Produkcja produkcja pojazdów amfibijnych dla desantu morskiego w Razor Arms od powstania firmy do dzisiaj.Pojazdy amfibijne były produkowane w jednym z zakładów zbrojeniowych przejętych przez firmę Razor Arms jeszcze w czasach poprzedniej państwowości. Były to pojazdy gąsienicowe, które stworzono na potrzeby jednostek desantu morskiego - czyli pojazdy o dużych zdolnościach poruszania się w wodzie i to nie tylko w wodach śródlądowych, ale również w morzu.
Rodzina pojazdów, które w Siłach Zbrojnych Republiki Bialeńskiej otrzymały oznaczenie ALVT-1 składała się z trzech typów:
1/ Nieuzbrojony transporter opancerzony.
ALVT-1-PC2/ Uzbrojony transporter opancerzony - w którym zastosowano wieżę identyczną jak w kołowym transporterze opancerzonym CVW-3B-IFV czyli uzbrojoną w dwa sprzężone karabiny maszynowe, jeden wkm kalibru 14,5mm, a drugi km kalibru 7,62mm.
ALVT-1-IFV3/ Wóz wparcia ogniowego, w postaci lekkiego czołgu pływającego uzbrojonego w armatę kalibru 76,2mm oraz sprzężony z nią km 7,62mm.
ALVT-1-LTWspólną cechą tej rodziny pojazdów był stosunkowo duży kadłub - pozwalający na zachowanie bardzo dobrej pływalności oraz napęd w wodzie realizowany za pomocą dwóch pędników strugowodnych. Woda jest zasysana przez wloty w dolnej części kadłuba i wyrzucana przez główne otwory wylotowe w tyle kadłuba. Z boku kadłuba w jego tylnej części znajdują się pomocnicze otwory wylotowe, które umożliwiają wyrzut wody w bok pod pewnym kątem co powoduje, że pojazdy rodziny ALVT-1 posiadają dobrą manewrowość w wodzie - tak potrzebną pojazdom desantowym.
Rodzina pojazdów typoszeregu ALVT-1 - transporter nieuzbrojony, transporter uzbrojony oraz czołg pływający.Pierwotna wersja transportera desantowego stanowił pojazd nieuzbrojony, przeznaczony do transportu żołnierzy piechoty morskiej na brzeg oraz na użycie go do dalszego transportu w głębi lądu. Jednak nie mógł zapewnić wsparcia ogniowego przewożonemu desantowi. Powstała więc kolejna wersja - tym razem uzbrojona w wieżę z dwoma karabinami maszynowymi (14,5mm orz 7,62mm). Załoga zwiększyła się z 2 do 3 żołnierzy, a racji zamontowania nad przedziałem desantowym wieży z uzbrojeniem liczba przewożonych żołnierzy desantu zmalała z 14 do 12. Transportery te mają silnik zamontowany z tyłu kadłuba i przedział desantowy przed silnikiem, z przodu kadłuba tuż za stanowiskami załogi czyli kierowcy i dowódcy (w wersji uzbrojonej doszedł jeszcze strzelec pokładowy.
Lekki czołg dla desantu morskiego ALVT-1-LT, oznaczany także czasami LT-1.Specjalistyczną odmianą wozów tej rodziny jest wóz wsparcia w postali lekkiego czołgu pływającego, z trzyosobową załogą i uzbrojeniem w wieży obrotowej, które składa się z działa 76,2mm o lufie długości 42 kalibrów, oraz sprzężonego z nią km-u 7,62mm. Dodatkowo na stropie wieży można montować wielkokalibrowy karabin maszynowy 14,5mm służący do obrony przeciwlotniczej pojazdu. Lekki czołg był w zasadzie wersją pierwotną tej rodziny pojazdów, gdyż powstał przed transporterami opancerzonymi, które później wykorzystały jego elementy czyli dolną część kadłuba z zespołem napędowym, pędnikami strugowodnymi oraz układem jezdnym.
Pojazdy miały jednak spore wady, a ponadto nie było zbyt nowoczesne. Cała rodzina ALVT-1 to wozy lekko opancerzone (masy pojazdów zawierały się pomiędzy 14, 16,5 tony), zapewniające pełną ochronę w zasadzie tylko przed ogniem małokalibrowej broni strzeleckiej oraz odłamkami pocisków artyleryjskich. W przypadku transportera opancerzone wadą było również umieszczenie silnika z tyłu co zmuszało desant do opuszczania pojazdu pod ogniem nieprzyjaciela przez boczne drzwi lub górne włazy. Natomiast czołg oprócz słabego pancerza miał też słabe uzbrojenie - bo działo w kalibrze 76,2mm nie mogło zagrozić ewentualnym czołgom przeciwnika, a z czasem okazało się zbyt słabe przeciwko ciężkim i dobrze opancerzonym bojowym wozom piechoty. Z tego powodu wkrótce po przejęciu rynku zbrojeniowego przez Razor Arms ich produkcji zaniechano, a na to miejsce zaprojektowano wyspecjalizowany pojazd amfibijny ALVT-2.
ALVT-2 widziany od strony wieży z uzbrojeniem.ALVT-2 jest większym i cięższym od ALVT-1 pojazdem - posiada masę własną 18 ton i bojową 23 ton. Pancerz z racji dużej pojemności oraz konieczności zachowanie odpowiedniej pływalności również nie jest zbyt oporny, ale zapewnia ochronę przed ogniem wkm, przynajmniej od czoła. Załoga liczy trzy osoby - dowódca, kierowca i strzelec pokładowy, który dysponuje uzbrojeniem w postaci wkm 12,7mm i granatnikiem automatycznym 40mm umieszczonymi w jednoosobowej wieży obrotowej w przedniej części pojazdu. Wieża jest odsunięta w prawo od osi podłużnej transportera.
ALVT-2 - widok z tyłu, widoczne drzwi i rampa ładunkowa.Inaczej niż w ALVT-1 umieszczono silnik (przed przedziałem desantowym), co umożliwiło zamontowanie w tylnej części kadłuba drzwi służących opuszczaniu pojazdu przez desant. Drzwi zostały wbudowane w dużą opuszczaną w razie potrzeby rampę, która umożliwia łatwy rozładunek pojazdu np. wtedy gdy przewozi obsługi moździerzy.
ALVT-2 widziany od przodu.Pojazd ma dużą pojemność kadłuba i normalnie przewozi 20 żołnierzy z pełnym uzbrojeniem, ale w razie potrzeby możne przyjąć na pokład i 25 ludzi do przedziału desantowego. Jego słabsze opancerzenie (choć odporniejsze od wozów rodziny ALVT-1) i uzbrojenie nie stanowi już obecnie większego problemu, bo w między czasie powstały już bojowe wozy piechoty z silnym uzbrojeniem oraz posiadające dobre własności poruszania się w wodzie. ALVT-2 pełni więc rolę w zasadzie transportowanie piechoty na brzeg i ewentualnego ograniczonego wsparcia ogniem tuż po wylądowaniu.
Pojazdy ALVT-2 są obecnie produkowane w RA i stanowią wyposażenie Brygady Piechoty Morskiej.
