+- Forum Republiki Bialeńskiej (https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc)
+-- Dział: Administracja samorządowa (https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/forum-5.html)
+--- Dział: Rzesza Bialeńska (https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/forum-551.html)
+---- Dział: Majątki lenne (https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/forum-440.html)
+----- Dział: Parostwo Tomaszew (https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/forum-442.html)
+----- Wątek: Archiwa zawodów w kopaniu dziur, ażeby je potem zasypać (/thread-9591.html)
Archiwa zawodów w kopaniu dziur, ażeby je potem zasypać - Maciej Kamiński - 30.07.2018
Zaiste, zebrali się wszyscy, prócz gospodarza i śledczego, w dzień najgorętszy w roku, przy 57 stopniach na termometrach, a i to tylko dlatego, iż zabrakło w kupionych po skąpości ciepłomierzach tychże rtęci, aby sięgnąć gdziekolwiek wyżej na skali, na samym środku pustyni, nieopodal Żwirerów, na terenie świeżej odkrywki. Igrzyska czas zacząć.
Ceremonię otwarcie uświetnił symboliczny występ sprowadzonych specjalnie na tę okazję z Wysp Przyjaźni sztukmistrzów walki wręcz, reprezentujących cztery fale zasiedlania tego archipelagu: Tokugawianin Kokuji Hakashi, Stołocczanin Jan Tomasz Savage, Angstremczyk Roman Xendescu oraz Bialeńczyk Dogat Piołun. Zmierzyli się w szlachetnej sztuce dawania jednemu w ryj z kopa, a drugiemu z ręki za próbę ucieczki z miejsca rozgrywek. Dzięki niezwykle długiemu zasięgowi swoich ataków, triumfatorem okazał się krajan utraconego niegdyś przez mikroświat na rzecz Fallouta Maksymiliana Squadera. W nagrodę otrzymał pomnik wyrzeźbiony z dziesięciu brył lodu, jakie to specjalnie na tę okazję przezornie wycięto zimą z zakoli Topolówki, choć z oczywistych względów ręczne rzeźbienie przez zręcznych rzeźbiarzy, których ten świat nie jest wart, musiało odbywać się w trybie ekspresowym.
By dać sygnał do rozpoczęcia robót, żołnierze Nidy wnieśli na środek zgromadzenia prostego, szaroczarnego ludu kukłę z dykty przedstawiającą wyobrażenie lenia sprzeciwiającego się powszechnemu dobrobytowi mas, który zjadł pierwsze śniadanie, i rozłupali jej głowę, deklamując przy tym donośnie inkantację uroku na rzecz wyplenienia próżności i dyletanctwa: W imieniu księżyca powróć do formy, z której się przemieniłeś. Tiro Finale! Wraz z tym, dobre czasy się skończyły. Choć z miejsca jeden z chłopów, któż tam wie, jaka jego godność, wyróżnił się pozytywnie kreatywnością, rozpoczynając swój udział będąc odzianym w kożuch, gumofilce, spodnie ortalionowe oraz wełnianą czapkę, której to nadał imię Anzelm. Po zakończeniu konkursu otrzyma on nagrodę publiczności, już my zadbamy o stosowny rozkład głosów, którą w zastępstwie odbierze za niego rodzina, o ile podobnie jak on nie zejdą co do łba wskutek przegrzania organizmu.
Tym samym sobie ludzie kopali, i kopali, i kopali, i kopali, i kopali, a potem chcieli sobie zrobić przerwę, lecz nie mogli, więc dalej kopali, i kopali, i kopali, i kopali, i kopali, aż dla odmiany zaczęli to wszystko zasypywać, starając się, aby cenny żużel pozostał na powierzchni, co wymagało nie lada precyzji w przebieraniu grudek rozpalonej do czerwoności gleby oddalonej od życiodajnej rzeki części parostwa. Widok ten ubawił co nie miara zbierającą się na widowisko swołocz z bengazijskich slumsów, której jednakowoż miny nieco zrzedły, gdy komornicy Maciusia ujawnili cennik, domagający się za każdy kwadrans podziwiania zmagań tomaszewian równowartości przeciętnej bialeńskiej ceny średniej hawajskiej z dnia 31 października ubiegłego roku.
A Augustyn Faryj w tym czasie, samotnie reflektując nad swoim żywotem w opustoszałej z racji powszechności rywalizacji w majątku karczmie, mieszał smalcem w misce chleba.
I tak upłynął wieczór i poranek - dzień pierwszy.