Cytat:Frederick Hufflepuff: Witam serdecznie Prezesa Policji Krajowej, kilkukrotnego Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Pana Macieja Kamińskiego.

Maciej Kamiński: Dzień dobry.

FH: Panie Ministrze, trwa referendum odwołujące Prezydenta Hewreta Faradobusa. Jak Pan myśli, jakim rezultatem się ono skończy? Czy było potrzebne i dlaczego część z obywateli zdecydowała się na optowanie za organizacją głosowania?

MK: Myślę, że spokojnie zakończy się kontynuacją kadencji. Potrzebne jako tako nie było, ale posłużyło pewnemu celowi, jakim było rozładowanie napięcia. Bo nie oszukujmy się - to wszystko odbyło się dlatego, że Iwan (Pietrow-Dostojewski - przyp.red.) zalazł paru osobom za skórę. Gdyby było inaczej, to przedterminowo zakończyła się poprzednia prezydentura.

FH: Jak ocenia Pan działalność Rządu i Prezydenta Hewreta Faradobusa? Czy brak aktywności władzy w znaczny sposób przekłada się na funkcjonowanie państwa?

MK: Dość głupio mówić o czymś, w czym sam działam, więc pozwolę sobie ograniczyć się do wystawienia samemu sobie negatywnej laurki, z racji tego, że real uderza we mnie mocniej, niż się spodziewałem, i pouderza tak sobie jeszcze jeden tydzień. Aczkolwiek od dobrze roku nie zmieniłem filozofii - ktoś mnie chce w rządzie, to OK - ale nie tkwię tam na upartego, jeżeli ktoś świeższy chce mnie zastąpić.

FH: W sondażu prezydenckim w wydaniu nr 78 gazety "wBialenii" na pierwszym miejscu uplasował się Andrzej Swarzewski, ojciec-założyciel Bialenii. Można być już pewnym, że następna kadencja prezydencka będzie należała do Swarzewskiego?

MK: Krótka, bufonowata reprymenda w sprawie definicji - ojców-założycieli było pięciu i termin ten dotyczy ściśle RB. Musiałem (śmiech). A czy będzie należała, kto wie - Andrzej pod względem parcia na władzę jest nieprzewidywalny z powodu wyznawanej przez siebie filozofii politycznej. Czym bardziej aktywni i kontrowersyjni, zwłaszcza to drugie, będą rywale, tym bardziej prawdopodobne, że zobaczymy dziesiątą kadencję Swarza (przezwisko Andrzeja Swarzewskiego - przyp.red.) w Pałacu. Pamiętajmy też, że wygrywa on wszystkie tego typu sondaże.

FH: Jakich zmian potrzebuje nasze państwo, co funkcjonuje w nim źle? Czy układ stowarzyszeniowy wymaga renegocjacji, a jeśli tak, to na jakich nowych warunkach? Jaki jest wkład Hasselandu i Brodrii w funkcjonowanie Bialenii?

MK: Zmian za wiele nie trzeba. Wyciszyć nacjonalistyczne nawalanki i na bieżąco regulować problemy, możliwie w tradycyjny sposób. Czyli głównie po raz milionowy dłubać w ordynacji. Niezmiernie miło widziałbym wysypy inicjatyw kulturalnych z większą regularnością.

FH: Jak skomentuje Pan zaproponowany przez p.o. Prezydenta Iwana Pietrowa-Dostojewskiego projekt poprawki do ustawy o sądownictwie, wedle którego istniałaby opcja odwołania Sędziego Ludowego przez Prezydenta? Poparłby Pan to w Parlamencie? Czy uważa Pan, że ten projekt przyczynił się do dymisji Sędziego Severino Castiglioniego-Faradobusa?

MK: Skomentowałem go już, to nie wypali, zwyczajnie. Nie na tym stanowisku. Za mało chętnych, za duże ryzyko. Poza tym, byłoby dość śmieszne, że pałownika z gestapo usunąć jest tak ciężko, a koleżkę w peruce i todze z młoteczkiem, który jest kilka rzędów ważniejszy, szczególnie w tak kłótliwym narodzie, można by wywalić od ręki. Nie poprę tego, a co do Sewerysia, jest boleśnie oczywiste, że to w gruncie rzeczy był jedyny powód jego dymisji. I szczerze, to oczekiwałem, że usłyszymy coś takiego, jak podczas masowych dymisji pod koniec VII kadencji, ale cóż...

FH: Ostatnio wiele mówi się o roli i sposobie funkcjonowania Policji Krajowej w Bialenii i w mikroświecie w ogóle. Na łamach "wBialenii" pojawił się tekst Roberta Dąbskiego-Hansa "Dębiarza", w którym podważył zasadność istnienia tej instytucji. Co Pan na to?

MK: Z Robertem (Dąbskim-Hansem - przyp.red.) polemizuję na bieżąco w postach pod tamtym wydaniem. Jestem ciekaw ostatecznej konkluzji tego wszystkiego.

FH: Dziękuję za wywiad. Proszę przekazać kilka słów Czytelnikom.

MK: Pozwolę sobie przytoczyć tu fragment mojego przemówienia z drugiej rocznicy RB: Wszyscy jesteśmy przecież równi.

Cytat:Wywiad przeprowadzony 30 lipca 2016 r.

Frederick Hufflepuff: Jest Pan Carem Brodrii od kilkunastu tygodni. Co udało się Panu przez ten okres osiągnąć? Czy możemy już mówić o jakichś sukcesach?

Iwan Pietrow-Dostojewski: Dziękuję za poruszenie tego tematu. Jako Car mogę powiedzieć, iż Brodria jęła podnosić się z kolan. Reformy, które zapoczątkowałem, są wprowadzane stopniowo i bez pośpiechu. Chcę, aby w tym procesie uczestniczyli obywatele; aby kształtowali przyszły wygląd swego kraju. Oczywiście, wypełniając rolę władcy absolutnego, staram się kierunkować rozwój; przedstawiam idee i główne pomysły. Nie zamierzam jednak postępować samolubnie; nie zamierzam rządzić w pojedynkę, gdyż w mikronacjach jest to zupełnie bezsensowne. Stąd pomysł utworzenia Rady Państwa - parlamentu dającego obywatelom wpływ na losy państwa.

