07.04.2014, 21:35:18
Valhalijska Socjalistyczna Republika Rad została powołana do życia 7 stycznia 1945 roku przez Armię Ludową Wschodniej Anatolii oraz Zjednoczony Komunistyczny Front Valhalli. Na czele kraju stanął sadystyczny major Józef Frantz, przez całą dopuszczający się okrutnych zbrodni na bialeńskich i scholandzkich cywilach, a także na anatolijskiej prawicowej partyzantce i dawnych urzędnikach cesarskich i książęcych.
Początkowo kraj ten był związany i sprzymierzony komunistyczną Bialenią i komunistyczną Sarmacją. Wiadomo było o licznych zbrodniach ekstremistycznego reżimu (mówi się o 100 tysiącach ofiar przed rozpoczęciem wojny domowej), jednakże państwom socjalistycznym potrzebny był mocny sojusznik do prowadzenia zimnej wojny z Dreamlandem. Wszystko zmieniło się po masakrze w Carnuntum 8 kwietnia 1949 roku, kiedy zamordowano dwa tysiące komunistycznych działaczy i wojskowych przeciwnych samozwańczemu dyktatorowi. Osiem dni później w Wolnogradzie Towarzysz Prezydent Kapczyński oraz Towarzysz Wanda postanowili zerwać stosunki z Valhalijską Socjalistyczną Republiką Rad, którą uznano za wypaczenie komunizmu.
W latach 1950-1963 samozwańczy dyktator kontynuował zbrodniczą politykę i zdobywanie coraz większej części władzy we własnych rękach. Zginęła duża część kadry oficerskiej, przedwojennych działaczy komunistycznych oraz komunistycznej inteligencji. W chwili wybuchu wojny domowej Towarzysz Adam Jabłoński, jeden z niewielu żyjących przeciwników Frantza, nielegalnie pojechał do Wolnogradu i Grodziska, by ustalić warunki wznowienia współpracy przeciw powrotowi monarchofaszyzmu do Anatolii.
Kilka dni później samochód z brutalnym dyktatorem wewnątrz wyleciał w powietrze. Towarzysz Adam Jabłoński stanął na czele socjalistycznego państwa, które ponownie podpisało umowy z Bialenią i Sarmacją. Dzięki wysyłanemu uzbrojeniu Valhalijska Socjalistyczna Republika Rad była dominującą siłą w kraju aż do 2001 roku, czyli śmierci Towarzysza Jabłońskiego.
Początkowo kraj ten był związany i sprzymierzony komunistyczną Bialenią i komunistyczną Sarmacją. Wiadomo było o licznych zbrodniach ekstremistycznego reżimu (mówi się o 100 tysiącach ofiar przed rozpoczęciem wojny domowej), jednakże państwom socjalistycznym potrzebny był mocny sojusznik do prowadzenia zimnej wojny z Dreamlandem. Wszystko zmieniło się po masakrze w Carnuntum 8 kwietnia 1949 roku, kiedy zamordowano dwa tysiące komunistycznych działaczy i wojskowych przeciwnych samozwańczemu dyktatorowi. Osiem dni później w Wolnogradzie Towarzysz Prezydent Kapczyński oraz Towarzysz Wanda postanowili zerwać stosunki z Valhalijską Socjalistyczną Republiką Rad, którą uznano za wypaczenie komunizmu.
W latach 1950-1963 samozwańczy dyktator kontynuował zbrodniczą politykę i zdobywanie coraz większej części władzy we własnych rękach. Zginęła duża część kadry oficerskiej, przedwojennych działaczy komunistycznych oraz komunistycznej inteligencji. W chwili wybuchu wojny domowej Towarzysz Adam Jabłoński, jeden z niewielu żyjących przeciwników Frantza, nielegalnie pojechał do Wolnogradu i Grodziska, by ustalić warunki wznowienia współpracy przeciw powrotowi monarchofaszyzmu do Anatolii.
Kilka dni później samochód z brutalnym dyktatorem wewnątrz wyleciał w powietrze. Towarzysz Adam Jabłoński stanął na czele socjalistycznego państwa, które ponownie podpisało umowy z Bialenią i Sarmacją. Dzięki wysyłanemu uzbrojeniu Valhalijska Socjalistyczna Republika Rad była dominującą siłą w kraju aż do 2001 roku, czyli śmierci Towarzysza Jabłońskiego.
N.N