<![CDATA[Forum Republiki Bialeńskiej - Pozostałe Archiwalia Wojskowe]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/ Thu, 04 Jun 2026 05:07:11 +0000 MyBB <![CDATA[NieAktualny wykaz żołnierzy Republiki Bialeńskiej]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-7973.html Fri, 14 Jul 2017 18:01:52 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-7973.html [Obrazek: ?url=i.imgur.com%2FDg9l0Pp.png]
Aktualny wykaz żołnierzy Republiki Bialeńskiej
Stan na dzień 14 lipca 2017 r.



Żołnierze Służby czynnej:

1/ Marszałek Bialenii,  wiceadm. Ahmed Husain - Dowódca Sił Zbrojnych RB, Dowódca Marynarki Wojennej SZ RB.
2/ generał brygady Andrzej Swarzewski - Zastępca Dowódcy Sił Zbrojnych RB, 
3/ generał dywizji Iwan Pietrow - Dowódca Wojsk Lądowych
4/ Marszałek Ronon Dex - bez przydziału. 
5/ podporucznik Krzysztof Domański - Siły powietrzne, bez przydziału. 

Żołnierze rezerwy:

1/ admirał Hewret Faradobus
2/ sierżant Akrypa Rabotowicz von Primisz
3/ pułkownik Konstanty Jerzy Michalski
4/ pułkownik Kamil Maciejewski
5/ major Paolo della Chiesa 

Żołnierze w stanie spoczynku:

1/ generał Broni Tobiasz von Richtoffen
2/ pułkownik Michael Redwitz
3/ pułkownik Boris Hristow vel Abdullah Aykm
4/ szeregowy Morgan van Bone
5/ pułkownik Piotr Konstanty Pawłowicz
6/ podporucznik Albert von Metzer
7/ specjalista August von Medis
8/ szeregowy Jan von Maikowski]]> [Obrazek: ?url=i.imgur.com%2FDg9l0Pp.png]
Aktualny wykaz żołnierzy Republiki Bialeńskiej
Stan na dzień 14 lipca 2017 r.



Żołnierze Służby czynnej:

1/ Marszałek Bialenii,  wiceadm. Ahmed Husain - Dowódca Sił Zbrojnych RB, Dowódca Marynarki Wojennej SZ RB.
2/ generał brygady Andrzej Swarzewski - Zastępca Dowódcy Sił Zbrojnych RB, 
3/ generał dywizji Iwan Pietrow - Dowódca Wojsk Lądowych
4/ Marszałek Ronon Dex - bez przydziału. 
5/ podporucznik Krzysztof Domański - Siły powietrzne, bez przydziału. 

Żołnierze rezerwy:

1/ admirał Hewret Faradobus
2/ sierżant Akrypa Rabotowicz von Primisz
3/ pułkownik Konstanty Jerzy Michalski
4/ pułkownik Kamil Maciejewski
5/ major Paolo della Chiesa 

Żołnierze w stanie spoczynku:

1/ generał Broni Tobiasz von Richtoffen
2/ pułkownik Michael Redwitz
3/ pułkownik Boris Hristow vel Abdullah Aykm
4/ szeregowy Morgan van Bone
5/ pułkownik Piotr Konstanty Pawłowicz
6/ podporucznik Albert von Metzer
7/ specjalista August von Medis
8/ szeregowy Jan von Maikowski]]> <![CDATA[Doradztwo wojskowe dla CB]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-5567.html Thu, 16 Jun 2016 18:22:31 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-5567.html
Jest to bezpośrednia kontynuacja tematu na Forum CB - http://brodria.bialenia.org.pl/index.php...g51270#new]]>
Jest to bezpośrednia kontynuacja tematu na Forum CB - http://brodria.bialenia.org.pl/index.php...g51270#new]]> <![CDATA[Historia uzbrojenia (XIX w.- XXI w.)]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-4644.html Wed, 23 Mar 2016 21:07:37 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-4644.html Część I "Wczesne granaty"
Granaty-małe bomby rzucane ręką- były używane od pierwszych sporów o centralną Nordatę. Pierwotnie były to tylko puste żelazne kule wypełnione prochem i detonowane za pomocą lontu. Aby skutecznie rzucać granatami, walczący nimi żołnierze musieli być wysocy i silni. Z czasem zaczęto ich nazywać grenadierami. W walce w polu granaty były rzadko używane. Korzystali z nich głównie obrońcy podczas oblężeń, rzucając je podczas ataku do otaczającej twierdzę okopów. Zapalniki były bardzo zawodne i jeszcze podczas wojny pomiędzy pierwszymi osadnikami na ziemiach sarmackich ,a Scholandczykami oficjalne regulaminy ostrzegały przed zbyt długim trzymaniem granatów po odpaleniu lontu.

Pod koniec okresu Wielkich Wojen niemal zaprzestano używania granatów, ale powróciły one podczas wojny bialeńsko-hasselandzkiej . Żołnierze w okopach okalających Luczeng  konstruowali różne improwizowane urządzenia zanim wyposażono ich w granaty produkowane w fabrykach.

Pierwszym trizondalskim granatem był Nk 1 - pojemnik odlewany z żelaza umieszczony na kiju o długości 46 cm i wyposażony w zapalnik uderzeniowy. Podczas walk w północnej Awarze , część żołnierzy zginęła od przypadkowego uderzenia granatem podczas zamachu.

Następnym rodzajem granatów , były granaty nasadkowe. Maksymalny zasięg wyrzutu  z ręki wynosił do 35 m. Wtedy to pojawiła się inicjatywa stworzenia wyrzutni granatów. Opracowano cylindryczny granat żelazny, umieszczony na cienkim stalowym trzonku i wyposażony w prosty zapalnik uderzeniowy. Karabin ładowano ślepym nabojem , a trzonek granatu wkładano do lufy. Po wystrzale gazy prochowe wyrzucały granat do 180 m.

Samundczycy i Brodryjczycy poprawili ten projekt. Granat był wystrzeliwany z nasadki, ale miał otwór biegnący osiowo, więc można było zamiast ślepej amunicji użyć ostrej. Gdy pocisk przechodził przez rurę, uderzał we spust, który uruchamiał zapalnik czasowy. Chwilowe zatrzymanie gazów prochowych wystarczyło, by wystrzelić za kulą granat , który leciał nawet do 140 m.

PS. Każde wydarzenie jest zmyślone, proszę nie odbierać ich jako aktów niechęci do narodów, lub ewentualnych osób biorących udział w.w wydarzeniach.
                                                                                                                                                      (źródło:Encyklopedia uzbrojenia)]]> Część I "Wczesne granaty"
Granaty-małe bomby rzucane ręką- były używane od pierwszych sporów o centralną Nordatę. Pierwotnie były to tylko puste żelazne kule wypełnione prochem i detonowane za pomocą lontu. Aby skutecznie rzucać granatami, walczący nimi żołnierze musieli być wysocy i silni. Z czasem zaczęto ich nazywać grenadierami. W walce w polu granaty były rzadko używane. Korzystali z nich głównie obrońcy podczas oblężeń, rzucając je podczas ataku do otaczającej twierdzę okopów. Zapalniki były bardzo zawodne i jeszcze podczas wojny pomiędzy pierwszymi osadnikami na ziemiach sarmackich ,a Scholandczykami oficjalne regulaminy ostrzegały przed zbyt długim trzymaniem granatów po odpaleniu lontu.

Pod koniec okresu Wielkich Wojen niemal zaprzestano używania granatów, ale powróciły one podczas wojny bialeńsko-hasselandzkiej . Żołnierze w okopach okalających Luczeng  konstruowali różne improwizowane urządzenia zanim wyposażono ich w granaty produkowane w fabrykach.

Pierwszym trizondalskim granatem był Nk 1 - pojemnik odlewany z żelaza umieszczony na kiju o długości 46 cm i wyposażony w zapalnik uderzeniowy. Podczas walk w północnej Awarze , część żołnierzy zginęła od przypadkowego uderzenia granatem podczas zamachu.

Następnym rodzajem granatów , były granaty nasadkowe. Maksymalny zasięg wyrzutu  z ręki wynosił do 35 m. Wtedy to pojawiła się inicjatywa stworzenia wyrzutni granatów. Opracowano cylindryczny granat żelazny, umieszczony na cienkim stalowym trzonku i wyposażony w prosty zapalnik uderzeniowy. Karabin ładowano ślepym nabojem , a trzonek granatu wkładano do lufy. Po wystrzale gazy prochowe wyrzucały granat do 180 m.

Samundczycy i Brodryjczycy poprawili ten projekt. Granat był wystrzeliwany z nasadki, ale miał otwór biegnący osiowo, więc można było zamiast ślepej amunicji użyć ostrej. Gdy pocisk przechodził przez rurę, uderzał we spust, który uruchamiał zapalnik czasowy. Chwilowe zatrzymanie gazów prochowych wystarczyło, by wystrzelić za kulą granat , który leciał nawet do 140 m.

PS. Każde wydarzenie jest zmyślone, proszę nie odbierać ich jako aktów niechęci do narodów, lub ewentualnych osób biorących udział w.w wydarzeniach.
                                                                                                                                                      (źródło:Encyklopedia uzbrojenia)]]> <![CDATA[Rozkaz 05/2016 ws Powołania Dowódcy 9 Dywizji Zmechanizowanej]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-4594.html Mon, 21 Mar 2016 11:45:02 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-4594.html Cytat:
[Obrazek: vdUQ0qe.png]

ROZKAZ
DOWÓDCY SIŁ ZBROJNYCH REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ
NR 05/2016

[align=center]w sprawie Powierzenia Dowództwa nad 9 Dywizją Zmechanizowaną
21 marca 2016

W dniu 21 Marca 2016 roku powołuje Kaprala Severino Castiglioni na stanowisko Dowódcy 9 Dywizji Zmechanizowanej .

Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej
(-)
Marszałek Bialenii Tomasz Bagrat - Dostojewski
]]> Cytat:
[Obrazek: vdUQ0qe.png]

ROZKAZ
DOWÓDCY SIŁ ZBROJNYCH REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ
NR 05/2016

[align=center]w sprawie Powierzenia Dowództwa nad 9 Dywizją Zmechanizowaną
21 marca 2016

W dniu 21 Marca 2016 roku powołuje Kaprala Severino Castiglioni na stanowisko Dowódcy 9 Dywizji Zmechanizowanej .

Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej
(-)
Marszałek Bialenii Tomasz Bagrat - Dostojewski
]]> <![CDATA[Rozkaz 03/2016 ws powołania Dowódcy Wojsk Lądowych]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-4590.html Mon, 21 Mar 2016 10:25:03 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-4590.html Cytat:
[Obrazek: vdUQ0qe.png]

ROZKAZ
DOWÓDCY SIŁ ZBROJNYCH REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ
NR 03/2016

w sprawie powołania Dowódcy Wojsk Lądowych
21 marca 2016

Na podstawie art.19 lit.a Ustawy o Siłach Zbrojnych Republiki Bialeńskiej i służbie wojskowej rozkazuje się, co następuje:

§ 1. Na stanowisko Dowódcy Wojsk Lądowych powołuje się Generała Brygady Kim Myong Wonga.

§ 2. Rozkaz wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia

Dowódca Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej
(-)
Marszałek Bialenii Tomasz Bagrat - Dostojewski
]]> Cytat:
[Obrazek: vdUQ0qe.png]

ROZKAZ
DOWÓDCY SIŁ ZBROJNYCH REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ
NR 03/2016

w sprawie powołania Dowódcy Wojsk Lądowych
21 marca 2016

Na podstawie art.19 lit.a Ustawy o Siłach Zbrojnych Republiki Bialeńskiej i służbie wojskowej rozkazuje się, co następuje:

§ 1. Na stanowisko Dowódcy Wojsk Lądowych powołuje się Generała Brygady Kim Myong Wonga.

§ 2. Rozkaz wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia

Dowódca Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej
(-)
Marszałek Bialenii Tomasz Bagrat - Dostojewski
]]> <![CDATA[ROZKAZ NR 02/2016]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-4256.html Wed, 02 Mar 2016 18:32:06 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-4256.html Cytat:
[Obrazek: vdUQ0qe.png]

ROZKAZ
DOWÓDCY SIŁ ZBROJNYCH REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ
NR 02/2016

w sprawie powołania Dowódcy Marynarki Wojennej
2 marca 2016

Na podstawie art.19 lit.a Ustawy o Siłach Zbrojnych Republiki Bialeńskiej i służbie wojskowej rozkazuje się, co następuje:

§ 1. Na stanowisko Dowódcy Marynarki Wojennej powołuje się Admirała Heinricha Hewreta Wettina.

§ 2. Rozkaz wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia

Dowódca Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej
(-)
Marszałek Kim Myong Won
]]> Cytat:
[Obrazek: vdUQ0qe.png]

ROZKAZ
DOWÓDCY SIŁ ZBROJNYCH REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ
NR 02/2016

w sprawie powołania Dowódcy Marynarki Wojennej
2 marca 2016

Na podstawie art.19 lit.a Ustawy o Siłach Zbrojnych Republiki Bialeńskiej i służbie wojskowej rozkazuje się, co następuje:

§ 1. Na stanowisko Dowódcy Marynarki Wojennej powołuje się Admirała Heinricha Hewreta Wettina.

§ 2. Rozkaz wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia

Dowódca Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej
(-)
Marszałek Kim Myong Won
]]> <![CDATA[Rozkaz D-cy SZ RB, adm. Hewreta]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-3216.html Sun, 14 Jun 2015 21:19:09 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-3216.html Rozkaz Dowódcy Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej, admirała Hugon Hewreta z dnia 14.06.2015

Z dniem 14.06.2015 powołuje się obywatela Republiki Bialeńskiej - Thomasa van der Lisa do pełnej służby w Siłach Zbrojnych Republiki Bialeńskiej.

1/ Obywatel Thomas der Lis otrzymuje przydział w Marynarce Wojennej Republiki Bialeńskiej.
2/ Obywatelowi van der Lis Dowództwo Marynarki Wojennej przyznaje najwyższy stopień oficerski - Komandora na podstawie doświadczeń zdobytych podczas służby w innych siłach zbrojnych poza granicami Republiki Bialeńskiej
3/ Komandorowi van der Lis powierza się dowództwo nad Piechotą Morską oraz nad wszystkimi lądowymi jednostkami Marynarki Wojennej.
4/ Za najważniejsze zadanie komandora van der Lis jest stworzenie struktur Piechoty Morskiej.

Dowódca Naczelny SZ RB
adm. Hugon Hewret
Wolnograd, 14 czerwca 2015 r.]]> Rozkaz Dowódcy Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej, admirała Hugon Hewreta z dnia 14.06.2015

Z dniem 14.06.2015 powołuje się obywatela Republiki Bialeńskiej - Thomasa van der Lisa do pełnej służby w Siłach Zbrojnych Republiki Bialeńskiej.

1/ Obywatel Thomas der Lis otrzymuje przydział w Marynarce Wojennej Republiki Bialeńskiej.
2/ Obywatelowi van der Lis Dowództwo Marynarki Wojennej przyznaje najwyższy stopień oficerski - Komandora na podstawie doświadczeń zdobytych podczas służby w innych siłach zbrojnych poza granicami Republiki Bialeńskiej
3/ Komandorowi van der Lis powierza się dowództwo nad Piechotą Morską oraz nad wszystkimi lądowymi jednostkami Marynarki Wojennej.
4/ Za najważniejsze zadanie komandora van der Lis jest stworzenie struktur Piechoty Morskiej.

Dowódca Naczelny SZ RB
adm. Hugon Hewret
Wolnograd, 14 czerwca 2015 r.]]> <![CDATA[Umowy zawierane przez SZ RB z przedsiębiorstwami cywilnymi.]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-2465.html Wed, 07 Jan 2015 09:53:22 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-2465.html

Cytat:
[Obrazek: VK4ew6o.png]  [Obrazek: m0wkCLL.png]

UMOWA
na stałe dostawy paliw dla Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej.
07.01.2015



zawarta w dniu 07.01.2015 w Wolnogradzie pomiędzy:

Siłami Zbrojnymi Republiki Bialeńskiej
reprezentowanymi przez:
Dowódcę Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej,
nazywanym dalej Odbiorcą,

a

Bieleńskimi Zakładami Paliwowymi BIALEN
reprezentowanymi przez:
Prezesa Zarządu ZP BIALEN,
nazywanym dalej Dostawcą,

§1.
Dostawca zobowiązuje się do stałego i terminowego dostarczania paliw płynnych do centralnych magazynów paliwowych Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej

§2.
Odbiorca zobowiązuje się regularnego i terminowego wnoszenia ustalonych opłat miesięcznych na konto ZP BIALEN.

