-
Przy Pałacu oczekuje już pierwsza delegacja - grupa Razuryjczyków. Przedstawiciele przynoszą do Króla wszystkie cztery żywioły (niebieski - woda, żółty - powietrze, pomarańczowy - ziemię i czerwony - ogień) oddając je pod panowanie Królowi Hasselandzkiemu. Wśród delegacji znajduje się Manduraj Razuri, a także przedstawiciele wszystkich regionów z Razuri i Zegiesa.
(http://media-cdn.tripadvisor.com/media/photo-s/05/4b/8f/73/shenyang-imperial-palace.jpg)
Sala tronowa została idealnie wyczyszczana i przygotowana. To tutaj odbędą się wszelkie uroczystości. Jedyną osobą uprawnioną do wejścia na stopnie jest koronowany Król. Zanim elekt zasiądzie na tronie, będzie musiał zaczekać na symboliczne założenie mu korony na głowę przez ustępującego Króla-Seniora Piotra Pawła I. W wystroju sali dominują dwie hasselandzkie barwy narodowe - złoto i czerwień. Przy oknach znajdują się zabytkowe razuryjskie wazy powstałe setki lat temu dla ówczesnych królów Razuri.
(http://spolecznosc.bialenia.net.pl/index.php?action=dlattach;topic=5548.0;attach=5330;image)
-
Pod Pałac Królewski w Angemont zajechała złota kareta. Wywołało to spory chaos wśród ochrony, bo w dniu dzisiejszym nikt nie dostał informacji o tym, że tego typu pojazd pojawi się przed siedzibą Króla Hasselandu. Jak zdołał tak daleko się przedostać - tego nikt nie widział. Jedno było pewne, skoro się przedostał, to musiał nim podróżować ktoś ważny.
Do karety został oddelegowany królewski lokaj George - osoba w podeszłym wieku, niezwykle doświadczona, służąca hasselandzkim królom od ponad 60 lat. Zawsze można było na niego liczyć. Był straszliwie flegmatyczny, temu nie da się zaprzeczyć, ale powierzone mu obowiązki wykonywał z największą dokładnością. Tym razem miał za zadanie dowiedzieć się, któż to taki przybył pod pałac. Lekko zdenerwowany, ale z kamienną, dotkniętą zębem czasu twarzą, podszedł pod bogato zdobione drzwiczki karety i otworzył je. Z mrocznego wnętrza zionęło zapachem carskich perfum, a w środku dała się zauważyć sylwetka siedzącego na kanapie człowieka.
- No, w końcu ktoś raczył podejść... Co to się stało z tą dyscypliną w tym kraju po moim odejściu... - odezwała się tajemnicza postać - Czy już naprawdę w Hasselandzie wszyscy zapomnieli o Królu Iwanie?
Postać wyłoniła się z mroku. Był to Król-Senior Iwan Pietrow-Dostojewski. Powoli wyszedł z karety i stanął przed lokajem.
(http://www.vokrug.tv/pic/product/9/1/b/5/medium_91b581459a795ae0f68bec93b1ea16e8.jpeg)
- Co tak stoisz, jakbyś bazyliszka zobaczył? - powiedział Król-Senior - Biegiem powiadomić Króla-elekta o tym, że przybyłem! Samemu trzeba przyjeżdżać, samemu trzeba prosić o przywitanie! Nawet zaproszenia nie dostałem! - wrzasnął Król Iwan. Przestraszony lokaj przytaknął i z nadzwyczajną, jak na swój wiek, prędkością, pobiegł po następcę tronu.
Właśnie w tym samym momencie Król-elekt przymierzał koronacyjne szaty.
(http://media.coveringmedia.com/media/images/movies/2012/03/18/mm_538cfa.jpg)
- Przepiękne, zaprawdę przepiękne - zwrócił się do stojącej obok szwaczki. Rozmarzył się i powiedział - Ach, w końcu! Król Eddard I Noqtern! - popatrzył na wiszący na ścianie portret Król Piotra Pawła I - Już niedługo to JA będę miał takie portrety. To o MNIE będą pisać wiersze! - Król-elekt spojrzał w lustro i uśmiechnął się pod nosem. Nagle ktoś energicznie zapukał do drzwi. - Wejść! - powiedział następca tronu. Drzwi otworzyły się, a do pokoju wleciał zdyszany lokaj George - Wasza Królewska Mość! - krzyknął - Król Iwan przybył! Jest rozwścieczony!
