Misja BSB-2

[Ronon Dex]

Nazwa misji: BSB-2 (Bezzałogowa Sonda Badawcza Druga).
Cel misji: Badanie przestrzeni kosmicznej i obiektów układu planetarnego za pomocą bezzałogowej sondy oraz uzyskanie zdjęć planet i księżyców.
Data rozpoczęcia misji: 08 września 2014.

Szczegóły misji:

Sonda o nazwie Zwiadowca-2 została wystrzelona za pomocą rakiety nośnej Herkules-H2 dostarczonej przez firmę RAT z kosmodromu Bialeńskiej Agencji Kosmicznej (stanowisko startowe C).


Herkules-H2 na stanowisku startowym C kosmodromu Bialeńskiej Agencji Kosmicznej.

Start Herkulesa-H2 odbył się równocześnie ze startem rakiety Herkules-H1 - był to równocześnie test dla obsługi Centrum Kierowania Lotami, który dał pozytywną odpowiedź na pytanie o zdolność prowadzenia operacji startowych równocześnie z dwoma obiektami.


Obie rakiety wznosiły się w stosunkowo niewielkiej odległości od siebie.

Rakieta Herkules-H2 jest identyczną rakieta nośną jak Herkules-H1 w misji BSB-1 - http://spolecznosc.bialenia.net.pl/index.php?topic=1628.0. Procedura wejścia na wysoką orbitę odbywa się więc identycznie.


Rakieta z pracującymi silnikami pomocniczymi oraz głównym i silnikami I stopnia rakiety.


Odrzucenie silników pomocniczych.


Drugi stopień rakiety rozpoczyna pracę.


Odrzucenie głównych osłon.


Zakończenie pracy silników II stopnia... za chwile uwolniona zostanie sonda.

[Ronon Dex]

Uwolniona sonda uruchamia silnik, który pozwoli jej na opuszczenie orbity Pollinu i skierowanie się do najbliższej planety naszego układu słonecznego.


Sonda oddala się od planety.


Odrzuca silnik...


... i osłonę kamery.


Rozpoczyna się rozkładanie elementów sondy - wysięgnika z kamerą i ogniwa jądrowego oraz wysuwają się anteny.


Następnie wysuwa się długi wysięgnik magnetometru.


Sonda gotowa do pracy i przekazywania danych...


... kieruje się w stronę najbliżej leżącej od Pollinu planety.

[Ronon Dex]

Sonda Zwiadowca-2 zbliża się do Czerwonej Planety...

Otrzymaliśmy pierwsze zdjęcia i dane z sondy Zwiadowca-2, która dotarła w pobliże najbliższego sąsiada Pollinu czyli Czerwonej Planety.



Dane przekazane przez sondę potwierdzają wcześniejsze obserwacje, że jest to planeta mniejsza od Pollinu o średnicy równikowej 9805km i biegunowej 9755km. Pomimo informacji, że na planecie funkcjonuje baza kosmiczna Wandystanu - jak dotychczas nie odebrano żadnych sygnałów radiowych. Ale sonda znajduje się jeszcze w sporej odległości od planety - wykona ona zbliżenie do planety, co umożliwi stworzenie dokładniejszej dokumentacji fotograficznej oraz uzyskanie danych dotyczących atmosfery, a następnie wykorzystując grawitację Czerwonej Planety sonda skieruje się ku następnemu obiektowi, jakim jest czwarta planeta od Słońca czyli Cindaris. Przelatując obok Czerwonej Planety sonda Zwiadowca-2 wykona jeszcze zdjęcia jej księżyców.

[Ronon Dex]

Sonda misji BSB-2 kontynuuje swoje badania - Bialeńska Agencja Kosmiczna przeanalizowała zdjęcia i dane otrzymane przez sondę Zwiadowca-2 dotyczące "Czerwonej Planety".


Sonda podczas bliskiego przelotu obok Czerwonej Planety.