§3.
Wysokość opłaty miesięcznej ustala się na 400 BLN, a termin płatności do piątego dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu dostaw.

§4.
Zmiana ceny może nastąpić tylko za zgodą obu stron, w formie aneksu do niniejszej umowy i z co najmniej miesięcznym wyprzedzeniem.

§5.
Strony zawierają niniejszą umowę na czas nie oznaczony.

§6.
Umowa wchodzi w życie z dniem 07.01.2015, a pierwsza opłata za dostawy styczniowe nastąpi do 5 lutego 2015.

§7.
Niniejsza umowa może zostać wypowiedziana przez każdą ze Stron z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia.

§8.
Umowa została sporządzona w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach - po jednym dla każdej ze stron.

/-/ Dowódca Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej

/-/ Prezes Zarządu Bialeńskich Zakładów Paliwowych BIALEN
]]>

Cytat:
[Obrazek: VK4ew6o.png]  [Obrazek: m0wkCLL.png]

UMOWA
na stałe dostawy paliw dla Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej.
07.01.2015



zawarta w dniu 07.01.2015 w Wolnogradzie pomiędzy:

Siłami Zbrojnymi Republiki Bialeńskiej
reprezentowanymi przez:
Dowódcę Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej,
nazywanym dalej Odbiorcą,

a

Bieleńskimi Zakładami Paliwowymi BIALEN
reprezentowanymi przez:
Prezesa Zarządu ZP BIALEN,
nazywanym dalej Dostawcą,

§1.
Dostawca zobowiązuje się do stałego i terminowego dostarczania paliw płynnych do centralnych magazynów paliwowych Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej

§2.
Odbiorca zobowiązuje się regularnego i terminowego wnoszenia ustalonych opłat miesięcznych na konto ZP BIALEN.

§3.
Wysokość opłaty miesięcznej ustala się na 400 BLN, a termin płatności do piątego dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu dostaw.

§4.
Zmiana ceny może nastąpić tylko za zgodą obu stron, w formie aneksu do niniejszej umowy i z co najmniej miesięcznym wyprzedzeniem.

§5.
Strony zawierają niniejszą umowę na czas nie oznaczony.

§6.
Umowa wchodzi w życie z dniem 07.01.2015, a pierwsza opłata za dostawy styczniowe nastąpi do 5 lutego 2015.

§7.
Niniejsza umowa może zostać wypowiedziana przez każdą ze Stron z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia.

§8.
Umowa została sporządzona w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach - po jednym dla każdej ze stron.

/-/ Dowódca Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej

/-/ Prezes Zarządu Bialeńskich Zakładów Paliwowych BIALEN
]]> <![CDATA[Znaki taktyczne]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-2408.html Sat, 03 Jan 2015 22:48:46 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-2408.html http://pl.wikipedia.org/wiki/Znaki_taktyczne_w_NATO).  Oczywiście - my nie jesteśmy w NATO ( ;D) więc z naszego punktu widzenia to jakiś nasz własny standard, nawet jeśli identyczny z realnym systemem NATO.

Do rzeczy: myślę że wskazane było by sporządzić tutaj "pomoc naukową" dla tych co nie znają tych oznaczeń. Prosta tabelka co dane oznaczenia oznaczają itd.  Taka tabelka była by też najbardziej podstawowym wprowadzeniem do "hierarchii" jednostek organizacyjnych wojska wraz z przeciętną liczebnością. Ja mogę się podjąć próby sporządzenia takiego czegoś jeśli potwierdzone zostanie "zapotrzebowanie".

]]> http://pl.wikipedia.org/wiki/Znaki_taktyczne_w_NATO).  Oczywiście - my nie jesteśmy w NATO ( ;D) więc z naszego punktu widzenia to jakiś nasz własny standard, nawet jeśli identyczny z realnym systemem NATO.

Do rzeczy: myślę że wskazane było by sporządzić tutaj "pomoc naukową" dla tych co nie znają tych oznaczeń. Prosta tabelka co dane oznaczenia oznaczają itd.  Taka tabelka była by też najbardziej podstawowym wprowadzeniem do "hierarchii" jednostek organizacyjnych wojska wraz z przeciętną liczebnością. Ja mogę się podjąć próby sporządzenia takiego czegoś jeśli potwierdzone zostanie "zapotrzebowanie".

]]> <![CDATA[Organizacja pododdziałów czołgów.]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-2183.html Mon, 15 Dec 2014 10:59:50 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-2183.html Organizacja pododdziałów czołgów.

W sąsiednim temacie poruszono kwestię organizacji pododdziałów piechoty (zmechanizowanej), natomiast tutaj zajmiemy się organizacją pododdziałów czołgów (pancernych).

O ile najniższym szczeblem organizacyjnym w piechocie jest drużyna to w przypadku jednostek pancernych jest to załoga czołgu. Poszczególne czołgi są grupowane w plutony oraz kompanie i bataliony (batalion jest najwyższym szczeblem pododdziału – dalej są oddziały czyli pułki oraz związki taktyczne czyli brygady, dywizje, korpusy...).

Załoga czołgu

Liczebność załogi czołgu zależy od typu pojazdu, a konkretnie od tego czy dany czołg ma automat ładujący armatę czy czynność ta jest wykonywana ręcznie przez czonka załogi zwanego „ładowniczym”. Obecnie spotyka się czołgi o załogach czteroosobowych lub trzyosobowych -  w tym drugim przypadku wtedy gdy czołg posiada automat ładujący.

Załogę czołgu stanowią:
- dowódca
- celowniczy (zwany też czasami działonowym)
- kierowca (zwany też często mechanikiem-kierowcą)
- ładowniczy (jeżeli czołg nie ma automatu ładującego)

Współcześnie często zdarza się tak, że celować i strzelać z armaty może zarówno celowniczy, jak i dowódca – przy czym ten ostatni ma gorsze możliwości jeśli chodzi o przyrządy celownicze, bo jego stanowisko jest nastawione na przyrządy obserwacyjne – jego zasadniczą rolą jest dowodzenie. Również obrotu wieży może dokonać zarówno dowódca i celowniczy- przy czym komenda (do systemu obracającego wieżę) ze stanowiska dowódcy jest nadrzędna wobec komendy ze stanowiska celowniczego.

Dawniej występował podział na czołgi lekkie, średnie i ciężkie – podział ten w zasadzie zanikał stopniowo po DWS i już od długiego czasu nie spotyka się ani czołgów lekkich, ani ciężkich – a najbardziej uniwersalny czołg średni, który w międzyczasie „urósł i utył” przerodził się w uniwersalną klasę czołgów zwaną „czołgami podstawowymi”. Czołgi lekkie przerodziły się w bojowe wozy rozpoznawcze, przy czym obecnie najczęściej w pojazdy kołowe, a nie gąsienicowe choć uzbrojeniem i pancerzem dorównują czołgom lekkim.

W Republice Bialeńskiej używa się obecnie czołgu podstawowego nazwanego T-4, który odpowiada realowemu Leopard-2. Odmiana pojazdu oznaczona jako T-4B jest odpowiednikiem Leoparda-2A5, a nieco starszy pojazd T-4A (używany liniowo tylko w podległej Marynarce Wojennej - Piechocie Morskiej) to odpowiednik Lepoarda-2A4.

[attachimg=1]
Czołg podstawowy T-4B (czyli Leopard-2A5) - obecnie podstawowy czołg w RB.

Jest to pojazd o masie bojowej w wersji T-4B dochodzącej do 60 ton (słabiej opancerzony T-4A ma około 55 ton), wyposażony w armatę gładkolufową kalibru 120mm i posiadający załogę 4-osobową (nie ma automatu ładującego).


Natomiast skoro armia KH nastawiła się na sprzęt bojowy rodem z realowej Rosji to zapewne wyborem będzie czołg typu T-90 czyli pojazd nieco lżejszy, o masie bojowej 46,5 tony, uzbrojony w armatę gładkolufową o kalibrze 125mm i z załogą trzyosobową (automat ładujący). Dotyczy to (3-osobowa załoga) dowolnego wyboru czołgu pochodzenia rosyjskiego bo tutaj oczywiście nie narzucam KH niczego (nie moja rola - mogę jedynie doradzić) - obojętnie czy to będzie T-80 czy T-90, bo bynajmniej T-90 nie jest wersją rozwojową T-80, a starszego T-72. T-80 okazały się niezbyt ekonomicznymi, a pomysł z turbiną (choć nie "autorski") "taki sobie"... najnowsze wersje czyli T-80UD miały już silnik wysokoprężny. T-90 to rozwój T-72 poprzez wyjście z bardziej "klasycznego" pojazdu i wprowadzenie niektórych rozwiązań nowoczesnych bazowanych na T-80 czyli np. rozwiązania SKO czy elementy pancerza. Ekonomia przemawia za T-90, ale założenia ekonomiczne KH i związany z tym wybór sprzętu wojskowego to już nie "moja działka".

[attachimg=2]
Czołg T-90.

[attachimg=3]
Czołg T-80.

Czołg tego typu również w niewielkiej liczbie występował w armii RB pod oznaczeniem T-3A, ponieważ jak już nadmieniłem przy okazji organizacji piechoty rozpoczynaliśmy ze sprzętem „wschodnim” - przy czym gro pojazdów to były starsze T-2A i T-2B (odpowiednio T-72M i T-72M1), które z czasem zostały zmodernizowane na podobieństwo realowych PT-91 i noszą oznaczenie T-2M.

[attachimg=4]
Starszy, ale zmodernizowany czołg używany w RB i znajdujący się na zapasach T-2M (odpowiednik PT-91)

O ile czołgów T-3A (T-90A) było niewiele, zaledwie jeden batalion – bo zanim wprowadzono je do użycia i zanim zdążyły zastąpić wozy T-2B to zapadła decyzja o modernizacji armii i przyjęto za podstawę właśnie T-4 (czyli Lepoard-2). Istniejące T-3 znajdują się częściowo w SBS (ale ona nie jest liczona jak jednostka liniowa), a częściowo w rezerwie. Natomiast T-2M używane są w Brygadach Obrony Terytorialnej oraz duża ich ilość jest w magazynach mobilizacyjnych.

Przechodząc do organizacji...

Czołgi są grupowane w plutony. Plutony czołgów miewały różną liczebność – od 3 do 5 wozów, ale współcześnie liczba pojazdów w plutonie ustaliła się na 4 wozy. Jest to najkorzystniejszy układ ponieważ pozwala podzielić pluton w razie potrzeby na dwa grupy po dwa czołgi. W zasadzie nie stosuje się działań pojedynczym czołgiem gdyż jest on wtedy mocno narazony na ogień przeciwnika. Dwa wozy mogą się wzajemnie ubezpieczać w terenie urozmaiconym co ogranicza możliwość ich strzału z boków, gdzie pancerz jest zdecydowanie słabszy niż czołowy.

Typowy pluton czołgów ma więc 4 pojazdy i w przypadku plutonu czołgów RB liczy 16 żołnierzy, stanowiących ich załogi.

[attachimg=5]
Pluton czołgów T-4B

W przypadku tworzenia pododziałów czołgów KH powinny być również 4 czołgi w plutonie, ale jego liczebność jest mniejsza, bo załogi są trzyosobowe i razem pluton liczyć będzie 12 żołnierzy.

[attachimg=6]
Pluton czołgów T-90 proponowany dla KH

Dowódca plutonu jest jednocześnie dowódcą jednego z czołgów, a jego zastępca dowódcą innego czołgu -  w przypadku podzielenia plutonu na dwa „półplutony” dowódca plutonu dowodzi dwoma pierwszymi czołgami, a jego zastępca kolenymi dwoma. W plutonie czołgów nie wystepują już inne elementy – jest to prosta organizacja złożona z czterech czołgów i ich załóg.

Kompania czołgów

Skład kompanii czołgów bywa różny – występują w rzeczywistych organizacjach zarówno kompanie czołgów złożone z trzech plutonów czołgów, jak i takie gdzie w składzie kompanii czołgów są cztery plutony czołgów. W armii RB przyjęto układ kompanii liczącej 3 plutony czołgów.

Oprócz trzech lub czterech plutonów czołgów w kompanii znajduję się jeszcze element dowódczy w postaci z zasady dwóch czołgów (czołg dowódcy kompanii i jego zastępcy) oraz element logistyczny, kierowany analogicznie jak w przypadku kompanii zmechanizowanej przez szefa kompanii. W zasadzie współcześnie nie stosuje się (spotyka się to rzadko) systemu polegającego na jednym czołgu – tylko dla dowódcy kompanii.

Element logistyczny podobnie jak w przypadku kompanii zmechanizowanej składa się z podoficera-szefa kompanii oraz od jednego do trzech pojazdów wraz z kierowcami (w realu są i minimalistyczne i rozbudowane). W przypadku armii RB wybraliśmy układ identyczny jak w kompaniach zmechanizowanych czyli 6 żołnierzy oraz jeden samochód terenowy i dwa samochody ciężarowe.

Co prawda stan osobowy kompanii czołgów jest mniejszy niż w przypadku kompanii zmechanizowanej bo liczy (w RB) łącznie 62 żołnierzy czyli ponad dwukrotnie mniej niż kompania zmechanizowana i tym samym mniejsza jest ilość żołnierskiego wyposażenia i sprzętu do bytowania w polu, ale jednocześnie większe są potrzeby zaopatrzeniowe samych czołgów. Dobrze jest, jeżeli w sekcji szefa kompanii jeden z żołnierzy jest kwalifikowanym mechanikiem czołgowym (w kompanii zmechanizowanej też taka sytuacja jest przydatna), który w razie potrzeby jest w stanie pomóc kierowcom czołgów przy usuwaniu drobnych usterek pojazdów.

Z podobnych powodów co w przypadku kompanii zmechanizowanej warto jest mieć w kompanii czołgów samochód terenowy... dla osobistej komunikacji ze szczeblami wyższymi. Łącznie w RB kompania czołgów ma 17 pojazdów:
- 14 czołgów
- 2 samochody ciężarowo-terenowe
- 1 samochód terenowy.

[attachimg=7]
W dowództwie kompanii czołgów RB znajdują się dwa czołgi i sekcja szefa kompanii. Sekcja szefa kompanii czołgów – podobnie jak przypadku innych kompanii w RB liczy 6 żołnierzy i ma 3 pojazdy, a więc całe dowództwo kompanii to 14 żołnierzy.

[attachimg=8]
Dowództwo kompanii czołgów T-90 będzie liczyło np. 12 żołnierzy i miała dwa czołgi i 3 samochody - oczywiście jeżeli KH wybierze podobny wariant jak RB, bo równie dobrze może to być 1 czy 2 samochody i mniejsza ilość żołnierzy.

Innych elementów w zasadzie w kompaniach czołgów się nie stosuje – nie ma elementu wsparcia, bo nie jest potrzebny i w zasadzie na tym szczeblu nie stosuje się pojazdów specjalistycznych, które pojawiają się dopiero na szczeblu batalionu.

Wybór ilości plutonów w kompanii i potem ilości kompanii w batalionie to sprawa dość otwarta - równie dobrze może to być układ 4x3x3, jak i 4x4x3, 4x3x4 lub nawet 4x4x4. W pierwszym przypadku to 42 czołgi w batalionie, w drugim 54, w trzecim 56, a w czwartym 72. Tutaj już trzeba dokonać wyboru, związanego z kształtem państwa - w RB zakładaliśmy od początku pewien "średni poziom", powoli w toku naszej zabawy w v-armię i v-państwo podnoszony - w końcu ideą zabawy w mikronację jest ciągłość tej zabawy. Z tego powodu przyjęliśmy rozwiązanie pierwsze czyli tylko 42 czołgi w batalionie, na razie wszystko szło w kierunku unowocześnienia sprzętu, ale z czasem oczywiście może pójść w kierunku też zwiększania ilości. Bo nie sztuka założyć "z kapelusza", że mam ile chcę i co chcę... tylko co potem? A tak zawsze można modernizować, reorganizować itd.

