Liceum, studia, plany na przyszłość

[Guliano Montini]

Dziękuję za wszelkie życzenia dobrego ukończenia studiów. Mam nadzieję, że pomogą. Od siebie dodam, że z 200-300 osób, które dostają się na medycynę kończy ją ok. 90-100, a pracę w zawodzie w Polsce podejmuje może z 40-60 osób (oczywiście mowa o absolwentach jednego uniwersytetu). Z tych 60 osób, mogę śmiało stwierdzić, że połowa to tacy, którzy mają znajomości w kręgach lekarskich, czy prawniczych. Mnie osobiście bardzo irytuje podejście niektórych profesorów i faworyzowanie takich osób. Niestety, ale nie wszystkie "dzieci wybitnych lekarzy" są takie jak ich rodzice, czy wujkowie. Bardzo często są strasznymi "konowałami", którzy byli ciągnięci przez starszych za uszy. Jednym z pierwszych pytań jakie usłyszałem na jednych zajęciach (celowo nie wspomnę na jakich) to: "Oooo. A czy pan dr XXX to twoja rodzina?". Ja na to, że tak to mój wujek. W odpowiedzi usłyszałem "Witaj serdecznie kolego. Mam nadzieję, że będzie nam się dobrze pracowało". Opadła mi szczęka. Tym bardziej, że nikt, kto w rodzinie nie ma nikogo takiego nie usłyszał podobnych słów. Trochę mnie to martwi, bo ja na lekarski nie poszedłem, ponieważ kilka osób w bliskiej rodzinie to lekarze, czy sędziowie etc. Poszedłem, aby zostać DOBRYM lekarzem, gdyż zawsze o tym marzyłem. No to tak tylko dodałem od siebie co do specyfiki studiów na prestiżowych kierunkach medycznych.