Zdjęcia i dane nadesłana przez sondę pozwoliły stwierdzić, że Czerwona Planeta posiada atmosferę zdatną do oddychania, choć zawartość tlenu i ciśnienie jest niższe niż na Pollinie. Nie stwierdzono jednak składników toksycznych w atmosferze, a co za tym idzie warunki do oddychania będą przypominały najprawdopodobniej te, które są na Pollinie na dużych wysokościach (tereny wysokogórskie). Zapewne istnieje możliwość adaptacji organizmu w pewnym zakresie oraz funkcjonowanie tam przy wspomaganiu się tlenem (jednak nie będą konieczne kombinezony izolujące od atmosfery).

Planeta ma czerwony kolor ze względu na barwę skał, a większość jej terenów jest pustynna. Jednak zaobserwowano dwa stosunkowo duże zbiorniki wodne, co pozwala przypuszczać, że może istnieć tam życie - choćby w prostych formach.


Zdjęcie Czerwonej Planety z widocznym dużym zbiornikiem wodnym.


Druga strona Czerwonej Planety

Sonda sfotografowała różniej jeden z księżyców Czerwonej Planety - jest bardzo bliski planecie obiekt o średnicy około 1100km - skalisty, pozbawiony jakiejkolwiek atmosfery. Niestety pomimo informacji o istniejącej bazie Wandystanu nie udałą się nawiązać łączności radiowej... położenie tej bazy (i aktualność jej istnienia) jest obecnie nieznana.


Księżyc Czerwonej Planety... drugiego mniejszego i znajdującego się w większej odległości nie udało się sfotografować

Sonda wykorzystując grawitację Czerwonej Planety nabrała prędkości i skierowała się w stronę kolejnej planety naszego układu czyli planety Cidaris.


Sonda zmierzająca w stronę planety Cidaris.

Pierwsze zdjęcia (zrobione jeszcze z dużej odległości) pokazują, że planeta posiada duże zbiorniki wodne, a także jest najprawdopodobniej pokryta lodem (czyli występują tam niskie temperatury, związane z dużą odległością od słońca). Czekamy na dalsze informacje i dane...

[Ronon Dex]

Sonda zbliżyła się do czwartej planety naszego układu planetarnego zwanej Cidaris - planety nieco mniejszej do Pollinu bo mające 10855km średnicy, ale o grubej (zatrzymującej ciepło i zdatnej do oddychania) atmosferze, ciążeniu równym 0,91 grawitacji Pollinu oraz o warunkach przypominającej warunki arktyczne na Pollinie. Zdjęcia zrobione przez sondę pokazują niewielkie punkty zieleni co daje szanse na występowanie jakiś form życia, podobnie jak takowe może znajdować się w ocenach planety.


Sonda Zwiadowca-2 zbliżająca się do Cidaris


Sonda wykorzystała grawitację planety dla zwiększenia prędkości i zmiany kierunku lotu - została skierowana do odległych zakątków układu.





Przesłane zdjęcia planety Cidaris (obie strony planety).

Oddalając się od planety sonda przeszła blisko jedynego księżyca Cidaris czyli Cidaris I, zwanego też Alexis. Jest to skalisty satelita o średnicy 2820km, okrążający planetę w odległości około 74 tys. km i posiadający bardzo rozrzedzoną atmosferę.


Sonda misji BSB-2 przelatująca obok księżyca Alexis.

Zdjęcia księżyca nadesłane przez sondę:


Alexis (Cidaris I) - w tle widoczna planeta Cidaris.


Druga strona księżyca Alexis (Cidaris I).

[Ronon Dex]

Sonda dotarła do kolejnej planety naszego układu słonecznego - szóstej w kolejności od naszego v-Słońca. Taki przebieg misji jest spowodowany obecnymi pozycjami planet względem słońca, gdzie szósta planeta znajduje się aktualnie po drugiej stronie v-Słońca w stosunku do planety piątej czyli Belgraidy. Dlatego też sonda misji BSB-2 dotarła do planety szóstej w kolejności od v-Słońca, a sonda misji BSB-1 skierowała się w kierunku przypuszczalnego położenia planety siódmej.