W przypadku batalionu i wyboru ilości czołgów, która będzie związana z ilością kompanii w batalionie można też brać pod uwagę ilości pododdziałów w piechocie zmechanizowanej. W przypadku RB przyjęta została zasad, że dywizjach ciężkich (wyposażonych w gąsienicowe BWP) proporcja pododdziałów czołgów do pododdziałów piechoty zmechanizowanej wynosi 1 do 1 (np. kompania zmechanizowana walczy razem z kompanią czołgów), natomiast w dywizjach lekkich (kołowe BWP) ta proporcja wynosi 1 do 3 czyli batalion zmechanizowany może zostać wsparty działaniami kompanii czołgów. Na mniejszą skalę może to być pluton czołgów i pluton zmechanizowany lub w drugim przypadku kompania zmechanizowana wsparta plutonem czołgów.

Oczywiście nie jest to "jedynie słuszne" rozwiązanie - można przyjąć zasadę inną gdzie ilość kompanii czołgów będzie odpowiadała 2/3 ilości kompanii zmechanizowanych, bo wsparcie w proporcji 1 do 1 dotyczy tylko dwóch batalionów, a trzeci w drugim żucie go nie ma lub przyjąć np. proporcję czołgów do piechoty jak 1 do 2. Nie ma tutaj tego jedynego słusznego rozwiązania - w rzeczywistych organizacjach występują w zasadzie wszystkie przypadki.

Dlatego ze szczegółową ilością kompanii w batalionie proponuję się wstrzymać do czasu przejścia do komponowania oddziału lub związków taktycznych. Zresztą co zostanie wykazane w dalszej części zwiększanie ilości czołgów zwiększa konieczną logistykę - potem przedstawię wyliczenia, ale tak informacyjnie to aby zatankować i załadować amunicję dla liczącej 14 czołgów kompanii (T-90) potrzeba 10 samochodów ciężarowo-terenowych przy założonej terenowej (nie można liczyć szosowej) ładowności 4 tony - przy czym będą to 4 cysterny (po 4200l ropy), 5 samochodów z amunicją do armat oraz jeszcze jedna na amunicję do km-ów i inne "drobiazgi" w stylu beczek z olejem itd.

[attachimg=9]
Ilość pojazdów potrzebna do zatankowania i uzbrojenia kompanii czołgów T-90, przy założeniu samochodu ciężarowo terenowego o ładowności w terenie 4 tony.

Ciąg dalszy nastąpi po zaplanowaniu batalionu w piechocie zmechanizowanej - na razie możemy przedyskutować to co jest.]]> Organizacja pododdziałów czołgów.

W sąsiednim temacie poruszono kwestię organizacji pododdziałów piechoty (zmechanizowanej), natomiast tutaj zajmiemy się organizacją pododdziałów czołgów (pancernych).

O ile najniższym szczeblem organizacyjnym w piechocie jest drużyna to w przypadku jednostek pancernych jest to załoga czołgu. Poszczególne czołgi są grupowane w plutony oraz kompanie i bataliony (batalion jest najwyższym szczeblem pododdziału – dalej są oddziały czyli pułki oraz związki taktyczne czyli brygady, dywizje, korpusy...).

Załoga czołgu

Liczebność załogi czołgu zależy od typu pojazdu, a konkretnie od tego czy dany czołg ma automat ładujący armatę czy czynność ta jest wykonywana ręcznie przez czonka załogi zwanego „ładowniczym”. Obecnie spotyka się czołgi o załogach czteroosobowych lub trzyosobowych -  w tym drugim przypadku wtedy gdy czołg posiada automat ładujący.

Załogę czołgu stanowią:
- dowódca
- celowniczy (zwany też czasami działonowym)
- kierowca (zwany też często mechanikiem-kierowcą)
- ładowniczy (jeżeli czołg nie ma automatu ładującego)

Współcześnie często zdarza się tak, że celować i strzelać z armaty może zarówno celowniczy, jak i dowódca – przy czym ten ostatni ma gorsze możliwości jeśli chodzi o przyrządy celownicze, bo jego stanowisko jest nastawione na przyrządy obserwacyjne – jego zasadniczą rolą jest dowodzenie. Również obrotu wieży może dokonać zarówno dowódca i celowniczy- przy czym komenda (do systemu obracającego wieżę) ze stanowiska dowódcy jest nadrzędna wobec komendy ze stanowiska celowniczego.

Dawniej występował podział na czołgi lekkie, średnie i ciężkie – podział ten w zasadzie zanikał stopniowo po DWS i już od długiego czasu nie spotyka się ani czołgów lekkich, ani ciężkich – a najbardziej uniwersalny czołg średni, który w międzyczasie „urósł i utył” przerodził się w uniwersalną klasę czołgów zwaną „czołgami podstawowymi”. Czołgi lekkie przerodziły się w bojowe wozy rozpoznawcze, przy czym obecnie najczęściej w pojazdy kołowe, a nie gąsienicowe choć uzbrojeniem i pancerzem dorównują czołgom lekkim.

W Republice Bialeńskiej używa się obecnie czołgu podstawowego nazwanego T-4, który odpowiada realowemu Leopard-2. Odmiana pojazdu oznaczona jako T-4B jest odpowiednikiem Leoparda-2A5, a nieco starszy pojazd T-4A (używany liniowo tylko w podległej Marynarce Wojennej - Piechocie Morskiej) to odpowiednik Lepoarda-2A4.

[attachimg=1]
Czołg podstawowy T-4B (czyli Leopard-2A5) - obecnie podstawowy czołg w RB.

Jest to pojazd o masie bojowej w wersji T-4B dochodzącej do 60 ton (słabiej opancerzony T-4A ma około 55 ton), wyposażony w armatę gładkolufową kalibru 120mm i posiadający załogę 4-osobową (nie ma automatu ładującego).


Natomiast skoro armia KH nastawiła się na sprzęt bojowy rodem z realowej Rosji to zapewne wyborem będzie czołg typu T-90 czyli pojazd nieco lżejszy, o masie bojowej 46,5 tony, uzbrojony w armatę gładkolufową o kalibrze 125mm i z załogą trzyosobową (automat ładujący). Dotyczy to (3-osobowa załoga) dowolnego wyboru czołgu pochodzenia rosyjskiego bo tutaj oczywiście nie narzucam KH niczego (nie moja rola - mogę jedynie doradzić) - obojętnie czy to będzie T-80 czy T-90, bo bynajmniej T-90 nie jest wersją rozwojową T-80, a starszego T-72. T-80 okazały się niezbyt ekonomicznymi, a pomysł z turbiną (choć nie "autorski") "taki sobie"... najnowsze wersje czyli T-80UD miały już silnik wysokoprężny. T-90 to rozwój T-72 poprzez wyjście z bardziej "klasycznego" pojazdu i wprowadzenie niektórych rozwiązań nowoczesnych bazowanych na T-80 czyli np. rozwiązania SKO czy elementy pancerza. Ekonomia przemawia za T-90, ale założenia ekonomiczne KH i związany z tym wybór sprzętu wojskowego to już nie "moja działka".

[attachimg=2]
Czołg T-90.

[attachimg=3]
Czołg T-80.

Czołg tego typu również w niewielkiej liczbie występował w armii RB pod oznaczeniem T-3A, ponieważ jak już nadmieniłem przy okazji organizacji piechoty rozpoczynaliśmy ze sprzętem „wschodnim” - przy czym gro pojazdów to były starsze T-2A i T-2B (odpowiednio T-72M i T-72M1), które z czasem zostały zmodernizowane na podobieństwo realowych PT-91 i noszą oznaczenie T-2M.

[attachimg=4]
Starszy, ale zmodernizowany czołg używany w RB i znajdujący się na zapasach T-2M (odpowiednik PT-91)

O ile czołgów T-3A (T-90A) było niewiele, zaledwie jeden batalion – bo zanim wprowadzono je do użycia i zanim zdążyły zastąpić wozy T-2B to zapadła decyzja o modernizacji armii i przyjęto za podstawę właśnie T-4 (czyli Lepoard-2). Istniejące T-3 znajdują się częściowo w SBS (ale ona nie jest liczona jak jednostka liniowa), a częściowo w rezerwie. Natomiast T-2M używane są w Brygadach Obrony Terytorialnej oraz duża ich ilość jest w magazynach mobilizacyjnych.

Przechodząc do organizacji...

Czołgi są grupowane w plutony. Plutony czołgów miewały różną liczebność – od 3 do 5 wozów, ale współcześnie liczba pojazdów w plutonie ustaliła się na 4 wozy. Jest to najkorzystniejszy układ ponieważ pozwala podzielić pluton w razie potrzeby na dwa grupy po dwa czołgi. W zasadzie nie stosuje się działań pojedynczym czołgiem gdyż jest on wtedy mocno narazony na ogień przeciwnika. Dwa wozy mogą się wzajemnie ubezpieczać w terenie urozmaiconym co ogranicza możliwość ich strzału z boków, gdzie pancerz jest zdecydowanie słabszy niż czołowy.

Typowy pluton czołgów ma więc 4 pojazdy i w przypadku plutonu czołgów RB liczy 16 żołnierzy, stanowiących ich załogi.

[attachimg=5]
Pluton czołgów T-4B

W przypadku tworzenia pododziałów czołgów KH powinny być również 4 czołgi w plutonie, ale jego liczebność jest mniejsza, bo załogi są trzyosobowe i razem pluton liczyć będzie 12 żołnierzy.

[attachimg=6]
Pluton czołgów T-90 proponowany dla KH

Dowódca plutonu jest jednocześnie dowódcą jednego z czołgów, a jego zastępca dowódcą innego czołgu -  w przypadku podzielenia plutonu na dwa „półplutony” dowódca plutonu dowodzi dwoma pierwszymi czołgami, a jego zastępca kolenymi dwoma. W plutonie czołgów nie wystepują już inne elementy – jest to prosta organizacja złożona z czterech czołgów i ich załóg.

Kompania czołgów

Skład kompanii czołgów bywa różny – występują w rzeczywistych organizacjach zarówno kompanie czołgów złożone z trzech plutonów czołgów, jak i takie gdzie w składzie kompanii czołgów są cztery plutony czołgów. W armii RB przyjęto układ kompanii liczącej 3 plutony czołgów.

Oprócz trzech lub czterech plutonów czołgów w kompanii znajduję się jeszcze element dowódczy w postaci z zasady dwóch czołgów (czołg dowódcy kompanii i jego zastępcy) oraz element logistyczny, kierowany analogicznie jak w przypadku kompanii zmechanizowanej przez szefa kompanii. W zasadzie współcześnie nie stosuje się (spotyka się to rzadko) systemu polegającego na jednym czołgu – tylko dla dowódcy kompanii.

Element logistyczny podobnie jak w przypadku kompanii zmechanizowanej składa się z podoficera-szefa kompanii oraz od jednego do trzech pojazdów wraz z kierowcami (w realu są i minimalistyczne i rozbudowane). W przypadku armii RB wybraliśmy układ identyczny jak w kompaniach zmechanizowanych czyli 6 żołnierzy oraz jeden samochód terenowy i dwa samochody ciężarowe.

Co prawda stan osobowy kompanii czołgów jest mniejszy niż w przypadku kompanii zmechanizowanej bo liczy (w RB) łącznie 62 żołnierzy czyli ponad dwukrotnie mniej niż kompania zmechanizowana i tym samym mniejsza jest ilość żołnierskiego wyposażenia i sprzętu do bytowania w polu, ale jednocześnie większe są potrzeby zaopatrzeniowe samych czołgów. Dobrze jest, jeżeli w sekcji szefa kompanii jeden z żołnierzy jest kwalifikowanym mechanikiem czołgowym (w kompanii zmechanizowanej też taka sytuacja jest przydatna), który w razie potrzeby jest w stanie pomóc kierowcom czołgów przy usuwaniu drobnych usterek pojazdów.

Z podobnych powodów co w przypadku kompanii zmechanizowanej warto jest mieć w kompanii czołgów samochód terenowy... dla osobistej komunikacji ze szczeblami wyższymi. Łącznie w RB kompania czołgów ma 17 pojazdów:
- 14 czołgów
- 2 samochody ciężarowo-terenowe
- 1 samochód terenowy.

[attachimg=7]
W dowództwie kompanii czołgów RB znajdują się dwa czołgi i sekcja szefa kompanii. Sekcja szefa kompanii czołgów – podobnie jak przypadku innych kompanii w RB liczy 6 żołnierzy i ma 3 pojazdy, a więc całe dowództwo kompanii to 14 żołnierzy.

[attachimg=8]
Dowództwo kompanii czołgów T-90 będzie liczyło np. 12 żołnierzy i miała dwa czołgi i 3 samochody - oczywiście jeżeli KH wybierze podobny wariant jak RB, bo równie dobrze może to być 1 czy 2 samochody i mniejsza ilość żołnierzy.

Innych elementów w zasadzie w kompaniach czołgów się nie stosuje – nie ma elementu wsparcia, bo nie jest potrzebny i w zasadzie na tym szczeblu nie stosuje się pojazdów specjalistycznych, które pojawiają się dopiero na szczeblu batalionu.

Wybór ilości plutonów w kompanii i potem ilości kompanii w batalionie to sprawa dość otwarta - równie dobrze może to być układ 4x3x3, jak i 4x4x3, 4x3x4 lub nawet 4x4x4. W pierwszym przypadku to 42 czołgi w batalionie, w drugim 54, w trzecim 56, a w czwartym 72. Tutaj już trzeba dokonać wyboru, związanego z kształtem państwa - w RB zakładaliśmy od początku pewien "średni poziom", powoli w toku naszej zabawy w v-armię i v-państwo podnoszony - w końcu ideą zabawy w mikronację jest ciągłość tej zabawy. Z tego powodu przyjęliśmy rozwiązanie pierwsze czyli tylko 42 czołgi w batalionie, na razie wszystko szło w kierunku unowocześnienia sprzętu, ale z czasem oczywiście może pójść w kierunku też zwiększania ilości. Bo nie sztuka założyć "z kapelusza", że mam ile chcę i co chcę... tylko co potem? A tak zawsze można modernizować, reorganizować itd.

W przypadku batalionu i wyboru ilości czołgów, która będzie związana z ilością kompanii w batalionie można też brać pod uwagę ilości pododdziałów w piechocie zmechanizowanej. W przypadku RB przyjęta została zasad, że dywizjach ciężkich (wyposażonych w gąsienicowe BWP) proporcja pododdziałów czołgów do pododdziałów piechoty zmechanizowanej wynosi 1 do 1 (np. kompania zmechanizowana walczy razem z kompanią czołgów), natomiast w dywizjach lekkich (kołowe BWP) ta proporcja wynosi 1 do 3 czyli batalion zmechanizowany może zostać wsparty działaniami kompanii czołgów. Na mniejszą skalę może to być pluton czołgów i pluton zmechanizowany lub w drugim przypadku kompania zmechanizowana wsparta plutonem czołgów.

Oczywiście nie jest to "jedynie słuszne" rozwiązanie - można przyjąć zasadę inną gdzie ilość kompanii czołgów będzie odpowiadała 2/3 ilości kompanii zmechanizowanych, bo wsparcie w proporcji 1 do 1 dotyczy tylko dwóch batalionów, a trzeci w drugim żucie go nie ma lub przyjąć np. proporcję czołgów do piechoty jak 1 do 2. Nie ma tutaj tego jedynego słusznego rozwiązania - w rzeczywistych organizacjach występują w zasadzie wszystkie przypadki.

Dlatego ze szczegółową ilością kompanii w batalionie proponuję się wstrzymać do czasu przejścia do komponowania oddziału lub związków taktycznych. Zresztą co zostanie wykazane w dalszej części zwiększanie ilości czołgów zwiększa konieczną logistykę - potem przedstawię wyliczenia, ale tak informacyjnie to aby zatankować i załadować amunicję dla liczącej 14 czołgów kompanii (T-90) potrzeba 10 samochodów ciężarowo-terenowych przy założonej terenowej (nie można liczyć szosowej) ładowności 4 tony - przy czym będą to 4 cysterny (po 4200l ropy), 5 samochodów z amunicją do armat oraz jeszcze jedna na amunicję do km-ów i inne "drobiazgi" w stylu beczek z olejem itd.