Od czasu mej koronacji wszyscy obywatele zaczęli budować nową Brodrię. Szczególnym sukcesem można nazwać ustanowienie Zwodu Praw Kardynalnych - aktu prawnego kształtującego podstawy Carstwa. Oprócz tego należy zaznaczyć, iż aktywność w państwie brodryjskim wzrosła. Praktycznie każdego dnia pojawiają się nowe posty.

Nie jest to jednak spełnienie moich i obywateli marzeń. Mamy przed sobą jeszcze długą drogę; wiele trzeba poprawić i ulepszyć. Myślę jednakże, iż damy radę i osiągniemy sukces.

FH: Sąd Ludowy w swoim ostatnim wyroku orzekł, że była Caryca Brodrii Aleksandra Izabella Swarzewska-Dostojewska nie może powrócić do Ojczyzny, bo wyroki Sądu i działania Policji Krajowej muszą być respektowane również w państwach stowarzyszonych. Pan wyraził wobec tego sprzeciw. Dlaczego?

IPD: Moim zdaniem jest to wyrok niezwykle niesprawiedliwy i hańbiący. Sprzeciwiłem się, gdyż tak nakazywała mi moja własna duma. Sąd Ludowy wydając taki wyrok, zaatakował państwa stowarzyszone; zaatakował ich suwerenność. Nie wiem, czy była to czysta złośliwość ze strony Sędziego, czy chęć pokrzyżowania moich planów. Wiem natomiast, iż Sędzia Główny nie wydał wyroku, opierając się tylko i wyłącznie na swoich opiniach. Przyjął tok myślenia zagranicznego władcy... To jest, moim zdaniem, znak, iż ten człowiek nie nadaje się do pełnienia tak ważnych stanowisk państwowych.

FH: Jak ocenia Pan rozwój Brodrii w ostatnich kilku miesiącach? Czy do Carstwa zawitali nowi mieszkańcy?

IPD: Myślę, iż idziemy w dobrym kierunku. Nie będę się znów rozpisywał, gdyż tak właściwie odpowiedzi na to pytanie udzieliłem powyżej. Jeżeli chodzi o mieszkańców, to tak, do Carstwa zawitał jeden nowy mieszkaniec - Jan von Maikowski. Cieszę się z tego powodu i mam nadzieję, iż pozostanie z nami dłużej. Oprócz tego do Brodrii wróciło kilku starych mieszkańców - Akrypa Rabotowicz von Primisz oraz Konstanty Jerzy Michalski. Liczę na to, iż odnajdą się w panującej sytuacji.

FH: Pełni Pan funkcję Wiceprezydenta i Ministra Propagandy w rządzie Hewreta Faradobusa. Jak zapatruje się Pan na pierwsze decyzje włodarza - o powołaniu Ministerstwa Oświecenia, o zapowiedzi uporządkowania i oczyszczenia forum?

IPD: Uważam, iż są to dobre zmiany. Trzeba próbować rozwijać naukę w Bialenii. Myślę, iż Andrzej Swarzewski wywiąże się z postawionych przed nim zadań. Obecnie jest nieaktywny, ale wiadome jest to, że w okresie wakacyjnym tak bywa. Jak Andrzej powróci, to zapewne będzie pracował bardzo mocno.

FH: Jakie plany ma gabinet, którego jest Pan członkiem? Szykują się jakieś spore zmiany w ustawach lub reformy w systemie wyborczym?

IPD: Jak widać, gabinet nie jest duży. Decyzją Prezydenta było, aby nie tworzyć wielu ministerstw, i aby skupić się przede wszystkim na zachowaniu stabilności Bialenii w tzw. "okresie ogórkowym". W związku z tym na dzień dzisiejszy funkcjonują:

- MSZ;
- MSW;
- MP;
- MO;
- MGiF.

To, co niezbędne.

FH: Co Pan sądzi o działalności nowego obywatela Piotra Novitiusa i jego projekcie ustawy o zniesieniu ustawy o obowiązku mieszkaniowym? Czy partia, którą zamierza utworzyć - Liga Nowej Bialenii - ma w ogóle szanse na spełnienie takich swoich postulatów, jak reforma systemu emerytalnego?

IPD: Dobrze, że Piotr zechciał zaktywizować się w Bialenii. Szkoda, że czyni to w dosyć nieładny sposób. Niestety, nie jestem w stanie inaczej nazwać oczerniania Hasselandu i mówienia, iż kraj ten doprowadza do pogorszenia się stanu Bialenii. To jest dla mnie kompletny nonsens.

Szczerze powiedziawszy, to mój stosunek wobec projektu ustawy jest negatywny. Ustawa o obowiązku mieszkaniowym precyzuje miejsce zamieszkania każdego obywatela i wprowadza ład w funkcjonowanie Republiki. Nie wiem, skąd twierdzenie, iż "ogranicza ona poruszanie się mieszkańców po terenie państw stowarzyszonych". Ja tego nie odczuwam, ale co ja tam wiem...

Parta Pana Novitiusa, a raczej jej zalążek, jest moim zdaniem niewypałem. W programie wyborczym brak konkretów, brak ciekawych pomysłów na funkcjonowanie Republiki Bialeńskiej... Reforma systemu emerytalnego? Proszę... Jak można mówić o reformie, skoro nie mamy nawet takowego systemu!

FH: Dziękuję za wywiad. Proszę przekazać kilka słów Czytelnikom.

IPD: Również dziękuję. Czytelnikom życzę wszystkiego dobrego. Ci, którzy mogą, niech odpoczywają w wakacje, żeby potem mieć siły do działania w Bialenii, a ci, którzy nie mają możliwości odpoczynku, niech nie przepracowują się strasznie, bo i w Bialenii nie będą mogli się udzielać.

