30.06.2014, 11:47:10
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.11.2016, 15:00:44 przez Hewret von Thorn.)
Produkcja gąsienicowych transporterów opancerzonych w Razor Arms od powstania firmy do dzisiaj.
W chwili gdy na rynku pojawiła się firma Razor Arms, przejmując dawne zakłady zbrojeniowe istniejące w czasach poprzedniej państwowości produkowano równolegle dwa typy gąsienicowych transporterów opancerzonych - AVT-1 na północy kraju i AVT-2 na południu. Oba pojazdy choć różniące się od siebie miały w zasadzie takie same zadania do spełnienia w systemie uzbrojenia armii czyli zapewnić transport pododdziałów różnych typów w pobliże pola walki i na polu walki. AVT-1 był transporterem zakupionym za granicą i produkowanym na licencji, natomiast AVT-2 był konstrukcją rodzimą.
Transporter AVT-1 jest pojazdem gąsienicowym, który w wersji podstawowej ma masę około 9 ton i może oprócz dwuosobowej załogi przewozić jeszcze 11 żołnierzy. Tak niewielką masę uzyskano poprzez zastosowanie pancerza aluminiowego, który jednak zapewnia ochronę tylko przed pociskami małokalibrowej broni strzeleckiej i nie chroni przed ogniem z wkm-ów. Prosty "pudełkowy" kształt kadłuba daje dość sporą przestrzeń ładunkową, ale jednocześnie powoduje, że pojazd jest dość łatwym celem. W czasach gdy projektowano AVT-1 miał stanowić on podstawowy środek transportu piechoty na pole walki, dopiero później zastąpiły go w tej roli bojowe wozy piechoty.
[ATTACHMENT NOT FOUND]
Transporter opancerzony AVT-1A-PC czyli dawniej podstawowa w SZ RB odmiana tego pojazdu.
Bardzo szybko okazało się, że pancerze pojazdu nie jest wystarczający na polu walki i usiłowano temu zaradzić poprzez zastosowanie elementów dodatkowych zwiększających odporność transportera, szczególnie w części czołowej, najbardziej narażonej na ogień przeciwnika - tak powstała wersja AVT-1B-PC, której przedni pancerz był odporny na ogień wkm-ów, a nawet niektórych działek małego kalibru. Jednak wzrosła masa transportera do prawie 11 ton i tym samym pogorszyły się nieco własności jezdne pojazdu w terenie oraz zmniejszyła się jego ładowność. Jednocześnie na podwoziu AVT-1 opracowywano różne wersje specjalistyczne jak np. opancerzony pojazd sanitarny, opancerzony wóz dowodzenia czy nawet samobieżne działo przeciwlotnicze z sześciolufowym działkiem napędowym.
[ATTACHMENT NOT FOUND]
Pojazdy z rodziny AVT-1 - od lewej: transporter podstawowy, transporter ze wzmocnionym opancerzeniem, samobieżne działo przeciwlotnicze, opancerzony pojazd sanitarny, transporter dowodzenia.
W trakcie restrukturyzacji armii podjęto logiczną decyzję, że produkowany może dla sił zbrojnych być tylko jeden typ transportera opancerzonego. Ponieważ początkowo nie było decyzji armii dotyczącej tego, czy standardowym zostanie kolejna wersja AVT-1 czy może nieco inny transporter AVT-2 to firma Razor Arms po przejęciu produkcji AVT-1 przygotowała program gruntownej modernizacji pojazdu.
[ATTACHMENT NOT FOUND]
Głęboka modernizacja AVT-1 czyli AVT-1M - po lewej pojazd z wkm, po prawej odmiana z działkiem w obrotowej wieży.
Nowa odmiana AVT-1, oznaczona jako AVT-1M miała mieć wzmocniony i przeprojektowany pancerz, odporny już na ogień wkm, a od czoła na pociski niektórych działek małego kalibru. Zakładano produkcję dwóch typów pojazdów - AVT-1M-PC czyli typowego uniwersalnego transportera opancerzonego uzbrojonego w wkm oraz pojazdu bojowego AVT-1M-IFV z wieżą z zamontowanym działkiem 20 lub 25mm. Pojazdy zostały przebadane przez armię i nawet przyjęto je wstępnie do uzbrojenia, jednak decyzja która zapadła niebawem na podstawowy transporter opancerzony SZ RB wytypowała jednak zmodyfikowany nieco AVT-2. Firma Razor Arms na zamówienie odbiorców realizuje jednak modernizację AVT-1 do standardu AVT-1M.
W chwili gdy na rynku pojawiła się firma Razor Arms, przejmując dawne zakłady zbrojeniowe istniejące w czasach poprzedniej państwowości produkowano równolegle dwa typy gąsienicowych transporterów opancerzonych - AVT-1 na północy kraju i AVT-2 na południu. Oba pojazdy choć różniące się od siebie miały w zasadzie takie same zadania do spełnienia w systemie uzbrojenia armii czyli zapewnić transport pododdziałów różnych typów w pobliże pola walki i na polu walki. AVT-1 był transporterem zakupionym za granicą i produkowanym na licencji, natomiast AVT-2 był konstrukcją rodzimą.
Transporter AVT-1 jest pojazdem gąsienicowym, który w wersji podstawowej ma masę około 9 ton i może oprócz dwuosobowej załogi przewozić jeszcze 11 żołnierzy. Tak niewielką masę uzyskano poprzez zastosowanie pancerza aluminiowego, który jednak zapewnia ochronę tylko przed pociskami małokalibrowej broni strzeleckiej i nie chroni przed ogniem z wkm-ów. Prosty "pudełkowy" kształt kadłuba daje dość sporą przestrzeń ładunkową, ale jednocześnie powoduje, że pojazd jest dość łatwym celem. W czasach gdy projektowano AVT-1 miał stanowić on podstawowy środek transportu piechoty na pole walki, dopiero później zastąpiły go w tej roli bojowe wozy piechoty.
[ATTACHMENT NOT FOUND]
Transporter opancerzony AVT-1A-PC czyli dawniej podstawowa w SZ RB odmiana tego pojazdu.
Bardzo szybko okazało się, że pancerze pojazdu nie jest wystarczający na polu walki i usiłowano temu zaradzić poprzez zastosowanie elementów dodatkowych zwiększających odporność transportera, szczególnie w części czołowej, najbardziej narażonej na ogień przeciwnika - tak powstała wersja AVT-1B-PC, której przedni pancerz był odporny na ogień wkm-ów, a nawet niektórych działek małego kalibru. Jednak wzrosła masa transportera do prawie 11 ton i tym samym pogorszyły się nieco własności jezdne pojazdu w terenie oraz zmniejszyła się jego ładowność. Jednocześnie na podwoziu AVT-1 opracowywano różne wersje specjalistyczne jak np. opancerzony pojazd sanitarny, opancerzony wóz dowodzenia czy nawet samobieżne działo przeciwlotnicze z sześciolufowym działkiem napędowym.
[ATTACHMENT NOT FOUND]
Pojazdy z rodziny AVT-1 - od lewej: transporter podstawowy, transporter ze wzmocnionym opancerzeniem, samobieżne działo przeciwlotnicze, opancerzony pojazd sanitarny, transporter dowodzenia.
W trakcie restrukturyzacji armii podjęto logiczną decyzję, że produkowany może dla sił zbrojnych być tylko jeden typ transportera opancerzonego. Ponieważ początkowo nie było decyzji armii dotyczącej tego, czy standardowym zostanie kolejna wersja AVT-1 czy może nieco inny transporter AVT-2 to firma Razor Arms po przejęciu produkcji AVT-1 przygotowała program gruntownej modernizacji pojazdu.
[ATTACHMENT NOT FOUND]
Głęboka modernizacja AVT-1 czyli AVT-1M - po lewej pojazd z wkm, po prawej odmiana z działkiem w obrotowej wieży.
Nowa odmiana AVT-1, oznaczona jako AVT-1M miała mieć wzmocniony i przeprojektowany pancerz, odporny już na ogień wkm, a od czoła na pociski niektórych działek małego kalibru. Zakładano produkcję dwóch typów pojazdów - AVT-1M-PC czyli typowego uniwersalnego transportera opancerzonego uzbrojonego w wkm oraz pojazdu bojowego AVT-1M-IFV z wieżą z zamontowanym działkiem 20 lub 25mm. Pojazdy zostały przebadane przez armię i nawet przyjęto je wstępnie do uzbrojenia, jednak decyzja która zapadła niebawem na podstawowy transporter opancerzony SZ RB wytypowała jednak zmodyfikowany nieco AVT-2. Firma Razor Arms na zamówienie odbiorców realizuje jednak modernizację AVT-1 do standardu AVT-1M.
![[Obrazek: oJmKP26.jpg]](https://i.imgur.com/oJmKP26.jpg)
![[Obrazek: 7GVD8cn.jpg]](https://i.imgur.com/7GVD8cn.jpg)
Współzałożyciel i wierny członek Bialeńskiej Partii Demokratycznej.
Obieżyświat V-Kosmosu - samozwańczy Cesarz Gigasa i jego Księżyców oraz Generał Niezwyciężonej Cesarskiej Kosmicznej Floty.