Baza "Port Arthurberg"

[Konstanty Jerzy Michalski]

Zgodnie z wolą ludu Anatolii przejęliśmy tę ziemię w protektorat. Tak więc dzisiaj o godz. 16.40 przybyłem do Protektoratu, aby być przedstawicielem R. N. o. i etnografem. Gdy przybyłem powstawała i wciąż powstawała baza "Port Arthurberg".

Jest ona umiejscowiona w miejscu przesmyku między Bialenią, a Protektoratem. Sama baza jest tymczasowa i na szybko sklecona przez Bialeńskie Siły Wojskowe. Oto zdjęcie wykonane jeszcze z pokładu śmigłowca:



Za bazą jest ogromna łąka i dalej lasy, w okolicy na razie nie znaleźliśmy żadnego człowieka. Niedaleko z kolei, znajduje się morze i przesmyk, gdzie nasi urbaniści, architekci i geodeci pracują i powoli tworzą plan właściwego Port Arthurberg.

W tym momencie, kiedy to czytacie, jestem już na wyprawie wojskowym pojazdem opancerzonym, aby znaleźć ludność, poznać jej pochodzenie i zwyczaje.

Gubernator i Naczelnik R. N. o., etnograf wyprawy Konstanty Jerzy Michalski

[AndrzejSwarzewski]

Świetnie, dziękujemy za komunikat z kolonizacji. Gdy już się jakoś urządzicie, to i Prezydent przybędzie do Artherbergu. ;-)

[Konstanty Jerzy Michalski]

Razem z kolegami i ekspertami zrobiliśmy projekt miasta Port Arthurberg. Zaproponowaliśmy też firmę budowlanej jego budowę.



Port "Morze Valhalla" i Osiedle "Nova Albinusus"





Jest to typowy port jachtowy po północnej stronie miasta, nad morzem Valhalla. Będą tu mieszkać jedynie przyszłe elity tego miasta, gdyż ceny mieszkań będą według naszych badań, wahać się od 400 do 500 św. Znajdować się tu będą także restauracje, kluby i kawiarnie. Apartamenty będą miały wielkość około 200 m² i będą zajmować jedno piętro.



Centrum miasta




Wizualizacja ulicy Dzbanowiczów

Centrum ma być zbudowane w postmodernizmie i za żadną cenę nie może pojawić się tam pasteloza, a i tym bardziej wielka płyta. Z tych względów, aby zbudować cokolwiek, trzeba zanieść wniosek do Rady Architektonicznej, która do zbudowania miasta zastępuję Radę Miasta. Jako takie stare miasto, co widać na wizualizacji w tle po prawej stronie, jest "Białe Miasto" które zostanie wybudowane na podstawie planów jakie wiązano z tym terenem za czasów Królestwa Bialenii w latach '30 XX wieku. Odnaleźliśmy nawet starą makietę.



"Białe Miasto"





Tutaj zostały jeszcze niedawno odkryte ruiny starej, nieudanej bialeńskiej kolonizacji z lat '30. Według starych planów bialeńskich miało tu być zbudowane miasto piaskowca. Nie miałoby być tu takiej pastelozy jak w Wolnogradzie*, który został nią oszpecony przez komisarza Wolnogradu w latach '49-'53. Dzielnica ta ma być edenem modernizmu i prawdziwej, i słusznej szkoły urbanizmu. Wszystko ma się obracać, nie w około zwykłego rynku, a okrągłego placu "Ofiar Numbres".



Dzielnica Reprezentatywna




Wizualizacja siedziby Rady Architektów

Mają tu się mieścić wszystkie urzędy Protektoratu Anatolii i miasta Port Arthurberg. Jak widać przyszła siedziba Rady Architektów ma być zbudowana w stylu eklektyzmu łamanym przez postmodernizm, aby nie robić znacznego kontrastu w porównaniu z miastem. Sama dzielnica jest oddzielona od "Białego Miasta" wielkim parkiem i jednocześnie ogrodem im. "Przyjaźni trzech narodów".



Port Oceaniczny





Wizualizacja ta z kolei przedstawia, port który będzie znajdować się ok. 40 km od obwodnicy Port Arthurberg, po stronie południowej. Będzie to w przyszłości główna baza dla transportu morskiego do reszty Anatolii. Dojazd tutaj ma być zapewniony z pomocą sześciopasowej drogi szybkiego ruchu, po trzy pasy w każdą stronę. Będzie tutaj prawdopodobnie kursował pociąg nowej generacji finansowany z budżetu miasta.