[attachimg=9]
Ilość pojazdów potrzebna do zatankowania i uzbrojenia kompanii czołgów T-90, przy założeniu samochodu ciężarowo terenowego o ładowności w terenie 4 tony.

Ciąg dalszy nastąpi po zaplanowaniu batalionu w piechocie zmechanizowanej - na razie możemy przedyskutować to co jest.]]> <![CDATA[Organizacja pododdziałów piechoty niskiego szczebla.]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-2169.html Sat, 13 Dec 2014 14:54:02 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-2169.html Organizacja pododdziałów piechoty niskiego szczebla.

Tematem wykładu (i mam nadzieję również dyskusji) jest organizacja pododdziałów piechoty niskiego szczebla czyli obejmujących zagadnienia od szczebla drużyny do szczebla kompanii. Motorem napędowym podjęcia tej tematyki jest fakt otrzymania prośby ze strony Królestwa Hasselandu o pomoc w doprowadzenia rozwiązań ich armii do takiego stanu, aby umożliwiło to współprace z armią RB. Ponieważ obecne rozwiązania organizacyjne armii KH są w zasadzie całkowicie błędne to jest to dobra okazja do przedstawienia tematu.

Najniższym szczeblem w piechocie jest drużyna czyli pododdział liczący od kilku do kilkunastu żołnierzy (zależnie od przeznaczenia) i z zasady posiadająca jakiś sprzęt transportowy będący często (w armii nowoczesnej - zwykle) również środkiem walki. Drużyna dzieli się czasem na sekcje - ale taki podział nie jest konieczny i w realu bywa stosowany lub nie. Współczesna drużyna piechoty liczy z zasady około 10 żołnierzy, a jej dokładna liczebność jest determinowana pojemnością jej pojazdu czyli bojowego wozu piechoty lub transportera opancerzonego.

Kolejnym szczeblem jest pluton - czyli pododdział składający się z 2-5 drużyn i liczący zwykle od dwudziestu paru do czterdziestu kilku żołnierzy. Pluton posiada kilka - jeśli chodzi o pluton piechoty to zwykle 3 lub 4, plutony rozpoznawcze czy plutony broni wsparcia mogą mieć ich więcej.

Kompania jest kolejnym szczeblem organizacyjnym - składa się z dowództwa i 2-5 plutonów. Liczy zwykle od 100-150 żołnierzy w piechocie, choć pododdziały specjalistyczne bywają mniej lub bardziej liczne. Kompania posiada z zasady ponad 10 pojazdów oraz jest szczeblem organizacyjnym na którym zaczyna występować już element logistyczny.

Zacznijmy więc od drużyny piechoty...

Jaki powinien być skład drużyny?

Przede wszystkim współczesna i nowoczesna drużyna piechoty powinna posiadać bojowy wóz piechoty - czyli pojazd umożliwiający dowiezienie żołnierza na pole walki oraz jego wsparcie ogniowe, a także umożliwia prowadzenia walki nie wysiadając z pojazdu i samym pojazdem, który dysponuje odpowiednim uzbrojeniem. Część BWP umożliwia prowadzenie ognia z broni strzeleckiej przewożonej drużyny, ale współcześnie się od tego rozwiązania odchodzi (jako mało efektywnego), na rzecz lepszego uzbrojenia samego pojazdu. Bojowy wóz piechoty może być pojazdem gąsienicowym i zwykle tak jest, a również ostatnio pojawiają się BWP kołowe - gdyż oba rozwiązania mają zalety i wady, a "złotego środka" nie ma.

Liczebność drużyny jest determinowana pojemnością pojazdu, który ma 2 lub 3-osobową załogę (współcześnie najczęściej 3) oraz przewozi kilku żołnierzy desantu. Skoro opieramy się na potrzebach KH i rozwiązaniach własnych to jest to 7-8 żołnierzy.

Pozostańmy więc w okolicach armii RH i KH...

Armia KH wybrała jako swój podstawowy BWP istniejący w realu i produkowany seryjnie rosyjski BMP-3:

[attachimg=1]

Jest to pojazd gąsienicowy, o masie 18,7 tony i silnie uzbrojony bo posiadający zarówno działo niskociśnieniowe 100mm (z możliwością wystrzeliwania z lufy PPK), jak i sprzężone z nim działka 30mm i karabin maszynowy 7,62mm. Dwa dodatkowe karabiny maszynowe są umieszczone z przodu kadłuba i są obsługiwane przez dwóch żołnierzy desantu, którzy zajmują miejsca po obu stronach kierowcy. Jest to rozwiązanie nietypowe przy konstruowaniu takich pojazdów - i ma swoje wady, bo ci żołnierze mogą opuszczać pojazd tylko przez górne włazy w przedniej części pojazdu, co naraża ich na ogień przeciwnika. Oczywiście rozwiązanie ma też zalety, bo zwiększa siłę ognia pojazdu. W ogóle BMP-3 ma dużą silę ognia, większą niż przeciętny BWP - jest to jednak okupione zdecydowanie słabszym niż współczesna przeciętna opancerzeniem pojazdu.

Armia RB posiada zarówno BWP gąsienicowe, jak i kołowe. jako gąsienicowy BWP wybrano pojazd, który produkowany seryjnie nie jest i jest nim polski projekt oznaczony kryptonimem "Anders". Jednak jak nadmieniłem na wstępie - mikroświat umożliwia takie wybory, przecież "real nie istnieje" i nie istnieją też np. jego problemy ekonomiczne z reala.

Pojazd oznaczony jest u nas jako CVT-5 i ma dwie odmiany czyli typowy bojowy wóz piechoty CVT-5-30, którego podstawowym uzbrojeniem jest armata automatyczna 30mm...

[attachimg=2]

... oraz wóz wsparcia ogniowego uzbrojony w działo 120mm (przy zmniejszonej możliwości przewożenia desantu).

[attachimg=3]

Jest to pojazd o masie bojowej około 33 ton (przez co ma lepszą ochronę pancerną niż np. BMP-3) i oprócz uzbrojenia głównego ma sprzężony z nim karabin maszynowy oraz możliwość wystrzeliwania (z osobnej wyrzutni) przeciwpancernych pocisków kierowanych. W wersji uzbrojonej w działko 30mm może przewozić 8 żołnierzy desantu, a w wersji WWO z działem 120mm tylko 4. Załogę w obu przypadkach stanowi 3 żołnierzy.

Używamy również starszego typu BWP, który nazwaliśmy CVT-4-IFV i jest on oparty również na pojeździe, który w realu do produkcji nie wszedł i też polskiego projektu - a mianowicie pojazd zwany BWP-2000, który w realu miał zastąpić stare, zużyte i nie spełniające już dawno wymagań pola walki BWP-1 (BMP-1). W realu to nie nastąpiło i WP dalej "buja się" z mało już przydatnym BMP-1. Ale w rzeczywistości wirtualnej to mogło sobie nastąpić... i u nas nastąpiło. Swego czasu zastąpiliśmy BMP-1 i BMP-2 (oznaczone u nas odpowiednio CVT-1-IFV i CVT-2-IFV) właśnie "przejściowym" typem BWP. Obecnie te pojazdy służą u nas w dwóch dywizjach na Anatolii, bo na terenie macierzystej wyspy zastąpiliśmy je już docelowymi CVT-5.

[attachimg=4]

Jest to pojazd o masie około 20 ton (podobna ochrona pancerna co w BMP-3), mogący przewozić oprócz 3-osobowej załogi 8 żołnierzy desantu. Uzbrojeniem głównym jest automatyczna armata 60mm (sprzężona z km i możliwość instalacji wyrzutni PPK) czyli coś co miało być czymś pośrednim pomiędzy działkiem 30-35mm, a działem kalibru 100-120mm, zbyt dużym by zachować możliwość przewożenia odpowiedniej liczby desantu. Doświadczenia wykazały jednak, że "złoty środek" nie istnieje i lepiej mieć po prostu dwa pojazdy z różnym uzbrojeniem.

Oprócz gąsienicowych mamy również kołowe BWP czyli odmiana bojowa kołowego transportera opancerzonego. Tym razem jest to pojazd produkowany seryjnie i używany w realu czyli fiński transporter Patria używany i produkowany w Polsce jako Rosomak.

[attachimg=5]

Pojazd jest uzbrojony w działko 30mm oraz sprzężony z nim karabin maszynowy. Ma masę około 22 tony, dobrą ochronę pancerną (boczne do kalibru 14,5mm włącznie) i załogę 3-osobową. W pojeździe jest 8 miejsc dla żołnierzy desantu.

Pojemność wozów bojowych determinuje liczebność drużyny, ale czy można przyjąć zasadę "tylu ile się zmieści"?

Przecież pluton może potrzebować 2-3 dodatkowych miejsc dla żołnierzy doraźnie przydzielonych do jego składu... może to być saper, snajper czy żołnierz mający pełnić rolę "przewodnika" w terenie na który przybywa pluton itd. Gdzieś te miejsca trzeba znaleźć...

Ponieważ łączna pojemność naszych BWP to 11 żołnierzy, przyjęto więc zasadę że drużyna będzie liczyła 10 żołnierzy czyli 3 załogantów i 7 żołnierzy spieszających się. W każdym BWP jest jedno wolne miejsce - w przypadku nowych struktur jest to o tyle ważne, bo wozem dowódcy plutonu jest pojazd z działem 120mm i są tam tylko 4 miejsca dla desantu (wykorzystane 1 100%). Pluton piechoty RB może więc do swoich pojazdów zabrać 3 dodatkowych żołnierzy - bo liczy 3 drużyny i ma 4 pojazdy. W przypadku plutonów ze starszymi BWP i kołowymi BWP są to 4 miejsca - bo w każdym z czterech wozów jest jedno wolne miejsce.

Czy jednak można przyjąć taki sam układ w armii KH gdzie BWP ma łącznie 10 miejsc i 3-osobową załogę?

Wymagałoby to redukcji żołnierzy desantu do 6 - co zmniejsza siłę ogniową i możliwości drużyn. Oczywiście można się na to zdecydować, ale równie dobrze można pozostawić wolne miejsca w pojeździe dowódcy plutonu i również pozostawić drużynę 10-osobowa i siedmiu żołnierzy do walki w spieszeniu.

Oprzyjmy się więc na drużynie liczącej 10 żołnierzy, w tym 3 stanowiących załogę BWP.

W jaki sposób należałoby ich uzbroić?

Tutaj możliwości są różne... zacznijmy od broni maszynowej - można uzbroić drużynę w:

a/ 1 uniwersalny karabin maszynowy*
b/ 1 karabinek maszynowy
c/ 2 karabinki maszynowe
d/ 1 jeden karabin maszynowy i 1 karabinek maszynowy.

Rozwiązanie "b" odrzuciłem jako zapewniające najmniejsze możliwości ogniowe, natomiast rozwiązanie "d" choć najbardziej atrakcyjne ogniowo jednak nie bardzo nadaje się w sytuacji gdy liczba spieszonych żołnierzy wynosi tylko 7, bo trzeba cały czas pamiętać o masie przenoszonej amunicji, a amunicja karabinowa jest około dwa razy cięższa od pośredniej. Byłoby dobre gdyby spieszona drużyna miała np. 9 żołnierzy.

W armii RB przyjęto, że w drużynie są 2 karabinki maszynowe - natomiast dodatkowy uniwersalny karabin maszynowy (zapewniający większa odległość prowadzenia ognia) jest umieszczony w dowództwie plutonu. razem więc pluton ma 7 sztuk broni maszynowej - 6 kbkm i 1 ukm.

[attachimg=6]
Element spieszający się drużyny piechoty RB od lewej:
- dowódca drużyny (kbk)
- celowniczy/strzelec kbkm (kbkm)
- strzelec (kbk) - pełni też funkcję pomocnika celowniczego kbkm (przenosi dodatkowa amunicję)
- strzelec z granatnikiem (kbk z granatnikiem podwieszanym)
- celowniczy/strzelec kbkm (kbkm)
- strzelec (kbk) - pełni też funkcję pomocnika celowniczego kbkm (przenosi dodatkowa amunicję)
- strzelec z granatnikiem (kbk z granatnikiem podwieszanym).

Warto zaznaczyć, że ważny jest typ broni czyli jej możliwości - w RB używamy obecnie kbkm wzorowanego na belgijskim Minimi (bardzo rozpowszechniony w realu), który jest zasilany taśmowo i ma wymienną lufę. W zasadzie siła ognia nie różni się od ukm - a jedyna różnica to fakt, że kbkm może prowadzić skuteczny ogień na odległości mniejsze niż ukm, a jego pociski posiadają mniejsza siłę przebicia przeszkód.

Czy takie rozwiązanie będzie najlepsze dla drużyny KH?

Nie do końca jeśli bazując na tym, że jak można przeczytać ich sprzęt bazuje na uzbrojeniu rosyjskim... Mamy w takim przypadku kbkm (RPK), który jest zasilany z magazynka, nie ma wymiennej lufy i jest cięższą odmianą karabinka automatycznego. Jednak jest bronią niewiele większą od kbk (nieco dłuższa i cięższa lufa oraz dwójnóg), nie prowadzi tak intensywnego ognia (nie może strzela z zamkniętego zamka - istnieje możliwość przegrzania i samozapłonu), a więc nie potrzebuje takich ilości amunicji jak broń zasilana z taśmy. W zasadzie strzelec tej broni może amunicje przenosić sobie sam, a zawsze w razie czego może skorzystać z zapasu magazynków innych strzelców, bo magazynki kbkm i kbk są wzajemnie zamienne.

Przyjęcie jednak zasady dwóch takich kbkm zmniejsza jej siłę ognia bo "umaszynowiona" wersja kbk nie może się równać z "prawdziwym" karabinem maszynowym. Jednocześnie używany ukm (PK lub PKM) jest lżejszy od używanego w RB ukm FN MAG - bo PKM jest chyba najlżejszą bronią tej klasy. W takim przypadku rozwiązaniem optymalnym jest moim zdaniem przydzielenie drużynie zarówno ukm, jak kbkm, który to będzie bronią, która będzie np. strzelać intensywnie tylko wtedy gdy obsługa ukm będzie zmieniała stanowisko lub taśmę.  Jeżeli przyjąć zasadę dwóch granatników podwieszanych w drużynie to pozostaje jeden żołnierz, który może wspomagać obsługę ukm w przenoszeniu dodatkowej (cięższej niż przy kbkm) amunicji.

W tym przypadku spieszający się element drużyny mógłby wyglądać tak:

[attachimg=7]
Element spieszający się proponowanej drużyny piechoty KH od lewej:
- dowódca drużyny (kbk)
- celowniczy ukm (ukm)
- pomocnik celowniczego ukm (kbk)
- strzelec kbkm (kbkm)
- strzelec (kbk) - może przenosić dodatkową amunicję do ukm
- strzelec z granatnikiem (kbk z granatnikiem podwieszanym)
- strzelec z granatnikiem (kbk z granatnikiem podwieszanym).

Kolejną kwestią są granatniki przeciwpancerne - ale współcześnie popularność zyskały niewielkie granatniki jednorazowego użytku. I tak taka broń nie może zniszczyć współczesnego czołgu i raczej jest przeznaczona do niszczenia lżejszych wozów bojowych (BWP czy transportery opancerzone, a także do niszczenia celów np. w budynkach), a drużyna zmechanizowana ma zwykle wsparcie własnych wozów bojowych. Takie granatniki są przewożone w BWP i nie mają etatowej obsługi - po prostu w miarę potrzeb zabierają je i strzelają z nich wyznaczeni żołnierze drużyny.

Bardziej skuteczny sprzęt można umieścić na wyższym szczeblu - np. w plutonie. I w plutonie piechoty RB jest w dowództwie lekkie działo bezodrzutowe (wzorzec z reala Carl Gustaw - może wystrzeliwać pociski nie tylko przeciwpancerne), ale tylko w plutonach na kołowych BWP CVW-5-IFV oraz na starszych BWP CVT-4-IFV. Ze względu na brak miejsca w plutonie na nowych BWP CVT-5 nie ma takiej broni i jej obsługi w dowództwie plutonu... ale brak tego sprzętu rekompensuje wóz dowódcy plutonu z działem 120mm, które może niszczyć również czołgi oraz wspierać piechotę skutecznymi pociskami odłamkowo-burzącymi.