Cytat:Współczesne życie w mikroświecie stanowi trudne wyzwanie – stwierdził Guedes de Lima, Członek Prezydium Rady Konsulatu Sclavinii, dyrektor Sclavińskiego Instytutu Historycznego, a przede wszystkim ostatni z wirtualnie żyjących Ojców Założycieli Sclavinii. W prasie wielokrotnie nazywany „Człowiekiem Sclavinią”. W mikroświecie żyjący nieprzerwanie od października 2006 roku. Były Prezydent i Marszałek-Premier Rzeczpospolitej Sclavińskiej. Baron Księstwa Sarmacji. Właściciel jednej z największych i najstarszych korporacji medialnych – Unicorn Media Corporation oraz jednego z najsłynniejszych czasopism sarmackich – Przeglądu Politycznego.

Guedes de Lima uchodzi powszechnie za osobę, dla której nadrzędnym celem jest bezpieczeństwo i dobro państwowości sclavińskiej. Zasygnalizowanie tej kwestii jest niezwykle ważne dla dalszej części niniejszego artykułu, poświęconego powrotowi do wirtualnego życia, jednego z największych (a być może największego?) Sclavińczyka. Prezydent Guedes de Lima jest inicjatorem porozumienia na mocy którego dawna Rzeczpospolita Sclavińska została inkorporowana przez Księstwo Sarmacji w dniu 16 lipca 2007 roku. Księstwo Sarmacji było, jest i zawsze będzie gwarantem bezpieczeństwa Sclavinii – podkreślał wielokrotnie, pytany o swój stosunek do Księstwa Sarmacji. O ile w połowie 2007 roku, Guedes de Lima stał na czele bardzo aktywnej, choć młodej mikronacji, to swój kunszt polityczny potwierdził w listopadzie 2011 roku, kiedy podjął tajne negocjacje z najwyższymi władzami Księstwa Sarmacji, których tematem, było odrodzenie państwowości sclavińskiej na dawnych terenach Mirii, Sangii i Nowicji. Tak też się stało. „Człowiek Sclavinia” zapobiegł upadkowi i zapomnieniu swojej wirtualnej ojczyzny. Królestwo Sclavinii jako prowincja Księstwa Sarmacji odrodziło się w listopadzie 2011 roku.

Od tamtej daty upłynęło już prawie pięć lat. Jak na warunki współczesnego mikroświata to zamierzchłe i odległe czasy. Mimo upływu lat w świecie tym znów swoją aktywność zaznaczył Guedes de Lima. Powrót w drugiej połowie lipca 2016 roku do Konsulatu Sclavinii można uznać za jeden ze spektakularniejszych w historii mikroświata. Dlaczego wróciłem? Tak naprawdę nigdy nie odszedłem. Serwisy Księstwa Sarmacji monitorowałem regularnie. Wiedziałem, że Sclavinia jest bezpieczna pod rządami Helwetyka Romańskiego, dlatego też spałem spokojnie… do czasu - tłumaczy. Powrót Guedesa de Limy z wirtualnej emerytury wymusiły plany prominentnych polityków sarmackich, którzy postanowili, że Konsulat Sclavinii zostanie przyłączony do Starosarmacji. Koncepcja ta spotkała się jednak z niespodziewanym oporem Guedesa de Limy oraz Michała Bryenniosa, którzy zablokowali podpisanie porozumienia twierdząc, że decyzja taka będzie „gwoździem do trumny” Konsulatu Sclavinii oraz idei Ostatecznej Krucjaty. Już raz w wirtualnym życiu pozwoliłem na połączenie się Sclavinii z innym państwem, do dziś tego żałuję – podsumował Guedes de Lima, który powszechnie uznawany jest za jednego z największych oponentów powstania Rzeczpospolitej Sclavinii i Trizondalu.

Czy obecny wzrost aktywności na terytorium Konsulatu Sclavinii jest tylko krótkotrwałym „pożarem lasu”, jak twierdzą mieszkańcy Starosarmacji? Jak to w przypadku mikroświata bywa, czas pokaże. Z całą pewnością należy jednak stwierdzić, że powrót Guedesa de Limy do aktywnego wirtualnego życia trzeba uznać za bardzo ważne wydarzenie. Dziś mikroświat częściej żegna wybitne jednostki, niż wita je z powrotem. Nie jestem w stanie stwierdzić, kiedy realioza znów zaatakuje. Aktywność w Księstwie Sarmacji traktuję jako spłatę długu wdzięczności wobec mikronacji, która dała mojej wirtualnej ojczyźnie szansę przetrwania. Nie jestem pewien czy obecne władze Księstwa są świadome jak silne więzy przyjaźni łączą Eldorat z Grodziskiem – zakończył „Człowiek Sclavinia”.

Powróciłem do aktywnego życia w mikroświecie, gdyż wymagała tego sytuacja. Jako współzałożyciel państwowości sclavińskiej jestem odpowiedzialny za jej bezpieczeństwo i niezależność. Wśród polityków sarmackich zrodził się pomysł, by włączyć Konsulat Sclavinii do Starosarmacji. Uznałem to za ideę, która może przekreślić autonomię i wyjątkowy klimat Konsulatu Sclavinii. Włączenie mojej wirtualnej ojczyzny do Starosarmacji nie wzmocniłoby siły Ostatecznej Krucjaty, lecz by ją całkowicie wyhamowało. Dlatego też powróciłem i pokazałem całemu mikroświatu, że mimo zaawansowanej realiozy da się ją pokonać. Trzeba mieć tylko odpowiednią motywację. Moją motywacją było ratowanie państwa, którego jestem częścią od prawie 10 lat. W chwili obecnej koncentruję się na rozwijaniu Sclavińskiego Instytutu Historycznego oraz prowadzę korporację medialną Unicorn Media Corporation.

