Forum Republiki Bialeńskiej
Podział administracyjny => Instytucje Królestwa Hasselandu => Królestwo Hasselandu => Hasselandzka Królewska Szkoła Wyższa => : Piotr Pawel I Thu, 25 Aug 2016, 12:26:50
-
Wznawiamy studia dziennikarskie!
Proszę studentów o zapoznanie się z wykładami i oczekiwanie na dalsze zadania.
Oto wykład inauguracyjny z 22 kwietnia 2013 r.
Koledzy Studenci!
Dziennikarzem się zostaje, a potem się nim - jest. Na zawsze.
Oczywiście, chodzi mi o dziennikarzy prawdziwych, a nie o rzemieślników, traktujących dziennikarską pracę jak każdą inną: urzędnika, wytwórcy gwoździ czy marynarza. Dziennikarz - to powołanie. Powołanie, wynikające z ciekawości ćwiata, z ciekawości ludzi. Albo jesteć ciekaw tego, co się dookoła Ciebie dzieje - albo tylko z musu będziesz pisał artykuły. Albo interesuje cię każdy człowiek - czy to prezydent, czy to menel - albo tylko z musu będziesz robi¸ wywiady.
I wbrew temu, co chcą niektórzy "nowocześni", dziennikarstwo jest i musi być misją. Po pierwsze, INFORMUJEMY ludzi. Po drugie, MÓWIMY IM, CO MAJĄ O TYCH INFORMACJACH SĄDZIĆ. Media w ogromnym stopniu kształtują społeczeństwo, kształtują poglądy ludzi. A więc od dziennikarzy w znacznej mierze zależy to, jakie społeczeństwo będzie! Co prawda media się zmieniają, wiele zmienił Internet, ale jestem przekonany, że tendencja do "tabloidyzacji" dzienników, a także "obcinania" tego, co wprost nie przyczynia się do zwiększenia przychodów (działy kultury, nauki, zagraniczne), groźna i wyjaławiająca, jednak się odwróci.
Dziennikarstwo - to praca wariacka. Próbuje się je wstawić w sztywne ramy - ale tak nie można. Dziennikarz to po trochu artysta, a artysta "w ramkach" staje się tylko rzemieślnikiem. Ale dobry artysta MUSI MIEĆ WARSZTAT. Także w mikronacjach! Nie wystarczy więc sam talent: trzeba nad nim pracować. I po to są te studia. Zakładam, że macie talent. Że jesteście ciekawi świata i ludzi. Że "czujecie" misję. Że jesteście artystami...
ZAMIERZAM POWIEDZIEŚ WAM TROCHĘ O WARSZTACIE.
I jeszcze jedno. To oczywiście studia wirtualne; można uzyskać tytuł magistra net. Jeśli ktoś chce zostać dziennikarzem w "realu", te studia mu oczywiście pomogą, ale pewno nie wystarczą. Pamiętajcie jednak, że "realowych" studiów dziennikarskich jest niemało...
Dziękuję za uwagę.
I pierwszy wykład z informacji prasowej.
INFORMACJA PRASOWA
doc. dr net Piotr Paweł I
Informacja prasowa opisuje fakt lub stan rzeczy, przez co umożliwia czytającemu, odtwarzającemu wynik czynności poznawczej dziennikarza, wyobrażenie sobie owego faktu.
Dobra, skuteczna informacja prasowa odpowiada na sześć podstawowych pytań: kto?, co?, gdzie?, kiedy?, jak?, dlaczego?
Dziennikarz piszący artykuł informacyjny, przystępując do pracy, winien zebrać wiadomości odpowiadające na te pytania. Musi dowiedzieć się, co się naprawdę stało, gdzie i kiedy fakt ten miał miejsce, jak i dlaczego do niego doszło. Jeśli czegoś nie uda się określi, lepiej wprost powiedzieć czytelnikom że się tego nie wie, niż udawać, że wszystko jest oczywiste.
Pamiętajmy też: trzeba stosować zasadę, że czytelnik może niczego nie wiedzieć na opisywany przez nas temat, nawet, jeśli nam się wydaje, że o tym każdy wie wszystko. Tekst piszemy więc tak, jakby za każdym razem czytał go ktoś inny i nie znał poprzednich artykułów na ten temat (jeśli takowe były).
