+- Forum Republiki Bialeńskiej (https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc)
+-- Dział: Peryferia (https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/forum-8.html)
+--- Dział: Archiwum (https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/forum-331.html)
+---- Dział: Archiwum instytucji i partii (https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/forum-472.html)
+----- Dział: Kościół Ekumeniczny (https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/forum-385.html)
+------ Dział: Archidiecezja Wolnogradzka Kościoła Ekumenicznego (https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/forum-388.html)
+------- Dział: Wyższe Seminarium Duchowne (https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/forum-436.html)
+------- Wątek: Księgi liturgiczne (/thread-9385.html)
Księgi liturgiczne - Severino Castiglioni - 28.04.2018
[official2]
![[Obrazek: 2DFki.png]](http://funkyimg.com/i/2DFki.png)
Rytuał nominacji diakonatu
Do ołtarza zbliża się krótka procesja. Na jej czele kroczy krucyferariusz, dwaj akolici ze świecami, za nimi diakon-nominat N. w białej albie, a na końcu biskup N., ubrany w białą albę oraz narzucony na nią ornat. Na głowie biskupa świeci mitra, a w ręku trzyma pastorał. Gdy dochodzą przed ołtarz, kłaniają się z szacunkiem przed wizerunkiem Ukrzyżowanego. Następnie biskup siada na przygotowanym tronie, a diakon-nominat klęka przed nim. Biskup zadaje mu pytanie:
Biskup: Czy chcesz wiernie pełnić urząd diakona Kościoła Ekumenicznego, gorliwie głosić w mikroświecie naukę Chrystusa oraz pełnić funkcje służebne w Kościele, być członkiem wspólnoty lokalnej, uczestniczyć w sesjach Synodu Powszechnego oraz przygotowywać się godnie do przyjęcia nominacji prezbiteriatu?
Prezbiter: Chcę, z Bożą pomocą.
B: Czy przyrzekasz przestrzegać przepisów Aktu Węgielnego, wszelkich praw wydanych przez Synod Powszechny, Patriarchę Kościoła oraz Twoich bezpośrednich zwierzchników?
P: Przyrzekam. Tak mi dopomóż Bóg!
Biskup nakłada ręce na głowę diakona-nominata i mówi:
B: Ja, N. biskup N., na mocy nadanego mi przez Akt Węgielny prawa, w obliczu Boga oraz wszystkich tu obecnych, nominuję Cię diakonem Kościoła Ekumenicznego. Przyjmij dalmatykę oraz idź zdobywać wiedzę teologiczną, służyć prezbiterom i biskupom, głosić w mikroświecie naukę Pana Jezusa, a także rozpowszechniać płynące z niej wartości w imię Ojca + Syna + Ducha Świętego.
P: Amen.
Biskup nakłada diakonowi dalmatykę, a następnie podnosi go z kolan oraz wymienia z nim znak pokoju. Uroczystość dobiega końca.
[/official2]Biskup: Czy chcesz wiernie pełnić urząd diakona Kościoła Ekumenicznego, gorliwie głosić w mikroświecie naukę Chrystusa oraz pełnić funkcje służebne w Kościele, być członkiem wspólnoty lokalnej, uczestniczyć w sesjach Synodu Powszechnego oraz przygotowywać się godnie do przyjęcia nominacji prezbiteriatu?
Prezbiter: Chcę, z Bożą pomocą.
B: Czy przyrzekasz przestrzegać przepisów Aktu Węgielnego, wszelkich praw wydanych przez Synod Powszechny, Patriarchę Kościoła oraz Twoich bezpośrednich zwierzchników?
P: Przyrzekam. Tak mi dopomóż Bóg!
Biskup nakłada ręce na głowę diakona-nominata i mówi:
B: Ja, N. biskup N., na mocy nadanego mi przez Akt Węgielny prawa, w obliczu Boga oraz wszystkich tu obecnych, nominuję Cię diakonem Kościoła Ekumenicznego. Przyjmij dalmatykę oraz idź zdobywać wiedzę teologiczną, służyć prezbiterom i biskupom, głosić w mikroświecie naukę Pana Jezusa, a także rozpowszechniać płynące z niej wartości w imię Ojca + Syna + Ducha Świętego.
P: Amen.
Biskup nakłada diakonowi dalmatykę, a następnie podnosi go z kolan oraz wymienia z nim znak pokoju. Uroczystość dobiega końca.
