<![CDATA[Forum Republiki Bialeńskiej - Ustawa zasadnicza i ustawy specjalne]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/ Thu, 04 Jun 2026 03:37:33 +0000 MyBB <![CDATA[Ustawa specjalna o obywatelstwie Republiki Bialeńskiej]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-9534.html Fri, 01 Jun 2018 11:38:10 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-9534.html USTAWA SPECJALNA O OBYWATELSTWIE REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ
Z dnia 26 maja 2018 r.
Rozdział I
[Postanowienia ogólne]


Artykuł 1.

Obywatelstwo jest więzią prawną między osobą fizyczną a Republiką Bialeńską.

Artykuł 2.

1. Obywatel Republiki Bialeńskiej posiadający równocześnie obywatelstwo innego państwa ma wobec Republiki Bialeńskiej takie same prawa i obowiązki jak osoba posiadająca wyłącznie obywatelstwo Republiki Bialeńskiej.

2. Obywatel Republiki Bialeńskiej nie może wobec władz Republiki Bialeńskiej powoływać się ze skutkiem prawnym na posiadanie równocześnie obywatelstwa innego państwa i na wynikające z niego prawa i obowiązki.

Artykuł 3.

Obywatelstwo Republiki Bialeńskiej nabywa się poprzez:
1) nadanie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej na zasadach określonych w niniejszej ustawie;
2) przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Artykuł 4.

Nadanie, utratę lub przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej stwierdza Prezydent Republiki Bialeńskiej na drodze postanowienia.

Rozdział II
[Prawa, wolności i obowiązki obywatelskie]

Artykuł 5.

Obywatelstwo Republiki Bialeńskiej uprawnia do uczestniczenia w życiu politycznym kraju, przez sprawowanie funkcji publicznych we władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej.

Artykuł 6.

1. Ochronie prawnej podlegają obywatelskie prawa i wolności. Ograniczenia w zakresie korzystania z ustawowych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie specjalnej lub ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.

2. Pozbawienie lub ograniczenie praw i wolności obywatelskich może nastąpić tylko na skutek prawomocnego wyroku Trybunału Sprawiedliwości bądź w czasie trwania stanów nadzwyczajnych na zasadach określonych w przepisach odrębnej ustawy specjalnej.

Artykuł 7.

Republika Bialeńska zapewnia swoim obywatelom:
a) wolność słowa i wyrażania swoich poglądów;
b) wolność zrzeszania się, w tym wolność manifestacji, zakładania partii politycznych i organizacji społecznych;
c) wolność prasy;
d) wolność wyznania;
e) wolność osobistą;
f) równość wszystkich wobec prawa;
g) prawo do sprawiedliwego osądzenia, obrony i apelacji;
h) prawo tajemnicy korespondencji;
i) prawo równego dostępu do rzetelnej informacji publicznej;
j) prawo niezależnego gospodarowania swoim mieniem;
k) prawo nietykalności i nienaruszalności mienia;
l) prawo do rozwijania się i samodoskonalenia przy wsparciu państwa;
m) prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.

Artykuł 8.

Podstawowym obowiązkiem każdego obywatela jest wierna służba narodowi i ojczyźnie oraz przestrzeganie obowiązującego prawa.

Rozdział III
[Nadanie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej]


Artykuł 9.

1. Nadanie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej następuje na wniosek zainteresowanego.

2. Wniosek o nadanie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej musi w sobie zawierać:
1) nazwisko i imię (imiona);
2) wybrany region autonomiczny, w którym zainteresowany planuje zamieszkać;
3) przysięgę o treści: "Przysięgam bronić interesów Republiki Bialeńskiej, wspierać Ją, starać się o rozwój państwa oraz być wiernym prawom i ideałom Republiki Bialeńskiej". Przysięgę można złożyć z dowolną formułą religijną.

Artykuł 10.

1. Wniosek o nadanie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej jest rozpatrywany w ciągu 3 dni od momentu jego złożenia.

2. Do rozpatrzenia wniosku ze skutkiem pozytywnym wymagane jest poparcie przez minimum 3 dotychczasowych obywateli Republiki Bialeńskiej. Poparcie wyrazić można słownie w odrębnym poście lub korzystając z opcji "Łapka" na poście zawierającym wniosek o obywatelstwo.

3. Prezydent może odrzucić wniosek o nadanie obywatelstwa, jeśli jest niekompletny, bądź nie uzyskał poparcia wymaganej liczby obywateli Republiki Bialeńskiej.

4. W przypadku odrzucenia wniosku o nadanie obywatelstwa, osoba zainteresowana może złożyć taki ponownie po 5 dniach od chwili odrzucenia.

Rozdział IV
[Utrata obywatelstwa Republiki Bialeńskiej]


Artykuł 11.

Obywatelstwo Republiki Bialeńskiej można utracić wskutek:
1) dobrowolnego zrzeczenia się ogłoszonego w publicznym dziale na forum;
2) długotrwałej nieobecności;
3) orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości;
4) śmierci.

Artykuł 12.

1. Nieobecność obywatela jest to nielogowanie się w systemach informatycznych Republiki Bialeńskiej przez czas dłuższy niż 14 dni.

2. Po 14 dniach od ostatniego logowania automatycznie zawiesza się obywatelstwo Republiki Bialeńskiej. Osoba z zawieszonym obywatelstwem nie może być powołana na stanowiska państwowe, przy których wymaga się posiadanie obywatelstwa.

3. Ustąpienie zawieszenia obywatelstwa następuje na skutek zalogowania się na forum przez obywatela.

4. Po 60 dniach nieobecności Prezydent Republiki Bialeńskiej odbiera obywatelstwo na drodze postanowienia na skutek długotrwałej nieobecności.

5. Obywatelstwa Republiki Bialeńskiej nie odbiera się w związku z nieobecnością, jeśli obywatel poinformuje o tym fakcie w publicznym dziale na forum. Maksymalny czas usprawiedliwionej nieobecności może wynieść dodatkowo 30 dni od przewidzianego momentu odebrania obywatelstwa.

Artykuł 13.

1. W przypadku naruszenia przez obywatela normy artykułu 8 niniejszej ustawy, Trybunał Sprawiedliwości na wniosek Prezydenta Republiki Bialeńskiej może pozbawić go obywatelstwa.

2. W postępowaniu stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału V ustawy specjalnej o sądownictwie z dnia 3 stycznia 2018 r.

Rozdział V
[Przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej]


Artykuł 14.

1. Przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej jest to proces nadania obywatelstwa osobie, która w przeszłości posiadała już obywatelstwo Republiki Bialeńskiej.

2. Osoba, która utraciła obywatelstwo w przypadkach wymienionych w art. 11, z wyjątkiem ust. 3. i 4. ma prawo wnioskować do Prezydenta Republiki Bialeńskiej o przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej.

3. Termin rozpatrzenia wniosku o przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej wynosi 3 dni.

4. W przypadkach określonych w pkt. 1-2), art. 11 nie wymaga się, aby wniosek o przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej zawierał informacje wymienione w ust. 2, art. 9 oraz nie stosuje się zasady określonej w ust. 2, art. 10.

Rozdział VI
[Ewidencja obywateli Republiki Bialeńskiej]

Artykuł 15.

Ewidencję obywateli Republiki Bialeńskiej prowadzi ministerstwo właściwe ds. wewnętrznych w wyznaczonym do tego miejscu.

Artykuł 16.

Każda osoba w momencie uzyskania obywatelstwa Republiki Bialeńskiej uzyskuje niepowtarzalny (indywidualny) Numer Powszechnej Ewidencji nadawany przez ministra właściwego ds. wewnętrznych i wpisywany do profilu na forum przez Krajową Radę Informatyczną.

Artykuł 17.

Numer Powszechnej Ewidencji jest to ciąg o długości 13 znaków, gdzie dwa pierwsze znaki to litery, a pozostałe 11 znaków to cyfry, przy czym:
a) litery są oznaczeniem regionu autonomicznego, w którym nadaje się pierwsze obywatelstwo. Oznaczenia te ustala minister właściwy ds. wewnętrznych na drodze rozporządzenia;
b) cyfry od pierwszego do szóstego miejsca oznaczają datę otrzymania pierwszego obywatelstwa Republiki Bialeńskiej w skróconej formie RR-MM-DD;
c) pięć ostatnich cyfr jest to numer porządkowy kolejności otrzymanego obywatelstwa w historii Republiki Bialeńskiej.

Rozdział VII
[Postanowienia końcowe]


Artykuł 18.

Artykułowi 5. Ustawy specjalnej o sądownictwie z dnia 3 stycznia 2018 r. nadaje się brzmienie:

[zmiana]Zadaniem Trybunału Sprawiedliwości jest orzekanie w sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych w II instancji oraz w innych sprawach na mocy przepisów szczególnych.[/zmiana]

Artykuł 19.

1. Ustawa wchodzi w życie od chwili jej ogłoszenia.

2. Z chwilą wejścia w życie ustawy moc obowiązującą tracą:
1) ustawa o obywatelach Republiki Bialeńskiej z dnia 18 sierpnia 2016 r. wraz z późniejszymi zmianami;
2) ustawa o ewidencji ludności Republiki Bialeńskiej z dnia 15 sierpnia 2016 r. wraz z późniejszymi zmianami;
3) ustawa o obowiązku meldunkowym z dnia 4 czerwca 2017 r. wraz z późniejszą zmianą.

3. Z chwilą wejścia w życie ustawy, nadaje się moc prawną wszystkim postanowieniom administracyjnym dotyczącym obywatelstw wydanym po 5 stycznia 2018 roku oraz uznaje się je z mocą wsteczną.

4. W momencie wejścia w życie niniejszej ustawy zobowiązuje się ministra właściwego ds. wewnętrznych oraz KRI do uzupełnienia profilu na forum oraz zebrania danych nt. regionu autonomicznego, w którym dany obywatel zamieszkuje. Domyślnym regionem autonomicznym jest Rzesza Bialeńska.

[podpis]Mardred Jakub von Salvepol-Nova Vita
Prezydent Republiki Bialeńskiej[/podpis]
[/official]]]> USTAWA SPECJALNA O OBYWATELSTWIE REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ
Z dnia 26 maja 2018 r.
Rozdział I
[Postanowienia ogólne]


Artykuł 1.

Obywatelstwo jest więzią prawną między osobą fizyczną a Republiką Bialeńską.

Artykuł 2.

1. Obywatel Republiki Bialeńskiej posiadający równocześnie obywatelstwo innego państwa ma wobec Republiki Bialeńskiej takie same prawa i obowiązki jak osoba posiadająca wyłącznie obywatelstwo Republiki Bialeńskiej.

2. Obywatel Republiki Bialeńskiej nie może wobec władz Republiki Bialeńskiej powoływać się ze skutkiem prawnym na posiadanie równocześnie obywatelstwa innego państwa i na wynikające z niego prawa i obowiązki.

Artykuł 3.

Obywatelstwo Republiki Bialeńskiej nabywa się poprzez:
1) nadanie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej na zasadach określonych w niniejszej ustawie;
2) przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Artykuł 4.

Nadanie, utratę lub przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej stwierdza Prezydent Republiki Bialeńskiej na drodze postanowienia.

Rozdział II
[Prawa, wolności i obowiązki obywatelskie]

Artykuł 5.

Obywatelstwo Republiki Bialeńskiej uprawnia do uczestniczenia w życiu politycznym kraju, przez sprawowanie funkcji publicznych we władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej.

Artykuł 6.

1. Ochronie prawnej podlegają obywatelskie prawa i wolności. Ograniczenia w zakresie korzystania z ustawowych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie specjalnej lub ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.

2. Pozbawienie lub ograniczenie praw i wolności obywatelskich może nastąpić tylko na skutek prawomocnego wyroku Trybunału Sprawiedliwości bądź w czasie trwania stanów nadzwyczajnych na zasadach określonych w przepisach odrębnej ustawy specjalnej.

Artykuł 7.

Republika Bialeńska zapewnia swoim obywatelom:
a) wolność słowa i wyrażania swoich poglądów;
b) wolność zrzeszania się, w tym wolność manifestacji, zakładania partii politycznych i organizacji społecznych;
c) wolność prasy;
d) wolność wyznania;
e) wolność osobistą;
f) równość wszystkich wobec prawa;
g) prawo do sprawiedliwego osądzenia, obrony i apelacji;
h) prawo tajemnicy korespondencji;
i) prawo równego dostępu do rzetelnej informacji publicznej;
j) prawo niezależnego gospodarowania swoim mieniem;
k) prawo nietykalności i nienaruszalności mienia;
l) prawo do rozwijania się i samodoskonalenia przy wsparciu państwa;
m) prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.

Artykuł 8.

Podstawowym obowiązkiem każdego obywatela jest wierna służba narodowi i ojczyźnie oraz przestrzeganie obowiązującego prawa.

Rozdział III
[Nadanie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej]


Artykuł 9.

1. Nadanie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej następuje na wniosek zainteresowanego.

2. Wniosek o nadanie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej musi w sobie zawierać:
1) nazwisko i imię (imiona);
2) wybrany region autonomiczny, w którym zainteresowany planuje zamieszkać;
3) przysięgę o treści: "Przysięgam bronić interesów Republiki Bialeńskiej, wspierać Ją, starać się o rozwój państwa oraz być wiernym prawom i ideałom Republiki Bialeńskiej". Przysięgę można złożyć z dowolną formułą religijną.

Artykuł 10.

1. Wniosek o nadanie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej jest rozpatrywany w ciągu 3 dni od momentu jego złożenia.

2. Do rozpatrzenia wniosku ze skutkiem pozytywnym wymagane jest poparcie przez minimum 3 dotychczasowych obywateli Republiki Bialeńskiej. Poparcie wyrazić można słownie w odrębnym poście lub korzystając z opcji "Łapka" na poście zawierającym wniosek o obywatelstwo.

3. Prezydent może odrzucić wniosek o nadanie obywatelstwa, jeśli jest niekompletny, bądź nie uzyskał poparcia wymaganej liczby obywateli Republiki Bialeńskiej.

4. W przypadku odrzucenia wniosku o nadanie obywatelstwa, osoba zainteresowana może złożyć taki ponownie po 5 dniach od chwili odrzucenia.

Rozdział IV
[Utrata obywatelstwa Republiki Bialeńskiej]


Artykuł 11.

Obywatelstwo Republiki Bialeńskiej można utracić wskutek:
1) dobrowolnego zrzeczenia się ogłoszonego w publicznym dziale na forum;
2) długotrwałej nieobecności;
3) orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości;
4) śmierci.

Artykuł 12.

1. Nieobecność obywatela jest to nielogowanie się w systemach informatycznych Republiki Bialeńskiej przez czas dłuższy niż 14 dni.

2. Po 14 dniach od ostatniego logowania automatycznie zawiesza się obywatelstwo Republiki Bialeńskiej. Osoba z zawieszonym obywatelstwem nie może być powołana na stanowiska państwowe, przy których wymaga się posiadanie obywatelstwa.

3. Ustąpienie zawieszenia obywatelstwa następuje na skutek zalogowania się na forum przez obywatela.

4. Po 60 dniach nieobecności Prezydent Republiki Bialeńskiej odbiera obywatelstwo na drodze postanowienia na skutek długotrwałej nieobecności.

5. Obywatelstwa Republiki Bialeńskiej nie odbiera się w związku z nieobecnością, jeśli obywatel poinformuje o tym fakcie w publicznym dziale na forum. Maksymalny czas usprawiedliwionej nieobecności może wynieść dodatkowo 30 dni od przewidzianego momentu odebrania obywatelstwa.

Artykuł 13.

1. W przypadku naruszenia przez obywatela normy artykułu 8 niniejszej ustawy, Trybunał Sprawiedliwości na wniosek Prezydenta Republiki Bialeńskiej może pozbawić go obywatelstwa.

2. W postępowaniu stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału V ustawy specjalnej o sądownictwie z dnia 3 stycznia 2018 r.

Rozdział V
[Przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej]


Artykuł 14.

1. Przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej jest to proces nadania obywatelstwa osobie, która w przeszłości posiadała już obywatelstwo Republiki Bialeńskiej.

2. Osoba, która utraciła obywatelstwo w przypadkach wymienionych w art. 11, z wyjątkiem ust. 3. i 4. ma prawo wnioskować do Prezydenta Republiki Bialeńskiej o przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej.

3. Termin rozpatrzenia wniosku o przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej wynosi 3 dni.

4. W przypadkach określonych w pkt. 1-2), art. 11 nie wymaga się, aby wniosek o przywrócenie obywatelstwa Republiki Bialeńskiej zawierał informacje wymienione w ust. 2, art. 9 oraz nie stosuje się zasady określonej w ust. 2, art. 10.

Rozdział VI
[Ewidencja obywateli Republiki Bialeńskiej]

Artykuł 15.

Ewidencję obywateli Republiki Bialeńskiej prowadzi ministerstwo właściwe ds. wewnętrznych w wyznaczonym do tego miejscu.

Artykuł 16.

Każda osoba w momencie uzyskania obywatelstwa Republiki Bialeńskiej uzyskuje niepowtarzalny (indywidualny) Numer Powszechnej Ewidencji nadawany przez ministra właściwego ds. wewnętrznych i wpisywany do profilu na forum przez Krajową Radę Informatyczną.

Artykuł 17.

Numer Powszechnej Ewidencji jest to ciąg o długości 13 znaków, gdzie dwa pierwsze znaki to litery, a pozostałe 11 znaków to cyfry, przy czym:
a) litery są oznaczeniem regionu autonomicznego, w którym nadaje się pierwsze obywatelstwo. Oznaczenia te ustala minister właściwy ds. wewnętrznych na drodze rozporządzenia;
b) cyfry od pierwszego do szóstego miejsca oznaczają datę otrzymania pierwszego obywatelstwa Republiki Bialeńskiej w skróconej formie RR-MM-DD;
c) pięć ostatnich cyfr jest to numer porządkowy kolejności otrzymanego obywatelstwa w historii Republiki Bialeńskiej.

Rozdział VII
[Postanowienia końcowe]


Artykuł 18.

Artykułowi 5. Ustawy specjalnej o sądownictwie z dnia 3 stycznia 2018 r. nadaje się brzmienie:

[zmiana]Zadaniem Trybunału Sprawiedliwości jest orzekanie w sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych w II instancji oraz w innych sprawach na mocy przepisów szczególnych.[/zmiana]

Artykuł 19.

1. Ustawa wchodzi w życie od chwili jej ogłoszenia.

2. Z chwilą wejścia w życie ustawy moc obowiązującą tracą:
1) ustawa o obywatelach Republiki Bialeńskiej z dnia 18 sierpnia 2016 r. wraz z późniejszymi zmianami;
2) ustawa o ewidencji ludności Republiki Bialeńskiej z dnia 15 sierpnia 2016 r. wraz z późniejszymi zmianami;
3) ustawa o obowiązku meldunkowym z dnia 4 czerwca 2017 r. wraz z późniejszą zmianą.

3. Z chwilą wejścia w życie ustawy, nadaje się moc prawną wszystkim postanowieniom administracyjnym dotyczącym obywatelstw wydanym po 5 stycznia 2018 roku oraz uznaje się je z mocą wsteczną.

4. W momencie wejścia w życie niniejszej ustawy zobowiązuje się ministra właściwego ds. wewnętrznych oraz KRI do uzupełnienia profilu na forum oraz zebrania danych nt. regionu autonomicznego, w którym dany obywatel zamieszkuje. Domyślnym regionem autonomicznym jest Rzesza Bialeńska.

[podpis]Mardred Jakub von Salvepol-Nova Vita
Prezydent Republiki Bialeńskiej[/podpis]
[/official]]]> <![CDATA[Ustawa specjalna - Kodeks Gospodarczy]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-9147.html Tue, 27 Feb 2018 22:02:25 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-9147.html
USTAWA SPECJALNA - KODEKS GOSPODARCZY
z dnia 27 lutego 2018 r.

Rozdział I
[Postanowienia ogólne]

Artykuł 1.

1. Finansami Republiki Bialeńskiej zarządza Wysoka Komisja Nadzoru Finansowego.

2. Członkiem systemu finansowego Republiki Bialeńskiej jest każdy mieszkaniec Republiki Bialeńskiej oraz mieszkańcy krajów włączonych do bialeńskiego systemu finansowego.

3. Oficjalną walutą na terenie Republiki Bialeńskiej jest bialen, którego skrótem jest BLN. 1 bialen odpowiada wartości 100 swarów.

Artykuł 2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1. Komisarzu lub Wysokim Komisarzu, oznacza to Wysokiego Komisarza Nadzoru Finansowego;

2. Komisji, oznacza to Wysoką Komisję Nadzoru Finansowego;

3. Finansach, oznacza to system finansowy Republiki Bialeńskiej;

4. Skarbie Państwa, oznacza to osobę prawną, która w stosunkach cywilnoprawnych jest podmiotem praw i obowiązków dotyczących mienia państwowego nienależącego do innych państwowych osób prawnych. Skarb Państwa jest reprezentowany przez Komisję z Wysokim Komisarzem na czele.

Rozdział II
[Finanse Republiki Bialeńskiej]

Artykuł 3.

Podatkiem jest każde przymusowe, bezzwrotne, powszechne, nieodpłatne i systematyczne świadczenie pieniężne przekazywane przez podatnika na rzecz Skarbu Państwa.

Artykuł 4.

1. Podatki w Republice Bialeńskiej dzielą się na:
a) bezpośrednie;
b) pośrednie.

2. Podatki mogą być liniowe lub progresywne.

3. Wysokość oraz przedmiot opodatkowania, a także sposób i częstotliwość ich pobierania określa rozporządzenie Komisji.

4. Komisja może ustalić kwotę wolną na wybrane podatki.

Artykuł 5.

1. Regiony autonomiczne mogą ustanawiać dodatkowe podatki dla swoich mieszkańców, zwane dalej podatkami regionalnymi.

2. Zgodę na pobieranie podatków regionalnych musi wyrazić Komisja.

3. Szczegółowe zasady pobierania podatków regionalnych ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 6.

1. Wysokość płac w działalnościach i instytucjach państwowych określa rozporządzenie Komisji.

2. Wysoka Komisja podczas ustalania wysokości płac bierze pod uwagę zdolność finansową Republiki Bialeńskiej oraz najniższą krajową i średnie dwutygodniowe zarobki.

3. Praca w instytucjach państwowych nie jest wliczana w etat.

4. Płace, o których mowa w niniejszym artykule, są realizowane w systemie Karty Pracy. Dzienne wynagrodzenie w Karcie Pracy jest automatycznie przelewane dopiero w momencie podbicia Karty Pracy przez pracownika.

Artykuł 7.

1. Wysokość płac w działalnościach gospodarczych ustala umowa zawarta pomiędzy przedsiębiorstwem a pracownikiem.

2. Wysokość wynagrodzenia za pełen etat nie może być niższa od najniższej krajowej.

3. Praca w przedsiębiorstwie jest wliczana w etat.

4. Płace, o których mowa w niniejszym artykule, są realizowane w dwutygodniowym systemie wypłat. Pracodawca jest zobowiązany wypłacić wynagrodzenie do 3 dni po upływie dwóch tygodni.

5. Jeżeli pracodawca nie wywiązuje się z zasad określonych w umowie i przepisach prawnych podlega karze, a pracownik ma prawo powiadomić  o tym Komisję lub Sąd.

Artykuł 8.

Szczegółowe zasady zawierania umów o pracę określa rozporządzenie Komisji.

Artykuł 9.

Minister właściwy ds. wewnętrznych prowadzi ewidencję przedsiębiorstw prywatnych i państwowych.

Artykuł 10.

1. Przedsiębiorstwo państwowe jest własnością Skarbu Państwa.

2. Komisja obsadza stanowiska zarządzających przedsiębiorstwami na drodze postanowienia Komisji, odwołuje ich oraz prowadzi przedsiębiorstwa państwowe, jeżeli nie ma zarządzającego daną firmą. Szczegóły określa rozporządzenie Komisji. 

Artykuł 11.

1. W chwili rejestrowania nowego przedsiębiorstwa należy określić jego formę oraz zakres działania. 

2. Przedsiębiorstwa oraz zrzeszenia, za wyjątkiem partii politycznych, mają prawo sprzedawać swoje produkty. Zasady i sposób funkcjonowania giełdy ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 12.

1. Wszelkie należności wynikające z niniejszej ustawy oraz rozporządzeń Komisji na rzecz Skarbu Państwa oraz innych podmiotów są realizowane według zasad określonych w rozporządzeniu Komisji.

2. W przypadku niemożliwości dokonania płatności w wyznaczonym terminie należy powiadomić o tym podmiot, który w drodze indywidualnej decyzji może wyznaczyć inny termin, chyba że zawarta umowa mówi inaczej.

3. Płatności ustalonych w niniejszej ustawie lub rozporządzeniach Komisji dokonuje przedsiębiorca będący właścicielem firmy lub zarządzającym firmą państwową. 

Artykuł 13.

1. Banki komercyjne muszą uzyskać pozwolenie Komisji na otworzenie działalności na drodze uchwały.

2. Bank centralny wraz z jego kontem może być prowadzony przez Komisję z Wysokim Komisarzem na czele.

3. Zasady działania banku centralnego oraz banków komercyjnych ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 14.

1. Darowizną jest dobrowolne oddanie przez podmiot prawny środków finansowych na rzecz innego podmiotu.

2. Prawo do otrzymywania darowizn mają podmioty posiadające osobowość fizyczną lub prawną.

3. Darowizny, za wyjątkiem darowizn na rzecz przedsiębiorstw, nie podlegają opodatkowaniu.

4. Podmioty posiadające osobowość prawną otrzymujące darowizny muszą umieszczać informację o nich i ich rozliczenia w miejscu ogólnie dostępnym. Wgląd do księgowości danego podmiotu musi mieć Komisja.

