Cytat:Od jakiegoś czasu możemy być pewni, że otaczająca nas rzeczywistość (nie tylko wirtualna) potrafi wypedzić pewne sugestie oraz oczekiwania. Dzisiejsza sytuacja Trizondalu wydaje się idealna do porównania z człowiekiem, który już za kilka minut będzie poważnie operowany. Operacja ta może przynieść pożądane efekty w postaci przywrócenia prawidłowego funkcjonowania, ale gdy lekarz z asystentami się pomyli, to może dojść do zgonu. Podobnie jest z podupadłą mikronacją, przed którą stoi wizja dalszego funkcjonowania w v-świecie tylko wtedy, gdy zostaną przeprowadzone jakieś poważne zmiany. Dalsza ignorancja lub zaklinanie rzeczywistości nic nie da. Trzeba spróbować wziąć się w garść i zdecydować, co dzisiaj państwu może pomóc. Oczywiście przyniesie to albo aktywność na wysokim poziomie albo bolesną, choć krótkotrwałą agonię, a pokrótce zniknięcie z powierzchni Internetu.

Bo dzisiaj tak naprawdę Trizondal nie tyle wygląda na mocno podupadłą mikronację, co nią rzeczywiście jest. Sytuacja jednak nie wydaje się dramatyczna, gdyż jest kilkuosobowa grupa mieszkańców chętnych do działania. Niedawno pojawiły się również plany do zrealizowania w ciągu najbliższych miesięcy. Ale co dalej? Przez kilka miesięcy dzięki byciu "na językach v-świata" można budować aktywną mikronację, tylko że potem następuje bolesny powrót do rzeczywistości. Idealna Równowaga zdaje się być coraz bardziej zachwiana, dlatego Wytrącony proponuje takie, a nie inne działania naprawcze.

Przede wszystkim zmiana ustroju - obstrukcja wyborcza, z jaką mamy do czynienia w Trizondalu trwa już tak długo, że jestem przekonany, iż większość obywateli zapomniała, na czym polega procedura wyborcza. Prezydent, który powinien stanowić o stabilności kraju, z rzadka pojawia się na forum i nie za często pisuje w różnych tematach. Nie ma się co temu dziwić, jego kadencja trwa już ta długo, że ciężko byłoby znaleźć datę jego powołania. Władza sądownicza praktycznie nie istnieje, władza wykonawcza właściwie też do nikogo nie należy. Dlatego osobiście proponuję powrót do modelu monarchicznego z wybieralnym, choć niewielkim parlamentem. Dzięki temu jasne byłoby chociaż rozłożenie kompetencji, a weryfikacja owoców pracy ludzi zasiadających w parlamencie wreszcie musiałaby dokonywać się cyklicznie. Wszystko stałoby się bardziej przejrzyste, a ewentualna zmiana monarchy odbywałaby się bezzwłocznie.

Zmiany systemowe to dopiero początek, gdyż Trizondal potrzebuje zmiany i odświeżenia w praktycznie każdym elemencie życia codziennego kraju. Konieczne jest nowe zdefiniowanie celów polityki zagranicznej, palącą kwestią jest również ponowne pobudzenie regionów do życia, gdyż właściwie dzisiaj z czterech regionów Trizondalu tylko Dalmencja wykazuje resztki aktywności. Jeśli chcemy jakkolwiek ujarzmić państwowego potwora, to tylko poprzez aktywne współdziałanie obywateli. Jeśli tego nie będzie, to wystarczy tydzień i przyjdzie odpowiednia osoba, która zamknie to wszystko. Bo przecież nic nie trwa wiecznie...

rdh

Cytat:The Politique (TP): Witam serdecznie! Dzisiejszym gościem redakcji The Politique jest Frederick Hufflepuff!

Frederick Hufflepuff (FH): Witam Pana Redaktora i wszystkich Czytelników!

TP: Na początku naszej dyskusji chciałbym prosić Ciebie o kilka zdań dotyczących obecnej sytuacji w Bialenii - o najgorętsze wydarzenia polityczne. Jak to wygląda z perspektywy bialeńskiego obywatela?

