Postscriptum analizuje "betonyzację" Pollinu

[Frederick Hufflepuff]

(...) Nie chcą oni dopuścić do tworzenia nowych mikronacji, ponieważ mogą one potencjalnie stanowić zagrożenie dla ich pozycji. Tak, proszę państwa – można wręcz mówić o zamykaniu się Mikroświata w kręgu wzajemnej adoracji opresyjnych pseudoimperiów, jak Sarmacja czy Bialenia. (...)

Teza redaktora Casimira de Viriesa jest dość odważna. Sam sądziłem podobnie jak autor artykułu kilka lat temu. Gdy w 2011 r. zakładałem z Michaelem Amadeuszem Rutzeldorfem Zjednoczone Królestwo Santanii i Burgii, tym samym opuszczając Królestwo Wurstlandii (naówczas potężne państwo polskiego mikroświata, skupiające kilkunastu/kilkudziesięciu aktywnych mieszkańców), doświadczyłem swoistego "industria semper", języka nienawiści ze strony władz Wurstlandii, przytyk i złośliwych komentarzy. Było oczywiste, że Wurstlandia nie mogła sobie poradzić ze stratą wartościowych obywateli i z utworzeniem kolejnej v-nacji. Tą rzekomą wyższość Królestwa można było zauważyć i przeczytać w każdym poście, każdym zdaniu Wurstlandczyków, wyśmiewających rozpoczęcie funkcjonowania "następnej yoyonacji". Z biegiem mikronacyjnego czasu zrozumiałem jednak, że środowisko mikronacyjne, a ściślej członkowie v-imperiów, które de Viries nazwał "pseudoimperiami", broni się przed naturalnym wymarciem, acz równocześnie pozyskuje i operuje przybyszami w sposób nader rozważny i ostrożny oraz stara się nie dopuścić do wytworzenia takiej rzeczywistości mikronacyjnej, w której szacunek zastąpi warcholstwo, spokój - agresja, a przestrzeganie prawa - łamanie wszelkich reguł i zasad. Nie ma wątpliwości co do faktu istnienia różnic mentalnych, moralnych, wiedzowych między mikronautami, co rodzi dyskusje, a czasem niesnaski i konflikty. Nie możemy zaprzeczyć, że w v-świecie, tak jak w świecie realnym, na którym się wzorujemy, spotykamy się z niesprawiedliwością, nieuczciwością, niezrozumieniem. Te aspekty da się jednak odsunąć na dalszy plan w sytuacji zażegnania kryzysu aktywności, co zdecydowanie powinno być naszym wspólnym celem i zadaniem.