Guedes de Lima

Cytat:Wirtualne realia

Mikronacja w założeniu miała być rodzajem społeczności internetowej, zajmującym się symulacją państwa w warunkach internetowych. Wydawałoby się, że w internecie, w którym powinniśmy mieć większy zakres wolności słowa, każde z państw również powinno być bardziej wolnościowe niż państwa rzeczywiste. W takim v-państwie swoboda działania powinna być nieograniczona, obarczona jedynie odpowiedzialnością za każde słowo. Niestety, wielbicie zamordyzmu w rzeczywistości najwyraźniej próbują budować zamordyzm w warunkach wirtualnych. Ich działanie objawia się na wiele sposobów, które chciałbym przedstawić w dzisiejszym felietonie. Stańmy w prawdzie z wirtualnymi realiami.

I. Im bardziej skomplikowany system prawny, tym lepiej.

Tym grzechem obdarzone są dzisiaj wszystkie wirtualne państwa. Niektóre są w tej naturze skromniejsze, niektóre bardziej pruderyjne, ale każda grzeszy w podobny sposób. Sytuacja w każdym kraju z osobna przypomina trochę życie człowieka - im ten jest starszy, tym bardziej grzeszy. Niektóre państwa co jakiś czas spowiadają się z pojedynczych występków, ale za jakiś czas w miejsce jednego pojawiają się kolejne, o cięższym charakterze. Zwróćmy uwagę na kilka z nich - niektóre w swoim założeniu są tak absurdalne, że aż głowa mała. Choćby w kwestiach bezpieczeństwa wewnętrznego. Niektóre z nich były kiedyś w stanie tworzyć prawo dt. służb specjalnych. Piękna inicjatywa, tylko że kompletnie nierealna. W jaki sposób werbować agentów? Jaki mieliby mieć zakres działania? Co w przypadku dekonspiracji? Co w warunkach wirtualnych można byłoby zrobić ze zdobytymi informacji? Czy w ogóle można mieć do czynienia w mikroświecie z tajnymi informacjami?

Są jednak państwa, które do dziś brną w absurdy. Choćby w sprawie Policji. Absurd ten został rozbudowany do takiego stopnia, iż każdy szary taki funkcjonariusz podlega korpusowi, a także może być awansowany na wyższy stopień (np. policjant na oficera, inspektor na inspektora naczelnego, dyrektor na dyrektora generalnego). Oczywiście żaden taki esesman nie może nie mieć dostępu do Panelu Moderatora czy PA danego forum. Co, gdy Prezes będzie działał niezgodnie z prawem? Co, gdy szeregowy policjant zawsze usuwać pojedyncze posty z powodu "wyższego dobra" bez żadnych podstaw prawnych? Dlaczego w ogóle mikronacja potrzebuje Policji? Bo władza nie ma zaufania do obywateli? Bo dzięki temu jest lepsza zabawa? Bo tak? Żadna odpowiedź nie będzie w żadnym stopniu satysfakcjonująca. Będąc dyrektorem w wirtualnej Policji można jedynie podnieść swoje ego oraz ewentualnie wyżywać się na mniej doświadczonych w życiu mikronacji obywateli czy mieszkańców.

Dzięki właśnie takim przykładom powstają problemy, o których podczas powstawania pierwszych mikronacji nikt nawet nie myślał. Takie patologie dotykają również spraw kulturowych, gospodarczych czy politycznych (vide dawne koncesjonowanie prasy czy partii politycznych w wielu państwach).

II. Powielanie realnych błędów w sztuce dyplomacji.

Symulacja realnych państw w warunkach wirtualnych dotyka również spraw związanych z polityką zagraniczną. Mamy do czynienia, jak to kiedyś starszy człowiek ujął, z podziałem mikronacji na "państwa poważne" i "państwa pozostałe", gdzie "państwa poważne" są znaczącymi graczami w grze o wirtualną dominację, a "państwa pozostałe" są pozbawione ich pomocy, dzięki czemu zdychają bezpowrotnie. I o ile z tego pierwszego zazwyczaj państw łatwiej zostać tym drugim, tak z państwa pozostałego ciężko wybudować państwo poważne. Takie porównanie znalazło swoje potwierdzenie w rzeczywistości, gdy pewnego dnia trzy "państwa pozostałe" postawiły się w stan upadłości. Elita mikroświata postanowiła zignorować ten problem, zostawiając go samego sobie. Postanowili się po raz kolejny zebrać w kolejnym kongresie, na którym znów porozmawiano o sprawach ważnych, poważnych i takich tam.

Dzięki czemu uwidocznił się kolejny aspekt wirtualnych realiów - wiara w to, że działanie w różnych organizacjach międzynarodowych czy kontynentalnych kongresach przynosi realny skutek. Wszyscy wiemy, że jest dokładnie odwrotnie. Zamiast proponować samym sobie kreatywne rozwiązania z wyczuwalną chęcią do podstaw (czyli do pełnej wolności słowa oraz pozostawienia obywatelom wolnej woli w kwestii spraw kulturowych/gospodarczych) lepiej porozmawiać w kilka dni o kilku pikselach na nic nieznaczącej mapie mikroświata.

III. Pozory, lenistwo, zero kreatywności.

Wiara w realne politykowanie za pomocą sojuszy/kongresów/OPMów to jeszcze nic. Często jest tak, że życie w państwie opiera się jedynie na dyskusjach związanych z takimi tematami. Gdzie nie ma miejsca na możliwość wykazania się swoją kreatywnością, swoim intelektem czy swoją asertywnością. Jest jedynie miejsce na powiększanie swojego ega. Najgorsze jest to, że coraz większa ilość mieszkańców v-świata chce iść w politykę, zamiast w narrację i budowanie klimatu wokół jednej, wybranej mikronacji. Zamiast tego występuje wysyp państwa istniejących tylko dla aparatu władzy, bez jakiegokolwiek wnętrza.

