Forum Republiki Bialeńskiej - Wydział Prawa i Humanistyczno-Społeczny

Katedra Prawa

Tue, 20 Mar 2018 15:50:02 +0100

Drodzy Kuledzy,

@"Hewret von Thorn" zaproponował mi jakiś czas temu, bez podawania szczegółów, powołania katedry prawa, aby zaprowadzić na Wydziale nieco porządku. Mi się ten pomysł podoba, ale od razu proponuję też powołanie kilku katedr np. prawa, nauk humanistycznych i nauk społecznych. Co o tym sądzą Szanowni Kuledzy?

Język bialeński mikronacyjnym esperanto

Fri, 16 Mar 2018 12:50:09 +0100

[official2]

Drodzy pracownicy, słuchacze oraz przyjaciele Uniwersytetu Bialeńskiego!

Kiedyś natknąłem się na wątek o języku bialeńskim. Był on zamieszczony bodajże w Kawiarni Artystycznej. Dyskusja była tam luźna i nie przyniosła żadnych rezultatów. W związku z tym chciałbym, abyśmy zajęli się tym tematem naukowo. Otóż mamy przecież w szeregach UB doktora netowego, specjalizującego się w zakresie języków - @"Konrad Čech".

Celem debaty niech będzie próba odpowiedzi na pytanie czy jesteśmy w stanie stworzyć swój własny język bialeński. Widzę go jako mikronacyjne esperanto.

Zachęcam do dyskusji, zwłaszcza dr net. @"Konrad Čech".

[podpis]prof. zw. dr net. Paweł Karol Medyceusz Zep
Dziekan Wydziału Prawa i Humanistyczno-Społecznego[/podpis]

[/official2]

Ocena jakości zarządzania przedsiębiorstwem

Wed, 07 Mar 2018 18:14:43 +0100

Ocena jakości zarządzania przedsiębiorstwem.
Praca doktorska

Uniwersytet Bialeński
Wydział Prawa i Humanistyczno-Społeczny, zarządzanie
Richard Zimmermann
Promotor: Paweł Karol Medyceusz Zep
2018-03-07, Wolnograd

1. Wstęp do tematu pracy.

W dzisiejszych wszechobecnych warunkach gospodarki rynkowej wiele przedsiębiorstw odstaje od założonej teorii. System na rynku wciąż się zmienia, a stosowanie zmian w przedsiębiorstwie jest kluczowe do utrzymania stabilnej pozycji. Najlepszym wyjściem byłoby wyprzedzenie problemu i włączenie w życie odpowiednich działań obronnych. Konkurencja na rynku lokalnym często jest zacięta, na rynku globalnym jest jeszcze ciężej. Dlatego, że każdy dąży do maksymalizacji zarobków, ulepszenia jakości swojego produktu, bądź usługi, w państwach stabilnych oraz rozwiniętych cena stoi najczęściej poniżej jakości. Co nie zmienia faktu, że produkt lepszej jakości i niższej ceny od konkurencji byłby fenomenalną wizytówką przedsiębiorstwa. Wtedy reklamowanie produktu na terenie lokalnym traciłoby całkowicie sens i zmniejszyłoby wydatki. Każda firma szuka najlepszego rozwiązania danego problemu, dlatego outsourcing jest najczęściej wybieraną metodą, która najczęściej jest skuteczna. Wydalenie wszelkich zbędnych lub niewydajnych podmiotów i zastąpienie ich bardziej wydajnymi, zawsze zwiększy obrót firmy. Wszelkie systemy, które poprawiałyby zarządzanie firmą, szybko się rozwijają oraz stają się podstawowym narzędziem przedsiębiorstw. Wszystko to, za pomocą rozwijającego się rynku, na którym pojawiają się to coraz bardziej wymagający klienci, z wymagającymi potrzebami. Postęp technologiczny na platformie przedsiębiorstw jest coraz to bardziej rozwinięty. Zarazem jakość wszelkich produktów uległa polepszeniu, podobnie z ceną produkcji, bądź usługi. Efektem tego nasze dobro może być sprzedawane za mniejszą cenę. Ogólna chęć oceny przedsiębiorstwa jest skomplikowaną rzeczą, natomiast istnieje wiele podziałów zarządzania oraz jego rodzaje. Dlatego wszelka ocena, jakiejkolwiek części przedsiębiorstwa, będzie wymagała różnych narzędzi i umiejętności. zarządzający pełni funkcje zarządcze w stosunku do innych podmiotów, które pełnią funkcje wykonawcze. Podmiot zarządzający wyposażony jest w niezbędne środki oddziaływania na osoby lub inne jednostki występujące w organizacji. W systemie zarządzania następuje proces ciągłego formułowania i przepływu informacji oraz decyzji pomiędzy podmiotem zarządzającym i podmiotem zarządzanym, przy czym występuje stała interakcja między nimi. W wielopoziomowych organizacjach złożonych trudno jest jednoznacznie oddzielić działania zarządcze od wykonawczych. Na skutek tego poszczególne osoby są w jednym przypadku podmiotami zarządzanymi, a w drugim przypadku (w stosunku do jednostki podległej) podmiotami zarządzającymi, czyli występują w podwójnej roli (Sudoł 1999, s. 156). Kryterium zakresowe uwzględnia złożoność systemu zarządzanego. W ramach kryterium zakresowego występują liczne klasyfikacje składników systemu zarządzanego i powstają różnorodne ustrukturalizowane obszary zarządzania (Hamrol, Mantura 2002, s. 84, Bieniok 1997, s. 117).

2. Zarządzanie jakością produktu, usługi.

System zarządzania jakością to zbiór wzajemnie powiązanych lub wzajemnie oddziaływujących elementów niezbędnych do ustanowienia polityki i celów, i osiągania tych celów oraz kierowania organizacją (zasobem ludzi i infrastrukturą, z przypisaniem odpowiedzialności, uprawnień i powiązań) i jej nadzorowania w odniesieniu do jakości [PKN, 2006, s. 27- 31]. Systemy zarządzania jakością stanowią zatem pewnego rodzaju instrukcję postępowania, której celem jest stworzenie odpowiednich warunków do ciągłego rozwoju przedsiębiorstwa. Aby uzyskać odpowiedni poziomjakości oferowanych dóbr lub usług (zgodnych z wymaganiami i oczekiwaniami klientów), wzrost efektywności i skuteczności oraz rozwój przedsiębiorstwa (ciągłego doskonalenia) należy przestrzegać i działać zgodnie znormalizowanymi wytycznymi systemów zarządzania jakością. Jednym z częstszych problemów wewnętrznych organizacji, jest różnorodność podglądów kierowników, bądź ważniejszych stanowisk, którzy wprowadzają własną politykę organizacji, mimo tego, że poprzednio kierunek przedsiębiorstwa szedł w inną stronę. Psychologia odgrywa ważną rolę, przy planowaniu i podejmowaniu decyzji. Przykładem, który mogę podać jako dowód, potwierdzający moje słowa, jest istota psychologii w drużynach sportowych. Drużyna sportowa jest zarazem przykładem małej społeczności, gdzie każdy zna każdego i chęć zaakceptowania zmian, bądź podjęcia zmian, leży w obowiązku psychologa. To właśnie ta dziedzina nauki uświadamia nam, że zmiany, które zostaną wprowadzone, mogą polepszyć wyniki, a w przedsiębiorstwie obroty. Dzięki temu jesteśmy to przyjąć, bez żadnego zgrzytu. Uzyskanie wyżej wymienionych efektów było możliwe poprzez wprowadzenie zmian w organizacji i to często radykalnych. Dlatego najważniejszym elementem dla prawidłowego funkcjonowania systemu jest strategiczne zaangażowanie się naczelnego kierownictwa w ciągłe doskonalenie działań organizacji oraz świadczonych dóbr lub usług. W zależności od określonej polityki i celów strategicznych system umożliwia realizację działań udoskonalających, efektem czego są widoczne zmiany zauważane przez pracowników firmy.

3. Podsumowanie i zakończenie.

Sformułowana cecha przedsiębiorczości, nigdy do końca nie zostanie zbadana. Ludzie są zmienni, podobnie jak rynek. Nikt nie jest przewidzieć perfekcyjnie przyszłości, dlatego też jedną z ważniejszych rzeczy jest przygotowanie się na zmiany oraz wprowadzać je jak najczęściej. W dobie szybko rozwijającej się konkurencyjności należy podkreślić, że to jakość stała się jednym z najważniejszych czynników oddziaływających i kształtujących funkcjonowanie i rozwój przedsiębiorstw. Oceniając siłę oddziaływania przedsiębiorstwa, coraz częściej skłaniają się lub są zmuszane do zastosowania systemów zarządzania jakością. Każdy przedsiębiorca analizuje wszystkie argumenty przemawiające „za i przeciw” wdrożeniu systemu zarządzania jakością. Z przeprowadzonych badań wynika, iż do przedsiębiorców bardziej przemówiły argumenty „za”, czego efektem jest wdrożony odpowiedni system zarządzania jakością. U większości przedsiębiorców wdrożenie systemu wprowadziło pozytywne zmiany przyczyniające się do rozwoju i wzrostu konkurencyjności, między innymi poprzez poprawę: jakości oferowanych produktów bądź usług. Zarówno rozważania teoretyczne, jak i egzemplifikacja potwierdzają przyjętą hipotezę badawczą o przydatności zaproponowanej metody do oceny jakości zarządzania przedsiębiorstwem. Niewątpliwie metoda oceny jakości zarządzania przedsiębiorstwem może spełniać funkcję diagnostyczną. Chodzi tu z jednej strony o wskazanie nieprawidłowości w systemie zarządzania, z drugiej zaś — o wytyczenie kierunków jego rozwoju. Wykrycie i ustalenie nieprawidłowości w systemie zarządzania jest jedynie etapem warunkującym i ukierunkowującym dalsze postępowanie badawcze. Celem ostatecznym jest bowiem poszukiwanie sposobów efektywniejszego funkcjonowania przedsiębiorstwa. Konstytuują się tu nowe obszary i zadania badawcze, w szczególności tematem dalszych rozważań mogą być zagadnienia związane z określaniem warunków, sposobów i czasu eliminacji nieprawidłowości lub rozszerzania oraz utrwalania racjonalnych działań w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem.

Jak zdać egzamin z języka OBCEGO?

Tue, 06 Mar 2018 21:07:28 +0100

Hello, ahoj, hällo, privet! Zapewne nieraz słyszałeś, že matura to najwažniejszy egzamin w całym twoim žyvocie oraz, že jeśli źle go napiszesz to promarnit svůj život i tak dalej i tak dalej. Zapewne zastanawiasz się tež jak zdać maturę z języka angielskiego (albo niemieckiego, czeskiego, rosyjskiego (< ), czy jakiegokolwiek).

Zastanawiasz się dlaczego warto posłuchać (w sumie to przeczytać) moje rady (być može nie warto, nie mnie oceniać)? Sam przystępuję w tym roku do matury z dwóch języków: angielskiego i niemieckiego. Na poziomie rozszerzonym z angielskiego, oraz podstawowym z niemieckiego. Chciałem równiež zdawać język czeski, lecz niestety z tego, co zdąžyłem się juž dowiedzieć, w Polsce nie jest to jeszcze možliwe.