[attachimg=8]
Dowództwo plutonu piechoty (zmechanizowanego) RB gdy wyposażony on jest w pojazdy serii CVT-5, od lewej:
- dowódca plutonu (kbk)
- celowniczy ukm (ukm)
- pomocnik celowniczego ukm (kbk)
- sanitariusz (kbk)

[attachimg=9]
Dowództwo plutonu piechoty (zmechanizowanego) RB gdy wyposażony on jest w pojazdy serii CVT-4-IFV lub CVW-5-IFV, od lewej:
- dowódca plutonu (kbk)
- celowniczy ukm (ukm)
- pomocnik celowniczego ukm (kbk)
- celowniczy lekkiego działa b.o. (kbk + dz.b.o.)
- pomocnik celowniczego działa b.o. (kbk)
- pomocnik celowniczego działa b.o. (kbk)
- sanitariusz (kbk)

Natomiast w przypadku armii KH można jak najbardziej granatnik wielorazowego użytku w plutonie umieścić - jak mniemam będzie to RPG-7, który współcześnie używa już pocisków nie tylko przeciwpancernych, ale też odłamkowych i zapalających. Nie będzie bowiem potrzeby umieszczania (jak w plutonie RB) uniwersalnego km na szczeblu plutonu bo ukm-y są w drużynach. jednocześnie pozostaną wolne miejsca w BWP dowódcy... bo skład dowództwa to oprócz dowódcy właśnie obsługa granatnika (2 żołnierzy - lub trzech przy większym zapasie amunicji) i sanitariusz. Nie jest dobrym pomysłem - jak wyczytałem w temacie armii KH, aby sanitariuszem był jeden żołnierz drużyny - w podstawowym zakresie przeszkoleni powinni być wszyscy żołnierze, a jeden sanitariusz na 10 żołnierzy to przesada. lepiej umieścić w plutonie jednego, ale lepiej kwalifikowanego i z lepszym wyposażeniem.

[attachimg=10]
Dowództwo proponowanego plutonu piechoty (zmechanizowanego) KH, od lewej:
- dowódca plutonu (kbk)
- celowniczy granatnika ppanc. (kbk + granatnik)
- pomocnik celowniczego granatnika ppanc.. (kbk)
- pomocnik celowniczego granatnika ppanc. (kbk)
- sanitariusz (kbk)

Pluton KH miałby więc dwa wolne miejsca w wozie dowódcy plutonu.

Skład plutonu...

Na forum KH wyczytałem coś takiego:

Cytat:Jeden pluton składa się z 50 żołnierzy. Na czele plutonu stoi porucznik.
Każdy pluton podzielony jest na 5 drużyn zmechanizowanych. Jedna drużyna składa się z 10 żołnierzy.

Tym plutonem nikt nie dowodzi... w każdym razie skutecznie - bo jego dowódca nie dość, że musi dowodzić na raz aż 5 drużynami to jednocześnie jest dowódca jednej z nich. Na pewno się pogubi...

Praktyka wojen dowiodła że najlepszym układem jest umieszczenie w plutonie trzech drużyn. Usprawnia to dowodzenie i nie obarcza dowódcy nadmiarem czynności na polu walki. Musi "ogarnąć mniejszy" odcinek, a jak mniejszy to zrobi to sprawniej i będzie "bliżej swoich żołnierzy". Jednocześnie jeśli dowódca ma jeden BWP, a trzy pozostałe to pojazdy drużyn - czyli pluton liczy 4 pojazdy - jest układ najkorzystniejszy przy walce tymi pojazdami. Pluton dzieli się wtedy na dwie grupy po dwa pojazdy i taki układ pozwala najlepiej osłaniać się ogniem w terenie urozmaiconym i zurbanizowanym.

Pluton z 3 drużynami i 4 pojazdami liczyłby w KH łącznie 38 żołnierzy i posiadał 3 ukm, 3 kbkm i 1 granatnik przeciwpancerny (nie licząc jednorazowych) i 6 granatników podwieszanych. Z tego 26 żołnierzy ulegałoby spieszeniu, a 12 stanowiło załogi BWP.

Dla porównania pluton RB ma 37 żołnierzy (przy wozach CVT-5), z czego spiesza się 25 (12 to załogi) lub 40 żołnierzy przy wozach CVW-5-IFV i CVW-4-IFV, z czego spiesza się 28 żołnierzy (12 to załogi). Pluton RB 1 ukm i 6 kbkm, 6 granatników podwieszanych oraz w przypadku poruszania się wozami CVW-5-IFV i CVW-4-IFV jeszcze lekkie działo bezodrzutowe.

To tyle o kwestiach drużyny i plutonu... zanim przejdziemy do szczebla kompanii - zapraszam do dyskusji lub zadawania pytań.


___________________________
*) Dla informacji - stosuję cały czas nomenklaturę polską, współczesną (zawartą w PN-V-01016 z 2004) gdzie karabin i karabin maszynowy to broń strzelająca amunicją karabinową, a karabinek i karabinek maszynowy to broń strzelająca amunicja pośrednią.]]> Organizacja pododdziałów piechoty niskiego szczebla.

Tematem wykładu (i mam nadzieję również dyskusji) jest organizacja pododdziałów piechoty niskiego szczebla czyli obejmujących zagadnienia od szczebla drużyny do szczebla kompanii. Motorem napędowym podjęcia tej tematyki jest fakt otrzymania prośby ze strony Królestwa Hasselandu o pomoc w doprowadzenia rozwiązań ich armii do takiego stanu, aby umożliwiło to współprace z armią RB. Ponieważ obecne rozwiązania organizacyjne armii KH są w zasadzie całkowicie błędne to jest to dobra okazja do przedstawienia tematu.

Najniższym szczeblem w piechocie jest drużyna czyli pododdział liczący od kilku do kilkunastu żołnierzy (zależnie od przeznaczenia) i z zasady posiadająca jakiś sprzęt transportowy będący często (w armii nowoczesnej - zwykle) również środkiem walki. Drużyna dzieli się czasem na sekcje - ale taki podział nie jest konieczny i w realu bywa stosowany lub nie. Współczesna drużyna piechoty liczy z zasady około 10 żołnierzy, a jej dokładna liczebność jest determinowana pojemnością jej pojazdu czyli bojowego wozu piechoty lub transportera opancerzonego.

Kolejnym szczeblem jest pluton - czyli pododdział składający się z 2-5 drużyn i liczący zwykle od dwudziestu paru do czterdziestu kilku żołnierzy. Pluton posiada kilka - jeśli chodzi o pluton piechoty to zwykle 3 lub 4, plutony rozpoznawcze czy plutony broni wsparcia mogą mieć ich więcej.

Kompania jest kolejnym szczeblem organizacyjnym - składa się z dowództwa i 2-5 plutonów. Liczy zwykle od 100-150 żołnierzy w piechocie, choć pododdziały specjalistyczne bywają mniej lub bardziej liczne. Kompania posiada z zasady ponad 10 pojazdów oraz jest szczeblem organizacyjnym na którym zaczyna występować już element logistyczny.

Zacznijmy więc od drużyny piechoty...

Jaki powinien być skład drużyny?

Przede wszystkim współczesna i nowoczesna drużyna piechoty powinna posiadać bojowy wóz piechoty - czyli pojazd umożliwiający dowiezienie żołnierza na pole walki oraz jego wsparcie ogniowe, a także umożliwia prowadzenia walki nie wysiadając z pojazdu i samym pojazdem, który dysponuje odpowiednim uzbrojeniem. Część BWP umożliwia prowadzenie ognia z broni strzeleckiej przewożonej drużyny, ale współcześnie się od tego rozwiązania odchodzi (jako mało efektywnego), na rzecz lepszego uzbrojenia samego pojazdu. Bojowy wóz piechoty może być pojazdem gąsienicowym i zwykle tak jest, a również ostatnio pojawiają się BWP kołowe - gdyż oba rozwiązania mają zalety i wady, a "złotego środka" nie ma.

Liczebność drużyny jest determinowana pojemnością pojazdu, który ma 2 lub 3-osobową załogę (współcześnie najczęściej 3) oraz przewozi kilku żołnierzy desantu. Skoro opieramy się na potrzebach KH i rozwiązaniach własnych to jest to 7-8 żołnierzy.

Pozostańmy więc w okolicach armii RH i KH...

Armia KH wybrała jako swój podstawowy BWP istniejący w realu i produkowany seryjnie rosyjski BMP-3:

[attachimg=1]

Jest to pojazd gąsienicowy, o masie 18,7 tony i silnie uzbrojony bo posiadający zarówno działo niskociśnieniowe 100mm (z możliwością wystrzeliwania z lufy PPK), jak i sprzężone z nim działka 30mm i karabin maszynowy 7,62mm. Dwa dodatkowe karabiny maszynowe są umieszczone z przodu kadłuba i są obsługiwane przez dwóch żołnierzy desantu, którzy zajmują miejsca po obu stronach kierowcy. Jest to rozwiązanie nietypowe przy konstruowaniu takich pojazdów - i ma swoje wady, bo ci żołnierze mogą opuszczać pojazd tylko przez górne włazy w przedniej części pojazdu, co naraża ich na ogień przeciwnika. Oczywiście rozwiązanie ma też zalety, bo zwiększa siłę ognia pojazdu. W ogóle BMP-3 ma dużą silę ognia, większą niż przeciętny BWP - jest to jednak okupione zdecydowanie słabszym niż współczesna przeciętna opancerzeniem pojazdu.

Armia RB posiada zarówno BWP gąsienicowe, jak i kołowe. jako gąsienicowy BWP wybrano pojazd, który produkowany seryjnie nie jest i jest nim polski projekt oznaczony kryptonimem "Anders". Jednak jak nadmieniłem na wstępie - mikroświat umożliwia takie wybory, przecież "real nie istnieje" i nie istnieją też np. jego problemy ekonomiczne z reala.

Pojazd oznaczony jest u nas jako CVT-5 i ma dwie odmiany czyli typowy bojowy wóz piechoty CVT-5-30, którego podstawowym uzbrojeniem jest armata automatyczna 30mm...

[attachimg=2]

... oraz wóz wsparcia ogniowego uzbrojony w działo 120mm (przy zmniejszonej możliwości przewożenia desantu).

[attachimg=3]

Jest to pojazd o masie bojowej około 33 ton (przez co ma lepszą ochronę pancerną niż np. BMP-3) i oprócz uzbrojenia głównego ma sprzężony z nim karabin maszynowy oraz możliwość wystrzeliwania (z osobnej wyrzutni) przeciwpancernych pocisków kierowanych. W wersji uzbrojonej w działko 30mm może przewozić 8 żołnierzy desantu, a w wersji WWO z działem 120mm tylko 4. Załogę w obu przypadkach stanowi 3 żołnierzy.

Używamy również starszego typu BWP, który nazwaliśmy CVT-4-IFV i jest on oparty również na pojeździe, który w realu do produkcji nie wszedł i też polskiego projektu - a mianowicie pojazd zwany BWP-2000, który w realu miał zastąpić stare, zużyte i nie spełniające już dawno wymagań pola walki BWP-1 (BMP-1). W realu to nie nastąpiło i WP dalej "buja się" z mało już przydatnym BMP-1. Ale w rzeczywistości wirtualnej to mogło sobie nastąpić... i u nas nastąpiło. Swego czasu zastąpiliśmy BMP-1 i BMP-2 (oznaczone u nas odpowiednio CVT-1-IFV i CVT-2-IFV) właśnie "przejściowym" typem BWP. Obecnie te pojazdy służą u nas w dwóch dywizjach na Anatolii, bo na terenie macierzystej wyspy zastąpiliśmy je już docelowymi CVT-5.

[attachimg=4]

Jest to pojazd o masie około 20 ton (podobna ochrona pancerna co w BMP-3), mogący przewozić oprócz 3-osobowej załogi 8 żołnierzy desantu. Uzbrojeniem głównym jest automatyczna armata 60mm (sprzężona z km i możliwość instalacji wyrzutni PPK) czyli coś co miało być czymś pośrednim pomiędzy działkiem 30-35mm, a działem kalibru 100-120mm, zbyt dużym by zachować możliwość przewożenia odpowiedniej liczby desantu. Doświadczenia wykazały jednak, że "złoty środek" nie istnieje i lepiej mieć po prostu dwa pojazdy z różnym uzbrojeniem.

Oprócz gąsienicowych mamy również kołowe BWP czyli odmiana bojowa kołowego transportera opancerzonego. Tym razem jest to pojazd produkowany seryjnie i używany w realu czyli fiński transporter Patria używany i produkowany w Polsce jako Rosomak.

[attachimg=5]

Pojazd jest uzbrojony w działko 30mm oraz sprzężony z nim karabin maszynowy. Ma masę około 22 tony, dobrą ochronę pancerną (boczne do kalibru 14,5mm włącznie) i załogę 3-osobową. W pojeździe jest 8 miejsc dla żołnierzy desantu.

Pojemność wozów bojowych determinuje liczebność drużyny, ale czy można przyjąć zasadę "tylu ile się zmieści"?

Przecież pluton może potrzebować 2-3 dodatkowych miejsc dla żołnierzy doraźnie przydzielonych do jego składu... może to być saper, snajper czy żołnierz mający pełnić rolę "przewodnika" w terenie na który przybywa pluton itd. Gdzieś te miejsca trzeba znaleźć...

Ponieważ łączna pojemność naszych BWP to 11 żołnierzy, przyjęto więc zasadę że drużyna będzie liczyła 10 żołnierzy czyli 3 załogantów i 7 żołnierzy spieszających się. W każdym BWP jest jedno wolne miejsce - w przypadku nowych struktur jest to o tyle ważne, bo wozem dowódcy plutonu jest pojazd z działem 120mm i są tam tylko 4 miejsca dla desantu (wykorzystane 1 100%). Pluton piechoty RB może więc do swoich pojazdów zabrać 3 dodatkowych żołnierzy - bo liczy 3 drużyny i ma 4 pojazdy. W przypadku plutonów ze starszymi BWP i kołowymi BWP są to 4 miejsca - bo w każdym z czterech wozów jest jedno wolne miejsce.

Czy jednak można przyjąć taki sam układ w armii KH gdzie BWP ma łącznie 10 miejsc i 3-osobową załogę?

Wymagałoby to redukcji żołnierzy desantu do 6 - co zmniejsza siłę ogniową i możliwości drużyn. Oczywiście można się na to zdecydować, ale równie dobrze można pozostawić wolne miejsca w pojeździe dowódcy plutonu i również pozostawić drużynę 10-osobowa i siedmiu żołnierzy do walki w spieszeniu.

Oprzyjmy się więc na drużynie liczącej 10 żołnierzy, w tym 3 stanowiących załogę BWP.

W jaki sposób należałoby ich uzbroić?

Tutaj możliwości są różne... zacznijmy od broni maszynowej - można uzbroić drużynę w:

a/ 1 uniwersalny karabin maszynowy*
b/ 1 karabinek maszynowy
c/ 2 karabinki maszynowe
d/ 1 jeden karabin maszynowy i 1 karabinek maszynowy.

Rozwiązanie "b" odrzuciłem jako zapewniające najmniejsze możliwości ogniowe, natomiast rozwiązanie "d" choć najbardziej atrakcyjne ogniowo jednak nie bardzo nadaje się w sytuacji gdy liczba spieszonych żołnierzy wynosi tylko 7, bo trzeba cały czas pamiętać o masie przenoszonej amunicji, a amunicja karabinowa jest około dwa razy cięższa od pośredniej. Byłoby dobre gdyby spieszona drużyna miała np. 9 żołnierzy.

W armii RB przyjęto, że w drużynie są 2 karabinki maszynowe - natomiast dodatkowy uniwersalny karabin maszynowy (zapewniający większa odległość prowadzenia ognia) jest umieszczony w dowództwie plutonu. razem więc pluton ma 7 sztuk broni maszynowej - 6 kbkm i 1 ukm.

[attachimg=6]
Element spieszający się drużyny piechoty RB od lewej:
- dowódca drużyny (kbk)
- celowniczy/strzelec kbkm (kbkm)
- strzelec (kbk) - pełni też funkcję pomocnika celowniczego kbkm (przenosi dodatkowa amunicję)
- strzelec z granatnikiem (kbk z granatnikiem podwieszanym)
- celowniczy/strzelec kbkm (kbkm)
- strzelec (kbk) - pełni też funkcję pomocnika celowniczego kbkm (przenosi dodatkowa amunicję)
- strzelec z granatnikiem (kbk z granatnikiem podwieszanym).