Uśmiech z twarzy Króla-elekta zniknął w sekundę.
Co?! - powiedział przerażonym głosem - Idź, idź! Zajmij go czymś! Ja się przebieram i już zaraz do niego schodzę! - krzyknął Król Eddard i zaczął się rozbierać - Jasna cholera! Przecież miało go nie być! To wariat!
-
Przed pałac Królewski zajechała Irmina swoim wozem. Denerwowała się wielce ową uroczystością. -no uspokój się -rzekła do siebie. Pojazd zaparkował idealnie przed Pałacem. Lokaj który jej towarzyszył, otworzył jej drzwi. Wyszła, poprawiła sukienkę i popatrzyła na ten wielki bdynek, górujący nad Hasselandem. To tu odbędzie się niezwykła koronacja. Irmina podeszła do schodów prowdzących do drzwi i nagle zobaczyła pewnego jegomościa, który nerwowo postukiwał laską. Wyglądał groźnie w tym stroju. Czyżby przyjechał na koronację? - zamyśliła się Irmina. Przestaszona, opuściła lekko głowę i skierowała się ku wejściu
-
Eddard chodził z kąta w kąt widocznie zdenerwowany. Skąd mógł się dowiedzieć? Przecież nie wysłaliśmy posłańca do Iwanowa... - pomyślał. - Jon Jong - zawołał. Po chwili do pokoju, kłaniając się wszedł gruby, Razuryjczyk z pałacowej służby.
- Jon Jong, czy wyrzuciłeś już ten stary, ruski tron Iwana? No wiesz, ten grat, który kazałem ci wyrzucić, bo zajmował tylko miejsce w magazynie?
- Eeee... Tak? - odpowiedział cicho i niepewnie Razuryjczyk.
- Czy, aby na pewno?
- Nie, przepraszam, za chwilę to zrobię - powiedział i skierował się do drzwi.
- Chwileczkę - rzucił Eddard - wnieś go z powrotem do sali tronowej obok miejsca Króla-Seniora... Aha i przetrzyj go trochę - dorzucił Hasselandczyk.
- Tak jest, Wasza Królewska Mość. Już to robię.
Ahhh ta służba - pomyślał Ned. Po czym skierował się do wyjścia, aby powitać przybyszy.
Na dole od razu rozpoznał starszego mężczyznę i młodszą kobietę, którzy stali czekając przed wejściem. Najpierw postanowił podejść do tego pierwszego.
- Wasza Królewska Wysokość - powiedział Ned lekko się kłaniając w stronę mężczyzny.
- Królu-Elekcie - odparł Iwan akcentując szeczgólnie mocno słowo "elekcie". - Czy mogę już wejść do sali tronowej, chcę zobaczyć co się zmieniło.
- Emmmh... Może na razie zaproszę Waszą Królewską Wysokość do moich komnat. Napilibyśmy się herbaty? Sala tronowa jest jeszcze w przygotowaniu.
- Jak to?! Przed moją koronacją wszystko było gotowe już trzy dni przed! Co za czasy... - wykrzyknął Senior kręcąc glową i tupiąc w nogę. - To nie dopuszczalne!
- Chwileczkę - odparł Eddard, odchodząc w stronę Irminy.
- Wielmożna Wicehrabino - powiedział patrząc w stronę kobiety i lekko się uśmiechając. Podczas schylania się, aby ucałować dłoń szlachcianki Eddard powiedział cicho w jej stronę - ratuj mnie od niego.
- Wasza Królewska Mość - powiedziała rozpromieniona Wicehrabina - coś się załatwi. Po czym skierowała się do Króla-Seniora mówiąc - Wasza Wyskość Car Iwan? Jeszcze nigdy się poznaliśmy - muszę z Panem pomówić, mam kilka ciekawych pytań.
