Tadzik na chwilę przed odlotem.

702 dni temu rozpocząłem swoją przygodę z mikronacjami, rejestrując się w Kraju, Gdzie Trawa jest zieleńsza. Jako lojalny obywatel nie działałem w żadnym innym państwie, twierdząc, że to Bialenia jest moją jedyną ojczyzną. Poznawałem powoli świat Pollinu, czasem popełniałem nawet duże błędy - ale zawsze liczyłem na to, że w jakiś sposób Republice się przydaję. Czy to poprawiając aktywność, czy dbając o przestrzeganie prawa lub chociażby reformując Uniwersytet Bialeński i organizując międzynarodową konferencję w jego gmachu. Bialeńczyków miałem za przyjaciół, którzy nawet pomimo ewentualnych konfliktów - mniejszych bądź większych - w jakiś sposób mnie szanowali.

Jak Bialenia mi się odwdzięcza? Jakimś komicznym listem gończym człowieka o niskiej samoocenie, który musi wypominać innym błędy czy nieaktywność, samemu wielokrotnie porzucając Bialenię.

Nie ma tu osób, które zasługują na jakiekolwiek dłuższe pożegnania. Bo albo są nieaktywne, albo aresztowane przez nieudaczników.

Brawo, Rządzie Tymczasowy. Twoim jedynym sukcesem jest na razie utrata ostatnich aktywnych obywateli. I mnie, osoby, która do tej pory zawsze była Bialenii lojalna. Wrócę, jak Was nie będzie. A korzystając z resztek władzy nad Policją, wydałem ostatnim, zaufanym jednostkom nakaz zatrzymania Was w celach. Choć i tak zapewne niedługo uległe Wam wojska dokonają odbicia, mojej satysfakcji nie odbiorą.

Zrzekam się niniejszym członkostwa w szeregach Policji Krajowej, członkostwa w Krajowej Radzie Informatycznej, wszystkich nadanych mi orderów i folwarków, funkcji ambasadora w Suderlandzie, zrzekam się obywatelstwa bialeńskiego. Sayonara.

[podpis]T. Krasnodębski [/podpis]