[official2]
Rytuał nominacji prezbiteriatu
Do ołtarza zbliża się krótka procesja. Na jej czele kroczy krucyferariusz, dwaj akolici ze świecami, za nimi prezbiter-nominat N. w białej albie, a na końcu biskup N., ubrany w białą albę oraz narzucony na nią ornat. Na głowie biskupa świeci mitra, a w ręku trzyma pastorał. Gdy dochodzą przed ołtarz, kłaniają się z szacunkiem przed wizerunkiem Ukrzyżowanego. Następnie biskup siada na przygotowanym tronie, a prezbiter-nominat klęka przed nim. Biskup zadaje mu pytanie:
Biskup: Czy chcesz wiernie pełnić urząd prezbitera Kościoła Ekumenicznego, gorliwie głosić w mikroświecie naukę Chrystusa, być członkiem wspólnoty lokalnej oraz uczestniczyć w sesjach Synodu Powszechnego?
P(rezbiter): Chcę, z Bożą pomocą.
B: Czy ponownie przyrzekasz przestrzegać przepisów Aktu Węgielnego, wszelkich praw wydanych przez Synod Powszechny, Patriarchę Kościoła oraz Twoich bezpośrednich zwierzchników?
P: Przyrzekam. Tak mi dopomóż Bóg!
Biskup nakłada ręce na głowę prezbitera-nominata i mówi:
B: Ja, N. biskup N., na mocy nadanego mi przez Akt Węgielny prawa, w obliczu Boga oraz wszystkich tu obecnych, nominuję Cię prezbiterem Kościoła Ekumenicznego. Przyjmij ornat oraz idź głosić w mikroświecie naukę Pana Jezusa oraz rozpowszechniać płynące z niej wartości w imię Ojca + Syna + Ducha Świętego.
P: Amen.
Biskup nakłada prezbiterowi ornat, a następnie podnosi go z kolan oraz wymienia z nim znak pokoju. Uroczystość dobiega końca.
[/official2]Biskup: Czy chcesz wiernie pełnić urząd prezbitera Kościoła Ekumenicznego, gorliwie głosić w mikroświecie naukę Chrystusa, być członkiem wspólnoty lokalnej oraz uczestniczyć w sesjach Synodu Powszechnego?
P(rezbiter): Chcę, z Bożą pomocą.
B: Czy ponownie przyrzekasz przestrzegać przepisów Aktu Węgielnego, wszelkich praw wydanych przez Synod Powszechny, Patriarchę Kościoła oraz Twoich bezpośrednich zwierzchników?
P: Przyrzekam. Tak mi dopomóż Bóg!
Biskup nakłada ręce na głowę prezbitera-nominata i mówi:
B: Ja, N. biskup N., na mocy nadanego mi przez Akt Węgielny prawa, w obliczu Boga oraz wszystkich tu obecnych, nominuję Cię prezbiterem Kościoła Ekumenicznego. Przyjmij ornat oraz idź głosić w mikroświecie naukę Pana Jezusa oraz rozpowszechniać płynące z niej wartości w imię Ojca + Syna + Ducha Świętego.
P: Amen.
Biskup nakłada prezbiterowi ornat, a następnie podnosi go z kolan oraz wymienia z nim znak pokoju. Uroczystość dobiega końca.
[official2]
Rytuał nominacji episkopatu
Do ołtarza zbliża się krótka procesja. Na jej czele kroczy krucyferariusz, dwaj akolici ze świecami, za nimi biskup-nominat N. w białej albie oraz ornacie, a na końcu biskup-szafarz N., ubrany w białą albę oraz narzucony na nią ornat. Na głowie biskupa-szafarza świeci mitra, a w ręku trzyma pastorał. Gdy dochodzą przed ołtarz, kłaniają się z szacunkiem przed wizerunkiem Ukrzyżowanego. Następnie biskup-szafarz siada na przygotowanym tronie, a biskup-nominat klęka przed nim. Biskup-szafarz zadaje mu pytanie:
Biskup-szafarz: Czy chcesz wiernie pełnić urząd biskupa Kościoła Ekumenicznego, gorliwie głosić w mikroświecie naukę Chrystusa, opiekować się powierzonymi wiernymi, stać na czele wspólnoty lokalnej oraz uczestniczyć w sesjach Synodu Powszechnego?
Biskup-nominat: Chcę. Tak mi dopomóż Bóg!
Bs: Czy jesteś gotowy do ewentualnego przyjęcia w przyszłości godności Patriarchy Kościoła?
Bn: Tak, z Bożą pomocą.
