Forum Republiki Bialeńskiej
Kultura i społeczeństwo => Archiwum UB => Uniwersytet Bialeński => Wydział Kulturoznawstwa => : Zuzanna Ossolińska Fri, 30 May 2014, 23:17:08
-
[align=center:1pwwgsug]Temat pracy licencjackiej:
Sztuka współczesna z własnymi przykładami[/align:1pwwgsug]
Sztuka współczesna inaczej sztuka najnowsza jest aktualnym okresem w dziejach sztuki. Sztuka najnowsza ma swój początek w połowie XX wieku (po II wojnie światowej). Sztuka ta nie posiada jeszcze ustalonych, czasowych podziałów. W obecnej dobie rozwoju cywilizacji nie można zamknąć sztuki współczesnej w jednolitych formułach. Sztuka poprzez dzieła artystów reaguje na ogromny potencjał, możliwości i zagrożenia otaczającego świata. Artyści dla swoich poszukiwań znajdują różne środki wyrazu. Do najwcześniej wprowadzonych nowatorskich rozwiązań należą abstrakcje, collage, fotomontaż, pojawiają się również instalacje, happening, fluxus, performance.
Malarstwo abstrakcyjne nie przedstawia realnych obiektów natomiast kolorem i forma operuje bardzo swobodnie. Ojcem abstrakcji jest Wassily Kandinsky- rosyjski malarz, który stopniowo przechodził od figuracji, przez doświadczenia bliskie fowizmowi, aż do całkowitego zagubienia się tematu malarskiego w kolorze, co można już zaobserwować w jego "Górze" z 1909 roku lub "Obrazie z łucznikiem" z tego samego roku.
(http://reprodukcje.org/36-747-large/obraz-z-lucznikiem-1909-kandinsky.jpg)
"Obraz z łucznikiem" Wassily Kandinsky
W 1910 roku powstała akwarela bez tytułu, nazywana czasem "Pierwszą abstrakcją" lub "Pierwszym dziełem abstrakcyjnym". Na obrazie tym zanika wszelkie pojęcie tematu malarskiego, przypomina on kolorowe nieporadne próby dziecka.
(http://www.zsoiz.ciezkowice.pl/~dawid/wok/dziela/akwarela.jpg)
"Pierwsza abstrakcja" Wassily Kandinsky
Do sztuki abstrakcji doszli również Piet Mondrian i Kazimierz Malewicz.
doszedł do abstrakcji poprzez formę. Jego obrazy z lat 1909-1913 stopniowo zdekonstruują obiekty malarskie – głównie rośliny – pomnażają je rytmicznie, aż wreszcie sprowadzają do geometrycznego wzoru. Kamieniem milowym Mondrianowskiej abstrakcji jest płótno z 1913 roku "Kompozycja nr 2. Kompozycja w Linii i Kolorze". Na obrazie powtarzają się niezliczone poziome i pionowe linie, przypominające zaburzoną szachownicę.
(http://img204.imageshack.us/img204/4319/kompozycjanr2zliniamiikolorami1913kroellermuellermuseij2.jpg)
"Kompozycja nr 2. Kompozycja w Linii i Kolorze" Piet Mondrian
Natomiast Kazimierz Malewicz dotarł do abstrakcji poprzez kubizm. Malowane przez niego krajobrazy stopniowo się geometryzują. "Poranek na wsi po burzy śnieżnej" z 1912 roku jest już niezwykle ekspresyjnym zbiorem barwnych brył, budującym artystyczną wizję świata wyłaniającego się spod bieli. O pół roku późniejszy "Drwal" to w gruncie rzeczy kilkanaście figur geometrycznych, które jednak wyraźnie układają się w postać brodatego mężczyzny z siekierą. Malując "Okrąg" z 1913 roku, Malewicz rezygnuje z nadawania mu pozorów figuratywności – jest to po prostu okrąg, jak później będzie Malewicz pokazywał światu "po prostu" czarny kwadrat na białym polu.