5. Szczególną formą darowizny jest przekazanie środków wynikających z testamentu. W przypadku darowizny wynikającej z testamentu, środki zostają przekazane zgodnie z wolą piszącego testament.

Artykuł 15.

1. Podmiotom zadłużonym przysługuje prawo złożenia wniosku do Komisji o umorzenie lub spłacenie długu, jeżeli dany podmiot jest niewypłacalny.

2. Decyzję o umorzeniu lub spłaceniu długu podejmuje Komisja na drodze uchwały.

3. Instytucją odwoławczą od decyzji Komisji jest Sąd.

4. Jeżeli osoba prawna jest zadłużona wobec innego podmiotu prawnego grozi jej postępowanie komornicze, które prowadzi Komisja.

5. Szczegółowe zasady procesu komorniczego ustala rozporządzenie Komisji.

6. Niewypłacalność osoby prawnej, o której mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, zobowiązuje Komisję do zamknięcia działalności danego podmiotu.

Artykuł 16.

1. W przypadku złamania przepisów niniejszej ustawy na osoby fizyczne lub prawne może być nałożona kara finansowa adekwatna do popełnionego wykroczenia czy ewentualnych kwot zaległości.

2. Kara finansowa jest nakładana w trybie indywidualnym przez Wysokiego Komisarza na drodze postanowienia i w czasie jej rozpatrywania muszą być wzięte pod uwagę wszelkie okoliczności, które doprowadziły do złamania przepisów ustawy.

3. Kara finansowa może być również nałożona na obywatela za złożenie fałszywego oświadczenia lub nie złożenie w terminie oświadczenia.

4. Wysoki Komisarz w uzasadnionych przypadkach może odstąpić od nałożenia kary finansowej i ograniczyć się do upomnienia.

5. Od nałożonej kary można odwołać się do Sądu.

6. Jeśli Wysoki Komisarz stwierdzi naruszenie przepisów Kodeksu Karnego w kwestiach gospodarczych, zobowiązany jest do powiadomienia właściwych ku temu organów ścigania.

Rozdział III
[Wysoka Komisja Nadzoru Finansowego]

Artykuł 17.

1. Do zadań Komisji należy:
a) kontrola emisji bialenów, wprowadzanie ich w obieg oraz wycofywanie ich z obiegu na drodze rozporządzenia;
b) zabezpieczanie rynku finansowego oraz wartości bialena;
c) zarządzanie Skarbem Państwa;
d) kontrola wykonywania budżetu;
e) nadzór nad bankami;
f) prowadzenie i kontrolowanie banku centralnego;
g) rozwijanie rynku finansowego;
h) rejestrowanie przedsiębiorstw i innych instytucji finansowych;
i) wydawanie pozwoleń na prowadzenie przedsiębiorstw koncesjonowanych oraz sprzedaż towarów i usług obarczonych podatkiem akcyzowym;
j) kontrola płac i wynagrodzeń;
k) nawiązywanie porozumień z innymi państwami w celu włączenia ich do bialeńskiego systemu finansowego;
l) szeroko pojęta kontrola systemu podatkowego, a w szczególności nad systematycznym ich płaceniem w odpowiedniej kwocie;
m) egzekwowanie długów;
n) kontrola sprawności funkcjonowania gospodarki;
o) kontrola przedsiębiorstw, instytucji oraz osób korzystających z bialeńskiego systemu finansowego w zakresie tego systemu;
p) podejmowanie wszelkich innych działań związanych z sektorem finansowym, a nienależących do kompetencji innych organów.

2. Do zadań Komisji również należy prowadzenie statystyk i przechowywanie tajnych informacji handlowych, umów oraz niwelowanie technik rynkowych uniemożliwiających rozwijanie się wolnego rynku.

3. Komisja na drodze uchwały ustala wysokość najniższego krajowego wynagrodzenia.

4. Ilekroć w ustawie nie jest poruszane jakieś zagadnienie związane z gospodarką, Komisja ma prawo wydać rozporządzenie regulujące je.

Artykuł 18.

1. Komisja w swoich działaniach jest niezawisłym i niezależnym organem władzy wykonawczej.

2. Kontrolę nad działaniami Komisji sprawuje sąd, któremu przysługuje prawo uchylenia danej decyzji lub rozporządzenia Komisji w razie stwierdzenia ich niezgodności z obowiązującymi przepisami prawa. Prawo składania wniosków o zbadanie decyzji Komisji przysługuje każdemu obywatelowi Republiki Bialeńskiej, a sąd wykładni dokonuje w trybie analogicznym do orzekania o zgodności aktów prawnych z Konstytucją.

Artykuł 19.

1. W skład Komisji wchodzą:
a) troje członków powołanych przez Parlament Republiki Bialeńskiej w formie uchwały przyjętej zwykłą większością głosów;
b) z urzędu Prezydent Republiki Bialeńskiej lub wyznaczony przez niego członek Gabinetu Prezydenta prowadzący resort ds. gospodarczych lub wewnętrznych;
c) po jednym przedstawicielu z każdego państwa włączonego do bialeńskiego systemu finansowego.

2. Odwołać członka Komisji może Parlament większością 2/3 głosów Posłów Parlamentu.

3. Członek Komisji może złożyć rezygnację z pełnionej funkcji.

4. Ustęp 2. oraz 3. niniejszego artykułu nie dotyczy wyłącznie Prezydenta Republiki Bialeńskiej.

Artykuł 20.

1. Członkowie Komisji powoływani są na kadencje równe kadencji Parlamentu.

2. Parlament w przeciągu 7 dni od momentu rozpoczęcia kadencji jest zobowiązany powołać członków Komisji.

3. Prezydentowi Republiki Bialeńskiej przysługuje prawo weta od decyzji Parlamentu, jeżeli uzna, że powoływani członkowie Komisji nie są odpowiednimi kandydatami. Parlament może oddalić prezydencki sprzeciw większością 2/3 głosów Posłów Parlamentu.

4. Do momentu powołania nowych członków Komisja pracuje w dotychczasowym składzie.

5. Wakaty na stanowiskach członków Komisji nie wyłączają Komisji z prac. Jeżeli nieobsadzonych miejsc w Komisji jest ponad połowa, a Parlament nie przyjął uchwały o obsadzeniu tych stanowisk, Prezydent Republiki Bialeńskiej wyznacza brakujących członków do momentu powołania nowego składu przez Parlament.

Artykuł 21.

1. Pracami Komisji kieruje Wysoki Komisarz Nadzoru Finansowego mający prawo wydawania w jej imieniu aktów prawnych stanowionych przez Komisję oraz reprezentowania jej.

2. Wysoki Komisarz Nadzoru Finansowego ma prawo przekazać część bądź całość swoich uprawnień na któregoś z członków Komisji w formie postanowienia Wysokiego Komisarza.

3. Wysokiego Komisarza powołują ze swojego grona członkowie Komisji na kadencję równą kadencji Komisji.

4. Komisarz może zostać odwołany przed upływem kadencji przez Komisję bezwzględną większością głosów.

5. Gabinetowi Prezydenta Republiki Bialeńskiej oraz Posłom Parlamentu przysługuje prawo złożenia interpelacji do Wysokiego Komisarza.

6. W celu realizacji powierzonych zadań, Wysokiemu Komisarzowi z urzędu przysługuje dostęp do konta bankowego Skarbu Państwa oraz do kont bankowych przedsiębiorstw zarządzanych przez Komisję.

Artykuł 22.

1. W celu realizacji powierzonych zadań Komisja ma prawo wydawania rozporządzeń, uchwał oraz postanowień.

2. Rozporządzenia i uchwały Komisja przyjmuje zwykłą większością głosów, chyba że prawo stanowi inaczej.

3. Komisarzowi przysługuje prawo publikowania postanowień Komisji w jej imieniu.

4. Projekt rozporządzenia wraz z uzasadnieniem lub uchwały składa się na ręce Komisarza.

5. Prawo do złożenia projektu rozporządzenia przysługuje:
a) Prezydentowi Republiki Bialeńskiej;
b) członkom Komisji;
c) obywatelom Republiki Bialeńskiej w postaci wniosku do Wysokiego Komisarza.

6. Prawo do złożenia projektu uchwały przysługuje członkom Komisji.

7. Dokładny sposób składania rozporządzenia, głosowania, nanoszenia poprawek może ustalać Regulamin Wysokiej Komisji Nadzoru Finansowego wydany w formie rozporządzenia przez Komisję.

Artykuł 23.

1. Prezydentowi Republiki Bialeńskiej przysługuje prawo udzielania dofinansowania oraz nadawania nagród pieniężnych wypłacanych ze Skarbu Państwa.

2. Jeśli kwota dofinansowania lub nagrody, o jakich mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przekracza 5% spośród środków zgromadzonych na koncie Skarbu Państwa, Komisja musi wyrazić zgodę na ich udzielenie na drodze uchwały Komisji.

3. Prezydent jest wykluczony z głosowania nad uchwałą, o której mowa w ust. 2. niniejszego artykułu.

Artykuł 24.

1. Komisja może wydać rozporządzenie, w którym ustali wysokość miesięcznego zasiłku dla mieszkańców Republiki Bialeńskiej.

2. Zasiłek jest rozumiany jako bezzwrotna forma pomocy finansowej dla mieszkańców Republiki Bialeńskiej.

3. Wysokość zasiłku nie może przekraczać połowy wysokości najniższej krajowej wynagrodzenia.

4. Szczegółowe zasady otrzymywania zasiłku ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 25.

1. Każdemu obywatelowi, przedsiębiorstwu oraz organizacji pozarządowej przysługuje prawo złożenia do Wysokiego Komisarza wniosku o udzielenie kredytu ze Skarbu Państwa. Wysoki Komisarz ma obowiązek odrzucić wniosek, jeśli istnieją uzasadnione obawy co do zdolności kredytowej wnioskodawcy lub występują inne przesłanki sugerujące odrzucenie wniosku. Po zaakceptowaniu wniosku przez Wysokiego Komisarza trafia on w postaci projektu uchwały pod obrady Komisji.

2. Szczegółowe zasady udzielania kredytów zawarte są w rozporządzeniu Komisji.

3. Komisja, w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku o udzielenie kredytu, sporządza umowę kredytową z kredytobiorcą.

4. Wszelkie konflikty powstałe w związku z udzielonym kredytem, a w szczególności uchylanie się od wykonywania obowiązków określonych w umowie kredytowej, rozpatrywane są na gruncie prawa cywilnego przez Sąd, chyba że wypełniają one znamiona czynu zabronionego, co skutkuje wszczęciem postępowania przez Policję Krajową.

Rozdział IV
[Konta bankowe i opłaty urzędowe]

Artykuł 26.

1. Poprzez konto bankowe rozumie się samodzielne konto zarejestrowane na forum lub będące przyłączone do konta głównego właściciela oraz wciągnięte w ewidencję kont bankowych.

2. Konta bankowe:
a) służą do obrotu finansowego w Republice Bialeńskiej,
b) muszą być zarejestrowane na ten sam adres e-mail, co konto skarbnika przedsiębiorstwa lub osoby prawnej,
c) mogą być założone przez przedsiębiorstwa i osoby prawne występujące w Republice Bialeńskiej,
d) mogą być założone przez przedsiębiorstwa i osoby prawne zagraniczne, tj. występujące poza granicami Republiki Bialeńskiej.

3. Skarbnikiem, tj. właścicielem konta bankowego przedsiębiorstwa lub osoby prawnej jest osoba odpowiedzialna za finanse w przedsiębiorstwie lub w organie posiadającą osobowość prawną.

4. Osoby fizyczne nie mogą zakładać osobnych kont bankowych.

5. Konta bankowe, które są przyłączone do konta głównego właściciela, nie stanowią odrębnej tożsamości w myśl przepisów Kodeksu Karnego. Zakazuje się tworzenia z nich treści na forum, tj. zakazuje się pisania tematów oraz postów na forum z tych kont.

6. Całkowita odpowiedzialność za konta bankowe spada na ich właścicieli.

7. Nazwa konta bankowego musi posiadać nazwę przedsiębiorstwa lub osoby prawnej, bądź być z tą nazwą powiązana. Dopuszcza się stosowanie skrótów.

Artykuł 27.

1. Ewidencję kont bankowych prowadzonych w Republice Bialeńskiej, za wyjątkiem kont indywidualnych, prowadzi minister właściwy ds. wewnętrznych.

2. Po założeniu konta bankowego właściciel, bądź przedstawiciel przedsiębiorstwa lub osoby prawnej ma obowiązek zgłosić fakt założenia konta bankowego w ciągu 48 godzin Wysokiemu Komisarzowi.

3. Brak dokonanego wpisu do ewidencji kont bankowych oznacza kasację konta bankowego oraz ewentualny zwrot pieniędzy do nadawców, jeśli na koncie dokonano już przelewów.

4. Konta bankowe posiadają ważność tak długo, jak przedsiębiorstwa lub osoby prawne funkcjonujące w Republice Bialeńskiej lub inaczej, jeśli określa to niniejsza ustawa.

5. Środki zgromadzone na nieważnych kontach bankowych są przejmowane na rzecz Skarbu Państwa, z wyjątkiem przypadku, kiedy to właściciel, bądź przedstawiciel przedsiębiorstwa lub osoby prawnej podczas dokonywania wpisu na ewidencję kont bankowych określi podział pieniędzy w przypadku unieważnienia konta.

Artykuł 28.

1. Obrót finansowy w Republice Bialeńskiej odbywa się za pośrednictwem kont.

2. Konta dzielą się na:
a) konta indywidualne osób fizycznych,
b) konta firmowe osób prawnych,
c) konta zrzeszeniowe osób prawnych,
d) konta bankowe,
e) konta samorządowe,
f) konta państwowe,
g) konto Skarbu Państwa.

Artykuł 29.

1. Konta indywidualne posiadają wszyscy mieszkańcy Republiki Bialeńskiej.

2. Konto indywidualne jest zakładane każdemu mieszkańcowi Republiki Bialeńskiej w momencie rejestracji na forum.

3. Konto indywidualne zostaje zamknięte tylko w przypadku usunięcia profilu osoby z forum.

4. Środki zgromadzone w chwili zamknięcia są przelewane na konto Skarbu Państwa.

5. Jeżeli użytkownik forum nie logował się na forum od 3 miesięcy, środki zgromadzone na koncie stają się własnością Skarbu Państwa i są przelewane na konto Skarbu Państwa. Jeżeli mieszkaniec był zadłużony, dług zostaje spłacony ze środków konta Skarbu Państwa.

Artykuł 30.

1. Konta firmowe osób prawnych są własnością podmiotów prowadzących dane przedsiębiorstwo.

2. Konto firmy prywatnej zakłada jej właściciel z chwilą uzyskania pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej wydanego przez Wysokiego Komisarza.

3. Konto przedsiębiorstwa państwowego zakłada jego zarządzający.

4. Konta, o których mowa w niniejszym artykule, ulegają likwidacji przez Wysokiego Komisarza z chwilą zakończenia działalności gospodarczej i po rozliczeniu tej działalności, zaś środki zgromadzone na kontach przedsiębiorstw państwowych przelewane są na konto Skarbu Państwa, a środki zgromadzone na kontach przedsiębiorstw prywatnych przelewane są na konto właściciela lub właścicieli według podziału udziałów w danym przedsiębiorstwie.

5. W przypadku nieobecności właściciela lub zarządzającego przedsiębiorstwem przez okres dłuższy niż dwa tygodnie, jeżeli nie wyznaczył on swojego zastępcy, Komisja ma obowiązek podjąć działania w celu kontynuowania działalności danego przedsiębiorstwa.

6. Jeżeli nieobecność właściciela lub zarządzającego przedsiębiorstwem trwa powyżej miesiąca, a przedsiębiorstwo nie ma innego współwłaściciela, dane przedsiębiorstwo przechodzi pod opiekę Komisji na warunkach przedsiębiorstwa państwowego. Po dwóch miesiącach przedsiębiorstwo przechodzi na własność Skarbu Państwa.

7. Szczegóły czynności opisanych w ust. 5. oraz 6. niniejszego artykułu może ustalać rozporządzenie Komisji.

Artykuł 31.

1. Konta zrzeszeniowe osób prawnych zakładają zrzeszenia zarejestrowane w Republice Bialeńskiej.

2. Konto zrzeszeniowe zakłada osoba kierująca zrzeszeniem.

3. Założenie konta przez zrzeszenie jest dobrowolne.

4. Konta te ulegają likwidacji przez Wysokiego Komisarza z chwilą zakończenia działalności zrzeszenia i po rozliczeniu jego działalności. 

5. Jeżeli w chwili zamykania stowarzyszenia lub fundacji na koncie znajdują się jakieś środki, są one przelewane na konto innego stowarzyszenia lub fundacji wyznaczonego przez Wysokiego Komisarza.

Artykuł 32.

1. Konto bankowe może zostać założone jedynie po przyjęciu uchwały Komisji.

2. Sposób postępowania w przypadku likwidacji konta lub nieobecności właściciela jest tożsamy z postępowaniem wobec przedsiębiorstw.

Artykuł 33.

1. Konta samorządowe i państwowe są zakładane przez Wysokiego Komisarza na podstawie uchwały Komisji.

2. Konta te są prowadzone przez osoby odpowiedzialne za daną działalność, które są wybierane lub mianowane przez odpowiednie organy państwa na mocy przepisów odrębnych.

3. Dane niezbędne do zalogowania się na takie konto posiada Wysoki Komisarz, który udostępnia je osobom do tego wyznaczonym i zmienia, dając dane następnej osobie.

Artykuł 34.

1. Kontrolę nad prowadzeniem wszystkich kont sprawuje Wysoki Komisarz.

2. Za wszelkie nieprawidłowości na kontach odpowiedzialność ponosi osoba je prowadząca.

3. Wysoki Komisarz ma prawo cofnąć przelew, jeżeli uzna to za konieczne ze względu na naruszenie prawa lub złożenie uzasadnionego wniosku przez inny organ.

Artykuł 35.

1. Za opłatę urzędową uznaje się każdą opłatę, jakiej uiszczenie jest wymagane podczas składania wniosków oraz opłatę za wysłanie prywatnej wiadomości.

2. Wysokość opłat urzędowych związanych ze składaniem wniosków do urzędów ustala minister właściwy ds. wewnętrznych w rozporządzeniu.

3. Opłata urzędowa uiszczana jest przez osobę składającą wniosek, a kwota wymagana do opłacenia przelewana jest przez tę osobę na konto Skarbu Państwa lub innej instytucji, jeśli ta posiada swoje konto, zaś opłata urzędowa za wysłanie prywatnej wiadomości pobierana jest automatycznie w momencie jej wysłania.

4. Nieuiszczenie opłaty urzędowej skutkuje nierozpatrzeniem wniosku.

5. Z obowiązku uiszczenia opłaty urzędowej, za wyjątkiem opłaty za wysłanie wiadomości prywatnej, zwolnione są:
a) osoby składające wniosek w ramach pełnionej przez siebie funkcji publicznej lub sprawowanego urzędu;
b) osoby składające wniosek o nadanie lub przywrócenie obywatelstwa;
c) inne osoby określone w rozporządzeniu ministra właściwego ds. wewnętrznych.

Rozdział V
[Postanowienia końcowe]

Artykuł 36.

1. Niniejsza ustawa wchodzi w życie w momencie opublikowania jej w Biuletynie Ustaw.

2. W chwili wejścia w życie niniejszej ustawy moc traci Kodeks Gospodarczy z dnia 16 grudnia 2017 r. z późniejszą zmianą.

3. W chwili wejścia w życie niniejszej ustawy moc prawną tracą następujące rozporządzenia Komisji:
a) Rozporządzenie WKNF ws. ustalenia sposobu prowadzenia księgowości z dnia 17 stycznia 2018 r.;
b) Rozporządzenie WKNF ws. ustalenia wysokości wynagrodzeń z dnia 31 grudnia 2017 r.;
c) Rozporządzenie WKNF ws. ustalenia podatku od przedsiębiorstw z dnia 27 grudnia 2017 r.;
d) Rozporządzenie WKNF ws. wysokości wynagrodzenia członków WKNF z dnia 9 stycznia 2018 r.

Artykuł 37.

1. W chwili wejścia w życie niniejszej ustawy zmienia się charakter następujących rozporządzeń Komisji na charakter uchwał:
a) Rozporządzenie WKNF ws. powołania Wysokiego Komisarza Nadzoru Finansowego z dnia 3 lutego 2018 r.;
b) Rozporządzenie WKNF ws. dotacji przedsiębiorstw państwowych z dnia 2 stycznia 2018 r.;
c) Rozporządzenie WKNF ws. wprowadzenia zmian w przedsiębiorstwach Skarbu Państwa z dnia 29 grudnia 2017 r.;
d) Rozporządzenie WKNF ws. przejęcia przedsiębiorstw przez Skarb Państwa z dnia 27 grudnia 2017 r.;
e) Rozporządzenie WKNF ws. zaległych wynagrodzeń pracowników instytucji państwowych z dnia 18 listopada 2017 r.;
f) Rozporządzenie WKNF ws. wydania pozwolenia na udzielenie dofinansowania dla UB z dnia 18 listopada 2017 r.

2. Zobowiązuje się Wysokiego Komisarza do naniesienia stosownych zmian w aktach, o których mowa w ustępie 1. niniejszego artykułu.

[podpis]Antoni Kacper Burbon-Conti
Prezydent Republiki Bialeńskiej[/podpis]

[/official]]]>
USTAWA SPECJALNA - KODEKS GOSPODARCZY
z dnia 27 lutego 2018 r.

Rozdział I
[Postanowienia ogólne]

Artykuł 1.

1. Finansami Republiki Bialeńskiej zarządza Wysoka Komisja Nadzoru Finansowego.

2. Członkiem systemu finansowego Republiki Bialeńskiej jest każdy mieszkaniec Republiki Bialeńskiej oraz mieszkańcy krajów włączonych do bialeńskiego systemu finansowego.

3. Oficjalną walutą na terenie Republiki Bialeńskiej jest bialen, którego skrótem jest BLN. 1 bialen odpowiada wartości 100 swarów.

Artykuł 2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1. Komisarzu lub Wysokim Komisarzu, oznacza to Wysokiego Komisarza Nadzoru Finansowego;

2. Komisji, oznacza to Wysoką Komisję Nadzoru Finansowego;

3. Finansach, oznacza to system finansowy Republiki Bialeńskiej;

4. Skarbie Państwa, oznacza to osobę prawną, która w stosunkach cywilnoprawnych jest podmiotem praw i obowiązków dotyczących mienia państwowego nienależącego do innych państwowych osób prawnych. Skarb Państwa jest reprezentowany przez Komisję z Wysokim Komisarzem na czele.

Rozdział II
[Finanse Republiki Bialeńskiej]

Artykuł 3.

Podatkiem jest każde przymusowe, bezzwrotne, powszechne, nieodpłatne i systematyczne świadczenie pieniężne przekazywane przez podatnika na rzecz Skarbu Państwa.

Artykuł 4.

1. Podatki w Republice Bialeńskiej dzielą się na:
a) bezpośrednie;
b) pośrednie.

2. Podatki mogą być liniowe lub progresywne.

3. Wysokość oraz przedmiot opodatkowania, a także sposób i częstotliwość ich pobierania określa rozporządzenie Komisji.

4. Komisja może ustalić kwotę wolną na wybrane podatki.

Artykuł 5.

1. Regiony autonomiczne mogą ustanawiać dodatkowe podatki dla swoich mieszkańców, zwane dalej podatkami regionalnymi.

2. Zgodę na pobieranie podatków regionalnych musi wyrazić Komisja.

3. Szczegółowe zasady pobierania podatków regionalnych ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 6.

1. Wysokość płac w działalnościach i instytucjach państwowych określa rozporządzenie Komisji.

2. Wysoka Komisja podczas ustalania wysokości płac bierze pod uwagę zdolność finansową Republiki Bialeńskiej oraz najniższą krajową i średnie dwutygodniowe zarobki.

3. Praca w instytucjach państwowych nie jest wliczana w etat.

4. Płace, o których mowa w niniejszym artykule, są realizowane w systemie Karty Pracy. Dzienne wynagrodzenie w Karcie Pracy jest automatycznie przelewane dopiero w momencie podbicia Karty Pracy przez pracownika.

Artykuł 7.

1. Wysokość płac w działalnościach gospodarczych ustala umowa zawarta pomiędzy przedsiębiorstwem a pracownikiem.

2. Wysokość wynagrodzenia za pełen etat nie może być niższa od najniższej krajowej.

3. Praca w przedsiębiorstwie jest wliczana w etat.

4. Płace, o których mowa w niniejszym artykule, są realizowane w dwutygodniowym systemie wypłat. Pracodawca jest zobowiązany wypłacić wynagrodzenie do 3 dni po upływie dwóch tygodni.

5. Jeżeli pracodawca nie wywiązuje się z zasad określonych w umowie i przepisach prawnych podlega karze, a pracownik ma prawo powiadomić  o tym Komisję lub Sąd.

Artykuł 8.

Szczegółowe zasady zawierania umów o pracę określa rozporządzenie Komisji.

Artykuł 9.

Minister właściwy ds. wewnętrznych prowadzi ewidencję przedsiębiorstw prywatnych i państwowych.

Artykuł 10.

1. Przedsiębiorstwo państwowe jest własnością Skarbu Państwa.

2. Komisja obsadza stanowiska zarządzających przedsiębiorstwami na drodze postanowienia Komisji, odwołuje ich oraz prowadzi przedsiębiorstwa państwowe, jeżeli nie ma zarządzającego daną firmą. Szczegóły określa rozporządzenie Komisji. 