- Tak? - odparł nieco zdziwiony, ale uspokojony Car.
- Mój służący odprowadzi Was do pokoju gościnnego. - wtrącił Ned. - Dzięki - powiedział cicho w stronę Wicehrabiny, tak że tylko ona to usłyszała.
-
Irmina odeszla z Królem-Seniorem Iwanem. Oglądając się wstecz popatrzyła na Eddarda, który najwidoczniej był zachwycony, że Irmina uratowała go od tego jegomościa. Irmina rzuciła Eddardowi spojrzenie i cicho powiedziała - Czekam na rewanż. Po czym skierowała się z jego wysokością do pałacowych komnat aby tam w spokoju zaczekać i wypić herbatę. Kiedy doszli do miejsca przeznaczenia, lokaje od razu podali im herbatę i Irmina rozpoczęła pierwsza rozmowę
-Wasza Wysokość, jak to wyglądało zanim Król opuścił Hasseland i dlaczego? Irmina po zadaniu tego pytania czekała w napięciu
-
Do Pałacu przed momentem przybył, niedawno wybrany El Presidente Republiki Palmowej, Lorenzo Sastre.
(http://www.curbsideclassic.com/wp-content/uploads/2014/02/Rolls-Royce.jpg)
-
Zdezorientowany obrotem spraw Król-Senior, dopiero po usłyszeniu pytania doszedł do siebie. Zdał sobie sprawę, że praktycznie nie porozmawiał z Królem-elektem i nie poprowadził wywodu o tym, jaka to wspaniała dyscyplina i organizacja była za jego rządów.
- Czort - pomyślał - Sam Król-Senior przyjeżdża w gości, a oni każą mu rozmawiać z jakąś tam krewną! - Król Iwan zwrócił się do Irminy z dobrodusznym wyrazem twarzy - Kochanieńka, bardzo chętnie z Tobą porozmawiam, ale niestety teraz nie mam czasu. O! Już wiem! Zaproszę Cię do mojego pałacu w Rosyji i tam sobie podyskutujemy! - wziął filiżankę z razuryjską herbatą i napił się - Co za świństwo... Te razuryjskie zielska są kompletnym zerem w porównaniu do rosyjskiej herbaty - powiedział, krzywiąc się strasznie - No! Czas już na mnie! - energicznie wstał i skierował się do drzwi - Irminko najdroższa, zostań tu proszę - otworzył drzwi, wyjrzał na korytarz i wyszedł z pokoju.
Król-Senior dobrze pamiętał ten pałac, pomimo tego, że szybko po koronacji przeniósł się do Iwanowa. Idąc jednym z korytarzy, wspominał piękne czasy, kiedy był Królem Hasselandu. To były rządy! - myślał - Hasseland trząsł wszystkimi sąsiadami, wszyscy czuli do niego respekt. A teraz? Nic, jedynie cień imperium... - westchnął i powrócił do rzeczywistości. Zdał sobie sprawę, że już niedługo koronacja. Zaczął iść w kierunku sali tronowej, gdy nagle za sobą usłyszał krzyk człowieka.
- Wasza Królewska Mość! - krzyczał w biegu jakiś tłusty kitajec w tragicznie uszytym fraku - Wasza Królewska Mość! - dobiegł do Króla-Seniora, ciężko oddychał, był cały spocony. Król Iwan ze zdziwieniem popatrzył na niego - Kim ty jesteś? - spytał.
- Wasza Królewska Mość, Jon Jong z pałacowej służby. Do usług - powiedział i ukłonił się gruby razuryjczyk; frak zatrzeszczał - Dostałem polecenie, aby zaprowadzić Waszą Królewską Mość do sali tronowej. Koronacja już niedługo i...
- Milcz! - krzyknął Król-Senior - Nie gadaj, tylko prowadź! - rozkazał i stuknął laską.
Służący skinął głową i zaprowadził Króla Iwana do sali tronowej.
-
Szanowni zebrani.