ŚWIAT SIĘ WCALE NIE KOŃCZY

Wiedza jest wažna. Być može nawet najwažniejsza. Ale! Jednym z kluczowych elementów podczas przygotowań do matury będzie odpowiednie nastawienie mentalne. Nawet najlepsi sportowcy lekcewažąc, czy wręcz przeciwnie - nader szanując przeciwnika bardzo często osiągają wyniki ponižej swoich možliwości. Potraktuj egzamin maturalny jak mecz lub walkę bokserską. Matruralna walka ma 4 rundy: rozumienie ze słuchu, umiejętność czytania ze zrozumieniem, znajomość gramatyki oraz umiejętność tworzenia wypowiedzi (lecz tego chyba každy, kto podchodzi do matury, jest świadom no, ale mniejsza).
Najwažniejsze to zachować balans w swoim podejściu. Nie myśl, že bez problemu zdasz maturę z marszu, ale tež nie przesadzaj w drugą stronę. Bezlitośnie wykorzystaj wszystkie aspekty, w których jesteś dobry i nie poddawaj się w tym, w czym jesteś słabszy. Rozpoznaj przeciwnika. Matura to w znacznej części schematy! Jeśli je poznasz i wyćwiczysz się we wpasowywaniu się w nie - jesteś na najlepszej drodze do sukcesu. W niniejszej pracy postaram się pokazać ci w pigułce jak zdać maturę z języka angielskiego/niemieckiego/rosyjskiego lub jakiegokolwiek innego

Metody przygotowań do matury bywają róžne. Ja na przykład do angielskiego nie uczę się wcale "pod maturę", zaś rosyjskiego co i rusz na zajęciach robimy nieszczęsne (dlaczego nieszczęsne akurat z rosyjskiego? O tym na koniec) te próbne egzemplarze. Czy to oznacza, že nie zachęcam do rozwiązywania arkuszy maturalnych? Nie! Chcę tylko zaznaczyć, že warto pamiętać, že aby zdać dobrze maturę trzeba po prostu dobrze znać język. I schematy. Dlatego doskonałym rozwiązaniem wydaje się intensywna nauka będąca balansem pomiędzy robieniem matur na próbę, a nauką języka jako takiego. Može na przykład poprzez całkowite zanurzenie? Przyda się szczególnie podczas rozumienia ze słuchu.
(krótkie sprostowanie: w szkole uczę się rosyjskiego oraz angielskiego, lecz piszę maturę z niemieckiego i angielskiego. Dziwne, co? Do tego jeszcze wrócę, ale to dopiero na koniec)

SŁUCHANIE

Bolączka wielu maturzystów, z którą ja staram sobie radzić zaskakująco dobrze. Moja nauczycielka twierdzi, že to językowa intuicja, ja zaś sądzę, že po prostu w miarę zgrabnie rozszyfrowałem schematy rządzące tą częścią egzaminu i znam język na tyle dobrze, by większość po prostu rozumieć. Po pierwsze - nie panikuj. Wysłuchać będziesz mógł przeciež dwa razy. Najpierw poświęć czas by bardzo, bardzo, bardzo dokładnie przeczytać polecenia, tak by podczas gdy z głośników będzie płynął dźwięk móc się skupić jedynie na słuchaniu i wyłapywaniu wažnych informacji. Jeśli efektywnie wykorzystasz czas dany Ci przed odsłuchiwaniem nagrań będziesz dokładnie wiedział na czym warto się skupić. W czasie słuchania warto tež notować rzeczy związane z poleceniem, a takže zapisywać, które odpowiedzi na pewno nie są poprawne.
Pamiętaj, že umiejętność rozumienia ze słuchu to bardzo ważna umiejętność i nie možna tego lekcewažyć!

CZYTANIE + GRAMATYKA

Wiesz už jak zdać maturę z języka w części związanej z rozumieniem ze słuchu. Teraz pora na kolejne wyzwanie - czytanie ze zrozumieniem i gramatyka. W tej części kluczowe będzie skupienie. Warto podejść do niej z czystą głową (np: przeniosłszy(?) odpowiedzi ze słuchania na kartę odpowiedzi i napisawszy zarys rozprawki) i naprawdę porządnie się skupić. To część, w której szczególnie wažne je rozwiązywanie próbnych arkuszy. W ten sposób poznamy typy zadań (zaskakują maturzystów jak śnieg kierowców) oraz powtarzające się konstrukcje gramatyczne. Podobnie jak przy słuchaniu, zalecam wpierw poświęcić chwilę na bardzo dokładne przeczytanie polecenia i pytań, a następnie czytanie w skupieniu z uwagą szczególnie wyostrzoną na zagadnienia z polecenia. Podczas czytania warto podkreślać rzeczy, które mogą być szczególnie przydatne przy udzielaniu odpowiedzi.

KOŃCOWA PRACA PISEMNA

Osobiście zawsze rozpoczynałem maturę próbną z języka (oczywiście juž po części ze słuchaniem) od przygotowania planu mojej pracy na dany temat i kilku pomysłów (w punktach) na akapity. Potem zabierałem się do części z czytaniem i z gramatyką, a następnie wracałem do pracy, by napisać ją "na czysto". W ten sposób miałem czystą głowę podczas rozwiązywania zadań (często trudnych i zajmujących niezwykle dužo czasu, szczególnie na poziomie rozszerzonym) z czytania i gramatyki, když plan wypracowania (jeśli tak to mogę nazwać) spokojnie czekał i wiedziałem, že wiem o czym chcę napisać, dzięki czemu nie musiałem stresować się tym, že czeka na mnie jeszcze ta cała nieszczęsna praca końcowa na jakiś tam temat.
Bo przeciež nezaležnie od tego, w jakim języku piszemy - kiedy již wiemy co chcemy napisać - idzie z górki. O tym dlaczego warto jednak zaczekać z napisaniem całego wypracowanka (chyba, že czujemy się bardzo pewni, wówczas warto je napisać i mieć z głowy) do końca napiszę nieco nižej. Rozwiązaniem pośrednim (jeśli starczy ci czasu, a tego dowiesz się rozwiązując próbne matury) jest napisanie najpierw tej pracy na brudno, następnie rozwiązanie części z czytaniem i gramatyką, a potem powrót do wypracowania i przepisanie go na czysto z lekkimi modyfikacjami.

Dla własnej bezpečnosti - limit słów na wypracowaniu bierz jak najbardziej na serio. Ani zbyt mało, ani zbyt dużo - to nie są dobre rozwiązania. Jeśli przekroczysz limit - szczególnie jeśli o więcej niž 10% - grozi ci odjęcie bardzo ważnych punktów (przynajmniej tak nam mówią). Chodzi o to, że na danym poziomie powinieneś być w stanie tak dobrać słowa i konstrukcje gramatyczne, aby zmieścić się w limicie bez problemów.
Z maturą bywa jak z iluzją. Najpierw trzeba mieć jakąś bazową wiedzę. Potem wystarczy poznać schematy, a następnie ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć.

Tricki jak zdać maturę z języka angielskiego (i každego innego):

Ježeli myślałeś, že znajdziesz w mojej pracy magiczne sztuczki pt.: "EGZAMINATORZY GO NIENAWIDZĄ!!! ODKRYŁ JAK W TRZY GODZINY NAUCZYĆ SIĘ DO MATURY I ZDAĆ JĄ NA 100%!" to… mam dla ciebie dobrą i złą wiadomość. Zła jest taka, že trzy godziny to zdecydowanie za mało. Dobra natomiast to taka, že jeśli zastosujesz się do moich rad (choć robisz to na swoją odpowiedzialność i polecam raz - porządnie się nauczyć, a dwa - czerpać wiedzę z róžnych źródeł oraz być krytycznie nastawionym do každego artykułu wszystkowiedzących mondrych blogeruf, którzy na pewno wiedzą jak zdać maturę z języka angielskiego czy innej cholernej matmy) to mogę załožyć się, že zdasz maturę z języka na około 85-95%.

Oto kilka tricków ode mnie:

wykuj na pamięć kilka zdań/skomplikowanych i trudnych zwrotów, których užiješ w rozprawce czy czymś tam, by dostać dodatkowe punkty za słownictwo; ja miałem takie dwa ulubione - o ile dobrze pamiętam - "undoubtedly inevitable" i "taking into consideration all the aforementioned arguments…";
jeśli brakuje Ci mądrze brzmiących słów/skomplikowanych konstrukcji do wypracowania - ukradnij je podczas matury (choćby częściowo jako inspirację) z czytanek i zadań gramatycznych. Często są tam róžne fikuśne zwroty i wyrazy, jakieś na pewno będą pasowały ;
jeśli czujesz się pewnie w słuchaniu i jesteś pewny odpowiedzi, przenoś je od razu na kartę odpowiedzi. Zaoszczędzisz sporo czasu, który bardzo przyda ci się podczas pozostałych zadań;
podczas słuchania i czytania (szczególnie na poziomie rozszerzonym) miej na uwadze, že wiele słów jest wstawianych/mówionych podchwytliwie, dokładnie tak, byś się nabrał. O ile na poziomie podstawowym takie "over-myślenie" nie jest zbyt potrzebne, czy wręcz može przeszkadzać (bo jeśli coś wydaje się bardzo proste to na poziomie podstawowym po prostu jest bardzo proste, a na poziomie rozszerzonym jest podejrzanie proste) tak jeśli chodzi o rozszerzenie bardzo wažnym jest, by uwažnie słuchać i czytać. Często odpowiedź, która od razu wydaje się prawidłowa jest wstawiona jedynie "dla podpuchy", a w rzeczywistości w tekście/słuchance postać zaprzecza jej/mówi o niej coś innego, co w prawidłowej odpowiedzi napisane jest innymi słowami;
potraktuj stres jak sprzymierzeńca, on wie jak zdać maturę z języka obcego, te reakcje fizjologiczne są jak najbardziej naturalne. Oznaczają, že dzieje się coś dla nas wažnego. Serce bije szybciej, jesteśmy zdolni do większego wysiłku (takže umysłowego), jesteśmy bardziej skupieni. Zaakceptujmy te emocje i potraktujmy je jako coś požądanego, co zwiększa možlivosti naszego organizmu, pozwala nam się bardziej skupić na zadaniu i osiągnąć fantastyczny wynik.