(http://www.kunsthaus.ch/wintermaerchen/uploads/1912_Malewitsch_Morgen-im-Dorf.jpg)
"Poranek na wsi po burzy śnieżnej" Kazimierz Malewicz
Zwykle pomijany przy historii malarstwa abstrakcyjnego jest łuczyzm czyli Rajonizm, rajonizm, rayism, łuczyzm – efemeryczny kierunek awangardowy, pierwszy kierunek artystyczny o rosyjskich początkach oparty na realizacji założeń programowych. Powołany do życia około 1911 przez Michaiła Łarionowa Nazwa kierunku pochodzi od słowa "promień", śledzenie odblasków i promieni świetlnych było inspiracją malarza.
(http://img.interia.pl/encyklopedia/nimg/luczyzm.jpg)
łuczyzm
Kolejnymi kierunkami w malarstwie abstrakcyjnym sa :
• Informel – czyli sztuka bezkształtna wchodząca w obręb abstrakcjonizmu niegeometrycznego, która dąży do swobodnej ekspresji przez stosowanie barwnych plam bądź linii. Styl ten nie podlega żadnym regułom kompozycyjnym. Jego przedstawicielami są: Wols, Hans Hartung.
(http://www.artandcointv.com/blog/wp-content/uploads/2012/03/jacksonpollock.jpg)
Jackson Pollock
• Malarstwo materii – środkiem wyrazu jest tu materia (np. gips, piasek, skała), którą poddaje się obróbce. Włącza się ją do obrazu na zasadzie kolażu. Do twórców tego nurtu zalicza się Jeana Fautriera i Antonio Tapiesa.
(http://www.ewelinawrona.com/Teoria/images/s2.jpg)
Malarstwo materii
• Taszyzm – należący do niegeometrycznego nurtu abstrakcjonizmu. Cechuje się ekspresją i gwałtownością tworzenia dzieł. Prace powstają zgodnie z instynktem twórcy, wbrew rozumowi. W tym stylu tworzyli: Jean-Paul Riopelle, Tadeusz Dominik.
• Malarstwo kaligraficzne (odmiana informelu) – styl malarstwa abstrakcyjnego, w którym artyści umieszczali na swoich obrazach porozrzucane proste znaki lub poplątane linie pisma bez początku i końca. W taki sposób malowali: Cappo Grossieo, Mark Tobey.
(http://img.interia.pl/encyklopedia/nimg/Tobey_z.jpg)
Malarstwo kaligraficzne
• Hiperrealizm – wzorem dla obrazu staje się zdjęcie, które przenosi się na płótno drogą projekcji. Inspiracją dla malarzy jest rzeczywistość. Dzieła pozbawione są wpływu osobowości malarza. Przedstawicielami tego stylu są: Chuck Close, Richard Estes.
(http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcStJXKPBa8dAW5rOwfHp49txkRKNa9pQfVoj99mw85ZIcx7X78v4g)
Hiperrealizm
• Op-art (Optical Art – sztuka optyczna) – artyści malujący w tym stylu chcą za pomocą złudzeń optycznych, spowodowanych odpowiednim rozmieszczeniem linii, a także płaszczyzn barwnych zawrzeć iluzję ruchu. Takimi twórcami są: Victor Vasarely, Carlos Cruz-Diez.
• Pop-art – jako tworzywo wykorzystuje się tu przedmioty powszechnego użytku i eksploatuje wytwory kultury masowej. Twórcami tego stylu byli: Eduardo Paolozzi i Andy Warhol.
Kolaż, czyli z francuskiego. collage jest to technika artystyczna polegająca na formowaniu kompozycji z różnych materiałów i tworzyw (gazet, tkaniny, fotografii, drobnych przedmiotów codziennego użytku itp.). Są one naklejane na płótno lub papier i łączone z tradycyjnymi technikami plastycznymi (np. farbą olejną, farbą akrylową, gwaszem
(http://s8.flog.pl/media/foto/6774870_wyspa-mlynska-w-bydgoszczy--kolaz.jpg)
Kolaż
Fotomontaż obraz fotograficzny otrzymany przez sfotografowanie kompozycji utworzonej z wykorzystaniem odbitek fotograficznych, ilustracji, wydruków, innych obrazów itp., a także różnych przedmiotów. Stosowany m.in. jako plakat, ilustracja prasowa, itp. a nawet jako samodzielne dzieło sztuki.
