Sprzęt z kontraktu dla NupiaKrótko po rozpoczęciu działalności
Razor Arms pojawiła się oferta produkcji sprzętu dla powstających SIł Zbrojnych NUPIA. Nie można było jednak zaoferować produkowanego już w RA sprzętu wojskowego, bo po pierwsze linie produkcyjne były bardzo obciążone produkcją dla Sił Zbrojnych RB, a po drugie zamawiający życzył sobie sprzętu dość konkretnego (
opartego na realowym sprzęcie USA), a tym samym odmiennego od tego, który zamawiały rodzime siły zbrojne. W tym celu podjęto działania w zakresie konstrukcyjnym oraz zbudowano zakłady RA w kraju kontrahenta, aby szybciej zrealizować zamówienie. Stanowiło to duże wyzwanie, bo trzeba było kompleksowo stworzyć praktycznie cały sprzęt dla zamawiającego (nie można było oprzeć się na tymczasowej modernizacji starego) i zrobić to w krótkim czasie, a do tego sprzęt miał czasem zupełnie inne wymagania niż ten produkowanych dla bialeńskiej armii.
Elementami systemu uzbrojenia i wyposażenia, który roboczo oznaczono w RA jako seria 500 były:
1/ Czołg podstawowy RA-MBT-500
2/ Bojowy wóz piechoty RA-IFV-500, warz z odmianą przeciwlotniczą RA-IFV-501AA
3/ Kołowy transporter opancerzony RA-APC-500 i jego wersja uzbrojona RA-APC-510
4/ Samobieżna haubicoarmata RA-SGH-500
5/ Samobieżna wyrzutnia artyleryjskich pocisków rakietowych RA-SRL-500
6/ Samochody terenowe z uzbrojeniem RA-UVL-500...520
7/ Samochody ciężarowo-terenowe RA-UVM-500
Pierwsze prace dotyczyły konstrukcji zaawansowanego czołgu oraz bojowego wozu piechoty, jako że opracowanie takowych było najbardziej czasochłonne. przy konstruowaniu czołgu wykorzystano doświadczenia z produkcji takich pojazdów dla własnej armii i zgodnie z zamówieniem powstał czołg, który miał być w zasadzie całkowicie odporny na ostrzał popularnymi w v-świecie armatami 125mm (j
akoś sporo państw idzie w kierunku nawiązywania do realowego uzbrojenia Rosji) oraz być odporny na "własną armatę" z odległości powyżej 1000m. W stosunku do pancerzy bocznych przyjęto zasadę odporności na pociski kalibru 40mm czyli większość armat stosowanych przy uzbrajaniu BWP, wzmocniony jeszcze pancerzem reaktywnych przeciwko kumulacyjnym głowicom PPK. W efekcie zastosowano pancerz kombinowany wielowarstwowy, podobnie jak w przypadku czołgu T-4 produkowanego dla SZ RB i boczny pancerz reaktywny. Odporność pancerza była większa od odporności rodzimych wozów, gdyż zamawiający od razu godził się na czołg 62-tonowy (w przypadku czołgu dla SZ RB taką masę osiągnięto dopiero w wariancie zmodernizowanym T-4B).
Natomiast jako uzbrojenie wybrano taką samą armatę w jaką uzbrajano czołgi dla armii bialeńskiej czyli gładkolufową armatę 120mm sprzężoną z km kalibru 7,62mm oraz karabinem maszynowym 12,7mm na stropie wieży. Ze względu na brak ograniczeń finansowych zamawiającego czołg, podobnie jak i BWP zostały wyposażone w bardzo nowoczesne systemy kierowania ogniem.
Czołg podstawowy RA-MBT-500 w wersji dostarczanej do NUPIA.Podobne było podejście do kwestii BWP - miał to być pojazd silnie opancerzony, uzbrojony w armatę automatyczną oraz w nowoczesne systemy kierowania ogniem. Armata miał być przede wszystkim szybkostrzelna - zamawiający nie wymagał dużego kalibru (zastosowano armatę 25mm), ale za to dużą wagę przykładał do uzbrojenia pojazdu w nowoczesne PPK oraz na odmianę posiadającą zamiast przeciwpancernych pocisków kierowanych, wyrzutnię kierowanych pocisków przeciwlotniczych. Jednocześnie nie było wymogu dużej pojemności przedziału desantowego - założono przewóz 6 żołnierzy oprócz 3-osobowej załogi. Podobnie jak w przypadku czołgu zastosowano pancerz wielowarstwowy, kombinowany. W efekcie powstał BWP o masie prawie 28 ton. Już w trakcie dostaw, zamawiający zażądał dodatkowego wzmocnienia pancerza czołowego i bocznego, co wykonano modernizując jednocześnie dostarczone wcześniej pojazdy.
Bojowe wozy piechoty dostarczane do NUPIA - w środku BWP w wersji pierwotnej (RA-IFV-500), po prawej w wersji ze wzmocnionym pancerzem (RA-IFV-550), a po lewej wersji przeciwlotniczej (RA-IFV-501AA).Kolejnym zadaniem było stworzenia i wyprodukowanie stosunkowo lekkiego, kołowego transportera opancerzonego - posiadającego pełne możliwości pływania i mającego wersję uzbrojoną stosowaną jako kołowy BWP w niektórych formacjach. Tym razem znowu nie można było skorzystać z produkcji bieżącej, bo zamawiający postawił na niewielką masę pojazdu, a dla SZ RB były produkowane pojazdy tej klasy o masie 22 ton, a od RA żądano pojazdu prawie 10 ton lżejszego. Pojazd jednak mógł być mniejszy od rodzimego, bo NUPIA wymagała podobnie jak w przypadku BWP przedziału desantowego dla 6 żołnierzy (drużyny NUPIA liczyły 9 żołnierzy czyli 3 osobowa załoga i 6 żołnierzy desantu).
Uzbrojony transporter opancerzony RA-APC-510Skonstruowano więc 12-tonowy, czteroosiowy transporter opancerzony uzbrojony w wersjach bojowych w wieżę z działkiem 25mm - identyczną jak w przypadku BWP dla NUPIA. Ze względu na niewielką masę pojazd posiada jednak znacznie gorszą osłonę pancerną niż wozy tej klasy dostarczane do SZ RB.