No to teraz zgodnie z tym, co powiedziałem wyžej, powiem o co chodzi z tym rosyjskim i niemieckim (być može ktoś jest ciekaw). W gimnazjum przez całe 3 lata uczyłem się języka niemieckiego, byłem jedną z niewielu osób, które się tego podjęły. Wszyscy moi znajomi pisali niemiecki, ja jako jedyny na całą klasę postanowiłem być wyjątkiem i wybrałem niemiecki ze względu na moją słabość do tego języka, bardzo dobre radzenie sobie z nim oraz sporą niepewność ježeli chodzi o angielski i - na tamte czasy - słabe umiejętności z tego języka. Nie chwaląc się, z niemieckiego byłem wtedy najlepszy w grupie, zawsze jak jakieś problemy z pracą domową ktoś miał to ja to odrabiałem w zamian za "haracz" (tak, zbierałem haracz za rozwiązywanie zadań domowych z niemca). Szkoła liczyła wtedy ok. 600+ osób i - wierzcie mi lub nie - na wszystkie trzecie klasy (tj. z jakieś dobre 150 osób), niemiecki włącznie ze mną pisały tylko 4 osoby. Naprawdę, tylko 4 osoby. Wiecie jaki był potem rezultat? Egzamin zdany na 82% + najlepiej napisany egzamin z języka niemieckiego w szkole (druga najlepsza osoba o ile jeszcze dobrze pamiętam, miała bodajže z 60% z groszem).
Później przyszedł czas technikum. Tam kontynuowałem swoją przygodę z tym językiem i jak nietrudno się domyśleć - tak, tam tež byłem prawie najlepszy. Prawie, poniewaž miałem juž konkurenta, a właściwie konkurentkę. Czasami szliśmy łeb w łeb, czasami ona była lepsza, czasami ja byłem lepszy. Mimo to po roku postanowiłem, že się przepiszę, když nie odpowiadał mi profil, na jaki poszedłem. Uznałem, že nie jest to zawód, w którym chcę się kształcić (było to technikum o profilu logistycznym z dodatkiem mundurowym). Przepisałem się więc do liceum o profilu stražy granicznej (w którym jestem po dziś dzień zresztą, a teraz je powoli kończę). Tam niestety zmuszony byłem przenieść się na rosyjski. Postawiono mi w pewnym sensie "ultimatum". Niestety, język w ogóle mi się nie podoba, nie zaležy mi na nim, jest dla mnie kompletnie zbyteczny, uczę się go z przymusu. A jak to mówią - "stara miłość nie rdzewieje" - stąd tež mimo dwuletniej již przerwy od niemieckiego postanowiłem, že i tak będę go pisał.
Rosyjski nie przemawia do mnie w žadnym stopniu niestety, jest językiem paskudnym, obrzydliwym. Okropnie się go wymawia, nie cierpię w nim tych kretyńskich "jojek/jujek" i innych pierjestrojek. I juž nie chodzi o cyrylicę teraz, bo alfabet rosyjski mam akurat w jednym palcu (znam cyrylicę, znam tež alfabet serbski, macedoński, ukraiński oraz białoruski + trochę kazachskiego), po prostu nie podoba mi się sam język, nie przemawia on do mnie. Ot cała filozofia! Tak, jak wspominałem juž w poprzedniej mojej pracy o tym, že czeski ma w sobie to coś, czego nie ma serbski (kto czytał, ten wie o co chodzi), tak i tu uwažam, že rosyjski nie ma w sobie tego czegoś, co ma niemiecki. Zresztą, nie oszukujmy się, ale každy głupi dobrze wie, že niemiecki jest bardziej poszukiwany od rosyjskiego. O ile rosyjski mocno przydaję się w rozgrywkach online (bo ruskich spotkamy dziś częściej niż Niemców), o tyle niemiecki bardziej przyda się na rynku pracy. Inne oko jest, gdy w CV wpisane masz "znajomość niemieckiego na poziomie XYZ", a inne ježeli "znajomość rosyjskiego na poziomie XYZ".

BTW. Od jakiegoś czasu pracuję nad pewnym projektem związanym z językiem angielskim. Myślę, že za jakiś miesiąc powinno być juž wszystko gotowe. Stay tuned! Osobom kiepskim z z tego języka na pewno się spodoba.

Różni pośród równych

Sun, 18 Feb 2018 17:04:04 +0100

Cytat:
UNIWERSYTET BIALEŃSKI
WYDZIAŁ PRAWA I HUMANISTYCZNO-SPOŁECZNY
DR NET. AMETYST LORD FARADOBUS PROF. UB

Różni pośród równych
System tytułów szlacheckich w Republice Bialeńskiej

Drodzy Kuledzy,

        miło mi jest powitać Was, reprezentantów bialeńskiej elity intelektualnej, w murach Wydziału Prawa i Humanistyczno-Społecznego na moim kolejnym wykładzie, pierwszym od niepamiętnych czasów. Długo zastanawiałem się, jaki temat mógłby Was zainteresować. Wiele głosów doradzało mi podjęcie tematyki wewnątrzbialeńskiej i tak też się stało. Niniejszy wykład będzie zatem poświęcony temu, co w szczycącej się nieprzerwaną republikańską tradycją Bialenii jest swoistą szlachetną monarchistyczną rysą. Mam na myśli tytuły szlacheckie, które obok orderów i odznaczeń są najpopularniejszą ustawową formą wyróżniania zasłużonych obywateli.

W czasie mojego wystąpienia nakreślę w możliwie dokładny sposób historię tego systemu, a następnie, posługując się konkretnymi przykładami, analogiami i własnymi przemyśleniami, postaram się wyjaśnić, dlaczego w naszej republice w ogóle istnieje stan szlachecki, w którego skład wchodzi bądź co bądź większość obywateli, oraz co czyni go aż tak trwałym.
Na wstępie pragnę też zaznaczyć, że interesować będą mnie przede wszystkim tytuły, a w mniejszym stopniu folwarki, stąd kwestie takie jak proces zrzekania się tych drugich albo ich udział w gospodarce krajowej zostaną bądź to pominięte, bądź też mogą zostać przeze mnie omówione w stopniu niekoniecznie szczegółowym. Zachęcam jednak do wskazywania tego rodzaju, niekoniecznie nieumyślnych, niedociągnięć, gdyż stanie się to dla mnie motywacją do dalszej pracy naukowej i stworzenia nowych opracowań.

        Projekt pierwszej ustawy o tytułach szlacheckich został przedstawiony w grudniu 2013 roku na posiedzeniu Komitetu Założycielskiego. Jego autorem był Andrzej Swarzewski. Ustawa została wówczas przyjęta jednogłośnie. Wprowadzała ona dziewięć tytułów szlacheckich: szlachcica, barona, wicehrabiego, hrabiego, margrabiego, earla, kniazia i wielkiego kniazia.
Warto zauważyć, że bialeński system tytułów właściwie od początku nie do końca odpowiadał hierarchii znanej ze świata realowego (earl jako tytuł wyższy od margrabiego), a także stanowił mieszankę tytułów pochodzących z różnych państw i kręgów kulturowych (jednoczesne funkcjonowanie tytułów hrabiego i earla). Tendencja ta w kolejnych latach jedynie się pogłębiła, co było konsekwencją zwiększania się ilości rang. Pierwsza ustawa łączyła, na wzór sarmacki, tytuł z liczbą posiadanych folwarków, a także tworzyła kategorię "szlachty-gołoty" - osób pozbawionych folwarków, które uzyskały jednak prawo do dalszego posługiwania się tytułem.
W historii Bialenii miały miejsce przypadku zrzekania się zarówno posiadanych folwarków, jak i samych tytułów, co stało się możliwe w skutek zmian w ustawie o tytułach szlacheckich, które przegłosowano na początku 2015 roku. Dodam, iż w ramach obecnie obowiązującego ustawodawstwa Parlament Republiki Bialeńskiej posiada prawo przywracania tytułu szlacheckiego, którego delikwent zdążył się w przeszłości zrzec.

        Majątki lenne, na które składały się folwarki, otrzymywały nazwy właściwe dla tytułu posiadanego przez lennika. Praw do do nadawania folwarków i tytułów przyznano głowie państwa, zaś odbieranie tych pierwszych zaliczono do kompetencji Sądu Najwyższego.

15 grudnia 2013 roku folwarki i tytuły zostały nadane po raz pierwszy. Z uwagi na stosunkowo niski (i utrzymujący się do czasów obecnych) próg nobilitacyjny do stanu szlacheckiego dołączyła większość wówczas nagrodzonych. Od tamtej pory nadania folwarków stały się stałym elementem towarzyszącym najważniejszym wydarzeniom z życia Bialenii ze szczególnym uwzględnieniem świąt państwowych. Okoliczności, w których dokonywania nadań są rzeczą dosyć zawiłą i z tego powodu nie będą obiektem mojego zainteresowań w trakcie tego wykładu, a w przyszłości postaram się omówić je jako odrębny problem.

        W tym okresie na drodze nieformalnej wytworzył się zwyczaj występowania do Prezydenta o formalne nadanie lenna lokowanego na podstawie posiadanych folwarków, który z czasem uzyskał umocowanie w prawie. Co ciekawe nie wszyscy lennicy od razu korzystali z tej możliwości. Do dziś rzadko korzysta się też z możliwości zmiany granic lenna. Przykładem jest tu poszerzenie terytorium Mechanic Faradobusowskich. Ostatecznie procedura ta nie została nigdy ujęta w prawie. Na marginesie chciałbym też wspomnieć o martwym już dziś zwyczaju nadawania i zatwierdzania przez Konduktora herbów bialeńskich szlachciców, który jednak swego czasu był uwarunkowany odrębną ustawą.

Do nieformalnych tradycji można zaliczyć także nieprzyznawanie folwarków samemu sobie przez poszczególnych Prezydentów, którzy z tego względu otrzymują po zakończeniu kadencji znaczną ilość folwarków z rąk następcy. Tym sposobem Andrzej Swarzewski, który sam ten zwyczaj niejako ustanowił, od razu po nobilitacji został wyniesiony do godności kniazia.

        Powróćmy do tworzenia chronologicznego zarysu historii bialeńskiego systemu tytułów. W styczniu 2014 roku Jan Kaniewski przedstawił w Parlamencie projekt ustawy wprowadzającej w Bialenii możliwość uzyskania dziedzicznego tytułu księcia na mocy decyzji izby ustawodawczej. Inicjatywa upała, a pod wpływem krytyki ze strony innych posłów od głosu wstrzymał się także autor projektu.

Wiosną tego samego roku miały miejsce konsultacje w sprawie poszerzenia listy tytułów, która doprowadziła do przemianowania tytułu earla na lorda (marzec 2014 r.). W trakcie tej debaty konduktor Swarzewski dosyć trafnie scharakteryzował bialeński system tytułów:

U nas tytuły szlacheckie są tytułami honorowymi, a nie feudalnymi. Pokazują pewną hierarchię społeczną i są elementem zachęcającym do działania. Drabina społeczna zachęca do tego, żeby się po niej wspiąć. I taki jest cel drabiny szlacheckiej w Bialenii.

        Istnienie "republikańskiej szlachty" spotykało się niekiedy ze sprzeciwem niektórych środowisk. W maju 2014 roku Tomasz Rabotowicz (Akrypa Rabotowicz von Primsz) złożył projekt ustawy o wycofaniu ustawy o tytułach szlacheckich. Argumentując wdał się w polemikę z prezydentem Swarzewskim. Wnioskodawca, częściowo poparty przez Krzysztofa Razorblade (Ronona Dexa), uzasadniał swój pomysł w sposób następujący:

Głównym powodem ustawy jest to, że jesteśmy Republiką a nie Monarchią czy Arystokracją. Mamy ordery, tytuły naukowe, urzędy pełnione przesz nas świadczą też ile kto zdziałał dla Republiki. Nie musimy iść jak Sarmacja drogą systemu szlacheckiego, tam mamy księstwo a nie Republikę. Zawsze można spróbować dawać tytuły jak np. Przodownik Aktywności, wystarczy trochę kreatywności i można to zastąpić.