Biskup-szafarz nakłada ręce na głowę biskupa-nominata mówi:
Ja, N. biskup N., na mocy nadanego mi przez Akt Węgielny prawa, w obliczu Boga oraz wszystkich tu obecnych, nominuję Cię biskupem Kościoła Ekumenicznego. Przyjmij pierścień, mitrę oraz pastorał i czuwaj nad owczarnią, nad którą pasterzem zostałeś ustanowiony w imię Ojca + Syna + Ducha Świętego.
Bn: Amen.
Biskup-szafarz wkłada na palec biskupa-nominata pierścień, nakłada na głowę mitrę, a następnie podnosi go z kolan i wręcza pastorał. Biskupi wymieniają ze sobą znak pokoju. Uroczystość dobiega końca.
[/official2]Biskup-szafarz: Czy chcesz wiernie pełnić urząd biskupa Kościoła Ekumenicznego, gorliwie głosić w mikroświecie naukę Chrystusa, opiekować się powierzonymi wiernymi, stać na czele wspólnoty lokalnej oraz uczestniczyć w sesjach Synodu Powszechnego?
Biskup-nominat: Chcę. Tak mi dopomóż Bóg!
Bs: Czy jesteś gotowy do ewentualnego przyjęcia w przyszłości godności Patriarchy Kościoła?
Bn: Tak, z Bożą pomocą.
Biskup-szafarz nakłada ręce na głowę biskupa-nominata mówi:
Ja, N. biskup N., na mocy nadanego mi przez Akt Węgielny prawa, w obliczu Boga oraz wszystkich tu obecnych, nominuję Cię biskupem Kościoła Ekumenicznego. Przyjmij pierścień, mitrę oraz pastorał i czuwaj nad owczarnią, nad którą pasterzem zostałeś ustanowiony w imię Ojca + Syna + Ducha Świętego.
Bn: Amen.
Biskup-szafarz wkłada na palec biskupa-nominata pierścień, nakłada na głowę mitrę, a następnie podnosi go z kolan i wręcza pastorał. Biskupi wymieniają ze sobą znak pokoju. Uroczystość dobiega końca.
[official2]
Rytuał pogrzebu w rycie wolnogradzkim
Do ołtarza, przed którym na katafalku znajduje się trumna zmarłego N. zbliża się krótka procesja. Na jej czele kroczy krucyferariusz, dwaj akolici ze świecami, za nimi celebrans N. w białej albie oraz fioletowym ornacie. Gdy dochodzą przed ołtarz, kłaniają się z szacunkiem przed wizerunkiem Ukrzyżowanego. Następnie rozpoczynają sprawowanie Agapy za zmarłego. Po jej zakończeniu celebrans okadza trumnę oraz skrapia ją wodą święconą. Po chwili milczenia celebrans przebiera się w fioletową kapę oraz wraz z wiernymi udaje się w procesji za trumną na cmentarz przy dźwiękach Psalmu 129. Po przybyciu na miejsce celebrans przemawia:
Celebrans: Wypełniając chrześcijański obowiązek pożegnania v-zmarłego Brata/Siostry, który opuścił kreowaną przez siebie postać, oddajmy mu hołd oraz prośmy o wytchnienie dla niego w realnym świecie. Ciebie prosimy...
Wierni: ...wysłuchaj nas Panie!
Po tych słowach trumna zostaje złożona do grobu. Celebrans zaś chwyta grudkę ziemi i rzucając ją na trumnę mówi:
C: Ze świata realnego przybyłeś i do świata realnego powracasz. Żyj w pokoju!
W: Amen.
Następnie gest celebransa powtarza każdy uczestnik pogrzebu. Rozbrzmiewa pieśń "Witaj Królowo". Uroczystości pogrzebowe dobiegły końca.
[/official2]
Celebrans: Wypełniając chrześcijański obowiązek pożegnania v-zmarłego Brata/Siostry, który opuścił kreowaną przez siebie postać, oddajmy mu hołd oraz prośmy o wytchnienie dla niego w realnym świecie. Ciebie prosimy...
Wierni: ...wysłuchaj nas Panie!
Po tych słowach trumna zostaje złożona do grobu. Celebrans zaś chwyta grudkę ziemi i rzucając ją na trumnę mówi:
C: Ze świata realnego przybyłeś i do świata realnego powracasz. Żyj w pokoju!
W: Amen.
Następnie gest celebransa powtarza każdy uczestnik pogrzebu. Rozbrzmiewa pieśń "Witaj Królowo". Uroczystości pogrzebowe dobiegły końca.