Artykuł 11.

1. W chwili rejestrowania nowego przedsiębiorstwa należy określić jego formę oraz zakres działania. 

2. Przedsiębiorstwa oraz zrzeszenia, za wyjątkiem partii politycznych, mają prawo sprzedawać swoje produkty. Zasady i sposób funkcjonowania giełdy ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 12.

1. Wszelkie należności wynikające z niniejszej ustawy oraz rozporządzeń Komisji na rzecz Skarbu Państwa oraz innych podmiotów są realizowane według zasad określonych w rozporządzeniu Komisji.

2. W przypadku niemożliwości dokonania płatności w wyznaczonym terminie należy powiadomić o tym podmiot, który w drodze indywidualnej decyzji może wyznaczyć inny termin, chyba że zawarta umowa mówi inaczej.

3. Płatności ustalonych w niniejszej ustawie lub rozporządzeniach Komisji dokonuje przedsiębiorca będący właścicielem firmy lub zarządzającym firmą państwową. 

Artykuł 13.

1. Banki komercyjne muszą uzyskać pozwolenie Komisji na otworzenie działalności na drodze uchwały.

2. Bank centralny wraz z jego kontem może być prowadzony przez Komisję z Wysokim Komisarzem na czele.

3. Zasady działania banku centralnego oraz banków komercyjnych ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 14.

1. Darowizną jest dobrowolne oddanie przez podmiot prawny środków finansowych na rzecz innego podmiotu.

2. Prawo do otrzymywania darowizn mają podmioty posiadające osobowość fizyczną lub prawną.

3. Darowizny, za wyjątkiem darowizn na rzecz przedsiębiorstw, nie podlegają opodatkowaniu.

4. Podmioty posiadające osobowość prawną otrzymujące darowizny muszą umieszczać informację o nich i ich rozliczenia w miejscu ogólnie dostępnym. Wgląd do księgowości danego podmiotu musi mieć Komisja.

5. Szczególną formą darowizny jest przekazanie środków wynikających z testamentu. W przypadku darowizny wynikającej z testamentu, środki zostają przekazane zgodnie z wolą piszącego testament.

Artykuł 15.

1. Podmiotom zadłużonym przysługuje prawo złożenia wniosku do Komisji o umorzenie lub spłacenie długu, jeżeli dany podmiot jest niewypłacalny.

2. Decyzję o umorzeniu lub spłaceniu długu podejmuje Komisja na drodze uchwały.

3. Instytucją odwoławczą od decyzji Komisji jest Sąd.

4. Jeżeli osoba prawna jest zadłużona wobec innego podmiotu prawnego grozi jej postępowanie komornicze, które prowadzi Komisja.

5. Szczegółowe zasady procesu komorniczego ustala rozporządzenie Komisji.

6. Niewypłacalność osoby prawnej, o której mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, zobowiązuje Komisję do zamknięcia działalności danego podmiotu.

Artykuł 16.

1. W przypadku złamania przepisów niniejszej ustawy na osoby fizyczne lub prawne może być nałożona kara finansowa adekwatna do popełnionego wykroczenia czy ewentualnych kwot zaległości.

2. Kara finansowa jest nakładana w trybie indywidualnym przez Wysokiego Komisarza na drodze postanowienia i w czasie jej rozpatrywania muszą być wzięte pod uwagę wszelkie okoliczności, które doprowadziły do złamania przepisów ustawy.

3. Kara finansowa może być również nałożona na obywatela za złożenie fałszywego oświadczenia lub nie złożenie w terminie oświadczenia.

4. Wysoki Komisarz w uzasadnionych przypadkach może odstąpić od nałożenia kary finansowej i ograniczyć się do upomnienia.

5. Od nałożonej kary można odwołać się do Sądu.

6. Jeśli Wysoki Komisarz stwierdzi naruszenie przepisów Kodeksu Karnego w kwestiach gospodarczych, zobowiązany jest do powiadomienia właściwych ku temu organów ścigania.

Rozdział III
[Wysoka Komisja Nadzoru Finansowego]

Artykuł 17.

1. Do zadań Komisji należy:
a) kontrola emisji bialenów, wprowadzanie ich w obieg oraz wycofywanie ich z obiegu na drodze rozporządzenia;
b) zabezpieczanie rynku finansowego oraz wartości bialena;
c) zarządzanie Skarbem Państwa;
d) kontrola wykonywania budżetu;
e) nadzór nad bankami;
f) prowadzenie i kontrolowanie banku centralnego;
g) rozwijanie rynku finansowego;
h) rejestrowanie przedsiębiorstw i innych instytucji finansowych;
i) wydawanie pozwoleń na prowadzenie przedsiębiorstw koncesjonowanych oraz sprzedaż towarów i usług obarczonych podatkiem akcyzowym;
j) kontrola płac i wynagrodzeń;
k) nawiązywanie porozumień z innymi państwami w celu włączenia ich do bialeńskiego systemu finansowego;
l) szeroko pojęta kontrola systemu podatkowego, a w szczególności nad systematycznym ich płaceniem w odpowiedniej kwocie;
m) egzekwowanie długów;
n) kontrola sprawności funkcjonowania gospodarki;
o) kontrola przedsiębiorstw, instytucji oraz osób korzystających z bialeńskiego systemu finansowego w zakresie tego systemu;
p) podejmowanie wszelkich innych działań związanych z sektorem finansowym, a nienależących do kompetencji innych organów.

2. Do zadań Komisji również należy prowadzenie statystyk i przechowywanie tajnych informacji handlowych, umów oraz niwelowanie technik rynkowych uniemożliwiających rozwijanie się wolnego rynku.

3. Komisja na drodze uchwały ustala wysokość najniższego krajowego wynagrodzenia.

4. Ilekroć w ustawie nie jest poruszane jakieś zagadnienie związane z gospodarką, Komisja ma prawo wydać rozporządzenie regulujące je.

Artykuł 18.

1. Komisja w swoich działaniach jest niezawisłym i niezależnym organem władzy wykonawczej.

2. Kontrolę nad działaniami Komisji sprawuje sąd, któremu przysługuje prawo uchylenia danej decyzji lub rozporządzenia Komisji w razie stwierdzenia ich niezgodności z obowiązującymi przepisami prawa. Prawo składania wniosków o zbadanie decyzji Komisji przysługuje każdemu obywatelowi Republiki Bialeńskiej, a sąd wykładni dokonuje w trybie analogicznym do orzekania o zgodności aktów prawnych z Konstytucją.

Artykuł 19.

1. W skład Komisji wchodzą:
a) troje członków powołanych przez Parlament Republiki Bialeńskiej w formie uchwały przyjętej zwykłą większością głosów;
b) z urzędu Prezydent Republiki Bialeńskiej lub wyznaczony przez niego członek Gabinetu Prezydenta prowadzący resort ds. gospodarczych lub wewnętrznych;
c) po jednym przedstawicielu z każdego państwa włączonego do bialeńskiego systemu finansowego.

2. Odwołać członka Komisji może Parlament większością 2/3 głosów Posłów Parlamentu.

3. Członek Komisji może złożyć rezygnację z pełnionej funkcji.

4. Ustęp 2. oraz 3. niniejszego artykułu nie dotyczy wyłącznie Prezydenta Republiki Bialeńskiej.

Artykuł 20.

1. Członkowie Komisji powoływani są na kadencje równe kadencji Parlamentu.

2. Parlament w przeciągu 7 dni od momentu rozpoczęcia kadencji jest zobowiązany powołać członków Komisji.

3. Prezydentowi Republiki Bialeńskiej przysługuje prawo weta od decyzji Parlamentu, jeżeli uzna, że powoływani członkowie Komisji nie są odpowiednimi kandydatami. Parlament może oddalić prezydencki sprzeciw większością 2/3 głosów Posłów Parlamentu.

4. Do momentu powołania nowych członków Komisja pracuje w dotychczasowym składzie.

5. Wakaty na stanowiskach członków Komisji nie wyłączają Komisji z prac. Jeżeli nieobsadzonych miejsc w Komisji jest ponad połowa, a Parlament nie przyjął uchwały o obsadzeniu tych stanowisk, Prezydent Republiki Bialeńskiej wyznacza brakujących członków do momentu powołania nowego składu przez Parlament.

Artykuł 21.

1. Pracami Komisji kieruje Wysoki Komisarz Nadzoru Finansowego mający prawo wydawania w jej imieniu aktów prawnych stanowionych przez Komisję oraz reprezentowania jej.

2. Wysoki Komisarz Nadzoru Finansowego ma prawo przekazać część bądź całość swoich uprawnień na któregoś z członków Komisji w formie postanowienia Wysokiego Komisarza.

3. Wysokiego Komisarza powołują ze swojego grona członkowie Komisji na kadencję równą kadencji Komisji.

4. Komisarz może zostać odwołany przed upływem kadencji przez Komisję bezwzględną większością głosów.

5. Gabinetowi Prezydenta Republiki Bialeńskiej oraz Posłom Parlamentu przysługuje prawo złożenia interpelacji do Wysokiego Komisarza.

6. W celu realizacji powierzonych zadań, Wysokiemu Komisarzowi z urzędu przysługuje dostęp do konta bankowego Skarbu Państwa oraz do kont bankowych przedsiębiorstw zarządzanych przez Komisję.

Artykuł 22.

1. W celu realizacji powierzonych zadań Komisja ma prawo wydawania rozporządzeń, uchwał oraz postanowień.

2. Rozporządzenia i uchwały Komisja przyjmuje zwykłą większością głosów, chyba że prawo stanowi inaczej.

3. Komisarzowi przysługuje prawo publikowania postanowień Komisji w jej imieniu.

4. Projekt rozporządzenia wraz z uzasadnieniem lub uchwały składa się na ręce Komisarza.

5. Prawo do złożenia projektu rozporządzenia przysługuje:
a) Prezydentowi Republiki Bialeńskiej;
b) członkom Komisji;
c) obywatelom Republiki Bialeńskiej w postaci wniosku do Wysokiego Komisarza.

6. Prawo do złożenia projektu uchwały przysługuje członkom Komisji.

7. Dokładny sposób składania rozporządzenia, głosowania, nanoszenia poprawek może ustalać Regulamin Wysokiej Komisji Nadzoru Finansowego wydany w formie rozporządzenia przez Komisję.

Artykuł 23.

1. Prezydentowi Republiki Bialeńskiej przysługuje prawo udzielania dofinansowania oraz nadawania nagród pieniężnych wypłacanych ze Skarbu Państwa.

2. Jeśli kwota dofinansowania lub nagrody, o jakich mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przekracza 5% spośród środków zgromadzonych na koncie Skarbu Państwa, Komisja musi wyrazić zgodę na ich udzielenie na drodze uchwały Komisji.

3. Prezydent jest wykluczony z głosowania nad uchwałą, o której mowa w ust. 2. niniejszego artykułu.

Artykuł 24.

1. Komisja może wydać rozporządzenie, w którym ustali wysokość miesięcznego zasiłku dla mieszkańców Republiki Bialeńskiej.

2. Zasiłek jest rozumiany jako bezzwrotna forma pomocy finansowej dla mieszkańców Republiki Bialeńskiej.

3. Wysokość zasiłku nie może przekraczać połowy wysokości najniższej krajowej wynagrodzenia.

4. Szczegółowe zasady otrzymywania zasiłku ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 25.

1. Każdemu obywatelowi, przedsiębiorstwu oraz organizacji pozarządowej przysługuje prawo złożenia do Wysokiego Komisarza wniosku o udzielenie kredytu ze Skarbu Państwa. Wysoki Komisarz ma obowiązek odrzucić wniosek, jeśli istnieją uzasadnione obawy co do zdolności kredytowej wnioskodawcy lub występują inne przesłanki sugerujące odrzucenie wniosku. Po zaakceptowaniu wniosku przez Wysokiego Komisarza trafia on w postaci projektu uchwały pod obrady Komisji.

2. Szczegółowe zasady udzielania kredytów zawarte są w rozporządzeniu Komisji.

3. Komisja, w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku o udzielenie kredytu, sporządza umowę kredytową z kredytobiorcą.

4. Wszelkie konflikty powstałe w związku z udzielonym kredytem, a w szczególności uchylanie się od wykonywania obowiązków określonych w umowie kredytowej, rozpatrywane są na gruncie prawa cywilnego przez Sąd, chyba że wypełniają one znamiona czynu zabronionego, co skutkuje wszczęciem postępowania przez Policję Krajową.

Rozdział IV
[Konta bankowe i opłaty urzędowe]

Artykuł 26.

1. Poprzez konto bankowe rozumie się samodzielne konto zarejestrowane na forum lub będące przyłączone do konta głównego właściciela oraz wciągnięte w ewidencję kont bankowych.

2. Konta bankowe:
a) służą do obrotu finansowego w Republice Bialeńskiej,
b) muszą być zarejestrowane na ten sam adres e-mail, co konto skarbnika przedsiębiorstwa lub osoby prawnej,
c) mogą być założone przez przedsiębiorstwa i osoby prawne występujące w Republice Bialeńskiej,
d) mogą być założone przez przedsiębiorstwa i osoby prawne zagraniczne, tj. występujące poza granicami Republiki Bialeńskiej.

3. Skarbnikiem, tj. właścicielem konta bankowego przedsiębiorstwa lub osoby prawnej jest osoba odpowiedzialna za finanse w przedsiębiorstwie lub w organie posiadającą osobowość prawną.

4. Osoby fizyczne nie mogą zakładać osobnych kont bankowych.

5. Konta bankowe, które są przyłączone do konta głównego właściciela, nie stanowią odrębnej tożsamości w myśl przepisów Kodeksu Karnego. Zakazuje się tworzenia z nich treści na forum, tj. zakazuje się pisania tematów oraz postów na forum z tych kont.

6. Całkowita odpowiedzialność za konta bankowe spada na ich właścicieli.

7. Nazwa konta bankowego musi posiadać nazwę przedsiębiorstwa lub osoby prawnej, bądź być z tą nazwą powiązana. Dopuszcza się stosowanie skrótów.

Artykuł 27.

1. Ewidencję kont bankowych prowadzonych w Republice Bialeńskiej, za wyjątkiem kont indywidualnych, prowadzi minister właściwy ds. wewnętrznych.

2. Po założeniu konta bankowego właściciel, bądź przedstawiciel przedsiębiorstwa lub osoby prawnej ma obowiązek zgłosić fakt założenia konta bankowego w ciągu 48 godzin Wysokiemu Komisarzowi.

3. Brak dokonanego wpisu do ewidencji kont bankowych oznacza kasację konta bankowego oraz ewentualny zwrot pieniędzy do nadawców, jeśli na koncie dokonano już przelewów.

4. Konta bankowe posiadają ważność tak długo, jak przedsiębiorstwa lub osoby prawne funkcjonujące w Republice Bialeńskiej lub inaczej, jeśli określa to niniejsza ustawa.

5. Środki zgromadzone na nieważnych kontach bankowych są przejmowane na rzecz Skarbu Państwa, z wyjątkiem przypadku, kiedy to właściciel, bądź przedstawiciel przedsiębiorstwa lub osoby prawnej podczas dokonywania wpisu na ewidencję kont bankowych określi podział pieniędzy w przypadku unieważnienia konta.

Artykuł 28.

1. Obrót finansowy w Republice Bialeńskiej odbywa się za pośrednictwem kont.

2. Konta dzielą się na:
a) konta indywidualne osób fizycznych,
b) konta firmowe osób prawnych,
c) konta zrzeszeniowe osób prawnych,
d) konta bankowe,
e) konta samorządowe,
f) konta państwowe,
g) konto Skarbu Państwa.

Artykuł 29.

1. Konta indywidualne posiadają wszyscy mieszkańcy Republiki Bialeńskiej.

2. Konto indywidualne jest zakładane każdemu mieszkańcowi Republiki Bialeńskiej w momencie rejestracji na forum.

3. Konto indywidualne zostaje zamknięte tylko w przypadku usunięcia profilu osoby z forum.

4. Środki zgromadzone w chwili zamknięcia są przelewane na konto Skarbu Państwa.

5. Jeżeli użytkownik forum nie logował się na forum od 3 miesięcy, środki zgromadzone na koncie stają się własnością Skarbu Państwa i są przelewane na konto Skarbu Państwa. Jeżeli mieszkaniec był zadłużony, dług zostaje spłacony ze środków konta Skarbu Państwa.

Artykuł 30.

1. Konta firmowe osób prawnych są własnością podmiotów prowadzących dane przedsiębiorstwo.

2. Konto firmy prywatnej zakłada jej właściciel z chwilą uzyskania pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej wydanego przez Wysokiego Komisarza.

3. Konto przedsiębiorstwa państwowego zakłada jego zarządzający.

4. Konta, o których mowa w niniejszym artykule, ulegają likwidacji przez Wysokiego Komisarza z chwilą zakończenia działalności gospodarczej i po rozliczeniu tej działalności, zaś środki zgromadzone na kontach przedsiębiorstw państwowych przelewane są na konto Skarbu Państwa, a środki zgromadzone na kontach przedsiębiorstw prywatnych przelewane są na konto właściciela lub właścicieli według podziału udziałów w danym przedsiębiorstwie.

5. W przypadku nieobecności właściciela lub zarządzającego przedsiębiorstwem przez okres dłuższy niż dwa tygodnie, jeżeli nie wyznaczył on swojego zastępcy, Komisja ma obowiązek podjąć działania w celu kontynuowania działalności danego przedsiębiorstwa.

6. Jeżeli nieobecność właściciela lub zarządzającego przedsiębiorstwem trwa powyżej miesiąca, a przedsiębiorstwo nie ma innego współwłaściciela, dane przedsiębiorstwo przechodzi pod opiekę Komisji na warunkach przedsiębiorstwa państwowego. Po dwóch miesiącach przedsiębiorstwo przechodzi na własność Skarbu Państwa.

7. Szczegóły czynności opisanych w ust. 5. oraz 6. niniejszego artykułu może ustalać rozporządzenie Komisji.

Artykuł 31.

1. Konta zrzeszeniowe osób prawnych zakładają zrzeszenia zarejestrowane w Republice Bialeńskiej.

2. Konto zrzeszeniowe zakłada osoba kierująca zrzeszeniem.

3. Założenie konta przez zrzeszenie jest dobrowolne.

4. Konta te ulegają likwidacji przez Wysokiego Komisarza z chwilą zakończenia działalności zrzeszenia i po rozliczeniu jego działalności. 

5. Jeżeli w chwili zamykania stowarzyszenia lub fundacji na koncie znajdują się jakieś środki, są one przelewane na konto innego stowarzyszenia lub fundacji wyznaczonego przez Wysokiego Komisarza.

Artykuł 32.

1. Konto bankowe może zostać założone jedynie po przyjęciu uchwały Komisji.

2. Sposób postępowania w przypadku likwidacji konta lub nieobecności właściciela jest tożsamy z postępowaniem wobec przedsiębiorstw.

Artykuł 33.

1. Konta samorządowe i państwowe są zakładane przez Wysokiego Komisarza na podstawie uchwały Komisji.

2. Konta te są prowadzone przez osoby odpowiedzialne za daną działalność, które są wybierane lub mianowane przez odpowiednie organy państwa na mocy przepisów odrębnych.

3. Dane niezbędne do zalogowania się na takie konto posiada Wysoki Komisarz, który udostępnia je osobom do tego wyznaczonym i zmienia, dając dane następnej osobie.

Artykuł 34.

1. Kontrolę nad prowadzeniem wszystkich kont sprawuje Wysoki Komisarz.

2. Za wszelkie nieprawidłowości na kontach odpowiedzialność ponosi osoba je prowadząca.

3. Wysoki Komisarz ma prawo cofnąć przelew, jeżeli uzna to za konieczne ze względu na naruszenie prawa lub złożenie uzasadnionego wniosku przez inny organ.

Artykuł 35.

1. Za opłatę urzędową uznaje się każdą opłatę, jakiej uiszczenie jest wymagane podczas składania wniosków oraz opłatę za wysłanie prywatnej wiadomości.

2. Wysokość opłat urzędowych związanych ze składaniem wniosków do urzędów ustala minister właściwy ds. wewnętrznych w rozporządzeniu.

3. Opłata urzędowa uiszczana jest przez osobę składającą wniosek, a kwota wymagana do opłacenia przelewana jest przez tę osobę na konto Skarbu Państwa lub innej instytucji, jeśli ta posiada swoje konto, zaś opłata urzędowa za wysłanie prywatnej wiadomości pobierana jest automatycznie w momencie jej wysłania.

4. Nieuiszczenie opłaty urzędowej skutkuje nierozpatrzeniem wniosku.

5. Z obowiązku uiszczenia opłaty urzędowej, za wyjątkiem opłaty za wysłanie wiadomości prywatnej, zwolnione są:
a) osoby składające wniosek w ramach pełnionej przez siebie funkcji publicznej lub sprawowanego urzędu;
b) osoby składające wniosek o nadanie lub przywrócenie obywatelstwa;
c) inne osoby określone w rozporządzeniu ministra właściwego ds. wewnętrznych.

Rozdział V
[Postanowienia końcowe]

Artykuł 36.

1. Niniejsza ustawa wchodzi w życie w momencie opublikowania jej w Biuletynie Ustaw.

2. W chwili wejścia w życie niniejszej ustawy moc traci Kodeks Gospodarczy z dnia 16 grudnia 2017 r. z późniejszą zmianą.

3. W chwili wejścia w życie niniejszej ustawy moc prawną tracą następujące rozporządzenia Komisji:
a) Rozporządzenie WKNF ws. ustalenia sposobu prowadzenia księgowości z dnia 17 stycznia 2018 r.;
b) Rozporządzenie WKNF ws. ustalenia wysokości wynagrodzeń z dnia 31 grudnia 2017 r.;
c) Rozporządzenie WKNF ws. ustalenia podatku od przedsiębiorstw z dnia 27 grudnia 2017 r.;
d) Rozporządzenie WKNF ws. wysokości wynagrodzenia członków WKNF z dnia 9 stycznia 2018 r.

Artykuł 37.

1. W chwili wejścia w życie niniejszej ustawy zmienia się charakter następujących rozporządzeń Komisji na charakter uchwał:
a) Rozporządzenie WKNF ws. powołania Wysokiego Komisarza Nadzoru Finansowego z dnia 3 lutego 2018 r.;
b) Rozporządzenie WKNF ws. dotacji przedsiębiorstw państwowych z dnia 2 stycznia 2018 r.;
c) Rozporządzenie WKNF ws. wprowadzenia zmian w przedsiębiorstwach Skarbu Państwa z dnia 29 grudnia 2017 r.;
d) Rozporządzenie WKNF ws. przejęcia przedsiębiorstw przez Skarb Państwa z dnia 27 grudnia 2017 r.;
e) Rozporządzenie WKNF ws. zaległych wynagrodzeń pracowników instytucji państwowych z dnia 18 listopada 2017 r.;
f) Rozporządzenie WKNF ws. wydania pozwolenia na udzielenie dofinansowania dla UB z dnia 18 listopada 2017 r.

2. Zobowiązuje się Wysokiego Komisarza do naniesienia stosownych zmian w aktach, o których mowa w ustępie 1. niniejszego artykułu.

[podpis]Antoni Kacper Burbon-Conti
Prezydent Republiki Bialeńskiej[/podpis]

[/official]]]> <![CDATA[Ustawa specjalna o udziale obywateli w sprawowaniu władzy]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-8952.html Sun, 11 Feb 2018 13:47:42 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-8952.html
USTAWA SPECJALNA O UDZIALE OBYWATELI W SPRAWOWANIU WŁADZY
z dnia 11 lutego 2018 roku

Rozdział I
Przepisy wstępne

Artykuł 1.

Niniejsza ustawa ma na celu uregulowanie sposobu organizacji i przebiegu referendów oraz innych form demokracji bezpośredniej oraz aktywności społecznej.

Artykuł 2.

Niniejsza ustawa ma charakter ustawy specjalnej w rozumieniu art. 4 Konstytucji Republiki Bialeńskiej z dn. 16 grudnia 2017 roku.

Rozdział II
Referendum

Artykuł 3.

1. Referendum jest formą głosowania, podczas której uprawnieni obywatele wyrażają swoją opinię w kwestii poddawanej głosowaniu.

2. Pytanie referendalne rozpoczyna się od wyrazu "czy", a jedynymi możliwymi odpowiedziami są odpowiedzi "tak" oraz "nie", gdzie "tak" oznacza poparcie przedmiotu referendum, a "nie" oznacza brak poparcia dla przedmiotu referendum.

3. Decyzje podejmowane są w referendum zwykłą większością głosów. Frekwencja nie wpływa na ważność ani wiążący charakter referendum.

Artykuł 4.

Do udziału w referendum, to jest do oddania w nim głosu, uprawnieni są wszyscy obywatele posiadający czynne prawo wyborcze w rozumieniu odrębnych przepisów.

Artykuł 5.

1. Referendum zarządza Marszałek Parlamentu Republiki Bialeńskiej z własnej inicjatywy bądź na wniosek podmiotów posiadających prawo do inicjatywy prawodawczej.

2. Marszałek odmawia przeprowadzenia referendum, jeśli uzna, że jego przeprowadzenie naraziłoby stabilność lub bezpieczeństwo państwa albo naruszałoby zasadę niezawisłości i niezależności władz bądź ingerowałoby w prawa i wolności obywateli.

3. Decyzja Marszałka o przeprowadzeniu bądź odmowie przeprowadzenia referendum może zostać zaskarżona do sądu. Stronami w postępowaniu są osoba skarżąca i Marszałek Parlamentu, a osobą skarżącą może być każdy obywatel.

