Uroczystości Pogrzebowe Cara w Iżniewsku.

[Ivan von Lichtenstein]

Rodzino carska!
Towarzysze!
Wasze Ekscelencje goście zagraniczni!
Wasze Książęce Mości!
Obywatele Brodrii i Bialenii!

Przyszło mi przemawiać jako senior rodu von Vincis na tym pogrzebie. Śmierć mego wnuka to rzecz tragiczna, która bardzo mną wstrząsnęła – a także całym rodem. Tron po śmierci Adama Aleksandra przejęła jego żona – Aleksandra Dostojewska, obecna pani prezydent i caryca.
Zamierzam złożyć oficjalne kondolencje w imieniu całego rodu von Vincis najbliższym Adamowi osobom – jego ojcu Konstantemu Jerzemu Michalskiemu, jego synowi Patrykowi Hyjkowi w którym płynie krew von Vincisów oraz żonie Aleksandrze Dostojewskiej.
Pogrzeb zapowiadany tak dawno, po tak dawnej śmierci jest późny, ale z powodów technicznych (przenosiny forum) pominę ten aspekt, ponieważ sam postąpiłbym podobnie na miejscu organizatorów pogrzebu.
Adam Aleksander był dobrym człowiekiem. Szkoda ogromna że nie mógł żyć dłużej. To on, mój wnuk, utworzył Carstwo Brodryjskie które obecnie jest jedynym kontynuatorem tradycji Federacji Brodryjskiej. Potem on ożenił się z Aleksandrą i żyli wspólnie.
Lecz śmierć musiała nadejść tak szybko… Tak nieubłaganie. Nie zdążyłem z nim zamienić nawet ostatniej rozmowy. Trudno się mówi – tak się stało. Nic tego nie zmieni. Mam nadzieję że kiedyś syn Adama, Patryk Hyjek będzie miał szansę objąć tron – tak jak marzył mój wnuk.
Państwo Adama za czasów rządów Aleksandry zaczęło powoli umacniać swoją pozycję. Warto pamiętać na wieczne czasy o jego założycielu, który – także ze wsparciem Republiki Bialenii, za co ogromnie dziękuję ówczesnemu Prezydentowi – utworzył ten kraj.
Uważam że ile byśmy nie postawili Adamowi pomników, wieżowców jego imienia, ile byśmy nie wywiesili flag z jego wizerunkiem, największym jego pomnikiem jest Carstwo Brodryjskie, o które powinniśmy wspólnie dbać.

Z wyrazami estymy
Jego Książęca Mość Pan na Nikozji
Ivan Dymitr von Vincis-Kazakov