Jest to pierwsza część projektu, na pewno do końca reformy gospodarki zostanie skończony. Proszę o komentarze, zawsze projekt można zmienić. Po zakończeniu projektu, będę pokazywał zdjęc,ia z budowy i zbudowane osiedla.












* Pasteloza, choroba, której przyczyny należy poszukiwać w znalezieniu lekarstwa na szarość. Jak niekiedy się mówi, że największe trucizny, powstają przy tworzeniu lekarstw. Choroba ma swoje zaczątki pod koniec lat '40 XX wieku, i roznosiła aż do wyedukowania architektoniczno-urbanistycznego nowego pokolenia i zmiany miejsc starych zwolenników pastelozy, na młodych eklektystów i postmodernistwów. Wykonałem kilka zdjęć w Wolnogradzie, które udowadniają, dlaczego panicznie boje się zarażenia Nowego Ab'Dorstu i Port Arthurberg pastelozą. To jedno z nich:

[Jan Sapieha]

Projekt miasta w całości zatwierdzam oraz mogę zapewnić że jestem gotowy wysłać transport z potrzebnymi narzędziami, maszynami oraz materiałami w dowolnej chwili.

[AndrzejSwarzewski]

Świetnie! Siostry misjonarki będą wspierały budowę duchowo, natomiast księża mogą zakasać rękami i ruszyć do pracy razem z pozostałymi. Liczymy także na budowę jakiegoś kościoła.

[Konstanty Jerzy Michalski]

Świetnie! Siostry misjonarki będą wspierały budowę duchowo, natomiast księża mogą zakasać rękami i ruszyć do pracy razem z pozostałymi. Liczymy także na budowę jakiegoś kościoła.

Niech pan się spodziewa biskupstwa, no i będzie Zielona Katedra i postawimy meczet, ale to w innej dzielnicy. Którą opiszę nota bene jutro. Księża przydadzą się do wsi Kurikané, aby tam budować modelową wieś, razem z moimi architektami, chodź u nas w Porcie, nie pogardzimy pomocą do budowy Ogrodów "Przyjaźni Trzech Narodów".


BTW Białe Miasto jest oparte na realnym Białym Mieście w Tel-Avivie. Zresztą centrum też. Tylko Tel-Aviv pasuje do klimatu i jest w miarę nowy i brak w nim pastelozy. Której nie znoszę.

[Konstanty Jerzy Michalski]

II Część Projektu


Skończyłem II część projektu i ją przedstawiam:


Dzielnica Trzech Świątyń




Tutaj widzimy wizualizacje Kościoła św. Kelsosa i meczet

Oba kościoły wpisują się w architekturę dzielnicy Parkowej, gdyż tutaj przeważa styl północnej Orientyki i częściowo PIA Arabii. Będzie to jeden z priorytetów do zbudowania. Potrzeba nam biskupa i imana islamu, a także imana Zielonego Kościoła. Mam jeszcze wizualizacje Zielonego kościoła, który jest 500 m dalej, co prawda bliżej Białego Miasta, ale w pięknym terenie:


Świątynia Zielonego Kościoła

Tutaj z kolei, świątynia, ma być wybudowana, na granicy Dzielnicy Parkowej, z Białym Miastem, które od centrum "Parkowej" ma mieć 1 km różnicy. Świątynia jest nawet duża, jeśli liczyć to, że jest w kształcie krzyża koptyjskiego.



Dzielnica Parkowa




Ogród zaginionych mikronacji

Jest to wizualizacja jednej z części parku, Ogrodu zaginionych mikronacji, tutaj mają swoje monumenty mieć Wolny Wolnograd, Cesarstwo Valhalla, Socjalistyczną Republikę Wanadolezji i wiele innych. Za nimi jest kilka wieżowców. Dosłownie "rzut beretem" dalej jest Białe Miasto i świątynia Zielonego Kościoła.



Osiedle św. Sclavina

Tutaj z kolei mogą mieszkać mniej bogatsi ludzie, po 50 św. za mieszkanie. Osiedle jest w pełni zasilane energią słoneczną. Domy znajdują się tutaj nad trzema rzeczkami - Sarmacką, Dreamlandzką i Brodyjską. Będą tu najprawdopodobniej Sclavińczycy i Anatolijczycy.




PS Będzie jeszcze trzecia

[Jan Sapieha]

Po zapoznaniu się z treścią II Etap projektu zatwierdzam w całości.