FH: Obecna sytuacja w Bialenii jest zadowalająca i raczej optymistyczna. Kilka dni temu zakończyły się wybory parlamentarne, w wyniku których wyłoniono skład Parlamentu XXI Kadencji - w jego skład weszli przedstawiciele Obywatelskiego Przymierza Bialenii, Bialeńskiej Partii Demokratycznej i Wspólnoty Rozwoju. Dzisiaj posłowie wybrali Marszałka Parlamentu - został nim hrabia Bajtuś, mój partyjny kolega. Niedawno minęła też połowa kadencji urzędującego Prezydenta Alberto de Mediciego y Zepa. Działalność Prezydenta i Rządu jest poprawna - ministrowie wypełniają swoje obowiązki, organizowane są ciekawe inicjatywy i wydarzenia. Szkoda, że gabinet nie jest tak aktywny jak poprzednie, w szczególności Eddarda Noqterna i Heinricha Hewreta Wettina. Ostatnio w Bialenii rozpoczęto też interesującą dyskusję na temat możliwości ewentualnego powrotu do kraju (po wykonaniu kary śmierci) Prezydent Aleksandry Izabelli Swarzewskiej-Dostojewskiej. Rozmowy uciął Sędzia Ludowy, który w odpowiednim wyroku wskazał na niezgodność takich potencjalnych działań z prawem. Ponadto, w Brodrii wybrano nowego Cara, a w "moim" Ministerstwie Kultury (jestem jego wiceszefem) ruszyły preselekcje narodowe do trizondalskiego Our Portrait 2016.

TP: Jakie widzisz zastrzeżenia w aktywności obecnej władzy bialeńskiej? Liczysz na jakieś zmiany i czy masz jakieś propozycje?

FH: Prezydent de Medici i Rząd, którego także jestem przecież członkiem, działają poprawnie, ale, tak jak wspomniałem w wywiadzie dla gazety "wBialenii" sprzed kilku dni, nie mają szans na reelekcję - konkretnie Prezydent nie ma szans na ponowną prezydenturę. Aby być drugi raz włodarzem kraju, trzeba się zasłużyć, trzeba być politykiem ponadprzeciętnym, wyjątkowym, silnym. Alberto de Medici ma sporo pomysłów, świetnie zarządza zasobami ludzkimi, lecz ogranicza się to do rzadkich spotkań z ministrami, rzadkich konsultacji społecznych, małej ilości projektów ustaw, co wynika z braku realnego czasu.

TP: Czy mając tak szerokie możliwości myślałeś kiedyś o swojej prezydenturze? Jeśli nie ty, nie Alberto de Medici, to ktoś inny?

FH: Ależ naturalnie, że myślałem o prezydenturze - ba, kilkukrotnie ubiegałem się w Bialenii o stanowisko Prezydenta. Parę miesięcy temu mierzyłem się w II turze głosowania prezydenckiego z Alim ibn Abim Talibem, którego okres rządów zakończył się zaledwie miesiąc po objęciu funkcji na skutek bardzo niskiej aktywności i nieodpowiadania na wezwania obywateli zarówno przez forum, jak i drogami pozamikronacyjnymi. Później ponownie zostałem wytypowany przez Wspólnotę Rozwoju (partię, której niegdyś liderowałem) na pretendenta do fotela Prezydenta Republiki, jednak ostatecznie wycofałem się z wyścigu. Poparliśmy Heinricha Hewreta Wettina, który wygrał i zapisał się na kartach historii jako jeden z najlepszych Prezydentów.