Ostatecznie projekt został odrzucony przez bialeński Parlament szóstej kadencji. W późniejszym okresie (koniec 2014 r.) o zniesienie tytułów szlacheckich apelował między innymi Torkan Ingawaar i kierowana przez niego Komunistyczna Partia Bialenii.

        Nie zyskały na popularności również inicjatywy mające na celu uczynienie tytułów szlacheckich nie tylko osobistymi. Za przykład niech posłuży projekt ustawy o rodach autorstwa Swarzewskiego, który zakładał możliwość posługiwania się tytułem szlacheckim współmałżonka. Jego los pokazuje, iż bialeńskie tytułu szlacheckie zawsze miały charakter stricte osobisty i niedziedziczny.

Odmienny los spotkał projekt zmiany ordynacji wyborczej. W kwietniu 2015 roku posłowie zaakceptowali pomysł Andrzej Swarzewskiego, który dawał aktywnym posiadaczom tytułu co najmniej hrabiowskiego dodatkowy głos w trakcie głosowania.

        Kolejną z kwestii budzących wówczas zainteresowanie była sprawa własności nadanych folwarków. 1 czerwca 2014 roku Trybunał Najwyższy, co ciekawe reprezentowany przez Rabotowicza, wydał na wniosek konduktora Swarzewskiego orzeczenie, w którym uznawał je za własność państwa dzierżawioną przez lennika. Ostatecznie kwestia ta została uregulowana na mocy nowelizacji ustawy o tytułach szlacheckich oraz Kodeksu Cywilnego z 10 marca 2017 roku, na mocy której wprowadzono do bialeńskiego prawa cywilnego pojęcie dzierżoni.

        Jest rzeczą interesującą, że warunkiem otrzymania folwarków, tytułu, a nawet lenna nigdy nie było posiadanie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej, dzięki czemu w rejestrze bialeńskiej szlachty widnieją nazwiska wielu obcokrajowców, którzy najczęściej z zagranicy zasłużyli się państwu bialeńskiemu. Przykładowo 29 czerwca 2014 roku nagrodzono wieloletniego premiera Zjednoczonego Socjalistycznego Królestwa Hirschbergii i Weerlandu, diuka i męczennika, Laszka Młynariewa, Jaquesa de Brolle (Edwarda II, późniejszego króla Dreamlandu i Elderlandu), a także moją skromną osobę, kiedy to nie byłem jeszcze obywatelem Republiki. Proceder ten należy w mojej opinii ocenić pozytywnie. Posiadane lenna i tytuły stanowiły niejednokrotnie czynnik przyciągający zaprzyjaźnionych z Bialenią obcokrajowców, którzy stopniowo coraz bardziej angażowali się w życie społeczeństwa bialeńskiego. Między innymi z tego powodu wielu naszych szlachciców należy do wspólnot rodowych o charakterze międzynarodowym, w tym do dynastii królewskich i książęcych.

        W ciągu kolejnych lat następowała stopniowa ewolucja systemu tytułów. Już 27 grudnia 2013 r. na mocy nowej ustawy wprowadzono godność elektora, jako najwyższy tytuł szlachecki. Niemal dokładnie rok później ustanowiono tytuły granda oraz nieistniejący już tytuł arcyksięcia. Po raz kolejny listę poszerzono w sierpniu 2015 roku o tytuł para (wyższy od granda, a niższy od elektora), a w maju 2017 roku o najwyższą godność - tytuł katechona, co wątpienia związane jest z popularnością w Bialenii samego pojęcia katechona w ujęciu Schmittowskim. Wcześniej odrzucono możliwość wprowadzenia niektórych tytułów pochodzenia bizantyjskiego (etnarcha, despota, tetrarcha, autokrata).

        Równeż wiosną 2017 roku ustanowiono po raz pierwszy ustawowe ewkwiwalenty tytułów szlacheckich w postaci tytułów odnoszących się do tradycji krajów demokracji ludoowych, a także pojęcie państwowego gospodarstwa jako alternatywną nazwę folwarku. Była to odpowiedź na działania tych wyróżnionych, którzy powołując się na kwestie światopoglądowe odmawiały regularnie przyjmowania wyróżnienia w postaci tradycyjnych tytułów szlacheckich. Kolejne ekwiwalenty, w postaci tytułów jahołdzkich, zostały ustanowione 12 stycznia 2018 roku, rówież na drodze nowelizacji. W tym przypadku odpowiednikiem folwarku stał się kosz.

Od grudnia 2014 roku osoby posiadające najwyższy tytuł szlachecki, tak jak ma to miejsce w Księstwie Sarmacji, mają formalną możliwość uzyskania drugiego tytułu, odpowiadającego liczbie posiadanych folwarków, co jednak nigdy nie miało dotychczas miejsca, jako że nigdy jeszcze nie został przyznany ów najwyższy tytuł.

        Ważnym wydarzeniem z punktu widzenia tematyki tytułów szlacheckich było ustanowienie w czerwcu 2016 roku Rzeszy Bialeńskiej , a właściwie Kolosalnego Związku Obszarników i Wolnych Miast ze Starobialenii, Pomorza, Dżamahiriji Bengazijskiej, Jahołdajewszczyzny oraz Anatolii, za wyjątkiem Anatolii Brodryjskiej (obecnie Kolosalny Związek Obszarników i Wolnych Miast z Polesia, Ajszaburgii, Pomorza, Oceanii, Dżamahiriji Bengazijskiej, Jahołdajewszczyzny, Equestralii, Anatoli, oraz Anatolii). Struktura ta, utworzona w miejsce Prynycpatu Lahazydii, powstała jako korporacja lenników oraz wolnych miast z faktyczną dominacją tych pierwszych. Ustrój Rzeszy umożliwiał właścicielom największych lenn, a więc tych obdarzonych najwyższymi tytułami, uzyskanie najsilniejszej pozycji w Sejmie Rzeszy. W pewnym sensie był to jeden z czynników, które w sposób rzeczywisty związały posiadanie wysokiego tytułu z realnymi przywilejami. Nigdy jednak nie doszło w trakcie prac Sejmu do konfrontacji na tym gruncie, na przykład do próby obalenia dominującej pozycji największych lenników, z których wielu nikle angażuje się w życie polityczne Związku, czego dowodem jest fakt sprawowania urzędu Lwa Wolnogradu przez posiadaczy niekoniecznie najwyższych tytułów.

        Co ciekawe - po utworzeniu Rzeszy pojawiały się inicjatywy dążące do tego, by uprawnienia Prezydenta w zakresie przyznawania folwarków przekazać Lwu Wolnogradu, do czego ostatecznie nie doszło. Gdyby stało się inaczej mielibyśmy do czynienia z przynajmniej częściowym zamknięciem się stanu szlacheckiego, którego cżłonkowie poprzez wybieranego przez siebie przedstawiciela pośrednio decydowaliby o poszerzeniu swoich szeregów.

        Pozostając w temacie lenn należy zaznaczyć, iż rozwijają się one w sposób nierównomierny. Ankieta przeprowadzona na potrzeby tego wykładu w dniach 14-18 lutego 2018 roku pokazała, że 6 na 7 lenników jest zainteresowanych rozwijaniem lenna. Jednocześnie 2 respondentów (28,6% ogółu) przyznaje, że nie ma jednocześnie pomysłu na tego typu działalność.

        Niektórzy dzierżońcy są aktywnymi ziemianami, a dzierżawione przez nich terytoria stają się miejscem życia rodowego, kulturalnego i gospodarczego. Przykładem tego są inicjatywy podejmowane przez rządców takich terenów, jak Wienisławowo, Mechanice Faradobusowskie czy Venomania. Mimo to rzadkością jest całkowity brak zainteresowania posiadanym lennem. Aktywność lenników z czasem jednak spada, co może świadczyć o ograniczonych możliwościach, jakie daje zarządzenie majątkiem ziemskim. Różny jest też stopień urbanizacji: niektóre lenna, jak chociażby Patrykpolis, aspirują do statusu ośrodków miejskich. Inne zachowują charakter prowincjonalny, wiejski lub małomiasteczkowy. Dla niektórych przedstawicieli szlachty lenno stanowi oparcie dla prowadzonej działalności gospodarczej. W tym przypadku mogę posłużyć się własnym casusem w postaci rozwijanego przeze mnie w Mechanicach biedaszybnictwa czy też istniejącej tam faktorii handlowej.

        Na zakończenie chciałbym zastanowić się nad tym, co takiego warunkuje trwałość bialeńskiego systemu nobilitacji? Jest on, jak już wspomniałem, nietypowym elementem monarchii w państwie republikańskim, dla którego typowymi wyróżnieniami powinny być ordery, odznaczenia, względnie tytuły naukowe i stopnie wojskowe oraz służbowe.

        Przyjrzyjmy się wynikom kolejnego przeprowadzonego przeze mnie badania: 4 na 7 respondentów, co daje 57%, opowiedziało się przeciwko zniesieniu tytułów szlacheckich. Pozostałych 3 (43%) poparło taki pomysł jako powód podająć fakt, iż ich istnienie nie pasuje do republikańskiego charakteru państwa. Co ciekawe żaden z badanych nie wskazał innego powodu. Ciekawie koresponduje to z wynikami ostatniej ankiety, w której 4 spośród 6 respondentów uznało, że posiadany tytuł szlachecki jest dla nich ważny. Pozostałych dwóch wybrało odpowiedź przeciwną. Można stwierdzić, że choć na chwilę obecną społeczeństwo bialeńskie w większości popiera istnienie szlachty to jednak nie można wykluczyć, że jego poglądy w tej sprawie ulegną w najbliższej przyszłości zmianie. Wątpliwe wydaje sie też wprowadzenie głębszych zmian jeśli chodzi o system tytułów, jak na przykład uczynienie ich dziedzicznymi.

        Wśród polskich mikronautów można zaobserwować dosyć silną potrzebę posiadania tytułu - działając w świecie wirtualnym niejako spełniamy marzenia o byciu królem, baronem albo hrabią. Efekt tego jest taki, iż niemal każde państwo wirutalne stara się zapewnić swoim obywatelom możliwość zdobycia określonej rangi, nawet kosztem nagięcia własnych uwarunkowań kulturowo-politycznych. Wyrazistym przykładem jest instytucja awangardy proletariatu w Mandragoracie Wandystanu, aczkolwiek w realowych państwach demokracji ludowej również istniały różnego rodzaju tytuły honorowe, uzyskiwane przez cżłonków formalnie równego społeczeństwa za zasługi. Najbardziej wyrazistym przykładem jest tytuł Bohatera Związku Radzieckiego i podobne mu tytuły przyznawane w innych krajach bloku wschodniego. Odnosząc się do świata realowego mogę przytoczyć jeszcze przykład Rzeczypospolitej Obojga Narodów - ideologia wyznawana przez szlachtę państwa polsko-litewskiego mówiła co prawda o równości szlachetnie urodzonych, co nie przeszkadzało im dążyć do otrzymania godności ziemskich i dworskich, a magnatom w staraniu się o tytuły przyznawane przez monarchów obcych.

        Postawmy kolejne pytanie: dlaczego w Bialenii i innych mikronacjach właściwie w niewielkim stopniu ceni się ordery i odznaczenia? Czy w mikronacjach republikańskich nie mogą się one stać wystarczającym ekwiwalentem tytułów? W warunkach wirtualnych są one nagrodą znacznie bardziej standardową, być może bardziej kojarzącą się ze światem realnym i być może dlatego jest wyróżnieniem przyciągającym i motywującym do aktywności w znacznie mniejszym stopniu niż tytuł.

Zawsze pozostaje jednak możliwość uzyskania stopnia wojskowego lub tytułu naukowego. Te są jednak związane z konkretnymi dziedzinami życia państwa, a niekiedy nie przysługują dożywotnio, jak w przypadku bialeńskiej Policji Krajowej. Ich uzyskanie wiąże się często ze sprawowaniem stanowiska, co być może umniejsza ich prestiżowi.
Być może wprowadzenie systemu tytułów w innych dziedzinach, czego przykładem jest przyznawanie tytułów zawodowych za działalność poznanaukową, mogłoby zmienić ten stan rzeczy. Istnienie hierarchii szlacheckiej znosi ten problem. Nie da się też wykluczyć, iż bialeński stan szlachecki to odpowiedź na potrzeby części mikronautów działających co prawda w republikańskiej Bialenii, ale wciąż przyzwyczajonych do niektórych rozwiązań znanych z państw monarchicznych.

        W społeczeństwie bialeńskim nie wytworzyła się szeroko rozumiana kultura szlachecka. Przykładowo w listopadzie 2014 roku Adam Aleksander von Vinicis-Dostojewski (Alberto de Medici y Zep) wydał broszurę zatytułowaną Etykieta honorowa (Etykieta honorowa czyli szeroko rozumiane zasady należytego postępowania zarówno podczas spotkań oficjalnych, jak i w czysto prywatnych dysputach arystokratom dla przypomnienia, ludowi zaś do nauki przeznaczona, 2014). Postuluje w niej wprowadzenie i upowszechnienie określonych zwrotów przysługujących posiadaczom określonych tytułów. Tego rodzaju pomysły nigdy nie zyskały popularności. Chciałbym postawić hipotezę, iż wynika to z tego, że współczesnych Bialeńczyków łączą zazwyczaj więzi towarzyskie, niejednokrotnie sięgające świata realowego. Tytułowanie dobrego znajomego ekscelencją czy wielmożnym hrabią jest mniej naturalne, niż ma to miejsce w przypadku ludzi spotykających się jedynie na forum wirtualnego państwa. Śmiem jednak twierdzić, że brak tego rodzaju kultury szlacheckiej może być nie tylko objawem słabości państwa i w ogóle świata wirtualnego (ograniczony krąg obywateli), ale i być przyczyną słabego rozwoju społeczeności ziemiańskiej stowarzyszonej w ramach Rzeszy Bialeńskiej, której jednym z celów jest integracja posiadaczy majątków lennych.

        Pozwolę sobie powoli przejść do podsumowania moich rozważań. Z jednej strony, jak zaznaczyłem na wstępie, istnienie tytułów szlacheckich w państwie republikańskim jest czymś nietypowym, a jednocześnie uwarunkowanym konkretnymi potrzebami obywateli państwa wirtualnego. Ponadto przytoczone przeze mnie przykłady pokazują, iż istnienie faktycznych odpowiedników godności szlacheckich w państwach innych niż monarchia, a wręcz wrogich monarchii jako takiej, nie jest czymś nieznanym zarówno na Polinie, jak i na Ziemi.

Moja analiza pozwoliła też na wyodrębnienie kilku cech charakterystycznych bialeńskiego systemu nobilitacji. Są one następujące:

bialeńskie tytuły szlacheckie zawsze miały charakter osobisty, a związane z nimi folwarki nie stanowią własności dziedzicznej,

uzyskanie wyższego tytułu szlacheckiego związane jest z otrzymaniem odpowiedniej liczby folwarków lennych, tak jak ma to miejsce w Księstwie Sarmacji,

tytuły mają charakter dożywotni, nawet w przypadku zrzeknięcia się folwarków,

w Bialenii nie istnieje formalny podział na szlachtę i arystokrację, a dostęp do stanu szlacheckiego jest ułatwiony - większość aktywnych obywateli szybko zostaje nobilitowana,

lista tytułów szlacheckich jest, w porównaniu do innych państw, dosyć obszerna i sukcesywnie się wydłuża, a także wprowadza się ich ekwiwalenty,

także hierarchia tradycyjnych tytułów szlacheckich nie zawsze odpowiada realowej, w Bialenii stosuje się tytuły pochodzące z różnych państw i kręgów cywilizacyjnych, zarówno realnych, jak i czysto wirtualnych,

tytuły szlacheckie i folwarki jako nagroda państwowa funkcjonują obok orderów i odznaczeń, a także stopni wojskowych oraz tytułów naukowych,

bialeńskie ustawodawstwo dopuszcza nadawanie folwarków i tytułów szlacheckich obywatelom zagranicznym, co było i jest popularną praktyką, a część wyróżnionych w ten sposób obcokrajowców angażuje się w życie Bialenii,

wielu przedstawicieli bialeńskiej szlachty jest członkami międzynarodowych rodów artystokratycznych i monarszych (Thornowie, Medyceusze, Faradobusowie); często używają oni zagranicznej tytulatury, co nie budzi sprzeciwu innych obywateli RB,

istnieje kilka mniej lub bardziej formalnych tradycji związanych z tytułami szlacheckimi, jak na przykład posługiwanie się herbem,

nie możemy mówić typowo o bialeńskiej kulturze/tradycji szlacheckiej związanej z aktywnym życiem rodowym i istnieniem rozbudowanej tytulatury

w bialeńskim społeczeństwie funkcjonują środowiska przeciwne istnieniu szlachty, jako czegoś sprzecznego z republikańską formą rządów.

Na sam koniec wypada mi podziękować za zapoznanie się z treścią mojego wykładu i mieć nadzieję, że w sposób w miarę całościowy i dostateczny ujął on ciekawą tematykę, jaką są bialeńskie tytuły szlacheckie. Tak jak zaznaczyłem na samym początku - mam świadomość, że moje wystąpienie posiada liczne niedociągnięcia i tym bardziej będę wdzięczny za wszelkiego rodzaju uwagi i wskazówki, które być może wskażą mi drogę dalszych badań w tym kierunku.

Wolnograd, 18 lutego 2018 roku

Czeski A do Z

Sat, 17 Feb 2018 21:26:00 +0100

Ahoj!
V tej práce představím Vám moji metodu, ktera pomůže vam seznámit se trochu s českým jazykiem. Pojďme k pointě!

Jak zacząć?
Dobrym sposobem na początek jest wystartować od nauki rozmówek. Jest to najprostsza metoda i myślę, že bardzo dužo osób zaczynających swoją przygodę z jakimkolwiek juž językiem obcym zaczyna właśnie od tego. Pozwoli nam się ona nieco zaznajomić z językiem no i przede wszystkim odblokuje nas na ludzi, bo dysponując nawet tak niewielkim zasobem zdań, spokojnie będziemy się w stanie porozumieć, dogadać na najprostsze tematy czy też nawet spytać chociažby o głupią godzinę (co w dzisiejszych czasach jest juž raczej rzadko spotykane). Ktoś može teraz spytać "No, ale zaraz, chwila moment! Co z nauką słówek w takim razie? W internecie znajdziemy przeciež mnóstwo materiałów takich jak "1000 najprzydatniejszych słów w języku XYZ". Odpowiadam - to dość kiepski pomysł w przypadku "świežynek" i szczerze mówiąc odradzam to wszystkim amatorom. Co z tego, že będziecie znali te tysiąc słów typu "tygrys, koń, samochód, czas" etc. skoro nie będziecie potrafili utworzyć nawet najprostszego zdania? Sposób ten jest dobry, ale tylko gdy mamy już opanowane "jakieś tam" podstawy. Poza tym, no nie oszukujmy się, ale komu chciałoby się uczyć až tysiąca jakichś śmiesznych wyrazików? Nie lepiej jest uczyć się języka konkretnie, a słówka z czasem przyswajać stopniowo?
Na dobry start mogę polecić Wam stronę, z której korzystałem, kiedy zaczynałem swoją przygodę z językiem českým. Języków do wyboru jest całkiem niemało, więc myślę, že z pewnością każdy dobierze coś odpowiedniego dla siebie (BA! Jest tež nawet afrykański, ale to tak na marginesie). Dostępnych lekcji jest 100, więc spokojnie po przerobieniu całości będziecie mieli praktycznie całą taką wažniejszą podstawę za sobą.

GOETHE-VERLAG

No dobrze, wyžej opowiedziałem tak dosyć ogólnie o nauce języka obcego, ale teraz skupimy się już tylko i wyłącznie na naszym ČESKÝM. Tak, jak w temacie pracy.

TELEFON
Dość nietypowym sposobem jaki mogę polecić ze swojego doświadczenia jest zmiana języka w telefonie na czeski. Telefon to pewnie Wasza trzecia ręka - niech się przysłužy. Zalecam równiež zmianę języka na Facebooku, žeby wszystkie komunikaty przychodziły po czesku, nawet kiedy siedzicie przy komputerze.
Ježeli ktoś posiada takže jakąś aplikację informującą o warunkach pogodowych w Waszych miejscowościach - ją równiež polecam przestawić.

TELEVIZE
Jeśli ktoś z Was mieszka przy granicy z Czechią, dostęp do czeskiej telewizji nie powinien stanowić žadnego problemu. W przypadku kiedy od Pragi dzieli Was długa kilkugodzinna podróž samochodem, nie macie w domu telewizora (zabawne), bądź po prostu preferujecie oglądanie interesujących Was programów i seriali w dogodnej dla Was porze, polecam dodanie poniższych stron do listy ulubionych.

iVysílání - oficjalne VOD państwowej Czeskiej Telewizji. Kopalnia materiałów dla każdego ucznia – od codziennych programów informacyjnych, przez ciekawostki ze świata kultury, po seriale.
iPrima
Nova
stream.cz - internetowa telewizja z wieloma interesującymi własnymi produkcjami, na przykład “Czechy w liczbach”, “Nagrody Darwina”, “Obcokrajowcy w Czechach”.