Ogłaszam, że na urząd Króla Hasselandu został wybrany
Eddard Noqtern.
Proszę o zabranie głosu Króla Seniora Piotra Pawła I.
hr. Bajtuś
Marszałek Elekcji.
-
W ten doniosły dla Królestwa dzień zjawiła się także reprezentacja z Trizondalu, jest to delegacja składająca się z Prezydenta Miasta Ludzi Pracy Rottery M. Hansa oraz górników z kopalń Centralnego Zarządu Górniczego w Zagłębiu Rottery. Reprezentują oni nie tylko swoją branżę, ale także wszystkich Ludzi Pracy Zagłębia Rottery i przez to też Narody Trizondalu.
Oto delegacja (M. Hans robił zdjęcie):
(http://s5.postimg.org/u5hjara07/001.jpg)
-
WKM Królu-Elekcie!
Ekscelencjo Panie Marszałku Elekcji!
Szanowni Goście, Ekscelencje!
Drodzy Hasselandczycy!
Mamy dziś święto: koronację nowego Króla. Nowy Monarcha daje szansę na zmiany ku lepszemu, na nowe spojrzenie, nowe pomysły i nowe działanie.
We współczesnym Hasselandzie, po Królowej Magdalenie I - bo uzurpatorki Cymeryjki nie liczymy - najpierw Regentem, a potem władcą byłem ja, następnie Król Iwan, potem znów ja, a teraz na tron wstępuje Eddard Noqtern. Moja abdykacja nie została niczym wymuszona - jest wynikiem wspólnego przekonania, że kadencyjność Monarchy pomoże Hasselandowi. Nie odchodzę na emeryturę, zamierzam być aktywny i wspomagać nowego Króla.
A zadania są niełatwe. Po pierwsze, po drugie i po trzecie - skuteczne zwiększenie liczebności naszego wirtualnego państwa. Aby to uczynić, trzeba mieć dobre pomysły. Dobre pomysły przyczynią się do naszego rozwoju. Wierzę, że razem osiągniemy sukces i zbudujemy Hasseland większy, lepszy, ciekawszy!
Życzę nowemu Królowi sukcesów!
Niech żyje Hasseland! Niech żyje Król!
Król-Senior podnosi złotą koronę, pochodzącą z XIV wieku, podchodzi do Eddarda Noqterna i nakłada mu ją na głowę. Nowy Król poprawia koronę i wstaje z tronu. Król-Senior pochyla się w ukłonie przed nowym Monarchą.
-
Król Eddard Noqtern wszedł na stopnie i stanął przed tronem, przodem do zgromadzonych w Sali tronowej gości.
(http://ic.pics.livejournal.com/caras_galadhon/808924/312752/312752_640.jpg)
Uroczyście przyrzekam, że będę zgodnie z Konstytucją i najlepiej jak potrafię wykonywał wszystkie ciążące na mnie obowiązki, wierny wobec Narodu Hasselandzkiego!
Wasza Wysokość Seniorze,
Obywatele zacnego Królestwa Hasselandu,
Szanowni Goście,
Jak to w bajkach bywa nawet nie śniłem, że zostanę królem i będe przed Wami stał jako ten, kto ma wami rządzić. Ale proszę bardzo - jak widzicie jestem i przemawiam, choć czytam to z kartek (śmiech). Powiem Wam szczere nie zdążyłem się tego nauczyć, choć uwierzcie mi chodziłem po swoich salach z kąta w kąt i próbowałem zapamiętać wszystko słowo w słowo. Dobrze że dziury nie zrobiłem, chociaż już nawet sam nie wiem (poprawia sobie strój). Wybaczcie ze tak to wygląda, ale nawet nie wiecie jaką mam tremę. No więc do dzieła. Nastała wiekopomna chwila.. no nie bez przesady. Nastała ta chwila której się bałem. Będę musiał powiedzieć co też zrobię i co zmienię w Królestwie Hasselandu.