Szósta planeta jest ogromnym "gazowym gigantem", ponad 4 razy większym od Belgraidy - ma średnicę około 654 tys. km. Jest to poza v-Słońcem niewątpliwie największy obiekt naszego układu planetarnego i w związku z tym planeta otrzymała "roboczą" nazwę Gigas.


Sonda Zwiadowca-2 zbliżający się do największej planety naszego ukłądu.

Planeta Gigas posiada wiele księżyców, przy czym 8 z nich to duże obiekty - niektóre z atmosferą i o podobnej wielkości czy do Pollinu, a dwa są nawet większe od naszej planety.


Sonda misji BSB-2 mijająca czwarty księżyc planety Gigas.

Trzy najbliższe Gigasowi księżyce okrążają go w stosunkowo niewielkiej odległości i po orbicie zbliżonej do równikowej. Wszystkie mają atmosferę nadająca się od oddychania, a bliskość gazowego giganta powoduje, że temperatury choć dość niskie nie są temperaturami ekstremalnymi.


Trzy najbliższe Gigasowi księżyce to duże obiekty widoczne już ze sporej odległości od planety.

Najbliższym księżycem jest Gigas-I, który jest obiektem większym od Pollinu - jego średnica to około 15300km. Jest otoczony atmosferą o składzie zbliżonym do atmosfery Pollinu, a na zdjęciach widać lądy pokryte zielenia... zatem występuje na nim życie, choć zauważona też duże połacie lądów pokryte śniegiem - średnie temperatury są niższe od tych występujących na Pollinie.


Gigas-I na tle gazowego giganta - widać zielone lądy i duże ich obszary pokryte śniegiem i lodem.


Zbliżenie planety pokazuje też ogromny ocean naturalnego satelity planety Gigas.

Drugi w kolejności satelita to Gigas-II, mniejszy od poprzedniego bo mający średnicę ok. 10890km. Posiada również atmosferę zdatną do oddychania i o umiarkowanym ciśnieniu, choć zawiera znacznie więcej helu niż atmosfera Pollinu.


Gigas-II - na powierzchni widoczne skaliste lądy i woda w stanie ciekłym, na razie nie wiadomo czy istnieje na nim jakiekolwiek życie, choć jest to prawdopodobne.

Kolejnym satelita jest posiadający 13510km średnicy Gigas-III. Ma on przyjazną atmosferę, ale panują na nim niskie temperatury. Zdjęcia ujawniają lądy oraz fakt, że większość planety pokrywa lód - powodując warunki zbliżone do "epoki lodowcowej". Czy istnieje tam jakiekolwiek życie... to wymaga bliższego zbadania, jakieś jego formy są oczywiście możliwe.


Gigas-III - widać skaliste lądy, a na tle planety widać bliższy jej księżyc Gigas-II


Na kolejnym zdjęciu z sondy widać książyc Gigas-III i wyłaniający się znad horyzontu planety Gigas-I

Czwarty księżyc planety Gigas jest niewątpliwie obiektem pozbawionym życia (w formach jakie znamy) - jest to obiekt o średnicy około 5150 km, otoczony bardzo gęsta atmosferą, jednak składa się ona prawie całkowicie z azotu (ponad 98%) i niewielkiej domieszki metanu.




Dwa ujęcia satelity Gigas-IV - na obu można zauważyć bliższe planecie i większe księżyce Gigas-I, Gigas-II i Gigas-III.

[Ronon Dex]

Kolejne cztery księżyce planety Gigas to skaliste i pozbawione atmosfery lub posiadające bardzo rozrzedzoną atmosferę obiekty mocno oddalone od planety:


Gigas-V - lodowy księżyc o średnicy 1425km


Gigas-VI - skalisty księżyc o średnicy 7155km, sfotografowany podczas przelotu sondy w kierunku planety.


Gigas-VII kolejny duży księżyc (9890km średnicy) planety Gigas - ale ze względu na dużą odległość od planety pomimo posiadania rozrzedzonej atmosfery całkowicie martwy.


Ostatnim dużym księżycem jest Gigas-VIII - skalisty obiekt o średnicy 9990km i z bardzo rozrzedzoną atmosferą.