RÁDIO
Lubisz rozpocząć swój dzień od porannej kawy i ulubionej audycji? A može zwykle w drodze do szkoły lub pracy słuchasz motywujących podcastów? Nie musisz porzucać swoich przyzwyczajeń ani zmieniać rozkładu dnia, aby na dobre "dać nura" w języku czeskim! Wystarczy, že tym razem włączysz jakiekolwiek české rádyjko, a przy okazji bez bólu oswoisz się z charakterystycznym „ř”, długimi samogłoskami oraz samym akcentem.
Nawet jeśli nie rozumiesz ani słowa z tego, co słyszysz, nie poddawaj się. Na początku staraj się zapoznać z melodią języka, wyłapywać poszczególne dźwięki i ewentualnie powtarzać usłyszane słowa. Zrozumienie treści przyjdzie z czasem.
Metoda ta jest o tyle dobra, že možemy ją stosować nie tylko w řeczywistości, ale takže w grach takich jak chociažby každemu myślę znane symulatory cięžarówki. Ježeli są tutaj jacyś fani tego typu gier to najmocniej polecam. W trakcie długiej trasy idealny patent na zrelaksowanie się i umilenie sobie tej monotonnej podróžy.
Poniżej zamieszczam kilka najczęściej przeze mnie słuchanych czeskich stacji radiowych:

Rádio Evropa 2 (POP, ale też informacyjne ogólne)
Rádio Beat (klasyczny rok, naprawdę świetny, typowa "rockova pipá", dobre ucho bez problemu wychwyci puszczane tam sporadycznie kawałki zespołu Dire Straits)
Rock Zone Prague
Kiss Jižni Čechy i Fajn Rádio (TOP 40, dla mnie kolokwialnie mówiąc "łeb w łeb" z Radio Beat, przeboje równie dobre, co tam, z pewnością godne polecenia)
ČR Rádiožurnál

NOVINKY
Zapewne každy stąd w mniejszym bądź tež większym stopniu interesuje się nowinkami ze świata. Dla tych osób równiež spieszę z pomocą.
Oto dwa takie godne polecenia źródła, z których to osobiście na co dzień korzystam (najczęściej na facebook'u, bo tam mam je w zakładce "polubione"):

Więcej nie widzę sensu serwować, one z pewnością Wam powinny wystarczyć. ČT24 szczególnie, když są oni aktywni niczym RT (Russia Today), dziennie zamieszczają po kilka informacji ze świata, więc z całą pewnością ich dzienna dawka powinna zaspokoić každego.
Tutaj taka przykładowa nowinka z ich oficjalnej strony, która nie powinna zdziwić raczej nikogo: KLICK

ROZMOWA Z SAMYM SOBĄ
To chyba najtrudniejsze z tego wszystkiego, bo czujecie się jak kretyn, kiedy na głos wypowiadacie jakieś niezgrabne zdania, ale musicie to robić. Možecie nauczyć się na pamięć tysiąca najczęściej używanych słów, ale tak jak wspomniałem wyžej - to nie za wiele pomože Wam w przełamaniu bariery językowej. Najpierw postarajcie się w myślach opisywać po czesku wszystkie czynności. Zamiast pomyśleć: “będę jadł śniadanie, a potem pójdę do sklepu (np. spožywczego)”, pomyśl: “budu jíst snídaně, a potom půjdu do potraviny”. Rozmawiajcie w myślach ze sobą, opisujcie rzeczywistość. Postarajcie się od czasu do czasu powiedzieć jakieś zdanie na głos. Nie bójcie się - nikt Was nie usłyszy. A jeśli usłyszy, to pewnie i tak nic nie zrozumie.

YOUTUBE
Z racji tego, že YouTube będzie tym ostatnim juž na zakończenie sposobem do przyswajania wiedzy po czesku, postaram się wiele przy nim nie rozpisywać. Po prostu od razu przejdę do rzeczy, tak będzie najlepiej.

Learn Czech with Class 101 - podstawy języka czeskiego dla osób władających językiem angielskim
Národní ústav pro vzdělávání - chcecie umówić się na wizytę u dentysty w Pradze lub požyczyć śrubokręt od sąsiada i nie wiecie jak to zrobić? Odpowiedź znajdziecie w tych krótkich filmikach przedstawiających typowe sytuacje z žycia codziennego. Stworzone zostały z myślą o obcokrajowcach przygotowujących się do egzaminu z języka czeskiego na poziomie A2 oraz wszystkich, którzy po prostu pragną odnaleźć się w czeskich realiach. Krótko, zwięźle i na temat. Dodatkowo w každym wideo jest možnost odpalenia napisów, co bardzo ułatwia zadanie.

I to by było na tyle myślę. Liczę, že praca się przyjmie, a juž tym bardziej ucieszy fakt ježeli dla kogoś okaže się ona požyteczna.

Poglądy polityczne Bialeńczyków

Tue, 13 Feb 2018 21:31:52 +0100

Szanowni,

Dzisiaj zapodaję badanie, dosyć szczegółowe dotyczące 8 osi poglądów politycznych.

Proszę się niczego nie obawiać i zachęcam do poświęcenia paru chwil do wypełnienia odpowiedzi na 117 pytań (i oczywiście podzielenia się).

http://www.politiscales.net

[ATTACHMENT NOT FOUND]

Zarządzanie zasobami ludzkimi na Uniwerstecie Bielańskim.

Tue, 13 Feb 2018 20:07:54 +0100

Uniwersytet Bialeński

Wydział Prawa i Humanistyczno-Społeczny, zarządzanie

Richard Zimmermann

Zarządzanie zasobami ludzkimi na Uniwerstecie Bielańskim.

Wstęp do pracy

Zarządzanie zasobami ludzkimi, czym to jest? Wielu mówi, że ludzie są jak surowiec, dobrze wydobywany i dobrze wykorzystywany, będzie wynosił również dobre efekty. Natomiast skład surowca ludzkiego jest nieco bardziej skomplikowany. Pan prof. zw. dr hab. Aleksy Pocztowski w swojej książce "Zarządzanie zasobami ludzkimi: strategie - procesy - metody" napisał, że „ludzie nie są zasobem, lecz dysponują zasobem, czyli ogółem cech i właściwości ucieleśnionych w nich, które umożliwiają pełnienie różnych ról w organizacji” Co oczernia i eliminuje wiele założeń. Natomiast każdy pracownik, mając pewną wiedzę, umiejętność, doświadczenie itp. staje się kapitałem na drodze przedsiębiorstwa. Wniosek z tego jest prosty, to ludzie dysponują zasobami i są kowalami, którzy przekształcają swoje cechy w surowiec, który jest wykorzystywany przez innych.

Gdy mówi się o rzeczach mało ludzkich w ludziach, zaczynamy przypominać roboty - maszyny bez uczuć, te z kolei są w każdym człowieku. Częstym problemem są właśnie one w funkcjonowaniu grup. Nie smaczny i zarazem popularnym programem telewizyjnym w Rosji jest "Dom-2". W doskonały sposób ukazuje on to, że ludzie zamknięci w jednym miejscu, nie potrzebują broni ani zewnętrznych prowokacji, by się wzajemnie ranić i dążyć do rozłamu. Ciężkie w pracy wielu osób, byłoby ominięcie tematu psychologii, który jest obecny w każdej dziedzinie życia. Zazdrość, nienawiść w grupie, powoduje zmniejszenie efektywności całej grupy. Dlatego ludzie są najbardziej cennym materiałem, który najszybciej się psuje.

Podjąłem się takiego tematu z bardzo prostego i logicznego problemu. Świat, który nas otacza dąży lub jest w większości zdemokratyzowany, a zarazem, panuje w nim gospodarka rynkowa. Czym byłaby ona, gdyby nie prywatyzacja, kapitał, inwestycja...

Historia

Człowiek bez żadnej motywacji do pracy, nie będzie się do niej przykładać i wypełniać obowiązków w całkowitym stopniu. Abraham Maslow stworzył hierarchię ludzkich potrzeb, potrzeby niższego rzędu są priorytetem, przed zaspokojeniem wyższych rzędów, tzw. piramida potrzeb. Z kolei Frederich Herzberg „uporządkował” ową piramidę pod kątem przydatności w środowisku pracy. Jego zdaniem istnieją dwie grupy czynników motywujących - higieniczne oraz motywatory prawdziwe. Higieniczne to dla przykładu pieniądze, bezpieczeństwo, warunki pracy. Istnienie tego czynnika motywującego wpływa w dużym stopniu na motywator prawdziwy, który jest zainteresowaniem pracą, wyzwaniami, kontrolą własnej pracy itp.

Kolejnym twórcą teorii motywacji był Douglas McGregor, podzielił on style zarządzania według dwóch teorii, zwanych „X" i „Y". Zgodnie z teorią X, ludzie nie lubią pracy, odpowiedzialności, nie mają inicjatywy. Muszą i chcą być kierowani i kontrolowani przez wykształcone elity kierownicze. Druga teoria zakłada, że wszyscy z natury są kreatywni, chcą być aktywni i brać na siebie odpowiedzialność, są wewnętrznie motywowani, nie są głupi, choć w warunkach organizacji rzadko w pełni wykorzystują swoje możliwości.

Zarządzanie kadrą na Uniwersytecie Bielańskim

Specjalnie określona liczba pracowników danego przedsiębiorstwa, wymaga specjalnych ograniczeń, wymogów i obowiązków. Dlatego tak ważne, przede wszystkim jest w szkolnictwie dobieranie odpowiednich nauczycieli. Każdy, kto chodził do szkoły publicznej, znał problematykę odpowiednich nauczycieli. Jeden był wymagający, drugi mniej, trzeci nie prowadził lekcji przewidzianych przez regulamin. Dlatego tak ważna jest „nabór pracowników” - to nic innego jak rekrutacja, odpowiednie wymagania i odpowiednie zdolności, przede wszystkim są ważne na platformie szkolnictwa. Każdy z pracowników uniwersytetu ma wyznaczony obowiązek, jego przestrzeganie jest całkowicie prywatną sprawą, na którą ma wpływ nie wielu. Dlatego tak ważny jest nabór odpowiednich profesorów i studentów. Dalsza droga postępowania, jak ocenianie efektów pracy, dodatkowe szkolenia, motywacja itp. są również ważne natomiast fundamenty organizacji to dobór odpowiednich ludzi. Istotnym aspektem każdego profesora jest doświadczenie w tym, co się robi. Etap rekrutacji eliminuję obawę o brak wiedzy, natomiast chęć przekazania wiedzy oraz sposób jest decydujący.

Zakończenie

Bardzo ważnym aspektem jest rozwój każdego pracownika oraz maksymalizację wydajności pracowników w celu realizacji planów przedsiębiorstwa, instytucji itp. Istotna jest motywacja, dyscyplina i samozaparcie. Wychodzi również, że globalizacja ma bardzo pozytywny wpływ na funkcjonalność organizacji. Dzięki temu można przeszukiwać większą ilość chętnych ludzi na przyszłych pracowników. Natomiast większość stabilnych firm szuka każdej możliwości, do zatrzymania pracownika, ponieważ jest on cenny, ze względy na doświadczenie oraz na rozwiniętą adaptację w firmie.

źródła: "Zarządzanie zasobami ludzkimi: strategie - procesy - metody" autorstwa: Aleksy Pocztowski
wazniak.mimuw.edu.pl

((Dopis - Proszę wybaczyć mi, jeżeli chodzi o długość i jakość pracy wyżej. Od jakiegoś czasu bawię się w takiej dużej mikronacji. Nazywa się Rzeczpospolita Polska, jest tam kilka rzeczy do roboty, a czasu - brakuje))

[Wykład] Konstytucje Republiki Bialeńskiej

Mon, 12 Feb 2018 19:36:33 +0100

W ramach zaliczenia z ewolucji systemu prawnego...

[pdf]https://spolecznosc.bialenia.org.pl/attachment.php?aid=6850[/pdf]

Tradycja "Tłustego Czwartku" w Republice Bialeńskiej

Thu, 08 Feb 2018 11:11:22 +0100

Drodzy słuchacze!