Moje dążenia, aby objąć władzę w kraju, zakończyły się. Zdaję sobie sprawę, że teraz nie mam wystarczająco dużo czasu, by sprawnie i w sposób zadowalający wypełniać obowiązki w razie wygranej w wyborach. Muszę mimo to zdradzić Panu i Państwu, że dostaję w ostatnim czasie wiele politycznych propozycji. Wierzę, że Wspólnocie Rozwoju uda się wystawić w nadchodzącej elekcji własnego przedstawiciela i mam nadzieję, że okaże się nim mój dobry przyjaciel, były i obecny lider partii Eddard Noqtern. Tak jak zaznaczyłem w rozmowie dla "wBialenii", marzy mi się utworzenie po raz drugi silnego gabinetu Noqterna i cieszę się, że Eddard podzielił się ze mną swoim pomysłem dotyczącym obsadzenia w jego ewentualnym, przyszłym rządzie stanowiska Wiceprezydenta.
Duże szanse w Bialenii na zostanie głową państwa ma nadal Alberto de Medici, ale wydaję mi się, że o wiele większymi notowaniami może cieszyć się Andrzej Swarzewski, doświadczony polityk, wielokrotny włodarz, i właśnie Eddard Noqtern. Bój o najwyższy stołek będzie trudny dla wszystkich kandydatów i od przeprowadzenia kampanii, idei, ogólnego zamysłu i lepszej reklamy zależy, kto w nim zwycięży. Kibicuję Noqternowi, bo kibicuję Bialenii aktywnej, uśmiechniętej, silnej i liberalnej, w sensie przepisów prawnych i tolerancji.

TP: W jakim znaczeniu widzisz liberalizację prawa bialeńskiego? Gdzie ono jest zbyt restrykcyjne?

FH: Nie mam na myśli procesu liberalizacji, tylko proces utrzymania już liberalnego, bialeńskiego prawa. Bialenia przecież w mikroświecie jest sławna właśnie z powodu swojej aktywności i liberalnego podejścia do życia w niej. Każdy ma prawo się wypowiadać, organizować manifestacje, demonstracje, marsze, krytykować władzę i opozycję, oceniać, pisać opinie na różne tematy, a każdy, kto prawa tego zabrania, powinien liczyć się z konsekwencjami. Taka jasna, klarowna sytuacja powinna występować w każdym państwie polskiego mikroświata i zasady wolności, tolerancji, autonomiczności jednostki powinny być znane i szanowane. Bialeńskie prawo nie jest restrykcyjne w ogóle, co nie oznacza, że nie wymaga żadnych zmian. Wręcz przeciwnie - nawiązując do ewentualnej prezydentury Eddarda Noqterna, pewnie na stanowisku poprze odpowiednie poprawki do Kodeksu Cywilno-Karnego i do Ordynacji Wyborczej, bo z tymi dwoma dokumentami mamy obecnie największy problem. Kodeks trzeba uporządkować i ostatecznie wyjaśnić w nim, na czym tak naprawdę polega kara śmierci, zaś ordynacja nie jest przystosowana do warunków i już w poprzedniej kadencji Parlamentu zaproponowano system komitetowy (komitety wyborcze po kilka osób zgłaszają się do wyborów parlamentarnych, zaś wyborca oddaje głos na komitet).

TP: Kara śmierci? Czy jej zdefiniowanie w warunkach wirtualnej rzeczywistości jest w ogóle możliwe i jest konieczne?

FH: W bialeńskim Kodeksie Cywilno-Karnym kara śmierci jest zdefiniowana w artykule 9, który głosi:

"1. Sąd może wymierzyć karę śmierci.
2. Kara śmierci oznacza:
a) Pozbawienie skazanego wszelkiego majątku,
b) Uznanie skazanego za osobę zmarłą,
c) Dożywotnie odebranie skazanemu dostępu do systemów Republiki Bialeńskiej.
3. Po wykonaniu kary śmierci Prezydent Republiki nie może skorzystać wobec skazanego z prawa łaski.
4. Kara śmierci może zostać zasądzona tylko w przypadku osoby, wobec której zasądzono karę wygnania przynajmniej dwa razy."