4. Od wyroku sędziego wydanego w sprawie w trybie ust. 3 niniejszego artykułu stronom przysługuje prawo apelacji do Trybunału Sprawiedliwości na zasadach ogólnych.

Artykuł 6.

Za przebieg i organizację referendum odpowiedzialny jest Marszałek Parlamentu lub powołany w tym celu Państwowy Komisarz Wyborczy.

Artykuł 7.

1. Referendum odbywa się nie wcześniej niż po upływie 7 dni od momentu opublikowania rozporządzenia Marszałka Parlamentu w sprawie przeprowadzenia referendum.

2. Głosowanie referendalne trwa nie mniej niż 48 godzin, ale nie więcej niż 120 godzin.

3. Głosowanie referendalne jest tajne, powszechne, równe i bezpośrednie.

Artykuł 8.

Wynik referendum podawany jest w formie obwieszczenia przez Marszałka Parlamentu lub Państwowego Komisarza Wyborczego niezwłocznie po zakończeniu głosowania referendalnego.

Artykuł 9.

Wynik referendum jest wiążący dla organów władzy.

Artykuł 10.

Ponowne przeprowadzenie referendum o tym samym przedmiocie możliwe jest nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od poprzedniego referendum w tej sprawie.

Rozdział III
Petycja

Artykuł 11.

Grupie co najmniej 3 obywateli przysługuje prawo składania petycji, to jest pism zawierających prośbę, do organów władzy.

Artykuł 12.

Organy władzy zobligowane są do udzielenia oficjalnej odpowiedzi na petycję w terminie nie dłuższym niż 7 dni od momentu jej dostarczenia.

Artykuł 13.

W razie szczególnej zawiłości sprawy termin, o którym mowa w art. 12 niniejszej ustawy, może zostać przedłużony do maksymalnie 14 dni. O przedłużeniu terminu organ władzy zobligowany jest poinformować obywateli składających petycję.

Rozdział IV
Strajk

Artykuł 14.

Strajk jest dobrowolnym powstrzymaniem się od wykonywania pracy przez pracowników w celu osiągnięcia danego celu.

Artykuł 15.

1. Przeprowadzanie strajku jest zabronione, jeśli naraziłoby to stabilność lub bezpieczeństwo państwa albo naruszałoby zasadę niezawisłości i niezależności władz bądź ingerowałoby w prawa i wolności obywateli.

2. Zabrania się przeprowadzania strajku w organach administracji państwowej.

3. Próba podjęcia strajku w sytuacjach zabronionych, o jakich mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, może zostać spacyfikowana przez Policję Krajową.

Artykuł 16.

Pracodawcy lub Wysokiej Komisji Nadzoru Finansowego przysługuje prawo odmowy wypłaty pensji pracownikom podejmującym strajk za okres objęty strajkiem.

Rozdział V
Plebiscyt

Artykuł 17.

Przeprowadzanie plebiscytu, to jest głosowania nad odłączeniem części terytorium Republiki Bialeńskiej i przyłączeniem go do innego państwa, jest zabronione.

Rozdział VI
Przepisy końcowe

Artykuł 18.

Niniejsza ustawa wchodzi w życie w momencie jej opublikowania.

[podpis]Antoni Kacper Burbon-Conti
Prezydent Republiki Bialeńskiej[/podpis]
[/official]]]>
USTAWA SPECJALNA O UDZIALE OBYWATELI W SPRAWOWANIU WŁADZY
z dnia 11 lutego 2018 roku

Rozdział I
Przepisy wstępne

Artykuł 1.

Niniejsza ustawa ma na celu uregulowanie sposobu organizacji i przebiegu referendów oraz innych form demokracji bezpośredniej oraz aktywności społecznej.

Artykuł 2.

Niniejsza ustawa ma charakter ustawy specjalnej w rozumieniu art. 4 Konstytucji Republiki Bialeńskiej z dn. 16 grudnia 2017 roku.

Rozdział II
Referendum

Artykuł 3.

1. Referendum jest formą głosowania, podczas której uprawnieni obywatele wyrażają swoją opinię w kwestii poddawanej głosowaniu.

2. Pytanie referendalne rozpoczyna się od wyrazu "czy", a jedynymi możliwymi odpowiedziami są odpowiedzi "tak" oraz "nie", gdzie "tak" oznacza poparcie przedmiotu referendum, a "nie" oznacza brak poparcia dla przedmiotu referendum.

3. Decyzje podejmowane są w referendum zwykłą większością głosów. Frekwencja nie wpływa na ważność ani wiążący charakter referendum.

Artykuł 4.

Do udziału w referendum, to jest do oddania w nim głosu, uprawnieni są wszyscy obywatele posiadający czynne prawo wyborcze w rozumieniu odrębnych przepisów.

Artykuł 5.

1. Referendum zarządza Marszałek Parlamentu Republiki Bialeńskiej z własnej inicjatywy bądź na wniosek podmiotów posiadających prawo do inicjatywy prawodawczej.

2. Marszałek odmawia przeprowadzenia referendum, jeśli uzna, że jego przeprowadzenie naraziłoby stabilność lub bezpieczeństwo państwa albo naruszałoby zasadę niezawisłości i niezależności władz bądź ingerowałoby w prawa i wolności obywateli.

3. Decyzja Marszałka o przeprowadzeniu bądź odmowie przeprowadzenia referendum może zostać zaskarżona do sądu. Stronami w postępowaniu są osoba skarżąca i Marszałek Parlamentu, a osobą skarżącą może być każdy obywatel.

4. Od wyroku sędziego wydanego w sprawie w trybie ust. 3 niniejszego artykułu stronom przysługuje prawo apelacji do Trybunału Sprawiedliwości na zasadach ogólnych.

Artykuł 6.

Za przebieg i organizację referendum odpowiedzialny jest Marszałek Parlamentu lub powołany w tym celu Państwowy Komisarz Wyborczy.

Artykuł 7.

1. Referendum odbywa się nie wcześniej niż po upływie 7 dni od momentu opublikowania rozporządzenia Marszałka Parlamentu w sprawie przeprowadzenia referendum.

2. Głosowanie referendalne trwa nie mniej niż 48 godzin, ale nie więcej niż 120 godzin.

3. Głosowanie referendalne jest tajne, powszechne, równe i bezpośrednie.

Artykuł 8.

Wynik referendum podawany jest w formie obwieszczenia przez Marszałka Parlamentu lub Państwowego Komisarza Wyborczego niezwłocznie po zakończeniu głosowania referendalnego.

Artykuł 9.

Wynik referendum jest wiążący dla organów władzy.

Artykuł 10.

Ponowne przeprowadzenie referendum o tym samym przedmiocie możliwe jest nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od poprzedniego referendum w tej sprawie.

Rozdział III
Petycja

Artykuł 11.

Grupie co najmniej 3 obywateli przysługuje prawo składania petycji, to jest pism zawierających prośbę, do organów władzy.

Artykuł 12.

Organy władzy zobligowane są do udzielenia oficjalnej odpowiedzi na petycję w terminie nie dłuższym niż 7 dni od momentu jej dostarczenia.

Artykuł 13.

W razie szczególnej zawiłości sprawy termin, o którym mowa w art. 12 niniejszej ustawy, może zostać przedłużony do maksymalnie 14 dni. O przedłużeniu terminu organ władzy zobligowany jest poinformować obywateli składających petycję.

Rozdział IV
Strajk

Artykuł 14.

Strajk jest dobrowolnym powstrzymaniem się od wykonywania pracy przez pracowników w celu osiągnięcia danego celu.

Artykuł 15.

1. Przeprowadzanie strajku jest zabronione, jeśli naraziłoby to stabilność lub bezpieczeństwo państwa albo naruszałoby zasadę niezawisłości i niezależności władz bądź ingerowałoby w prawa i wolności obywateli.

2. Zabrania się przeprowadzania strajku w organach administracji państwowej.

3. Próba podjęcia strajku w sytuacjach zabronionych, o jakich mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, może zostać spacyfikowana przez Policję Krajową.

Artykuł 16.

Pracodawcy lub Wysokiej Komisji Nadzoru Finansowego przysługuje prawo odmowy wypłaty pensji pracownikom podejmującym strajk za okres objęty strajkiem.

Rozdział V
Plebiscyt

Artykuł 17.

Przeprowadzanie plebiscytu, to jest głosowania nad odłączeniem części terytorium Republiki Bialeńskiej i przyłączeniem go do innego państwa, jest zabronione.

Rozdział VI
Przepisy końcowe

Artykuł 18.

Niniejsza ustawa wchodzi w życie w momencie jej opublikowania.

[podpis]Antoni Kacper Burbon-Conti
Prezydent Republiki Bialeńskiej[/podpis]
[/official]]]> <![CDATA[Ustawa specjalna - Ordynacja Wyborcza]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-8885.html Tue, 30 Jan 2018 17:37:42 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-8885.html NIEAKTUALNA USTAWA[spoiler][official]
USTAWA SPECJALNA
ORDYNACJA WYBORCZA

z dn. 30 stycznia 2018 roku

 
Celem najpełniejszej realizacji idei demokracji pośredniej, która leży u podstaw istnienia Republiki Bialeńskiej, umożliwiając w pełni obywatelom sprawiedliwy udział w sprawowaniu władzy i decydowaniu o losach ich Państwa, stanowimy niniejszą Ordynację Wyborczą, regulującą zasady i tryb przeprowadzania wyborów parlamentarnych oraz prezydenckich.

 
Rozdział I

 
[Zasady ogólne wyborów]

 
Artykuł 1.

1. Prawo wybierania (czynne prawo wyborcze) posiada każda osoba, która najpóźniej na tydzień przed dniem rozpoczęcia wyborów uzyskała obywatelstwo Republiki Bialeńskiej.

2. Prawo wybieralności (bierne prawo wyborcze) posiada każda osoba, która posiada prawo wybierania oraz spełnia dalsze kryteria określone w niniejszej ustawie.

3. Nie mają prawa wybierania osoby, wobec których orzeczono środek karny pozbawienia praw publicznych w postaci odebrania czynnego prawa wyborczego, a także skazane za przestępstwo umyślne.

4. Nie mają prawa wybieralności w ogóle osoby, wobec których orzeczono środek karny pozbawienia praw publicznych w postaci odebrania biernego prawa wyborczego oraz zakaz sprawowania określonych funkcji i stanowisk w zakresie uniemożliwiającym sprawowanie funkcji, o którą się dana osoba chciałaby ubiegać, a także osoby skazane za przestępstwo umyślne.
 
Artykuł 2.

1. Termin zgłaszania kandydatur oraz głosowania ogłasza na drodze rozporządzenia Marszałek Parlamentu, nie później niż dwa tygodnie przed upływem kadencji Parlamentu lub Prezydenta.

2. Za przebieg wyborów parlamentarnych i prezydenckich odpowiedzialny jest Marszałek Parlamentu, który może powołać Państwowego Komisarza Wyborczego i powierzyć mu wykonanie niektórych czynności.

3. Jeżeli kandydat ubiega się jednocześnie o urząd Prezydenta Republiki Bialeńskiej oraz o mandat poselski i zostanie wybrany w obu wyborach, traci mandat poselski z chwilą złożenia przysięgi prezydenckiej lub traci urząd Prezydenta Republiki Bialeńskiej z chwilą złożenia przysięgi w Parlamencie Republiki Bialeńskiej.

 
Artykuł 3.

1. Termin zgłaszania kandydatur trwa od momentu wejścia w życie rozporządzenia o ogłoszeniu wyborów, do terminu wskazanego w rzeczonym rozporządzeniu, lecz nie dłużej, niż do momentu rozpoczęcia wyborów.

2. Głosowanie trwa nie mniej niż 48 godzin, ale nie więcej niż 120 godzin.

3. Miejsca na liście kandydatów przydzielane są losowo. Losowanie przeprowadza Marszałek Parlamentu lub Państwowy Komisarz Wyborczy, a tryb jego przeprowadzenia określa rozporządzenie Prezydenta Republiki Bialeńskiej.

4. Nie można zmieniać oddanego głosu.

 
Artykuł 4.

1. Marszałek Parlamentu ogłasza wyniki wyborów w postaci obwieszczenia niezwłocznie po ich zakończeniu.

2. Obwieszczenie z wynikami wyborów jest skuteczne z chwilą ogłoszenia w Biuletynie Ustaw.

 
Artykuł 5.

Skargi dotyczące przebiegu wyborów można wnieść w terminie 7 dni od zakończenia wyborów do sądu. W przypadku unieważnienia wyborów przez sędziego, muszą one zostać ponownie przeprowadzone w terminie 14 dni od momentu wydania wyroku.

 
Rozdział II

 [Zasady wyborów prezydenckich]

 
Artykuł 6.

Kandydatem na urząd Prezydenta Republiki Bialeńskiej może zostać ten, kto:

a) posiada obywatelstwo Republiki Bialeńskiej nieprzerwanie od 4 tygodni;

b) nie pełni funkcji niepołączalnych z urzędem Prezydenta;

c) zebrał podpisy obywateli Republiki Bialeńskiej w przewidzianym terminie na zgłaszanie kandydatur w w zależności od ilości obywateli Republiki Bialeńskiej, stosując zasadę, że jeśli Republika Bialeńska posiada poniżej 11 obywateli to wymagane są 3 podpisy, jeśli pomiędzy 11, a 35 obywateli - 5 podpisów, jeśli pomiędzy 36, a 50 obywateli - 7 podpisów, a jeśli powyżej 50 obywateli - 9 podpisów;

d) zaprezentował publicznie program wyborczy, najpóźniej na 48 godzin przed terminem rozpoczęcia wyborów;

e) nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądowym za przestępstwo umyślne.

 
Artykuł 7.

Kandydatem na urząd Wiceprezydenta Republiki Bialeńskiej może zostać ten, kto:

a) posiada obywatelstwo Republiki Bialeńskiej nieprzerwanie od 4 tygodni;

b) nie pełni funkcji niepołączalnych z urzędem Wiceprezydenta;

c) został zaprezentowany przez Prezydenta Republiki Bialeńskiej podczas wyborów prezydenckich jako kandydat na urząd Wiceprezydenta;

d) nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądowym za przestępstwo umyślne.

 
Artykuł 8.

1. Prezydentem zostaje kandydat na ten urząd, który uzyska największa liczbę głosów. Jeżeli żaden z kandydatów nie zdobędzie ponad połowy głosów, Marszałek Parlamentu zarządza w drodze rozporządzenia drugą turę wyborów nie dłużej niż 7 dni po zakończeniu poprzedniej. Do drugiej tury wyborów przechodzą dwaj kandydaci, którzy w pierwszym głosowaniu otrzymali kolejno największą liczbę głosów. W przypadku, gdy dwóch lub więcej kandydatów ma tyle samo głosów, decyduje miejsce na liście na zasadzie, że przechodzi ten kandydat, który jest nań wyżej.

2. W przypadku, kiedy w wyborach prezydenckich startuje tylko jeden kandydat, karta do głosowania zawiera pytanie: "Czy chcesz, aby kandydat (imię i nazwisko kandydata) został Prezydentem Republiki Bialeńskiej?" oraz odpowiedzi: "TAK" i "NIE".

3. Jeśli w sytuacji opisanej w ustępie 2, więcej głosów ważnych zostało oddanych na odpowiedź "TAK", wówczas kandydat zostaje Prezydentem Republiki Bialeńskiej. Jeśli więcej głosów ważnych zostało oddanych na odpowiedź "NIE", wówczas Marszałek Parlamentu ma obowiązek niezwłocznie rozpisać nowe wybory prezydenckie, w których nie może kandydować kandydat, na którego większość głosujących w poprzednich wyborach oddała głos "NIE".

4. Kadencja nowo wybranego Prezydenta Republiki Bialeńskiej rozpoczyna się z chwilą złożenia wygłoszenia przysięgi przed Parlamentem Republiki Bialeńskiej w brzmieniu:

 "Ślubuję uroczyście, obejmując urząd Prezydenta Republiki Bialeńskiej, wedle najlepszego zrozumienia i zgodnie z sumieniem, rzetelnie pracować dla dobra Narodów Bialenii, praw demokratycznych Republiki święcie przestrzegać, godności Narodów i Państwa strzec niezachwianie, sprawiedliwość względnie wszystkich bez różnicy obywateli za pierwszą mieć sobie cnotę, obowiązkom urzędu i służby poświęcić się niepodzielnie", do którego można dołączyć formułę religijną.

5. Niezłożenie przysięgi w terminie 48 godzin od chwili opublikowania wyników wyborów lub złożenie przysięgi w Parlamencie Republiki Bialeńskiej, w sytuacji, o której mowa jest w art. 2 ust. 3 ustawy, jest równoznaczne ze zrzeczeniem się stanowiska Prezydenta i powoduje powtórzenie wyborów.

 
Rozdział III

 [Zasady wyborów parlamentarnych]

 

Artykuł 9.

Kandydatem do sprawowania mandatu parlamentarnego w Parlamencie Republiki Bialeńskiej może zostać ten, kto:

1. posiada obywatelstwo Republiki Bialeńskiej nieprzerwanie od 2 tygodni;

2. nie pełni funkcji niepołączalnych z mandatem poselskim.

 
Artykuł 10.

1. W wyborach parlamentarnych kandydaci mogą zgłaszać się indywidualnie lub zbiorowo jako przedstawiciele partii politycznej czy komitetu wyborczego.

2. W przypadku kandydatów zgłoszonych przez partie polityczne czy komitet wyborczy, ich nazwę umieszcza się obowiązkowo przy nazwisku kandydata na liście wyborczej.

3. Kandydat, który jest członkiem partii politycznej, ale zgłasza się do wyborów indywidualnie i zgłasza tylko indywidualny program wyborczy, może mieć umieszczoną nazwę partii przy nazwisku jeśli zgłosi taki wniosek.

4. Z chwilą zgłoszenia się kandydaci mają 48 godzin na opublikowanie na Forum Republiki Bialeńskiej swojego programu wyborczego.

5. Kandydaci niezależni publikują swoje programy indywidualnie, a kandydaci reprezentujący partie polityczną czy komitet wyborczy publikują wspólny program wyborczy.

6. Kandydat zgłoszony przez partię polityczną czy komitet wyborczy ma prawo do ogłoszenia indywidualnego programu wyborczego niezależnie od tego zgłoszonego przez jego partię. W tym przypadku do uwzględnienia go na liście wyborczej wystarczy tylko jeden opublikowany program wyborczy - indywidualny lub opublikowany przez partię polityczną.

7. Nieopublikowanie programu wyborczego w wyznaczonym czasie jest równoznaczne z nieuwzględnieniem danego kandydata niezależnego lub kandydatów reprezentujących partię polityczną na liście wyborczej.

 
Artykuł 11.

1. Liczba wybieranych parlamentarzystów do Parlamentu Republiki Bialeńskiej zależna jest od liczby obywateli:
a) jeśli jest mniej niż 9 obywateli - wszyscy obywatele Republiki Bialeńskiej pełnią funkcje posłów;
b) jeśli jest pomiędzy 9, a 16 obywateli - 3 posłów;
c) jeśli jest pomiędzy 16, a 35 obywateli - 5 posłów;
d) jeśli jest pomiędzy 35, a 50 obywateli - 7 posłów;
e) jeśli jest pomiędzy 50 a 70 obywateli - 9 posłów;
f) jeśli jest powyżej 70 obywateli - 11 posłów.

2. Wyborca oddaje głosy na pojedynczych kandydatów na posłów, w liczbie nie większej niż ilość mandatów poselskich przewidzianych na daną kadencję Parlamentu.

3. Mandaty obejmują kandydaci, którzy otrzymują największą liczbę głosów.

4. W przypadku takiej samej liczby głosów na kandydatów, Marszałek Parlamentu w drodze rozporządzenia zarządza następną turę wyborów na drugi dzień po zakończeniu poprzedniej, z tym że wyborca ma prawo oddać wyłącznie pojedynczy głos na jednego z kandydatów.

5. W przypadku, gdy liczba kandydatów nie przewyższa liczby przewidzianych mandatów na daną kadencję Parlamentu, wybory nie są przeprowadzane, a mandat otrzymują wszyscy kandydaci.

6. Przepis z ust. 5 stosuje się także wobec kandydatów zgłoszonych podczas wyborów uzupełniających w trakcie danej kadencji.

7. Przepis z ust. 5 stosuje się również w przypadku, gdy w trakcie trwania wyborów uzupełniających zwiększy się liczba mandatów do objęcia.

 
Artykuł 12.

1. Mandat poselski traci się poprzez zrzeczenie, utratę obywatelstwa lub skazanie prawomocnym wyrokiem sądu na środek karny pozbawienia praw publicznych w postaci odebrania biernego lub czynnego prawa wyborczego, środek karny zakazu zajmowania określonego stanowiska - jeżeli sąd ujął w wyroku zakaz pełnienia funkcji posła.

2. Mandat poselski można utracić za dwukrotny brak udziału w głosowaniu parlamentarnym, bez wcześniejszego uprzedzenia o tym Marszałka Parlamentu. W takim przypadku wniosek Marszałka Parlamentu o odebranie mandatu poddaje się pod głosowanie na ogólnych zasadach, a osoba której to dotyczy jest z głosowania wyłączona.

3. Mandat poselski można utracić za dwukrotne nieuczestniczenie w debacie bez wcześniejszego usprawiedliwienia swojej absencji. W takim przypadku wniosek Marszałka Parlamentu o odebranie mandatu poddaje się pod głosowanie na ogólnych zasadach, a osoba której to dotyczy jest z głosowania wyłączona.

4. W przypadku zwolnienia mandatu, otrzymują go nieobsadzeni kandydaci, kolejno od tych, którzy uzyskali najwięcej głosów, do tych, którzy uzyskali ich najmniej.

5. W przypadku braku możliwości uzupełnienia składu Parlamentu kandydatami, którzy brali udział w wyborach, Marszałek Parlamentu zarządza niezwłocznie wybory uzupełniające z 48 godzinnym terminem zgłaszania kandydatur, z 24 godzinnym terminem opublikowania programu wyborczego i 24 godzinnym głosowaniem.

 
Artykuł 13.

1. Zakończenie kadencji Parlamentu ma miejsce automatycznie po zwołaniu posłów następnej kadencji na obrady.

2. Kadencja posła parlamentu rozpoczyna się z chwilą złożenia przysięgi w Parlamencie Republiki Bialeńskiej w brzmieniu:

 "Ślubuję uroczyście, jako poseł Parlamentu Republiki Bialeńskiej, według najlepszego mego rozumienia i zgodnie z sumieniem, rzetelnie pracować dla dobra Narodów Bialenii, stać na straży praw demokratycznych i czynić wszystko, w miarę swoich sił i uzdolnień, dla umocnienia niepodległości i pomyślnego rozwoju Republiki Bialeńskiej.", do którego można dołączyć formułę religijną.

3. Niezłożenie przysięgi w terminie pięciu dni od chwili opublikowania wyników wyborów jest równoznaczne ze zrzeczeniem się mandatu posła.

 

Rozdział IV
[Postanowienia końcowe]

 
Artykuł 15.

1. Z chwilą wejścia w życie ustawy moc obowiązującą traci Ordynacja Wyborcza z dnia 24 stycznia 2017 r. wraz z późniejszymi zmianami.

2. Niniejsza ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.


[podpis]Tadeusz Krasnodębski[/podpis]


[/official][/spoiler]]]> NIEAKTUALNA USTAWA[spoiler][official]
USTAWA SPECJALNA
ORDYNACJA WYBORCZA

z dn. 30 stycznia 2018 roku

 
Celem najpełniejszej realizacji idei demokracji pośredniej, która leży u podstaw istnienia Republiki Bialeńskiej, umożliwiając w pełni obywatelom sprawiedliwy udział w sprawowaniu władzy i decydowaniu o losach ich Państwa, stanowimy niniejszą Ordynację Wyborczą, regulującą zasady i tryb przeprowadzania wyborów parlamentarnych oraz prezydenckich.

 
Rozdział I

 
[Zasady ogólne wyborów]

 
Artykuł 1.

1. Prawo wybierania (czynne prawo wyborcze) posiada każda osoba, która najpóźniej na tydzień przed dniem rozpoczęcia wyborów uzyskała obywatelstwo Republiki Bialeńskiej.

2. Prawo wybieralności (bierne prawo wyborcze) posiada każda osoba, która posiada prawo wybierania oraz spełnia dalsze kryteria określone w niniejszej ustawie.

3. Nie mają prawa wybierania osoby, wobec których orzeczono środek karny pozbawienia praw publicznych w postaci odebrania czynnego prawa wyborczego, a także skazane za przestępstwo umyślne.

4. Nie mają prawa wybieralności w ogóle osoby, wobec których orzeczono środek karny pozbawienia praw publicznych w postaci odebrania biernego prawa wyborczego oraz zakaz sprawowania określonych funkcji i stanowisk w zakresie uniemożliwiającym sprawowanie funkcji, o którą się dana osoba chciałaby ubiegać, a także osoby skazane za przestępstwo umyślne.
 
Artykuł 2.

1. Termin zgłaszania kandydatur oraz głosowania ogłasza na drodze rozporządzenia Marszałek Parlamentu, nie później niż dwa tygodnie przed upływem kadencji Parlamentu lub Prezydenta.

2. Za przebieg wyborów parlamentarnych i prezydenckich odpowiedzialny jest Marszałek Parlamentu, który może powołać Państwowego Komisarza Wyborczego i powierzyć mu wykonanie niektórych czynności.

3. Jeżeli kandydat ubiega się jednocześnie o urząd Prezydenta Republiki Bialeńskiej oraz o mandat poselski i zostanie wybrany w obu wyborach, traci mandat poselski z chwilą złożenia przysięgi prezydenckiej lub traci urząd Prezydenta Republiki Bialeńskiej z chwilą złożenia przysięgi w Parlamencie Republiki Bialeńskiej.

