Związanie organów władzy publicznej prawem

[Hewret von Thorn]

związanego z bardziej realowymi dyskusjami

Akurat Karol odnosił się do kwestii regulacji wszystkich stosunków podmiotowych i przedmiotowych normami tworzonymi w mikronacjach. W świecie realnym taki problem raczej nie występuje.

Prawo stanowione Sarmacji nie obejmuje wyczerpująco wszystkich stosunków społecznych. Nie ma tu bowiem tak znacznego zapotrzebowania na złożone i wszechogarniające normy jak w życiu realnym. Nie da się też przewidzieć wszystkich dziedzin życia wymagających unormowania; często potrzeba zastosowania jakichkolwiek norm pojawia się tylko raz, i spisywanie zasad jej dotyczących nie ma po prostu sensu. W niektórych sytuacjach taka potrzeba w ogóle może się nie pojawić.

Interpretacja [...] przepisów Konstytucji nakazuje w sytuacjach wątpliwych zawsze rozstrzygać na korzyść obywatela. W sytuacjach nieunormowanych umożliwia rozstrzyganie w ochronie praw i wolności nawet wtedy, kiedy brak stanowionego przepisu - na podstawie zasad wywodzonych z przywołanych artykułów Konstytucji. Jest to niemożliwe tylko, jeśli dana materia jest szczegółowo unormowana, a orzeczenie na korzyść obywatela byłoby zabronione przez stanowiony przepis (wówczas wnioskodawca może co najwyżej szukać uznania przez Trybunał niezgodności danego przepisu z Konstytucją).

Źródło: http://fc.sarmacja.org/viewtopic.php?f=5...56#p267367

Na co oczywiście Trybunał Koronny KS zareagował...

Marszałek Trybunału Koronnego pragnie zauważyć, że w sytuacji kiedy w Konstytucji Księstwa Sarmacji brak jest mowy o zasadzie państwa prawa generalnie organy władzy publicznej nie powinny wydawać decyzji negatywnych uzasadniając, że brak jest podstawy prawnej do podjęcia określonej czynności. Niemniej, ma to zastosowanie w sytuacjach kiedy organ władzy publicznej musi podjąć kwestię, która nie jest regulowana prawem stanowionym. Tryb i zasady działania Trybunału Koronnego oraz tryb i zasady procedowania spraw i postępowań sądowych przed Trybunałem Koronnym określa i definiuje Kodeks Postępowania przed Trybunałem Koronnym. Czyni to w sposób kompleksowy i wiążący dla Trybunału Koronnego. Fakt, że ustawodawca nie przewidział instytucji zabezpieczenia jako narzędzia do dyspozycji Trybunału w czasie rozprawy nie uprawnia Trybunału do wprowadzania takiej instytucji w sposób uznaniowy, szczególnie, że co do zasady Trybunał Koronny nie ma mocy stanowienia prawa.

I w odniesieniu do wcześniej wskazanej interpretacji przepisów przez Deflariusza Wandery:

Marszałek Trybunału Koronnego nie podziela też stanowiska, że instytucja zabezpieczenia wynika wprost z art. 1 i art. 2 Konstytucji Księstwa Sarmacji. Przepisy te są normami generalnymi i zbyt ogólnymi by wywodzić z nich prawo do stosowania przepisów nie znanych w sarmackim porządku prawnym. Takie wywiedzenie byłoby w ocenie Marszałka Trybunału działalnością prawotwórczą Trybunały Koronnego, a taka działalność nie leży w kompetencjach Trybunału, za wyjątkiem spraw ustrojowych (jako postępowań szczególnych i w niezwykle zawężonym zakresie - ustalania wykładni przepisów prawa stanowionego). Byłoby to też niezwykle niebezpiecznym precedensem umożliwiającym Trybunałowi wprowadzanie do porządku prawnego Księstwa instytucji przenoszonych ze świata realnego, które nie mają odzwierciedlenia w prawie Księstwa.

Źródło te same, jak powyżej.

Osobiście dużo się nie rozpiszę, bo jeszcze za mało wiem, aby potrafić uzasadnić swoje stanowisko (bo takowe mam i zgadzam się z uzasadnieniem TK).
Mogę jedynie zauważyć, że przykład płynący z innych mikronacji związany ze stosowaniem ustanowionego prawa na zasadach przez siebie ustalonych, to dobry materiał na poprawianie jakości norm przyjętych w Republice Bialeńskiej.