Myślę, że właśnie to będzie czynnikiem, który ostatecznie przyłoży się do ostatecznego upadku mikroświata. Po latach coraz większego nakręcania się w walce o władzę zostanie już tylko kilka najsilniejszych państw z iluzoryczną warstwą regionalną, gdzie zostanie miejsce na kilku opisów najważniejszych miast w danym kraju. Walka o dominację w v-świecie nabierze tempa, mimo rosnącej tendencji wśród mieszkańców o chęci powrotu do starszego stylu budowania mikronacji. Jednak na to będzie za późno. W wyniku stale podejmowanych, błędnych działań w pewnym momencie nie będzie już w mikroświecie ludzi kreatywnych i szczerze ambitnych, tylko sami cynicy bez perspektyw w życiu realnym, którzy będą chcieli "walczyć" o jak najlepszy status w życiu wirtualnym.

Odpowiedzmy sobie na to, czy aby na pewno chcemy takich wirtualnych realiów? Czy aby na pewno część z wirtualnych zamordystów nie za bardzo się rozpędziła? Czy jeszcze jest realna szansa na zwrot?

RDH

Cytat:Wielkie oburzenie wywołało u mnie zachowanie władców Królestwa Hasselandu i Carstwa Brodryjskiego na wyrok w sprawie W/5/2016. Jest to zachowanie bezprawne i karygodne, sprzeciwiające się treści układu stowarzyszeniowego. Wyroki Sądu Ludowego stanowią źródło prawa Republiki, a ich kwestionowanie jest występowanie przeciw niemu. W uzasadnieniu Sąd Ludowy jasno przytoczył sens rozstrzygnięcia - Otóż rzeczony artykuł 5 [Układu stowarzyszeniowego] explicite wskazuje, że normy prawa bialeńskiego obowiązują na terytorium państw stowarzyszonych w zakresie wskazanym w Układzie, który to w art. 3 lit c nakłada na RB obowiązek gwarantowania zewnętrznego i wewnętrznego bezpieczeństwa i stabilności państw stowarzyszonych. A czymże innym jest to gwarantowanie, tj. zapewnianie, bezpieczeństwa i stabilności, jeśli nie stosowaniem przepisów karnych (KCK) i porządkowych (KP) w odniesieniu także do tych państw?. Słowa te wypowiedział ekspert w dziedzinie prawa - Karol Medycejski, a Sąd przyznał mu rację. Nie można niczego w tym zakresie kwestionować, bo lex clara est.

Wiceprezydent Iwan Pietrow - Dostojewski stwierdził, że Sąd działał pod wpływem obcych mocarstw i zagrażając niezależności sądownictwa obiecał, że będzie występował do Prezydenta o zdymisjonowanie sędziego (na co nie pozwalają na szczęście przepisy). Otóż najlepiej zdaniem przywódców państw stowarzyszonych byłoby orzec tak, jak oni tego chcą. Wtedy nie byłoby wpływu obcych mocarstw na sądownictwo.

Również samo odbanowanie Fiodora Swirydiuka (nie wiadomo na czyje zarządzenie - tego mogę się tylko domyślać) było rażącym wystąpieniem przeciwko bialeńskiemu prawu. Wiemy, kto o to zabiegał - strona brodryjska.

Do tej pory nie wierzyłem i śmiałem się z tych opowieści o hasselandyzacji Bialenii. Jednak powolutku zmieniam pogląd na ten temat. Państwa stowarzyszone (a dokładniej ich politycy) chcą rozdawać karty w Republice. Można zaryzykować stwierdzenie, że prócz hasselandyzacji możemy mówić także o brodyzacji. Czy tak powinno być? Raczej nie. Te państwa nie mogą zapomnieć, że to dzięki istnieniu układu i opiece Bialenii istnieją. Bo szczerze wątpię (choć to tylko moja opinia), by poza układem stowarzyszeniowym przetrwały choć kilka miesięcy. Skończyłyby jak Niderlandy albo umierający Skarland. Czy chociażby jak moja ukochana, ale nadal dogorywająca Rotria.

Dlatego szanujmy prawo i nie działajmy pochopnie. Miejmy przed oczami dobro wspólne jakim jest zgodny, stabilny i postępujący rozwój zarówno Republiki, jak i państw stowarzyszonych. Nie jestem wrogiem tego układu, ani przeciwnikiem żadnego z polityków obu stron. Mimo wszystko uważam, że najlepszym krokiem byłaby federalizacja - wtedy przynajmniej polityka prowadzona byłaby w sposób otwarty i czysty.

Severino Castiglioni-Faradobus, Sędzia Ludowy

Cytat:(...) Pierwsza myśl jaka mi się nasuwa w związku z tą rewelacją to to, że Michalski definiuje brak stosunków międzynarodowych jako stan konfliktu (bo wojna, nawet zimna, jest konfliktem politycznym, konfliktem idei, ale jednak konfliktem), a co za tym idzie należałoby uznać, iż każdy kraj, który z innym krajem stosunków nie utrzymuje jest z nim de facto skonfliktowany. Kuriozalne założenie. (...)

Cytat:(...) Nie wdając się jednak w rozważania na temat przyczyn słabości Nordaty, przejdę do credo felietonu Michalskiego — „główną wadą deklarowanych przez nas wzniosłych idei w polityce zagranicznej jest kwestia sarmacka”.
O i proszę. Kwestia sarmacka i Sarmacja, jakkolwiek to nie brzmi, urosła do rangi największego problemu bialeńskiej doktryny, a przynajmniej stało się tak w oczach autora. (...)

Cytat:(...) I właśnie, Michalski na bazie konfliktu sarmacko-bialeńskiego, który według niego wciąż istnieje, dokonał podziału świata na dwie osie. A nawet na dwie i pół. Owo pół to według autora „trzecia opcja”, czyli kraje, które w konflikcie między Księstwem Sarmacji a Republiką Bialeńską pozostają neutralne (czy to na skutek starań bialeńskich czy też „sarmackich ofensywach dyplomatycznych”). W tej liczbie więc, w tej połówce osi są takie kraje i bloki jak: Królestwo Dreamlandu z Koroną Ebruzów, Orientyka i kraje na niej położone, Skarland, RON, itd. I to jest drugi szalenie kuriozalny wniosek Michalskiego. (...)