 
Artykuł 3.

1. Termin zgłaszania kandydatur trwa od momentu wejścia w życie rozporządzenia o ogłoszeniu wyborów, do terminu wskazanego w rzeczonym rozporządzeniu, lecz nie dłużej, niż do momentu rozpoczęcia wyborów.

2. Głosowanie trwa nie mniej niż 48 godzin, ale nie więcej niż 120 godzin.

3. Miejsca na liście kandydatów przydzielane są losowo. Losowanie przeprowadza Marszałek Parlamentu lub Państwowy Komisarz Wyborczy, a tryb jego przeprowadzenia określa rozporządzenie Prezydenta Republiki Bialeńskiej.

4. Nie można zmieniać oddanego głosu.

 
Artykuł 4.

1. Marszałek Parlamentu ogłasza wyniki wyborów w postaci obwieszczenia niezwłocznie po ich zakończeniu.

2. Obwieszczenie z wynikami wyborów jest skuteczne z chwilą ogłoszenia w Biuletynie Ustaw.

 
Artykuł 5.

Skargi dotyczące przebiegu wyborów można wnieść w terminie 7 dni od zakończenia wyborów do sądu. W przypadku unieważnienia wyborów przez sędziego, muszą one zostać ponownie przeprowadzone w terminie 14 dni od momentu wydania wyroku.

 
Rozdział II

 [Zasady wyborów prezydenckich]

 
Artykuł 6.

Kandydatem na urząd Prezydenta Republiki Bialeńskiej może zostać ten, kto:

a) posiada obywatelstwo Republiki Bialeńskiej nieprzerwanie od 4 tygodni;

b) nie pełni funkcji niepołączalnych z urzędem Prezydenta;

c) zebrał podpisy obywateli Republiki Bialeńskiej w przewidzianym terminie na zgłaszanie kandydatur w w zależności od ilości obywateli Republiki Bialeńskiej, stosując zasadę, że jeśli Republika Bialeńska posiada poniżej 11 obywateli to wymagane są 3 podpisy, jeśli pomiędzy 11, a 35 obywateli - 5 podpisów, jeśli pomiędzy 36, a 50 obywateli - 7 podpisów, a jeśli powyżej 50 obywateli - 9 podpisów;

d) zaprezentował publicznie program wyborczy, najpóźniej na 48 godzin przed terminem rozpoczęcia wyborów;

e) nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądowym za przestępstwo umyślne.

 
Artykuł 7.

Kandydatem na urząd Wiceprezydenta Republiki Bialeńskiej może zostać ten, kto:

a) posiada obywatelstwo Republiki Bialeńskiej nieprzerwanie od 4 tygodni;

b) nie pełni funkcji niepołączalnych z urzędem Wiceprezydenta;

c) został zaprezentowany przez Prezydenta Republiki Bialeńskiej podczas wyborów prezydenckich jako kandydat na urząd Wiceprezydenta;

d) nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądowym za przestępstwo umyślne.

 
Artykuł 8.

1. Prezydentem zostaje kandydat na ten urząd, który uzyska największa liczbę głosów. Jeżeli żaden z kandydatów nie zdobędzie ponad połowy głosów, Marszałek Parlamentu zarządza w drodze rozporządzenia drugą turę wyborów nie dłużej niż 7 dni po zakończeniu poprzedniej. Do drugiej tury wyborów przechodzą dwaj kandydaci, którzy w pierwszym głosowaniu otrzymali kolejno największą liczbę głosów. W przypadku, gdy dwóch lub więcej kandydatów ma tyle samo głosów, decyduje miejsce na liście na zasadzie, że przechodzi ten kandydat, który jest nań wyżej.

2. W przypadku, kiedy w wyborach prezydenckich startuje tylko jeden kandydat, karta do głosowania zawiera pytanie: "Czy chcesz, aby kandydat (imię i nazwisko kandydata) został Prezydentem Republiki Bialeńskiej?" oraz odpowiedzi: "TAK" i "NIE".

3. Jeśli w sytuacji opisanej w ustępie 2, więcej głosów ważnych zostało oddanych na odpowiedź "TAK", wówczas kandydat zostaje Prezydentem Republiki Bialeńskiej. Jeśli więcej głosów ważnych zostało oddanych na odpowiedź "NIE", wówczas Marszałek Parlamentu ma obowiązek niezwłocznie rozpisać nowe wybory prezydenckie, w których nie może kandydować kandydat, na którego większość głosujących w poprzednich wyborach oddała głos "NIE".

4. Kadencja nowo wybranego Prezydenta Republiki Bialeńskiej rozpoczyna się z chwilą złożenia wygłoszenia przysięgi przed Parlamentem Republiki Bialeńskiej w brzmieniu:

 "Ślubuję uroczyście, obejmując urząd Prezydenta Republiki Bialeńskiej, wedle najlepszego zrozumienia i zgodnie z sumieniem, rzetelnie pracować dla dobra Narodów Bialenii, praw demokratycznych Republiki święcie przestrzegać, godności Narodów i Państwa strzec niezachwianie, sprawiedliwość względnie wszystkich bez różnicy obywateli za pierwszą mieć sobie cnotę, obowiązkom urzędu i służby poświęcić się niepodzielnie", do którego można dołączyć formułę religijną.

5. Niezłożenie przysięgi w terminie 48 godzin od chwili opublikowania wyników wyborów lub złożenie przysięgi w Parlamencie Republiki Bialeńskiej, w sytuacji, o której mowa jest w art. 2 ust. 3 ustawy, jest równoznaczne ze zrzeczeniem się stanowiska Prezydenta i powoduje powtórzenie wyborów.

 
Rozdział III

 [Zasady wyborów parlamentarnych]

 

Artykuł 9.

Kandydatem do sprawowania mandatu parlamentarnego w Parlamencie Republiki Bialeńskiej może zostać ten, kto:

1. posiada obywatelstwo Republiki Bialeńskiej nieprzerwanie od 2 tygodni;

2. nie pełni funkcji niepołączalnych z mandatem poselskim.

 
Artykuł 10.

1. W wyborach parlamentarnych kandydaci mogą zgłaszać się indywidualnie lub zbiorowo jako przedstawiciele partii politycznej czy komitetu wyborczego.

2. W przypadku kandydatów zgłoszonych przez partie polityczne czy komitet wyborczy, ich nazwę umieszcza się obowiązkowo przy nazwisku kandydata na liście wyborczej.

3. Kandydat, który jest członkiem partii politycznej, ale zgłasza się do wyborów indywidualnie i zgłasza tylko indywidualny program wyborczy, może mieć umieszczoną nazwę partii przy nazwisku jeśli zgłosi taki wniosek.

4. Z chwilą zgłoszenia się kandydaci mają 48 godzin na opublikowanie na Forum Republiki Bialeńskiej swojego programu wyborczego.

5. Kandydaci niezależni publikują swoje programy indywidualnie, a kandydaci reprezentujący partie polityczną czy komitet wyborczy publikują wspólny program wyborczy.

6. Kandydat zgłoszony przez partię polityczną czy komitet wyborczy ma prawo do ogłoszenia indywidualnego programu wyborczego niezależnie od tego zgłoszonego przez jego partię. W tym przypadku do uwzględnienia go na liście wyborczej wystarczy tylko jeden opublikowany program wyborczy - indywidualny lub opublikowany przez partię polityczną.

7. Nieopublikowanie programu wyborczego w wyznaczonym czasie jest równoznaczne z nieuwzględnieniem danego kandydata niezależnego lub kandydatów reprezentujących partię polityczną na liście wyborczej.

 
Artykuł 11.

1. Liczba wybieranych parlamentarzystów do Parlamentu Republiki Bialeńskiej zależna jest od liczby obywateli:
a) jeśli jest mniej niż 9 obywateli - wszyscy obywatele Republiki Bialeńskiej pełnią funkcje posłów;
b) jeśli jest pomiędzy 9, a 16 obywateli - 3 posłów;
c) jeśli jest pomiędzy 16, a 35 obywateli - 5 posłów;
d) jeśli jest pomiędzy 35, a 50 obywateli - 7 posłów;
e) jeśli jest pomiędzy 50 a 70 obywateli - 9 posłów;
f) jeśli jest powyżej 70 obywateli - 11 posłów.

2. Wyborca oddaje głosy na pojedynczych kandydatów na posłów, w liczbie nie większej niż ilość mandatów poselskich przewidzianych na daną kadencję Parlamentu.

3. Mandaty obejmują kandydaci, którzy otrzymują największą liczbę głosów.

4. W przypadku takiej samej liczby głosów na kandydatów, Marszałek Parlamentu w drodze rozporządzenia zarządza następną turę wyborów na drugi dzień po zakończeniu poprzedniej, z tym że wyborca ma prawo oddać wyłącznie pojedynczy głos na jednego z kandydatów.

5. W przypadku, gdy liczba kandydatów nie przewyższa liczby przewidzianych mandatów na daną kadencję Parlamentu, wybory nie są przeprowadzane, a mandat otrzymują wszyscy kandydaci.

6. Przepis z ust. 5 stosuje się także wobec kandydatów zgłoszonych podczas wyborów uzupełniających w trakcie danej kadencji.

7. Przepis z ust. 5 stosuje się również w przypadku, gdy w trakcie trwania wyborów uzupełniających zwiększy się liczba mandatów do objęcia.

 
Artykuł 12.

1. Mandat poselski traci się poprzez zrzeczenie, utratę obywatelstwa lub skazanie prawomocnym wyrokiem sądu na środek karny pozbawienia praw publicznych w postaci odebrania biernego lub czynnego prawa wyborczego, środek karny zakazu zajmowania określonego stanowiska - jeżeli sąd ujął w wyroku zakaz pełnienia funkcji posła.

2. Mandat poselski można utracić za dwukrotny brak udziału w głosowaniu parlamentarnym, bez wcześniejszego uprzedzenia o tym Marszałka Parlamentu. W takim przypadku wniosek Marszałka Parlamentu o odebranie mandatu poddaje się pod głosowanie na ogólnych zasadach, a osoba której to dotyczy jest z głosowania wyłączona.

3. Mandat poselski można utracić za dwukrotne nieuczestniczenie w debacie bez wcześniejszego usprawiedliwienia swojej absencji. W takim przypadku wniosek Marszałka Parlamentu o odebranie mandatu poddaje się pod głosowanie na ogólnych zasadach, a osoba której to dotyczy jest z głosowania wyłączona.

4. W przypadku zwolnienia mandatu, otrzymują go nieobsadzeni kandydaci, kolejno od tych, którzy uzyskali najwięcej głosów, do tych, którzy uzyskali ich najmniej.

5. W przypadku braku możliwości uzupełnienia składu Parlamentu kandydatami, którzy brali udział w wyborach, Marszałek Parlamentu zarządza niezwłocznie wybory uzupełniające z 48 godzinnym terminem zgłaszania kandydatur, z 24 godzinnym terminem opublikowania programu wyborczego i 24 godzinnym głosowaniem.

 
Artykuł 13.

1. Zakończenie kadencji Parlamentu ma miejsce automatycznie po zwołaniu posłów następnej kadencji na obrady.

2. Kadencja posła parlamentu rozpoczyna się z chwilą złożenia przysięgi w Parlamencie Republiki Bialeńskiej w brzmieniu:

 "Ślubuję uroczyście, jako poseł Parlamentu Republiki Bialeńskiej, według najlepszego mego rozumienia i zgodnie z sumieniem, rzetelnie pracować dla dobra Narodów Bialenii, stać na straży praw demokratycznych i czynić wszystko, w miarę swoich sił i uzdolnień, dla umocnienia niepodległości i pomyślnego rozwoju Republiki Bialeńskiej.", do którego można dołączyć formułę religijną.

3. Niezłożenie przysięgi w terminie pięciu dni od chwili opublikowania wyników wyborów jest równoznaczne ze zrzeczeniem się mandatu posła.

 

Rozdział IV
[Postanowienia końcowe]

 
Artykuł 15.

1. Z chwilą wejścia w życie ustawy moc obowiązującą traci Ordynacja Wyborcza z dnia 24 stycznia 2017 r. wraz z późniejszymi zmianami.

2. Niniejsza ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.


[podpis]Tadeusz Krasnodębski[/podpis]


[/official][/spoiler]]]> <![CDATA[Ustawa specjalna o incompatibilitas]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-8731.html Thu, 04 Jan 2018 22:02:49 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-8731.html
USTAWA SPECJALNA O INCOMPATIBILITAS
z dnia 3 stycznia 2018 roku

Artykuł 1.

Niniejsza ustawa ma na celu ustalenie urzędów, stanowisk i funkcji niepołączalnych, to jest takich, które nie mogą być sprawowane równocześnie przez jedną osobę.

Artykuł 2.

Niniejsza ustawa ma charakter ustawy specjalnej w rozumieniu art. 4 Konstytucji Republiki Bialeńskiej z dn. 16 grudnia 2017 roku.

Artykuł 3.

Zabrania się równoległego sprawowania funkcji Prezydenta Republiki Bialeńskiej oraz:

a) Wiceprezydenta Republiki Bialeńskiej;

b) Posła Parlamentu Republiki Bialeńskiej;

c) oskarżyciela publicznego;

d) sędziego ad hoc wyznaczonego do rozpoznania sprawy dotyczącej wykładni prawa lub zgodności aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu, chyba że brakuje innych kandydatów;

e) sędziego ad hoc wyznaczonego do rozpoznania w I instancji sprawy karnej, cywilnej lub administracyjnej.

Artykuł 4.

1. Zabrania się równoległego sprawowania funkcji Wiceprezydenta Republiki Bialeńskiej oraz Prezydenta Republiki Bialeńskiej.

2. W sytuacji, kiedy Wiceprezydent Republiki Bialeńskiej dokańcza kadencję Prezydenta w razie opróżnienia urzędu bądź tymczasowo wykonuje obowiązki Prezydenta przez okres przekraczający 3 tygodnie, zabrania mu się równoległego sprawowania funkcji Posła Parlamentu Republiki Bialeńskiej.

Artykuł 5.

Zabrania się równoległego sprawowania funkcji Posła Parlamentu Republiki Bialeńskiej oraz:

a) Prezydenta Republiki Bialeńskiej;

b) sędziego ad hoc wyznaczonego do rozpoznania sprawy dotyczącej wykładni prawa lub zgodności aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu, chyba że brakuje innych kandydatów;

c) sędziego ad hoc wyznaczonego do rozpoznania w I instancji sprawy karnej, cywilnej lub administracyjnej, chyba że brakuje innych kandydatów.

Artykuł 6.

Zabrania się równoległego sprawowania funkcji oskarżyciela publicznego oraz:

a) Prezydenta Republiki Bialeńskiej;

b) sędziego ad hoc wyznaczonego do rozpoznania sprawy dotyczącej wykładni prawa lub zgodności aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu, chyba że brakuje innych kandydatów;

c) sędziego ad hoc wyznaczonego do rozpoznania w I instancji sprawy karnej, cywilnej lub administracyjnej.

Artykuł 7.

Z orzekania w Trybunale Sprawiedliwości wyłączone są osoby, które:

a) stanowią strony w postępowaniu;

b) stanowiły strony w postępowaniu w I instancji;

c) są świadkami w postępowaniu;

d) były świadkami w postępowaniu w I instancji;

e) brały udział w orzekaniu w postępowaniu w I instancji.

Artykuł 8.

Niniejsza ustawa wchodzi w życie w momencie wejścia w życie Konstytucji Republiki Bialeńskiej z dn. 16 grudnia 2017 roku.

[podpis]Tadeusz Krasnodębski
Prezydent Republiki Bialeńskiej[/podpis][/official]]]>
USTAWA SPECJALNA O INCOMPATIBILITAS
z dnia 3 stycznia 2018 roku

Artykuł 1.

Niniejsza ustawa ma na celu ustalenie urzędów, stanowisk i funkcji niepołączalnych, to jest takich, które nie mogą być sprawowane równocześnie przez jedną osobę.

Artykuł 2.

Niniejsza ustawa ma charakter ustawy specjalnej w rozumieniu art. 4 Konstytucji Republiki Bialeńskiej z dn. 16 grudnia 2017 roku.

Artykuł 3.

Zabrania się równoległego sprawowania funkcji Prezydenta Republiki Bialeńskiej oraz:

a) Wiceprezydenta Republiki Bialeńskiej;

b) Posła Parlamentu Republiki Bialeńskiej;

c) oskarżyciela publicznego;

d) sędziego ad hoc wyznaczonego do rozpoznania sprawy dotyczącej wykładni prawa lub zgodności aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu, chyba że brakuje innych kandydatów;

e) sędziego ad hoc wyznaczonego do rozpoznania w I instancji sprawy karnej, cywilnej lub administracyjnej.

Artykuł 4.

1. Zabrania się równoległego sprawowania funkcji Wiceprezydenta Republiki Bialeńskiej oraz Prezydenta Republiki Bialeńskiej.

2. W sytuacji, kiedy Wiceprezydent Republiki Bialeńskiej dokańcza kadencję Prezydenta w razie opróżnienia urzędu bądź tymczasowo wykonuje obowiązki Prezydenta przez okres przekraczający 3 tygodnie, zabrania mu się równoległego sprawowania funkcji Posła Parlamentu Republiki Bialeńskiej.

Artykuł 5.

Zabrania się równoległego sprawowania funkcji Posła Parlamentu Republiki Bialeńskiej oraz:

a) Prezydenta Republiki Bialeńskiej;

b) sędziego ad hoc wyznaczonego do rozpoznania sprawy dotyczącej wykładni prawa lub zgodności aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu, chyba że brakuje innych kandydatów;

c) sędziego ad hoc wyznaczonego do rozpoznania w I instancji sprawy karnej, cywilnej lub administracyjnej, chyba że brakuje innych kandydatów.

Artykuł 6.

Zabrania się równoległego sprawowania funkcji oskarżyciela publicznego oraz:

a) Prezydenta Republiki Bialeńskiej;

b) sędziego ad hoc wyznaczonego do rozpoznania sprawy dotyczącej wykładni prawa lub zgodności aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu, chyba że brakuje innych kandydatów;

c) sędziego ad hoc wyznaczonego do rozpoznania w I instancji sprawy karnej, cywilnej lub administracyjnej.

Artykuł 7.

Z orzekania w Trybunale Sprawiedliwości wyłączone są osoby, które:

a) stanowią strony w postępowaniu;

b) stanowiły strony w postępowaniu w I instancji;

c) są świadkami w postępowaniu;

d) były świadkami w postępowaniu w I instancji;

e) brały udział w orzekaniu w postępowaniu w I instancji.

Artykuł 8.

Niniejsza ustawa wchodzi w życie w momencie wejścia w życie Konstytucji Republiki Bialeńskiej z dn. 16 grudnia 2017 roku.

[podpis]Tadeusz Krasnodębski
Prezydent Republiki Bialeńskiej[/podpis][/official]]]> <![CDATA[Ustawa specjalna o sądownictwie]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-8730.html Thu, 04 Jan 2018 21:20:22 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-8730.html
USTAWA SPECJALNA O SĄDOWNICTWIE
z dnia 3 stycznia 2017 r.

Rozdział I
[PRZEPISY OGÓLNE]

Artykuł 1.

Niniejsza ustawa ma na celu ustalenie zasad funkcjonowania władzy sądowniczej w Republice Bialeńskiej.

Artykuł 2.

Niniejsza ustawa ma charakter ustawy specjalnej w rozumieniu art. 4 Konstytucji Republiki Bialeńskiej z dn. 16 grudnia 2017 roku.

Artykuł 3.

1. W Republice Bialeńskiej władzę sądowniczą sprawują sędziowie wyznaczeni ad hoc do rozpoznania danej sprawy, zwani dalej sędziami, oraz Trybunał Sprawiedliwości.

2. Sędziowie i Trybunał Sprawiedliwości wydają wyroki w imieniu Republiki Bialeńskiej.

3. Sędziowie i Trybunał Sprawiedliwości wydają postanowienia i zarządzenia w przypadkach określonych w ustawie.

Artykuł 4.

Do zadań sędziów należy:

a) orzekanie w sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych w I instancji;

b) orzekanie o zgodności aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu;

c) dokonywanie powszechnie obowiązującej wykładni prawa;

d) rozstrzyganie sporów kompetencyjnych między konstytucyjnymi organami państwa.

Artykuł 5.

Zadaniem Trybunału Sprawiedliwości jest orzekanie w sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych w II instancji oraz rozpoznawanie apelacji.

ROZDZIAŁ II
[SĘDZIOWIE I RADA PRZYSIĘGŁYCH]

Artykuł 6.

Sędzią może zostać osoba:

a) posiadająca obywatelstwo bialeńskie;

b) cechująca się nieposzlakowaną opinią oraz autorytetem społecznym;

c) posiadająca wystarczającą wiedzę prawniczą do sprawowania funkcji.

Artykuł 7.

1. Sędziego mianuje Prezydent Republiki Bialeńskiej każdorazowo do rozstrzygnięcia danej sprawy.

2. Obywatel mianowany przez Prezydenta na sędziego musi przed rozpoczęciem orzekania uzyskać pozytywną opinię Parlamentu Republiki Bialeńskiej wyrażoną większością kwalifikowaną.

3. Mianowanie obywatela po raz kolejny do pełnienia funkcji sędziego nie zwalnia z obowiązku uzyskania pozytywnej opinii Parlamentu.

Artykuł 8.

1. Sędzią nie może zostać osoba, która w jakikolwiek sposób związana jest z daną sprawą.

2. Za związanie z daną sprawą uznaje się w szczególności:

a) pozostawanie stroną bądź świadkiem w postępowaniu;

b) wyrażanie publicznie swojego zdania dotyczącego sprawy;

c) pozostawanie autorem bądź współautorem aktu normatywnego, którego sprawa dotyczy.

Artykuł 9.

W skład Trybunału Sprawiedliwości wchodzą sędziowie Trybunału Sprawiedliwości określeni w Konstytucji Republiki Bialeńskiej.

ROZDZIAŁ III
[POSTĘPOWANIE SĄDOWE]

Artykuł 10.

1. Postępowanie sądowe w Republice Bialeńskiej jest dwuinstancyjne.

2. Od wyroku sędziów w sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych rozpatrywanych w I instancji każda ze stron postępowania może złożyć apelację w terminie nieprzekraczającym 72 godzin od wydania wyroku przez sędziego.

Artykuł 11.

1. Stronami postępowania w procesie cywilnym są powód i pozwany.

2. Każda strona postępowania cywilnego może powołać adwokata, który będzie jej reprezentantem podczas procesu cywilnego.

3. Stronami postępowania w procesie karnym są oskarżyciel publiczny i oskarżony.

4. Oskarżony może powołać swojego adwokata, który będzie jego reprezentantem podczas procesu karnego.

Artykuł 12.

1. Oskarżycielem publicznym jest Prezes Policji Krajowej, a w sprawach dotyczących obronności – Dowódca Sił Zbrojnych.

2. W przypadku, gdyby oskarżonym miała być osoba zobowiązana do pełnienia funkcji oskarżyciela publicznego – tymczasowego oskarżyciela publicznego wyznacza Prezydent Republiki Bialeńskiej.

3. Prezydent może wyznaczyć również innego tymczasowego oskarżyciela publicznego, jeżeli osoby wymienione w ust. 1 są w sposób zapowiedziany nieobecne, wykazują się przedłużającą się nieaktywnością, nie rozpoczną czynności w terminie ustalonym przez sędziego lub Trybunał bądź są oskarżonym lub świadkiem w postępowaniu albo brały udział w orzekaniu w I instancji.

4. W przypadku trwającej dłużej niż dwa tygodnie nieobecności osób wymienionych w ust. 1, Prezydent ma obowiązek wyznaczyć tymczasowego oskarżyciela publicznego, który będzie pełnił obowiązki, określone w ust. 1, do czasu powrotu rzeczonych osób.

5. Oskarżyciel publiczny może wyznaczyć oskarżyciela posiłkowego, który będzie go zastępował w dowolnej sprawie, posiadając również prawo złożenia aktu oskarżenia.

6. W przypadku, gdy oskarżyciel publiczny dwukrotnie na piśmie odmówi złożenia aktu oskarżenia w sprawie, pokrzywdzony może zrobić to osobiście, zyskując status oskarżyciela prywatnego.

7. Pokrzywdzonemu przestępstwami naruszającymi dobra osobiste przysługuje prawo złożenia oskarżenia prywatnego.

Artykuł 13.

1. Postępowanie cywilne zaczyna się od wniesienia przez powoda pozwu zawierającego precyzyjnie wyrażone roszczenia powoda wobec pozwanego wraz z podstawą prawną. 

2. Postępowanie karne zaczyna się od wniesienia aktu oskarżenia przez oskarżyciela publicznego lub oskarżyciela prywatnego.

Artykuł 14.

1. Sędzia w drodze postanowienia oddala powództwo, jeżeli uzna, iż wniesiona sprawa nie ma charakteru sprawy cywilnej.

2. Sędzia w drodze postanowienia odmawia wszczęcia postępowania karnego w fazie jursdykcyjnej, jeżeli uzna, iż akt oskarżenia został wniesiony przez nieuprawnioną osobę lub zachodzą inne ustawowe przesłanki braku podlegania odpowiedzialności karnej przez podejrzanego.

3. Na powyższe postanowienia przysługuje stronom zażalenie w trybie apelacji. W razie uznania apelacji, sprawa trafia do ponownego rozpatrzenia przez innego sędziego w I instancji. Od wydanego wówczas wyroku stronom przysługuje prawo do apelacji na zasadach ogólnych.

Artykuł 15.