Przedmiotem debaty będzie popularność tradycji obchodzenia "Tłustego Czwartku" wśród mieszkańców Republiki. Konieczne będzie przeprowadzenie dwóch ankiet. Dzisiaj pierwsza.

[Kamil Mikołaj Stachowiecki] Dotychczasowa a proponowana Konstytucja RB - zmiany

Fri, 15 Dec 2017 16:44:49 +0100

Cytat:
INDEKS STUDENTA

Kamil Mikołaj Stachowiecki

Przyjęty na studia magisterskie na podstawie postanowienia Rektora UB z dnia 15.12.2017 r.

Skierowany na studia w ramach bloku prawnego na podstawie postanowienia Dziekana WPiHS z dnia 15.12.2017 r.

Promotor: dr net. Tadeusz Krasnodębski, prof. UB

Temat pracy magisterskiej: Dotychczasowa, a proponowana Konstytucja Republiki Bialeńskiej - zmiany

Program studiów obejmuje przygotowanie opisu zmian, jakie niesie ze sobą ewentualne przyjęcie projektu Konstytucji Republiki Bialeńskiej w porównaniu z założeniami dotychczasowej ustawy zasadniczej z dn. 21 grudnia 2016 roku.

System prawny jako wyznacznik stabilności mikronacji

Thu, 02 Nov 2017 22:36:32 +0100

Wasza Magnificencjo!
Panie Profesorze!
Szanowni Państwo!

Chciałbym serdecznie powitać na moim krótkim przedstawieniu. Jako student Uniwersytetu Bialeńskiego, na Wydziale Prawa i Humanistyczno-Społecznego pozwoliłem sobie rozpocząć debatę pt. "System prawny jako wyznacznik stabilności prawa". Argumenty, które dzisiaj padną mogą mi się przydać w tworzeniu mojej pracy dyplomowej, związaną z historią prawną Republiki Bialeńskiej od początku jej państwowości. Chciałbym również przedstawić Państwu moje krótkie przemyślenia o obecnej sytuacji prawnej nie tylko w Bialenii, ale również w innych państwach mikronacji. Wszystko, to co tutaj omówię, będzie wynikało z mojego doświadczenia nabytego od samego początku mojej działalności tutaj.

Zauważyłem, że proces tworzenia norm prawnych jest nieodzownym elementem kształtowania się mikronacji w ich początkowej fazie. Akty prawne wraz z ich całymi konstrukcjami bardzo często są powielane z rzeczywistego prawa, najczęściej z polskiego - a chyba (a wręcz na pewno!) najczęstszym kopiowanym aktem prawnym jest Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. wraz z późniejszymi poprawkami. Niemniej z czasem przychodzi taki moment, kiedy to mikronauci w swoim państwie zaczynają tworzyć normy przystosowane do panujących warunków w mikronacji. Tak zresztą było w Republice Bialeńskiej, jakoś na początku 2015 r. był taki przełomowy moment, kiedy to w Parlamencie Republiki Bialeńskiej uchwalano ustawę za ustawą, a każda kolejna coraz precyzyjniej tworzyła kolejne normy prawne, które obowiązują do dziś. Rok później, po moim powrocie i po "odzyskaniu" stron internetowych Bialenii z serwera Valanthira zapoczątkowałem kolejny proces prawotwórczy, który trwa do dziś. Obecna jakość prawnicza wynika z obowiązującej ustawy o Biuletynie Ustaw, którą osobiście (jako autor) uznają za rygorystyczną, jeśli chodzi o systematykę aktów prawnych i o zasady techniki prawodawczej. Nieśmiele mogę zdradzić, że wzorowałem się na rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz.U. 2002 nr 100 poz. 908).

Kreowanie ustroju prawnego w mikronacji jest bardzo ważnym elementem. Jest to pierwiastek (podstawa) nie tylko funkcjonalny, ale również wizerunkowy. Jeśli wirtualne państwo ma być uważane za stabilne, prestiżowe i szanujące się, powinno przestrzegać ogólnie przyjętych zasad prawnych i prawotwórczych. Bardzo ważne jest opracowanie początkowych mechanizmów funkcjonowania władz oraz jej legitymacji. Na przykładzie obecnej sytuacji w Garapenii można powiedzieć, że o stabilności i o wydajności mechanizmów, np: wyborczych, mamy tylko wówczas, gdy nie dochodzi do przejęcia władzy na drodze "puczu" - o ile takowy można dokonać w ogóle bez dodatkowych uprawnień techniczny. Tu bardzo ważna jest również kontrola uprawnień administracyjnych w strukturach informatycznych przez władze, które jako jedyne działają w zakresie ustalonych norm przez uprawniony organ legislacyjny.

To takie moje wieczorne, krótkie przemyślenia na dzisiejszy dzień. Zachęcam również do dyskusji i udziału w tej debacie. Może dojdziemy do całkiem inne konkluzji, że prawo w mikronacjach to tylko dodatek, a fundamentem wirtualnego państwa się inne "pierwiastki"? Zainspirowało mnie wydarzenie w Garapenii, które jest szeroko komentowane w Królestwie Dreamlandu. Również wiem, że w Rządzie na uchodźstwie Republiki Garapeńskiej w Slawonii udziela się obecny kandydat na prezydenta Bialenii, Tomasz Dostojewski.

Dziękuję za uwagę,
/-/ HvT

[Hewret Faradobus] Ewolucja systemu prawnego Republiki Bialeńskiej na przestrzeni lat

Thu, 31 Aug 2017 15:24:46 +0200

Cytat:
INDEKS STUDENTA

Hewret Faradobus

Przyjęty na studia magisterskie na podstawie postanowienia Rektora UB z dnia 31.08.2017 r.

Skierowany na studia w ramach bloku prawnego na podstawie postanowienia Dziekana WPiHS z dnia 31.08.2017 r.

Skreślony z listy studentów na podstawie postanowienia Rektora UB z dnia 10.12.17
Przyjęty ponownie na studia magisterskie na podstawie postanowienia Rektora UB z dnia 9.01.2017 r.
Otrzymał tytuł magistra net. na podstawie postanowienia Rektora UB z dnia 12 lutego 2018 roku

Promotor: dr net. Tadeusz Krasnodębski, prof. UB

Temat pracy magisterskiej: Ewolucja systemu prawnego Republiki Bialeńskiej na przestrzeni lat 2014-2017 Konstytucje Republiki Bialeńskiej

Program studiów obejmuje przygotowanie opisu zmian w systemie prawnym Republiki Bialeńskiej od roku 2014 do dnia dzisiejszego.

[Mieszko Herdel] Analiza porównawcza bialeńskiego i garapeńskiego systemu prawnego

Thu, 31 Aug 2017 14:06:51 +0200

Cytat:
INDEKS STUDENTA

Mieszko Herdel

Przyjęty na studia magisterskie na podstawie postanowienia Rektora UB z dnia 31.08.2017 r.

Skierowany na studia w ramach bloku prawnego na podstawie postanowienia Dziekana WPiHS z dnia 31.08.2017 r.

Skreślony z listy studentów na podstawie postanowienia Rektora UB z dnia 10.12.17

Promotor: dr net. Taddeo Lorenzo de Medici y Zep, prof. UB

Temat pracy magisterskiej: Analiza porównawcza bialeńskiego i garapeńskiego systemu prawnego

Program studiów obejmuje napisanie pracy magisterskiej będącej porównaniem systemów prawnych obowiązujących w Republice Bialeńskiej oraz Garapenii. Student Mieszko Herdel pełnił funkcję garapeńskiego sędziego i w swojej pracy dużą uwagę chciałby poświęcić prawu karnemu.

Test osobowości

Sat, 12 Aug 2017 22:25:26 +0200

Poświęćcie drodzy Bialeńczycy chwilkę i zróbcie dokładnie test oraz pochwalcie się wynikiem. Mnie wyszło, że jestem architektem i w pełni się z tym zgadzam.

Test osobowości

PS. Umieściłem na WPiHS dlatego, że to debata z dziedziny psychologii, a to nauka społeczna.

[Ludwik Tomović] Historia Slawonii do 1500 r.

Thu, 10 Aug 2017 19:56:00 +0200

Cytat:
INDEKS STUDENTA

Ludwik Tomović

Przyjęty na studia magisterskie na podstawie postanowienia Rektora UB z dnia 20.07.17

Skierowany na studia w ramach bloku humanistycznego na podstawie postanowienia Dziekana WPiHS z dnia 10.08.17
Skreślony z listy studentów na podstawie postanowienia Rektora UB z dnia 10.12.17

Promotor: dr net. Ametyst Faradobus prof. UB

Temat pracy magisterskiej: Historia Slawonii do 1500 r.

Program studiów obejmuje napisanie monografii poświęconej dziejom Slawonii do końca XV wieku. Najpewniej będzie to pierwsza praca poświęcona tym zagadnieniom. Według założeń stworzenie takiego zarysu będzie okazją do uzupełnienia tej luki w nauce.

ZATWIERDZAM PROGRAM STUDIÓW:

dr net. Ametyst Faradobus prof. UB
Dziekan WPiHS

Koncepcja utworzenia Instytutu Pomocy Prawnej

Wed, 09 Aug 2017 16:51:18 +0200

Szanowni Państwo,

Zapraszam serdecznie do udziału w kolejnej debacie uniwersyteckiej dotyczącej koncepcji utworzenia Instytutu Pomocy Prawnej (nazwa robocza).

Czym miałby być Instytut?

Według mojego pomysłu, instytucja ta miałaby zajmować się pomocą nowym i powracającym obywatelom w odnalezieniu się w bialeńskich realiach. Doradcy pracujący w Instytucie mogliby wskazywać, jakie rozwiązania prawne obowiązują w Republice, na co powinno się zwrócić uwagę, gdzie najlepiej podjąć pracę. Instytut mógłby pomagać w składaniu wniosków, wyjaśniać różne mechanizmy w Bialenii.

Jak miałby być zorganizowany Instytut?

Jeśli chodzi o jego organizację, mam dwie propozycje. Jedna z nich zakłada utworzenie go jako odrębnej instytucji poprzez stosowną ustawę. Druga natomiast - zrobienie z niego organu Uniwersytetu Bialeńskiego powołanego przez Senat UB.

Uważam, że Doradcy powinni pracować w Instytucie charytatywnie, ewentualnie za niewielką opłatą. Jego pracami powinna kierować jedna osoba wyznaczona przez uprawniony podmiot lub będąca kierownikiem z urzędu - tutaj myślałem o obarczeniu tym obowiązkiem Rektora UB.

Dodatkowe informacje.

Jestem zdania, że Instytut - w przeciwieństwie do powołanej kiedyś i kompletnie niefunkcjonującej Szkoły Powszechnej - nie powinien być obowiązkowy. Myślę, że powinniśmy po prostu umożliwić każdemu chętnemu, niezależnie od stażu, wieku czy pełnionej funkcji, kierować do doradców Instytutu pytania i prośby o wskazówki.

Jestem ciekaw innych punktów widzenia - uważają Państwo, że powołanie Instytutu w takiej, podobnej lub całkiem innej formie mogłoby być dobrym pomysłem, czy jest to raczej koncepcja kompletnie niepotrzebna i instytucja ta nie byłaby w żaden sposób wykorzystywana? Zachęcam do zabierania głosu!

