Ustawa o sądownictwie (I)

[Maciej Kamiński]

Szczegóły procesu legislacyjnego opisane zostały tutaj.

USTAWA O SĄDOWNICTWIE
z dnia 25 marca 2014 r.

Artykuł 1.

1. Tworzy się Sąd Ludowy, który jest właściwy do orzekania w sprawach cywilnych i karnych.

2. Siedziba Sądu Ludowego znajduje się w Wolnogradzie.

3. Każda ze stron postępowania w Sądzie Ludowym może powołać swojego reprezentanta.

4. Oskarżycielem publicznym w Republice Bialeńskiej jest Policja Krajowa.

5. Od wyroku Sądu Ludowego można się odwołać, wówczas sprawa jest rozpatrywane ponownie z nowym składem sędziowskim oraz z udziałem dwóch Obserwatorów Cywilnych.

6. Sąd Ludowy nie może prowadzić postępowań dotyczących przestępstw politycznych.

Artykuł 2.

1. Tworzy się otwarty Komitet Sędziowski, składający się z ochotników posiadających obywatelstwo bialeńskie.

2. Komitet Sędziowski wybiera spośród siebie prowadzących do poszczególnych rozpraw w Sądzie Ludowym.

3. Każdą rozprawę zależnie od jej wagi prowadzi od jednego do trzech sędziów, którzy ogłaszają potem wspólny wyrok.

4. Sędzia pobiera pensję jedynie za prowadzone rozprawy, w wysokości określonej w Stałym Planie Społecznym lub Czasowym Planie Społecznym.

5.

a) Strony postępowania mają prawo wnioskować do Komitetu o zmianę składu sędziów prowadzących rozprawę, w razie podejrzenia nieobiektywności.

b) Komitet ma obowiązek rozpatrzyć wniosek w ciągu trzech pełnych dób od złożenia.

6. Sędzia wyznaczony na rozprawę nie może być stroną postępowania, ani należeć do rodziny strony.

7. Przy orzekaniu wyroków sędziowie winni kierować się własnym sumieniem, prawem naturalnym i zwyczajowym oraz prawem Republiki.

8. W skład Komitetu Sędziowskiego nie mogą wchodzić:

a) Prezydent Republiki Bialeńskiej,

b) Premier Republiki Bialeńskiej,

c) Osoby ukarane za przestępstwa polityczne (np. zamachy stanu).

Artykuł 3.

1. Tworzy się funkcję Obserwatora Cywilnego, który bierze udział w wydawaniu wyroku w sprawach apelacyjnych Sądu Ludowego, oraz przy wszelkich sprawach prowadzonych przez Najwyższy Trybunał.

2. Obserwator Cywilny to osoba losowana spośród ogółu obywateli do konkretnej sprawy.

3. Funkcji Obserwatora Cywilnego nie może pełnić:

1) W Sądzie Ludowym:

a) Członek Komitetu Sędziowskiego,

b) Strona w sprawie,

c) Przedstawiciel strony,

d) Świadek powołany do danej sprawy.

2) W Najwyższym Trybunale:

a) Członek partii sądzonego,

b) Osoba pełniąca funkcję:

a. Premiera,

b. Prezydenta,

c) Członek Najwyższego Trybunału.

4. Obserwator Cywilny pobiera wynagrodzenie za swoją pracę określone w Stałym lub Czasowym Planie Społecznym.

Artykuł 4.

1. Tworzy się Najwyższy Trybunał, uprawniony do:

1) Oceniania, na wniosek Prezydenta, Premiera, lub posła, zgodności ustaw z dotychczas obowiązującym prawem i Konstytucją.

2) Rozwiązywania wątpliwości w interpretacji prawa.

3) Zatwierdzania ważności wyborów i referendów.

2. W skład Najwyższego Trybunału wchodzą trzej członkowie, wybierani na sześciomiesięczną kadencję w wyborach powszechnych.

3. Wszystkie decyzje podejmuje pełen skład Trybunału, powiększony o Obserwatora Cywilnego.

Artykuł 5.

1. Ustawa wchodzi w życie w momencie ogłoszenia.

2. W momencie wejścia w życie ustawy przestaje obowiązywać ustawa o sądownictwie z dnia 31 grudnia 2013.*

[spoiler]*Podano błędną datę, chodziło o ustawę o sądownictwie z dnia 30 grudnia 2013 r.[/spoiler]

(-) Andrzej Swarzewski