1. Po przyjęciu pozwu albo aktu oskarżenia sędzia oddaje głos każdej ze stron postępowania lub jej reprezentantowi, poczynając od oskarżyciela lub powoda.

2. Każda ze stron postępowania może zgłosić dowolną ilość dowodów w sprawie. O dopuszczeniu dowodu do sprawy decyduje sędzia w trakcie rozprawy.

3. Po wypowiedzi jednej ze stron postępowania lub przedstawieniu przez nią dowodu, druga strona może prosić sędziego o wygłoszenie riposty.

Artykuł 16.

1. Sędzia powołuje świadków lub biegłych na wniosek stron postępowania lub z własnej inicjatywy.

2. Świadkiem jest osoba posiadająca osobistą oraz bezpośrednią wiedzę o procedowanej sprawie i postępowaniu stron.

3. Biegłym jest osoba posiadająca specjalistyczną i przydatną dla toczonego procesu wiedzę dotyczącą tematyki postępowania, a nie będąca stroną postępowania. 

4. Prawo do zadawania pytań świadkom i biegłym ma sędzia oraz strony postępowania.

5. Stawiennictwo świadków i biegłych jest obowiązkowe, a nieusprawiedliwiona nieobecność jest karana.

Artykuł 17.

Po rozpatrzeniu wszystkich dopuszczonych dowodów, strony mogą wygłosić mowę końcową. Następnie sędzia ogłasza wyrok.

Artykuł 18.

Wszystkie wątpliwości w sprawie rozstrzyga się na korzyść oskarżonego bądź pozwanego.

Artykuł 19.

1. Podczas trwania postępowania strony mogą się wypowiadać tylko w określonych ustawowo przypadkach lub za zgodą sędziego.

2. Wypowiedzi stron postępowania naruszające ustęp 1 niniejszego artykułu lub wypowiedzi osób niebędących stronami postępowania ani powołanymi przez sędziego świadkami lub biegłymi, mogą zostać przenoszone do działu „Kosz”. 

3. Opinia publiczna może dyskutować na temat procesu w odrębnych tematach założonych na "Placu Zielonym".

ROZDZIAŁ IV
[TERMINY W POSTĘPOWANIU SĄDOWYM]

Artykuł 20.

1. Odpowiedź oskarżonego lub jego reprezentanta musi nastąpić w ciągu 72 godzin od złożenia aktu oskarżenia.

2. Odpowiedź pozwanego lub jego reprezentanta musi nastąpić w ciągu 72 godzin od złożenia pozwu.

3. W przypadku braku odpowiedzi uznaje się rezygnację strony postępowania z tego prawa.

4. Terminy, o których mowa w ustępach 1 oraz 2 niniejszego artykułu, w uzasadnionych przypadkach mogą zostać wydłużone przez sędziego, jednak o nie więcej niż 5 dób.

Artykuł 21.

1. Wygłoszenie riposty może mieć miejsce w terminie nie dłuższym niż 72 godziny od wypowiedzi lub prezentacji dowodu.

2. W przypadku braku wygłoszenia riposty, uznaje się rezygnację strony postępowania z tego prawa.

Artykuł 22.

1. Świadek lub biegły musi się wypowiedzieć w terminie do 72 godzin od chwili powołania.

2. W uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, może zostać przedłużony przez sędziego, jednak o nie więcej niż 5 dób.

Artykuł 23.

1. Mowy końcowe mogą nastąpić w ciągu 72 godzin od decyzji sędziego w tej sprawie.

2. Strony postępowania mogą samowolnie zrezygnować z tego prawa.

3. W przypadku braku wypowiedzi uznaje się rezygnację strony postępowania z tego prawa.

Artykuł 24.

Sędzia ogłasza wyrok w ciągu 72 godzin od wygłoszenia mowy końcowej przez ostatnią ze stron.

ROZDZIAŁ V
[APELACJA]

Artykuł 25.

1. Apelację od orzeczenia sędziego wnosi się do Prezydenta Republiki Bialeńskiej.

2. Zgłaszający apelację jest zobowiązany wskazać, którą część wyroku zaskarża lub że zaskarża go w całości oraz uzasadnić swoje zdanie.

4. Trybunał Sprawiedliwości orzekający w trakcie postępowania apelacyjnego może uznać przeprowadzone dowody w postępowaniu I instancji jako ujawnione.

5. Orzeczenie wydane w trybie apelacji jest prawomocne z chwilą ogłoszenia.

Artykuł 26.

1. W przypadku, gdy ujawniły się nowe okoliczności nieznane sędziemu w trakcie orzekania bądź na wydanie orzeczenia miało wpływ przestępstwo, strony mogą wnioskować do Prezydenta o apelację nadzwyczajną postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem.

2. W razie uznania apelacji nadzwyczajnej za zasadną, sprawą zajmuje się Trybunał Sprawiedliwości, który jest zobowiązany przeprowadzić ponownie postępowanie dowodowe na zasadach ogólnych. Prezydentowi przysługuje prawo oddalenia apelacji nadzwyczajnej w razie uznania jej za oczywiście bezzasadną.

3. Trybunał Sprawiedliwości może uznać przeprowadzone dowody w postępowaniu I instancji jako ujawnione.

4. Od wyroku wydanego w drodze apelacji nadzwyczajnej przysługuje apelacja na zasadach ogólnych.

Artykuł 27.

1. Postępowaniu apelacyjnemu w Trybunale Sprawiedliwości przewodniczy Prezydent Republiki Bialeńskiej lub osoby według linii sukcesji prezydenckiej na zasadach określonych w Konstytucji.

2. Prezydent w postępowaniu apelacyjnym wypełnia obowiązki sędziego. Terminy i przepisy niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio.

3. Po wygłoszeniu mów końcowych w postępowaniu apelacyjnym, Posłowie Parlamentu Republiki Bialeńskiej orzekający w Trybunale decydują o uznaniu bądź oddaleniu części bądź całości racji stron. Posłom przewodniczy Marszałek Parlamentu, a w razie wyłączenia go z orzekania - Wicemarszałek lub najstarszy stażem posiadania obywatelstwa Poseł.

4. Prezydent wydaje wyrok na podstawie ustaleń Posłów w terminie nie dłuższym niż 72 godziny od momentu podjęcia tych ustaleń.

5. Jeśli w trakcie postępowania w Trybunale Sprawiedliwości kadencja Prezydenta Republiki Bialeńskiej lub Parlamentu Republiki Bialeńskiej zakończy się, skład orzekający nie ulega zmianie w danej sprawie.


ROZDZIAŁ VI
[REALIZACJA INNYCH ZADAŃ SĄDU LUDOWEGO]

Artykuł 28.

1. Sędzia może orzekać o zgodności aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu na wniosek każdego obywatela Republiki Bialeńskiej.

2. Sędzia wydaje wyrok w terminie nie dłuższym niż 5 dób.

Artykuł 29.

1. Sędzia dokonuje powszechnie obowiązującej wykładni prawa na wniosek każdego obywatela Republiki Bialeńskiej.

2. Sędzia wydaje wyrok w terminie nie dłuższym niż 5 dób.

Artykuł 30.

1. Sędzia rozstrzyga spory kompetencyjne między konstytucyjnymi organami państwa na wniosek przynajmniej jednego konstytucyjnego organu państwa uznającego się za właściwego do realizacji tej samej sprawy.

2. Sędzia wydaje wyrok w terminie nie dłuższym niż 5 dób.


ROZDZIAŁ VII
[PRZEPISY KOŃCOWE]

Artykuł 31.

Prezydent Republiki Bialeńskiej, jako osoba przewodnicząca Trybunałowi Sprawiedliwości, w drodze zarządzenia może określić sprawy istotne dla administracyjnego funkcjonowania władzy sądowniczej.

Artykuł 32.

1. Niniejsza ustawa wchodzi w życie w momencie wejścia w życie Konstytucji Republiki Bialeńskiej z dn. 16 grudnia 2017 roku.

2. W chwili wejścia w życie niniejszej ustawy, traci moc ustawa o sądownictwie z dnia 27 maja 2016 r z późniejszymi zmianami.

3. Wobec spraw, które wpłynęły do Sądu Ludowego przed wejściem w życie niniejszej ustawy, zastosowanie mają przepisy ustawy o sądownictwie z dn. 27 maja 2016 r. z późniejszymi zmianami.

(-) Tadeusz Krasnodębski
[/official]]]>
USTAWA SPECJALNA O SĄDOWNICTWIE
z dnia 3 stycznia 2017 r.

Rozdział I
[PRZEPISY OGÓLNE]

Artykuł 1.

Niniejsza ustawa ma na celu ustalenie zasad funkcjonowania władzy sądowniczej w Republice Bialeńskiej.

Artykuł 2.

Niniejsza ustawa ma charakter ustawy specjalnej w rozumieniu art. 4 Konstytucji Republiki Bialeńskiej z dn. 16 grudnia 2017 roku.

Artykuł 3.

1. W Republice Bialeńskiej władzę sądowniczą sprawują sędziowie wyznaczeni ad hoc do rozpoznania danej sprawy, zwani dalej sędziami, oraz Trybunał Sprawiedliwości.

2. Sędziowie i Trybunał Sprawiedliwości wydają wyroki w imieniu Republiki Bialeńskiej.

3. Sędziowie i Trybunał Sprawiedliwości wydają postanowienia i zarządzenia w przypadkach określonych w ustawie.

Artykuł 4.

Do zadań sędziów należy:

a) orzekanie w sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych w I instancji;

b) orzekanie o zgodności aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu;

c) dokonywanie powszechnie obowiązującej wykładni prawa;

d) rozstrzyganie sporów kompetencyjnych między konstytucyjnymi organami państwa.

Artykuł 5.

Zadaniem Trybunału Sprawiedliwości jest orzekanie w sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych w II instancji oraz rozpoznawanie apelacji.

ROZDZIAŁ II
[SĘDZIOWIE I RADA PRZYSIĘGŁYCH]

Artykuł 6.

Sędzią może zostać osoba:

a) posiadająca obywatelstwo bialeńskie;

b) cechująca się nieposzlakowaną opinią oraz autorytetem społecznym;

c) posiadająca wystarczającą wiedzę prawniczą do sprawowania funkcji.

Artykuł 7.

1. Sędziego mianuje Prezydent Republiki Bialeńskiej każdorazowo do rozstrzygnięcia danej sprawy.

2. Obywatel mianowany przez Prezydenta na sędziego musi przed rozpoczęciem orzekania uzyskać pozytywną opinię Parlamentu Republiki Bialeńskiej wyrażoną większością kwalifikowaną.

3. Mianowanie obywatela po raz kolejny do pełnienia funkcji sędziego nie zwalnia z obowiązku uzyskania pozytywnej opinii Parlamentu.

Artykuł 8.

1. Sędzią nie może zostać osoba, która w jakikolwiek sposób związana jest z daną sprawą.

2. Za związanie z daną sprawą uznaje się w szczególności:

a) pozostawanie stroną bądź świadkiem w postępowaniu;

b) wyrażanie publicznie swojego zdania dotyczącego sprawy;

c) pozostawanie autorem bądź współautorem aktu normatywnego, którego sprawa dotyczy.

Artykuł 9.

W skład Trybunału Sprawiedliwości wchodzą sędziowie Trybunału Sprawiedliwości określeni w Konstytucji Republiki Bialeńskiej.

ROZDZIAŁ III
[POSTĘPOWANIE SĄDOWE]

Artykuł 10.

1. Postępowanie sądowe w Republice Bialeńskiej jest dwuinstancyjne.

2. Od wyroku sędziów w sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych rozpatrywanych w I instancji każda ze stron postępowania może złożyć apelację w terminie nieprzekraczającym 72 godzin od wydania wyroku przez sędziego.

Artykuł 11.

1. Stronami postępowania w procesie cywilnym są powód i pozwany.

2. Każda strona postępowania cywilnego może powołać adwokata, który będzie jej reprezentantem podczas procesu cywilnego.

3. Stronami postępowania w procesie karnym są oskarżyciel publiczny i oskarżony.

4. Oskarżony może powołać swojego adwokata, który będzie jego reprezentantem podczas procesu karnego.

Artykuł 12.

1. Oskarżycielem publicznym jest Prezes Policji Krajowej, a w sprawach dotyczących obronności – Dowódca Sił Zbrojnych.

2. W przypadku, gdyby oskarżonym miała być osoba zobowiązana do pełnienia funkcji oskarżyciela publicznego – tymczasowego oskarżyciela publicznego wyznacza Prezydent Republiki Bialeńskiej.

3. Prezydent może wyznaczyć również innego tymczasowego oskarżyciela publicznego, jeżeli osoby wymienione w ust. 1 są w sposób zapowiedziany nieobecne, wykazują się przedłużającą się nieaktywnością, nie rozpoczną czynności w terminie ustalonym przez sędziego lub Trybunał bądź są oskarżonym lub świadkiem w postępowaniu albo brały udział w orzekaniu w I instancji.

4. W przypadku trwającej dłużej niż dwa tygodnie nieobecności osób wymienionych w ust. 1, Prezydent ma obowiązek wyznaczyć tymczasowego oskarżyciela publicznego, który będzie pełnił obowiązki, określone w ust. 1, do czasu powrotu rzeczonych osób.

5. Oskarżyciel publiczny może wyznaczyć oskarżyciela posiłkowego, który będzie go zastępował w dowolnej sprawie, posiadając również prawo złożenia aktu oskarżenia.

6. W przypadku, gdy oskarżyciel publiczny dwukrotnie na piśmie odmówi złożenia aktu oskarżenia w sprawie, pokrzywdzony może zrobić to osobiście, zyskując status oskarżyciela prywatnego.

7. Pokrzywdzonemu przestępstwami naruszającymi dobra osobiste przysługuje prawo złożenia oskarżenia prywatnego.

Artykuł 13.

1. Postępowanie cywilne zaczyna się od wniesienia przez powoda pozwu zawierającego precyzyjnie wyrażone roszczenia powoda wobec pozwanego wraz z podstawą prawną. 

2. Postępowanie karne zaczyna się od wniesienia aktu oskarżenia przez oskarżyciela publicznego lub oskarżyciela prywatnego.

Artykuł 14.

1. Sędzia w drodze postanowienia oddala powództwo, jeżeli uzna, iż wniesiona sprawa nie ma charakteru sprawy cywilnej.

2. Sędzia w drodze postanowienia odmawia wszczęcia postępowania karnego w fazie jursdykcyjnej, jeżeli uzna, iż akt oskarżenia został wniesiony przez nieuprawnioną osobę lub zachodzą inne ustawowe przesłanki braku podlegania odpowiedzialności karnej przez podejrzanego.

3. Na powyższe postanowienia przysługuje stronom zażalenie w trybie apelacji. W razie uznania apelacji, sprawa trafia do ponownego rozpatrzenia przez innego sędziego w I instancji. Od wydanego wówczas wyroku stronom przysługuje prawo do apelacji na zasadach ogólnych.

Artykuł 15.

1. Po przyjęciu pozwu albo aktu oskarżenia sędzia oddaje głos każdej ze stron postępowania lub jej reprezentantowi, poczynając od oskarżyciela lub powoda.

2. Każda ze stron postępowania może zgłosić dowolną ilość dowodów w sprawie. O dopuszczeniu dowodu do sprawy decyduje sędzia w trakcie rozprawy.

3. Po wypowiedzi jednej ze stron postępowania lub przedstawieniu przez nią dowodu, druga strona może prosić sędziego o wygłoszenie riposty.

Artykuł 16.

1. Sędzia powołuje świadków lub biegłych na wniosek stron postępowania lub z własnej inicjatywy.

2. Świadkiem jest osoba posiadająca osobistą oraz bezpośrednią wiedzę o procedowanej sprawie i postępowaniu stron.

3. Biegłym jest osoba posiadająca specjalistyczną i przydatną dla toczonego procesu wiedzę dotyczącą tematyki postępowania, a nie będąca stroną postępowania. 

4. Prawo do zadawania pytań świadkom i biegłym ma sędzia oraz strony postępowania.

5. Stawiennictwo świadków i biegłych jest obowiązkowe, a nieusprawiedliwiona nieobecność jest karana.

Artykuł 17.

Po rozpatrzeniu wszystkich dopuszczonych dowodów, strony mogą wygłosić mowę końcową. Następnie sędzia ogłasza wyrok.

Artykuł 18.

Wszystkie wątpliwości w sprawie rozstrzyga się na korzyść oskarżonego bądź pozwanego.

Artykuł 19.

1. Podczas trwania postępowania strony mogą się wypowiadać tylko w określonych ustawowo przypadkach lub za zgodą sędziego.

2. Wypowiedzi stron postępowania naruszające ustęp 1 niniejszego artykułu lub wypowiedzi osób niebędących stronami postępowania ani powołanymi przez sędziego świadkami lub biegłymi, mogą zostać przenoszone do działu „Kosz”. 

3. Opinia publiczna może dyskutować na temat procesu w odrębnych tematach założonych na "Placu Zielonym".

ROZDZIAŁ IV
[TERMINY W POSTĘPOWANIU SĄDOWYM]

Artykuł 20.

1. Odpowiedź oskarżonego lub jego reprezentanta musi nastąpić w ciągu 72 godzin od złożenia aktu oskarżenia.

2. Odpowiedź pozwanego lub jego reprezentanta musi nastąpić w ciągu 72 godzin od złożenia pozwu.

3. W przypadku braku odpowiedzi uznaje się rezygnację strony postępowania z tego prawa.

4. Terminy, o których mowa w ustępach 1 oraz 2 niniejszego artykułu, w uzasadnionych przypadkach mogą zostać wydłużone przez sędziego, jednak o nie więcej niż 5 dób.

Artykuł 21.

1. Wygłoszenie riposty może mieć miejsce w terminie nie dłuższym niż 72 godziny od wypowiedzi lub prezentacji dowodu.

2. W przypadku braku wygłoszenia riposty, uznaje się rezygnację strony postępowania z tego prawa.

Artykuł 22.

1. Świadek lub biegły musi się wypowiedzieć w terminie do 72 godzin od chwili powołania.

2. W uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, może zostać przedłużony przez sędziego, jednak o nie więcej niż 5 dób.

Artykuł 23.

1. Mowy końcowe mogą nastąpić w ciągu 72 godzin od decyzji sędziego w tej sprawie.

2. Strony postępowania mogą samowolnie zrezygnować z tego prawa.

3. W przypadku braku wypowiedzi uznaje się rezygnację strony postępowania z tego prawa.

Artykuł 24.

Sędzia ogłasza wyrok w ciągu 72 godzin od wygłoszenia mowy końcowej przez ostatnią ze stron.

ROZDZIAŁ V
[APELACJA]

Artykuł 25.

1. Apelację od orzeczenia sędziego wnosi się do Prezydenta Republiki Bialeńskiej.

2. Zgłaszający apelację jest zobowiązany wskazać, którą część wyroku zaskarża lub że zaskarża go w całości oraz uzasadnić swoje zdanie.

4. Trybunał Sprawiedliwości orzekający w trakcie postępowania apelacyjnego może uznać przeprowadzone dowody w postępowaniu I instancji jako ujawnione.

5. Orzeczenie wydane w trybie apelacji jest prawomocne z chwilą ogłoszenia.

Artykuł 26.

1. W przypadku, gdy ujawniły się nowe okoliczności nieznane sędziemu w trakcie orzekania bądź na wydanie orzeczenia miało wpływ przestępstwo, strony mogą wnioskować do Prezydenta o apelację nadzwyczajną postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem.

2. W razie uznania apelacji nadzwyczajnej za zasadną, sprawą zajmuje się Trybunał Sprawiedliwości, który jest zobowiązany przeprowadzić ponownie postępowanie dowodowe na zasadach ogólnych. Prezydentowi przysługuje prawo oddalenia apelacji nadzwyczajnej w razie uznania jej za oczywiście bezzasadną.

3. Trybunał Sprawiedliwości może uznać przeprowadzone dowody w postępowaniu I instancji jako ujawnione.

4. Od wyroku wydanego w drodze apelacji nadzwyczajnej przysługuje apelacja na zasadach ogólnych.

Artykuł 27.

1. Postępowaniu apelacyjnemu w Trybunale Sprawiedliwości przewodniczy Prezydent Republiki Bialeńskiej lub osoby według linii sukcesji prezydenckiej na zasadach określonych w Konstytucji.

2. Prezydent w postępowaniu apelacyjnym wypełnia obowiązki sędziego. Terminy i przepisy niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio.

3. Po wygłoszeniu mów końcowych w postępowaniu apelacyjnym, Posłowie Parlamentu Republiki Bialeńskiej orzekający w Trybunale decydują o uznaniu bądź oddaleniu części bądź całości racji stron. Posłom przewodniczy Marszałek Parlamentu, a w razie wyłączenia go z orzekania - Wicemarszałek lub najstarszy stażem posiadania obywatelstwa Poseł.

4. Prezydent wydaje wyrok na podstawie ustaleń Posłów w terminie nie dłuższym niż 72 godziny od momentu podjęcia tych ustaleń.

5. Jeśli w trakcie postępowania w Trybunale Sprawiedliwości kadencja Prezydenta Republiki Bialeńskiej lub Parlamentu Republiki Bialeńskiej zakończy się, skład orzekający nie ulega zmianie w danej sprawie.


ROZDZIAŁ VI
[REALIZACJA INNYCH ZADAŃ SĄDU LUDOWEGO]

Artykuł 28.

1. Sędzia może orzekać o zgodności aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu na wniosek każdego obywatela Republiki Bialeńskiej.

2. Sędzia wydaje wyrok w terminie nie dłuższym niż 5 dób.

Artykuł 29.

1. Sędzia dokonuje powszechnie obowiązującej wykładni prawa na wniosek każdego obywatela Republiki Bialeńskiej.

2. Sędzia wydaje wyrok w terminie nie dłuższym niż 5 dób.

Artykuł 30.

1. Sędzia rozstrzyga spory kompetencyjne między konstytucyjnymi organami państwa na wniosek przynajmniej jednego konstytucyjnego organu państwa uznającego się za właściwego do realizacji tej samej sprawy.

2. Sędzia wydaje wyrok w terminie nie dłuższym niż 5 dób.


ROZDZIAŁ VII
[PRZEPISY KOŃCOWE]

Artykuł 31.

Prezydent Republiki Bialeńskiej, jako osoba przewodnicząca Trybunałowi Sprawiedliwości, w drodze zarządzenia może określić sprawy istotne dla administracyjnego funkcjonowania władzy sądowniczej.

Artykuł 32.

1. Niniejsza ustawa wchodzi w życie w momencie wejścia w życie Konstytucji Republiki Bialeńskiej z dn. 16 grudnia 2017 roku.

2. W chwili wejścia w życie niniejszej ustawy, traci moc ustawa o sądownictwie z dnia 27 maja 2016 r z późniejszymi zmianami.

3. Wobec spraw, które wpłynęły do Sądu Ludowego przed wejściem w życie niniejszej ustawy, zastosowanie mają przepisy ustawy o sądownictwie z dn. 27 maja 2016 r. z późniejszymi zmianami.

(-) Tadeusz Krasnodębski
[/official]]]> <![CDATA[Konstytucja Republiki Bialeńskiej]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-8617.html Sat, 16 Dec 2017 18:33:03 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-8617.html

K O N S T Y T U C J A

R E P U B L I K I  B I A L E Ń S K I E J

z dnia 16 grudnia 2017 r.


My, Naród Bialeński, zjednoczony pod sztandarami republikanizmu, wolności i sprawiedliwości, i w dążeniu do rozwoju i dobra Republiki zarówno w teraźniejszości jak i przyszłości, a także chcąc jak najlepiej sprawować swe obywatelskie obowiązki, jako gwarant ciągłości Państwa, swobód obywatelskich i praworządności ustanawiamy niniejszą Konstytucję.


Rozdział I
O REPUBLICE BIALEŃSKIEJ

Artykuł 1.

1. Republika Bialeńska jest suwerennym, niepodległym, niezależnym, demokratycznym bytem państwowym funkcjonującym w obrębie mikroświata i czerpiącym na dorobku oraz tradycji Królestwa Bialenii, Wolnego Miasta Króliska, Republiki Klume, Zjednoczonej Dżamahiriji Narodów, Królewskiej Dżamahiriji Narodów, Wolnego Wolnogradu, Islamskiej Federacji Wolnego Wolnogradu, Regencji Wolnego Wolnogradu i Dżamahiriji Bialeńskiej.

2. Żaden inny podmiot nie może podważać jej suwerenności ani ingerować w politykę prowadzoną przez jej władze.

3. Symbole Republiki, to jest jej godło, hymn i flaga, podlegają ochronie, a ich wygląd, treść oraz zasady wykorzystywania określa odrębna ustawa.

Artykuł 2.

1. Ustrój Republiki Bialeńskiej opiera się na podziale i równowadze władzy ustawodawczej i wykonawczej oraz niezawisłości władzy sądowniczej, a władza zwierzchnia w Republice należy do obywateli będących jej suwerenem.

2. Organy władzy nie mogą postępować wbrew woli obywateli, którą ci mogą wyrażać za pomocą referendów, konsultacji społecznych i plebiscytów. Obowiązek postępowania zgodnie z wolą obywateli nie może naruszać niezawisłości i niezależności władz.

Artykuł 3.

W Republice Bialeńskiej obowiązuje następująca hierarchia aktów prawnych:
1) Konstytucja Republiki Bialeńskiej;
2) ustawy specjalne;
3) ratyfikowane umowy międzynarodowe;
4) ustawy zwykłe, zwane także ustawami;
5) akty wykonawcze;
6) prawo lokalne;
7) prawo naturalne i zwyczajowe.

Artykuł 4.

Ustawy specjalne dotyczą najistotniejszych kwestii związanych z funkcjonowaniem państwa. Parlament uchwala je większością kwalifikowaną.

