Organizacja pododdziałów piechoty niskiego szczebla.

[Ronon Dex]

Gąsienicowe BWP mogą być pojazdami cięższymi, a więc lepiej opancerzonymi - zachowując duże możliwości poruszania się w trudnym terenie, nawet 30-tonowy pojazd gąsienicowy będzie miał nacisk jednostkowy na grunt poniżej 0,7 kg/cm2. Powoduje to duża powierzchnia styku gąsienic w podłożem. Natomiast czteroosiowy pojazd kołowy będzie miał ten nacisk o wiele większy. Ciągłość gąsienicy również podnosi możliwości pokonywania przeszkód, które są lepsze od pojazdów kołowych.

Natomiast pojazd kołowy jest szybszy podczas poruszania się po drogach, zużywa mniej paliwa i z zasady ma większy zasięg. Ale jego masa musi być ograniczona, bo im jest większa tym nacisk na grunt dość mocno się zwiększa i możliwość pokonywania terenu maleje. Zresztą rosną w tym przypadku wymiary - bo trzeba stosować koła o większej średnicy i szerokości oraz dodatkowe układy umożliwiające zmianę ciśnienia w kołach (zmniejszanie ciśnienia powoduje zmniejszanie się nacisku jednostkowego poprzez "rozpłaszczanie się powierzchni koło przylegającej do gruntu).

Układ gąsienicowy ma większą odporność na uszkodzenie na polu walki - bo choć współcześnie odporność ogumionych kół jest bardzo duża (nawet na przestrzelenia i czy działanie odłamków) to nie dorówna to stalowej gąsienicy. Przez to na polu walki trudniej wyeliminować pojazd gąsienicowy.

Pojazd gąsienicowy ma też większą manewrowość w ciasnych przestrzeniach, ale podczas szybkiej jazdy po drodze manewruje się nim trudniej niż w przypadku pojazdu ze skręcanymi kołami, który wykonuje skręty bardzo płynnie. Generalnie pojazd kołowy szybciej dotrze na pole walki, ale jeżeli teren jest trudniejszy to w samym terenie będzie poruszał się gorzej. Jednak budowa układów jezdnych powoduje, że pojazd gąsienicowy jest z zasady nieco szerszy niż kołowy, ale jednocześnie nieco niższy - poza kwestiami manewrowania i ukrycia sylwetki pojazdu na polu walki ma to wpływ na możliwość transportu lotniczego, bo wyższy i ale węższy pojazd łatwiej "wpasować" do owalnego kadłuba samolotu.kołowego.

Większa ekonomia eksploatacji (i nie tylko chodzi o cenę - paliwo trzeba dostarczyć, a zużywalność się elementów układu kołowego jest mniejsza - czyli mniejsza jest obsługowość pojazdu) pojazdu kołowego powoduje, ze pojazd kołowy będzie praktyczniejszy tam, gdzie sytuacja wymaga dalszego przemieszczania się czy długiego pozostawania w ruchu (np. patrolowanie terenu). Natomiast pojazd gąsienicowy będzie się lepiej sprawdza w walce, w trudnym terenie, będąc bezpośrednią asystą czołgów.

Obecnie więc panuje tendencja do posiadania zarówno gąsienicowych BWP - i to takich o dużej odporności pancerza (a więc cięższych dochodzących do 30 ton i więcej), takiej która dorównuje czołgom starszej generacji oraz jednocześnie pojazdów kołowych, które mogą uzupełniać te gąsienicowe wszędzie tam gdzie nie potrzeba walczyć w trudnym terenie, ale ich odporność na ostrzał (choć coraz większa) nie dorównuje pojazdom gąsienicowym.

Co do terenu to w sumie rzadko zdarza się taki, który eliminuje całkowicie jeden rodzaj pojazdu - teren wykluczający pojazdy kołowe to tereny podmokłe oraz arktyczne. Z drugiej strony tereny pustynno-stepowe często preferują pojazdy kołowe, bo choć na typowym terenie piaszczystym lepiej poradzi sobie pojazd gąsienicowy to na rozległych terenach stepopodobnych takie pojazdy wzbijają ogromne ilości pyłu co nie wychodzi na zdrowie silnikom. Stąd np. w RPA (oczywiście piszę o czasach świetności tego kraju) przywiązywano mało uwagi nawet do czołgów, a budowano silnie uzbrojone pojazdy kołowe - pojazdy gąsienicowe były w tym terenie bardzo awaryjne. Z drugiej strony Izrael czyli kraj o stosunkowo niewielkich odległościach, ale silnie zagrożony i gdzie walki są nasycone dużą ilością środków ogniowych na małej przestrzeni w ogóle nie buduje BWP czy to kołowych czy to gąsienicowych - tylko stawia na ciężkie transportery będące przebudowanymi czołgami (i często przewyższające je odpornością - bo masę zdjętej wieży można wykorzystać na dodatkowe opancerzenie), a same ich czołgi mają niewielkie przedziały desantowe dla piechoty.

Jeżeli zakładamy tak jak w naszym wirtualnym przypadku duże i zróżnicowane obszary to trzeba mieć pojazdy bojowe zarówno gąsienicowe, jak i kołowe - podobnie jak w Rosji używa się zarówno gąsienicowych BMP-2/BMP-3 oraz kołowych BTR-90 czy jak w USA gąsienicowych M2 Bradley i kołowych Strykerów. Mniejsze państwa też często decydują się na układy mieszane (bardziej elastyczne) - stąd rozwój bojowych pojazdów piechoty* jest cały czas dwukierunkowy.

____________
*) Warto powiedzieć co to jest kołowy BWP - bo często mylone jest to z transporterem opancerzonym (zresztą takie BWP pochodzą zresztą od transporterów lub mają odmiany jako transportery). Otóż za BWP uważa się każdy pojazd bojowy (bez względu czy ma gąsienice czy koła), który służąc do przewozu żołnierzy, jednocześnie posiada uzbrojenie główne w kalibrze ponad 20mm.