Warto zaznaczyć, że ważny jest typ broni czyli jej możliwości - w RB używamy obecnie kbkm wzorowanego na belgijskim Minimi (bardzo rozpowszechniony w realu), który jest zasilany taśmowo i ma wymienną lufę. W zasadzie siła ognia nie różni się od ukm - a jedyna różnica to fakt, że kbkm może prowadzić skuteczny ogień na odległości mniejsze niż ukm, a jego pociski posiadają mniejsza siłę przebicia przeszkód.

Czy takie rozwiązanie będzie najlepsze dla drużyny KH?

Nie do końca jeśli bazując na tym, że jak można przeczytać ich sprzęt bazuje na uzbrojeniu rosyjskim... Mamy w takim przypadku kbkm (RPK), który jest zasilany z magazynka, nie ma wymiennej lufy i jest cięższą odmianą karabinka automatycznego. Jednak jest bronią niewiele większą od kbk (nieco dłuższa i cięższa lufa oraz dwójnóg), nie prowadzi tak intensywnego ognia (nie może strzela z zamkniętego zamka - istnieje możliwość przegrzania i samozapłonu), a więc nie potrzebuje takich ilości amunicji jak broń zasilana z taśmy. W zasadzie strzelec tej broni może amunicje przenosić sobie sam, a zawsze w razie czego może skorzystać z zapasu magazynków innych strzelców, bo magazynki kbkm i kbk są wzajemnie zamienne.

Przyjęcie jednak zasady dwóch takich kbkm zmniejsza jej siłę ognia bo "umaszynowiona" wersja kbk nie może się równać z "prawdziwym" karabinem maszynowym. Jednocześnie używany ukm (PK lub PKM) jest lżejszy od używanego w RB ukm FN MAG - bo PKM jest chyba najlżejszą bronią tej klasy. W takim przypadku rozwiązaniem optymalnym jest moim zdaniem przydzielenie drużynie zarówno ukm, jak kbkm, który to będzie bronią, która będzie np. strzelać intensywnie tylko wtedy gdy obsługa ukm będzie zmieniała stanowisko lub taśmę.  Jeżeli przyjąć zasadę dwóch granatników podwieszanych w drużynie to pozostaje jeden żołnierz, który może wspomagać obsługę ukm w przenoszeniu dodatkowej (cięższej niż przy kbkm) amunicji.

W tym przypadku spieszający się element drużyny mógłby wyglądać tak:

[attachimg=7]
Element spieszający się proponowanej drużyny piechoty KH od lewej:
- dowódca drużyny (kbk)
- celowniczy ukm (ukm)
- pomocnik celowniczego ukm (kbk)
- strzelec kbkm (kbkm)
- strzelec (kbk) - może przenosić dodatkową amunicję do ukm
- strzelec z granatnikiem (kbk z granatnikiem podwieszanym)
- strzelec z granatnikiem (kbk z granatnikiem podwieszanym).

Kolejną kwestią są granatniki przeciwpancerne - ale współcześnie popularność zyskały niewielkie granatniki jednorazowego użytku. I tak taka broń nie może zniszczyć współczesnego czołgu i raczej jest przeznaczona do niszczenia lżejszych wozów bojowych (BWP czy transportery opancerzone, a także do niszczenia celów np. w budynkach), a drużyna zmechanizowana ma zwykle wsparcie własnych wozów bojowych. Takie granatniki są przewożone w BWP i nie mają etatowej obsługi - po prostu w miarę potrzeb zabierają je i strzelają z nich wyznaczeni żołnierze drużyny.

Bardziej skuteczny sprzęt można umieścić na wyższym szczeblu - np. w plutonie. I w plutonie piechoty RB jest w dowództwie lekkie działo bezodrzutowe (wzorzec z reala Carl Gustaw - może wystrzeliwać pociski nie tylko przeciwpancerne), ale tylko w plutonach na kołowych BWP CVW-5-IFV oraz na starszych BWP CVT-4-IFV. Ze względu na brak miejsca w plutonie na nowych BWP CVT-5 nie ma takiej broni i jej obsługi w dowództwie plutonu... ale brak tego sprzętu rekompensuje wóz dowódcy plutonu z działem 120mm, które może niszczyć również czołgi oraz wspierać piechotę skutecznymi pociskami odłamkowo-burzącymi.

[attachimg=8]
Dowództwo plutonu piechoty (zmechanizowanego) RB gdy wyposażony on jest w pojazdy serii CVT-5, od lewej:
- dowódca plutonu (kbk)
- celowniczy ukm (ukm)
- pomocnik celowniczego ukm (kbk)
- sanitariusz (kbk)

[attachimg=9]
Dowództwo plutonu piechoty (zmechanizowanego) RB gdy wyposażony on jest w pojazdy serii CVT-4-IFV lub CVW-5-IFV, od lewej:
- dowódca plutonu (kbk)
- celowniczy ukm (ukm)
- pomocnik celowniczego ukm (kbk)
- celowniczy lekkiego działa b.o. (kbk + dz.b.o.)
- pomocnik celowniczego działa b.o. (kbk)
- pomocnik celowniczego działa b.o. (kbk)
- sanitariusz (kbk)

Natomiast w przypadku armii KH można jak najbardziej granatnik wielorazowego użytku w plutonie umieścić - jak mniemam będzie to RPG-7, który współcześnie używa już pocisków nie tylko przeciwpancernych, ale też odłamkowych i zapalających. Nie będzie bowiem potrzeby umieszczania (jak w plutonie RB) uniwersalnego km na szczeblu plutonu bo ukm-y są w drużynach. jednocześnie pozostaną wolne miejsca w BWP dowódcy... bo skład dowództwa to oprócz dowódcy właśnie obsługa granatnika (2 żołnierzy - lub trzech przy większym zapasie amunicji) i sanitariusz. Nie jest dobrym pomysłem - jak wyczytałem w temacie armii KH, aby sanitariuszem był jeden żołnierz drużyny - w podstawowym zakresie przeszkoleni powinni być wszyscy żołnierze, a jeden sanitariusz na 10 żołnierzy to przesada. lepiej umieścić w plutonie jednego, ale lepiej kwalifikowanego i z lepszym wyposażeniem.

[attachimg=10]
Dowództwo proponowanego plutonu piechoty (zmechanizowanego) KH, od lewej:
- dowódca plutonu (kbk)
- celowniczy granatnika ppanc. (kbk + granatnik)
- pomocnik celowniczego granatnika ppanc.. (kbk)
- pomocnik celowniczego granatnika ppanc. (kbk)
- sanitariusz (kbk)

Pluton KH miałby więc dwa wolne miejsca w wozie dowódcy plutonu.

Skład plutonu...

Na forum KH wyczytałem coś takiego:

Cytat:Jeden pluton składa się z 50 żołnierzy. Na czele plutonu stoi porucznik.
Każdy pluton podzielony jest na 5 drużyn zmechanizowanych. Jedna drużyna składa się z 10 żołnierzy.

Tym plutonem nikt nie dowodzi... w każdym razie skutecznie - bo jego dowódca nie dość, że musi dowodzić na raz aż 5 drużynami to jednocześnie jest dowódca jednej z nich. Na pewno się pogubi...

Praktyka wojen dowiodła że najlepszym układem jest umieszczenie w plutonie trzech drużyn. Usprawnia to dowodzenie i nie obarcza dowódcy nadmiarem czynności na polu walki. Musi "ogarnąć mniejszy" odcinek, a jak mniejszy to zrobi to sprawniej i będzie "bliżej swoich żołnierzy". Jednocześnie jeśli dowódca ma jeden BWP, a trzy pozostałe to pojazdy drużyn - czyli pluton liczy 4 pojazdy - jest układ najkorzystniejszy przy walce tymi pojazdami. Pluton dzieli się wtedy na dwie grupy po dwa pojazdy i taki układ pozwala najlepiej osłaniać się ogniem w terenie urozmaiconym i zurbanizowanym.

Pluton z 3 drużynami i 4 pojazdami liczyłby w KH łącznie 38 żołnierzy i posiadał 3 ukm, 3 kbkm i 1 granatnik przeciwpancerny (nie licząc jednorazowych) i 6 granatników podwieszanych. Z tego 26 żołnierzy ulegałoby spieszeniu, a 12 stanowiło załogi BWP.

Dla porównania pluton RB ma 37 żołnierzy (przy wozach CVT-5), z czego spiesza się 25 (12 to załogi) lub 40 żołnierzy przy wozach CVW-5-IFV i CVW-4-IFV, z czego spiesza się 28 żołnierzy (12 to załogi). Pluton RB 1 ukm i 6 kbkm, 6 granatników podwieszanych oraz w przypadku poruszania się wozami CVW-5-IFV i CVW-4-IFV jeszcze lekkie działo bezodrzutowe.

To tyle o kwestiach drużyny i plutonu... zanim przejdziemy do szczebla kompanii - zapraszam do dyskusji lub zadawania pytań.


___________________________
*) Dla informacji - stosuję cały czas nomenklaturę polską, współczesną (zawartą w PN-V-01016 z 2004) gdzie karabin i karabin maszynowy to broń strzelająca amunicją karabinową, a karabinek i karabinek maszynowy to broń strzelająca amunicja pośrednią.]]> <![CDATA[Przekazanie sprzętu dla Żandarmerii Protektoratu.]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-1355.html Sat, 02 Aug 2014 12:07:19 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-1355.html
W przekazaniu sprzętu uczestniczył Dowódca Sił Zbrojnych RB, marszałek Krzysztof Razorblade oraz Szef Logistyki SZ RB pułkownik Michael Redwitz.

[attachment id=1 msg=12987]
Marsz. K. Razorblade oraz płk. M.Redwitz przyjmują meldunek dowódcy Żandarmerii Protektoratu (powyżej) oraz wspólnie oglądają przekazany z magazynów SZ RB sprzęt (poniżej).

[attachment id=2 msg=12987]

[attachment id=3 msg=12987]

[attachment id=4 msg=12987]

W pierwszej turze przekazano dla tworzącej się Żandarmerii protektoratu wycofane już jednostek liniowych:

1. Lekkie transportery opancerzone AVW-1

[attachment id=5 msg=12987]

2. Samochody pancerne AVW-3-RVF

[attachment id=6 msg=12987]

3. Samochody terenowe i ciężarowe (nietypowe już w SZ RB).

[attachment id=7 msg=12987]

Pojazdy zostały wyremontowane przez służby logistyczne SZ RB i będą stanowiły zalążek sprzętu Żandarmerii Protektoratu. Służby logistyczne przekazały również prefabrykowane baraki mieszkalne, namioty oraz sprzęt kwaterunkowy i łączności - co umożliwi stworzenie terenowych posterunków Żandarmerii Protektoratu, wobec braku istniejącej na Anatolii infrastruktury.

Sprzęt ten stanowi tylko początek wyposażania ŻP - bo armia po analizie zasobów magazynowych i wykonaniu niezbędnych remontów przekaże kolejne partie sprzętu. Darowizny rzeczowe zapowiedziały też bialeńskie firmy zbrojeniowe zainteresowane zapewnieniem bezpieczeństwa publicznego na terenie Protektoratu, gdzie mają zamiar zlokalizować lub już lokalizują część swojej produkcji.]]>
W przekazaniu sprzętu uczestniczył Dowódca Sił Zbrojnych RB, marszałek Krzysztof Razorblade oraz Szef Logistyki SZ RB pułkownik Michael Redwitz.

[attachment id=1 msg=12987]
Marsz. K. Razorblade oraz płk. M.Redwitz przyjmują meldunek dowódcy Żandarmerii Protektoratu (powyżej) oraz wspólnie oglądają przekazany z magazynów SZ RB sprzęt (poniżej).

[attachment id=2 msg=12987]

[attachment id=3 msg=12987]

[attachment id=4 msg=12987]

W pierwszej turze przekazano dla tworzącej się Żandarmerii protektoratu wycofane już jednostek liniowych:

1. Lekkie transportery opancerzone AVW-1

[attachment id=5 msg=12987]

2. Samochody pancerne AVW-3-RVF

[attachment id=6 msg=12987]

3. Samochody terenowe i ciężarowe (nietypowe już w SZ RB).

[attachment id=7 msg=12987]

Pojazdy zostały wyremontowane przez służby logistyczne SZ RB i będą stanowiły zalążek sprzętu Żandarmerii Protektoratu. Służby logistyczne przekazały również prefabrykowane baraki mieszkalne, namioty oraz sprzęt kwaterunkowy i łączności - co umożliwi stworzenie terenowych posterunków Żandarmerii Protektoratu, wobec braku istniejącej na Anatolii infrastruktury.

Sprzęt ten stanowi tylko początek wyposażania ŻP - bo armia po analizie zasobów magazynowych i wykonaniu niezbędnych remontów przekaże kolejne partie sprzętu. Darowizny rzeczowe zapowiedziały też bialeńskie firmy zbrojeniowe zainteresowane zapewnieniem bezpieczeństwa publicznego na terenie Protektoratu, gdzie mają zamiar zlokalizować lub już lokalizują część swojej produkcji.]]> <![CDATA[Firmy zbrojeniowe współpracujące z SZ RB.]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-1258.html Mon, 14 Jul 2014 09:17:14 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-1258.html
1/ Zakłady Zbrojeniowe "Razor Arms - Bialenia" http://spolecznosc.bialenia.org.pl/index...oard=113.0

[ATTACHMENT NOT FOUND]

Zakłady RA dostarczają Siłom Zbrojnym uzbrojenie i sprzęt wojskowy - począwszy od broni strzeleckiej, a na ciężkich pojazdach pancernych i systemach rakietowych kończąc.

2/ Zakłady Lotnicze "Razor Air Tech - Bialenia" http://spolecznosc.bialenia.org.pl/index...oard=111.0

[ATTACHMENT NOT FOUND]

Zakłady RAT dostarczają przede wszystkim samoloty i śmigłowce, prowadzą remonty sprzętu lotniczego oraz dostarczają, remontują i modernizują systemy elektroniczne oraz systemy uzbrojenia lotniczego.]]>
1/ Zakłady Zbrojeniowe "Razor Arms - Bialenia" http://spolecznosc.bialenia.org.pl/index...oard=113.0

[ATTACHMENT NOT FOUND]

Zakłady RA dostarczają Siłom Zbrojnym uzbrojenie i sprzęt wojskowy - począwszy od broni strzeleckiej, a na ciężkich pojazdach pancernych i systemach rakietowych kończąc.

2/ Zakłady Lotnicze "Razor Air Tech - Bialenia" http://spolecznosc.bialenia.org.pl/index...oard=111.0

[ATTACHMENT NOT FOUND]

Zakłady RAT dostarczają przede wszystkim samoloty i śmigłowce, prowadzą remonty sprzętu lotniczego oraz dostarczają, remontują i modernizują systemy elektroniczne oraz systemy uzbrojenia lotniczego.]]> <![CDATA[Barwy Sił Zbrojnych RB (flagi, godła, znaki).]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-1247.html Fri, 11 Jul 2014 22:52:13 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-1247.html Flaga Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej

[attachment id=1 msg=10934]



Flaga Wojsk Lądowych

[attachment id=2 msg=10934]



Flaga Sił Powietrznych

[attachment id=3 msg=10934]



Flaga Marynarki Wojennej (pełniąca rolę również Bandery Marynarki Wojennej)

[attachment id=4 msg=10934]



Znak rozpoznawczy SZ RB

[attachment id=5 msg=10934]

Powyższe elementy reguluje Ustawa o Siłach Zbrojnych Republiki Bialeńskiej i służbie wojskowej.]]> Flaga Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej

[attachment id=1 msg=10934]



Flaga Wojsk Lądowych

[attachment id=2 msg=10934]



Flaga Sił Powietrznych

[attachment id=3 msg=10934]



Flaga Marynarki Wojennej (pełniąca rolę również Bandery Marynarki Wojennej)

[attachment id=4 msg=10934]



Znak rozpoznawczy SZ RB

[attachment id=5 msg=10934]

Powyższe elementy reguluje Ustawa o Siłach Zbrojnych Republiki Bialeńskiej i służbie wojskowej.]]> <![CDATA[[Archiwalne] 10. Brygada Obrony Terytorialnej]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-1127.html Mon, 16 Jun 2014 23:30:03 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-1127.html 10. Brygada Obrony Terytorialnej

10. Brygada Obrony Terytorialnej zostaje sformowana z dniem 16.06.2014 na podstawie etatu nr BOT140616S - podstawą formowania dywizji są elementy Gwardii Czerwonej Siedmiogrodu oraz sprzęt z zapasów SZ RB

10 BRYGADA OBRONY TERYTORIALNEJ STACJONUJE W SIEDMIOGRODZIE I POD WZGLĘDEM OPERACYJNYM I LOGISTYCZNYM ZOSTAJE PODPORZĄDKOWANA DOWÓDCY 4 KA, A Z RACJI SPECYFIKI WOJSK OT MOŻE ZOSTAĆ RÓWNIEŻ UŻYTA LOKALNIE NA PODSTAWIE DECYZJI WŁADZ AUTONOMII SIEDMIOGRODU.