Cytat:(...) Czy więc ma racje Konstanty Jerzy Michalski mówiący o istnieniu w wirtualnym świecie ładu dwu i półosiowego? Z całą pewnością nie. Głównym błędem jaki popełnia jest założenie, że stawiane przez niego, jako główne osie, kraje są do tych ról odpowiednimi. I o ile o Księstwie Sarmacji można faktycznie powiedzieć, że aspiruje do roli wirtualnego mocarstwa (...), tak już w przypadku Republiki Bialeńskiej pojawiają się poważne wątpliwości. Republika dysponuje bowiem niestabilnym systemem politycznym (niech przykładem będą występy Aleksandry DostojewskiejSwarzewskiej; wewnętrzne niesnaski na linii sojuszników stowarzyszonych, czyli Bialenii i Hasselandu), nie jest stabilne terytorialnie (Hasseland powiększył ostatnio swój stan posiadania wywołując przy tym konflikt z krajami Orientyki) przez co, oczywiście, cierpi bialeński prestiż. (...)

Cytat:(...) Obecny stan stosunków między oboma krajami (między Bialenią a Sarmacją - przyp. FH) należy więc określić ostrożną przychylnością bez instytucjonalnej otoczki. (...)

Cytat:Nie, wszedłem na stronę Bialenii i tyle. Hewret (Faradobus - Prezydent Republiki Bialeńskiej, przyp.red.) mi pomógł. Dzięki Hewret.

Cytat:Frederick Hufflepuff: Witam serdecznie Kanclerza Abachazji, nowego mieszkańca Bialenii Piotra Novitiusa. Dziękuję za możliwość spotkania.

Piotr Novitius: Witam serdecznie.

FH: Szanowny Panie Kanclerzu, co skłoniło Pana do osiedlenia się w Republice? Dlaczego wybrał Pan akurat nasz kraj? Czy w momencie przybycia do Bialenii ograniczył Pan aktywność w Abachazji?

PN: Do osiedlenia w Republice skłoniła mnie jej aktualna sytuacja, która niestety do najlepszych nie należy. Należy wspomóc Bialenię, co cały czas czynię, niestety nie spotyka się to z dobrym odbiorem hasselandzkiej elity, która zawładnęła Bialenią. Nie, nie ograniczyłem zbytnio swojej aktywności w Abachazji, cały czas to Abachazję uważam za swoją najważniejszą ojczyznę, to właśnie tam zaczynałem swoją przygodę z mikronacjami.

FH: Od samego początku wzbudza Pan kontrowersje w społeczeństwie. Ocenił Pan, że "nad Bialenią zebrały się czarne chmury, więc trzeba zapobiec dalszej degradacji kraju". Co rozumie Pan przez określenia "czarne chmury" i "degradacja"?

PN: Metaforę "czarne chmury" chyba wszyscy rozumiemy, więc nie muszę jej chyba zbytnio tłumaczyć. Mówiąc o degradacji, myślałem właśnie o znaczącym spadku aktywności, kryzysu demokracji i patriotyzmu, czy praktycznym opanowaniu Bialenii przez siły hasselandzkie lub powiązane z Hasselandem.

FH: Dlaczego ocenia Pan tak jednoznacznie negatywnie rolę Królestwa Hasselandu w funkcjonowaniu państwa bialeńskiego? To osobista niechęć do Piotra Pawła I?

PN: Nie jest to żadna osobista niechęć, a dostrzeżenie faktów. Hasseland zawładnął całą Bialenią, a także Brodrią. Przez dłuższy czas przed przybyciem do Bialenii obserwowałem to, co dzieje się w tym kraju i jestem tym głęboko zaniepokojony. Nie trzeba się zbytnio wysilać, aby dostrzec destrukcyjny wpływ Hasselandu na życie Bialenii.

FH: Jakie ma Pan plany polityczne w Bialenii, oprócz założenia partii, która jak na razie nie cieszy się niczyim zainteresowaniem?

PN: Nie cieszy się zainteresowaniem dlatego, że stoi w opozycji wobec panującego układu, który cały czas rujnuje ten piękny kraj, jakim jest Bialenia. A co do planów politycznych, no cóż, być może założę gazetę, choć smykałki dziennikarskiej raczej nie mam, zamierzam przedstawić kilka obywatelskich projektów ustaw - jeden z nich (ustawa o likwidacji ustawy o obowiązku mieszkaniowym) już przedstawiłem.

FH: Proszę nam powiedzieć kilka słów o zgłoszonym przez Pana projekcie ustawy o zniesieniu ustawy o obowiązku mieszkaniowym? Skąd ten pomysł?

PN: Po prostu patrzę na prawo, jakie obowiązuje w Bialenii i dostrzegam błędy w nim. Ustawa o obowiązku mieszkaniowym godzi w wolność obywateli, praktycznie zabrania żyć różnorakim wędrowcom i osobom bez stałego miejsca zamieszkania, poza tym tworzy zupełnie niepotrzebną biurokrację.

FH: Jak patrzy Pan na działalność Rządu i Prezydenta Hewreta Faradobusa? Aktywność władz jest wystarczająca?

PN: Zdecydowanie nie, zarówno władz, jak i ogółu obywateli. Niektórzy nie zdają sobie sprawy, dlaczego tak jest. Otóż dlatego, że cała Bialenia jest zawładnięta przez jedną opcję polityczną, co zdecydowanie nie sprzyja aktywności, demokracji ani całemu krajowi. Czas to zmienić.

FH: Dziękuję za rozmowę.

PN: Dziękuję.

Cytat:Dwu i półosiowy świat

Nie zaogniał się od dłuższego czasu konflikt między Sarmacją, a Bialenią. Nie jest to odprężenie w stosunkach dyplomatycznych, zakończenie sporu, czy cokolwiek w ten deseń. Stosunki dyplomatyczne nie istnieją, a my jesteśmy w stanie cichej zimnej wojny, pomimo aktywnych kontaktów między obywatelami naszych państw. Zdrową rywalizacją ciężko jest to nazwać, ale mimo wszystko, gdzieś w podświadomości mamy motto “dogonić i przegonić”.