[TobiaszVonRichtoffen]

Do portu przybija nieznajomy statek, tak, to "Dziewica Północy", Drakkar podarowany Irkuńczykom przez boga Talosa. Za nią płynie kilka innych statków, na nich widać silnie ociosane i potraktowane przez los twarze Irkuńczyków. To flota handlowa Tobiasza von Richtoffena, Księcia Irkunu. Przypłynął on tutaj aby wraz ze swoimi braćmi, zasymilować się z braćmi Germanami i Celtami mieszkającymi na tej wyspie.


-Ale ładna pogoda- westchnął Richtoffen

[TobiaszVonRichtoffen]

Widząc masę Tankowców, Kontenerowców i innych okrętów, a nie widząc Orszaku powitalnego, Richotffen stwierdził że woli przybić do brzegu gdzieś indziej. Tak oto wylądował tu:

[Konstanty Jerzy Michalski]

Po wielu perypetiach i dotarciu transz budowę miasta Port Arthurberg została zakończona! Można go nazwać de facto stolicą Anatolii. Vivat!

[TobiaszVonRichtoffen]

Dopływając do wyżej pokazanego miejsca, zobaczyłem plażę, wielką plażę, od dwóch stron otoczoną klifami i tworzącą zatokę, nazwałem ją Zatoką Talosa, na cześć jednego z 9 Bogów. Dobiliśmy do brzegów, dwa z moich 4 statków rozebraliśmy i zbudowaliśmy z uzyskanego drewna 4 Długie Domy. Z Dziewicy Północy zrobiliśmy magazyn naszego sprzętu i zapasów. Będziemy mieli gdzie biesiadować. Nazwijmy to obozem tymczasowym wyprawy geograficznej (bo prawo się przyczepi). A krócej "Obozem Aramila", na cześć jednego z moich przodków.

[AndrzejSwarzewski]

Duży ten obóz, fajny. Ile ludzi się tam zmieści?

[TobiaszVonRichtoffen]

Około 400 osób, w każdym domu po 100. Planujemy zbudowanie nowych na zbrojownie itd.

[Maciej Kamiński]

No... niech będzie. Nie będę ściągał podatków (którymi miałem się dziś zająć, ale się nie wyrobiłem) od rozbierania i składania gotowych zagranicznych łodzi, aż tak chorym biurokratą (jeszcze) nie jestem.

[TobiaszVonRichtoffen]

-Moi towarzysze, ruszam na wyprawę wraz z niejakim Mistrzem Ir-Min-Wardą. Chrońcie obóz przed tubylcami i zbudujcie mur naokoło z miejscowego drewna. Na mojego zastępcę, tradycyjnie wyznaczam Eldo Prezidento, przypłynął tu wczoraj moim prywatnym jachtem z Acapulco, w razie czego biorę ze sobą krótkofalówkę i radio. Ruszam!

Richtoffen wziął łódkę, odbił z brzegów Anatolii, i płynie w stronę kontynentu.

[Konstanty Jerzy Michalski]

Świetnie, dziękujemy za komunikat z kolonizacji. Gdy już się jakoś urządzicie, to i Prezydent przybędzie do Artherbergu. ;-)

Urządziliśmy się nawet za dobrze.

[Elżbieta Kaczmarek]

Młoda kobieta przybyła do portu, w oczekiwaniu na nadpływające statki, które widziała w oddali. Miała nadzieję, że to rozrusza Bialenie, której była potrzebna pomoc.

[Michael Wolferine]

<Jedyne, co tu można spotkać, to okręty wojenne ustawione w zgrabnym szyku, które są gotowe na jakąkolwiek okazję. Widać na nich naklejki Paktu Gellońskiego i niezdrapana cena, takie są nowe.>

[RCA]

Do nabrzeża Port Arthurberg powoli i majestatycznie zbliżył się okręt flagowy Marynarki Wojennej Księstwa Sarmacji, który eskortował w drodze z Feru i Cracofii zespół transportowców wiozących pomoc humanitarną, którą Księstwo Sarmacji zorganizowało dla poszkodowanych w czasie zamachu stanu przeprowadzonego przez Jana Lubomirskiego-Dostojewskiego Bialeńczyków. Na pomoc składają się kontenery z żywnością, czystą wodą, ubraniami, agregaty prądotwórcze, środki medyczne i dezynfekcyjne.

Pomoc zorganizowana została i dostarczona w ramach funkcjonującego Paktu Gellońskiego. Wraz z środkami niezbędnymi do opanowania sytuacji humanitarnej przybyło do Bialenii grono ekspertów gotowych do konsultowania z nowymi władzami Republiki kolejnych posunięć niezbędnych do postawienia kraju na nogi.

Księstwo zawsze wspiera swoich Sojuszników i Przyjaciół. Vivat Bialenia!