Mam nadzieje, że Król Senior nie poczyta mi to za złe (patrzy na Króla Seniora). A mianowicie Królestwo Hasselandu będzie nowoczesnym królestwem. No, nie róbcie takich oczu. Tak - nowoczesnym, ale nie zapomnę o tradycji. To znaczy ze ustalę sobie jakiś dzień w kalendarzu, jeszcze nie wiem jaki, ale na pewno moi doradcy was poinformują, że będziecie się mogli ze mną spotkać i sobie porozmawiać. Odpowiem wtedy na każde Wasze pytania. Co więcej, każdego miesiąca będę Wam donosił co się dzieje w Pałacu Królewskim. Wszystkie miasta które były dotąd w Królestwie pozostaną. Proszę Was abyście pomagali mi w tej wędrówce przez kraj bo mogę czasem nie ogarnąć wszystkiego, za co przepraszam.
Drogi Królu Seniorze, dzięki Ci wielkie za prowadzenie tego kraju, i to, że obdarzyłeś mnie ogromnym zaufaniem. Ja to mam szczęście. Obiecuje nie zrównać Hasselandu z ziemią, a wypłynąć z nim na szczyty naszych wirtualnych możliwości. Dziękuje raz jeszcze. No to się wzruszyłem (Eddard wyjmuje chusteczkę). Wiem wiem, że czas płynie a wy chcecie wczuć się w magię tej uroczystości powiem jeszcze jedno. Byłbym na śmierć zapomniał gdyby nie kopniak w kostkę mego doradcy. Otóż przedstawiam Wam listę moich doradców, którzy będą mi pomagać a mianowicie:
W Dworze Królewskim znajdą się:
Pragnę również zaktywizować Sąd Najwyższy, w skład którego wejdą:
Co więcej, zastanawiałem się nad propozycją tytułów szlacheckich dla tych osób i moja propozycja takowa jest. Mam nadzieje ze wszyscy się ze mną zgodzą, bo listę musi potwierdzić jeszcze Senat:
Chyba to wszystko. A więc rodacy do pracy. Pamiętajcie - aktywność będzie nagradzana sowitymi nagrodami. Jeszcze raz serdecznie dziękuję wszystkim za przybycie.
-
Marszałek Elekcji ogłasza:
- Proszę teraz o zabranie głosu zaproszonych gości oraz o wręczanie prezentów.
-
Pierwszy głos zabiera Król-Senior
Wasza Królewska Mość,
Życzę szczerze, by Hasseland był silny i tradycją, i nowoczesnością.
VIVAT HASSELAND! VIVAT EDDARD REX!!!
-
Irmina po wyjściu z pokoju gdzie została zostawiona przez Jego Wysokość Iwana, poszła na salę. Weszła, podeszła do tronu, ukłoniła się przed Jego Wysokością Eddardem i powiedziała
- Drogi Królu życzę Królowi samych wspaniałych chwil na tym tronie. Wiem, że pod Twoimi rządami Hasseland wypłynie na wody i znów stanie się potęgą, taką jaką był kiedyś. Oby Twe plany spełniły się co do joty. Trzymam kciuki i dziękuje serdecznie za przyjęcie mnie w poczet Twoich doradców. To ogromny zaszczyt dla mnie.
Irmina ukłoniła się po czym powróciła na swoje miejsce
-
Następnie delegacja z Trizondalu:
Wasza Królewska Mość!
W imieniu swoim jak i wszystkich Trizondalczyków chciałbym złożyć jak najserdeczniejsze życzenia pomyślnych rządów oraz jak najlepszych czasów dla Królestwa! Wyrażam nadzieję, że teraz współpraca obu naszych państw będzie mogła być jeszcze aktywniej wdrażana. Mam nadzieję, że Wasza Królewska Mość zechce odwiedzić moją ojczyznę, gdzie lud miast i wsi wyraża wielką radość z faktu objęcia przez Waszą Królewską Mość rządów nad krajem tak światłych ludzi, jakim jest Hasseland.
W imieniu delegacji
(-) Marcel Hans
-
Kolejny do przodu, spokojnym krokiem, wystąpił mężczyzna o kruczoczarnych włosach i nieskazitelnie równej opaleniźnie.