Doktryna polityki zagranicznej jest błędną odpowiedzią na stan dzisiejszego mikroświata. Przynajmniej częściowo, bo mamy tu doniosłe słowa o “prometejskiej misji” wśród narodów Nordaty. Ten naród jest jeden, bo pomimo pewnych animozji między poszczególnymi osobami, to stan osobowy państw post-grutinistycznych, bo tak można nazwać Abachazję i upadłe już przyległości jest niezmienny. To są kosmopolici. Mikronacyjni nomadzi na wielkim stepie. Wbrew wszystkim naszym próbom - wielkim wysiłkiem będzie ich uziemienie. Przed czasami Grutina istniało kilka państw, mniej (Piotrusiowo) czy bardziej (Klindia) poważnych. Wtedy sytuacja była, powiedzmy, stabilna, mikronacje się rozwijały i idée fixe było dołączenie do poważnych państw, które każdy uznaje. Wkroczył Grutin i wszystko się zmieniło. Zaczęła się aktywność, państwowości odporna na wstrząsy, za cenę klonerstwa, śmiesznej autorytarności, szukania sojuszników na gwałt oraz straszenia przed złym w postaci Bialenii. Czy było to koniecznie, to inna kwestia. Czy był to ciąg przyczynowo-skutkowy, czy zwykła korelacja - ponownie, to nie temat na tego typu felieton. Mimo wszystko, należy być pewnym. Sama Nordata sojuszników nam nie zapewni.

Główną wadą deklarowanych przez nas wzniosłych idei w polityce zagranicznej jest kwestia sarmacka. Nie rozwiążemy tego, to pewne. Wszystkie postulaty były już wysuwane po obu stronach, nawet w przypadku kompromisu - wiadomość o nim była zacierana, albo w skuteczny sposób blokowano jego wejście w życie. Pogódźmy się ze światem dwuosiowym. Albo jesteś z nami, albo przeciw nam.

A czy jest trzecia opcja? Jest. I w zasadzie cały mikroświat przybrał po sarmackich ofensywach dyplomatycznych, a także, co trzeba przyznać - po naszych staraniach, doktrynę neutralności. Choć bialeńsko-sarmacki spór może i się wydawać dla co poniektórych egzotyczny, to należy starać się budować blok. Trwały sojusz państw, no właśnie - jakich? Czy republikańskich? Przecież takich jest zdecydowanie za mało. Nie byłoby innego spoiwa niż mglista wspólnota interesów oraz wspólna aktywność. W ostateczności można posunąć się do straszenia Sarmacją. Też działa.

Konstanty Jerzy Michalski

Cytat:Straceńcy gotowi na żer

Wyobraźmy sobie zwykłe, szare państwo, które jak dotąd prowadzi spokojne, normalne życie. Wszystko toczy się spokojnym rytmem, nikomu niczego nie brakuje, nikt nie ma wysokich, wygórowanych żądań. Pewnego dnia jednak do krainy wiecznej szczęśliwości dociera Straceniec. Żyje on według zasad jakże różniących się od tych, z którymi mamy do czynienia w tym państwie. Z biegiem czasu coraz bardziej adaptuje się w nowym społeczeństwie. Potrafi wykorzystać ich naiwność oraz otwarcie na innych dla swoich celów. Po latach współżycia ze sobą w grupie ci obdarzają go swoim zaufaniem i wybierają go na swojego wodza. Ten z dziką satysfakcją, rękami niewolników, likwiduje wszelką możliwą opozycję, która stara się przemówić reszcie do rozsądku oraz coraz bardziej poszerza swoje kompetencje. Reakcji na takie postępowanie być nie może, gdyż mieszkańcy pod otoczką "wyższego dobra" dają wiarę nieszczerym wypowiedziom Straceńca. Po pewnym czasie postanawia przejść na wyższy poziom. Chce uporządkować cały świat według swojego pomysłu. Poprzez różne restrykcje stara się wmówić reszcie państw, że robi dobrze dla mikroświata. Gdy część ludzi widzi cały szwindel, próbują przemówić reszcie do rozsądku. Wtedy ujawnia się prawdziwy obecny obraz Państwa Straceńców, w którym nie pozostały nikt inny, poza straceńcami, którzy dla dobra wodza są skłonni pójść na wojnę z resztą. Wódz wspiera ich, przesyłając im krótkie wskazówki tekstowe, jak mają ich atakować. Cała sytuacja nie wpływa dobrze na obraz całego świata, który po pewnym czasie idzie na przegraną, jak się później okazuje, wojnę ze Straceńcami, która przynosi opłakane skutki w przyszłości.

Wydawałoby się, że tak przerysowana historia nie może mieć miejsca w rzeczywistości, ale czy na pewno? Dzisiaj w v-świecie mamy do czynienia z państwem, które pomału zaczyna przybierać kształty Państwa Straceńców gotowych na żer. Ich nieformalny wódz zaczyna coraz bardziej tracić kontakt z rzeczywistością, obwiniając za wszelkie problemy, z jakimi w państwie ma do czynienia tych, którzy krytykują jego postępek. Toczy różne spiski na ten temat, buduje teorie, które całkowicie mijają się z prawdą. Próbuje wmówić współlokatorom, że wszelkie słowa krytyki na jego temat są kompletnie wyssane z palca. Każde słowo krytyki w ogóle ma nie mieć sensu, gdyż jemu zależy na dobru mieszkańców, a reszta chce przeszkodzić w budowie trwałego sojuszu między pewnym "bratnimi narodami". Pomału zaczyna to przypominać sytuację z orwellowskiego Roku 1984, gdzie 2+2 niekoniecznie wynosi 4. Ostatnimi czasy próbuje tłumaczyć takie zachowania za pomocą różnych pojęć, które lubi tłumaczyć tylko w sobie zrozumiały sposób. Czyżbyśmy mieli jednak do czynienia za jakiś czas nie tylko ze Straceńcami, ale i Wariatami? Po latach współżycie obok takich zachowań może przynieść pewne zaburzenia. Jedyną szansą na uniknięcie tego typu nieprzyjemności może być ogólne zignorowanie problemu. Po pewnym czasie Wariaci i Straceńcy będą sami siebie zażerać. Tym, którzy jeszcze widzą szansę dla własnego zdrowia psychicznego, radzę emigrację. W pewnym momencie problem sam zniknie, czego sobie i Państwu życzę.