Problem z tym wymiarem kary polega jednak na tym, że wielokrotnie Prezydenci uchylali się od zastosowania podpunktu 3 art. 9 i uniewinniali skazanych. Kara śmierci nie sprawdza się w naszym systemie, bo Prezydenci chcą, poprzez tworzenie sondaży z osobami skazanymi, przypodobać się społeczeństwu i właśnie społeczeństwo w takim obywatelskim głosowaniu decyduje, kogo Prezydent ułaskawia. Ostatnio pojawiły się kontrowersje, związane z chęcią ułaskawienia byłej Prezydent Aleksandry Izabelli Swarzewskiej-Dostojewskiej. Sąd Ludowy jasno jednak stwierdził, że kara śmierci jest czymś ostatecznym, jest czymś, od czego w żaden sposób nie można odwołać się zarówno samemu, bo przecież ma się już wtedy zakaz przebywania na forum, ani za wstawiennictwem nikogo z mieszkańców. Severino Castiglioni, Sędzia Ludowy, rozwiał w ten sposób wszelkie wątpliwości, ale nie mamy pewności, że te zalecenia Sądu będą przestrzegane, dlatego coraz częściej mówi się wprost o dość gruntownej i radykalnej reformie KCK po to, by wyeliminować nieścisłości i uporządkować sytuację związaną z karą śmierci i karą wygnania. Słyszałem pomysły, aby karę śmierci zlikwidować, zaś częściej karać kilkudniowymi zakazami wejścia na forum, ale też takie, aby karę śmierci utrzymać i zastosować jej niepodważalność przez żaden organ państwa. Trudno powiedzieć, która z tych opcji jest bardziej realna i do której z nich jest mi bliżej pod względem własnych poglądów. Nie ukrywam, że nieobecność Prezydent Swarzewskiej-Dostojewskiej nie tylko nie przeszkadza w normalnym funkcjonowaniu kraju, lecz również pomaga w rozwoju. Nie wiem, jak zareagowano w Trizondalu na prezydenturę śp. włodarz, ale proszę mi wierzyć, że ten krótki okres rządów wyrządził nam wiele szkód i w paru miejscach na wirtualnym globie zaczęto na nas patrzeć ze sporą uwagą.

TP: Skoro już ruszamy delikatnie sprawy zagraniczne, choć w innym aspekcie, to jak zapatrujesz się na rozwój stosunków trizondalsko-bialeńskich? Jakie widzisz pozytywne skutki takiej współpracy?

FH: Stosunki trizondalskie-bialeńskie są niezwykle ważne dla Bialenii, co pokazał sondaż dla gazety "wBialenii" w jej 61. wydaniu. Aż 41,2% głosujących wskazało, że Trizondal jest największym, czyli najważniejszym, sojusznikiem Republiki w polskim mikroświecie. Niestety, ponad 35% uczestników uważa, że wcale tak nie jest, zaś 23,5% nie ma zdania na ten temat. Cieszę się, że z wizytą w Bialenii niedawno przebywali Sekretarz Trizondalu ds. Dyplomacji Marcel Hans i Prezydent Trizondalu Ozzy Washburn, cieszę się, że kontynuowane są wzajemne, bliskie relacje. Dostrzegam jednak, że takich wymiernych efektów słów o braterskiej przyjaźni nie widać zbyt wiele - przydałoby się, aby organizowanych było przez nas - Bialenię i Trizondal - więcej wydarzeń, przedsięwzięć, np. sportowych, kulturalnych, politycznych, społecznych.

TP: Jakie rozwiązania widziałbyś ku zmniejszeniu liczby osób niechętnych wobec współpracy na linii Trizondal-Bialenia? Czy jest to spowodowane większymi chęciami współpracy z większymi graczami międzynarodowymi?

FH: Mieszkańcy Bialenii są bardzo zróżnicowani w poglądach na temat stosunków zagranicznych i polityki państwa w tym zakresie. Większość z nich skłania się ku ścisłej współpracy z Hirsbergią i Weerlandem, Wandystanem, Trizondalem, do niedawna także z La Palmą, zaś naturalnymi, najbliższymi sojusznikami Bialenii są Hasseland i Brodria - państwa stowarzyszone. Trizondal jawi się jako bardzo ważny partner, natomiast jeszcze wielu Bialeńczyków uważa, że nie najważniejszy. Ten trend będzie się zmieniał wtedy, kiedy będą podejmowane odpowiednie kroki - wspólne przedsięwzięcia, umowy, pakty i wizyty. W Republice cały czas istnieje pewien segment społeczeństwa, który traktuje relacje z Sarmacją, Trizondalem i Dreamlandem jako niepotrzebne i mało znaczące. W moim mniemaniu, takie poglądy są krzywdzące i mogą szkodzić bialeńskiej racji stanu.

TP: A jak zapatrujesz się na nadchodzące miesiące? Widzisz jakieś większe zmiany w mikroświecie? Można to uznać za element wróżenia z fusów, ale będzie lepiej czy gorzej?

FH: Nadchodzące miesiące będą ważne dla mikroświata. Kilka państw notuje regularnie spadki ilości postów, tworzonych wątków, ilości nowo przybyłych mieszkańców. La Palma upadła, Surmenia i Skarland są w fazie rozmów na temat swojej przyszłości. Cieszyć może fakt reaktywacji Królestwa Wurstlandii, bo to kraj o ciekawej historii i dość bogatej tradycji. Niestety, polski mikroświat tkwi w kryzysie i nikt dotąd nie przedstawił spójnej, konkretnej wizji naprawy sytuacji. Bialenia, Sarmacja, Trizondal i Dreamland stoją na czele światowych rankingów niezmiennie od paru miesięcy i w pewnym sensie to dobrze, ale w innym sensie źle, że ta rzeczywistość jest taka monotonna, smutna, niekiedy przygnębiająca. Każdy z nas powinien czynić wiele starań, by utrzymać istnienie wspólnego miejsca wymiany poglądów, zabawy i kontaktów - mikroświata właśnie.

TP: Dziękuje bardzo za tę rozmowę. Gościem redakcji The Politique był Frederick Hufflepuff, jeszcze raz dziękuje za przybycie!

FH: Bardzo dziękuję za spotkanie. Zachęcam Państwa do regularnego czytania zarówno gazety "The Politique", jak i gazety "wBialenii", której jestem redaktorem naczelnym, a która jest najaktywniejszą i najczęściej wydawaną gazetą w historii Bialenii i jedną z najprężniej działających w historii polskiego mikroświata. "wBialenii" ściśle współpracuje z "TP" - liczę, że ta relacja będzie kontynuowana i pogłębiana. Dziękuję!

Cytat:Sportowe oblężenie

Trizondalskie sport, a konkretniej rzecz ujmując piłka nożna przeżywa ponowny wzrost zainteresowania, co po kilkunastu miesiącach posuchy w tym temacie, może, a właściwie powinno cieszyć. Jak zwykle (od lat) całe sportowe życie toczy się w naszym kraju w ramach Trizondalskiego Związku Sportowego, który zrzesza wszystkie działaczki i działaczy oraz zajmuje się (a przynajmniej powinien) organizacją krajowych imprez sportowych. W ostatnich dniach TZS przeżywa wręcz oblężenie, co zawdzięczać możemy wyborom wszelakim.

W trakcie pisania tego artykułu doszło do podsumowania głosowania na Prezesa TZS, którym został Robert Dąbski-Hans, wygrywając przewagą zaledwie jednego głosu z Krzysztofem van der Ice Hansem. Ten ostatni próbował także swych sił w prowadzeniu reprezentacji narodowej Trizondalu, jednak na tym polu także przegrał z nowym już Prezesem TZS, który równocześnie jest dziś trenerem naszych orłów, a raczej gwiazd piłkarskich. Ostatnią funkcją, jaka Krzysztofowi van der Ice pozostała jest delegatura na MUP, gdzie zamierza działać w Radzie Rewizyjnej oraz zrezygnował z kandydowania na Prezydenta Mikroświatowej Unii Piłkarskiej.

Czy po zakończeniu wyborów skończy się zainteresowanie TZS? Raczej nie, w chwili obecnej wciąż nie ma jasności, jak będzie się miało istnienie Trizondalskiej Ligi Piłkarskiej względem jednej wspólnej ligi orientyckiej. W dodatku część trenerów ma swoje drużyny również w innych ligach v-świata. Warto wspomnieć, że przed Trizondalem stoi wielkie zadanie współorganizowania V-Mundialu następnej edycji. W tej materii pewną pomocą z całą pewnością będzie wcześniejsza impreza muzyczna Our Sound, która notabene odbędzie się na jednej z aren przyszłych piłkarskich mistrzostw Polina. Jeśli chodzi o te ostatnie, to duża odpowiedzialność za trizondalski ofertę spocznie na barkach niedoszłego Prezesa TZS, który jest członkiem krajowego rządu odpowiedzialnym właśnie za kulturę. Pozostaje mieć wiarę, że do czasu rozpoczęcia przygotowań do V-Mundialu nasz zapał nie opadnie.

Cytat:The Politique (TP): Witam! Gościem Redakcji The Politique jest Krzysztof Hans. Trizondal w nadchodzących miesiącach będziemy przeprowadzał szereg międzynarodowych imprez kulturowych - jak z Twojej perspektywy na te okoliczności się zapatrujesz?

Krzysztof Hans (KH): Moim zdaniem to będzie jeden z najbardziej pracowitych okresów w historii Trizondalu ponieważ będziemy organizować wydarzenia ważne z perspektywy wizerunkowej dla naszego kraju które to jednocześnie są imprezami o międzynarodowym charakterze. Musimy zrobić wszystko co w naszej mocy by zagwarantować wydarzenia na najwyższym poziomie tak by nie mieć powodu do wstydu przed innymi mikronacjami i sobą nawzajem.

TP: Wszystko co w naszej mocy - co przez to rozumiesz? Jak mogłoby wzorcowo według Twojego zamysłu wyglądać takie przygotowanie?

KH: Pod pojęciem "Wszystko co możliwe" rozumiem wykonanie powierzonych nam zadań w profesjonalny sposób zarówno od strony organizacyjnej jak i realizacyjnej.

TP: Oprócz wydarzeń kulturowych Trizondal zmaga się z problemami dt. wyborów, gdyż od dłuższego czasu nie może wybrać swojego Prezydenta oraz pierwszego sędziego kraju - Sędziego Federalnego? Czy tak długi okres zwłoki w tej sprawie faktycznie uniemożliwia stabilne działanie aparatu państwowego?

KH: Moim zdaniem tak ponieważ zasady w jakich obecnie wybiera się Prezydenta skutecznie uniemożliwiają obywatelom start w wyborach. Mam tu na myśli oczywiście zasady konstytucyjne dotyczące wyboru Zastępcy które to stoją w sprzeczności z demokratycznymi i konkurencyjnymi wyborami. Gdyby do wyborów zgłaszały się pojedyncze osoby to konkurencja byłaby większa a tego autorzy Konstytucji Trizondalu się chyba boją. Sam nawet w przypadku pojedynczych wyborów zgłosiłbym swoją kandydaturę.

TP: Jeśli wygrałbyś wybory, to na jakie zmiany w trizondalskiej polityce moglibyśmy liczyć? Co mógłby zaoferować wyborcom Krzysztof Hans?

KH: Gdybym wygrał wybory a wcześniej w ogóle by mnie do nich dopuszczono to w pierwszej kolejności naprawiłbym konstytucje modyfikując kwestie zastępcy, reaktywując parlament (umówmy się obecny system wręcz go rujnuje) oraz siły zbrojne. Dodatkowo zmodyfikowałbym regiony nadając im większy klimat - w przypadku Pięciopolski byłby to klimat nadmorski, Dalmencji stricte górniczy i miejsko-kulturalny, Zongyi górski zaś w przypadku Trilandu bardziej plażowy. Ponadto wzmocniłbym doktrynę zagraniczną Trizondalu porządkując kraje od strony dyplomatycznej w czterech stopniach:

Stopień I: Kraje sąsiedzkie (np: Austro-Węgry)
Stopień II: Kraje powiązane historycznie (np: Sarmacja (przy czym tutaj kontakty z Sclavinią byłyby prowadzone osobno))
Stopień III: Kraje strategicznie ważne dla rozwoju (np Dreamland czy Rotria)
Stopień IV: Pozostałe kraje (np: RON)

Poza tym zadbałbym oto aby Trizondal był ważnym miejscem na mapie v-świata z którego to wychodzą interesujące idee i projekty.