Wyciągnął białą chusteczkę z kieszeni, przetarł dłonie i rzekł doniośle:
Wasza Królewska Mość,
Hasselandczycy,
Drodzy Goście,
Jest to moja pierwsza oficjalna wizyta gdziekolwiek poza La Palmą po zostaniu El Presidente Republiki Palmowej, dlatego doskonale rozumiem Waszą Królewską Mość co to trema. - Sastre uśmiechnął się nieznacznie.
Życzę aby władanie Hasselandczykami przychodziło Waszej Królewskiej Mości z łatwością i nie sprawiało trudności. Niech obce będą Wam wszelkie przeciwności losu, a i może marzenia się wtedy spełnią.
Przemawiać długo nie będę. Gości tłum, każdy chce coś rzec, toteż życzę Waszej Królewskiej Mości i wszystkim z osobna miłego wieczoru.
To Powiedziawszy skłonił się lekko i udał się z powrotem z miejsca, z którego przyszedł.
-
(http://russian7.ru/wp-content/uploads/2014/02/tumblr_lrh8tn0J9s1qe570jo1_500.jpg)
Na salę wszedł Król-Senior Iwan. Był zły na Jon Jonga, bo znacznie się spóźnili.
- Brawo! Brawo! - wykrzyknął - Wzruszyłem się, naprawdę! - podszedł do nowego Króla i powiedział - Wasza Królewska Mość, radzę wychłostać tego oto tłuściocha, który miał mnie tu przyprowadzić na czas. Nie zrobił tego, za co należy mu się sroga kara. Ode mnie zebrał już kilka szturchańców - wskazał palcem na Jon Jonga, trzymającego się za ramię - No, a tym czasem gratuluję! Rządź nam mądrze i sprawiedliwie!
-
(http://imagizer.imageshack.us/v2/xq90/633/0X7mI1.png)
Wasza Królewska Wysokość,
Jest dla mnie zaszczytem, że mogę przesłać w imieniu własnym i narodu Abachazji najszczersze gratulacje z okazji Waszej Koronacji na Króla Hasselandu. Korzystam z tej okazji, by złożyć Panu najlepsze życzenia sukcesów w wypełnianiu tej zaszczytnej misji.
Pragnę, abyśmy zapoczątkowali współpracę w duchu wzajemnych korzyści między naszymi krajami, i będę szczęśliwy mogąc Waszą Królewską Wysokość gościć w Abachazji.
Ponawiając życzenia sukcesów, proszę , o przyjęcie wyrazów bardzo wysokiego szacunku.
/-/Tomasz I Bagrat
Imperator Abachazji
-
Na koronację przybył również Car Mikołaj.
Wasza Królewska Mość!
W imieniu własnym oraz całego Narodu Brodryjskiego życzę Waszej Królewskiej Mości samych sukcesów u sterów Hasselandu. Oby Wasze rządy były czasem pomyślnego rozwoju Królestwa.
/-/ Mikołaj Patryk Dostojewski
-
Andrzej Swarzewski wznosi toast:[/b]
- Gratuluję objęcia sterów w tym wspaniałym państwie i życzę szczęśliwego panowania oraz dalszych sukcesów! :)
-
Maciej Kamiński sypie konfetti.
-
Uroczystość kończy się na podziękowaniach od nowo wybranego Króla:
- Przede wszystkim pragnę podziękować gościom zagranicznym za przybycie z dalekich stron. Na pewno nie zostanie Wam to zapomniane przez Hasseland. Moje skromne sale Pałacu stoją dla was otworem, możecie zostać jak długo pragniecie.
Po drugie dziękuję wszystkim, którzy mi gratulowali i życzyli powodzenia - na pewno przyda się. Stukrotne dzięki za miłe powitanie i wsparcie.
Po wtóre chciałbym podziękować osobom zaangażowanym w uroczystości za świetną pomoc w organizacji - mówię tutaj przede wszystkim o Hrabim Bajtusiu, Irminie oraz Królu-Seniorze de Zaymie.