Oh, du schöner weiss Adler!

[Michael Wolferine]

W Wolnogradzie panowało wielkie poruszenie. Ukochany Prezydent Wolferine, uwielbiany i doceniany przez wszystkich były Wiceprezydent oraz Minister Krasnodębski, a także sympatyczna Minister Oświecenia Kaczmarek zostali aresztowani i umieszczeni w więzieniu znajdującym się pod Pałacem Prezydenckim. Strajkowano i protestowano przed siedzibą nowego prezydenta, który nie zamierzał chyba wychylić nosa, ponieważ w mgnieniu oka czmychnął do fabryki alkoholu, co wywołało niezadowolenie protestujących i strajkujących.

Pod jego nieobecność, lojalna wobec byłego dowódcy, 10 Dywizja Zmechanizowana Obrony Terytorialnej skontaktowała się z nieznaną instytucją i zarządziła akcję ratunkową dla Prezydenta Wolferine'a. Na plac przed rezydencją władców bialeńskich dokładnie o godzinie 14.50 podjechało kilkadziesiąt wozów transportowych z żołnierzami tejże Dywizji, którzy zabrali ze sobą specjalistyczny sprzęt i broń w postaci pistoletów, karabinków, karabinów oraz karabinów wyborowych. Rozstawili się przy posterunkach strażników budynku, szybko ich obezwładnili i rozpoczęli jedną z ostatecznych faz operacji Der weiss Adler.

Wojacy podeszli pod drzwi budowli, wyważyli je i od razu rozbroili telegrafów z punktów komunikacyjnych w pałacu i w stacji radiowej. Dowódca dywizji, Krzysztof Kazimierz, wziął Biblię i począł czytać fragmenty powiązane z wydawaniem przez jakiegoś króla rozkazów, które mogły zdezorientować stacjonujące niedaleko jednostki Sił Powietrznych i Wojsk Lądowych. Wykonał to również w różnych językach. Następnym ich celem było więzienie, w którym uwięziono Wolferine'a, Krasnodębskiego i Kaczmarek. Uzyskano klucze do celi, odnaleziono wejście na dół i uwolniono wszystkich, prowadząc ich do limuzyny posiadającej kuloodporne szyby i opony.

Teraz jadą prosto drogą krajową 17, choć nie wiadomo, dokąd.