Struktura 10 BOT

[attachment=1:3jxehj4s]

10. Brygada OT składa się z:

- Dowództwa
- kompanii dowodzenia
- 3 Batalionów Zmechanizowanych
- Batalionu czołgów
- Dywizjonu Artylerii
- Batalionu Logistycznego
- Kompanii Saperów

Szczegółowa organizacja pododdziałów brygady jest identyczna jak 7 BOT - http://spolecznosc.bialenia.net.pl/index...pic=1163.0]]> 10. Brygada Obrony Terytorialnej

10. Brygada Obrony Terytorialnej zostaje sformowana z dniem 16.06.2014 na podstawie etatu nr BOT140616S - podstawą formowania dywizji są elementy Gwardii Czerwonej Siedmiogrodu oraz sprzęt z zapasów SZ RB

10 BRYGADA OBRONY TERYTORIALNEJ STACJONUJE W SIEDMIOGRODZIE I POD WZGLĘDEM OPERACYJNYM I LOGISTYCZNYM ZOSTAJE PODPORZĄDKOWANA DOWÓDCY 4 KA, A Z RACJI SPECYFIKI WOJSK OT MOŻE ZOSTAĆ RÓWNIEŻ UŻYTA LOKALNIE NA PODSTAWIE DECYZJI WŁADZ AUTONOMII SIEDMIOGRODU.

Struktura 10 BOT

[attachment=1:3jxehj4s]

10. Brygada OT składa się z:

- Dowództwa
- kompanii dowodzenia
- 3 Batalionów Zmechanizowanych
- Batalionu czołgów
- Dywizjonu Artylerii
- Batalionu Logistycznego
- Kompanii Saperów

Szczegółowa organizacja pododdziałów brygady jest identyczna jak 7 BOT - http://spolecznosc.bialenia.net.pl/index...pic=1163.0]]> <![CDATA[Stopnie wojskowe SZ RB i odznaczenia wojskowe.]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-1107.html Fri, 13 Jun 2014 12:25:15 +0200 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-1107.html Stopnie wojskowe obowiązujące w Siłach Zbrojnych Republiki Bialeńskiej:

Wojska Lądowe i Siły Powietrzne

[attachment id=1 msg=9544]


- Szeregowi

1/ Szeregowy
2/ Starszy szeregowy
3/ Specjalista

- Podoficerowie

4/ Kapral
5/ Starszy kapral
6/ Sierżant
7/ Starszy sierżant
8/ Sierżant sztabowy
9/ Starszy sierżant sztabowy
9A/ Kolorystka stopnia wojskowego w Siłach Powietrznych

- Oficerowie

10/ Podporucznik
11/ Porucznik
12/ Kapitan
13/ Major
14/ Podpułkownik
15/ Pułkownik
15A/ Kolorystka stopnia wojskowego w Siłach Powietrznych

- Generałowie

16/ Generał brygady
17/ Generał dywizji
18/ Generał broni

- Marszałek

19/ Marszałek Bialenii

Marynarka Wojenna:

[attachment id=2 msg=9544]

- Marynarze

1/ Marynarz
2/ Starszy marynarz
3/ Specjalista

- Podoficerowie

4/ Mat
5/ Starszy mat
6/ Bosman
7/ Starszy bosman
8/ Bosman sztabowy
9/ Starszy bosman sztabowy

- Oficerowie

10/ Podporucznik
11/ Porucznik
12/ Kapitan
13/ Komandor podporucznik
14/ Komandor porucznik
15/ Komandor

- Admirałowie

16/ Kontradmirał
17/ Wiceadmirał
18/ Admirał

19 i 20 - sposób przedstawiania stopni wojskowych MW na naramiennikach.

_____________________________________________________________

Odznaczenia wojskowe w Republice Bialeńskiej:

[attachment id=3 msg=9544]

Baretki odznaczeń wojskowych.

1. Order Niepodległości.
a/ Krzyż Wielki z Mieczami
b/ Krzyż Wielki
c/ Krzyż Komandorski
d/ Krzyż Oficerski
e/ Krzyż Kawalerski

2. Medal Sił Zbrojnych
a/ Medal Złoty
b/ Medal Srebrny
c/ Medal Brązowy

3. Medal Lotniczy

4. Medal Marynarki Wojennej

5. Krzyż Walecznych]]> Stopnie wojskowe obowiązujące w Siłach Zbrojnych Republiki Bialeńskiej:

Wojska Lądowe i Siły Powietrzne

[attachment id=1 msg=9544]


- Szeregowi

1/ Szeregowy
2/ Starszy szeregowy
3/ Specjalista

- Podoficerowie

4/ Kapral
5/ Starszy kapral
6/ Sierżant
7/ Starszy sierżant
8/ Sierżant sztabowy
9/ Starszy sierżant sztabowy
9A/ Kolorystka stopnia wojskowego w Siłach Powietrznych

- Oficerowie

10/ Podporucznik
11/ Porucznik
12/ Kapitan
13/ Major
14/ Podpułkownik
15/ Pułkownik
15A/ Kolorystka stopnia wojskowego w Siłach Powietrznych

- Generałowie

16/ Generał brygady
17/ Generał dywizji
18/ Generał broni

- Marszałek

19/ Marszałek Bialenii

Marynarka Wojenna:

[attachment id=2 msg=9544]

- Marynarze

1/ Marynarz
2/ Starszy marynarz
3/ Specjalista

- Podoficerowie

4/ Mat
5/ Starszy mat
6/ Bosman
7/ Starszy bosman
8/ Bosman sztabowy
9/ Starszy bosman sztabowy

- Oficerowie

10/ Podporucznik
11/ Porucznik
12/ Kapitan
13/ Komandor podporucznik
14/ Komandor porucznik
15/ Komandor

- Admirałowie

16/ Kontradmirał
17/ Wiceadmirał
18/ Admirał

19 i 20 - sposób przedstawiania stopni wojskowych MW na naramiennikach.

_____________________________________________________________

Odznaczenia wojskowe w Republice Bialeńskiej:

[attachment id=3 msg=9544]

Baretki odznaczeń wojskowych.

1. Order Niepodległości.
a/ Krzyż Wielki z Mieczami
b/ Krzyż Wielki
c/ Krzyż Komandorski
d/ Krzyż Oficerski
e/ Krzyż Kawalerski

2. Medal Sił Zbrojnych
a/ Medal Złoty
b/ Medal Srebrny
c/ Medal Brązowy

3. Medal Lotniczy

4. Medal Marynarki Wojennej

5. Krzyż Walecznych]]> <![CDATA[[Archiwalne] Mobilizacja]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-507.html Mon, 10 Mar 2014 18:28:46 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-507.html Rozkazuje się wpuszczenie okrętów należących do NUPIA na teren portu I Brygady Marynarki Wojennej w Jeziornie.
Rozkazuje się zmobilizować wojsko do ewentualnej pomocy Republice Parlandii.]]> Rozkazuje się wpuszczenie okrętów należących do NUPIA na teren portu I Brygady Marynarki Wojennej w Jeziornie.
Rozkazuje się zmobilizować wojsko do ewentualnej pomocy Republice Parlandii.]]> <![CDATA[[Archiwalne] Gazoslawia]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-502.html Mon, 10 Mar 2014 15:07:31 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-502.html http://www.gazoslawia.pun.pl/viewtopic.php?pid=86#p86

http://www.gazoslawia.pun.pl/viewtopic.php?pid=85#p85 ]]> http://www.gazoslawia.pun.pl/viewtopic.php?pid=86#p86

http://www.gazoslawia.pun.pl/viewtopic.php?pid=85#p85 ]]> <![CDATA[[Archiwalne] Sprzęt wojsk lądowych - nazewnictwo]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-240.html Mon, 13 Jan 2014 00:50:55 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-240.html Informacje obecne całkowicie nieaktualne - przyjęty został inny sprzęt w związku z możliwościami jego wizualizacji.

Pierwsza część spisu sprzętu WL SZ RB

Fakt, że jakiś pojazd czy sprzęt znajduje się w spisie nie oznacza automatycznie, że aktualnie jest na uzbrojeniu SZ RB. W spisie są też odmiany prototypowe, które nie weszły do produkcji (ale mogą wejść w przyszłości, podobnie jak mogą powstać kolejne odmiany pojazdów bazowych czy kolejne modernizacje) lub pojazdy/sprzęt w wersjach niezmodernizowanych, którym podwyższono standardy i w wersji oryginalnej znajdują się tylko np. w muzeum czy ośrodku szkolenia jako pomoce naukowe.

Czołgi (i wozy specjalistyczne na ich podwoziach)

T-3-120
- nowoczesny czołg podstawowy III generacji
- masa 60t, armata 120mm
- wóz w klasie niemieckiego Leoparda-2A4

T-3A-120
- zmodernizowane wozy T-3-120 porównywalna z Leo-2A5

T-3B-120
- zmodernizowane wozy T-3-120 porównywalna z Leo-2A6
- modyfikacja w planach, po ukończeniu T-3 na T-3A

T-2-105
- czołg podstawowy II generacji
- masa 40t, armata 105mm
- wóz w klasie niemieckiego Leoparda-1

T-2A-105, T-2B-105, T-2C-105, T-2D-105
- zmodernizowane wozy T-2-105, porównywalne z kolejnymi modernizacjami Leo-1A1/A4

RVT-2
- wóz zabezpieczenia technicznego na podwoziu T-2

IVT-2
- czołg saperski na podwoziu T-2

T-1-90
- przestarzały czołg podstawowy I generacji
- masa 35t, armata 90mm
- wóz w klasie radzieckich T-54/T-55

T-1A-90
- zmodernizowane wozy T-1-90, unowocześniono SKO.

RVT-1
- wóz zabezpieczenia technicznego na podwoziu T-1

IVT-1
- czołg saperski na podwoziu T-1

LT-1-75
- stary czołg lekki (technicznie lata 50-te)
- masa 22t, armata 75mm
- wóz w klasie amerykańskiego T-41

LT-1A-75
- zmodernizowane wozy T-1-75, nowa jednostka napędowa, nowocześniejszy SKO.

Gąsienicowe pojazdy opancerzone

AFV-2-30
- nowoczesny bojowy wóz piechoty (gąsienicowy)
- masa 23t, działko 30mm, załoga 3+7
- wóz w klasie włoskiego VCC-80 czy niemieckiego TH-495

ARV-2-30
- nowoczesny bojowy wóz rozpoznawczy na bazie AFV-2-30
- masa 23t, działko 30mm, załoga 3+2 (zwiększona ilość amunicji)
- wóz z rodziny AFV-2 (wspólne podwozie)

AGV-2-90
- nowoczesny wóz wsparcia ogniowego i rozpoznawczy na bazie AFV-2-30
- masa 24t, armata 90mm, załoga 4
- wóz z rodziny AFV-3 (wspólne podwozie)

AGV-2-105
- nowoczesny wóz wsparcia ogniowego i rozpoznawczy na bazie AFV-2-30
- masa 25t, armata 105mm, załoga 4
- wóz z rodziny AFV-3 (wspólne podwozie)

APC-2-HMG
- nowoczesny transporter opancerzony
- masa 21t, karabin maszynowy 12,7mm, załoga 2+9
- transporter z rodziny AFV-2 (wspólne podwozie)

APC-2-RVA
- wóz techniczny na tym samym podwoziu
- masa 22t, urządzenie do holowania uszkodzonych pojazdów

APC-2-CP
- wóz dowodzenia
- identyczny z APC-2, tylko z wyposażeniem łączności

APC-2-CG
- wóz dowodzenia baterią artylerii
- identyczny z APC-2, tylko z wyposażeniem łączności i kierowania ogniem

APC-2-MED
- wóz medyczny na tym samym podwoziu

APC-1
- transporter bazowy bez uzbrojenia
- masa 10t, załoga 1+12
- wóz w klasie amerykańskiego M-113

APC-1-MG
- transporter opancerzony
- identyczny z APC-1, tylko uzbrojony w km 7,62mm
- załoga 2+11

APC-1-HMG
- transporter opancerzony
- identyczny z APC-1, tylko uzbrojony w km 7,62mm
- załoga 2+11

APC-1-CP
- wóz dowodzenia
- identyczny z APC-1, tylko z wyposażeniem łączności

APC-1-CG
- wóz dowodzenia baterią artylerii
- identyczny z APC-1, tylko z wyposażeniem łączności i kierowania ogniem

APC-1-M105
- transporter identyczny z APC-1
- przystosowany do przewożenia moździerza 105mm z obsługą
- możliwość strzelania przez otwarty strop kadłuba bez wynoszenia moździerza

APC-1-RV
- wóz techniczny na podwoziu APC-1

APC-1-IV
- wóz saperski na podwoziu APC-1
- lemiesz, sprzęt saperski

APC-1-AT
- samobieżna wyrzutnia przeciwpancernych pocisków kierowanych na podwoziu APC-1
- pociski starszej generacji GAM-1 (porównywalne z TOW)

APC-1-GT
- transporter do holowania dział na bazie APC-1
- wnętrze do przewozu załogi i amunicji I gotowości

APC-1-GA
- transporter amunicyjny do dział holowanych na bazie APC-1
- wnętrze do przewozu amunicji

Kołowe wozy opancerzone

IPC-2H
- kołowy transporter bazowy 8x8
- masa 15t, załoga 2+10
- wóz porównywalny z rodziną Mowag Pirantha w wersji 8x8
- odmiana IPC-2H-HMG z wkm 12,7mm
- odmiana IPC-2H-MG z km 7,62mm

IPC-2M
- kołowy transporter bazowy 6x6
- masa 13t, załoga 2+8
- wóz porównywalny z rodziną Mowag Pirantha w wersji 6x6
- odmiana IPC-2M-HMG z wkm 12,7mm
- odmiana IPC-2M-MG z km 7,62mm

IPC-2L
- kołowy transporter bazowy 4x4
- masa 10t, załoga 2+6
- wóz porównywalny z rodziną Mowag Pirantha w wersji 4x4
- odmiana IPC-2L-HMG z wkm 12,7mm
- odmiana IPC-2L-MG z km 7,62mm

IFV-2H-30
- nowoczesny kołowy bojowy wóz piechoty
- masa 16t, działko 30mm, załoga 3+8
- podwozie IPC-2H

IGV-2H-105
- nowoczesny kołowy wóz wsparcia ogniowego
- masa 18t, armata 105mm, załoga 4
- podwozie IPC-2H

IGV-2M-90
- nowoczesny kołowy wóz wsparcia ogniowego
- masa 16t, armata 90mm, załoga 4
- podwozie IPC-2M

IRV-2L-30
- nowoczesny rozpoznawczy pojazd opancerzony
- masa 11t, armata 30mm, załoga 5
- podwozie IPC-2L

IPC-2L-AT
- samobieżna wyrzutnia ppk
- masa 11t, wyrzutnia ppk GAM-2 (porównywalna z HOT), załoga 4
- podwozie IPC-2L

IPC-2H-MED
- opancerzony wóz medyczny na podwoziu IPC-2H

IPC-2M-RV
- wóz techniczny na podwoziu IPC-2M

IPC-2M-CHEM
- wóz rozpoznania chemicznego na podwoziu IPC-2M

IPC-2M-CP
- wóz dowodzenia na podwoziu IPC-2M

IPC-2H-CP
- wóz dowodzenia baterią artylerii na podwoziu IPC-2H

IPC-1
- przestarzały półodkryty kołowy transporter opancerzony 6x6
- masa 8t, załoga 2+14
- wóz bazowy w klasie radzieckiego BTR-152W
- odmiana IPC-1-MG z km 7,62mm
- odmiana IPC-1-HMG z wkm 12,7mm