Artykuł 5.

1. Dopuszcza się tworzenie regionów autonomicznych, to jest obszarów, gdzie ingerencja władzy centralnej jest ograniczona na rzecz władz lokalnych. Regiony autonomiczne tworzone są przez Parlament, który stosowną ustawą specjalną reguluje zakres władzy lokalnej.

2. Parlament posiada nieograniczone prawo tworzenia i likwidowania regionów autonomicznych, z zastrzeżeniem, że obligatoryjnie jako region autonomiczny istnieć musi Kolosalny Związek Obszarników i Wolnych Miast z Polesia, Ajszaburgii, Pomorza, Oceanii, Dżamahiriji Bengazijskiej, Jahołdajewszczyzny, Equestralii, Anatoli, oraz Anatolii, to jest Rzesza Bialeńska.

3. Na terenie regionów autonomicznych obowiązuje Konstytucja Republiki Bialeńskiej, ustawy specjalne i ratyfikowane umowy międzynarodowe, a w kwestii obowiązywania pozostałych aktów normatywnych decyduje Parlament. Najwyższy nadzór nad regionami autonomicznymi sprawuje Prezydent Republiki Bialeńskiej, zaś zakres jego kompetencji na terenie regionu określa powołująca go ustawa specjalna.

Artykuł 6.

Ustawa specjalna określa niepołączalność urzędów w Republice Bialeńskiej. Incompatibilitas powinno być ustalane z uwzględnieniem dobra państwa i obywateli, a także z poszanowaniem wieloletniej tradycji demokratycznej.

Artykuł 7.

1. Republika Bialeńska respektuje prawa i wolności człowieka i obywatela, które podlegają ścisłej ochronie. Obywatelstwo Republiki Bialeńskiej uprawnia do pełnego uczestnictwa w życiu publicznym i politycznym kraju.

2. Szczegółowe regulacje związane z obywatelstwem, a w szczególności sposób jego nabywania i utraty oraz ograniczenia praw z niego wynikających, określa ustawa specjalna.

Rozdział II
O WŁADZY USTAWODAWCZEJ

Artykuł 8.

Parlament Republiki Bialeńskiej to najwyższy organ władzy ustawodawczej. Ma prawo do podejmowania ustaw specjalnych, ustaw i uchwał.

Artykuł 9.

1. Ilekroć w aktach normatywnych mowa jest o większości kwalifikowanej w Parlamencie, należy przez to rozumieć poparcie projektu aktu prawnego przez 2/3 Posłów.

2. Ilekroć w aktach normatywnych mowa jest o większości bezwzględnej w Parlamencie, należy przez to rozumieć poparcie projektu aktu prawnego przez ponad połowę Posłów.

3. Ilekroć w aktach normatywnych mowa jest o większości zwykłej w Parlamencie, należy przez to rozumieć poparcie projektu aktu prawnego przez większą ilość Posłów, niż Posłów sprzeciwiających się jej, bez uwzględniania Posłów wstrzymujących się od głosu.

4. Większość kwalifikowana i większość bezwzględna wymaga oddania głosu przez co najmniej połowę ustawowej liczby Posłów.

5. Parlament podejmuje ustawy zwykłe i uchwały zwykłą większością głosów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Artykuł 10.

1. Kadencja Parlamentu Republiki Bialeńskiej wynosi 6 tygodni.

2. Parlamentarzyści wybierani są przez obywateli w wyborach powszechnych, bezpośrednich i większościowych w głosowaniu tajnym, a szczegółowe zasady wyborów parlamentarnych określa ustawa specjalna.

Artykuł 11.

Kadencja Parlamentu może zostać skrócona przez Posłów w formie uchwały przyjętej kwalifikowaną większością głosów, przez obywateli w razie wyrażenia takiej woli w referendum ogólnokrajowym lub przez Prezydenta Republiki Bialeńskiej w razie nieobsadzenia ponad połowy mandatów poselskich bądź w czasie trwania stanu nadzwyczajnego.

Artykuł 12.

1. Posłowie w swojej pracy są niezależni i niezawiśli oraz mają obowiązek postępowania zgodnie z interesem społecznym.

2. Poseł utracić może mandat wyłącznie w wyniku śmierci, dobrowolnego zrzeczenia się, skazania prawomocnym wyrokiem sądowym na utratę mandatu, nieuczestniczenia w debatach i głosowaniach parlamentarnych lub poprzez uchylenie mandatu w referendum ogólnokrajowym.

Artykuł 13.

1. Parlamentowi Republiki Bialeńskiej przewodniczy Marszałek Parlamentu Republiki Bialeńskiej.

2. Ilekroć Marszałek zostaje wybrany spoza grona Posłów, posiada on wszystkie uprawnienia wynikające z pełnienia tej funkcji za wyjątkiem uprawnień poselskich, w szczególności za wyjątkiem prawa do głosowania.

Artykuł 14.

Prawo do inicjatywy prawodawczej przysługuje Prezydentowi Republiki Bialeńskiej, Wiceprezydentowi Republiki Bialeńskiej, Ministrom, Posłom, grupie co najmniej 3 obywateli oraz organom i instytucjom, którym prawo to przyznaje ustawa specjalna.

Artykuł 15. 

Ustawy specjalne i ustawy zwykłe podjęte przez Parlament podpisywane są przez Prezydenta Republiki Bialeńskiej. Uchwały potwierdzane są podpisem Marszałka Parlamentu lub któregokolwiek z Posłów za zgodą wyrażoną w danej uchwale.

Artykuł 16.

Szczegółowe zasady funkcjonowania Parlamentu, a w szczególności czas trwania i sposób przeprowadzania debat i głosowań, określa Regulamin Parlamentu Republiki Bialeńskiej będący uchwałą Parlamentu.

Rozdział III
O WŁADZY WYKONAWCZEJ

Artykuł 17.

1. Prezydent Republiki Bialeńskiej to najwyższy urzędnik Republiki Bialeńskiej, zwierzchnik Sił Zbrojnych i urzędników zatrudnionych w administracji publicznej, gwarant ciągłości i niezawisłości władzy oraz strażnik Konstytucji i praworządności. Posiada on także prawo nadawania orderów i odznaczeń państwowych oraz folwarków. Ponadto, ilekroć prawo nie definiuje, kto jest wykonawcą danej czynności, obowiązek ten nakłada się na Prezydenta.

2. Kadencja Prezydenta Republiki Bialeńskiej trwa 12 tygodni i rozpoczyna się z chwilą złożenia przysięgi prezydenckiej.

3. Prezydent wybierany jest przez obywateli w wyborach powszechnych, bezpośrednich i większościowych w głosowaniu tajnym. Do wyboru na urząd Prezydenta Republiki Bialeńskiej wymagane jest uzyskanie przez kandydata ponad połowy głosów w wyborach. W razie konieczności przeprowadza się drugą turę. Szczegółowe zasady wyborów prezydenckich określa ustawa specjalna.

Artykuł 18.

1. Prezydent Republiki Bialeńskiej kieruje sprawowaniem władzy wykonawczej i posiada pełnię kompetencji z nią związanych.

2. Prezydentowi przysługuje prawo powoływania Ministrów i powierzenia im części bądź całości swoich kompetencji, za wyjątkiem prerogatyw określonych w Konstytucji.

Artykuł 19.

1. Bezpośrednim zastępcą, doradcą i najbliższym współpracownikiem Prezydenta Republiki Bialeńskiej jest Wiceprezydent Republiki Bialeńskiej. Prezydent w momencie powołania Wiceprezydenta ustala zakres jego kompetencji. Wiceprezydentowi mogą zostać powierzone kompetencje prezydenckie w części lub całości oraz prerogatywy określone w Konstytucji.

2. Na urząd Wiceprezydenta Prezydent powołać może osobę, którą wskazał jako kandydata do pełnienia tej funkcji w czasie trwania kampanii wyborczej. W przypadku chęci powołania innej osoby, w szczególności w sytuacji opróżnienia urzędu Wiceprezydenta, Prezydent uzyskać musi zgodę Parlamentu wyrażoną w formie uchwały przyjętej kwalifikowaną większością głosów.

Artykuł 20.

1. Prezydent Republiki Bialeńskiej, Wiceprezydent Republiki Bialeńskiej, Ministrowie, wskazani przez Prezydenta pracownicy administracji rządowej i Dowódca Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej tworzą Gabinet Prezydenta Republiki Bialeńskiej

2. Gabinetowi przewodniczy Prezydent lub Wiceprezydent. Gabinet wspomaga władzę wykonawczą w pełnieniu obowiązków.

Artykuł 21.

1. W razie opróżnienia urzędu Prezydenta Republiki Bialeńskiej, kolejnym Prezydentem do końca trwania kadencji zostaje Wiceprezydent Republiki Bialeńskiej.

2. W razie nieobjęcia urzędu Prezydenta przez Wiceprezydenta, możliwość tę mają kolejno: Marszałek Parlamentu Republiki Bialeńskiej, Wicemarszałek Parlamentu Republiki Bialeńskiej, Ministrowie według czasu posiadania obywatelstwa, Posłowie według czasu posiadania obywatelstwa, pozostali obywatele według czasu posiadania obywatelstwa.

3. Każda z osób wymienionych w ustępie 2 niniejszego artykułu w celu objęcia urzędu ma obowiązek złożyć przysięgę prezydencką w czasie nie dłuższym niż 24 godziny. W przeciwnym razie obowiązek ten spada na kolejną osobę w sukcesji prezydenckiej.

Artykuł 22.

1. Prezydent Republiki Bialeńskiej, Wiceprezydent Republiki Bialeńskiej lub osoba pełniąca obowiązki Prezydenta Republiki Bialeńskiej w czasie sprawowania urzędu może zostać postawiona w stan oskarżenia wyłącznie za zgodą Parlamentu wyrażoną w uchwale popartej kwalifikowaną większością głosów.

2. W razie postawienia Prezydenta lub osoby pełniącej jego obowiązki w stan oskarżenia, do momentu zakończenia postępowania jego obowiązki pełni Wiceprezydent lub kolejne osoby w sukcesji prezydenckiej. W razie postawienia Wiceprezydenta w stan oskarżenia, do momentu zakończenia postępowania jest on wykreślony z linii sukcesji prezydenckiej.

3. Prezydent Republiki Bialeńskiej lub osoba pełniąca obowiązki Prezydenta utracić swój urząd może wyłącznie w wyniku śmierci, dobrowolnego zrzeczenia się, skazania prawomocnym wyrokiem sądowym za przestępstwo popełnione umyślnie lub poprzez odwołanie w referendum. Referendum takie musi zostać poparte przez 2/3 obywateli.

4. Wiceprezydent Republiki Bialeńskiej utracić swój urząd może wyłącznie w wyniku śmierci, dobrowolnego zrzeczenia się, skazania prawomocnym wyrokiem sądowym za przestępstwo popełnione umyślnie, poprzez odwołanie przez Prezydenta lub poprzez odwołanie w referendum. Referendum takie musi zostać poparte przez 2/3 obywateli.

Artykuł 23.

Szczegółowe zasady organizacji i funkcjonowania władzy wykonawczej, a w szczególności Gabinetu Prezydenta Republiki Bialeńskiej, określa rozporządzenie Prezydenta.

Rozdział IV
O WŁADZY SĄDOWNICZEJ

Artykuł 24.

1. Władzę sądowniczą w sprawach dotyczących wykładni prawa oraz orzekania o zgodności aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu sprawują sędziowie powoływani ad hoc do każdej sprawy przez Prezydenta Republiki Bialeńskiej za zgodą Parlamentu Republiki Bialeńskiej. Wyroki w tych sprawach są ostateczne.

2. W sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych władzę sądowniczą w I instancji sprawują sędziowie powoływani ad hoc do każdej sprawy przez Prezydenta Republiki Bialeńskiej za zgodą Parlamentu Republiki Bialeńskiej.

3. Sędziowie powoływani ad hoc w czasie orzekania są niezależni i niezawiśli, podlegając wyłącznie przepisom prawa i własnemu sumieniu.

4. W sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych zapewnia się stronom możliwość odwołania od wyroku do sądu II instancji.

5. W sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych sądem II instancji jest Trybunał Sprawiedliwości, którego wyroki w tych sprawach są ostateczne.

Artykuł 25.

1. Trybunał Sprawiedliwości składa się z Prezydenta Republiki Bialeńskiej, który mu przewodniczy, oraz Parlamentu Republiki Bialeńskiej. Prezydent i Posłowie w czasie orzekania w Trybunale są niezależni i niezawiśli, podlegając wyłącznie przepisom prawa i własnemu sumieniu. Z orzekania w Trybunale wyłączone są osoby, których sprawa w jakikolwiek sposób dotyczy. Jeśli wyłączony jest Prezydent, jego obowiązki w Trybunale przejmują kolejne osoby zgodnie z linią sukcesji prezydenckiej.

2. Parlament Republiki Bialeńskiej w Trybunale decyduje o uznaniu części bądź całości racji stron.

3. Prezydent Republiki Bialeńskiej w Trybunale przewodniczy rozprawie, powołuje i przesłuchuje świadków oraz wydaje wyrok w oparciu o ustalenia Parlamentu.

Artykuł 26.

Szczegółowe zasady funkcjonowania władzy sądowniczej, a w szczególności sposób prowadzenia postępowań i przebiegu spraw, określa ustawa specjalna.

Rozdział V
O WZAJEMNEJ KONTROLI WŁADZ I UDZIALE OBYWATELI W SPRAWOWANIU WŁADZY

Artykuł 27.

Referendum ogólnokrajowe i inne formy demokracji bezpośredniej są wiążące dla organów władzy, a szczegółowy proces ich przebiegu i organizacji określa ustawa specjalna. Organy, instytucje i osoby posiadające prawo do inicjatywy prawodawczej mają także prawo złożenia wniosku o przeprowadzenie referendum.

Artykuł 28.

Prezydentowi Republiki Bialeńskiej przysługuje prawo weta ustawodawczego, to jest odmowy podpisania ustawy lub ustawy specjalnej. Weto takie może zostać przełamane wyłącznie przez obywateli w referendum ogólnokrajowym. Referendum w sprawie przełamania weta musi odbyć się w ciągu pierwszego miesiąca od momentu dostarczenia Marszałkowi Parlamentu odmowy podpisania ustawy lub ustawy specjalnej.

Artykuł 29.

Posłom i grupie co najmniej 3 obywateli przysługuje prawo zadawania członkom Gabinetu pytań w formie interpelacji. Interpelacje dotyczyć mogą spraw związanych z funkcjonowaniem władzy wykonawczej i podejmowanych działań, a członkowie Gabinetu mają obowiązek udzielić na nie odpowiedzi pod groźbą odpowiedzialności karnej w ciągu 7 dni od momentu otrzymania zapytania.

Rozdział VI
O STANACH NADZWYCZAJNYCH

Artykuł 30.

Stany nadzwyczajne to okresy szczególnego zagrożenia dla stabilności lub bezpieczeństwa Republiki Bialeńskiej. W czasie ich trwania uprawnienia organów władzy powierzane są Prezydentowi Republiki Bialeńskiej.

Artykuł 31.

Stany nadzwyczajne ogłasza Prezydent Republiki Bialeńskiej za zgodą Parlamentu wyrażoną w uchwale przyjętej kwalifikowaną większością głosów, a jeśli Parlament nie może się zebrać bądź uchwalić takiej uchwały - przez Prezydenta bez zgody Parlamentu. Dozwolony czas trwania stanów nadzwyczajnych, rodzaje stanów nadzwyczajnych i okoliczności uprawniające do ich wprowadzenia określa ustawa specjalna.

Rozdział VII
PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 32.

Zmiany Konstytucji Republiki Bialeńskiej dokonać może Parlament poprzez ustawę specjalną. Ustawa specjalna o zmianie Konstytucji Republiki Bialeńskiej musi być również przyjęta przez obywateli w formie referendum. Zmiana Konstytucji nie jest możliwa w czasie trwania stanów nadzwyczajnych.

Artykuł 33.

Niniejsza Konstytucja wchodzi w życie po 21 dniach od momentu jej opublikowania w Biuletynie Ustaw. W tym czasie zobowiązuje się uprawnione organy władzy do wprowadzenia wymaganych przez Konstytucję zmian w przepisach prawa Republiki Bialeńskiej.

Artykuł 34.

1. Ilekroć w aktach prawnych niższego rzędu mowa jest o Zgromadzeniu Ludowym lub Marszałku Zgromadzenia Ludowego, należy przez to rozumieć odpowiednio Parlament Republiki Bialeńskiej lub Marszałka Parlamentu Republiki Bialeńskiej.

2. W momencie wejścia w życie niniejszej Konstytucji, Sejm Rzeszy Bialeńskiej traci charakter izby Parlamentu, a Parlament staje się organem jednoizbowym.

3. Numeracja kadencji Parlamentu Republiki Bialeńskiej i kadencji Prezydenta Republiki Bialeńskiej nie ulega przerwaniu. W momencie wejścia w życie niniejszej Konstytucji, Posłowie Zgromadzenia Ludowego stają się Posłami Parlamentu Republiki Bialeńskiej, a długość trwania ich kadencji nie ulega zmianie.

Artykuł 35.

W momencie wejścia w życie niniejszej Konstytucji traci moc powszechnie obowiązującą Konstytucja Republiki Bialeńskiej z dn. 21 grudnia 2016 r. z późniejszą zmianą.

[podpis]Tadeusz Krasnodębski
Prezydent Republiki Bialeńskiej[/podpis][/official]]]>

K O N S T Y T U C J A

R E P U B L I K I  B I A L E Ń S K I E J

z dnia 16 grudnia 2017 r.


My, Naród Bialeński, zjednoczony pod sztandarami republikanizmu, wolności i sprawiedliwości, i w dążeniu do rozwoju i dobra Republiki zarówno w teraźniejszości jak i przyszłości, a także chcąc jak najlepiej sprawować swe obywatelskie obowiązki, jako gwarant ciągłości Państwa, swobód obywatelskich i praworządności ustanawiamy niniejszą Konstytucję.


Rozdział I
O REPUBLICE BIALEŃSKIEJ

Artykuł 1.

1. Republika Bialeńska jest suwerennym, niepodległym, niezależnym, demokratycznym bytem państwowym funkcjonującym w obrębie mikroświata i czerpiącym na dorobku oraz tradycji Królestwa Bialenii, Wolnego Miasta Króliska, Republiki Klume, Zjednoczonej Dżamahiriji Narodów, Królewskiej Dżamahiriji Narodów, Wolnego Wolnogradu, Islamskiej Federacji Wolnego Wolnogradu, Regencji Wolnego Wolnogradu i Dżamahiriji Bialeńskiej.

2. Żaden inny podmiot nie może podważać jej suwerenności ani ingerować w politykę prowadzoną przez jej władze.

3. Symbole Republiki, to jest jej godło, hymn i flaga, podlegają ochronie, a ich wygląd, treść oraz zasady wykorzystywania określa odrębna ustawa.

Artykuł 2.

1. Ustrój Republiki Bialeńskiej opiera się na podziale i równowadze władzy ustawodawczej i wykonawczej oraz niezawisłości władzy sądowniczej, a władza zwierzchnia w Republice należy do obywateli będących jej suwerenem.

2. Organy władzy nie mogą postępować wbrew woli obywateli, którą ci mogą wyrażać za pomocą referendów, konsultacji społecznych i plebiscytów. Obowiązek postępowania zgodnie z wolą obywateli nie może naruszać niezawisłości i niezależności władz.

Artykuł 3.

W Republice Bialeńskiej obowiązuje następująca hierarchia aktów prawnych:
1) Konstytucja Republiki Bialeńskiej;
2) ustawy specjalne;
3) ratyfikowane umowy międzynarodowe;
4) ustawy zwykłe, zwane także ustawami;
5) akty wykonawcze;
6) prawo lokalne;
7) prawo naturalne i zwyczajowe.

Artykuł 4.

Ustawy specjalne dotyczą najistotniejszych kwestii związanych z funkcjonowaniem państwa. Parlament uchwala je większością kwalifikowaną.

Artykuł 5.

1. Dopuszcza się tworzenie regionów autonomicznych, to jest obszarów, gdzie ingerencja władzy centralnej jest ograniczona na rzecz władz lokalnych. Regiony autonomiczne tworzone są przez Parlament, który stosowną ustawą specjalną reguluje zakres władzy lokalnej.

2. Parlament posiada nieograniczone prawo tworzenia i likwidowania regionów autonomicznych, z zastrzeżeniem, że obligatoryjnie jako region autonomiczny istnieć musi Kolosalny Związek Obszarników i Wolnych Miast z Polesia, Ajszaburgii, Pomorza, Oceanii, Dżamahiriji Bengazijskiej, Jahołdajewszczyzny, Equestralii, Anatoli, oraz Anatolii, to jest Rzesza Bialeńska.

3. Na terenie regionów autonomicznych obowiązuje Konstytucja Republiki Bialeńskiej, ustawy specjalne i ratyfikowane umowy międzynarodowe, a w kwestii obowiązywania pozostałych aktów normatywnych decyduje Parlament. Najwyższy nadzór nad regionami autonomicznymi sprawuje Prezydent Republiki Bialeńskiej, zaś zakres jego kompetencji na terenie regionu określa powołująca go ustawa specjalna.

Artykuł 6.

Ustawa specjalna określa niepołączalność urzędów w Republice Bialeńskiej. Incompatibilitas powinno być ustalane z uwzględnieniem dobra państwa i obywateli, a także z poszanowaniem wieloletniej tradycji demokratycznej.

Artykuł 7.

1. Republika Bialeńska respektuje prawa i wolności człowieka i obywatela, które podlegają ścisłej ochronie. Obywatelstwo Republiki Bialeńskiej uprawnia do pełnego uczestnictwa w życiu publicznym i politycznym kraju.

2. Szczegółowe regulacje związane z obywatelstwem, a w szczególności sposób jego nabywania i utraty oraz ograniczenia praw z niego wynikających, określa ustawa specjalna.

Rozdział II
O WŁADZY USTAWODAWCZEJ

Artykuł 8.

Parlament Republiki Bialeńskiej to najwyższy organ władzy ustawodawczej. Ma prawo do podejmowania ustaw specjalnych, ustaw i uchwał.

Artykuł 9.

1. Ilekroć w aktach normatywnych mowa jest o większości kwalifikowanej w Parlamencie, należy przez to rozumieć poparcie projektu aktu prawnego przez 2/3 Posłów.

2. Ilekroć w aktach normatywnych mowa jest o większości bezwzględnej w Parlamencie, należy przez to rozumieć poparcie projektu aktu prawnego przez ponad połowę Posłów.

3. Ilekroć w aktach normatywnych mowa jest o większości zwykłej w Parlamencie, należy przez to rozumieć poparcie projektu aktu prawnego przez większą ilość Posłów, niż Posłów sprzeciwiających się jej, bez uwzględniania Posłów wstrzymujących się od głosu.

4. Większość kwalifikowana i większość bezwzględna wymaga oddania głosu przez co najmniej połowę ustawowej liczby Posłów.

5. Parlament podejmuje ustawy zwykłe i uchwały zwykłą większością głosów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Artykuł 10.

1. Kadencja Parlamentu Republiki Bialeńskiej wynosi 6 tygodni.

2. Parlamentarzyści wybierani są przez obywateli w wyborach powszechnych, bezpośrednich i większościowych w głosowaniu tajnym, a szczegółowe zasady wyborów parlamentarnych określa ustawa specjalna.

Artykuł 11.

Kadencja Parlamentu może zostać skrócona przez Posłów w formie uchwały przyjętej kwalifikowaną większością głosów, przez obywateli w razie wyrażenia takiej woli w referendum ogólnokrajowym lub przez Prezydenta Republiki Bialeńskiej w razie nieobsadzenia ponad połowy mandatów poselskich bądź w czasie trwania stanu nadzwyczajnego.

Artykuł 12.

1. Posłowie w swojej pracy są niezależni i niezawiśli oraz mają obowiązek postępowania zgodnie z interesem społecznym.

2. Poseł utracić może mandat wyłącznie w wyniku śmierci, dobrowolnego zrzeczenia się, skazania prawomocnym wyrokiem sądowym na utratę mandatu, nieuczestniczenia w debatach i głosowaniach parlamentarnych lub poprzez uchylenie mandatu w referendum ogólnokrajowym.

Artykuł 13.

1. Parlamentowi Republiki Bialeńskiej przewodniczy Marszałek Parlamentu Republiki Bialeńskiej.

2. Ilekroć Marszałek zostaje wybrany spoza grona Posłów, posiada on wszystkie uprawnienia wynikające z pełnienia tej funkcji za wyjątkiem uprawnień poselskich, w szczególności za wyjątkiem prawa do głosowania.

Artykuł 14.

Prawo do inicjatywy prawodawczej przysługuje Prezydentowi Republiki Bialeńskiej, Wiceprezydentowi Republiki Bialeńskiej, Ministrom, Posłom, grupie co najmniej 3 obywateli oraz organom i instytucjom, którym prawo to przyznaje ustawa specjalna.

Artykuł 15. 

Ustawy specjalne i ustawy zwykłe podjęte przez Parlament podpisywane są przez Prezydenta Republiki Bialeńskiej. Uchwały potwierdzane są podpisem Marszałka Parlamentu lub któregokolwiek z Posłów za zgodą wyrażoną w danej uchwale.

Artykuł 16.

Szczegółowe zasady funkcjonowania Parlamentu, a w szczególności czas trwania i sposób przeprowadzania debat i głosowań, określa Regulamin Parlamentu Republiki Bialeńskiej będący uchwałą Parlamentu.

Rozdział III
O WŁADZY WYKONAWCZEJ

Artykuł 17.

