Obecna struktura Sił Powietrznych zakłada, że jednostki ściśle lotnicze nie są na stałe przydzielone do danych baz Sił Powietrznych - istniej pełna możliwość ich płynnego przemieszczania pomiędzy bazami. Występują dwa typu baz Sił Powietrznych:
1/ Bazy rozlokowane na Wyspie Bialeńskiej (czyli 1...10 BSP) mają etaty szczebla pułkowego i zajmują się zabezpieczeniem jednego lotniska.
2/ Bazy umieszczone na Anatolii (11 i 12 BSP), z racji innej (słabej) infrastruktury lotniskowej na tym lądzie są znacznie bardziej rozbudowane i mają szczebel brygady - każdej bazie (oprócz dużego lotniska macierzystego) podlega 6 baz terenowych (niewielkie lotniska z pasami o długości około 800m), gdzie mogą rotacyjnie bazować samoloty lekkie oraz samoloty STOL i VTOL.
Baza lotnicza typu pułkowego (BSP typu P)
Schemat organizacyjny:
W skład Bazy Sił Powietrznych typu P wchodzi:- Dowództwo
- Sztab
- Dywizjon dowodzenia-- kompania dowodzenia
-- kompania łączności i ubezpieczenia lotów
-- kompania radiolokacji i kontroli lotów
-- klucz śmigłowców
- Dywizjon techniczny-- pluton dowodzenia
-- kompania techniczno-lotnicza
-- kompania techniczna
-- kompania obsługi lotniska
- Dywizjon logistyczny-- pluton dowodzenia
-- kompania zaopatrzenia
-- kompania zabezpieczenia
-- kompania transportowa
- Dywizjon ochrony i obrony-- pluton dowodzenia
-- kompania obrony lotniska
-- kompania ochrony
-- kompania obrony przeciwlotniczej
***
Klucz śmigłowców umieszczony w Dywizjonie dowodzenia służy zapewnieniu łączności i zabezpieczeniu ewentualnych działań ratowniczych - ma 4 śmigłowce typu HU-4 (w tym jeden w wyspecjalizowanej odmianie sanitarnej HU-4M)
Śmigłowiec wielozadaniowy typu HU-4
Śmigłowiec sanitarny typu HU-4M***
Batalion ochrony i obrony posiada w kompanii obrony lotniska m.in. pluton na wyspecjalizowanych pojazdach opancerzonych liczący 14 pojazdów typu AWV-5-RFV.
Samochód pancerny AVW-5-RFV - uzbrojony w wiekokalibrowy karabin maszynowy i automatyczny granatnik. Oprócz 14 samochodów pancernych kompania obrony lotniska dysponuje jeszcze moździerzami 60mm, automatycznymi granatnikami oraz wielkokalibrowymi karabinami maszynowymi.Natomiast kompania obrony przeciwlotniczej ma pluton samobieżnych zestawów artyleryjskich SAAG-2-23 oraz dwa plutony wyrzutni pocisków rakietowych krótkiego zasięgu. Zestawy SAAG-2-23 reprezentują starszy typ sprzętu tej klasy i w wojskach lądowych używa się już tylko zmodernizowanych poprzez zastosowanie m.in pasywnych systemów kierowania ogniem wersji SAAG-2M-23 (i to tylko w wojskach OT). Natomiast pojazdy, których opłacalność modernizacji była niska, ze względu na znaczne zużycie układów napędowych przekazano do Sił Powietrznych, gdzie operują w zasadzie ze stanowisk stacjonarnych lub przemieszczają się na niewielkie odległości (zmiana stanowiska ogniowego) i gdzie wobec pracujących urządzeń lotniskowych ich aktywne (radiolokacyjne) systemy kierowania ogniem nie są nadmierna wadą. Lufowe zestawy przeciwlotnicze uzupełniają wyrzutnie kierowanych pocisków ziemia-powietrze krótkiego zasięgu. Sprzęt kompanii obrony przeciwlotniczej służy bezpośredniej obronie lotniska przed atakiem powietrznym na małej wysokości (strategiczną obroną terytorium zajmują się brygady obrony przeciwlotniczej Sił Powietrznych).
Samobieżny lufowy zestaw przeciwlotniczy SAAG-2-23 (kalibru 23mm).
Pluton przeciwlotniczy uzbrojony w SAAG-2-23 liczy 4 zestawy przeciwlotnicze oraz opancerzony transporter dowodzenia.Oprócz plutonu samobieżnych zestawów przeciwlotniczych w kompania obrony przeciwlotniczej są jeszcze dwa plutony wyrzutni kierowanych pocisków ziemia-powietrze bliskiego zasięgu. Każdy pluton ma po 4 takie wyrzutnie.
Wyrzutnia pocisków ziemia-powietrze bliskiego zasięgu, która służy do bezpośredniej obrony lotniska przeciwko celom powietrznym atakującym na małych wysokościach.