Ale ważne jest jeszcze jedno. Autor tekstu winien określić pochodzenie swoich informacji. W przypadku prasy „realnej” jest to wskazanie rozmówcy (choć rozmówca może być anonimowy), agencji prasowej, innego środka masowego przekazu. W przypadku prasy „wirtualnej” może być to lista dyskusyjna. Powinien się też podpisać (choć może inicjałami lub pseudonimem).
Istotny jest obiektywizm informacji. Informacja prasowa powinna być obiektywna, a więc pozbawiona elementów wartościowania i śladów osobistego stosunku dziennikarza do przedstawionych faktów. Wyrażanie opinii zostawmy komentarzom i felietonom.
W tekstach informacyjnych bardzo ważne jest ich zrozumienie. Powinniśmy więc dążyć do maksymalnej zwartości, jasnego i logicznego łączenia wszystkich członów wypowiedzi. Wszelkie dygresje są źródłem potencjalnych nieporozumień i błędnych odczytań.
Przypomnijmy „zasadę piramidy” przy budowaniu tekstów informacyjnych. Zazwyczaj najpierw pisze się lead („główkę”), zawierającą odpowiedzi na wspomnianych 6 pytań lub przynajmniej większość z nich. Obecnie panuje tendencja do skracania leadów do jednego - dwóch krótkich zdań.
Kolejne akapity rozwijają lead. Najważniejsze wiadomości umieszczane są zawsze z początku tekstu, mniej ważne - dalej. Tak, aby tekst można było „uciąć” u dołu, nie obawiając się, że czytelnicy wiele na tym stracą. Niestety - skracanie tekstów jest rzeczą powszechną we wszystkich redakcjach. Dziennikarz musi być na to przygotowany.
Oddzielnym tematem jest budowanie tytułów. Tu szkoły są różne. Obecnie coraz bardziej dominuje przekonanie, że tytuł musi być informacyjny, zachęcający czytelnika ale go nie dezinformujący. Tytuł może być „piętrowy”, kilkuczłonowy. Przeważa pogląd, że przy stosowaniu schematu tytuł - nadtytuł, nadtytuł nie powinien powielać informacji zawartej w leadzie.
A oto gatunki dziennikarskie, w których dominuje funkcja informacyjna:
Wzmianka — najmniejszy gatunek informacyjny; zawiera powiadomienie o pojedynczym fakcie, wydarzeniu lub stanie rzeczy. Najczęściej jest składnikiem jakiejś większej publikacji — np. przeglądu wydarzeń, kroniki. Daje odpowiedź na trzy pierwsze pytania przedstawionego wcześniej schematu,
Notatka — odmiana wzmianki, wzbogacona o dodatkowe fakty szczegółowe. Cechą charakterystyczną notatki jest statyczne wyliczenie faktów,
Sprawozdanie — służące do przedstawiania zdarzeń znacznie rozciągniętych w czasie. Obowiązuje tu reguła chronologicznego następstwa zdarzeń, którego w zasadzie nie wolno zmienić. Jednak czasem ujawnienie finału jakiegoś procesu na początku tekstu, potraktowanie go jako początku sprawozdania może zwiększyć jego atrakcyjność.
Szczególnymi gatunkami informacyjnymi są również:
Życiorys — forma sprawozdania z wydarzeń, które związane są z biografią jednego człowieka,
Sylwetka — sposób prezentacji osób przez opis ich osobowości, a także wyglądu zewnętrznego, sposobu bycia, upodobań. Autor opiera się w zasadzie na strukturze życiorysu, jednak dane życiorysowe rozszerza zawsze o dodatkowe, barwne szczegóły. W sylwetce zawarty jest element wartościujący.
Kronika wydarzeń, kalendarium — składają się z uporządkowanych chronologicznie wzmianek lub notatek, przekazujących informacje o zdarzeniach, jakie miały miejsce określonym przedziale czasowym (tydzień, miesiąc, rok itd.). Wybór ten również może być nieobiektywny.
Przegląd prasy — składający się z serii cytatów z artykułów opublikowanych w innych gazetach, czasopismach, serwisach telewizyjnych lub radiowych innych sieci względnie ze streszczeń takich przekazów. W przeglądzie prasy bardzo trudno jest zachować obiektywizm.
(Wykład opracowano korzystając m.in. z opracowań R. Lenart oraz Z. Bauera i E. Chudzińskiego)