RDH

"Wszelkie podobieństwo do prawdziwych postaci i zdarzeń jest przypadkowe"

Cytat:Hasselandzkie osóbki tylko czekały jak mnie nie będzie w kraju, aby wyciągnąć swoje szpony i wydziobać resztki patriotyzmu. Ich atak, za pomocą Macieja Kamińskiego i Hewreta "Mam 200 nazwisk" Faradobusa został zwieńczony sukcesem. Dla zmylenia opozycji dano Andrzeja Swarzewskiego, szanowanego przez większość opinii publicznej byłego prezydenta, na stanowiska Ministra Oświecenia, bo owe oświecenie musi dawać Prezydentowi i jego podnóżkom. Niech każdy kto to czyta, przypomni sobie, dlaczego postanowił pozostać w Bialenii. Może roześmiane towarzystwo? A może to, że istniała Jahołda i inne ważne dla starszych Bialeńczyków regiony? Nie pamiętam tych czasów, owszem. Wtedy budowałem razem z Grutinem i jego klonami Brodrię, choć o klonach dowiedziałem się dopiero pod koniec 2014 roku i nie cieszyłem się, że ktoś wykorzystywał pretekst rozwoju kraju do rozwoju swoich klonów. Upadł Związek Brodryjski, upadł Al-Rajn, każdy oszust pada. Sęk w tym, że Hasseland jeszcze nie ma ochoty padać, bo póki co można codziennie po 20 razy zwykłych obywateli katować, że są fiodorfaszystami czy fiodorasistami, cokolwiek to jest i cokolwiek atakuje, bo jak to nam były prezydent Eddard Noqtern, którego nie szanuję za brak rozumu i godności człowieka powiedział: „Fiodorasiści atakują Hasseland i Bialenię. Powiedz NIE fiodorasizmowi!” I tu się bajka zaczyna. Jacy fiodorasiści? Porządni obywatele, którzy zobaczyli, że robi się źle? Czy może ci, których zabito, bo walczyli o wolność słowa? Piotr Paweł de Zaym osobiście kontroluje sytuację w Bialenii, szkoda tylko, że boi się o tym powiedzieć, bo wtedy opinia publiczna odwróci się od jego WRońskich siusiumajtków i reszty partyjek, które nic do gadania nie mają, a gadają. Taka jest teraz Bialenia. Gratuluję Markusowi Wettinowi, który dzięki traktatowi stowarzyszeniowemu zniszczył Bialenię, po czym chciał ją ratować (co zresztą nie było aż takie złe). Gratuluję Piotrowi Pawłowi de Zaymowi za to, że opinia publiczna jest oczarowana jego kłamstwami. Gratuluję Hewretowi Faradobusowi, za powtórne zostanie prezydentem i mam głęboką nadzieję, że tym razem nie skończy kadencji w ¼ , bo nie będzie miał pomysłów. Gratuluję Maciejowi Kamińskiemu za zabicie dwóch najaktywniejszych osób w tym republikofaszystanie. Gratuluję Eddardowi Noqternowi, za bycie najzwyklejszym cwelem, który nie potrafił sobie poradzić z opozycją, więc tego, który krzyczał najgłośniej dla przykładu zamordował politycznie. Gratuluję Bajtusiowi za niekompetentne zabójstwo mnie. Gratuluję z tego miejsca wszystkim, którzy popierają i popierali układ stowarzyszeniowy z Hasselandem. Doprowadziliście do samozagłady i nie potraficie nawet się przyznać. Dzięki wam prawdopodobnie już nie będzie Bialenii jaką znamy. Dziękuję bardzo wam wszystkim, którzy wspierali moje słowa i nie bali się.

Fiodor Swirydiuk

Cytat:1. Królestwo Elderlandu: 98
2. Rzeczpospolita Obojga Narodów: 88 (6)
3. Demokracja Surmeńska: 74 (5)
4. Pustkowia Winków (Winktown) : 72
5. Królestwo Hasselandu: 68
6. Federacja Slawonii: 66 (7)
7. Królestwo Wurstlandii: 61
8. Carstwo Brodrii: 60 ( 8)
9. Trizondal : 58 (4)
10. Mandragorat Wandystanu: 58
11. Imperium Skarlandu: 56
12. Imperium Abachazji: 42 (10)
13. Monarchia Austro-Węgierska: 40 (12)
14. Królestwo Dreamlandu: 50
15. Księstwo Sarmacji: 34
16. Parlandia: 31
17. Zjednoczone Socjalistyczne Królestwo Hirschbergii i Weerlandu: 22
18. Ałustria: 9
19. Bialenia: 8

Cytat:1 ELDERLAND 91
2 RON 80
3 PUSTKOWIA 79
4 HASSELAND 67
ROTRIA 62  dyskwalifikacja
5 WURSTLANDIA 61
6 SURMENIA 61
7 SKARLAND 61
8 WANDYSTAN 58
9 SLAWONIA 55
10 TRIZONDAL 54
11 DREAMLAND 50
12 BRODRIA 42
13 SARMACJA 34
14 ABACHAZJA 32
AUSTRO-WĘGRY 28  dyskwalifikacja
15 PARLANDIA 25
ZSKHiW 22  dyskwalifikacja
16 BIALENIA 15
17 AŁUSTRIA 9