Inauguracja XXV kadencji prezydenckiej

[Eddard Noqtern]

Szanowni Bialeńczycy,

Kiedy zaledwie miesiąc temu, po długiej przerwie i nieobecności powracałem do Republiki Bialeńskiej, nie spodziewałem się, że będę dziś występować jako członek rządu, Lew Wolnogradu i Gubernator Wysp Przyjaźni. Szczególnie nie wyobrażałem sobie, że będę ministrem w rządzie Tadeusza! Człowieka, którego uważałem za jednego z najsłabszych do tej pory Prezydentów, a swego czasu którego podejrzewałem o bycie szpiegiem obcej mikronacji, który chcę Bialenię zniszczyć. Co więcej – powracałem do kraju w ruinie, będącym ledwie widzialnym odbiciem dawnego blasku. Kraju obywateli znudzonych i niechętnych.

Jakże wszystko szybko się tu zmienia! W moich oczach Tadeusz zmienił się diametralnie. Przestał być lekkomyślnym młodzianinem (wybacz Tadeuszu, ale mówię szczerze), aby stać się odpowiedzialnym, zrównoważonym, ale wciąż pełnym pomysłów, zaangażowania i aktywności mikronautą. To świetnie, że właśnie on zasiądzie teraz w Pałacu Prezydenckim – w tym czasie odrodzenia, zjednoczenia i powrotu do dawnych sił. Wierzę, że dzięki temu kolejny rok przyniesie Republice i jej sojusznikom wiele dobrego i tego nam wszystkich życzę.

Poproszono mnie, abym powiedział parę słów o moim resorcie – ministerstwie regionów. W chwili obecnej, posiadam pełnię władzy regionalnej – i w tym miejscu pragnę podziękować lennikom oraz Prezydentowi za takie wyróżnienie, gdyż poza funkcją ministra, jestem także Lwem Wolnogradu oraz Gubernatorem Wysp Przyjaźni. Postaram się wykorzystać tą możliwość mądrze, ale z przytupem.

Chcę, aby Wolnograd, wyspa bialeńska i Wyspy Przyjaźni odżyły. Będzie dużo fabularności i konkursów. Będzie trochę kwestii prawno-administracyjnych. Będą konferencje, przedsiębiorstwa, wioski i miasta. W skrócie – będzie się działo. Ale przechodząc do konkretów:

1.      Utworzę Radę Miasta Wolnogradu, która aktywnie będzie obradować nad przyszłością miasta.

2.      Opiszę i zobrazuje ważne wolnogradzkie obiekty, zabytki i kluczowe miejsca.

3.      Zorganizuję międzymikronacyjny konkurs: maraton regionów.

4.      Pomogę w organizacji szczytów i konferencji międzynarodowych na Wyspach Przyjaźni.

5.   Przeanalizuję i wspólnie z odpowiednimi organami usprawnię kwestie infrastruktury na terenie wysp.

6.      Wspólnie z Wiceprezydentem rozważę rolę „ziemi” oraz przedsiębiorstw w gospodarce.

Jeśli jest ktoś, kto chciałby pomóc mi w zarządzaniu i aktywizacji regionów proszę o kontakt poprzez prywatną wiadomość. Roboty jest dużo, więc nikt nie będzie się nudził. Przewiduję dużą delegację odpowiedzialnych zadań i gruntowne wsparcie. Zapraszam!