Organizacja prac biura Prezydenta

[Ametyst Faradobus]

Kilka dni temu wprowadziłem się na dobre do Pałacu Prezydenckiego. Niestety muszę przyznać, że temu co tu zastałem daleko do doskonałości, przejrzystości. Pora, bym jako ta Perfekcyjna Pani Domu dokonał pewnych zmian.

Na początek kwestie techniczne. Spora część nagromadzonego tu kontentu zostanie wyrzucona do archiwum Kancelarii. Ponadto systematycznie wszystkie rozpatrzone wnioski będą trafiły właśnie tam. Zamierzam też osobno wydzielić miejsce dla dyplomatów zagranicznych, ewentualnie tego rodzaju materiały będę automatycznie przesyłał do MSZ-tu. Powstanie też specjalny poddział dla wszelkiego rodzaju wydarzeń, ceremonii itp. Mniej lub bardziej oficjalnych.
 
Osobną kwestią jest otoczka fabularna. Obecnie nie istnieje u nas właściwie żaden ceremoniał związany z osobą głowy państwa. Nie chcę budować nadmiernej pompy, ale mam w planach stworzenie kilku nowych, świeckich tradycji na najważniejsze okazje. Obym nie zabrzmiał, jak hipokryta, ale trochę inspiracji będę czerpał ze sposobu funkcjonowania administracji JE Włodzimierza Putina. Ponadto, i tu liczę na wsparcie Lwa Wolnogradu, pewne inicjatywy chciałbym zainicjować jeżeli chodzi o stolicę. Otóż moim zdaniem należy wybudować nową dzielnicę rządową - reprezentacyjny i rozpoznawalny punkt na mapie miasta. Powstanie kompleks administracyjny, roboczo nazywany Pałacem Narodowym, wzorowany na rezydencji JE R. T. Erdoğana w Ankarze. Z kolei w Siłach Zbrojnych mógłby powstać pułk reprezentacyjny będący zarazem pierwszym ogniwem na drodze budowania otoczki fabularnej w całej armii. Niedawno zainicjowałem coś takiego w Brodrii i wyszło całkiem przyzwoicie.

[Ametyst Faradobus]

W godzinach popołudniowych Prezydent Republiki, pożegnawszy się ze współpracownikami, opuścił Pałac Prezydencki i udał się do Mechanic Faradobusowskich, gdzie oczekiwał będzie na decyzję Suwerena.

[Maciej Kamiński]

Jakie piękne drogi mamy. Zero matek z wygłodniałymi dziećmi. Opłacało się wysyłać patrole.

[Ametyst Faradobus]

Nad ranem na korytarzach siedziby głowy państwa bialeńskiego zapanowała panika. Niespodziewanie, po kilkudniowym odpoczynku, do Wolnogradu powróciła sama ekscelencja, Konduktor. Urzędnicy ustawili się tłumnie w holu rezydencji i ze strachem w oczach oczekiwali decyzji Prezydenta. Ten wszedł do gmachu i skierował się do łaźni. Znacząca reprezentacja dygnitarzy stanęła przed drzwiami. Po godzinie Konduktor wyszedł w szlafroku i w milczeniu przeszedł do prywatnej sypialni. Dopiero w godzinach wieczornych wezwał do siebie sekretarzy i ministrów.

Tuszę, że niespodziewane odcięcie mnie od świata nie sprawiło, że poza stolicą kraj przestał istnieć. Naród musi jednak zrozumieć, że cała noc spędzona w pociągu TLK, kiedy poprzednią spędziło się na pijaństwie pracy na rzecz państwa, nie wspominając już o chodzeniu przez cały dzień z plecakiem i dwoma torbami po jakimś Poznaniu, mogła wyrwać mnie ze stanu wyśmienitej formy.

Jeżeli jest coś, czym powinienem zająć się teraz zaraz to uprzemniem proszę o informację. Do jutra powinienem ogarnąć całość. Dziękuję też od razu za sprawne zamknięcie Karbiaka.