IPC-1-AA
- transporter IPC-1 z podwójnie sprzężonym działkiem 20mm

IPC-1-CP
- transporter dowodzenia na bazie IPC-1
- zakryty, podwyższone nadwozie, urządzenia łączności

IPC-1-CG
- transporter dowodzenia baterią artylerii na bazie IPC-1
- zakryty, podwyższone nadwozie, urządzenia łączności i kierowania ogniem

IPC-1-M105
- transporter do przewozu możdzierza 105mm na bazie IPC-1
- odkryty, możliwość strzelania wnętrza

IPC-1-GT
- transporter do holowania dział na bazie IPC-1
- odkryty, wnętrze do przewozu załogi i amunicji I gotowości

IPC-1-GA
- transpoter amunicyjny dla dział holowanych na bazie IPC-1
- zakryty, wnętrze do przewozu amunicji

IPC-1-MED
- transporter medyczny na bazie IPC-1

Artyleria

GT-2-155
- armata samobieżna na podwoziu gąsienicowym
- masa 45t, armata kaliber 155mm
- wóz w rodzaju rosyjskiej 2S19, na podwoziu T-2

GT-2AM
- wóz amunicyjny do armat GT-2-155
- podwozie zunifikowane z działem

G-2-155
- holowana armatohaubica 155mm
- porównywalna z radziecką 2A65 (działo takie same jak w GT-2-155 analogicznie jak w 2S19)

G-1-100
- stare holowane działo ppanc 100m
- porównywalne z radziecki T-12
- odmiana G-1A-100 zmodernizowane podobnie jak MT-12

HT-2-155
- haubica samobieżna na podwoziu gąsienicowym
- 30t, haubica 155mm, załoga 6
- wóz w klasie amerykańskiej M109, ale podwozie zunifikowane z czołgiem T-2

HT-2AM
- wóz amunicyjny do haubic HT-2-155
- podobny do wozu amunicyjnego do M109, zunifikowane z działem podwozie

H-2-105
- nowocześniejsza haubica holowana 105mm
- porównywalna z amerykańską M102

H-1-105
- stara haubica holowana 105mm
- porównywalna z amerykańską M101

AAT-2-40
- przeciwlotnicze działo samobieżne na podwoziu T-2
- podwójnie sprzężone działka 40mm, stacja radiolokacyjna
- masa 30t, załoga 5
- wóz porównywalny z niemieckim Gepardem

AAT-1-40
- przeciwlotnicze działo samobieżne na podwoziu starego czołgu LT-1
- podwójnie sprzężone działka 40mm
- masa 22t, załoga 4
- podobne do amerykańskiego M42 (na podwoziu M41)

AAG-2-40
- nowoczesne automatyczne przeciwlotnicze holowane działo przeciwlotnicze 40mm
- podobne do włoskiej Bredy 40/L/70

AAG-1-20
- przeciwlotnicze holowane działo przeciwlotnicze 2x20mm
- podobne do radzieckiego ZU-23-2

MW-2H-120
- nowoczesny moździerz samobieżny
- masa 18t, moździerz 120mm w wieży, załoga 4
- podwozie IPC-2H

M-2-105
- moździerz 105mm
- holowany

M-1-60
- moździerz 60mm
- przenośny
- M-1L-60 - lżejsza odmiana dla oddziałów desantowych i specjalnych

RLT-2-220
- samobieżna, gąsienicowa polowa wyrzutnia 12 rakiet niekierowanych 220mm
- masa 26t, załoga 3
- wóz w rodzaju amerykańskiego MLRS

RLW-1-120
- samobieżna, kołowa polowa wyrzutnia 40 rakiet niekierowanych 120mm
- masa 14t, załoga 3
- pojazd w rodzaju radzieckiego BM-21 Grad

RL-1-120
- holowana polowa wyrzutnia rakietowa 8 rakiet niekierowanych 120mm
- w rodzaju polskiej WP-8z

c.d.n]]> Informacje obecne całkowicie nieaktualne - przyjęty został inny sprzęt w związku z możliwościami jego wizualizacji.

Pierwsza część spisu sprzętu WL SZ RB

Fakt, że jakiś pojazd czy sprzęt znajduje się w spisie nie oznacza automatycznie, że aktualnie jest na uzbrojeniu SZ RB. W spisie są też odmiany prototypowe, które nie weszły do produkcji (ale mogą wejść w przyszłości, podobnie jak mogą powstać kolejne odmiany pojazdów bazowych czy kolejne modernizacje) lub pojazdy/sprzęt w wersjach niezmodernizowanych, którym podwyższono standardy i w wersji oryginalnej znajdują się tylko np. w muzeum czy ośrodku szkolenia jako pomoce naukowe.

Czołgi (i wozy specjalistyczne na ich podwoziach)

T-3-120
- nowoczesny czołg podstawowy III generacji
- masa 60t, armata 120mm
- wóz w klasie niemieckiego Leoparda-2A4

T-3A-120
- zmodernizowane wozy T-3-120 porównywalna z Leo-2A5

T-3B-120
- zmodernizowane wozy T-3-120 porównywalna z Leo-2A6
- modyfikacja w planach, po ukończeniu T-3 na T-3A

T-2-105
- czołg podstawowy II generacji
- masa 40t, armata 105mm
- wóz w klasie niemieckiego Leoparda-1

T-2A-105, T-2B-105, T-2C-105, T-2D-105
- zmodernizowane wozy T-2-105, porównywalne z kolejnymi modernizacjami Leo-1A1/A4

RVT-2
- wóz zabezpieczenia technicznego na podwoziu T-2

IVT-2
- czołg saperski na podwoziu T-2

T-1-90
- przestarzały czołg podstawowy I generacji
- masa 35t, armata 90mm
- wóz w klasie radzieckich T-54/T-55

T-1A-90
- zmodernizowane wozy T-1-90, unowocześniono SKO.

RVT-1
- wóz zabezpieczenia technicznego na podwoziu T-1

IVT-1
- czołg saperski na podwoziu T-1

LT-1-75
- stary czołg lekki (technicznie lata 50-te)
- masa 22t, armata 75mm
- wóz w klasie amerykańskiego T-41

LT-1A-75
- zmodernizowane wozy T-1-75, nowa jednostka napędowa, nowocześniejszy SKO.

Gąsienicowe pojazdy opancerzone

AFV-2-30
- nowoczesny bojowy wóz piechoty (gąsienicowy)
- masa 23t, działko 30mm, załoga 3+7
- wóz w klasie włoskiego VCC-80 czy niemieckiego TH-495

ARV-2-30
- nowoczesny bojowy wóz rozpoznawczy na bazie AFV-2-30
- masa 23t, działko 30mm, załoga 3+2 (zwiększona ilość amunicji)
- wóz z rodziny AFV-2 (wspólne podwozie)

AGV-2-90
- nowoczesny wóz wsparcia ogniowego i rozpoznawczy na bazie AFV-2-30
- masa 24t, armata 90mm, załoga 4
- wóz z rodziny AFV-3 (wspólne podwozie)

AGV-2-105
- nowoczesny wóz wsparcia ogniowego i rozpoznawczy na bazie AFV-2-30
- masa 25t, armata 105mm, załoga 4
- wóz z rodziny AFV-3 (wspólne podwozie)

APC-2-HMG
- nowoczesny transporter opancerzony
- masa 21t, karabin maszynowy 12,7mm, załoga 2+9
- transporter z rodziny AFV-2 (wspólne podwozie)

APC-2-RVA
- wóz techniczny na tym samym podwoziu
- masa 22t, urządzenie do holowania uszkodzonych pojazdów

APC-2-CP
- wóz dowodzenia
- identyczny z APC-2, tylko z wyposażeniem łączności

APC-2-CG
- wóz dowodzenia baterią artylerii
- identyczny z APC-2, tylko z wyposażeniem łączności i kierowania ogniem

APC-2-MED
- wóz medyczny na tym samym podwoziu

APC-1
- transporter bazowy bez uzbrojenia
- masa 10t, załoga 1+12
- wóz w klasie amerykańskiego M-113

APC-1-MG
- transporter opancerzony
- identyczny z APC-1, tylko uzbrojony w km 7,62mm
- załoga 2+11

APC-1-HMG
- transporter opancerzony
- identyczny z APC-1, tylko uzbrojony w km 7,62mm
- załoga 2+11

APC-1-CP
- wóz dowodzenia
- identyczny z APC-1, tylko z wyposażeniem łączności

APC-1-CG
- wóz dowodzenia baterią artylerii
- identyczny z APC-1, tylko z wyposażeniem łączności i kierowania ogniem

APC-1-M105
- transporter identyczny z APC-1
- przystosowany do przewożenia moździerza 105mm z obsługą
- możliwość strzelania przez otwarty strop kadłuba bez wynoszenia moździerza

APC-1-RV
- wóz techniczny na podwoziu APC-1

APC-1-IV
- wóz saperski na podwoziu APC-1
- lemiesz, sprzęt saperski

APC-1-AT
- samobieżna wyrzutnia przeciwpancernych pocisków kierowanych na podwoziu APC-1
- pociski starszej generacji GAM-1 (porównywalne z TOW)

APC-1-GT
- transporter do holowania dział na bazie APC-1
- wnętrze do przewozu załogi i amunicji I gotowości

APC-1-GA
- transporter amunicyjny do dział holowanych na bazie APC-1
- wnętrze do przewozu amunicji

Kołowe wozy opancerzone

IPC-2H
- kołowy transporter bazowy 8x8
- masa 15t, załoga 2+10
- wóz porównywalny z rodziną Mowag Pirantha w wersji 8x8
- odmiana IPC-2H-HMG z wkm 12,7mm
- odmiana IPC-2H-MG z km 7,62mm

IPC-2M
- kołowy transporter bazowy 6x6
- masa 13t, załoga 2+8
- wóz porównywalny z rodziną Mowag Pirantha w wersji 6x6
- odmiana IPC-2M-HMG z wkm 12,7mm
- odmiana IPC-2M-MG z km 7,62mm

IPC-2L
- kołowy transporter bazowy 4x4
- masa 10t, załoga 2+6
- wóz porównywalny z rodziną Mowag Pirantha w wersji 4x4
- odmiana IPC-2L-HMG z wkm 12,7mm
- odmiana IPC-2L-MG z km 7,62mm

IFV-2H-30
- nowoczesny kołowy bojowy wóz piechoty
- masa 16t, działko 30mm, załoga 3+8
- podwozie IPC-2H

IGV-2H-105
- nowoczesny kołowy wóz wsparcia ogniowego
- masa 18t, armata 105mm, załoga 4
- podwozie IPC-2H

IGV-2M-90
- nowoczesny kołowy wóz wsparcia ogniowego
- masa 16t, armata 90mm, załoga 4
- podwozie IPC-2M

IRV-2L-30
- nowoczesny rozpoznawczy pojazd opancerzony
- masa 11t, armata 30mm, załoga 5
- podwozie IPC-2L

IPC-2L-AT
- samobieżna wyrzutnia ppk
- masa 11t, wyrzutnia ppk GAM-2 (porównywalna z HOT), załoga 4
- podwozie IPC-2L

IPC-2H-MED
- opancerzony wóz medyczny na podwoziu IPC-2H

IPC-2M-RV
- wóz techniczny na podwoziu IPC-2M

IPC-2M-CHEM
- wóz rozpoznania chemicznego na podwoziu IPC-2M

IPC-2M-CP
- wóz dowodzenia na podwoziu IPC-2M

IPC-2H-CP
- wóz dowodzenia baterią artylerii na podwoziu IPC-2H

IPC-1
- przestarzały półodkryty kołowy transporter opancerzony 6x6
- masa 8t, załoga 2+14
- wóz bazowy w klasie radzieckiego BTR-152W
- odmiana IPC-1-MG z km 7,62mm
- odmiana IPC-1-HMG z wkm 12,7mm

IPC-1-AA
- transporter IPC-1 z podwójnie sprzężonym działkiem 20mm

IPC-1-CP
- transporter dowodzenia na bazie IPC-1
- zakryty, podwyższone nadwozie, urządzenia łączności

IPC-1-CG
- transporter dowodzenia baterią artylerii na bazie IPC-1
- zakryty, podwyższone nadwozie, urządzenia łączności i kierowania ogniem

IPC-1-M105
- transporter do przewozu możdzierza 105mm na bazie IPC-1
- odkryty, możliwość strzelania wnętrza

IPC-1-GT
- transporter do holowania dział na bazie IPC-1
- odkryty, wnętrze do przewozu załogi i amunicji I gotowości

IPC-1-GA
- transpoter amunicyjny dla dział holowanych na bazie IPC-1
- zakryty, wnętrze do przewozu amunicji

IPC-1-MED
- transporter medyczny na bazie IPC-1

Artyleria

GT-2-155
- armata samobieżna na podwoziu gąsienicowym
- masa 45t, armata kaliber 155mm
- wóz w rodzaju rosyjskiej 2S19, na podwoziu T-2

GT-2AM
- wóz amunicyjny do armat GT-2-155
- podwozie zunifikowane z działem

G-2-155
- holowana armatohaubica 155mm
- porównywalna z radziecką 2A65 (działo takie same jak w GT-2-155 analogicznie jak w 2S19)

G-1-100
- stare holowane działo ppanc 100m
- porównywalne z radziecki T-12
- odmiana G-1A-100 zmodernizowane podobnie jak MT-12

HT-2-155
- haubica samobieżna na podwoziu gąsienicowym
- 30t, haubica 155mm, załoga 6
- wóz w klasie amerykańskiej M109, ale podwozie zunifikowane z czołgiem T-2

HT-2AM
- wóz amunicyjny do haubic HT-2-155
- podobny do wozu amunicyjnego do M109, zunifikowane z działem podwozie

H-2-105
- nowocześniejsza haubica holowana 105mm
- porównywalna z amerykańską M102

H-1-105
- stara haubica holowana 105mm
- porównywalna z amerykańską M101

AAT-2-40
- przeciwlotnicze działo samobieżne na podwoziu T-2
- podwójnie sprzężone działka 40mm, stacja radiolokacyjna
- masa 30t, załoga 5
- wóz porównywalny z niemieckim Gepardem

AAT-1-40
- przeciwlotnicze działo samobieżne na podwoziu starego czołgu LT-1
- podwójnie sprzężone działka 40mm
- masa 22t, załoga 4
- podobne do amerykańskiego M42 (na podwoziu M41)

AAG-2-40
- nowoczesne automatyczne przeciwlotnicze holowane działo przeciwlotnicze 40mm
- podobne do włoskiej Bredy 40/L/70

AAG-1-20
- przeciwlotnicze holowane działo przeciwlotnicze 2x20mm
- podobne do radzieckiego ZU-23-2

MW-2H-120
- nowoczesny moździerz samobieżny
- masa 18t, moździerz 120mm w wieży, załoga 4
- podwozie IPC-2H

M-2-105
- moździerz 105mm
- holowany

M-1-60
- moździerz 60mm
- przenośny
- M-1L-60 - lżejsza odmiana dla oddziałów desantowych i specjalnych

RLT-2-220
- samobieżna, gąsienicowa polowa wyrzutnia 12 rakiet niekierowanych 220mm
- masa 26t, załoga 3
- wóz w rodzaju amerykańskiego MLRS

RLW-1-120
- samobieżna, kołowa polowa wyrzutnia 40 rakiet niekierowanych 120mm
- masa 14t, załoga 3
- pojazd w rodzaju radzieckiego BM-21 Grad

RL-1-120
- holowana polowa wyrzutnia rakietowa 8 rakiet niekierowanych 120mm
- w rodzaju polskiej WP-8z

c.d.n]]> <![CDATA[[Archiwalne] Wojska Czas !]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-99.html Sat, 21 Dec 2013 12:02:36 +0100 https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/bialenia/spolecznosc/thread-99.html


A wiec jako Minister MON OGŁASZAM ZE  Pierwsza  kompania WOPM rusza do Akacji ]]>


A wiec jako Minister MON OGŁASZAM ZE  Pierwsza  kompania WOPM rusza do Akacji ]]>