceremonii nominacji biskupiej według przepisanych norm.

Kanon XIII
Biskup głosi naukę Chrystusa, stoi na czele diecezji, opiekuje się powierzonymi mu wiernymi, sprawuje uroczystości w tym wyłącznie udziela nominacji diakonatu, prezbiteratu i episkopatu. Ponadto może stać na czele parafii jako proboszcz. Nie jest zobowiązany do zachowywania celibatu.

Kanon XIV
Duchowni Kościoła mogą pełnić funkcje publiczne i polityczne w Republice Suderlandu, byleby czynili to z duchem nauki Chrystusa.

Kanon XV
Synod lub Patriarcha mogą odebrać nominację diakońską, prezbiterską lub biskupią w przypadku, gdy duchowny żyje w sprzeczności z nauką Chrystusa. Jest on również uprawniony do orzeczenia kary łagodniejszej według norm przepisanych

Kanon XVI
Biskup może nadać prezbiterowi w zamian za zasługi tytuł honorowy prałata.

Kanon XVII
Patriarcha może ponadto nadać szczególnie zasłużonemu dla Kościoła prezbiterowi tytuł honorowy infułata.

Kanon XVIII
Synod może nadać szczególnie zasłużonemu dla Kościoła biskupowi tytuł honorowy arcybiskupa.

Księga III - Struktura Kościoła Ekumenicznego

Kanon XIX
Zwierzchnikiem Kościoła jest arcybiskup Wolnogradu, noszący jednocześnie tytuł Patriarchy Kościoła Ekumenicznego.

Kanon XX
Patriarcha posiada symboliczne pierwszeństwo wśród biskupów oraz przewodniczy Synodowi.

Kanon XXI
Patriarchę wskazuje spośród biskupów na trzymiesięczny pontyfikat jego poprzednik, nie później niż dwa tygodnie przed ustąpieniem.

Kanon XXII
Jeżeli Patriarcha Kościoła nie skorzysta z tego przywileju, jego następcę wybiera Synod Powszechny. Po zakończeniu pontyfikatu traci on godność arcybiskupa, chyba że posiada ów tytuł honorowy na mocy Kanonu XVIII lub stoi na czele archidiecezji.

Kanon XXIII
Władzę w Kościele sprawuje Synod Powszechny, czyli zgromadzenie wszystkich duchownych i świeckich oraz Patriarcha

Kanon XXIV
Synod obraduje sesyjnie. Sesje zwyczajne zwołuje Patriarcha raz w miesiącu, chyba że nie zachodzi taka potrzeba. W każdym momencie może też zwołać sesję nadzwyczajną.

Kanon XXV
Sesja nadzwyczajna Synodu może zostać zwołana na wniosek co najmniej trzech członków Kościoła. W przypadku nieaktywności Patriarchy przewodniczy jej wówczas wskazany przez obradujących duchowny albo świecki.

Kanon XXVI
Synod obraduje w archidiecezji wolnogradzkiej.

Kanon XXVII
Synod podejmuje uchwały zwykłą większością głosów w kwestiach określonych niniejszym aktem, ma także prawo wydawać uchwały dotyczące pozostałych spraw Kościoła. Kworum nie jest istotne dla ważności uchwał oraz pozostałych podjętych zwykłą większością głosów decyzji.

Kanon XXVIII
W okresie międzysesyjnym decyzje w sprawach określonych w powyższym Kanonie, podejmować może w formie dekretów Patriarcha.

Kanon XXIX
Jednostkami administracyjnymi Kościoła są metropolie, archidiecezje, diecezje i parafie.

Kanon XXX
Parafia jest podstawową jednostką administracyjną, wchodzącą w skład diecezji. Na jej czele stoi proboszcz. Proboszcz ma prawo wydawać decyzje w sprawach dotyczących swojej parafii.

Kanon XXXI
Diecezja jest jednostką administracyjną liczącą co najmniej jedną parafię. Na jej czele stoi biskup diecezjalny albo prezbiter jako administrator apostolski. Biskup lub administrator ma prawo wydawać dekrety w sprawach dotyczących swojej diecezji.

Kanon XXXI
Metropolia jest jednostką administracyjną liczącą co najmniej jedną archidiecezję i diecezję. Na jej czele stoi arcybiskup metropolita. Arcybiskup metropolita ma prawo wydawać dekrety w sprawach dotyczących swojej metropolii.

Kanon XXXII
Status archidiecezji może posiadać szczególnie ważna diecezja, która nie będzie wchodzić w skład metropolii. Na jej czele stoi arcybiskup. Arcybiskup ma prawo wydawać dekrety w sprawach dotyczących swojej archidiecezji.

Kanon XXXIII
Prałatura personalna może zostać utworzona dla właściwego rozmieszczenia duchowieństwa albo prowadzenia specjalnych dzieł duszpasterskich lub misyjnych, albo dla różnych grup społecznych, przy czym realizacja tych celów dotyczy różnych regionów i przez to wykracza poza możliwości pojedynczych jednostek administracyjnych Kościoła. Na jej czele stoi biskup. Biskup ma prawo wydawać dekrety w sprawach dotyczących swojej prałatury.

Kanon XXXIV
W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych racjami duszpasterskimi, Synod lub Patriarcha mogą erygować Kościół lokalny w jurysdykcji Kościoła Ekumenicznego. Kościoła lokalnego nie obowiązują przepisy Aktu Węgielnego z wyjątkiem tych, które dotyczą władzy Synodu Powszechnego oraz Patriarchy Kościoła. Zwierzchnik Kościoła lokalnego, będący biskupem Kościoła nie może tytułować się Patriarchą, ponieważ w Kościele tylko jeden jest Patriarcha, jako jego zwierzchnik.

Kanon XXXV
Metropolite, archidiecezje, diecezje oraz prałatury personalne wraz z wyznaczeniem albo odwołaniem ich zwierzchników eryguje bądź znosi Synod w drodze uchwały lub Patriarcha w drodze dekretu według norm przepisanych.

Kanon XXXVI
Parafie wraz z wyznaczeniem albo odwołaniem proboszczów eryguje zwierzchnik danej jednostki.

Księga IV - Przepisy końcowe

Kanon XXXVII
Symbolem Kościoła jest niebieski krzyż z żółtym płomieniem po lewej stronie.

Kanon XXXVIII
Każdy duchowny może używać swojego herbu według norm przepisanych.

Kanon XXXIX
Eryguje się archidiecezję wolnogardzką, obejmującą całe terytorium Republiki Bialeńskiej. Na jej czele stać będzie arcybiskup Wolnogradu - Patriarcha Kościoła Ekumenicznego.

Kanon XL
Nominuje się Severina biskupa Castiglioniego pierwszym arcybiskupem Wolnogradu i Patriarchą.

Kanon XLI
Zmian w niniejszym akcie może dokonać Synod większością 2/3 głosów albo Patriarcha w okresie międzysesyjnym.

Kanon XLII
Synod oraz Patriarcha mają prawo dokonywać wiążących interpretacji niniejszego aktu.

Kanon XLII
Wszystkie akty prawne wydane przed uchwaleniem niniejszego Aktu Węgielnego oraz poprzednio obowiązujący Akt tracą moc.

Kanon XLIV
Akt Węgielny wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.