5. Rocznica II Zrywu Powstańczego

[AndrzejSwarzewski]

Kamień odrzucony przez budujących stał się kamieniem węgielnym.

https://www.youtube.com/watch?v=rvORzrD819Y

Towarzyszki i Towarzysze, dziś świętujemy piątą rocznicę II Zrywu Powstania Marcowego. 18 marca 2012 roku kości zostały rzucone. Do tego dnia mogliśmy się wycofać i uznać, że nic się nie stało. Patrząc z perspektywy czasu, byłby to błąd, którego zapewne nigdy byśmy sobie nie uświadomili. Dzisiaj, patrząc na Bialenię, zdecydowanie najmłodsze państwo Wielkiej Trójki, muszę szczerze przyznać, że nasze dzieło przerosło moje najśmielsze oczekiwania.
Na patetyczne przemówienia przyjdzie czas w czasie uroczystych obchodów, dzisiaj chciałbym jedynie zwrócić uwagę nas wszystkich na dwie sprawy. Po pierwsze, zdecydowanie zbyt mało doceniamy to, co wspólną pracą osiągnęliśmy. Mamy demokratyczny, wolny i żyjący własnym życiem narodowym kraj. Bądźmy z niego dumni i dbajmy o niego! Po drugie, zdecydowanie zbyt często zapominamy o tym, jak powstała Bialenia. Powstała w ferworze walki i pracy, a dzisiaj wygląda to tak, jakbyśmy chcieli zmazać naszą piękną historię i stać się szarym monolitem. Spójrzcie na historię innych mikronacji. Która z nich musiała tak walczyć o swoją wolność i uznanie międzynarodowe? A my nie tylko walczyliśmy, ale tę walkę wygraliśmy.

Czołem!

https://www.youtube.com/watch?v=ZQmpiK2b7t8

[Hewret von Thorn]

https://www.youtube.com/watch?v=e2WIEDo8Q6U

[Aleksandra Dostojewska]

Rodacy!

W obecnych dniach obchodzimy piątą rocznicę Wielkiego Powstania Marcowego.
Powstania, które było i jest bezprecedensowym wydarzeniem w skali Pollinu.
Powstania, które de facto stało się fundamentem dla Republiki Bialeńskiej, naszej najdroższej i najsłodszej Ojczyzny.

Jednakże, w tym roku, odczuwamy nostalgię i smutek... Aktywność oscyluje w obecnych dniach w granicach zera. Obchodów praktycznie nie było, a przecież mamy w pamięci, że w poprzednich latach świętowaliśmy nie tylko przez jeden dzień, ale przez kilka dni, głosząc pamięć Powstania. A dzisiaj? Poza nielicznymi wyjątkami, Powstanie nie jest należycie upamiętniane.

Nie zarzucam tutaj jednak nikomu złej woli, bo powód jest inny, niż celowe zaniedbywanie pamięci Powstania.
Otóż, stańmy w prawdzie. Ojczyzna nasza przechodzi być może największy w swoich dziejach kryzys aktywności, a jego kwintesencją jest sprawa Obchodów.
Musimy sobie zdać sprawę, że należy ratować sytuację, póki nie jest za późno.

Mam nadzieję, że problemy miną i razem podniesiemy Bialenię.

[Ametyst Faradobus]

Pamiętam jeszcze wspaniałe bialeńskie Powstanie, które dawało świadectwo potężnej mocy. I wtedy zapragnąłem zostać Bialeńczykiem. Wsiadłem w samolot, poleciałem do Bialenii, otrzymałem lenno i dostałem obywatelstwo. Zasiadałem w rządach, parlamentach i, do dziś pamiętam, nagle państwo nam się rozpie*****ło. To była wspaniała Republika. I do dzisiaj... do dzisiaj startuję w wyborach na Lwa. A hrabstwo dalej tam leży.

[Hewret von Thorn]

Czemu nie ma już dawnych obchodów?

[AndrzejSwarzewski]

Albowiem nikt ich nie organizuje i nikt w nich nie uczestniczy.

[Maciej Kamiński]

Ja powiesiłem zielony materiał na oknie i wysłałem życzenia telefonicznie.