Poczet władców starożytnych [WYDZIELONO Z DB]

[Maciej Kamiński]

Ciąg dalszy:
21. Ingolf III Stary (31989 p.n.e. - 31936 p.n.e.) - wnuk Ingolfa II i syn jego średniego syna Egona, długowieczny władca. Za jego panowania powstała Zielona Dolina i jej legendarna świątynia Yggdrala, po której wszelki ślad zaginął. Toczył wiele wojen, dlatego też nie najlepiej było z gospodarką. Zanoci spalili łącznie ok. 170 rybośkowskich wsi.
22. Zyndram VII Jednodniowy (31936 p.n.e.) - prawnuk Ingolfa III, z linii księcia Egona. Pierwszego dnia swojego panowania zmarł otruty przez kuzyna, Egwina. Zapoczątkowało to długą wojnę domową w państwie.
23. Egwin VII (31936 p.n.e. - 31932 p.n.e.) - prawnuk Ingolfa III, z linii księcia Zyndrama. Wielokrotnie na krótko obejmował tron. Ponoć miał podły charakter. W końcu zginął, przypadkowo trafiony strzałą w oko przez swojego pazia.
24. Zyndram VIII (31932 p.n.e. - 31930 p.n.e.) - brat Egwina VII. Obalił brata przekupując jego dworzan. Gdy skończyły mu się pieniądze, rzucił się do rzeki. Prawdopodobnie cierpiał na schizofrenię. Słynny oświeceniowy poeta, Joachim Filke, poświęcił mu wiersz "Chciwcy".
Egwin VII (31930 p.n.e. - 31929 p.n.e.) - po raz drugi.
25. Alaryk IV Rozpustny (31929 p.n.e. - 31927 p.n.e.) - brat stryjeczny Zyndrama VII. Miał opinię bezwstydnika, wydawał ogromne sumy w domach publicznych w Rybakach, natomiast nie interesowała go utrata połowy kraju z powodu bezustannego konfliktu w kraju Rybośków. Obalony ku uciesze poddanych, resztę swojego długiego życia spędził o chlebie i wodzie w lochach.
26. Egon IV Młot (31927 p.n.e. - 31925 p.n.e.) - prawnuk Ingolfa III, z linii księcia Ingolfa. Urodzony w Numbres, gdzie jego dziadek udał się na dobrowolne wygnanie po przypadkowym uśmierceniu swojej żony. Świetnie obeznany w wojaczce, toczył wojnę z Werkanami, których przegonił daleko na północ. Zaniedbywał przy tym sprawy kraju, przez co co rusz odbierano mu tron.
Egwin VII (31925 p.n.e. - 31924 p.n.e.) - po raz trzeci.
Egon IV Młot (31924 p.n.e. - 31922 p.n.e.) - po raz drugi.
27. Zyndram IX (31922 p.n.e. - 31917 p.n.e.) - brat stryjeczny Egona IV. Pochodził z odłamu uznawanego za nieślubny, przez co kwestionowano jego prawa do tronu. Próbował odzyskiwać je zbrojnie, dzięki poparciu wśród sąsiadów. Dorobił się przez to łatki zdrajcy.
Egwin VII (31917 p.n.e.) - po raz czwarty.
Zyndram IX (31916 p.n.e. - 31915 p.n.e.) - po raz drugi.
Egon IV Młot (31915 p.n.e. - 31913 p.n.e.) - po raz trzeci.
28. Ingolf IV (31913 p.n.e. - 31907 p.n.e.) - syn Egwina VII, ojciec wprowadził go na tron ze względu na swoją niepopularność. Ściął publicznie wziętego w niewolę króla jednego z plemion sarmackich, co spowodowało wplątanie się zachodnich sąsiadów do wojny domowej u Rybośków. Ingolf uciekł do Numbres, gdzie został drobnym kapłanem.
Egwin VII (31907 p.n.e. - 31904 p.n.e.) - po raz piąty.
Egon IV Młot (31904 p.n.e. - 31902 p.n.e.) - po raz czwarty.
Egwin VII (31902 p.n.e. - 31901 p.n.e.) - po raz szósty.
Zyndram IX (31901 p.n.e. - 31896 p.n.e.) - po raz trzeci.
29. Egon V Ślepy (31896 p.n.e. - 31893 p.n.e.) - syn Egona Młota. W młodości stracił prawe oko, przewracając się na ostry krzemień. Lewe wypalił mu Ingolf IV,w formie kary za bunt. Był lubiany i miał talent dyplomatyczny, co pozwoliło mu uspokoić sytuację w państwie. Niestety, nie zapobiegł zawłaszczeniu sobie wyłącznej władzy na terenie Portu Rybaki przez burmistrza stolicy. Zmarł bezdzietnie.
Egwin VII (31893 p.n.e. - 31888 p.n.e.) - po raz siódmy.
Egon V Ślepy (31888 p.n.e. - 31871 p.n.e.) - po raz drugi.
30. Zyndram X (31871 p.n.e. - 31856 p.n.e.) - prawnuk Egwina VII, pochodził z zawartego nielegalnie małżeństwie jego młodszego syna Alaryka z jego siostrą. Jako jeden z niewielu książąt przeżył najkrwawszy etap wojny domowej. Swoje panowanie potwierdził dużymi łapówkami.