Odezwa do Narodu.

[Alberto Carlos de Médici y Zep]

Dostojna,

Czy dbałość o zachowanie prawa i legalności władzy można nazwać nagonką? Czy w swoich publikacjach użyłem argumentów ad personam, godzących (bezpodstawnie) bezpośrednio w Szanowną Panią? Wydaje mi się, że na oba te pytania należy odpowiedzieć przecząco. Ciekawy jest fakt akcentowania oraz podkreślania na każdym kroku Pani zasług. Jakby obawiała się Pani, że zostaną one zapomniane bądź przekreślone. Raz jeszcze stawiam pytanie: czy kiedykolwiek je przekreślałem?

Zdaje się, że wszędzie dostrzega Pani wrogów, a w przypadku ichże braku stara się Pani ich wyimaginować. Apeluję także o nie opuszczanie ziemi brodryjskiej. Tutaj nikt - a przynajmniej ja - nie widzi w Pani arcywroga...

Co za tym idzie, ogłaszam oficjalnie, iż z dniem 19. lutego bieżącego roku abdykuję z Tronu Carskiego i opuszczam Kraj. 
Podkreślam przy tym, że zachowuję należne mi tytuły.

Odniosę się także do kwestii tytulatury. Zgodnie z prawem monarsze, który abdykował przysługuje tytuł cara - seniora / carycy - seniorki. Jednak otwarta pozostaje kwestia legalności wstąpienia na tron, o której pisałem wcześniej. Sprawę tę winien zbadać przyszły monarcha.

Mojemu Synowi życzę powodzenia w rządach i błogosławię Mu w tym, modląc się równocześnie o to, by nie musiał ulegać presji bandytów, którym ja jestem dzisiaj zmuszona ulec.
Mam nadzieję, że tak potrzebna prawda ujrzy kiedyś światło dzienne a osoby dokonujące tej haniebnej rewolty zostaną osądzone podług Prawa.

Jestem zmuszony zaprotestować. Nazwanie mnie bandytą oraz rewolucjonistą, zwłaszcza bez podania żadnych dowodów godzi w moją osobę. Urąga to memu honorowi - arystokraty, byłego monarchy oraz konserwatysty. Gdybyśmy żyli w innej epoce, a Pani byłaby innej płci podejrzewam, że nie obeszło by się bez wyzwania na pojedynek. Chciałbym tedy, by raczyła Pani rozwinąć swoją wypowiedź oraz podać argumenty w oparciu o prawo, które Pani z takim namaszczeniem przywołuje oraz zawsze dąży do jego przestrzegania .