TP: Mówiąc o klimatach związanych z Zongyą i Trilandem - jakie widzisz plany ratunkowe dla tych regionów?

KH: Moim zdaniem tym regionom mogą pomóc tylko cztery aspekty:
- inwestycje (m.in w kulturę, rozrywkę i sport)
- klimat (trzeba go poprawić albo i nawet zmienić)
- narracja (musi być bardzo ciekawa)
- porządna polityka (polegająca m.in wprowadzeniu strategicznych inicjatyw takich jak rozbudowana współpraca z Dalmencją w przypadku Zongyi czy turystyka w przypadku Trilandu)
Bez tego ani rusz z tymi regionami.

TP: Wspomnieliśmy już o regionach, teraz odnieśmy się do bieżącej polityki. Już jakiś czas temu ukazała się Doktryna Polityki Zagranicznej Trizondalu - jak ją oceniasz i czy wierzysz w jej całkowite wprowadzenie w życie?

KH: W tej kwestii wypowiem się krótko. Jako członek rządu bardzo wierzę w działania mojego v-ojca pracującego w charakterze Sekretarza do spraw Zagranicznych więc liczę na pełną realizacje doktryny zwłaszcza że w tej sprawie moje zdanie niezbyt różni się od zdania rządu którego to jestem członkiem.

TP: I już na koniec - jaki przewidujesz los Trizondalu w nadchodzących miesiącach?

KH: Na pewno myślę że z powodzeniem Trizondal zrealizuje wszystkie planowane wydarzenia kulturalno-sportowe. Nieco czarniej widzę przyszłość polityczną ponieważ znając życie dzięki ograniczeniu w postaci szukania zastępcy Prezydenta przed wyborami znowu ledwo wybierzemy głowę państwa (a szkoda bo zdejmując wspomniany powiedzmy wprost - balast nieco ożywimy skostniałe wybory prezydenckie) a parlament no cóż... dalej będzie pełnił rolę prowizorki. Nie wspominam tu już o wyborach na sędziego ponieważ nie wiadomo czy ktoś w ogóle się zgłosi na to stanowisko.

Martwi mnie też brak Marszałka Sił Zbrojnych (no chyba że jego kompetencje przejął Prezydent) oraz zarządców w niektórych regionach. Chyba sugerowane kiedyś przeze mnie zarządcze połączenie Dalmencji i Zongyi oraz Pięciopolski i Trilandu byłoby bardzo pożyteczne ponieważ do obsadzenia byłyby tylko dwa a nie cztery stanowiska.

Żeby jednak nie siać pełnego pesymizmu liczę na pełne wprowadzenie systemu finansowego a zwłaszcza przywrócenia stanu finansowego sprzed kasacji serwera. Teraz jak się okazuje trzeba będzie trzeba jeszcze przywrócić stany finansowe z obecnego forum gdyż w okolicy minionego tygodnia (tj. 1-7 maja) z kont zniknęły pieniądze zarabiane na obecnym serwerze. Sam się zdziwiłem widząc na swoim koncie tylko 12 Marek a z tego co pamiętam tych pieniędzy miałem więcej. Mam nadzieje że ten incydent zostaje wyjaśniony.
Podsumowując trzymam kciuki za gospodarkę oraz wydarzenia natomiast najbardziej obawiam się przyszłości od strony politycznej.

TP: Dziękuję bardzo za spotkanie. Gościem redakcji TP był Krzysztof Hans.

KH: Ja też bardzo dziękuje za rozmowę. Pozdrawiam serdecznie wszystkich czytelników The Politique.