Obrady rady Wydziału

Sun, 16 Jul 2017 20:30:34 +0200

Drodzy Kuledzy,

jako dziekan WPiHS-u, chcąc naradzić się z jego społecznością, pozwalam sobie otworzyć obrady rady Wydziału. Póki co będzie to organ nieformalny i niestatutowy, stąd do udziału w dyskusji zapraszam wszystkich pracowników i studentów obiecując, że będę miał Waszą opinię na uwadze w trakcie podejmowania decyzji. Jeżeli ta formuła sprawdzi się będziemy mogli myśleć o formalizacji działalności naszego gremium.

Zasadniczym tematem, który przyjdzie nam omówić jest organizacja studiów i badań naukowych na naszym wydziale. Zanim przejdziemy do tej drugiej kwestii chciałbym zaproponować uruchomienie kilku programów dla potencjalnych studentów: prawa, studiów humanistycznych i studiów społecznych. Wszystkie będą miały charakter indywidualny i przebiegać będą pod opieką opiekuna naukowego, będącego też promotorem. Nie ukrywam, że z uwagi na szeroki zakres zainteresowań naukowych Wydziału wzoruję się na realnym MISH-u, na którym sam przebywam, a białe karty mego licencjatu o zacnym tytule Księstwo turowsko-pińskie od X do XIII wieku bieleją niczym kości na frontach wojen.

Wracając do meritum: jeżeli mój ogólny pomysł spotka się z aprobatą trzeba będzie opracować wymagania. Na pewno do uzyskania magisterium potrzebne będzie napisanie pracy. Chciałbym też, aby studenci zapoznawali się z określonymi publikacjami. W warunkach wirtualnych trudno jest przeprowadzać egzaminy z opanowanego materiału, więc świta mi pomysł, aby po prostu wymagać napisania krótkich notek recenzyjnych z dwóch lub trzech wykładów/publikacji spośród wybranych. W realu się to najczęściej sprawdza, więc polecam. Studia doktoranckie powinny być z kolei motywacją do poszerzenia dorobku naukowo-dydaktycznego uczelni i mogłyby obejmować, oprócz dysertacji, wygłoszenie 1-3 wykładów. Wszystko to jednak jest do omówienia.

Mam jeszcze kilka pomysłów, ale nie chcę Was nimi torpedować na starcie. Proszę wszystkich zainteresowanych o odniesienie się do moich propozycji, a także zachęcam do formułowania kontrpropozycji i własnych pomysłów. Zapraszam do debaty!

Zakres władzy głowy państwa na przykładzie wybranych monarchii Pollinu

Tue, 13 Jun 2017 19:26:53 +0200

Szanowni,

Serdecznie zachęcam do zapoznania się z treścią mojej pracy doktorskiej, która powstała w wyniku podjętych studiów doktorskich na Uniwersytecie Rotryjskim.

Zainteresowanych tematem zapraszam bezpośrednio na Wydział Prawa UR, gdzie trwa dyskusja odnośnie omawianego przeze mnie zagadnienia.

Cytat:
Zakres władzy głowy państwa na przykładzie wybranych monarchii Pollinu

Analiza porównawcza

Rozdział I

Monarchia jako forma rządów

Monarchia to jedna z dwóch, obok republiki, forma rządów. Funkcję głowy państwa sprawuje w niej, często niewybieralny, monarcha (cesarz, car, patriarcha, król, książę...). Zazwyczaj pełni on ją dożywotnio, a władza może być przekazywana pokoleniowo (np. w obrębie jednej dynastii). Wyjątkiem od tej reguły jest monarchia elekcyjna, gdzie osoba władcy wybierana jest przez obywateli lub uprawniony do tego organ.
Monarchia wciąż jest powszechniejszą od republiki formą rządów wśród mikronacji. W zależności od przyjętych rozwiązań ustrojowych, osoba władcy może posiadać jedynie symboliczne uprawnienia (w myśl zasady: król panuje, ale nie rządzi), sprawować realną władzę, a nawet rządzić krajem samodzielnie bez prawnych możliwości sprzeciwu ze strony innych obywateli. W swojej pracy doktorskiej chciałbym przyjrzeć się zakresowi władzy monarszej na przykładzie konkretnych państw: Księstwa Sarmacji, Królestwa Hasselandu, Państwa Kościelnego Rotria oraz obu Brodrii.

Rozdział II

Carstwo Brodrii Północnej i Carstwo Brodrii Południowej

Obie Brodrie nie różnią się od siebie ustrojem, zatem bez problemu można opisać je na łamach jednego rozdziału. Swoją analizę opieram na dwóch najważniejszych aktach prawnych, po jednym na każde z Carstw – Akcie Aleksandryjskim, Najwyższej Ustawie Państwa Brodryjskiego, z dnia 21 lutego 2017 roku dla Brodrii Południowej oraz Zwodzie Praw Kardynalnych Najjaśniejszego Carstwa Brodryjskiego z dnia 19 stycznia 2017 roku dla Brodrii Północnej. Treść tych aktów normatywnych, będących ustawami zasadniczymi obu Brodrii, wskazuje na absolutną, niczym nieskrępowaną, a nawet despotyczną władzę Cara. Oba akty prawne regulują, że pełnia władzy ustawodawczej, a także wykonawczej i sądowniczej, spoczywa na osobie panującej. Car stanowi prawo, ale sam mu nie podlega, ponieważ może zmieniać je wedle własnego uznania. Dotyczy to nie tylko „szeregowych” ustaw, lecz również wspomnianych wcześniej najwyższych aktów normatywnych. Czyni to z niego osobę poza kontrolą; samodzierżawcę, który władzę na terytorium państwa sprawować może jak we własnym folwarku. Choć zachowane są w pewnej części inne organy, to ostateczne podjęcie decyzji zawsze spoczywa na osobie panującej.
Zarówno Brodria Północna, jak i Brodria Południowa, jest zatem krajem pozbawionym choćby elementarnych zasad demokracji. Oba Carstwa są własnością ich władcy, którzy nie muszą liczyć się z nikim ani niczym podczas sprawowaniu obowiązków. Sytuację ustrojową w Brodriach można podsumować cytatem publicysty Stanisława Mackiewicza: „Rosyjskość związana jest z silną, najsilniejszą, jedną i niepodzielną władzą państwową”, gdzie władza ta przynależy Carowi.

Rozdział III

Państwo Kościelne Rotria

Społeczeństwo rotryjskie ma w kraju o wiele więcej możliwości sprawowania władzy, niż w państwach brodryjskich. To dość zaskakujące, zważając na fakt, iż Rotria wielokrotnie sama siebie określa jako monarchię absolutną. I rzeczywiście nią jest. Co więcej, jest dość nietypowym połączeniem monarchii elekcyjnej i absolutnej. Wynika to z kościelnego charakteru państwa.
Osoba patriarchy, będąca suwerenem, posiada pełną i niepodzielną władzę w Rotrii zarówno jako głowa tego kraju, jak i przywódca Kościoła Rotryjskiego. Mimo to, Państwo Kościelne zachowuje demokrację poprzez zastosowanie sześciomiesięcznej kadencji Biskupa Rotrii. Po upływie rzeczonego pół roku zbiera się konklawe, podczas którego uczestniczący w nim kardynałowie wybierają nowego patriarchę.

Rozdział IV

Królestwo Hasselandu

Konstytucja Królestwa Hasselandu określa państwo jako monarchię konstytucyjną.
Władca Hasselandu posiada symboliczne uprawnienia, takie jak nadawanie orderów czy obywatelstw. Nie ma dużego udziału w sprawowaniu władzy ustawodawczej ani wykonawczej. Co więcej, przepisy ustawy zasadniczej umożliwiają organom władzy prawodawczej stałą i znaczącą kontrolę poczynań Króla, włącznie z usunięciem go z tronu. Monarcha w dużym stopniu podlega zatem parlamentowi.
Wątpliwości co do stanu demokracji w Królestwie budzić może spory wpływ osoby panującej na władzę sądowniczą. Już sama Konstytucja określa Króla jako jedną z instancji w postępowaniu sądowym. Co więcej, monarcha ma prawo do dokonywania wykładni prawa. Regulacje te nie pozwalają na uznanie tego państwa za w pełni demokratyczne.

Rozdział V

Księstwo Sarmacji

Z jednej strony, monarcha ma w dużej mierze uprawnienia symboliczne oraz nie jest nietykalny – Konstytucja Księstwa Sarmacji umożliwia bowiem Sejmowi postawienie Księcia w stan oskarżenia. Z drugiej zaś, osoba panująca zachowała uprawnienia do prowadzenia polityki zagranicznej. W tak dużym i istotnym państwie, jakim zdecydowanie jest Księstwo, przywilej ten ma ogromne znaczenie. Co więcej, w myśl przepisów ustawy konstytucyjnej o Sejmie Wielkim, monarcha posiada pełnię władzy ustawodawczej, jeśli liczba posłów na Sejm jest niższa od czterech. Książę posiada zatem realną władzę w kraju.
Księstwo Sarmacji jest bezsprzecznie praworządnym państwem o ugruntowanej demokracji. Zachowana jest także wola ludu przy wyborze Księcia, jeśli tron zostanie opróżniony – to właśnie społeczeństwo sarmackie dokonuje elekcji osoby panującej.

Rozdział VI

Podsumowanie i bibliografia

Reasumując, istnieje ogromna ilość monarchii, a każda z nich inaczej reguluje zakres władzy osoby panującej. Można śmiało stwierdzić, że najmniej demokratycznymi krajami na Pollinie są oba Carstwa Brodryjskie, natomiast najbardziej – Księstwo Sarmacji.

Bibliografia:

Wikipedia

Akt Aleksandryjski, Najwyższa Ustawa Państwa Brodryjskiego, z dnia 21 lutego 2017 roku

Zwód Praw Kardynalnych Najjaśniejszego Carstwa Brodryjskiego z dnia 19 stycznia 2017 roku

Skrypt Klemenstyński Zakonu Jezuitów

Bulla Super Universas z dnia 2 stycznia 2016 roku

Konstytucja Księstwa Sarmacji z dnia 24 stycznia 2011 roku

Ustawa konstytucyjna z dnia 27 października 2016 roku o Sejmie Wielkim

Konstytucja Królestwa Hasselandu z dnia 17 grudnia 2016 roku

(-) Tadeusz Krasnodębski

Zjawiska prawne w Bialenii

Thu, 23 Mar 2017 10:15:17 +0100

Witajcie!

Jak wiecie, system prawny Republiki Bialeńskiej jest jednym z najbardziej rozbudowanych obecnie spośród wszystkich mikronacji (o ile nie najbardziej w ogóle historii mikronacji). Do tego dochodzą opinie oraz wykładnie prawa, w których to pojawiają się obyczaje, precedensy i związki. Proponuję, aby przygotować wykłady o bialeńskim systemie prawnym, uwzględniając dotąd wszystkie napotkane zjawiska oraz problemy.

Liczyłbym tutaj na wielką pomoc Macieja, może Severino zdecydowałby się wesprzeć Wydział?

Pozdrawiam