1. Prezydent Republiki Bialeńskiej to najwyższy urzędnik Republiki Bialeńskiej, zwierzchnik Sił Zbrojnych i urzędników zatrudnionych w administracji publicznej, gwarant ciągłości i niezawisłości władzy oraz strażnik Konstytucji i praworządności. Posiada on także prawo nadawania orderów i odznaczeń państwowych oraz folwarków. Ponadto, ilekroć prawo nie definiuje, kto jest wykonawcą danej czynności, obowiązek ten nakłada się na Prezydenta.

2. Kadencja Prezydenta Republiki Bialeńskiej trwa 12 tygodni i rozpoczyna się z chwilą złożenia przysięgi prezydenckiej.

3. Prezydent wybierany jest przez obywateli w wyborach powszechnych, bezpośrednich i większościowych w głosowaniu tajnym. Do wyboru na urząd Prezydenta Republiki Bialeńskiej wymagane jest uzyskanie przez kandydata ponad połowy głosów w wyborach. W razie konieczności przeprowadza się drugą turę. Szczegółowe zasady wyborów prezydenckich określa ustawa specjalna.

Artykuł 18.

1. Prezydent Republiki Bialeńskiej kieruje sprawowaniem władzy wykonawczej i posiada pełnię kompetencji z nią związanych.

2. Prezydentowi przysługuje prawo powoływania Ministrów i powierzenia im części bądź całości swoich kompetencji, za wyjątkiem prerogatyw określonych w Konstytucji.

Artykuł 19.

1. Bezpośrednim zastępcą, doradcą i najbliższym współpracownikiem Prezydenta Republiki Bialeńskiej jest Wiceprezydent Republiki Bialeńskiej. Prezydent w momencie powołania Wiceprezydenta ustala zakres jego kompetencji. Wiceprezydentowi mogą zostać powierzone kompetencje prezydenckie w części lub całości oraz prerogatywy określone w Konstytucji.

2. Na urząd Wiceprezydenta Prezydent powołać może osobę, którą wskazał jako kandydata do pełnienia tej funkcji w czasie trwania kampanii wyborczej. W przypadku chęci powołania innej osoby, w szczególności w sytuacji opróżnienia urzędu Wiceprezydenta, Prezydent uzyskać musi zgodę Parlamentu wyrażoną w formie uchwały przyjętej kwalifikowaną większością głosów.

Artykuł 20.

1. Prezydent Republiki Bialeńskiej, Wiceprezydent Republiki Bialeńskiej, Ministrowie, wskazani przez Prezydenta pracownicy administracji rządowej i Dowódca Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej tworzą Gabinet Prezydenta Republiki Bialeńskiej

2. Gabinetowi przewodniczy Prezydent lub Wiceprezydent. Gabinet wspomaga władzę wykonawczą w pełnieniu obowiązków.

Artykuł 21.

1. W razie opróżnienia urzędu Prezydenta Republiki Bialeńskiej, kolejnym Prezydentem do końca trwania kadencji zostaje Wiceprezydent Republiki Bialeńskiej.

2. W razie nieobjęcia urzędu Prezydenta przez Wiceprezydenta, możliwość tę mają kolejno: Marszałek Parlamentu Republiki Bialeńskiej, Wicemarszałek Parlamentu Republiki Bialeńskiej, Ministrowie według czasu posiadania obywatelstwa, Posłowie według czasu posiadania obywatelstwa, pozostali obywatele według czasu posiadania obywatelstwa.

3. Każda z osób wymienionych w ustępie 2 niniejszego artykułu w celu objęcia urzędu ma obowiązek złożyć przysięgę prezydencką w czasie nie dłuższym niż 24 godziny. W przeciwnym razie obowiązek ten spada na kolejną osobę w sukcesji prezydenckiej.

Artykuł 22.

1. Prezydent Republiki Bialeńskiej, Wiceprezydent Republiki Bialeńskiej lub osoba pełniąca obowiązki Prezydenta Republiki Bialeńskiej w czasie sprawowania urzędu może zostać postawiona w stan oskarżenia wyłącznie za zgodą Parlamentu wyrażoną w uchwale popartej kwalifikowaną większością głosów.

2. W razie postawienia Prezydenta lub osoby pełniącej jego obowiązki w stan oskarżenia, do momentu zakończenia postępowania jego obowiązki pełni Wiceprezydent lub kolejne osoby w sukcesji prezydenckiej. W razie postawienia Wiceprezydenta w stan oskarżenia, do momentu zakończenia postępowania jest on wykreślony z linii sukcesji prezydenckiej.

3. Prezydent Republiki Bialeńskiej lub osoba pełniąca obowiązki Prezydenta utracić swój urząd może wyłącznie w wyniku śmierci, dobrowolnego zrzeczenia się, skazania prawomocnym wyrokiem sądowym za przestępstwo popełnione umyślnie lub poprzez odwołanie w referendum. Referendum takie musi zostać poparte przez 2/3 obywateli.

4. Wiceprezydent Republiki Bialeńskiej utracić swój urząd może wyłącznie w wyniku śmierci, dobrowolnego zrzeczenia się, skazania prawomocnym wyrokiem sądowym za przestępstwo popełnione umyślnie, poprzez odwołanie przez Prezydenta lub poprzez odwołanie w referendum. Referendum takie musi zostać poparte przez 2/3 obywateli.

Artykuł 23.

Szczegółowe zasady organizacji i funkcjonowania władzy wykonawczej, a w szczególności Gabinetu Prezydenta Republiki Bialeńskiej, określa rozporządzenie Prezydenta.

Rozdział IV
O WŁADZY SĄDOWNICZEJ

Artykuł 24.

1. Władzę sądowniczą w sprawach dotyczących wykładni prawa oraz orzekania o zgodności aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu sprawują sędziowie powoływani ad hoc do każdej sprawy przez Prezydenta Republiki Bialeńskiej za zgodą Parlamentu Republiki Bialeńskiej. Wyroki w tych sprawach są ostateczne.

2. W sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych władzę sądowniczą w I instancji sprawują sędziowie powoływani ad hoc do każdej sprawy przez Prezydenta Republiki Bialeńskiej za zgodą Parlamentu Republiki Bialeńskiej.

3. Sędziowie powoływani ad hoc w czasie orzekania są niezależni i niezawiśli, podlegając wyłącznie przepisom prawa i własnemu sumieniu.

4. W sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych zapewnia się stronom możliwość odwołania od wyroku do sądu II instancji.

5. W sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych sądem II instancji jest Trybunał Sprawiedliwości, którego wyroki w tych sprawach są ostateczne.

Artykuł 25.

1. Trybunał Sprawiedliwości składa się z Prezydenta Republiki Bialeńskiej, który mu przewodniczy, oraz Parlamentu Republiki Bialeńskiej. Prezydent i Posłowie w czasie orzekania w Trybunale są niezależni i niezawiśli, podlegając wyłącznie przepisom prawa i własnemu sumieniu. Z orzekania w Trybunale wyłączone są osoby, których sprawa w jakikolwiek sposób dotyczy. Jeśli wyłączony jest Prezydent, jego obowiązki w Trybunale przejmują kolejne osoby zgodnie z linią sukcesji prezydenckiej.

2. Parlament Republiki Bialeńskiej w Trybunale decyduje o uznaniu części bądź całości racji stron.

3. Prezydent Republiki Bialeńskiej w Trybunale przewodniczy rozprawie, powołuje i przesłuchuje świadków oraz wydaje wyrok w oparciu o ustalenia Parlamentu.

Artykuł 26.

Szczegółowe zasady funkcjonowania władzy sądowniczej, a w szczególności sposób prowadzenia postępowań i przebiegu spraw, określa ustawa specjalna.

Rozdział V
O WZAJEMNEJ KONTROLI WŁADZ I UDZIALE OBYWATELI W SPRAWOWANIU WŁADZY

Artykuł 27.

Referendum ogólnokrajowe i inne formy demokracji bezpośredniej są wiążące dla organów władzy, a szczegółowy proces ich przebiegu i organizacji określa ustawa specjalna. Organy, instytucje i osoby posiadające prawo do inicjatywy prawodawczej mają także prawo złożenia wniosku o przeprowadzenie referendum.

Artykuł 28.

Prezydentowi Republiki Bialeńskiej przysługuje prawo weta ustawodawczego, to jest odmowy podpisania ustawy lub ustawy specjalnej. Weto takie może zostać przełamane wyłącznie przez obywateli w referendum ogólnokrajowym. Referendum w sprawie przełamania weta musi odbyć się w ciągu pierwszego miesiąca od momentu dostarczenia Marszałkowi Parlamentu odmowy podpisania ustawy lub ustawy specjalnej.

Artykuł 29.

Posłom i grupie co najmniej 3 obywateli przysługuje prawo zadawania członkom Gabinetu pytań w formie interpelacji. Interpelacje dotyczyć mogą spraw związanych z funkcjonowaniem władzy wykonawczej i podejmowanych działań, a członkowie Gabinetu mają obowiązek udzielić na nie odpowiedzi pod groźbą odpowiedzialności karnej w ciągu 7 dni od momentu otrzymania zapytania.

Rozdział VI
O STANACH NADZWYCZAJNYCH

Artykuł 30.

Stany nadzwyczajne to okresy szczególnego zagrożenia dla stabilności lub bezpieczeństwa Republiki Bialeńskiej. W czasie ich trwania uprawnienia organów władzy powierzane są Prezydentowi Republiki Bialeńskiej.

Artykuł 31.

Stany nadzwyczajne ogłasza Prezydent Republiki Bialeńskiej za zgodą Parlamentu wyrażoną w uchwale przyjętej kwalifikowaną większością głosów, a jeśli Parlament nie może się zebrać bądź uchwalić takiej uchwały - przez Prezydenta bez zgody Parlamentu. Dozwolony czas trwania stanów nadzwyczajnych, rodzaje stanów nadzwyczajnych i okoliczności uprawniające do ich wprowadzenia określa ustawa specjalna.

Rozdział VII
PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 32.

Zmiany Konstytucji Republiki Bialeńskiej dokonać może Parlament poprzez ustawę specjalną. Ustawa specjalna o zmianie Konstytucji Republiki Bialeńskiej musi być również przyjęta przez obywateli w formie referendum. Zmiana Konstytucji nie jest możliwa w czasie trwania stanów nadzwyczajnych.

Artykuł 33.

Niniejsza Konstytucja wchodzi w życie po 21 dniach od momentu jej opublikowania w Biuletynie Ustaw. W tym czasie zobowiązuje się uprawnione organy władzy do wprowadzenia wymaganych przez Konstytucję zmian w przepisach prawa Republiki Bialeńskiej.

Artykuł 34.

1. Ilekroć w aktach prawnych niższego rzędu mowa jest o Zgromadzeniu Ludowym lub Marszałku Zgromadzenia Ludowego, należy przez to rozumieć odpowiednio Parlament Republiki Bialeńskiej lub Marszałka Parlamentu Republiki Bialeńskiej.

2. W momencie wejścia w życie niniejszej Konstytucji, Sejm Rzeszy Bialeńskiej traci charakter izby Parlamentu, a Parlament staje się organem jednoizbowym.

3. Numeracja kadencji Parlamentu Republiki Bialeńskiej i kadencji Prezydenta Republiki Bialeńskiej nie ulega przerwaniu. W momencie wejścia w życie niniejszej Konstytucji, Posłowie Zgromadzenia Ludowego stają się Posłami Parlamentu Republiki Bialeńskiej, a długość trwania ich kadencji nie ulega zmianie.

Artykuł 35.

W momencie wejścia w życie niniejszej Konstytucji traci moc powszechnie obowiązującą Konstytucja Republiki Bialeńskiej z dn. 21 grudnia 2016 r. z późniejszą zmianą.

[podpis]Tadeusz Krasnodębski
Prezydent Republiki Bialeńskiej[/podpis][/official]]]> <![CDATA[Ustawa specjalna o Wyspach Przyjaźni]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-7911.html Sun, 25 Jun 2017 12:29:02 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-7911.html Cytat:
[Obrazek: ?url=i.imgur.com%2FvdUQ0qe.png]

USTAWA O WYSPACH PRZYJAŹNI
z dnia 25 czerwca 2017 r.

Artykuł 1. [Przepisy wstępne]

Niniejsza ustawa ma na celu uregulowanie sytuacji prawnej oraz organizacji wewnętrznej Wysp Przyjaźni jako jednostki samorządu terytorialnego Republiki Bialeńskiej.

Artykuł 2. [O Wyspach Przyjaźni]

1. Terytorium Wysp Przyjaźni przeznacza się na:

a) organizację krajowych i międzynarodowych wydarzeń kulturowych i sportowych;

b) organizację obchodów uroczystości państwowych;

c) przyjmowanie gości i delegacji zagranicznych.

2. Zobowiązuje się Prezydenta Republiki Bialeńskiej lub Gubernatora Wysp Przyjaźni oraz ministra właściwego ds. kultury i aktywności do podejmowania wszelkich działań mających na celu fabularyzację i wzrost aktywności na Wyspach Przyjaźni.

Artykuł 3. [Władza nad terytorium Wysp Przyjaźni]

1. Wyspami Przyjaźni zarządza Prezydent Republiki Bialeńskiej uprawniony do podejmowania zarządzeń będących powszechnie obowiązującymi aktami prawa wykonawczego na terytorium Wysp.

2. Prezydent Republiki Bialeńskiej ma prawo powołać spośród obywateli Republiki Bialeńskiej Gubernatora Wysp Przyjaźni oraz przekazać mu część bądź wszystkie uprawnienia, jakimi dysponuje na terytorium Wysp.

Artykuł 4. [Nadzór nad działalnością Gubernatora Wysp Przyjaźni]

1. Działalność Gubernatora podlega stałej kontroli i nadzorowi ze strony Prezydenta Republiki Bialeńskiej.

2. Prezydentowi Republiki Bialeńskiej przysługuje prawo uchylania zarządzeń Gubernatora.

3. Prezydent Republiki Bialeńskiej ma prawo w każdej chwili odwołać z urzędu Gubernatora Wysp Przyjaźni.

Artykuł 5. [Zamieszkiwanie i zameldowanie na terytorium Wysp Przyjaźni]

1. Prawo zamieszkiwania w dzielnicy mieszkalnej Wysp Przyjaźni przysługuje każdej osobie, która wyrazi taką chęć i opublikuje wątek z opisem swojego domu lub mieszkania.

2. Nie istnieje możliwość zameldowania się na terytorium Wysp Przyjaźni.

3. Zamieszkiwanie na terytorium Wysp Przyjaźni nie podlega opodatkowaniu.

4. Nie istnieje możliwość tworzenia folwarków oraz majątków lennych na terytorium Wysp Przyjaźni.

Artykuł 6. [Przepisy końcowe]

Niniejsza ustawa wchodzi w życie w momencie utraty mocy obowiązującej przez Traktat stowarzyszeniowy z Carstwem Brodrii Południowej z dnia 18 marca 2017 r.

(-) Ametyst Faradobus [/spoiler]]]> Cytat:
[Obrazek: ?url=i.imgur.com%2FvdUQ0qe.png]

USTAWA O WYSPACH PRZYJAŹNI
z dnia 25 czerwca 2017 r.

Artykuł 1. [Przepisy wstępne]

Niniejsza ustawa ma na celu uregulowanie sytuacji prawnej oraz organizacji wewnętrznej Wysp Przyjaźni jako jednostki samorządu terytorialnego Republiki Bialeńskiej.

Artykuł 2. [O Wyspach Przyjaźni]

1. Terytorium Wysp Przyjaźni przeznacza się na:

a) organizację krajowych i międzynarodowych wydarzeń kulturowych i sportowych;

b) organizację obchodów uroczystości państwowych;

c) przyjmowanie gości i delegacji zagranicznych.

2. Zobowiązuje się Prezydenta Republiki Bialeńskiej lub Gubernatora Wysp Przyjaźni oraz ministra właściwego ds. kultury i aktywności do podejmowania wszelkich działań mających na celu fabularyzację i wzrost aktywności na Wyspach Przyjaźni.

Artykuł 3. [Władza nad terytorium Wysp Przyjaźni]

1. Wyspami Przyjaźni zarządza Prezydent Republiki Bialeńskiej uprawniony do podejmowania zarządzeń będących powszechnie obowiązującymi aktami prawa wykonawczego na terytorium Wysp.

2. Prezydent Republiki Bialeńskiej ma prawo powołać spośród obywateli Republiki Bialeńskiej Gubernatora Wysp Przyjaźni oraz przekazać mu część bądź wszystkie uprawnienia, jakimi dysponuje na terytorium Wysp.

Artykuł 4. [Nadzór nad działalnością Gubernatora Wysp Przyjaźni]

1. Działalność Gubernatora podlega stałej kontroli i nadzorowi ze strony Prezydenta Republiki Bialeńskiej.

2. Prezydentowi Republiki Bialeńskiej przysługuje prawo uchylania zarządzeń Gubernatora.

3. Prezydent Republiki Bialeńskiej ma prawo w każdej chwili odwołać z urzędu Gubernatora Wysp Przyjaźni.

Artykuł 5. [Zamieszkiwanie i zameldowanie na terytorium Wysp Przyjaźni]

1. Prawo zamieszkiwania w dzielnicy mieszkalnej Wysp Przyjaźni przysługuje każdej osobie, która wyrazi taką chęć i opublikuje wątek z opisem swojego domu lub mieszkania.

2. Nie istnieje możliwość zameldowania się na terytorium Wysp Przyjaźni.

3. Zamieszkiwanie na terytorium Wysp Przyjaźni nie podlega opodatkowaniu.

4. Nie istnieje możliwość tworzenia folwarków oraz majątków lennych na terytorium Wysp Przyjaźni.

Artykuł 6. [Przepisy końcowe]

Niniejsza ustawa wchodzi w życie w momencie utraty mocy obowiązującej przez Traktat stowarzyszeniowy z Carstwem Brodrii Południowej z dnia 18 marca 2017 r.

(-) Ametyst Faradobus [/spoiler]]]> <![CDATA[Ustawa specjalna o Rzeszy Bialeńskiej]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-5522.html Sat, 11 Jun 2016 20:22:38 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-5522.html Cytat:
[Obrazek: vdUQ0qe.png]

USTAWA O UTWORZENIU KOLOSALNEGO ZWIĄZKU OBSZARNIKÓW I WOLNYCH MIAST ZE STAROBIALENII, POMORZA, DŻAMARHIRIJI BENGAZIJSKIEJ, JAHOŁDAJEWSZCZYZNY ORAZ ANATOLII, ZA WYJĄTKIEM ANATOLII BRODRYJSKIEJ

z dnia 10 czerwca2016 r.

Art. 1

1. Rozwiązuje się samorząd Prynycpatu Lahazydii.

2. Na terytorium dawnego Prynycpatu Lahazydii, tworzy się Kolosalny Związek Obszarników i Wolnych Miast ze Starobialenii, Pomorza, Dżamahiriji Bengazijskiej, Jahołdajewszczyzny oraz Anatolii, za wyjątkiem Anatolii Brodryjskiej, zwany dalej Rzeszą Bialeńską.

Art. 2

1. Władza zwierzchnia w Rzeszy Bialeńskiej należy do Sejmu Rzeszy Bialeńskiej.

2. W skład Sejmu Rzeszy Bialeńskiej wchodzą wszyscy posiadacze folwarków, nadanych przez Prezydenta Republiki Bialeńskiej oraz plenipotenci Wolnych Miast i Dowódca Sił Zbrojnych RB jako reprezentant terenów wojskowych.

3. Sejm Rzeszy Bialeńskiej obraduje w trybie sesyjnym.

4. Sesje Sejmu Rzeszy Bialeńskiej  zwoływane są co miesiąc albo w sposób ekstraordynaryjny na wniosek, co najmniej dwóch posiadaczy folwarków lub plenipotentów Wolnych Miast.

5. Sejm Rzeszy Bialeńskiej podejmuje wszystkie decyzje zwykłą większością głosów w postaci uchwał. Waga głosów posiadaczy folwarków jest równa liczbie posiadanych folwarków, zaś waga głosów plenipotentów Wolnych Miast jest równa iloczynowi liczby mieszkańców danego Wolnego Miasta i liczby 30. Natomiast Dowódca Sił Zbrojnych dysponuje głosem obliczanym jak dla plenipotentów Wolnych Miast, przy przyjęciu jako "liczbę mieszkańców" aktualnej liczby żołnierzy w służbie czynnej.

Art. 3

1. Obradom Sejmu Rzeszy Bialeńskiej przewodniczy Lew Wolnogradu, będący jednocześnie plenipotentem Wolnego Miasta Wolnograd.

2. Lew Wolnogradu wybierany jest na dwumiesięczną kadencję przez Sejm Rzeszy Bialeńskiej.

3. Lew Wolnogradu zwołuje kolejne sesje Sejmu Rzeszy Bialeńskiej egzekwuje uchwały Sejmu Rzeszy Bialeńskiej za pomocą dekretów.

Art. 4

1. Za Wolne Miasto uważa się obszar, zamieszkiwany przez, co najmniej dwóch obywateli bialeńskich, który otrzymał prawa miejskie w postaci uchwały Sejmu Rzeszy Bialeńskiej.

2. Na Sejmie Rzeszy Bialeńskiej Wolne Miasta są reprezentowane przez plenipotentów, wybieranych według wewnętrznych praw każdego Wolnego Miasta.

3. Tworzy się Wolne Miasto Wolnograd, którego plenipotentem jest każdy Lew Wolnogradu wybierany przez Sejm Rzeszy Bialeńskiej.

Art. 5

1. Traci moc ustawa o utworzeniu samorządu Pryncypatu Lahazydii z dnia 3 października 2015 r. 

2. Do chwili wyboru pierwszego Lwa Wolnogradu, Wikariuszem Rzeszy Bialeńskiej jest Prezydent Republiki Bialeńskiej.

3. [/b]Ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

(-) Alberto Carlos de Medici y Zep
[/spoiler]]]> Cytat:
[Obrazek: vdUQ0qe.png]

USTAWA O UTWORZENIU KOLOSALNEGO ZWIĄZKU OBSZARNIKÓW I WOLNYCH MIAST ZE STAROBIALENII, POMORZA, DŻAMARHIRIJI BENGAZIJSKIEJ, JAHOŁDAJEWSZCZYZNY ORAZ ANATOLII, ZA WYJĄTKIEM ANATOLII BRODRYJSKIEJ

z dnia 10 czerwca2016 r.

Art. 1

1. Rozwiązuje się samorząd Prynycpatu Lahazydii.

2. Na terytorium dawnego Prynycpatu Lahazydii, tworzy się Kolosalny Związek Obszarników i Wolnych Miast ze Starobialenii, Pomorza, Dżamahiriji Bengazijskiej, Jahołdajewszczyzny oraz Anatolii, za wyjątkiem Anatolii Brodryjskiej, zwany dalej Rzeszą Bialeńską.

Art. 2

1. Władza zwierzchnia w Rzeszy Bialeńskiej należy do Sejmu Rzeszy Bialeńskiej.

2. W skład Sejmu Rzeszy Bialeńskiej wchodzą wszyscy posiadacze folwarków, nadanych przez Prezydenta Republiki Bialeńskiej oraz plenipotenci Wolnych Miast i Dowódca Sił Zbrojnych RB jako reprezentant terenów wojskowych.

3. Sejm Rzeszy Bialeńskiej obraduje w trybie sesyjnym.

4. Sesje Sejmu Rzeszy Bialeńskiej  zwoływane są co miesiąc albo w sposób ekstraordynaryjny na wniosek, co najmniej dwóch posiadaczy folwarków lub plenipotentów Wolnych Miast.

5. Sejm Rzeszy Bialeńskiej podejmuje wszystkie decyzje zwykłą większością głosów w postaci uchwał. Waga głosów posiadaczy folwarków jest równa liczbie posiadanych folwarków, zaś waga głosów plenipotentów Wolnych Miast jest równa iloczynowi liczby mieszkańców danego Wolnego Miasta i liczby 30. Natomiast Dowódca Sił Zbrojnych dysponuje głosem obliczanym jak dla plenipotentów Wolnych Miast, przy przyjęciu jako "liczbę mieszkańców" aktualnej liczby żołnierzy w służbie czynnej.

Art. 3

1. Obradom Sejmu Rzeszy Bialeńskiej przewodniczy Lew Wolnogradu, będący jednocześnie plenipotentem Wolnego Miasta Wolnograd.

2. Lew Wolnogradu wybierany jest na dwumiesięczną kadencję przez Sejm Rzeszy Bialeńskiej.

3. Lew Wolnogradu zwołuje kolejne sesje Sejmu Rzeszy Bialeńskiej egzekwuje uchwały Sejmu Rzeszy Bialeńskiej za pomocą dekretów.

Art. 4

1. Za Wolne Miasto uważa się obszar, zamieszkiwany przez, co najmniej dwóch obywateli bialeńskich, który otrzymał prawa miejskie w postaci uchwały Sejmu Rzeszy Bialeńskiej.

2. Na Sejmie Rzeszy Bialeńskiej Wolne Miasta są reprezentowane przez plenipotentów, wybieranych według wewnętrznych praw każdego Wolnego Miasta.

3. Tworzy się Wolne Miasto Wolnograd, którego plenipotentem jest każdy Lew Wolnogradu wybierany przez Sejm Rzeszy Bialeńskiej.

Art. 5

1. Traci moc ustawa o utworzeniu samorządu Pryncypatu Lahazydii z dnia 3 października 2015 r. 

2. Do chwili wyboru pierwszego Lwa Wolnogradu, Wikariuszem Rzeszy Bialeńskiej jest Prezydent Republiki Bialeńskiej.

3. [/b]Ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

(-) Alberto Carlos de Medici y Zep
[/spoiler]]]>