(https://encrypted-tbn1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTLMibb7Qt9d5CUcWNmKf-CWtseuqRS6gv4vF6Z5-UN6gWHEKYD)
Fotomontaż
Instalacja — wieloelementowa realizacja artystyczna w konkretnej przestrzeni (miejscu, obiekcie itp.) zastanej, lub konstruująca taką przestrzeń.
Instalacje wykorzystują wszelkie materiały i media.
(http://kocham.to/up/16427dc77bcd41fc72f1e889ac51b3e4bll.jpg)
Instalacja
Happening charakteryzuje się bezpośredniością, otwartością formalną, często z elementami improwizacji, które aktywizują widza, często jako wyraz nieskrępowanej ekspresji twórczej, wprowadzenia akcji w czasie czyli jest to happening wywodzący się z plastyki, wprowadzenia elementu amatorskiego (happening wywodzący się z teatru). W swoim przebiegu może być połączeniem akcji – czynności z przedmiotami, obiektami często specjalnie do tego celu spreparowanymi, wytwarzaniem dźwięków. Happening może wynikać również ze specyfiki miejsca.
Fluxus jest to międzynarodowy ruch artystyczny w sztuce XX wieku patronujący działaniom wielu dziedzin miedzy innymi sztuki wizualne, poezja, muzyka i artystom o różnych postawach i doświadczeniach sztuki, ale charakteryzujących się przekraczaniem wąskich specjalności, specyficznym humorem, dystansem do tradycyjnej sztuki.
(http://www.artisopensource.net/network/artisopensource/wp-content/uploads/2010/12/fluxus-art.jpg)
Fluxus
. Performance uważany jest za sztukę żywą rozumianą dwojako: z jednej strony jako osobisty, personalny pokaz artysty przed publicznością i bezpośredni z nią kontakt, z drugiej – jako sprzeciw wobec tego, co skonwencjonalizowane. Choć obecnie bliższy jest sztukom nietrwałym, jak teatr, swe korzenie zawdzięcza tradycji malarstwa gestu Jacksona Pollocka, który wyeksponował akt malowania, sam proces malarski, co później rozwinęli jego następcy usuwając płótno, a w miejsce dzieła jako rezultatu twórczego umieścili sam proces tworzenia nieowocujący żadnym materialnym dziełem sztuki. Obecnie jedyną namacalną pozostałością z przedstawienia jest materiał filmowy, fotograficzny itp. Performance dąży do zaskoczenia i poruszenia publiczności. Bywa przez to przedstawieniem wysoce kontrowersyjnym, a często kontrowersyjność owa jest wręcz pożądana. W historii performance zdarzały się sytuacje, gdy fizyczne okaleczanie ciała doprowadzało do mniej lub bardziej zamierzonych tragedii. Tzw. "Akcjoniści wiedeńscy" publicznie się okaleczali, zdarzył się nawet przypadek śmierci w wyniku performance (29-letni Rudolf Schwarzkogler w roku 1969). Performance bywa też kontrowersyjny przez aspekt seksualności. Seksualności, której celem jest nie tylko szokowanie formą, ale i przekaz dotyczący konwencji i ograniczeń, jakimi jesteśmy poddawani.
(http://www.picturescollections.com/wp-content/uploads/2012/12/performance-art1.jpg)
Performance
Sztuka współczesna to w prostej linii spadkobierczyni tych tendencji, które miały największy wpływ na charakter malarstwa, rzeźby oraz architektury przed wybuchem drugiej wojny światowej. Zresztą wielu z artystów, którzy byli aktywni przed wojną, i po niej kontynuowało swą działalność, np. Picasso, Dali. Charakterystyczną tendencją dla sztuki współczesnej jest natomiast pojawienie się nowych technik wyrazu, np. grafika komputerowa, techniki audiowizualne. Jednocześnie jest ona bardziej egalitarna, gdyż dzięki środkom masowego przekazu, stała się ona bardziej dostępna. Niestety, skutkiem tego sztuka współczesna nieraz schlebia bardzo niskim gustom, ocierając się o kicz.
-
Interesująca praca, pani licencjat! :)
-
Dziękuję :) cieszy mnie bardzo że praca sie podoba a teraz kolej na kolejny stopień naukowy :wink: