I Posiedzenie Ministerstwa Sprawiedliwości

[Karol Medycejski]

W sumie podczas stanu nadzwyczajnego pełnia uprawnień władzy spada na Prezydenta, więc teoretycznie uprawnienia policyjne też. Może sobie aresztować kogo chce, o ile dana osoba jest zagrożeniem. Poprawcie mnie, jeśli się mylę.

To by się zgadzało.

To może być dobry pomysł. Można chyba rozwiązać poprzez wrzucenie do KK przepisu, że w czasie trwania stanów nadzwyczajnych wymiar kary ustala się na podstawie górnej granicy, tylko jakoś zgrabniej.

Myślę, że taka zmiana nie ma sensu - zawsze należy pozostawić luz decyzyjny.

Zauważam natomiast parę innych problemów, które szczęśliwie są jednak do rozwiązania.

Po pierwsze, cytując Konstytucję (art. 30 zdanie 2 in fine), w trakcie trwania stanów nadzwyczajnych "uprawnienia organów władzy powierzane są Prezydentowi Republiki Bialeńskiej." Oznacza to, że także władza sądownicza wchodzi w zakres władzy delegowanej. Projekt jednak milczy w tej kwestii.

Po drugie, w związku z brzmieniem wyżej cytowanego przepisu, który jeszcze raz przytoczę: "W czasie ich trwania uprawnienia organów władzy powierzane są Prezydentowi Republiki Bialeńskiej." nie wydaje mi się konieczne, aby dokonywać zmiany przepisu dotyczącego hierarchii aktów prawnych. Konstytucja jasno stanowi o delegacji władzy, a ustawa jedynie nadaje nazwę aktom, za pomocą których ta władza jest wykonywana. Zresztą, w jednym miejscu projekt słusznie wskazuje, że dekrety mogą mieć różną moc, począwszy od ustawy specjalnej a skończywszy na postanowieniu (co jest częściowo błędne, bo dekretem powinny być tylko akty normalnie niewydawane przez prezydenta, a zatem ustawy specjalne, ustawy, postanowienia i rozporządzenia wydawane przez inne organy w czasie, gdy nie obowiązuje stan nadzwyczajny), co potwierdza potem (po zakończeniu stanu nadzwyczajnego), a właściwie dokonuje przypisania, Parlament, zaś dalej w tym projekcie jest wrzucony przepis nowelizujący Konstytucję, który wrzuca dekrety na poziom ustawy "zwykłej", co prowadzi do niespójności wewnętrznej tej ustawy, a w konsekwencji też i Konstytucji. Konkludując zatem, zmiana Konstytucji jest tu niepotrzebna, a w takim kształcie wręcz powodująca bardziej chaos, niż wprowadzająca jakąś pozytywną zmianę legislacyjną.